ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 411/2007, 29/11/2012

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 411/2007, 29/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A146 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 411/2007 Μεταξύ: ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, από την Πάφο Ενάγοντα -και- ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, από την Πέγεια Εναγόμενος ........ 29.11.12 Για τον Ενάγοντα: κ. Αλ. Αλεξάνδρου Για τον Εναγόμενο: κ. Α. Δημητριάδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων απαιτεί από τον εναγόμενο: Α. €130.251.74 ως ειδικές αποζημιώσεις για απώλεια απολαβών, ιατρικά και δικηγορικά έξοδα που κατέβαλε ο ενάγων. Β. Γενικές αποζημιώσεις για την παράνομη και απρόκλητη επίθεση που δέχθηκε καθώς και για την κακόβουλη δίωξη στην οποία προέβηκε ο εναγόμενος εναντίον του Ενάγοντα. Γ. Γενικές αποζημιώσεις για απώλεια μελλοντικών απολαβών του ενάγοντα λόγω των προβλημάτων υγείας που προκλήθηκαν στον ενάγοντα από τον εγκλεισμό του στην φυλακή και τον καθιστούν ανίκανο για εργασία καθώς και για την μείωση της προσωπικότητας του. Δ. Παραδειγματικές αποζημιώσεις συνεπεία της κακόπιστης και κακόβουλης καταγγελίας του εναγόμενου εναντίον του ενάγοντα. Ε. Τόκο προς 8% επί παντώς επιδικασθησομένου ποσού από τις 25.6.2003 μέχρι εξόφλησης. Όπως ισχυρίζεται στην έκθεση απαίτησης ο ενάγων, κατά τον ουσιαστικό χρόνο ήταν ηλικίας 32 ετών, υγιέστατος και ασκούσε επιχειρηματική δραστηριότητα στην Επαρχία της Πάφου, όπου έχαιρε εκτίμησης από το κοινωνικό σύνολο. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο εναγόμενος διατηρούσε μπυραρία στην περιοχή του Κόλπου των Κοραλλίων στην Πάφο και κατά ή περί τις 25.6.2003 ενώ ο ενάγων περνούσε έξω από την μπυραρία του εναγόμενου, ο εναγόμενος απρόκλητα και χωρίς οποιαδήποτε αιτία επιτέθηκε παράνομα στον ενάγοντα, κτυπώντας τον και προκαλώντας του σωματικές βλάβες. Ο ενάγων κατάγγειλε το περιστατικό στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας και στη συνέχεια έτυχε ιατρικής εξέτασης και περίθαλψης. Κατά τις 27.6.2003 όταν ο εναγόμενος κλήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας για εξέταση του παραπόνου του ενάγοντα, ο εναγόμενος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, προέβη σε ανυπόστατη και ψευδή καταγγελία εναντίον του ενάγοντα για άσεμνες πράξεις σε δημόσιο χώρο. Ο εναγόμενος κατηγορήθηκε για παράνομη και απρόκλητη επίθεση εναντίον του ενάγοντα, προσήχθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, όπου παραδέχθηκε ενοχή και του επιβλήθηκε χρηματική ποινή. Εναντίον του ενάγοντα καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση 8986/03, για άσεμνες πράξεις στην οποία μετά από ακροαματική διαδικασία ο ενάγων καταδικάστηκε στις 3.3.06 σε ποινή φυλάκισης 45 ημερών και οδηγήθηκε στις Κεντρικές Φυλακές. Εναντίον της καταδίκης καταχώρισε την Έφεση με αριθμό 44/06 και στις 8.9.06 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου και αθώωσε τον Ενάγοντα, αφού όμως στο μεταξύ ο ενάγων είχε εκτίσει την ποινή που του επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι συνεπεία της άδικης, ανυπόστατης και ψευδούς καταγγελίας του εναγόμενου καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης και από τον εγκλεισμό του στις κεντρικές φυλακές, επηρεάστηκε ο ψυχικός του κόσμος με αποτέλεσμα ο ενάγων να περιέλθει σε κατάθλιψη με ψυχωτικά συμπτώματα και να καταστεί ένας ταλαίπωρος άνθρωπος χωρίς ουσιαστικά δυνατότητα να εργαστεί. Πριν από την καταδίκη του, είχε ως επιχειρηματίας, εισοδήματα πέραν των €40.000 ετησίως, τα οποία όμως απώλεσε λόγω των διαταραχών που επέφερε ο εγκλεισμός του στη φυλακή. Στην έκθεση απαίτησης του ο ενάγων παραθέτει τόσο λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών που του προκλήθηκαν από την επίθεση που δέχθηκε από τον εναγόμενο, όσο και λεπτομέρειες των ψυχολογικών διαταραχών που παρουσίαζε μετά την αποφυλάκιση του αλλά και λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών που όπως ισχυρίζεται υπέστη. Στην έκθεση υπεράσπισης ο εναγόμενος αρνείται τις αναφορές του ενάγοντα και τους ισχυρισμούς που προβάλλει στην έκθεση απαίτησης και ισχυρίζεται ότι στις ή γύρω στις 25.6.03 και η ώρα 01.00 π.μ. ο εναγών πέρασε έξω από το εστιατόριο του και μετά από συζήτηση που είχαν άνοιξε το φερμουάρ του παντελονιού του και έβγαλε έξω τα γεννητικά του όργανα, κατά τρόπο που αυτά ήταν ορατά από τους θαμώνες του εστιατορίου. Ο εναγόμενος αντιδρώντας στην πράξη αυτή του ενάγοντα, του επιτέθηκε τον κτύπησε και τον απείλησε. Παραδέχεται ότι εναντίον του καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση 8987/03 για επίθεση εναντίον του ενάγοντα στην οποία παραδέχθηκε ενοχή και καταδικάστηκε στη πληρωμή προστίμου. Ο ίδιος κατάγγειλε τον ενάγοντα για άσεμνη συμπεριφορά στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας και εναντίον του ενάγοντα καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση 8986/

1. Ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα για σωματικές βλάβες και ψυχολογική διαταραχή όπως επίσης και όλες τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών του ενάγοντα. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο ενάγων κάλεσε σαν μάρτυρες την γιατρό Μαρία Παλέξα (ΜΕ2), τον αδελφό του Ρολάνδο Αντωνίου (ΜΕ3), τον Αστυφ.3231 Μιχάλη Μακρή (ΜΕ4) και έδωσε επίσης μαρτυρία ο ίδιος. Μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου έδωσε και ο εναγόμενος. Στην μαρτυρία του ο ενάγων ανέφερε ότι ασχολείται με επιχειρήσεις εστιατορίων και γνωρίζει τον εναγόμενο, ο οποίος έχει μπυραρία στην περιοχή. Coral Bay στην Πάφο. Στις 25.6.03 και γύρω στις 0130 π.μ. περνούσε από την μπυραρία του εναγόμενου και ο εναγόμενος τον σταμάτησε και τον ρώτησε γιατί παρενοχλεί το προσωπικό του. Ο ίδιος τον ρώτησε τι εννοεί και τότε ο εναγόμενος του επιτέθηκε και τον κτύπησε. Ακολούθως επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας όπου έκαμε καταγγελία και επισκέφθηκε το Νοσοκομείο Πάφου για περίθαλψη. Από την επίθεση του εναγόμενου, ο ίδιος παρουσίαζε εκδορές και μώλωπες. Μετά από μία εβδομάδα του τηλεφώνησε ένας αστυνομικός και του είπε ότι ο εναγόμενος τον είχε καταγγείλει ότι έδειξε τα γεννητικά του όργανα. Καταχωρήθηκε εναντίον του ποινική υπόθεση και καταδικάστηκε σε 45 μέρες φυλακή, γεγονός που του στοίχισε πάρα πολύ. Ο εναγόμενος ήταν μάρτυρας κατηγορίας. Η φυλακή ήταν η χειρότερη τραυματική εμπειρία και επηρεάστηκε ολόκληρη η ζωή του. Μετά την αποφυλάκιση του δεν μπορούσε να ασχοληθεί με οτιδήποτε και παίρνει φαρμακευτική αγωγή από την ιατρό Μαρία Παλέξα. Τα εισοδήματα του το 2005 ήταν €67.000 τον χρόνο και στην εργασία του επανήλθε μετά από 2 ½ - 3 χρόνια από την αποφυλάκιση του. Η κατάσταση του έχει βελτιωθεί μπορεί όμως ανά πάσα στιγμή να υποτροπιάσει. Στον ενάγοντα υπεβλήθηκε από τον κ. Δημητριάδη ότι παρενοχλούσε το προσωπικό του ενάγοντα με σκοπό να φύγουν από τον ενάγοντα και να εργαστούν στον ίδιο. Του υπεβλήθηκε επίσης ότι ο εναγόμενος δεν τον κτύπησε αλλά τον έσπρωξε γιατί με την πράξη του να δείξει τα γεννητικά του όργανα, ενοχλήθηκαν οι θαμώνες στην μπυραρία. Ο ενάγων ανέφερε ότι κτυπήθηκε χωρίς αιτία, ήταν κτυπημένος, αιματωμένος, δεχόταν κτυπήματα σε όλο του το σώμα και δεν θυμόταν πόσες γροθιές του έδωσε ο εναγόμενος. Ήταν γονατισμένος και δεχόταν κτυπήματα από τον εναγόμενο. Ανέφερε επίσης ότι κατά την διάρκεια της φυλάκισης του δεν τον είδε κάποιος γιατρός και δεν έκαμε παράπονο. Τα προβλήματα του άρχισαν μετά την αποφυλάκιση του. Πριν την καταδίκη του σε φυλάκιση, δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ζητήθηκε από τον ενάγοντα κατά το στάδιο της αντεξέτασης του να καταθέσει τις αποδείξεις των ιατρικών και δικηγορικών εξόδων που πλήρωσε όπως επίσης και τα στοιχεία για τα εισοδήματα του και τις φορολογικές του δηλώσεις που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς του για απώλειες που ισχυρίζεται ότι έχει. Ο ενάγων ανέφερε ότι τα στοιχεία τα έχει ο λογιστής του, ο οποίος και θα τα καταθέσει και ανέφερε επίσης ότι τις αποδείξεις για τα ιατρικά και δικηγορικά έξοδα, τις έχει ο δικηγόρος του. Η γιατρός Μαρία Παλέξα ανέφερε ότι εργάζεται στις Ψυχιατρικές Υπηρεσίες του Νοσοκομείου Πάφου και παρακολουθούσε τον ενάγοντα. Τον πρώτο καιρό που τον εξέτασε, ο ενάγων δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί, του μιλούσε και δεν απαντούσε. Παρουσίασε σταδιακή βελτίωση έξι μήνες μετά. Κατά τον Μάϊο 2008 ο ενάγων ήταν αρκετά καλά όμως κατά τον Αύγουστο παρουσίασε υποτροπή και άρχισε να βελτιώνεται κατά τον Δεκέμβριο
2. Τον Ιούνιο 2010 ήταν πάρα πολύ καλά. Ο ενάγων δεν μπορούσε να εργαστεί αφού δεν μπορούσε να φροντίσει τον εαυτό του και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η φυλάκιση να του προκάλεσε αυτή την κατάσταση. Στην αντεξέταση της η μάρτυρας ανέφερε ότι ο ενάγων μπορεί να είχε αυτή την ψυχολογική κατάσταση και σε κάποια φάση της ζωής του να την εκδήλωσε. Καμία εξέταση όμως δεν θα μπορούσε να το δείξει από πριν. Σε υποβολή του κ. Δημητριάδη ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί ο ενάγων να είχε μια λανθάνουσα ψυχολογική κατάσταση, η μάρτυρας ανέφερε ότι μπορεί και η φυλάκιση να πυροδότησε την ψύχωση. Δεν μπορούσε όμως να πει πότε αυτή μπορούσε να εκδηλωθεί. Σε υποβολή επίσης του κ. Δημητριάδη ότι ο ενάγων υποκρινόταν η μάρτυρας ανέφερε ότι υπάρχουν φορές που ασθενείς υποκρίνονται, όμως ο ενάγων παρουσίαζε πολλά στοιχεία που έδειχναν ότι δεν μπορούσε να προσποιείται, όπως ακουστικές ψευδαισθήσεις και τρόπο συμπεριφοράς. Ο Ρολάνδος Αντωνίου, αδελφός του ενάγοντα, ανέφερε ότι ο ενάγων πριν την καταδίκη του σε φυλάκιση ήταν ένας ευχάριστος και πρόσχαρος άνθρωπος χωρίς κανένα πρόβλημα υγείας. Μετά την αποφυλάκιση του άλλαξε η συμπεριφορά του, κλείστηκε στον εαυτό του και δεν μπορούσε να έρθει σε επαφή με τον έξω κόσμο. Επειδή αυτή η συμπεριφορά ήταν εντελώς αντίθετη με την συμπεριφορά του πριν την φυλάκιση, ανησύχησαν και τον πήραν σε γιατρό. Τον παρακαλουθούσε η γιατρός Μαρία Παλέξα σε τακτά χρονικά διαστήματα και αυτή η κατάσταση κράτησε 2-3 χρόνια. Σήμερα και τον τελευταίο ένα χρόνο είναι πολύ καλύτερα όμως καθ΄όλο το προηγούμενο διάστημα δεν μπορούσε να εργαστεί. Ο ίδιος ήταν μέτοχος μαζί με τον ενάγοντα σε εταιρεία, η οποία διαχειριζόταν μπυραρία και εστιατόρια στη περιοχή του Κόλπου των Κοραλλίων. Μετά την αποφυλάκιση του ο αδελφός του δεν ήταν σε θέση να εργαστεί και επίσης επειδή δεν μπορούσε να μείνει μόνος του έμενε μαζί του στο Αναβαργός για περίπου 1 ½ χρόνο. Τελευταίος μάρτυρας για τον ενάγοντα ήταν ο Μιχάλης Μακρής, ο οποίος ανέφερε ότι τον Ιούνιο του 2003 υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Στις 25.6.03 δέχθηκε παράπονο από τον ενάγοντα γύρω στις 0145 π.μ. σχετικά με μία επίθεση. Το παράπονο ήταν εναντίον του Ευθύμιου Ευθυμίου. Επισκέφθηκε το μέρος, όπου έγινε το επεισόδιο, συζήτησε και με τους δυο εμπλεκόμενους και κάλεσε τον ενάγοντα στο Σταθμό για να κάμει γραπτό παράπονο. Στο Σταθμό κάλεσε και τον εναγόμενο, ο οποίος πήγε στις 27.6.03 μετά από επανειλημμένες ειδοποιήσεις. Ο εναγόμενος έδωσε κατάθεση και έκαμε παράπονο εναντίον του ενάγοντα για άσεμνη πράξη. Καταχωρήθηκαν υποθέσεις εναντίον και των δυο, στις οποίες και καταδικάστηκαν. Στις 19.9.03 ο εναγόμενος τον επισκέφθηκε και του ανέφερε ότι επιθυμούσε να αποσύρει την καταγγελία εναντίον του ενάγοντα και ο ίδιος το διαβίβασε στους ανωτέρους του. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο εναγόμενος κατάγγειλε και γραπτώς τον ενάγοντα για άσεμνη πράξη ενώπιον θαμώνων στο κέντρο του. Ανέφερε επίσης ότι δεν θυμόταν εάν του είπε ότι και ο ενάγων θα αποσύρει το παράπονο του εναντίον του εναγόμενου. Ενώπιον του Δικαστηρίου δηλώθηκε σαν παραδεκτό γεγονός ότι ο ενάγων, ανεξάρτητα για ποιο λόγο, από την επίθεση του εναγόμενου υπέστη εκδορές. Ο εναγόμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης, η οποία έγινε Τεκμήριο Α και στην αντεξέταση του ανέφερε ότι από το πρώτο βράδυ που έγινε το περιστατικό ο αστυφύλακας Μακρής του ανέφερε ότι υπήρχε καταγγελία εναντίον του και ο ίδιος του ανέφερε τα γεγονότα. Μετά από 1-2 μέρες που ο αστυφύλακας βρισκόταν σε υπηρεσία, τον κάλεσε και έδωσε κατάθεση. Ανέφερε ότι έσπρωξε τον ενάγοντα, δεν τον κτύπησε και παραδέχθηκε ότι τον απείλησε αλλά δεν θυμόταν τι ακριβώς του είπε. Ανέφερε επίσης ότι είπε στον αστυνομικό ότι είχε και ο ίδιος παράπονο εναντίον του ενάγοντα. Τον Σεπτέμβριο συνάντησε τον ενάγοντα έξω από το μαγαζί και του είπε ότι δεν είχε καμία πρόθεση να φτάσει στο Δικαστήριο και έτσι θα πήγαινε να αποσύρει το παράπονο του. Νόμιζε ότι και ο ενάγων θα έκαμνε το ίδιο, όμως αυτό δεν έγινε. Παρά το ότι ο ίδιος ζήτησε να μην ληφθεί υπόψη η καταγγελία του εναντίον του ενάγοντα η αστυνομία προχώρησε και κλήθηκε σαν μάρτυρας κατηγορίας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των δυο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ, όπου κριθεί σκόπιμο. Ο εναγόμενος παραδέχεται στην έκθεση υπεράσπισης του ότι επιτέθηκε και κτύπησε τον ενάγοντα σαν αντίδραση στην άσεμνη και προκλητική πράξη του ενάγοντα και στην μαρτυρία του ανέφερε ότι τον έσπρωξε δυνατά και έπεσε κάτω. Στη δική του μαρτυρία ο ενάγων ισχυρίστηκε ότι κτυπήθηκε χωρίς αιτία. Ήταν κτυπημένος όπως είπε, αιματωμένος, δεχόταν κτυπήματα σε όλο του το σώμα και δεν θυμόταν πόσες κλωτσιές του έδωσε ο ενάγων. Γονάτισε και δέχθηκε κτυπήματα. Το παραδεκτό γεγονός όμως ότι ο ενάγων υπέστη εκδορές δεν υποστηρίζει την μαρτυρία του ενάγοντα ότι ήταν κτυπημένος και αιματωμένος και δεχόταν κτυπήματα σε όλο του το σώμα αλλά αντίθετα καταδεικνύει υπερβολή στους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Να σημειωθεί περαιτέρω ότι το παραδεκτό γεγονός είναι γενικό και αόριστο, αφού δεν δίδονται λεπτομέρειες για την έκταση των εκδορών ούτε και αναφέρονται τα σημεία στο σώμα του ενάγοντα που αυτές εμφανίστηκαν. Ενόψει των πιο πάνω, αποδέχομαι την μαρτυρία του εναγόμενου ότι έσπρωξε δυνατά τον ενάγοντα και αυτός έπεσε κάτω με αποτέλεσμα να υποστεί εκδορές αφού αυτή συνάδει περισσότερο με το παραδεκτό γεγονός. Η συμπεριφορά όμως του εναγόμενου ακόμη και αν είχε προκληθεί δεν δικαιολογείται. Κανένας δεν επιτρέπεται να επιλύει με αυτό τον τρόπο τις διαφορές του και ο εναγόμενος θα μπορούσε απλώς να καταγγείλει τον ενάγοντα. Η συμπεριφορά του εναγόμενου όπως είναι παραδεκτή από τον ίδιο μπορεί να χαρακτηριστεί ως επίθεση και να ενταχθεί στις περιπτώσεις που καλύπτει το άρθρο 26 του Κεφ.
3. Τα συστατικά του αδικήματος είναι η χρήση βίας, η ύπαρξη πρόθεσης και η έλλειψη συναίνεσης. Είναι αδίκημα αγώγιμο per se, δηλαδή δεν απαιτείται η πρόκληση ζημιάς. Ως εκ τούτου το επόμενο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το θέμα των αποζημιώσεων. Ο ενάγων στην έκθεση απαίτησης του περιορίζεται μόνο σε γενικές αποζημιώσεις για την επίθεση που δέχθηκε και οι παραδειγματικές αποζημιώσεις που απαιτεί αφορούν την κακόπιστη και κακόβουλη καταγγελία του ενάγοντα. Με βάση τις καθιερωμένες αρχές οι οποίες διέπουν τον προσδιορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων, προκύπτει ότι η αποζημίωση για αδικοπραξία σκοπό έχει την αποκατάσταση του ζημιωθέντος και όχι την τιμωρία του αδικοπραγούντος. Στην υπόθεση Berengaria Papakokkinou and Others v. Princess Zena De Tyra Kanther