ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Άντρη Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 374/08, 11/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 374/08 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και
- Άντρη Χαραλάμπους
- Έλλη Νικολάου
- Γρηγόρης Χαραλάμπους Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 4.8.2011 Ημερομηνία: 11.10.2012 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα - αιτητή: κα Σ. Κλεάνθους για Ιωάννη Παπαζαχαρία ΔΕΠΕ. Για εναγόμενη 1 - καθ' ης η αίτηση: κα Ε. Πουλλά. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 27.9.2011 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η κατάσχεση εις χείρας των Laouris Holdings Ltd, μεσεγγυούχου, του ποσού των €17.850,41 πλέον τόκους και έξοδα ως η απόφαση ημερομηνίας 6.11.2008, ποσό το οποίο είναι οφειλόμενο από την εναγόμενη
- Το διάταγμα ορίστηκε για επίδοση στην εναγόμενη 1 και μεσεγγυούχο. Η εναγόμενη 1 δεν εμφανίστηκε, αν και επιδόθηκε κανονικά σ' αυτήν. Ο μεσεγγυούχος εμφανίστηκε και καταχώρησε ένσταση. Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Μέρος 7, άρθρα 73 - 81, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.43, Δ.48, θ.1 - 4, 8 και
- Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Χλόης Στυλιανού η οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι στις 6.11.2008 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 και επισυνάπτει αντίγραφο της απόφασης ως Τεκμήριο Α και καταστάσεις λογαριασμού ως Τεκμήριο Β. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η εναγόμενη 1 έχει εξασφαλίσει απόφαση υπέρ της και εναντίον της Laouris Holdings Ltd για το ποσό των €54.675 πλέον τόκους και έξοδα στην αγωγή υπ' αρ. 3864/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, αντίγραφο της οποίας καταθέτει ως Τεκμήριο Γ. Είναι η θέση της ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να δοθεί η άδεια και η έκδοση διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. Ο μεσεγγυούχος καταχώρησε ένσταση η οποία βασίζεται στο ίδιο δικαιοδοτικό βάθρο με την αίτηση και καθορίζει πέντε λόγους ένστασης οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι:
- Η αίτηση είναι παράτυπη και δεν καθορίζει τον μεσεγγυούχο στον τίτλο της αίτησης.
- Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν ο νόμος και οι κανονισμοί για την επιτυχία της αίτησης.
- Η αίτηση δεν καθορίζει σε ποιο τραπεζικό ή άλλο λογαριασμό ευρίσκονται τα αναφερόμενα στην αίτηση ποσά τα οποία κατ' ισχυρισμόν ευρίσκονται στην κατοχή και έλεγχο της και/ή ανήκουν στην Laouris Holdings Ltd και/ή ποια περιουσία ευρίσκεται στα χέρια της η οποία δύναται να κατασχεθεί.
- Δεν τελούν υπό την κατοχή και φύλαξη της Laouris Holdings Ltd οποιαδήποτε ποσά ή τα ποσά που αναφέρονται στην αίτηση, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, τραπεζογραμμάτια, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία.
- Η αίτηση επιπρόσθετα δεν μπορεί να προχωρήσει αφού η εναγόμενη 1 έχει καταχωρήσει εμπράγματο βάρος (memorandum) στην περιουσία της Laouris Holdings Ltd με αρ. ΕΒ. 215/2008, ημερ. 1.2.
- Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Λαούρη, διευθυντή του μεσεγγυούχου ο οποίος ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι παράτυπη γιατί δεν καθορίζει τον μεσεγγυούχο στον τίτλο της αίτησης, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις τού θέτει ο Νόμος και οι κανονισμοί για την επιτυχία της αίτησης, δεν καθορίζει σε ποιο τραπεζικό ή άλλο λογαριασμό βρίσκονται τα αναφερόμενα στην αίτηση ποσά και ότι το συγκεκριμένο ποσό δεν τελεί υπό την κατοχή και φύλαξη του μεσεγγυούχου και τέλος, ότι δεν μπορεί να προχωρήσει η αίτηση γιατί εκ μέρους της εναγόμενης 1 υπάρχει εμπράγματο βάρος στην περιουσία του μεσεγγυούχου. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και αμφότεροι δικηγόροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Συνεπώς η μαρτυρία που είναι ενώπιον μου είναι αυτή των ενόρκων δηλώσεων και από τις δύο πλευρές. Νομική Πτυχή Τα άρθρα τα οποία ρυθμίζουν τη διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης εις χείρας τρίτου είναι τα άρθρα 7 3 - 81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και ιδιαίτερα τα άρθρα 73 και
- Το άρθρο 73 προβλέπει τα ακόλουθα: «
- Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 82 και 87 του Μέρους VIII, όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.». Με βάση το άρθρο 78, του Κεφ. 6, το Δικαστήριο δύναται όταν ακούσει όλα τα πρόσωπα τα οποία θεωρεί ως ενδιαφερόμενα να διατάξει όπως οποιαδήποτε περιούσια τους κατασχέθηκε πληρωθεί στον εξ αποφάσεως πιστωτή προς ικανοποίηση της απόφασης ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το οποίο κρίνει δίκαιο. Στην υπόθεση Carna Plants Ltd v. Masalcha Brothers Ltd και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ 28, υποδεικνύεται ότι η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, γεγονός που συνάγεται αβίαστα από τις διατάξεις του άρθρου 78 του Κεφ. 6. Περαιτέρω, όπως αναφέρεται σ' αυτήν την υπόθεση, απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης είναι η ύπαρξη συμφέροντος του εξ αποφάσεως χρεώστη στο αντικείμενο της μεσεγγύησης. Με βάση το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, στις σελίδες 331 και 332 η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου διαλαμβάνει δύο μέρη. Το πρώτο αφορά στην εξασφάλιση από τον εξ αποφάσεως πιστωτή μονομερούς διατάγματος (garnishee order nisi) το οποίο απευθύνεται στον μεσεγγυούχο και τον καλεί να εμφανιστεί κατά την ημερομηνία και ώρα κατά την οποία θα εξεταστεί το ζήτημα, ενώ στο μεταξύ διατάζεται να μην αποξενώσει το ποσό το οποίο αναφέρεται στο διάταγμα. Κατά το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας εξετάζεται κατά πόσον η περίπτωση είναι τέτοια ώστε ο μεσεγγυούχος να διαταχθεί να πληρώσει το ποσό το οποίο δεσμεύθηκε στον εξ αποφάσεως πιστωτή προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων. Υποδεικνύεται, μάλιστα στη σελίδα 337 ότι το Δικαστήριο έχει πάντοτε διακριτική ευχέρεια στην έκδοση του διατάγματος κατάσχεσης, είτε υπό τη μορφή του garnishee order nisi ή υπό τη μορφή του garnishee order absolute καθότι τέτοια διατάγματα εκδίδονται στη βάση των αρχών της επιείκειας. Σε σχέση με τη φύση της αίτησης για έκδοση διαταγμάτων μεσεγγύησης, σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Re Γενικός Εισαγγελέας (αρ. 2)
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 711: «Επισημαίνω εν πρώτοις ότι επρόκειτο περί εναρκτήριας διαδικασίας και όχι ενδιάμεσης παρ' όλον που άρχισε με μονομερή αίτηση (Βλ. την ανάλογη περίπτωση στην Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc., Πολ. Έφεση 9423, ημερ. 28.1.1999). Η αίτηση είχε ως αντικείμενο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 73, την ίδια την έκδοση του εντάλματος κατάσχεσης και όχι παρεμπίπτοντος διατάγματος. Το ότι ακολούθησε του εντάλματος Δικαστική διεργασία πριν από την οριστικοποίηση, που σημαίνει ότι επρόκειτο για ένταλμα nisi, δεν μεταβάλλει τη φυσιογνωμία της διαδικασίας.». Συνεπώς έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και παρά το γεγονός ότι έχει ξεκινήσει με μονομερή αίτηση, η αίτηση έχει ως αντικείμενο όπως προβλέπεται στο άρθρο 73 του Κεφ. 6 την ιδίαν την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και όχι παρεμπίπτοντος διατάγματος. Η διεργασία όπως διενεργήθη δηλώνει ότι επρόκειτο για ένταλμα nisi όμως αυτό δεν μεταβάλλει τη διαδικασία και δεν προκαλεί οποιαδήποτε παρατυπία στην αίτηση. Συνεπώς προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και την πληρωμή του ποσού από τον μεσεγγυούχο στους ενάγοντες. Η διαδικασία για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις. (α) Ο αιτητής να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής, (β) η ύπαρξη σχέσης πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως χρεώστη και του μεσεγγυούχου και (γ) θα πρέπει κατά την ημέρα της κατάσχεσης να υπάρχει κάποιο χρέος το οποίο δύναται να κατασχεθεί δηλαδή να υπάρχει κάποιο υπαρκτό χρέος το οποίο να αναγνωρίζεται από το νόμο ως χρέος και όχι να είναι ένα ποσό το οποίο δύναται να αποτελέσει χρέος ή μη. Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση είμαι ικανοποιημένος ότι πληρείται η προϋπόθεση αυτή καθότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται αναφορά στην απόφαση ημερομηνίας 6.11.2008 και από την ένσταση του μεσεγγυούχου δεν υπάρχει αμφισβήτηση της απόφασης ή του δικαιώματος των αιτητών να εκτελέσουν αυτή την απόφαση και δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί εξόφλησης της απόφασης. Η δεύτερη προϋπόθεση δηλαδή που αφορά την ύπαρξη πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως χρεώστη και του μεσεγγυούχου, διαπιστώνεται ότι πληρείται και αυτή η προϋπόθεση εφόσον υπάρχει απόφαση Δικαστηρίου υπέρ του οφειλέτη και εναντίον του μεσεγγυούχου ημερομηνίας 24.1.2008 και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι υπάρχει οποιαδήποτε αναστολή εκτέλεσης αυτής της απόφασης. Με βάση τα πιο πάνω φαίνεται ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση, της ύπαρξης χρέους κατά την ημερομηνία κατάσχεσης, εφόσον είναι κοινά αποδεκτό και δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση ότι ο μεσεγγυούχος οφείλει προς την εναγόμενη το ποσό των €54.675 πλέον τόκους και έξοδα. Αυτό που διαπιστώνω μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την αίτηση είναι ότι πουθενά δεν γίνεται αναφορά ότι το συγκεκριμένο ποσό είναι άμεσα καταβλητέο προς την καθ' ης η αίτηση - εναγόμενη 1 Άντρη Χαραλάμπους. Η αναφορά στην παράγραφο 7 ότι η περίπτωση είναι επείγουσα καθότι ενδεχόμενη πληρωμή του οφειλόμενου ποσού προς την εναγόμενη να καταστήσει ανέφικτη την εκτέλεση της απόφασης εναντίον της εναγομένης, είναι γενική και αόριστη. Περαιτέρω διαπιστώνω ότι τυχόν οριστικοποίηση του διατάγματος θα καθιστά το διάταγμα γενικό και αόριστο χωρίς όμως πουθενά να καθορίζεται η άμεση εκτέλεση του. Ως εκ τούτου, παρά το γεγονός ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για την έκδοση του, το άρθρο 73 του Κεφ. 6 προβλέπει πέραν από την έκδοση του διατάγματος, άμα την εμφάνιση του μεσεγγυούχου να τον εξετάσει σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα. Με βάση λοιπόν την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση, το διάταγμα αυτό δεν μπορεί να οριστικοποιηθεί καθότι δεν υπάρχει πουθενά στα γεγονότα της αίτησης ότι το ποσό από τον μεσεγγυούχο θα πληρωθεί άμεσα στην εναγόμενη 1. Για να υπάρχει μία ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης, αυτό που αναφέρω επιγραμματικά είναι ότι οι λόγοι ένστασης υπ' αριθμόν 2,3 και 5 δεν μπορούν να τύχουν θετικής αντιμετώπισης και απορρίπτονται. Φυσικά η απόρριψη τους δεν έχει να κάνει οτιδήποτε με την ουσία της υπόθεσης. Με βάση τα όσα ανωτέρω έχω αναφέρει, η αίτηση απορρίπτεται. Το διάταγμα ημερομηνίας 27.9.2011 ακυρώνεται με έξοδα υπέρ του μεσεγγυούχου και εναντίον του αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ./Γ.Ι. Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - κατάσχεση εις χείρας τρίτου, άρθρα 73 - 81, περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο