Παναγιώτη Τοουλιά ν. Ανδρέα Τοουλιά κ.α., Αρ. Αγωγής: 3771/2007, 5/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3771/2007 Μεταξύ: Παναγιώτη Τοουλιά Ενάγοντα -και-
- Ανδρέα Τοουλιά, από την Λέμπα
- Έλενας Τοουλιά, από την Λέμπα
- Θουκιδίδη Χρυσοστόμου, από την Λέμα Εναγομένων .......... 5.11.12 Για τον Ενάγοντα: κ. Χ΄Κλεοβούλου Για τους Εναγόμενους 1 και 2: κ. Αλεξάνδρου Για τον Εναγόμενο 3: κ. Παπαζαχαρία ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων απαιτεί εναντίον των εναγομένων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να υποχρεώνει την εναγόμενη 2 να εγγράψει στο όνομα του το ½ μερίδιο του επίδικου οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 3980 του Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 325 που βρίσκεται στο χωριό Λέμπα. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι δικαιούται να εγγραφεί ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3980 του Φ/ΣΧ 45/50 τεμάχιο 325 στο χωριό Λέμπα. Γ. Διαζευκτικά εναντίον όλων των εναγομένων ΛΚ.75,000 ως η αξία του ½ μεριδίου του επίδικου οικοπέδου. Δ. ΛΚ.5,250 ως ειδικές ζημιές για απώλεια χρήσης και/ή εισοδημάτων από 1/1/2005 μέχρι 30/11/
- Ε. ΛΚ.150 ως ειδικές ζημιές για απώλεια χρήσης και/ή εισοδημάτων για κάθε μήνα από 1/12/07 μέχρι παραδόσεως ελευθέρας της κατοχής και κάρπωσης του ½ μεριδίου του επίδικου οικοπέδου. ΣΤ. Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις εκ μέρους των εναγομένων. Ο ενάγων μαζί με τα άλλα τέσσερα αδέλφια του ήταν συνιδιοκτήτες στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/3930 του Φ/Σχ. 45/50 τεμάχιο 250 στη τοποθεσία «Κάμπιν» του χωριού Λέμπα (πιο κάτω θα αναφέρεται σαν το ακίνητο). Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι μετά από επιθυμία όλων των συνιδιοκτητών και αφού προέβησαν σε όλα τα αναγκαία διαβήματα και ενέργειες εξασφάλισαν άδεια για τον διαχωρισμό του ακινήτου σε έξι οικόπεδα τα οποία με βάσει τα μερίδια του κάθε ιδιοκτήτη επί του ακινήτου όσοι είχαν από 2/12 μερίδια θα ελάμβαναν από ένα οικόπεδο και ο ενάγων και ο εναγόμενος 1 που είχαν από 3/12 μερίδια θα ελάμβαναν από ενάμισυ οικόπεδο. Συμφώνησαν επίσης με βάση τα εγκριθέντα σχέδια διαχωρισμού ποιο οικόπεδο θα ελάμβανε κάθε ένας. Αφού προέβησαν σε όλες τις αναγκαίες κατασκευαστικές εργασίες και διαχώρισαν το ακίνητο σε έξι οικόπεδα, αποτάθηκαν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας για το κάθε οικόπεδο και ο εναγόμενος 1 ανέλαβε να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για προώθηση της έκδοσης ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας για το κάθε οικόπεδο, ώστε να εγγραφούν επ΄ονόματι των συνιδιοκτητών ως ακολούθως: (α) Το οικόπεδο το οποίο μετά τον διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας είχε τον αριθμό εγγραφής 3976, με Φ/ΣΧ 45/50 τεμάχιο 321, στο χωριό Λέμπα να εγγραφεί όλο στον Αντώνιο Τοουλιά. (β) Το οικόπεδο το οποίο μετά τον διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας είχε τον αριθμό εγγραφής 3979, με Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 324, στο χωριό Λέμπα να εγγραφεί όλο στην Θέκλα Τοουλιά. (γ) Το οικόπεδο το οποίο μετά τον διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας είχε τον αριθμό εγγραφής 3977, με Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 322 στο χωριό Λέμπα να εγγραφεί όλο στον Χριστάκη Τοουλιά. (δ) Το οικόπεδο το οποίο μετά τον διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας είχε τον αριθμό εγγραφής 3978, με Φ/ΣΧ 45/50 τεμάχιο 323, στο χωριό Λέμπα να εγγραφεί όλο στον ενάγοντα. (ε) Το οικόπεδο το οποίο μετά τον διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησία είχε τον αριθμό εγγραφής 3975, με Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 320, στο χωριό Λέμπα να εγγραφεί όλο στον εναγόμενο
- (στ) Το οικόπεδο το οποίο μετά τον διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας είχε τον αριθμό εγγραφής 3980, με Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 325, στο χωριό Λέμπα να εγγραφεί ανά ½ μερίδιο στον ενάγοντα και τον εναγόμενο
- Αφού πληρώθηκαν όλα τα έξοδα διαχωρισμού των οικοπέδων, κατ΄αναλογία του μεριδίου που κατείχε ο κάθε συνιδιοκτήτης, είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος 1 λαμβάνοντας ψευδή πιστοποίηση από τον εναγόμενο 3, ο οποίος ήταν κοινοτάρχης του χωριού Λέμπα, ότι υπέγραψαν όλοι οι συνιδιοκτήτες στην παρουσία του, πράγμα το οποίο ουδέποτε έγινε, εξέδωσε τίτλο ιδιοκτησίας επ΄ονόματι του για ολόκληρο το μερίδιο επί του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 3980, με Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 325, στο χωριό Λέμπα, αντί να εγγράψει το ½ μερίδιο στο όνομα του ενάγοντα. Στη συνέχεια ο εναγόμενος 1 προχώρησε στην μεταβίβαση και εγγραφή του επίδικου οικοπέδου δυνάμει δηλώσεως δωρεάς, στο όνομα της εναγόμενης 2, η οποία είναι θυγατέρα του. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος 1 με την βοήθεια και συνδρομή του εναγόμενου 3 αλλά και της εναγόμενης 2 δολίως και/ή με ψευδείς παραστάσεις και/ή απάτη και/ή παράνομη συμπεριφορά εξέδωσε επ΄ονόματι του τίτλο ιδιοκτησίας για ολόκληρο το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3980, του Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 325 στο χωριό Λέμπα, το οποίο στην συνέχεια ενέγραψε δυνάμει δηλώσεως δωρεάς στην εναγόμενη 2, αποστερώντας τον από το ½ μερίδιο του οικοπέδου, η αξία του οποίου είναι ΛΚ75,000 και ζημιώνοντας τον με το ποσό αυτό. Στην Έκθεση Απαίτησης ο ενάγων παραθέτει λεπτομέρειες δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι του αποστέρησαν με δόλιο τρόπο το ½ μερίδιο από το επίδικο οικόπεδο, καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη του τόσο ο εναγόμενος 1 που είναι αδελφός του όσο και οι εναγόμενοι 2 και 3 που είναι γνωστοί του και η εναγόμενη 2 με πρόθεση και με σκοπό να αποστερήσει τον ενάγοντα από το ½ μερίδιο του επίδικου οικοπέδου, αποδέχθηκε την μεταβίβαση και εγγραφή του στο όνομα της αν και γνώριζε ότι το ½ μερίδιο του επίδικου οικοπέδου ανήκει στον ενάγοντα και έπρεπε να εγγραφεί στο όνομα του. Στην υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι μετά από επιθυμία όλων των συνιδιοκτητών και αφού προέβηκαν σε όλα τα διαβήματα και ενέργειες εξασφάλισαν άδεια για το διαχωρισμό του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/3990 Φ/Σχ. 45/50 τεμάχιο 250 σε έξι οικόπεδα. Ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι κατόπιν συμφωνίας μεταξύ του και του ενάγοντα η οποία συνάφθηκε ενώπιον όλων των συνιδιοκτητών, συμφωνήθηκε όπως ο εναγόμενος 1 πάρει δυο οικόπεδα και ο ενάγοντας ένα και όχι από ενάμιση οικόπεδο όπως αναλογούσε στο ποσοστό των 3/
- Ισχυρίζονται επίσης ότι ο εναγόμενος 1 πλήρωσε όλα τα έξοδα για έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 3978 με Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 325 και ισχυρίζονται περαιτέρω ότι κατόπιν γραπτής συμφωνίας μεταξύ ενάγοντα και εναγόμενου 1 η οποία συνάφθηκε ενώπιον όλων των συνιδιοκτητών συμφωνήθηκε όπως ο εναγόμενος πάρει ολόκληρο το οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 3980 Φ/ΣΧ 45/50 τεμάχιο 325 και όχι το ½. Ο εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι ανάλαβε να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας επ΄ονόματι των συνιδιοκτητών πλην όμως αρνείται ότι πλαστογράφησε παρουσία του πιστοποιούντος υπαλλήλου ή κοινοτάρχη την υπογραφή του ενάγοντα και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έλαβε ψευδή πιστοποίηση από τον εναγόμενο 3, ο οποίος ήταν κοινοτάρχης του χωριού Λέμπα. Ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται επίσης ότι επικοινώνησε με τον ενάγοντα και τον πληροφόρησε πως χρειάζεται την υπογραφή του για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Ο ενάγων τον εξουσιοδότησε προφορικά να υπογράψει αυτός στη θέση του και ο εναγόμενος 1 υπόγραψε εκ μέρους του ενάγοντα. Κατά την πιο πάνω αναφερόμενη επικοινωνία παρών ήταν και ο εναγόμενος 3 ο οποίος και πιστοποίησε την υπογραφή. Ο εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι στην συνέχεια προχώρησε νόμιμα στην μεταβίβαση και εγγραφή του επίδικου οικοπέδου δυνάμει δηλώσεως δωρεάς στην εναγόμενη
- Στη δική του υπεράσπιση ο εναγόμενος 3 αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα και αρνείται ότι είναι υπαίτιος οποιασδήποτε παράνομης συμπεριφοράς, ενήργησε όπως αναφέρει σε κάθε ουσιώδη χρόνο με καλή πίστη και ουδέποτε συνωμότησε για να επιφέρει βλάβη στον ενάγοντα και δεν έχει προσποριστεί όφελος εις βάρος του ενάγοντα. Η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελείται από την μαρτυρία του ενάγοντα και των τριών μαρτύρων που κάλεσε αλλά και από την μαρτυρία του εναγόμενου και των τριών επίσης μαρτύρων που κάλεσε όπως επίσης και την μαρτυρία του εναγόμενου
- Ο ενάγων υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης και ανέφερε ότι δεν έγινε καμία συμφωνία για τον διαχωρισμό του επίδικου ακινήτου αλλά ο καταμερισμός θα γινόταν σύμφωνα με τα μερίδια που κατείχε ο κάθε συνιδιοκτήτης. Θα έπαιρναν όλοι από ένα οικόπεδο, επιπρόσθετα όμως ο ίδιος και ο εναγόμενος 1 θα έπαιρναν από ½ μερίδιο του έκτου οικοπέδου. Την διαδικασία του διαχωρισμού την ανέλαβαν ο εναγόμενος 1 μαζί με τον άλλο αδελφό τους Αντώνη Ττοουλιά. Ουδέποτε έγινε γραπτή συμφωνία για να πάρει δυο οικόπεδα ο εναγόμενος 1, ο οποίος από πολύ παλιά του το ζήτησε αλλά ο ίδιος το αρνήθηκε. Ο ίδιος δεν κλήθηκε ποτέ στο Κτηματολόγιο για να υπογράψει οτιδήποτε και το έντυπο Ν3Α ουδέποτε το υπόγραψε. Δεν έδωσε καμία εξουσιοδότηση στον εναγόμενο 1 γραπτή ή προφορική για να υπογράψει εκ μέρους του και όπως ισχυρίστηκε περαιτέρω οι εναγόμενοι 1 και 2 στην αρχή δέχθηκαν να του επιστρέψουν το ½ μερίδιο του οικοπέδου αλλά στη συνέχεια υπαναχώρησαν. Στην αντεξέταση του ο ενάγων ανέφερε ότι η συμφωνία με τον εναγόμενο 1 ήταν να του μεταβιβαστεί ενάμιση οικόπεδο και σε ερώτηση του κ. Φωτίου γιατί συμφώνησαν τα αυτονόητα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό έγινε γιατί τα οικόπεδα δεν είχαν ίσον εμβαδόν. Ο ίδιος θα έπαιρνε όπως είπε το οικόπεδο με αριθμό 323 και το ½ του
- Αρνήθηκε ότι έδωσε προφορική εξουσιοδότηση στον εναγόμενο 1 για να υπογράψει εκ μέρους του και σε υποβολή του κ. Φωτίου ότι δέχθηκε να πάρει ο εναγόμενος 1 και το δικό του μερίδιο ήταν γιατί ο εναγόμενος 1 του έστελνε χρήματα όταν ο ενάγων ήταν φοιτητής, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό ήταν ψέματα. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι έδωσε τηλεφωνικά συγκατάθεση για τον διαχωρισμό όπως αυτός έγινε, θέση την οποία ο μάρτυρας αρνήθηκε. Στην αντεξέταση του από τον κ. Φακοντή, εκ μέρους του εναγόμενου 3, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η υπογραφή στο έντυπο Ν3Α δεν είναι δική του και σε υποβολή ότι ο εναγόμενος 1 στην παρουσία του εναγόμενου 3 του τηλεφώνησαν για να υπογράψει ο εναγόμενος 1, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτά είναι «σοφίσματα τρέλας και παραλογισμού». Σε υποβολή επίσης ότι ήταν σε ανοικτή ακρόαση και ανέφερε και στην παρουσία του εναγόμενου 3 ότι γνωρίζει το περιεχόμενου του εντύπου Ν3Α ο μάρτυρας επανέλαβε ότι αυτά είναι σοφίσματα τρέλας. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα, ότι ο εναγόμενος 3 ενήργησε με καλή πίστη και κατόπιν δικής του προφορικής εξουσιοδότησης, θέση την οποία ο μάρτυρας αρνήθηκε. Ο Ματθαίος Αταλιώτης (ΜΕ2) Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, κατέθεσε σαν Τεκμήριο 3 το κατηγορητήριο της Ποινικής Υπόθεσης 767/08 στην οποία κατηγορούμενος ήταν ο εναγόμενος 1 και ανέφερε ότι στις 21.10.2010 εκδόθηκε απόφαση με την οποία ο εναγόμενος 1 αθωώθηκε. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Η Αντρούλλα Παναγή (ΜΕ3), ανέφερε ότι είναι Λειτουργός στο Κτηματολόγιο Πάφου και ο φάκελος του Κτηματολογίου με αρ. 151/02 αφορά την εγγραφή, διαχωρισμό και διανομή των οικοπέδων στο όνομα των δικαιούχων. Η αίτηση διαχωρισμού αφορά τον τίτλο εγγραφής, Τεκμήριο 1 και υποβλήθηκε στις 11.2.
- Το ακίνητο διαχωρίστηκε σε έξι οικόπεδα, όπως αυτά φαίνονται στο Τεκμήριο
- Το Τεκμήριο 5 είναι, όπως είπε, το έντυπο διανομής και είναι πιστοποιημένο από Κοινοτάρχη αλλά δεν ήταν στη δική της παρουσία που υπογράφηκε. Εάν κάποιος, όπως είπε, υπογράφει ως πληρεξούσιος, το Κτηματολόγιο θέλει να παρουσιαστεί το πληρεξούσιο έγγραφο. Ο Στέφανος Φυντικλής (ΜΕ4) ανέφερε ότι είναι εκτιμητής γης και ακινήτων. Κατόπιν οδηγιών του ενάγοντα, ετοίμασε έκθεση για το επίδικο οικόπεδο, η οποία έγινε Τεκμήριο 7 και της οποίας υιοθέτησε το περιεχόμενο. Η αγοραία αξία, όπως ανέφερε, του επίδικου οικοπέδου ανέρχεται στις €180.000,
- Ο εναγόμενος 1, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης, που έγινε Τεκμήριο Β και όπως ανέφερε στην αντεξέταση του, στο αρχικό ακίνητο, ο ίδιος και ο ενάγων είχαν 3/12 μερίδια ο κάθε ένας. Ο ίδιος πήρε δυο οικόπεδα γιατί ο ενάγων του έδωσε πληρεξούσιο να μεταβιβάσει και το δικό του μερίδιο στο όνομα του. Ο ίδιος δεν ήθελε να γίνει αυτό, αλλά ο ενάγων επέμενε. Το πληρεξούσιο έγινε πριν το 2000, όμως δεν βρίσκεται στην κατοχή του γιατί το έχασε το Κτηματολόγιο. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι η συμφωνία ήταν να πάρουν όλοι από ένα οικόπεδο και ο ενάγων και ο ίδιος από ½ μερίδιο του έκτου οικοπέδου. Ο εναγόμενος αρνήθηκε την υποβολή και ανέφερε ότι η συμφωνία ήταν να πάρει ο ίδιος δύο οικόπεδα και οι υπόλοιποι από ένα οικόπεδο. Στο Τεκμήριο 5 υπέγραψαν όπως είπε όλοι εκτός από τον ενάγοντα, τον οποίο πήρε τηλέφωνο και ο ενάγων του έδωσε συγκατάθεση να υπογράψει ο ίδιος στη θέση του, οι υπόλοιποι ήταν παρόντες κατά την πιστοποίηση του Τεκμηρίου
- Σε υποβολή ότι ουδέποτε τηλεφώνησε στον ενάγοντα για να δώσει συγκατάθεση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι τηλεφώνησε στη παρουσία του Κοινοτάρχη και η υπογραφή που φαίνεται στο όνομα του ενάγοντα ήταν δική του υπογραφή. Σε υποβολή επίσης ότι το έντυπο Ν3Α, Τεκμήριο 5, το πήρε υπογραμμένο από όλους στον Κοινοτάρχη, ο οποίος το πιστοποίησε ο μάρτυρας ανέφερε ότι «μάλλον υπέγραψα και το πήρα». Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι η μοναδική συμφωνία ήταν να πάρει ο κάθε ένας το μερίδιο που του αναλογούσε και ο εναγόμενος 1 ανέφερε ότι υπήρχε συμφωνία ο ίδιος να πάρει δυο οικόπεδα. Η Αναστασία Ττοουλιά (ΜΥ2), ανέφερε ότι είναι σύζυγος του εναγόμενου 1, ο οποίος αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα υγείας και λόγω αυτών των προβλημάτων ο σύζυγος της δεν λέει πάντα αυτά που θέλει να πει. Η οικογένεια του συζύγου της αποφάσισε γύρω στη δεκαετία του 1990 να χωρίσουν τα οικόπεδα και ο ενάγων πρότεινε στο σύζυγο της να του δώσει το ½ οικόπεδο, όμως ο σύζυγος της δεν το δεχόταν. Ο ενάγων έφερε ένα πληρεξούσιο και το έδωσε στον σύζυγο της, με το οποίο του παραχωρούσε το ½ μερίδιο και το πληρεξούσιο αυτό το πήραν στο Κτηματολόγιο αλλά στη συνέχεια δεν ανευρέθηκε. Η συμφωνία, η οποία έγινε στη παρουσία όλων των αδελφών, ήταν όπως ο σύζυγος της πάρει δυο οικόπεδα και οι υπόλοιποι από ένα. Ο σύζυγος της έδωσε το σχετικό έντυπο σε όλα τα αδέλφια και υπόγραψαν και περίμεναν να υπογράψει και ο ενάγων. Ο σύζυγος της τηλεφώνησε επανειλημμένα στον ενάγοντα, όμως του είπε ότι δεν μπορούσε να έρθει στη Πάφο και έτσι του ζήτησε να υπογράψει ο εναγόμενος 1 στη θέση του. Ο σύζυγος της πριν υπογράψει πήρε δυο φορές τηλέφωνο τον ενάγοντα για να το επιβεβαιώσει. Πήρε το έντυπο στον Κοινοτάρχη, ο οποίος γνώριζε τις υπογραφές όλων, τον ρώτησε για την υπογραφή του ενάγοντα και ο σύζυγος της του εξήγησε τι έγινε. Ο Κοινοτάρχης δεν αρκέστηκε σε αυτές τις εξηγήσεις και έτσι ζήτησε να του τηλεφωνήσει και στη δική του παρουσία. Στην αντεξέταση της και σε ερώτηση ποια ήταν η γραπτή συμφωνία στην οποία αναφέρθηκε, η μάρτυρας απάντησε ότι ίσως να ήταν το πληρεξούσιο το οποίο ο σύζυγος της εννοούσε σαν γραπτή συμφωνία, το οποίο δεν βρήκαν γιατί το χρησιμοποίησαν στο Κτηματολόγιο. Στη δική της μαρτυρία η Λίζα Ττοουλιά (ΜΥ3), ανέφερε ότι όλα τα αδέλφια έλεγαν πάντα ότι ο πατέρα της θα έπαιρνε δυο οικόπεδα. Η ίδια άκουσε πολλές φορές τον ενάγοντα να λέει το ίδιο. Στην μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ο ενάγων ουδέποτε έδωσε συγκατάθεση στον πατέρα της για να πάρει δυο οικόπεδα, θέση την οποία η μάρτυρας αρνήθηκε. Η Έλενα Ττουλιά (ΜΥ4), ανέφερε ότι ο εναγόμενος 1 είναι ο πατέρας της και ο ενάγοντας θείος της. Γνώριζε πάντα ότι ο πατέρας της είχε στη κατοχή του δυο οικόπεδα και αυτό το έλεγαν και οι άλλοι θείοι της. Τα δυο οικόπεδα, όπως ανέφερε, κατέληξαν στα παιδιά του πατέρα της, ο οποίος τους τα μεταβίβασε. Η ίδια το μόνο που γνωρίζει είναι ότι το επίδικο οικόπεδο είναι γραμμένο στο όνομα της, ο πατέρας της ήταν αυτός που διαχειριζόταν τα οικόπεδα και όλοι ήξεραν ότι αυτή ήταν η διευθέτηση. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι η ίδια είχε ακούσει ότι είχε γίνει γραπτή συμφωνία, η οποία ήταν ένα πληρεξούσιο. Αναγκάστηκε να το ψάξει αλλά δεν βρήκε τίποτε και διερωτήθηκε γιατί ένα τέτοιο χαρτί χάθηκε. Στην μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι η μεταβίβαση στο όνομα της έγινε αμέσως μετά την έκδοση ξεχωριστών τίτλων και η ίδια γνωρίζει ότι ο ενάγων στερήθηκε το δικό του ½ μερίδιο. Όπως ισχυρίστηκε η μάρτυρας ο ενάγων δέχθηκε ότι το μερίδιο του θα μεταβιβαζόταν στο όνομα του πατέρα της και αρνήθηκε ότι ο ενάγοντας αμέσως μετά την μεταβίβαση ζήτησε την επιστροφή του. Στη δική του μαρτυρία ο εναγόμενος 3 Θουκιδίδης Χρυστοστόμου, ανέφερε ότι γνωρίζει πολύ καλά τον Ανδρέα και την Έλενα Ττοουλιά, τον ενάγοντα όμως ο οποίος διαμένει στο Παραλίμνι δεν τον γνωρίζει πολύ καλά. Στο Τεκμήριο 5 αναγνώρισε το όνομα και την υπογραφή του και όπως είπε του το έφερε ο εναγόμενος 1 για βεβαίωση των υπογραφών στο σπίτι του. Για τους τέσσερεις δεν είχε κανένα πρόβλημα να βεβαιώσει τις υπογραφές, γιατί τους γνώριζε προσωπικά και γνώριζε τις υπογραφές τους. Για τον ενάγοντα είχε ενδοιασμούς και έτσι δεν το υπόγραψε. Ο εναγόμενος 1 το άφησε και έφυγε και ήρθε ακόμα δυο φορές. Του ανέφερε ότι ο ενάγων ήταν στο Παραλίμνι και δεν μπορούσε να έρθει τις καθημερινές να υπογράψει ενώπιον του και έτσι ήρθε το Σαββατοκυρίακο και υπέγραψε. Πήρε τηλέφωνο τον ενάγοντα και αφού του είπε πού βρισκόταν επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ο εναγόμενος 1 βιαζόταν και επειδή γνώριζε τις υπογραφές των άλλων προσώπων αφού είχε δείγματα της υπογραφής τους, τα υπέγραψε. Την υπογραφή του ενάγοντα δεν την γνώριζε και γι΄αυτό τον λόγο ζήτησε από τον εναγόμενο 1 να μιλήσει μαζί του τηλεφωνικώς. Σε ερώτηση του κ. Χ΄Κλεοβούλου γιατί δεν σημείωσε στο έντυπο ότι ο ενάγων δεν υπέγραψε στη παρουσία του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι έπρεπε να το κάνει και έπρεπε επίσης να σημειώσει ότι αυτό έγινε κατόπιν διαβεβαίωσης του εναγόμενου
- Επειδή προηγήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία και άκουσε τον εναγόμενο 1 τι είπε, το υπέγραψε. Δεν μπορεί, όμως, όπως πρόσθεσε, να επιβεβαιώσει ότι ο εναγόμενος 1 μιλούσε με τον ενάγοντα και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «αν πήρε τον Κωστή ή τον Γιαννή δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω». Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ουδέποτε ο εναγόμενος 1 τηλεφώνησε στον ενάγοντα για να πάρει συγκατάθεση και ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό δεν το γνωρίζει. Ο εναγόμενος 1 δεν του ανέφερε ότι ήταν ο ίδιος που υπέγραψε δίπλα από το όνομα του ενάγοντα αλλά είχε την εντύπωση ότι υπέγραψε ο ενάγων αφού, όπως του είπε, ο εναγόμενος 1, ο ενάγων είχε έρθει το Σαββατοκυρίακο και υπέγραψε. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ήταν ασυμβίβαστο να υπογράψει και να βεβαιώσει ότι ο ενάγων ήταν παρών κατά την υπογραφή ενώ αυτό δεν ήταν αλήθεια και ο μάρτυρας συμφώνησε αλλά αυτό το έκανε όπως είπε για διευκόλυνση. Αρνήθηκε ότι γνώριζε ότι δεν ήταν ο ενάγων που υπέγραψε και αρνήθηκε ότι έκαμε ψευδή πιστοποίηση. Στην επανεξέταση ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο εναγόμενος 1 του ανέφερε ότι στο έντυπο Ν3Α ήταν η υπογραφή όλων και δεν μπορεί να πει ακριβώς αν του είπε ότι ήταν ο ίδιος που υπέγραψε ή ότι ήταν ο ενάγων. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, μέσα από τις οποίες ανέλυσαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, η δικογραφημένη θέση του ενάγοντα είναι ότι ο εναγόμενος 1 ενώ γνώριζε ότι εδικαιούτο να εγγραφεί ως συνιδιοκτήτης στο ½ μερίδιο του επίδικου οικοπέδου αφού το υπόλοιπο ½ ανήκε στον ίδιο, παράνομα ενέγραψε ολόκληρο το οικόπεδο στο όνομα του, το οποίο στη συνέχεια δυνάμει δωρεάς μεταβίβασε το όνομα της εναγόμενης 2, η οποία είναι θυγατέρα του. Ισχυρίζεται επίσης ότι τα πιο πάνω έγιναν με την συνδρομή του εναγόμενου 3, ο οποίος με την συμπεριφορά του, η οποία ήταν ασυμβίβαστη με το αξίωμα του, βοήθησε στην μεταβίβαση ολόκληρου του οικοπέδου στο όνομα του εναγόμενου
- Στην υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου 1 ότι ο εναγόμενος 1 θα έπαιρνε τα δυο οικόπεδα. Στον ενάγοντα υπεβλήθηκε ότι η μεταβίβαση του ½ μεριδίου έγινε γιατί ο εναγόμενος 1 του έστελνε χρήματα όταν ήταν φοιτητής και αυτό ήταν σε ένδειξη της εκτίμησης του για την ενέργεια του αυτή. Στη δική του μαρτυρία τόσο ο εναγόμενος 1 όσο και οι υπόλοιποι μάρτυρες που κάλεσε, ισχυρίστηκαν ότι υπήρξε γραπτή συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και εναγόμενου 1 που ήταν ένα πληρεξούσιο το οποίο όμως δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο γιατί, όπως ισχυρίστηκαν, χάθηκε στο Κτηματολόγιο. Από τις πιο πάνω θέσεις του εναγόμενου 1, είναι σαφές ότι προκύπτουν ερωτηματικά για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Η υποβολή προς τον ενάγοντα από τον κ. Φωτίου παρέμεινε μετέωρη και δεν προωθήθηκε με την μαρτυρία του Εναγόμενου
- Ο ισχυρισμός στην Έκθεση Υπεράσπιση για γραπτή συμφωνία φαίνεται από την μαρτυρία να μετατρέπεται σε πληρεξούσιο, το περιεχόμενο του οποίου βεβαίως, παρέμεινε άγνωστο. Όπως άγνωστος παρέμεινε και ο λόγος που αυτό κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο αλλά και άξιο απορίας πώς στο Κτηματολόγιο απωλέσθηκε ένα τόσο σημαντικό έγγραφο. Τα πιο πάνω, δεν είναι οι μοναδικοί λόγοι για τους οποίους η μαρτυρία, την οποία προσκόμισαν οι εναγόμενοι 1 και 2, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Όλοι οι μάρτυρες που κάλεσαν οι εναγόμενο 1 και 2, ισχυρίζονται ότι για την υπογραφή του εντύπου Ν3Α, ο εναγόμενος 1 εξασφάλισε την τηλεφωνική συγκατάθεση του ενάγοντα στην παρουσία μάλιστα του εναγόμενου
- Ο εναγόμενος 3 όμως με την μαρτυρία του διαψεύδει τους ισχυρισμούς των εναγομένων 1 και 2 και όπως ανέφερε ο εναγόμενος 3 στη τηλεφωνική επικοινωνία άκουγε τον εναγόμενο 1 αλλά δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει αν ήταν με τον ενάγοντα που μιλούσε, όπως χαρακτηριστικά είπε «αν πήρε τον Κωστή η Γιαννή δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω». Περαιτέρω όμως, η ανειλικρίνεια του εναγόμενου 1 φαίνεται από το γεγονός ότι στον εναγόμενο 3 δήλωσε ότι οι υπογραφές στο έντυπο ανήκαν στο πρόσωπο που αναγράφετο δίπλα από την κάθε υπογραφή, παραλείποντας ουσιαστικά να αναφέρει στον εναγόμενο 3 ότι ήταν ο ίδιος που υπέγραψε δίπλα από το όνομα του ενάγοντα. Αντίθετα ανέφερε στον εναγόμενο 3 ότι ο ενάγων υπέγραψε το Σαββατοκυρίακο που δήθεν ήρθε στη Πάφο. Στη μαρτυρία του ο εναγόμενος 1 ανέφερε ότι εκτός από τον ενάγοντα, οι υπόλοιποι ήταν παρόντες κατά την πιστοποίηση των υπογραφών, θέση που και πάλι διαψεύδεται από την μαρτυρία του εναγόμενου
- Η ΜΥ2 αναγνωρίζοντας ουσιαστικά τις αντιφάσεις στη μαρτυρία του συζύγου της, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι λόγω της ασθένειας του άλλα λέει ενώ άλλα θέλει να πει. Η μαρτυρία του όμως παραμένει και διαψεύδεται από τον εναγόμενο
- Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι ο εναγόμενος 1 δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Οι μάρτυρες ΜΥ2, ΜΥ3 και ΜΥ4 που είναι η σύζυγος και οι θυγατέρες του εναγόμενου 1, κρίνω επίσης ότι δεν είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και ήταν φανερή η προσπάθεια τους να βοηθήσουν και να στηρίξουν την μαρτυρία του εναγόμενου
- Ο ισχυρισμός της ΜΥ2 ότι ο εναγόμενος 3, όχι μόνο δεν αρκέστηκε στις διαβεβαιώσεις του συζύγου της αλλά ζήτησε να τηλεφωνήσει και στη παρουσία του για να το επιβεβαιώσει, διαψεύδεται επίσης από τον εναγόμενο 3, ο οποίος ουσιαστικά δεν γνώριζε με ποιον μίλησε ο εναγόμενος 1 αλλά και τι ακριβώς του είπε. Ο εναγόμενος 3 δέχθηκε ότι ο ίδιος επιβεβαίωσε τις υπογραφές παράτυπα αφού τα πρόσωπα που υπέγραψαν δεν ήταν παρόντα κατά το χρόνο της υπογραφής. Ο ισχυρισμός του ότι το έκαμε για διευκόλυνση επειδή γνώριζε τον εναγόμενο 1, σίγουρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και ούτε αποτελεί δικαιολογία για την συμπεριφορά του αυτή. Ο εναγόμενος 3 ουσιαστικά προβαίνει σε ψευδή δήλωση κατά το χρόνο πιστοποίηση της υπογραφής, αφού όπως αναφέρει στο έντυπο Ν3Α όλοι υπέγραψαν στην παρουσία του. Η συμπεριφορά του εναγόμενου 3 αποτελεί παράβαση του καθήκοντος του όμως δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε περαιτέρω που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος 3 συνωμότησε με τους εναγόμενους 1 και 2 για να του αποστερήσει το ½ μερίδιο του οικοπέδου. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο εναγόμενος 3 κρίνω ότι είπε την αλήθεια έστω και αν στην επανεξέταση του προσπάθησε να διαφοροποιήσει τις αναφορές του κατά την αντεξέταση. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου σε σχέση με την μαρτυρία των εναγομένων, η υπόθεση του ενάγοντα δεν καθίσταται αυταπόδεικτη αλλά ο ενάγων συνεχίζει να έχει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Στο Τεκμήριο 1, το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3980, περιγράφεται σαν χωράφι, στο οποίο συνιδιοκτήτες ήταν οι Παναγιώτης Ττοουλιάς κατά 3/12 μερίδια, Ανδρέας Ττουλιάς κατά 3/12 μερίδια, Αντώνης Ττοουλιάς κατά 2/12 μερίδια, Θέκλα Ττοουλιά κατά 2/12 μερίδια και Χριστάκης Ττοουλιάς κατά 2/12 μερίδια. Σύμφωνα επίσης με το Τεκμήριο 8, οι συνιδιοκτήτες του πιο πάνω ακινήτου υπέβαλαν αίτηση στις 29.9.03 για διαχωρισμό οικοπέδων και ανάπτυξη του ακινήτου και σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 το ακίνητο χωρίστηκε σε έξι οικόπεδα, τα οποία με την λογική πορεία των πραγμάτων, εφόσον δεν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε άλλη συμφωνία μεταξύ των συνιδιοκτητών, θα μεταβιβάζονταν στους συνιδιοκτήτες ανάλογα με το μερίδιο τους. Σύμφωνα με τα μερίδια που κάθε συνιδιοκτήτης κατείχε όλοι θα έπαιρναν από ένα οικόπεδο και ο ενάγων και εναγόμενος 1, οι οποίοι ήταν συνιδιοκτήτες κατά 3/12 δικαιούνταν στην εγγραφή και του ½ μεριδίου ο κάθε ένας στο έκτο οικόπεδο. Στο σημείο αυτό διαφοροποιείται η θέση των διαδίκων και ο ενάγων ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος παράνομα προχώρησε στην εγγραφή ολόκληρου του έκτου οικοπέδου στο όνομα του, αφού ο ίδιος ουδέποτε έδωσε την συγκατάθεση του, σε αντίθεση με τον εναγόμενο 1, ο οποίος ισχυρίζεται ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ του ιδίου και του ενάγοντα όπως το έκτο οικόπεδο εγγραφεί εξ ολοκλήρου στο όνομα του. Το Δικαστήριο αξιολογώντας την μαρτυρία που δόθηκε εκ μέρους των εναγομένων, αποφάσισε ότι αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί των εναγομένων 1 και 2 για την ύπαρξη συμφωνίας απορρίπτονται. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 5 στο οποίο το Δικαστήριο αναφέρθηκε εκτεταμένα πιο πάνω, φαίνεται ότι το Τεκμήριο αυτό υπεβλήθηκε από τον εναγόμενο 1 στο Κτηματολόγιο για εγγραφή του έκτου οικοπέδου εξ ολοκλήρου στο όνομα του με αποτέλεσμα στο όνομα του ενάγοντα να εγγραφεί μόνο το οικόπεδο με αριθμό τεμαχίου 323, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν συνιδιοκτήτης στο αρχικό χωράφι κατά 3/
- Αποδεχόμενη τη μαρτυρία του ενάγοντα την οποία κρίνω αξιόπιστη αλλά και μαρτυρία η οποία συνάδει ιδιαίτερα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, ότι δηλαδή ο ίδιος ουδέποτε υπέγραψε το τεκμήριο αυτό αλλά και ότι ουδέποτε έγινε συμφωνία για τον διαχωρισμό αλλά η μεταβίβαση των οικοπέδων στα ονόματα των συνιδιοκτητών του ακινήτου θα γινόταν ανάλογα με το μερίδιο που ο κάθε συνιδιοκτήτης είχε, κρίνω ότι ο ενάγων δικαιούται στην εγγραφή του ½ μεριδίου του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3980, τεμάχιο
- Ο εναγόμενος 1 φαίνεται ότι μεταβίβασε το ακίνητο, τεμάχιο 325 στις 4.5.04 αμέσως σχεδόν μετά την έκδοση του τίτλου στο όνομα του που έγινε στις 11.3.04 στο όνομα της θυγατέρας του εναγόμενης
- Η εναγόμενη 2 στη μαρτυρία της ανέφερε ότι είχε ακούσει ότι ο ενάγων και ο πατέρας της έκαμαν γραπτή συμφωνία, έψαξε το γεγονός αυτό αλλά δεν βρήκε οτιδήποτε. Η μαρτυρία της εναγόμενης 2 καταδεικνύει την γνώση της για το γεγονός ότι το ½ μερίδιο ανήκε στον ενάγοντα και ο ισχυρισμός της για την ύπαρξη συμφωνίας δεν γίνεται αποδεκτός για τους λόγους που έχουν αναφερθεί και πιο πάνω. Ως εκ τούτου η εναγόμενη 2 δεν μπορεί να θεωρείται καλόπιστη αφού είναι ο πατέρας της ο οποίος προχώρησε στην εγγραφή επ΄ονόματι της διά δωρεάς και η ίδια γνώριζε ότι το ½ μερίδιο ανήκε στον ενάγοντα, έστω και αν ισχυρίζεται ότι υπήρξε συμφωνία. Για τους λόγους αυτούς, κρίνω ότι η εναγόμενη 2 θα πρέπει να εγγράψει στο όνομα του ενάγοντα το ½ μερίδιο του επίδικου οικοπέδου. Ο ενάγων ισχυρίζεται επίσης ότι υπέστη απώλεια χρήσης και/ή εισοδημάτων από το οικόπεδο αυτό και ισχυρίζεται ότι το επίδικο οικόπεδο ενοικιάζετο σε υπεραγορά σαν χώρος στάθμευσης με μηνιαίο ενοίκιο Λ.Κ.
- Όπως προκύπτει από την μαρτυρία τόσο του εναγόμενου 1 το οικόπεδο νοικιάστηκε στην Υπεραγορά Παπαντωνίου με ενοίκιο £250 μηνιαίως. Στον εναγόμενο 1 υπεβλήθηκε ότι η ενοικίαση του οικοπέδου ήταν για την περίοδο 2005 μέχρι 2010 και ο εναγόμενος 1 απάντησε ότι δεν θυμόταν. Στη δική της μαρτυρίας η ΜΥ2 ανέφερε ότι το οικόπεδο χρησιμοποιείτο από την Υπεραγορά ως χώρος στάθμευσης και έπαιρναν £400 ενοίκιο μαζί με το πέρασμα. Ενόψει της πιο πάνω μαρτυρίας, κρίνω ότι ο ενάγων σαν το πρόσωπο το οποίο δικαιούται στην εγγραφή του ½ μεριδίου του πιο πάνω οικοπέδου, δικαιούται σε αποζημιώσεις για την απώλεια χρήσης, η οποία καθορίζεται στο ½ του μηνιαίου ενοικίου, όπως το καθόρισε ο εναγόμενος 1, δηλαδή σε £125 μηνιαίως από 1.1.2005 μέχρι 30.11.2007 δηλαδή συνολικό ποσό £4.375,
- Δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία για τον χρόνο τερματισμού της ενοικίασης αυτής και ως εκ τούτου ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε περαιτέρω αξίωση του για απώλεια χρήσης. Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 όπως η παράγραφος 12(Α) και (Β) του παρακλητικού της αγωγής και απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 για το ποσό των £4.375,00 ή το ισόποσο σε ευρώ, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η απαίτηση του ενάγοντα για γενικές, ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις απορρίπτεται αφού καμία μαρτυρία δόθηκε που να δικαιολογεί τέτοιες αποζημιώσεις. Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου 3, για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα, αφού σύμφωνα με το τεκμήριο 5, η καταχώρηση της παρούσας αγωγής εναντίον του δικαιολογείτο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Civil/Other actions/Final Judgment Αναφορά: Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για δόλος και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο