Παναγιώτη Κουρίδη υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Darwish Nasser ν. Yousif Naser , Αρ. Αγωγής: 3001/11, 11/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A97 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3001/11 Μεταξύ: Παναγιώτη Κουρίδη υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Darwish Nasser τέως από το Ισραήλ Ενάγοντα Και Yousif Naser από το Ισραήλ και τώρα στην Πάφο Εναγόμενου ---------------------- Ημερομηνία: 11.7.2012 Μονομερής αίτηση ημερ. 18.11.2011 και διάταγμα ημερ. 21.11.2011 Για Ενάγοντα-Αιτητή κα Λάζιτς για P. Kourides & Co LLC Για Εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση κ. Ν. Φακοντής για Ιωάννη Παπαζαχαρία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση ημερ. 18.11.2011 ο Ενάγων εξασφάλισε εναντίον του Εναγομένου παρεμπίπτον διάταγμα το οποίο διέτασσε την απαγόρευση της πώλησης και/ή ενοικίασης και/ή διαχείρισης και/ή αποξένωσης και/ή εγγραφής δυνάμει δωρεάς και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο επ΄ ονόματι οποιουδήποτε άλλου τρίτου προσώπου, φυσικού και/ή νομικού, του πιο κάτω ακινήτου, δηλ. του υποστατικού με αριθμό θύρας 103, το οποίο ευρίσκεται στην τοποθεσία Γλυκύ Νερό επί του συγκροτήματος PHAROS VILLAGE, το οποίο καλύπτεται από το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής 0/39015, Φ/ΣΧ: 0-2-145-348, τμήμα 4, επί του τεμαχίου 352, συνολικής έκτασης 50 τ.μ. το οποίο σήμερα είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του Yousif Naser, από το Ισραήλ, Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση στην παρούσα υπόθεση. Η αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, Θ.1-4 και 8, 9, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60)άρθρα 2, 29, 31 και 32, στις συμφυείς εξουσίες των Δικαστηρίων και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Suad Sawkat Kadoumi Naser, συζύγου του αποβιώσαντα Darwish Nasser. Όπως αναφέρει στην ένορκη της δήλωση η Darwish Nasser ο σύζυγος της απεβίωσε στις 18.9.2010 και κληρονόμοι του είναι η ίδια και τα τρία αδέλφια του μεταξύ των οποίων και ο Εναγόμενος. Η ακίνητη περιουσία του συζύγου της στην Πάφο είναι το διαμέρισμα με αριθμό 5 στο ισόγειο του συγκροτήματος PHAROS VILLAGE στην τοποθεσία Γλυκύ Νερό στην ενορία Άγιος Θεόδωρος και το διαμέρισμα με αριθμό 5 στον 1ον όροφο του ιδίου συγκροτήματος. Το πρώτο διαμέρισμα αγοράστηκε από το σύζυγο της για μελλοντική μετοίκηση τους στην Πάφο και/ή για τις διακοπές τους, και το δεύτερο διαμέρισμα αγοράστηκε για επενδυτικούς σκοπούς και μεταβιβάστηκε προσωρινά χωρίς οποιαδήποτε χαριστική πρόθεση στο όνομα του αδελφού του συζύγου της, Yousif Naser, δηλαδή του Εναγόμενου. Το έμβασμα για την πληρωμή του τιμήματος αγοράς των πιο πάνω διαμερισμάτων έγινε από τον λογαριασμό του συζύγου της μέσω της Alpha Bank στην Πάφο και η πρώτη πληρωμή για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος έγινε στις 21.4.2005 και η εξόφληση του στις 21.2.
- Από την ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος όλες οι πληρωμές ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, τηλεφώνου αλλά και άλλων εξόδων σχετικά με το διαμέρισμα γίνονται από τον προσωπικό λογαριασμό του αποβιώσαντα συζύγου της. Μετά το θάνατο του συζύγου της ο Εναγόμενος δήλωσε στο διαχειριστή της περιουσίας του συζύγου της ότι το ακίνητο ανήκει στον ίδιο αποκλειστικά και δεν αποτελεί μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντα συζύγου της. Κατά ή περί τις 7.11.2011 ο Εναγόμενος προσπάθησε μέσω άλλων προσώπων να αποξενώσει το διαμέρισμα. Σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Suad Sawkat Kadoumi Naser ο Εναγόμενος δεν είναι οικονομικά ευκατάστατος, αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και ως εκ τούτου υπάρχει άμεσος και σοβαρός κίνδυνος να πωλήσει και/ή να αποξενώσει το επίδικο διαμέρισμα. Στην αίτηση καταχώρησε ένσταση ο Εναγόμενος προβάλλοντας μεταξύ άλλων τους πιο κάτω λόγους ένστασης: (α) Ο Ενάγοντας-Αιτητής ουδεμία καλή υπόθεση και/ή βάση αγωγής και/ή ζήτημα προς εκδίκαση έχει στην παρούσα υπόθεση κατά του Εναγομένου-Καθ΄ ου η Αίτηση. (β) Το ισοζύγιο της ευχέρειας τείνει υπέρ της μη έκδοσης και/ή της ακύρωσης του διατάγματος. (γ) Δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- (δ) Το κλητήριο ένταλμα και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε συζητήσιμο θέμα και/ή καλή αιτία αγωγής εναντίον του Εναγομένου. (ε) Η ένορκη δήλωση της συζύγου του αποβιώσαντα που υποστηρίζει την αίτηση είναι παραπλανητική καθ΄ ότι η ενόρκως δηλούσα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή έγγραφα και/ή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. (στ) Η σύζυγος του αποβιώσαντας ψευδώς αναφέρει ότι έχουν γίνει επισκέψεις από υποτιθέμενους αγοραστές αφού αυτό δεν αποτελεί πρόθεση του Εναγομένου αλλά ούτε και βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση ώστε να αναγκαστεί να πωλήσει το επίδικο ακίνητο αφού επιθυμεί να το κρατήσει και να το χρησιμοποιεί για τις διακοπές τόσο του ιδίου όσο και της οικογένειας του. Στους υπόλοιπους λόγους της ένστασης θα αναφερθώ ότι κριθεί σκόπιμο. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Νικόδημου Φακοντή, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του Εναγομένου και όπως δηλώνει είναι πλήρως και κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από τον Εναγόμενο να προβεί στην ένορκη δήλωση. Γνωρίζει τα γεγονότα τόσο από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης αλλά και από τις συναντήσεις του με τον Εναγόμενο. Παρενθετικά να αναφέρω ότι σε σωρεία αποφάσεων του το Ανώτατο Δικαστήριο εξέφρασε την απαρέσκεια του για την καταχώρηση ένορκης δήλωσης εκ μέρους των δικηγόρων, ιδιαίτερα όταν αυτοί χειρίζονται την υπόθεση. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση ότι η ενόρκως δηλούσα έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να εξασφαλίσει το αιτούμενο διάταγμα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Αναφέρει δε λεπτομέρειες του ισχυρισμού αυτού στις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ισχυρίζεται επίσης ο κ. Φακοντή ότι οι τραπεζικές πληρωμές που φαίνονται στα Τεκμήρια 4 και 5 της αίτησης έγιναν μεν μέσω του λογαριασμού του αποβιώσαντα αλλά τα χρήματα αυτά δεν προέρχονταν από την περιουσία του αποβιώσαντα αλλά αποτελούσαν χρήματα τα οποία δόθηκαν από τον Εναγόμενο στον αποβιώσαντα σε διάφορα χρονικά διαστήματα από το τέλος του 2005 μέχρι και το
- Ο Εναγόμενος επειδή δεν μιλά καθόλου την αγγλική γλώσσα εμπιστεύθηκε τον αδελφό του και υπέγραψε πληρεξούσιο έγγραφο για να τον αντιπροσωπεύει σε οποιεσδήποτε ενέργειες για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος καθώς επίσης και για τη διαχείριση του. Ισχυρίζεται επίσης ότι η σύζυγος του αποβιώσαντα ουδέποτε είχε καλές σχέσεις με τον Εναγόμενο και ο σκοπός που υπέβαλε την παρούσα αίτηση ήταν εκδικητικός. Ο σκοπός για τον οποίο καταχωρήθηκε η αγωγή αλλά και η υπό εξέταση αίτηση είναι παράνομος και σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι δύο πλευρές ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις χωρίς οποιαδήποτε πλευρά να ζητήσει την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Η κα Λάζιτς στην αγόρευση της ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε παράνομος και/ή αλλότριος σκοπός εκ μέρους του Ενάγοντα αφού πρόθεση του πάντοτε ήταν και είναι η προστασία των κληρονομικών δικαιωμάτων όλων των νόμιμων κληρονόμων του αποβιώσαντα συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων του Εναγόμενου. Αντίθετα στη δική του αγόρευση ο κ. Φακοντή αναφέρει ότι ο σκοπός που επιζητείται με την παρούσα αγωγή είναι παράνομος και σε περίπτωση επιτυχίας θα καταργούσε τις νομοθετικές διατάξεις του Κεφ.
- Σε κανένα μελλοντικό χρόνο και εφ΄ όσον ο συγκεκριμένος νόμος βρίσκεται σε ισχύ δεν θα μπορούσε η επίδικη περιουσία να μεταβιβαστεί επ΄ ονόματι του αποβιώσαντα. Πριν εξετάσω την ουσία της αίτησης και του κατά πόσο στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 θα εξετάσω τον ισχυρισμό ότι η ενόρκως δηλούσα δεν αποκάλυψε όλα τα γεγονότα και/ή απέκρυψε γεγονότα με τρόπο που παραπλάνησε το Δικαστήριο αφού αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη, ιδιαίτερα στο στάδιο της μονομερούς αίτησης που έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο διαφορετικά θα μπορούσε να μην εκδώσει το διάταγμα, το Δικαστήριο μπορεί να το ακυρώσει χωρίς να εξετάσει την ουσία του (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Zem κ.ά. ν. Π.Κ. Καμπανέλλα
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 606). Ο κ. Φακοντή ισχυρίζεται ότι η ενόρκως δηλούσα απέκρυψε ότι οι σχέσεις του αποβιώσαντα και του Εναγόμενου ήταν άριστες και ο Εναγόμενος σε διάφορα χρονικά διαστήματα είχε δώσει στον αποβιώσαντα μεγάλα χρηματικά ποσά για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Το θέμα που η πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση παρουσιάζει ότι η ενόρκως δηλούσα απέκρυψε από το Δικαστήριο δεν θεωρώ ότι είναι τέτοιο που παραπλάνησε το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος αφού το θέμα αυτό παραμένει ανοικτό και θα εξεταστεί κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Η αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στο άρθρο 4 του Κεφ. 6. Το άρθρο 4 έχει σχέση με έκδοση διαταγμάτων που σχετίζονται με το αντικείμενο της αγωγής και το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πιο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του διατάγματος και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303 Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(B) Α.Α.Δ. 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία, και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στο πλαίσιο της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του Ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες ιδιαίτερα στη περιορισμένη έκταση εξέτασης σ΄ αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις και από τη μαρτυρία που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788, Ζωντίλης ν. Αντρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ ν. C. Kokkouris Trading
(1998)1 Α.Α.Δ. 149). Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του και πρέπει να αποφύγει την αναλυτική εξέταση των επίδικων θεμάτων της αγωγής, καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograbska Banka
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, 235 αναφέρθηκαν τα εξής: "Θα επαναλάβουμε έστω με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί πως οι διαπιστώσεις τις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, αντικείμενο της πρωτόδικης απόφασης και της έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της". Στην υπόθεση επίσης P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 αναφέρθηκε ότι: "Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας.. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά". Ξεκινώντας από την πρώτη προϋπόθεση κατά πόσο δηλαδή ο Ενάγοντας έχει καλή βάση αγωγής παρατηρώ σύμφωνα με την οπισθογράφηση της απαίτησης ότι ο Ενάγων ζητά ακύρωση και/ή διαγράφη της εγγραφής του επίδικου διαμερίσματος επ΄ ονόματι του Εναγομένου και απόφαση που να αναγνωρίζει ότι το διαμέρισμα ανήκει στην περιουσία του αποβιώσαντα Darwish Nasser. Αναφέρεται επίσης στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι ο αποβιώσας πλήρωσε για την αγορά του διαμερίσματος μέσω εμβασμάτων πληρωμής από το λογαριασμό του στην Alpha Bank στην εταιρεία A. Panayides Contracting Public Ltd και συνεχίζουν να πληρώνονται όλα τα έξοδα που αφορούν το συγκεκριμένο ακίνητο από το λογαριασμό του αποβιώσαντα. Το διαμέρισμα μεταβιβάστηκε προσωρινά στο όνομα του Εναγόμενου χωρίς οποιαδήποτε χαριστική πρόθεση εκ μέρους του αποβιώσαντα και ως εκ τούτου το διαμέρισμα ανήκει στην περιουσία του αποβιώσαντα. Οι ισχυρισμοί που προβάλλει στην ένσταση του ο Εναγόμενος και ιδιαίτερα ότι ο σκοπός τον οποίο επιδιώκει ο Ενάγων καταστρατηγεί τις πρόνοιες του Κεφ. 109 και/ή ότι ο αποβιώσας σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να εξασφαλίσει την άδεια του Υπουργικού Συμβουλίου για την αγορά δεύτερης κατοικίας στην Κύπρο αποτελούν ιδιαίτερα σημαντικά θέματα τα οποία αφορούν την πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32. Το ουσιαστικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το κατά πόσο και αν ακόμη ο Ενάγων επιτύχει στον ισχυρισμό του ότι το διαμέρισμα αγοράστηκε από τον αποβιώσαντα με χρήματα του αποβιώσαντα, το διαμέρισμα μπορεί να θεωρηθεί σαν μέρος της περιουσίας του αφού είναι κοινή θέση ότι ο αποβιώσας σαν αλλοδαπός προερχόμενος από τρίτη χώρα όχι μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει δικαίωμα εγγραφής επ΄ ονόματι του μόνο μίας ακίνητης περιουσίας την οποία ήδη έχει και για την οποία εξασφάλισε άδεια του Υπουργικού Συμβουλίου και γράφτηκε στο όνομα του. Την ίδια άδεια εξασφάλισε όμως και ο Εναγόμενος για το επίδικο διαμέρισμα, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται στην ένσταση του και εξασφάλισε τίτλο ιδιοκτησίας επ΄ ονόματι του (Τεκμήριο 5). Ο ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι η αγορά του επίδικου διαμερίσματος έγινε για επενδυτικούς σκοπούς συγκρούεται με τις πρόνοιες του Κεφ. 109 και εάν ο αποβιώσας παράτυπα προσπάθησε να εξασφαλίσει και δεύτερο διαμέρισμα στην Κύπρο δεν θα επιβραβευθεί για αυτό. Κατά συνέπεια δεν φαίνεται να υπάρχει σοβαρό ζήτημα και πιθανότητα επιτυχίας των αξιώσεων του Ενάγοντα για ακύρωση της εγγραφής και συμπερίληψης του επίδικου διαμερίσματος στην περιουσία του αποβιώσαντα. Εκείνο που παραμένει ανοικτό για να αποφασιστεί όταν θα εξεταστεί η ουσία της υπόθεσης είναι οι ισχυρισμοί της κάθε πλευράς για την αγορά του διαμερίσματος και την προέλευση των εμβασμάτων για την πληρωμή του. Και αν ακόμη ο Ενάγων επιτύχει σ΄ αυτούς τους ισχυρισμούς οι αξιώσεις του θα αφορούν αποζημιώσεις. Εφ΄ όσον η πιθανή επιδίκαση αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως επανειλημμένα αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι ο Ενάγων απέτυχε να αποδείξει τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, η αίτηση απορρίπτεται και το διάταγμα ακυρώνεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου-Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα-Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .................. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο