Παντελάκης Σουγλίδης ν. Μιχάλη Μαύρου κ.α., Αρ. Αγωγής : 3541/05, 26/4/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A58 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 3541/05 Μεταξύ :- Παντελάκης Σουγλίδης Ενάγων και
(1997)1Β Α. Α. Δ. 782). 41.Δηλαδή, πέραν και από το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση του ενάγοντα εμπεριέχει διαφορετικό ισχυρισμό ως προς την αιτία δημιουργίας του χρέους το οποίο κατ΄ ισχυρισμό κάλυπταν οι επίδικες συναλλαγματικές, αυτός ο ισχυρισμός προβλήθηκε σε μία διαδικασία όπου απαιτείτο όπως ο ενάγων να είναι σε θέση να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις μίας αυστηρής προσέγγισης αναφορικά με την επάρκεια ή πληρότητα αυτής της ένορκης δήλωσης. Δηλαδή, θα αναμενόταν λογικά όπως ο ενάγων, προς ικανοποίηση αυτής της προϋπόθεσης, να ορκιζόταν θετικά για τα γεγονότα και να τα προέβαλε με όση το δυνατό μεγαλύτερη πληρότητα και ακρίβεια. 42.Προκύπτει ένα άλλο σημείο εντός της γραπτής δήλωσης του ενάγοντα όπου ενώ προβάλει ένα ισχυρισμό στη συνέχεια μετά και από κατάθεση από τον Μιχάλη Μαύρο του τεκμηρίου 39, δηλαδή της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ενάγοντα στην αίτηση 398/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (η οποία στο εξής θα αναφέρεται ως η «ένορκη δήλωση του 2002») καταδείχθηκε ότι και σε αυτή τη περίπτωση εμφανώς ο ίδιος ο ενάγων είχε ενόρκως προβάλει αντιφατικό ισχυρισμό με αυτό τον οποίο προέβαλε στη παράγραφο 22 της γραπτής του δήλωσης. 43.Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της παραγράφου 22 της γραπτής του δήλωσης επειδή οι εναγόμενοι «.αδυνατούσαν να με πληρώσουν μου ζήτησαν να φροντίσω να τους βοηθήσω και να μεσολαβήσω όπως η ΣΠΕ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ τους δανειοδοτήσει με την υποθήκευση κάποιων κτημάτων τους που είχαν στην Πάφο». Εντούτοις, εντός της ένορκης δήλωσης του 2002 ο ενάγων ισχυρίζεται κάτι εντελώς διαφορετικό. 44.Ότι δηλαδή η εταιρεία (δηλαδή, η Αιγίς Ασφαλιστική) «.είχε εξασφαλίσει με συναντήσεις στο γραφείου (sic) του κ. Γεώργιου Χρυσάνθου υπεύθυνου δανείων της Σ.Π.Ε. Στροβόλου την παροχήν δανείου Λ.Κ.£142.000,00σεντ εις τους διευθυντάς της εταιρείας P.L.M. Insurances κ.κ. Πολύδωρο Πολυδώρου, Μιχάλη Ανδρέου Μαύρου και Κώστα Λαούρην ως η συνημμένη βεβαίωσις των ιδίων.» (παράγραφος 39). Η βεβαίωση αυτή είναι το τεκμήριο 7 επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση του 2002 εντός του οποίου ρητά οι υπογεγραμμένοι για την εταιρεία P. L. M. Insurances Ltd. αναφέρουν ότι το ποσό το οποίο οφείλουν στην ασφαλιστική εταιρεία Αιγίς «.συνεφωνήθη να εξοφληθή με ενυπώθηκα (sic) δάνεια των διευθυντών στην Συνεργατική Εταιρεία Στροβόλου». Σχετικό επίσης είναι και το περιεχόμενο της παραγράφου 51 της ένορκης δήλωσης του
- 45.Όπως αναφέρει σχετικά ο Μιχάλης Μαύρος, στις παραγράφους 18 και 19 της γραπτής του δήλωσης, η ένορκη δήλωση του 2002 κατατέθηκε εντός του πλαισίου διαδικασίας αίτησης διάλυσης της Αιγίς Ασφαλιστικής, διευκρινίζοντας ότι με αυτή ο ενάγων προσπαθούσε να πείσει το Δικαστήριο ότι «.η Αιγίς δεν πρέπει να διαλυθεί διότι έχει την ικανότητα πληρωμής των χρεών καθ΄ ότι έχει να λαμβάνει χρηματικά ποσά από διάφορους χρεώστες». 46.Αποκαλύφθηκε και με αυτό τον επιπρόσθετο τρόπο η προδιάθεση του ενάγοντα προσπάθειας εκμετάλλευσης του οποιουδήποτε γεγονότος προς υποστήριξη της, αναξιόπιστης εν τέλει κρινόμενης, εκδοχής του, ανεξάρτητα από και αψηφώντας ουσιαστικά τη δυνατότητα ελέγχου της αξιοπιστίας του με βάση την όση μαρτυρία ενδεχομένως θα παρουσίαζαν οι εναγόμενοι. 47.Πραγματικά διαπιστώνεται ότι ο ενάγων ήταν απερίσκεπτα παράτολμος ως προς τη προβολή ισχυρισμών δίχως στη συνέχεια να είχε αναλογιστεί κατά πόσο θα μπορούσε επιτυχώς να τους υποστηρίξει ως αξιόπιστους, καθώς αυτοί ενδεχομένως θα αντιπαραβάλλονταν με τους ισχυρισμούς τους οποίους οι εναγόμενοι πιθανώς θα προέβαλλαν κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. 48.Επιστρέφοντας και πάλι στην εκδοχή του ενάγοντα, όπως αυτή προβλήθηκε προ της παρουσίασης της μαρτυρίας προς υποστήριξη της υπεράσπισης, προκύπτει ένα επιπρόσθετο σημείο το οποίο δεν έχει τόση ιδιαίτερη σημασία από μόνο του όμως και αυτό δεν είναι δυνατό παρά να ληφθεί υπόψη στο όλο πλέγμα των γεγονότων με βάση τα οποία προωθήθηκε η αξίωση του ενάγοντα. 49.Όπως εύστοχα παρατηρήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων επί των τεκμηρίων 3 έως και 13 (όλες τις επίδικες συναλλαγματικές εκτός από αυτή η οποία φέρει διαφορετική ημερομηνία, δηλαδή 23/2/1999) αναφέρεται στο σημείο όπου αναφέρονται τα ονόματα των ατόμων στα οποία η κάθε συναλλαγματική απευθύνεται, εκτός από τα ονόματα των εναγομένων 1, 2 και 3 και το όνομα της εταιρείας P. L. M. LTD. Ερωτήθηκε ο ενάγων, σχετικά με το τεκμήριο 3 και απάντησε ότι «μπήκε» και η εταιρεία P. L. M. ως εγγυήτρια. Του υποβλήθηκε τότε ότι έχει τοποθετηθεί εκεί ως πρωτοφειλέτρια όχι ως εγγυήτρια και ότι είναι παραπλεύρως που είχαν τοποθετηθεί τα ονόματα των εγγυητών. 50.Ανεξάρτητα βεβαίως και από το λόγο για τον οποίο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η αναφορά του ονόματος της εταιρείας P. L. M. επί των τεκμηρίων 3 έως και 13, αναμφίβολα και αυτό το στοιχείο έχει μερική έστω και μικρή σημασία ως προς την υποστήριξη της αξιοπιστίας της εκδοχής των εναγομένων. Ποιος ο λόγος πραγματικά να υπήρχε οποιαδήποτε αναφορά του ονόματος της εταιρείας P. L. M. εάν η όλη συναλλαγή, αναφορικά με τις επίδικες συναλλαγματικές, είχε σχέση προσωπικά με τον ενάγοντα και τους εναγόμενους 1, 2 και 3 ως φυσικά πρόσωπα και όχι ως συμμετέχοντες στη διοίκηση της εταιρείας P. L. M.; 51.Ως προς τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε ο ενάγων ήταν εμφανής η ενόχληση του σε σχέση με την αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του. Συγκεκριμένα, όταν ερωτήθηκε εάν ως διευθύνων σύμβουλος της Αιγίς, ο ίδιος συνέτασσε τις συναλλαγματικές, απάντησε ότι ήταν προσωπικό του θέμα, δικό του, δεν αφορούσε την εταιρεία προσθέτοντας ότι στον ίδιο χρωστούσαν τα λεφτά και ότι έκανε τις συναλλαγματικές επ΄ ονόματι του. Ολοκλήρωσε δε την απάντηση του με την εξής προκλητική ερώτηση. Που είναι το πρόβλημα; 52.Βεβαίως, όπως εν τέλει διαπιστώνεται, μετά από αξιολόγηση της μαρτυρίας στο σύνολο της, ακριβώς αυτό ήταν το πρόβλημα σε αυτή την αγωγή. Το γεγονός ότι ο ενάγων επέλεξε να μετατρέψει συναλλαγματικές οι οποίες είχαν εκδοθεί με δικαιούχο κατά τον ουσιώδη χρόνο την Αιγίς πλαστογραφώντας σε μεταγενέστερο στάδιο το όνομα του ως δικαιούχος. Ένα γεγονός σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως αυτά διαμορφώνονται βάσει της αξιολόγησης της μαρτυρίας στο σύνολο της. Γεγονός όμως το οποίο ο ίδιος ο ενάγων θεώρησε ότι θα μπορούσε να υπερβεί πείθοντας το Δικαστήριο για την αλήθεια της δικής του εκδοχής. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ 53.Η εκδοχή των εναγομένων, όπως αυτή έχει προβληθεί, κυρίως δια μέσω της μαρτυρίας του εναγομένου 1, Μιχάλη Μαύρου και όπως αυτή ενισχύθηκε από τη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων υπεράσπισης, ιδιαίτερα δε τη μαρτυρία του Μ. Υ. 6 Ανδρέα Παναγιώτου, αξιολογείται από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. 54.Διευκρινίζω ότι όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης κρίνονται αξιόπιστοι. Καταλήγει το Δικαστήριο σε αυτή την αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους διατηρώντας υπόψη τον ανεπιτήδευτο τρόπο με τον οποίο κατέθεσαν και το περιεχόμενο της προφορικής κατάθεσης του καθενός. Το οποίο διακρίνεται ταυτόχρονα από λογική και απλότητα αλλά και πειστική συνοχή με τη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων υπεράσπισης. 55.Ούτε και εν τέλει διαπιστώνεται να έχει με οποιοδήποτε τρόπο υπονομευτεί η αξιοπιστία των μαρτύρων υπεράσπισης από την αντεξέταση την οποία υπέστηκαν με την ανάδειξη της οποιασδήποτε αντίφασης μεταξύ της μαρτυρίας των τριών εναγομένων οι οποίοι κατέθεσαν. Υπενθυμίζω ότι ήταν σαφής η θέση των εναγομένων 4 και 5 όταν κατέθεσαν ως μάρτυρες ότι το όνομα του δικαιούχου όταν υπέγραφαν τις επίδικες συναλλαγματικές, οι οποίες φωτοτυπήθηκαν και κατατέθηκαν ως τεκμήριο 30, ήταν αυτό της Αιγίς και όχι του ενάγοντα. Επίσης, η όλη περιγραφή της διαδικασίας φωτοτύπησης και μεταγενέστερης υπογραφής από την εναγόμενη 5, τόσο από την εναγόμενη 5 όσο και την εναγόμενη 4, συνάδει πλήρως με αυτή την οποία έδωσε προς το Δικαστήριο και ο Μιχάλης Μαύρος. 56.Διαπιστώνεται ότι ο Μιχάλης Μαύρος επεξήγησε με καθοριστική πειστικότητα τον τρόπο επιχειρηματικής συνεργασίας και τις δοσοληψίες μεταξύ των ασφαλιστικών εταιρειών Αιγίς και P. L. M., πείθοντας εν τέλει το Δικαστήριο ότι οι επίδικες συναλλαγματικές είχαν σχέση με αυτή τη συνεργασία και όχι με οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων. Παρά και την εκ πρώτης όψεως πολυπλοκότητα ορισμένων από τα γεγονότα στα οποία ο ίδιος αναφέρθηκε, διαπιστώνεται από το Δικαστήριο η ύπαρξη μίας επαρκής σαφήνειας στην προφορική κατάθεση αυτού του μάρτυρα η οποία πόρρω απέχει από την επιτηδευμένη αοριστία η οποία χαρακτηρίζει την προφορική κατάθεση του ενάγοντα. Σε τέτοιο βαθμό επάρκειας όπου το μόνο αποτέλεσμα της όλης προσπάθειας αμφισβήτησης της αξιοπιστίας αυτού του μάρτυρα και των όσων ισχυρισμών προέβαλε κατά την αντεξέταση του ήταν η ενδυνάμωση της αξιοπιστίας τόσο της εκδοχής των εναγομένων όσο και του ιδίου ως μάρτυρας. 57.Θεωρώ ότι θα προσέθετε στην αιτιολόγηση αυτής της απόφασης εάν το Δικαστήριο αναφερόταν σε ορισμένα σημεία από τη προφορική κατάθεση του Μιχάλη Μαύρου[5] τα οποία κρίνονται όχι μόνο αξιόπιστα αλλά παράλληλα και ως καθοριστικά και υποβοηθητικά ως προς μία όσο το δυνατό καλύτερη αντίληψη της πραγματικότητας αναφορικά με την επιχειρηματική συνεργασία η οποία υπήρχε μεταξύ των εταιρειών Αιγίς και P. L. M. και τον σαφή τρόπο με τον οποίο είναι δυνατό για το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι οι επίδικες συναλλαγματικές έχουν αποκλειστική σχέση με αυτή τη επιχειρηματική συνεργασία και όχι με οποιαδήποτε άλλη προσωπική συναλλαγή μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων. 58.Αναφέρεται ο μάρτυρας αυτός στην ύπαρξη μόνιμου πιστωτικού λογαριασμού μεταξύ των εταιρειών Αιγίς και P. L. M., ουσιαστικά ως εκ της φύσεως της συνεργασίας η οποία υπήρχε μεταξύ τους, προσθέτοντας ότι υπέγραφαν κατά καιρούς συναλλαγματικές ή γραμμάτια προς αναγνώριση του χρέους το οποίο οφειλόταν κατά τον δεδομένο χρόνο και τη συνέχιση της συνεργασίας αυτής επί νέας λογιστικής βάσης (παράγραφος 4 της γραπτής δήλωσης). Διευκρίνισε ότι από τον ενάγοντα οι εναγόμενοι δεν ζήτησαν δανειοδότηση προσθέτοντας ότι οι επίδικες συναλλαγματικές εδόθησαν προς την Αιγίς προς αναγνώριση του οφειλόμενου ποσού κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπογραφής τους. Εξήγησε επίσης ότι το «.τι αποτελούσε υπόλοιπο επί τη βάσει του οποίου εκδίδοντο οι συναλλαγματικές ή γραμμάτια, προέκυπτε από την κατάσταση λογαριασμού τον οποίο τηρούσε η Αιγίς και στον οποίο είχαμε και εμείς πρόσβαση» (παράγραφος 13 της γραπτής δήλωσης). 59.Όπως ισχυρίστηκε, σε σχέση με αυτό τον τρόπο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, οι συναλλαγματικές οι οποίες ήταν υπό τη φύλαξη του ενάγοντα παραδίδονταν πίσω στους εναγομένους κάθε φορά που εξοφλείτο το υπόλοιπο σε σχέση με το οποίο αυτές εκδίδονταν. Εντούτοις, δεν είχαν παραδοθεί στους εναγομένους οι επίδικες συναλλαγματικές (δηλαδή, τα τεκμήρια 3 έως και 15) λόγω παράλειψης του ενάγοντα ενώ οι ίδιοι οι εναγόμενοι, όπως ισχυρίστηκε, «.απερίσκεπτα και χωρίς να σκεφθούμε πονηρά ότι κάποτε ο Ενάγων θα μπορούσε να πλαστογραφήσει τις συναλλαγματικές αυτές.» (παράγραφος 15 της γραπτής δήλωσης) δεν ζήτησαν την επιστροφή τους. Πρόσθεσε δε ότι εξάλλου το εκάστοτε υπόλοιπο προς την Αιγίς αποτυπωνόταν στη σχετική κατάσταση λογαριασμού. 60.Αναφέρθηκε δε σε λεπτομέρειες δοσοληψιών μεταξύ των δύο εταιρειών κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου μεταξύ των μηνών Φεβρουαρίου και Σεπτεμβρίου του 1999 οι οποίες φαίνονται με επαρκή σαφήνεια επί της γραπτής δήλωσης του ενώ επιβεβαιώνονται πλήρως και από τα σχετικά τεκμήρια τα οποία κατέθεσε προς υποστήριξη των ισχυρισμών του. 61.Πραγματικά διατηρώντας υπόψη τους ισχυρισμούς του συγκεκριμένου μάρτυρα στο σύνολο τους αλλά και σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της εκδοχής της υπεράσπισης, το Δικαστήριο δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε δυσκολία ως προς το να αποδεχτεί αυτή την εκδοχή ως αξιόπιστη σε αντίθεση με την εκδοχή την οποία ο ενάγων παρουσίασε και η οποία σαφώς δεν θεμελιώνεται με οποιοδήποτε τρόπο επί της πραγματικότητας η οποία υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο σε σχέση με τη συνεργασία μεταξύ των δύο εταιρειών. Ενώ καθόλου δεν πείθεται το Δικαστήριο από τη θέση του ενάγοντα ότι ο ίδιος είτε δανειοδότησε τους εναγόμενους είτε πώλησε οποιεσδήποτε μετοχές στους εναγομένους και ότι οι επίδικες συναλλαγματικές έχουν σχέση με οποιαδήποτε τέτοια συναλλαγή σε προσωπικό επίπεδο μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων. 62.Ιδιαίτερα σαφής και πειστικός κρίνεται ο μάρτυρας αυτός καθώς περιγράφει το ιστορικό αυτού του λογαριασμού με αναφορά σε προηγούμενες συναλλαγματικές ημερομηνίας 5/6/1998 (τεκμήριο 28), ημερομηνίας 23/2/1999 (τεκμήριο 29) αλλά και γραμμάτιο για το ποσό των £124.000,00 το οποίο υπογράφηκε στις 30/6/2001 (τεκμήρια 1 και 2). Αξίζει να σημειωθεί ότι μία από τις συναλλαγματικές ημερομηνίας 23/2/1999 (τεκμήριο 15) αποτελεί μέρος των επίδικων συναλλαγματικών. 63.Προκαλείται μεν κάποια σύγχυση από το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της γραπτής δήλωσης του μάρτυρα όπου αν και αναφέρεται σε έκδοση 10 συναλλαγματικών προς £7.000,00 έκαστη και μία προς £8.048,00 όλες ημερομηνίας 23/2/1999 «.πληρωτέες καθ΄ έκαστον μήνα της πρώτης πληρωτέας την 01/01/2000.» και με αναφορά ότι η πρώτη συναλλαγματική της δέσμης αυτής είναι το τεκμήριο 15 εντούτοις η πρώτη πληρωτέα ήταν τον αμέσως επόμενο μήνα, δηλαδή τον Μάρτιο του 1999 ενώ η τελευταία πληρωτέα ήταν τον Ιανουάριο του 2000, η οποία είναι και το τεκμήριο
- 64.Διαπιστώνεται όμως, με βάση το περιεχόμενο των ίδιων των συναλλαγματικών, ότι η οποιαδήποτε διαφορά ως προς τα γεγονότα προκύπτει από λανθασμένη αναφορά ημερομηνίας και όχι από οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα να αποκρύψει οτιδήποτε. Άλλωστε ο ίδιος ο μάρτυρας αυτός παρουσίασε το τεκμήριο 29 ενώ το περιεχόμενο των συναλλαγματικών από τις οποίες αποτελείται αυτό το τεκμήριο συνάδει πλήρως με όλα τα υπόλοιπα σχετικά γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε και τα οποία εξειδίκευσε κατά τη διάρκεια του υπολοίπου της προφορικής κατάθεσης του. Γεγονότα τα οποία ενισχύονται και από το περιεχόμενο των τεκμηρίων τα οποία κατέθεσε, ιδιαίτερα δε ως προς την αριθμητική πτυχή αυτών, όπως παραδείγματος χάριν, οι καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήρια 36 έως και 38) οι οποίες επιβεβαιώνουν πλήρως τους ισχυρισμούς του μάρτυρα αυτού. 65.Συνάδει επαρκώς επίσης με την εκδοχή την οποία παρουσίασε προς το Δικαστήριο ο Μιχάλης Μαύρος, το περιεχόμενο της κατάθεσης την οποία έδωσε προς τον Αστυφύλακα 1635, Ανδρέα Χατζηβασίλη, στις 9/5/2006 (τεκμήριο 40), δηλαδή 3 χρόνια και περίπου 8 μήνες προτού αρχίσει η προφορική κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενισχύοντας και με αυτό τον τρόπο την αξιοπιστία της εκδοχής των εναγομένων. Η κατάθεση αυτή δόθηκε, μετά από τη καταχώρηση αυτής της αγωγής, σε σχέση με καταγγελία από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 για τη διάπραξη πλαστογραφίας από τον ενάγοντα. 66.Παρατηρώ απλά ότι υπάρχει μία διαφορά £10.000,00 στο ποσό το οποίο αναφέρεται στη σελίδα 2 της κατάθεσης σε σχέση με το ποσό το οποίο αναφέρεται επί του τεκμηρίου 34 όμως δεν θεωρώ ότι η διαφορά αυτή ιδωμένη εντός του γενικότερου πλαισίου της εκδοχής των εναγομένων είναι τέτοια έτσι ώστε να κριθεί ότι με αυτή υπονομεύεται η αξιοπιστία αυτής της εκδοχής. Εξάλλου όπως φαίνεται στο τεκμήριο 36, στις 4/10/1999 έγινε και η πληρωμή της πρώτης δόσης των £10.000,
- Επιπλέον, εξήγησε ο ίδιος ο μάρτυρας, κατά την αντεξέταση του, ότι ήταν λανθασμένο το ποσό το οποίο αναφέρθηκε και υπέδειξε ότι το ορθό ποσό αναφερόταν στα τεκμήρια 31.Α και 32.Α, δηλαδή τις επιστολές από την Αιγίς, τα οποία ο ίδιος κατέθεσε. 67.Επίσης, διαπιστώνεται η ύπαρξη μίας ατυχής και προφανώς ούτε καν σκόπιμης, όπως εκ των υστέρων φάνηκε, παραπλάνησης του μάρτυρα, κατά την αντεξέταση του, ως προς ένα ποσό το οποίο αναφέρεται εντός της κατάθεσης του προς την Αστυνομία. Ότι δηλαδή σε σχέση με το τεκμήριο 1 ανέφερε το ποσό των £107.000,00 αντί το ποσό των £124.000,
- Βεβαίως, εάν διαβαστεί προσεχτικά η κατάθεση αυτή, είναι σαφές ο ισχυρισμός του μάρτυρα ως προς το συνολικό ποσό των £124.000,00 όπως αυτό προκύπτει από πρόσθεση των ποσών £107.978,00 και £16.020,03 και προφανώς στη συνέχεια στρογγυλοποίησης τους στο ποσό των £124.000,
- Συνεπώς, κρίνεται ως υπερβολική η θέση ουσιαστικά η οποία στη συνέχεια υποβλήθηκε προς τον μάρτυρα ως προς το ότι υπάρχουν «πολλά λάθη» στη κατάθεση του. 68.Ομολογουμένως, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα έδωσε την ευκαιρία στον μάρτυρα όπως διευκρινίσει το θέμα αυτό όταν με την τελευταία του ερώτηση στην αντεξέταση, κατά την δικάσιμο ημερομηνίας 11/2/2010, ερωτήθηκε εάν στο τεκμήριο 40 αναφέρεται και τόκος £16.020,
- Εξήγησε τότε ο μάρτυρας αυτός πως κατέληξαν στο ποσό των £124.000,00 το οποίο αναφέρεται στο τεκμήριο 1 και το οποίο ποσό βεβαίως επαναλαμβάνεται και εντός του τεκμηρίου
- 69.Βεβαίως το σημαντικότερο τεκμήριο το οποίο ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε είναι το τεκμήριο 30, το οποίο αποτελείται από δέσμη φωτοαντιγράφων όλων των επίδικων συναλλαγματικών (τεκμήρια 3 έως και 14) με εξαίρεση το τεκμήριο 15 το οποίο υπογράφηκε σε διαφορετική ημερομηνία. Υπήρξαν ιδιαίτερα τυχεροί οι εναγόμενοι καθώς σε ανύποπτο χρόνο εξασφάλισαν αυτά τα φωτοαντίγραφα τα οποία διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο ως προς την αποδοχή της εκδοχής τους ως αξιόπιστης. 70.Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο της απόφασης ότι το Δικαστήριο απορρίπτει ως αβάσιμη την εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου του ενάγοντα, ότι το τεκμήριο 30 αποτελείται από αντίγραφα των 12 επίδικων συναλλαγματικών αφού πρώτα είχε διαγραφεί το όνομα του ενάγοντα με διορθωτικό υγρό (κοινώς γνωστό ως "tippex") και μετά είχαν φωτοτυπηθεί έτσι ώστε ουσιαστικά τα ίδια τα αντίγραφα να αποτελούν πλαστογραφία. Επί αυτού του θέματος, το Δικαστήριο όχι μόνο διατηρεί υπόψη του το υπόλοιπο της κρινόμενης ως αξιόπιστης μαρτυρίας των εναγομένων σχετικά με τον τρόπο τον οποίο οι ίδιοι εξασφάλισαν αυτά τα αντίγραφα, αλλά παράλληλα λαμβάνει υπόψη και αποδέχεται τη μαρτυρία του γραφολόγου Ανδρέα Παναγιώτου ως προς το πείραμα το οποίο ο ίδιος διενήργησε (βλ. σχετικά το τεκμήριο 52) έτσι ώστε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο ισχυρισμός «.του ενάγοντα ότι σβήστηκε το όνομα από το Τεκμήριο 30 δεν ευσταθεί, γιατί μια τέτοια ενέργεια θα ήταν πολύ ευδιάκριτη και οι ατέλειες από το σβήσιμο θα ήταν εμφανείς κυρίως στις περιπτώσεις όπου η δακτυλογραφημένη γραφή «Κου ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΣΟΥΓΛΙΔΗ» εφάπτεται της εκτυπωμένης γραφής με κεφαλαία γράμματα «ΑΙΓΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ».» (βλ. σχετικά τη σελίδα 10 του τεκμηρίου 49, δηλαδή της πρώτης έκθεσης του μάρτυρα αυτού). 71.Συνάδει επίσης το γεγονός ότι το σημείο όπου θα αναμενόταν η υπογραφή της εναγομένης 5 είναι κενό, με τους ισχυρισμούς τους οποίους προέβαλαν τόσο ο Μιχάλης Μαύρος όσο και η ίδια η εναγόμενη 5 (αλλά και η εναγόμενη 4), ως προς το ότι η υπογραφή της ιδίας ως εγγυήτρια τέθηκε σε αυτό το σημείο μετά από τη φωτοτύπηση των συγκεκριμένων συναλλαγματικών. 72.Θεωρώ ότι υπάρχει ένα σημείο στην όλη μαρτυρία του Μιχάλη Μαύρου το οποίο χρήζει διευκρίνισης υπό την εξής έννοια. Ο μάρτυρας αυτός εντός της γραπτής δήλωσης του αναφέρεται σε εξόφληση συναλλαγματικών. Η απλή βεβαίως έννοια της λέξης εξόφλησης δεν χρειάζεται καν εξήγησης. Όμως, όπως διαφάνηκε κατά την αντεξέταση αυτού του μάρτυρα, ο ίδιος αναφερόταν ουσιαστικά και σε «λογιστική» εξόφληση των συναλλαγματικών. 73.Παραδείγματος χάριν, όταν ερωτήθηκε, κατά την αντεξέταση του στις 19/2/2010, σε σχέση με τις συναλλαγματικές οι οποίες φέρουν ημερομηνία 5/6/1998, πότε τις είχαν εξοφλήσει απάντησε ευθέως ότι δεν εξοφλήθηκαν αλλά βάσει του υπολοίπου αυτών των συναλλαγματικών σε συνδυασμό με το υπόλοιπο της κατάστασης λογαριασμού της εταιρείας P. L. M. έγιναν οι νέες συναλλαγματικές συνολικής αξίας £78.048,00 με ημερομηνία έκδοσης 23/2/1999 οι οποίες εξοφλούσαν και αυτές τις συναλλαγματικές. Βεβαίως στη παράγραφο 9 της γραπτής δήλωσης του αναφέρεται ο μάρτυρας αυτός σε αναγραφή της λέξης «Άκυρον» μετά από εξόφληση και επιστροφή των συναλλαγματικών. Αυτή η αναφορά προφανώς ισχύει τόσο για τις συναλλαγματικές οι οποίες αποτελούν το τεκμήριο 28 όσο και το τεκμήριο
- 74.Βεβαίως σε κάποιο βαθμό η παράγραφος 14 της γραπτής δήλωσης του μάρτυρα αυτού διευκρινίζει κάπως το θέμα αυτό, εφόσον αναφέρεται σε παράδοση των συναλλαγματικών από τον ενάγοντα κάθε φορά που υπογράφονταν νέες συναλλαγματικές «.οι οποίες εξοφλούσαν και το όποιον υπόλοιπο εκκρεμούσε μέχρι τότε...». 75.Δόθηκε η ευκαιρία στο μάρτυρα αυτό να διευκρινίσει το όλο θέμα κατά την αντεξέταση του. Εξήγησε ότι οι νέες συναλλαγματικές «ακύρωναν» τις παλιές ενώ διασαφηνίζοντας πλήρως το όλο θέμα πρόσθεσε ότι υπήρχαν δύο λογαριασμοί της εταιρείας τους με την εταιρεία Αιγίς. Ο ένας λογαριασμός ήταν αυτός των ασφαλίστρων και ο άλλος αυτός των συναλλαγματικών. Η μία κατάσταση λογαριασμού αφορούσε χρεοπιστώσεις ασφαλίστρων και η άλλη κατάσταση ήταν λογαριασμού που αφορούσε, αναλόγως, ποσά από τη κατάσταση λογαριασμού των ασφαλίστρων και γινόταν μεταφορά σε αυτή τη δεύτερη κατάσταση του λογαριασμού των συναλλαγματικών. Αναφέρθηκε σχετικά και στα τεκμήρια 36 έως και 38 με συγκεκριμένες αναφορές σε ποσά και παραδείγματα σε συνάρτηση με συγκεκριμένες συναλλαγματικές. 76.Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στη μεταφορά του ποσού των £42.630,00 από τις προηγούμενες συναλλαγματικές στις 30/9/1999, δηλαδή μεταφορά από το λογαριασμό με αριθμό 3200116 (τεκμήριο 37) προς τον λογαριασμό με αριθμό 3200101 (τεκμήριο 36), το οποίο προστέθηκε στο υπόλοιπο των ασφαλίστρων (δηλαδή, ποσό £43.222,10) με άθροισμα £85.852,10 και αφού πληρώθηκε το ποσό των £10.000,00 στις 4/10/1999 βάσει της συμφωνίας του γραμματίου (τεκμήριο 34, ημερομηνίας 14/9/1999) και έμεινε υπόλοιπο κατά την ημερομηνία αυτή το ποσό των £75.852,
- Διευκρίνισε ο Μιχάλης Μαύρος ότι ο λογαριασμός με αριθμό 3200116 αφορούσε συναλλαγματικές. 77.Στη συνέχεια του δόθηκε η ευκαιρία να διευκρινίσει ότι η διαδικασία την οποία περιέγραψε προηγουμένως θα έπρεπε να είχε περιγραφεί «αντίστροφα». Ότι δηλαδή στις 30/9/1999 μεταφέρθηκε από το λογαριασμό 3200116 (τεκμήριο 37) το ποσό των £42.630,00 στο λογαριασμό 3200101 (τεκμήριο 36) γι΄ αυτό και υπάρχει στη συνέχεια μεταφορά του ποσού των £75.780,00 από το λογαριασμό 3200101 (τεκμήριο 36). Σχετικό με αυτή τη μεταφορά, όπως εξήγησε σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του, είναι και το τεκμήριο
- 78.Βεβαίως, όλη αυτή η διευκρίνιση είναι ακατανόητη και δεν φαίνεται να διαφέρει εμφανώς από την αρχική περιγραφή. Διαπιστώνεται ότι θα μπορούσε ο μάρτυρας αυτός να ήταν πιο προσεχτικός στη περιγραφή του τρόπου σύνδεσης μεταξύ αυτών των δύο λογαριασμών. Εντούτοις, ιδωμένη στο σύνολο της, η περιγραφή η οποία δόθηκε κρίνεται ως ικανοποιητική αλλά και λογική έτσι ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αντιληφθεί επαρκώς τον τρόπο λειτουργίας και σύνδεσης των λογαριασμών των ασφαλίστρων και των συναλλαγματικών. 79.Επιπλέον, οφείλω να διευκρινίσω το εξής. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει με μικροσκοπική λεπτομέρεια τις καταστάσεις λογαριασμού μεταξύ των δύο συγκεκριμένων εταιρειών, οι οποίες δεν είναι καν διάδικοι σε αυτή την αγωγή. Ούτε και αποτελεί μέρος του έργου του Δικαστηρίου σε αυτή την αγωγή η επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ αυτών των δύο εταιρειών. Ή ακόμη και η επακριβής διαπίστωση του οποιουδήποτε υπολοίπου στο λογαριασμό της P. L. M. το οποίο οφειλόταν προς την Αιγίς. Η αναφορά η οποία γίνεται στον τρόπο με τον οποίο τηρούσαν λογιστικά τις συγκεκριμένες καταστάσεις λογαριασμού μεταξύ τους οι συγκεκριμένες εταιρείες, σκοπό έχει τον έλεγχο της αξιοπιστίας της εκδοχής των εναγομένων. Ιδιαίτερα δε διατηρώντας υπόψη ότι αυτή αποτελούσε και συγκεκριμένη μέθοδο ελέγχου αυτής της αξιοπιστίας η οποία ακολουθήθηκε κατά την αντεξέταση του Μιχάλη Μαύρου. 80.Επιπλέον, οι ισχυρισμοί των εναγομένων ως προς την ύπαρξη πλαστογραφίας στις επίδικες συναλλαγματικές ενισχύθηκαν και επιβεβαιώθηκαν με τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα Ανδρέα Παναγιώτου, ο οποίος σημειωτέον διετέλεσε υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Αστυνομίας για περίοδο 15 ετών (από το 1988 έως το 2003). 81.Αξίζει να σημειωθεί σε σχέση με αυτό το τελευταίο σημείο ότι τα συμπεράσματα του συγκεκριμένου μάρτυρα ο οποίος κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας δεν αμφισβητήθηκαν καν κατά την αντεξέταση του. Καθότι οι ερωτήσεις οι οποίες έγιναν προς αυτόν κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του ήταν απλώς διευκρινιστικές δίχως παράλληλα να αμφισβητούνται τα οποιαδήποτε ευρήματα του. Βεβαίως, η εκδοχή του ενάγοντα ήταν αντίθετη με αυτά τα ευρήματα και δεν είναι η παράλειψη αμφισβήτησης των συμπερασμάτων αυτού του μάρτυρα η οποία οδηγεί το Δικαστήριο σε αποδοχή της μαρτυρίας του ως βάσιμης και αξιόπιστης, αλλά η όλη αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε σε αυτή την αγωγή στο σύνολο της, συμπεριλαμβανομένης βεβαίως και της μαρτυρίας αυτού του μάρτυρα. 82.Προσθέτω απλά ότι τα προσόντα του μάρτυρα αυτού, πέραν και από τη μη αμφισβήτηση τους, κρίνονται από το Δικαστήριο ως ικανοποιητικά έτσι ώστε να εξετάζεται η γνώμη του ως αυτή ενός εμπειρογνώμονα επί του συγκεκριμένου θέματος ενώ η μελέτη η οποία προηγήθηκε της ετοιμασίας των εκθέσεων του και το περιεχόμενο αυτών κρίνεται από το Δικαστήριο ως παραδειγματικά επαρκής έτσι ώστε να αποδεικνύεται βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων η πλαστογραφία των επίδικων συναλλαγματικών από τον ενάγοντα, ο οποίος στη συνέχεια επεδίωξε την εξαργύρωση τους με τη καταχώρηση αυτής της αγωγής. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΤΥΧΗ 83.Έχοντας ως βάση τη θετική αξιολόγηση της μαρτυρίας προς υποστήριξη της εκδοχής της υπεράσπισης και παράλληλα λαμβάνοντας υπόψη και δεδομένα κοινώς αποδεκτά από τους διάδικους το Δικαστήριο καταλήγει με ασφάλεια στις πιο κάτω διαπιστώσεις αναφορικά με την πραγματική πτυχή της αγωγής. 83.
- Διευκρινίζω απλά ότι η αναφορά του Δικαστηρίου στον ουσιώδη χρόνο της αγωγής καθορίζεται στα έτη προ της έκδοσης των επίδικων συναλλαγματικών και μετέπειτα, δηλαδή περίπου μεταξύ των ετών 1998 και
- 83.
- Επιπλέον, διευκρινίζεται ότι η αναφορά σε εξόφληση συναλλαγματικών λαμβάνει υπόψη στη χρήση αυτής της λέξης και την ιδιαίτερη έννοια στην οποία αναφέρθηκε ο Μιχάλης Μαύρος σε σχέση με την εξόφληση συναλλαγματικών. Ότι δηλαδή αυτή θα μπορούσε να προκύψει όχι μόνο από πληρωμή αλλά και από την έκδοση νέων συναλλαγματικών. 83.
- Διευκρινίζω επίσης ότι, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο ενάγων ουδέποτε είχε αποκτήσει προσωπικά οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων ή οιουδήποτε εξ αυτών.
- Οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου αναφορικά με την πραγματική πτυχή της αγωγής είναι οι ακόλουθες. 84.
- Κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής ο ενάγων ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της Αιγίς ενώ οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 ήταν ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι της συγκεκριμένης εταιρείας διά μέσω της δικής τους εταιρείας, δηλαδή την P. L. M., με αποτέλεσμα να υπάρχει επιχειρηματική συνεργασία μεταξύ των δύο εταιρειών στον ασφαλιστικό κλάδο. 84.
- Η Αιγίς παρείχε πιστωτικό λογαριασμό στην P. L. M. ενώ κατά καιρούς οι εναγόμενοι υπέγραφαν συναλλαγματικές ή γραμμάτια προς αναγνώριση του οφειλόμενου κατά το δεδομένο χρόνο χρέους με συνέχιση κάθε φορά της συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών επί νέας λογιστικής βάσης καθορισμένης ασφαλώς με το εκάστοτε υπόλοιπο του συγκεκριμένου πιστωτικού λογαριασμού. 84.
- Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας και με τον προκαθορισμένο τρόπο εξασφάλισης του πιστωτικού λογαριασμού τον οποίο η Αιγίς παρείχε προς την P. L. M. υπεγράφησαν από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 πέντε συνολικά συναλλαγματικές αξίας £5.000,00 η καθεμία, οι οποίες φέρουν ημερομηνία έκδοσης 5/6/1998 (τεκμήριο 28). 84.
- Οι συναλλαγματικές αυτές εξοφλήθηκαν και επιστράφηκαν προς τους εναγόμενους 1, 2 και
- 84.
- Επιστολή η οποία φέρει ημερομηνία 17/2/1999 (τεκμήριο 35) αποστάληκε από τον ενάγοντα υπό την ιδιότητα του ως διευθύνων σύμβουλος της Αιγίς με την οποία καλούσε την P. L. M. όπως εξοφλήσει οφειλόμενο ποσό ασφαλίστρων πελατών της ύψους £74.848,00 πλέον £3.742,00, δηλαδή συνολικό ποσό £78.590,
- 84.
- Προς τον σκοπό εξόφλησης αυτού του ποσού και εντός του πλαισίου της συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών και σύμφωνα και πάλι με τον προκαθορισμένο τρόπο εξασφάλισης του πιστωτικού λογαριασμού τον οποίο η Αιγίς παρείχε προς την P. L. M., υπεγράφησαν από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 δέκα συνολικά συναλλαγματικές αξίας £7.000,00 η καθεμία, οι οποίες φέρουν ημερομηνία έκδοσης 23/2/1999 (τεκμήριο 29) ως επίσης και μία συναλλαγματική αξίας £8.048,00 η οποία φέρει την ίδια ημερομηνία έκδοσης (τεκμήριο 15). 84.
- Το συνολικό ποσό των συναλλαγματικών αυτών, δηλαδή ποσό £78.048,00, σκοπό είχε την εξόφληση του ποσού των £78.590,00 το οποίο αναφέρεται στην επιστολή του ενάγοντα από την Αιγίς ημερομηνίας 17/2/1999 (τεκμήριο 35). 84.
- Διευκρινίζεται ότι η διαφορά του ποσού των £542,00 αφορούσε απαίτηση την οποία πλήρωσε η P. L. M. με αποτέλεσμα αυτή να συμψηφιστεί με το υπόλοιπο το οποίο όφειλε προς την Αιγίς, μειώνοντας με αυτό τον τρόπο το ποσό των £78.590,00 στο ποσό των £78.048,00, δηλαδή το ποσό το οποίο αντιστοιχούσε με τις συγκεκριμένες συναλλαγματικές (τεκμήρια 29 και 15) οι οποίες φέρουν ημερομηνία έκδοσης 23/2/
- 84.
- Επί της συναλλαγματικής η οποία φέρει ημερομηνία έκδοσης 23/2/1999 (τεκμήριο 15) το όνομα του δικαιούχου το οποίο αναγραφόταν επί αυτής σε εκτυπωμένη μορφή κατά την ημερομηνία υπογραφής της ήταν αυτό της Αιγίς δίχως παράλληλα να υπάρχει επί αυτής υπό δακτυλογραφημένη μορφή το όνομα του ενάγοντα και η προσθήκη της βραχυγραφίας «c/o». 84.
- Με δύο επιστολές της Αιγίς προς την P. L. M. ημερομηνιών αντιστοίχως 9 και 10 Σεπτεμβρίου του 1999 (τεκμήρια 31.Α και 32.Α) η Αιγίς καλούσε την P. L. M. όπως εξοφλήσει «.καθυστερημένο υπόλοιπο Συναλλαγματικής.» ύψους £42.630,00 και απλήρωτα ασφάλιστρα από τον Δεκέμβριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 1999 ύψους £43.150,00, δηλαδή συνολικό ποσό £85.780,
- 84.
- Η πρόταση εξόφλησης εντός των δύο αυτών επιστολών συμπεριλάμβανε ξεχωριστά πληρωμή ποσού £30.000,00 και υπογραφή νέων συναλλαγματικών και παράλληλα ακύρωση προηγούμενων επιταγών και συναλλαγματικών. 84.
- Μετά από αποδοχή πρότασης αποπληρωμής από την P. L. M. υπογράφηκε σχετικό γραμμάτιο (τεκμήριο 34) για το ποσό των £85.780,00 (όπως αυτό αναγράφεται ολογράφως ανεξάρτητα από τη λανθασμένη αριθμητική αναγραφή του). 84.
- Μετά από πληρωμή του ποσού των £30.000,00, δηλαδή των τριών δόσεων των £10.000,00, το γραμμάτιο (τεκμήριο 34) επιστράφηκε στη P. L. M. και η Αιγίς προσθέτοντας τόκο στο υπόλοιπο ποσό το στρογγυλοποίησε στο ποσό των £60.000,
- 84.
- Προς τον σκοπό εξόφλησης αυτού του ποσού εξεδόθησαν οι επίδικες συναλλαγματικές οι οποίες φέρουν ημερομηνία έκδοσης 14/9/1999 (τεκμήριο 3 έως και τεκμήριο 14) αξίας £5.000,00 η καθεμία πληρωτέες μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου και Δεκεμβρίου του 2000 και στις οποίες το όνομα του δικαιούχου το οποίο αναγραφόταν επί αυτών σε εκτυπωμένη μορφή κατά την ημερομηνία υπογραφής των ήταν αυτό της Αιγίς δίχως παράλληλα να υπάρχει επί αυτών υπό δακτυλογραφημένη μορφή το όνομα του ενάγοντα και η προσθήκη της βραχυγραφίας «c/o». 84.
- Αφού όλες οι προαναφερόμενες συναλλαγματικές οι οποίες έφεραν ημερομηνία 23/2/1999 εξοφλήθηκαν με τον τρόπο τον οποίον συμφώνησαν μεταξύ τους οι δύο εταιρείες, αυτές επιστράφηκαν προς τους εναγόμενους 1, 2 και 3, με εξαίρεση τη συναλλαγματική αξίας £8.048,
- 84.
- Στη συνέχεια παρά την εξόφληση και των συναλλαγματικών οι οποίες φέρουν ημερομηνία έκδοσης 14/9/1999, όπως και στη περίπτωση της συναλλαγματικής αξίας £8.048,00, ούτε αυτές επιστράφηκαν προς τους εναγόμενους 1, 2 και
- 84.
- Ο ενάγων, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι αυτές οι συναλλαγματικές βρίσκονταν στη κατοχή του, σε άγνωστο χρόνο πλαστογράφησε[6] το περιεχόμενο τους με τη δακτυλογραφημένη προσθήκη του ονόματος του πάνω από το σημείο όπου αναγράφεται το όνομα του δικαιούχου στη πληρωμή αυτών και στη συνέχεια αποπειράθηκε την είσπραξη αυτών από τους εναγόμενους προς προσωπικό του όφελος. 84.
- Σύμφωνα και με το υπόλοιπο του λογαριασμού της P. L. M. προς την Αιγίς κατά την 1/6/2001, το τελευταίο γραμμάτιο το οποίο υπογράφηκε από τους εναγόμενους αξίας £124.000,00 φέρει ημερομηνία 30/6/
- 84.
- Ο ενάγων δεν ήταν ο δικαιούχος το όνομα του οποίου αναγραφόταν επί των επίδικων συναλλαγματικών κατά την ημερομηνία της υπογραφής τους από τους εναγόμενους. 84.
- Το όνομα του δικαιούχου επί των επίδικων συναλλαγματικών κατά την ημερομηνία υπογραφής τους από τους εναγόμενους ήταν αυτό της Αιγίς. 84.
- Οι εναγόμενοι υπό την προσωπική τους ιδιότητα ουδέποτε ζήτησαν και εισέπραξαν δάνειο από τον ενάγοντα υπό τη δική του προσωπική ιδιότητα ή του χρωστούσαν χρήματα εξαιτίας δανειοδότησης τους από αυτόν. 84.
- Οι εναγόμενοι υπό την προσωπική τους ιδιότητα ουδέποτε χρωστούσαν χρήματα στον ενάγοντα εξαιτίας αγοράς δικών του μετοχών της Αίγις ή από πώληση τέτοιων μετοχών εκ μέρους του σε σχέση με την οποία πώληση να εισέπρατταν οποιαδήποτε ποσά οφειλόμενα προς τον ίδιο και τα οποία να μην του απέστελλαν. 84.
- Στις περιπτώσεις όπου οι εναγόμενοι πώλησαν εκ μέρους του ενάγοντα οποιεσδήποτε μετοχές του στην εταιρεία Αιγίς ο ίδιος ουδέποτε απέστελλε τους τίτλους των συγκεκριμένων μετοχών στους εναγομένους εάν πρώτα δεν λάμβανε το αντίστοιχο ποσό της αξίας πώλησης τους, πόσο το οποίο οι εναγόμενοι εισέπρατταν και απέστελλαν προς τον ίδιο δίχως καθυστέρηση προς διευκόλυνση του. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 85.Οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου αναφορικά με τη πραγματική πτυχή της αγωγής καθορίζουν και το αποτέλεσμα της αγωγής αναφορικά με τη νομική πτυχή αυτής. Δηλαδή, εφόσον ο ενάγων ουδέποτε υπήρξε στη πραγματικότητα σε οποιοδήποτε σχετικό στάδιο ο δικαιούχος είσπραξης των ποσών τα οποία αναφέρονται στις επίδικες συναλλαγματικές, δεν είχε κατά συνέπεια το οποιοδήποτε νόμιμο δικαίωμα όπως επιδιώξει την είσπραξη αυτών των ποσών με τη καταχώρηση αγωγής εναντίον των εναγομένων ή οποιουδήποτε εξ αυτών. 86.Συνεπώς, με βάση τα ευρήματα του το Δικαστήριο οδηγείται στο συμπέρασμα ότι η αγωγή του ενάγοντα θα πρέπει να απορριφθεί όπως βεβαίως και απορρίπτεται καθώς οι εναγόμενοι έχουν πετύχει να αποδείξουν πρώτο, ότι οι επίδικες συναλλαγματικές αποτελούν προϊόν πλαστογραφίας του ενάγοντα και δεύτερο, ότι οι ίδιοι υπό τη προσωπική τους ιδιότητα δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό βάσει αυτών των συναλλαγματικών προς τον ενάγοντα. ΤΑ ΕΞΟΔΑ 87.Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης αυτής της αγωγής κρίνω ότι τα έξοδα θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ των επιτυχόντων διαδίκων. Επομένως, τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εις βάρος του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αξίζει να σημειωθεί ότι ευθύς εξαρχής οι εναγόμενοι με την καταχώρηση της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση για συνοπτική απόφαση αναφέρουν ως πρώτο λόγο ένστασης ότι οι επίδικες συναλλαγματικές «.εξεδόθησαν εις διαταγήν της Αιγίς Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ και εξοφλήθησαν αλλά ο Αιτητής αφού τις υπεξαίρεσε από την εν λόγω Εταιρεία τις πλαστογράφησε τοποθετώντας το όνομα του επί των εν λόγω συναλλαγματικών». [2] Διευκρινίζω απλά ότι η οποιαδήποτε υπογράμμιση εντός αυτής της απόφασης είναι δική μου. Το ίδιο ισχύει σε σχέση με τον τονισμό οποιωνδήποτε γραμμάτων με πιο έντονη γραμματοσειρά. Σε σχέση με τη χρήση γραμματοσειράς με πλάγια κλίση, εντός του κειμένου της απόφασης, ισχύει το ίδιο εκτός από περιπτώσεις όπου παρατίθενται αποσπάσματα από έγγραφα. [3] Βλ. επίσης σχετικά τη παράγραφο 12 της γραπτής δήλωσης του ενάγοντα όπου αναφέρει ότι έγιναν «πάρα πολλές πωλήσεις από τους . Εναγομένους .». [4] Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στη παράγραφο 16 της γραπτής δήλωσης του ο ενάγων «.πρόσθεσα το όνομα μου Παντελάκης Σουγλίδης c/o Αιγίς Ασφαλιστική Εταιρεία αφού τα λεφτά οφείλονταν σε μένα προσωπικά και ούτε η Αιγίς ούτε η Εταιρεία τους P. L. M. είχε καμιά ανάμειξη». [5] Μέρος της οποίας βεβαίως αποτελείται και από την υιοθέτηση της γραπτής δήλωσης του. [6] Διευκρινίζω ότι η αναφορά του Δικαστηρίου στα ευρήματα του ως προς το ότι ο ενάγων πλαστογράφησε έχει σχέση με την ουσία των πράξεων του παρά την κυριολεκτική έννοια της λέξης «πλαστογράφησε». Δηλαδή, δεν έχει σημασία εάν ο ίδιος έδωσε οδηγίες στη γραμματέα του και αυτή ή ακόμη και το οποιοδήποτε άλλο άτομο δακτυλογράφησε το όνομα του επί των επίδικων συναλλαγματικών. Ούτε και έχει σημασία για σκοπούς κατάληξης του Δικαστηρίου στα ευρήματα του κατά πόσο όντως ο ίδιος δακτυλογράφησε το όνομα του. Σημασία έχει η διαπίστωση ότι ο ίδιος μερίμνησε να γίνει αυτή η προσθήκη γνωρίζοντας ότι δεν είχε οποιοδήποτε δικαίωμα να καταστεί προσωπικά δικαιούχος των επίδικων συναλλαγματικών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο