← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Paul William Ramplin κ.α., Αρ. Αγωγής: 2745/2011, 21/12/2012

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Paul William Ramplin κ.α., Αρ. Αγωγής: 2745/2011, 21/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A159 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2745/2011 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων -και-

  1. Paul William Ramplin, εκ U.K.
  2. Ruth Alida Ramplin, εκ U.K.
  3. Alpha Panareti Public Ltd, εκ Κάτω Πάφο Εναγομένων ...................... Αίτηση ημερομηνίας 22.6.12 21.12.12 Για τους Αιτητές-Εναγόμενους 1 και 2: κα Ιωαννίδου Για τους Καθ΄ων η αίτηση-Ενάγοντες: κα Στεφάνου για κ.κ. Χρυσαφίνη & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 2 ζητούν από το Δικαστήριο: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διετάχθη η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας προς τους εναγόμενους 1 και
  4. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διετάχθη η υποκατάστατος επίδοση προς τους εναγόμενους 1 και
  5. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η επίδοση της αγωγής στους εναγόμενους 1 και
  6. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται και/ή να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται η αγωγή και/ή το κλητήριο ένταλμα και/ή το διάταγμα επίδοσης και/ή η επίδοση της πιο πάνω αγωγής και/ή της μέχρι σήμερα διαδικασίας στην παρούσα αγωγή και/ή διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται κάθε διαδικασία και/ή περαιτέρω διαδικασία στην παρούσα αγωγή λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διετάχθη και/ή δόθηκε άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. ΣΤ. Έξοδα. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.1-10, Δ.16 θ.9, Δ.6 θ.1-9, Δ.27 θ.3, Δ.48 θ.1-12 και Δ.48 θ.13, Άρθρο 21

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Κανονισμό 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Άρθρο 25, Άρθρο 27(Ι), Άρθρο 28
(1)
(2)και
(3), άρθρο 29 και Άρθρο
  1. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζουν την αίτηση τους οι αιτητές, φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Μενέλαου Μενελάου και είναι τα ακόλουθα:
  2. Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος πρέπει να παραμερισθεί και/ή να ακυρωθεί διότι δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία, η οποία προνοείται από τους Θεσμούς περί Πολιτικής Δικονομίας.
  3. Σύμφωνα με την Δ.6 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, έπρεπε να επιδοθεί στους εναγόμενους 1 και 2 ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με τον Τύπο 6 και όχι το κλητήριο ένταλμα μεταφρασμένο στην αγγλική. Ειδοποίηση του κλητηρίου έπρεπε οπωσδήποτε να επιδοθεί στους αιτητές και η μη συμμόρφωση με αυτό συνεπάγεται ακυρότητα της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Στην παρούσα υπόθεση επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα μεταφρασμένο στην αγγλική.
  4. Επίσης δεν επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 η αίτηση και η συνοδεύουσα αυτήν ένορκη δήλωση βάση των οποίων εξασφάλισαν οι ενάγοντες άδεια από το Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όπως απαιτείται από την Δ.48 θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό από μόνο του καθιστά την επίδοση στους αιτητές άκυρη. Συνεπώς, οι αιτητές δεν γνωρίζουν το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης. Επίσης με την Δ.48 θ.12 επιβεβαιώνεται ότι τόσο το διάταγμα όσο και η μονομερής αίτηση θα πρέπει να επιδίδονται. Οι ενάγοντες, σύμφωνα με την νομολογία, είχαν νομική υποχρέωση να προβούν σε αυτές τις ενέργειες αλλά παρέλειψαν να το πράξουν.
  5. Προφανώς οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος στους εναγόμενους 1 και 2, ότι προηγήθηκε συναφής αγωγή που καταχωρήθηκε σε Αγγλικό Δικαστήριο, με την παρούσα υπόθεση και με την ιδια βάση αγωγής με αριθμό HQ11XO2379 Τεκμήριο 1 ενώπιον του High Court of Justice. Απόφαση στο θέμα της δικαιοδοσίας στην υπόθεση αυτή, εξεδόθη στις 15.6.2012, όπως μας πληροφορούν οι barristers Michael James και James Davies, δικηγόροι των εναγόντων, περίληψη της οποίας ετοιμάσθηκε από τους ίδιους και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  6. Εν πάση περιπτώσει τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν αποτελούν την κατάλληλη δικαιοδοσία (forum conveniens). Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας βρίσκεται στην Αγγλία. Στην αίτηση καταχώρισαν ένσταση οι Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση στην οποία ισχυρίζονται ότι: (α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν γίνεται από δικηγόρο, ο οποίος δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τους εναγόμενους 1 και
  7. (β) Οι αιτητές βασίζουν την αίτηση τους μεταξύ άλλων και σε λανθασμένους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. (γ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), εφόσον οι αιτητές επέδειξαν μεγάλη αδιαφορία για την παρούσα αγωγή. (δ) Οι ενάγοντες/καθ΄ων η αίτηση ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία, με βάση τον Νόμο. (ε) Οι αιτητές παραλείπουν να βασίσουν την παρούσα αίτηση τους στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, ΚΕΦ.6, με βάση τον οποίο οι ενάγοντες πρέπει να επιδίδουν εκτός δικαιοδοσίας το κλητήριο ένταλμα. Συνεπώς και ελλείπει η ορθή νομική βάση. (στ) Οι αιτητές κωλύονται από του να προβάλουν τους εν λόγω ισχυρισμούς τους, αφού έλαβαν γνώση και/ή ενημερώθηκαν για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους. Επίδοση του κλητηρίου, με βάση το Διάταγμα του Δικαστηρίου δεν τους έθεσε σε δυσμένεια, τουναντίον έλαβαν γνώση δεόντως, αφού τους επιδόθηκε αντίγραφο του κλητηρίου στην μητρική τους γλώσσα. (ζ) Στη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση (latches) στην καταχώρηση της παρούσας αιτήσεως (ήτοι 8 περίπου μήνες από την έκδοση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση) η οποία προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης της Δικαστικής Διαδικασίας και των δικαιωμάτων των εναγόντων. (η) Οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. (θ) Οι αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. (ι) Η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια των αιτητών να δικαιολογήσουν την έλλειψη ενδιαφέροντος των υποχρεώσεων του προς τους ενάγοντες-καθ΄ων η αίτηση. (κ) Η ακύρωση και/ή παραμερισμός του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους ενάγοντες-καθ΄ων η αίτηση. (λ) Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός της απόφασης θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις. Στην ένορκη δήλωση της Κάκιας Χριστοδουλίδη, που συνοδεύει την ένσταση, επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και ισχυρίζεται επίσης ότι οι εναγόμενοι έλαβαν δεόντως γνώση για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής, αφού τους επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα μεταφρασμένο στη μητρική τους γλώσσα. Η αίτηση των εναγομένων αποτελεί, όπως περαιτέρω αναφέρει, κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου αφού οι εναγόμενοι καθυστέρησαν υπέρμετρα στη καταχώρηση της, η οποία προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των εναγόντων. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται από δικηγόρο και όχι από τους εναγόμενους, χωρίς να προβάλλεται οποιαδήποτε δικαιολογία για το γεγονός αυτό. Αναφέρει, περαιτέρω, τα γεγονότα όπως αυτά φαίνονται και στο φάκελο του Δικαστηρίου και ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες ενήργησαν σε πλήρη συμμόρφωση με το διάταγμα του Δικαστηρίου και σε καμία περίπτωση οι ενάγοντες απέκρυψαν οποιαδήποτε γεγονότα από το Δικαστήριο. Οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Είναι οι ισχυρισμοί των αιτητών ότι σύμφωνα με την Δ.
  8. θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, έπρεπε να επιδοθεί στους εναγομένους 1 και 2 ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με τον τύπο 6 και όχι το κλητήριο ένταλμα μεταφρασμένο στα αγγλικά. Η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.6 θ.6 συνεπάγεται, σύμφωνα με τους αιτητές, ακυρότητα της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Περιήλθε σε γνώση μου η απόφαση του αδελφού Δικαστή Γιασεμή Γιασεμή, Προέδρου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην υπόθεση 3706/09 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Falah Hassan Al Jaizani, από την Αγγλία κ.α., η οποία βεβαίως δεν είναι δεσμευτική για το Δικαστήριο, είναι όμως ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η ανάλυση και συμφωνώ με αυτήν, στην οποία ο αδελφός Δικαστής Γιασεμή προβαίνει σχετικά με την Δ.6 θ.
  9. Ο λόγος, όπως αναφέρει στην απόφαση του, για τον οποίο απαιτείτο να επιδοθεί η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, «φαίνεται στην παράγραφο 171 υποσημείωση 6 του τόμου 37 της σειράς Halsbury´s Laws of England 4η έκδοση η οποία αναφέρει τα εξής: "The practice of serving notice of the writ out of the jurisdiction instead of a copy of the writ itself except in Scotland, Northern Ireland, the Isle of Man and the Channel Islands, as a guise of not offending the susceptibilities of foreign countries, has been abrogated, because the modern form of the writ of summons omits any reference to the style and title of the Sovereign and the royal command to the defendant to enter an appearance to the writ within a specified time. Accordingly the former rule (Ord. II, r.3) which had authorized the service of a notice of the writ out of the jurisdiction has been revoked, so that a copy of the writ itself, and not the writ, must be served abroad and the related prescribed forms (I.e. RSC App. A, Form 6, and App.B, Form 2A) have also been revoked". Η κλήτευση κατ΄αυτό τον τρόπο, εφόσον απευθυνόταν σε υπήκοο άλλης χώρας στο εξωτερικό, θεωρείτο ότι συνιστούσε καταπάτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας εκείνης. Μετά την διαφοροποίηση του λεκτικού εξέλειπε αυτή η ανάγκη και έτσι στην Αγγλία δεν απαιτείται πλέον να επιδίδεται η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος. Στην Κύπρο παραμένει μέχρι σήμερα η αντίστοιχη της παλιάς αγγλικής πρόνοιας που συναντάται στη Δ.6 θ.6.» Είναι το λιγότερο εκπληκτικό να συνεχίζει στη σημερινή εποχή και να υφίσταται σε βαθμό μάλιστα που αν δεν εφαρμοστεί να συνιστά ακυρότητα μία πρόνοια, η οποία παραπέμπει στην εποχή της αποικιοκρατίας. Ακόμη και στην Αγγλία όπου το κλητήριο ένταλμα διέτασσε εξ ονόματος του Στέμματος τον εναγόμενο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια πρόνοια σήμερα δεν υπάρχει. Ως εκ τούτου, θα ήταν υπερβολή να ισχύει στην Κύπρο και μάλιστα με τέτοια αυστηρότητα. Η Κύπρος είναι ανεξάρτητη χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι κανονισμοί της οποίας εφαρμόζονται και στην Κύπρο. Ο Κανονισμός 1393/07, ο οποίος αναφέρεται σε θέματα που αφορούν την επίδοση δικαστικών και εξωδικαστηριακών εγγράφων μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με αστικά και εμπορικά θέματα, εκείνο που απαιτεί να ικανοποιηθεί είναι ότι επιδόθηκε στον εναγόμενο το έγγραφο με το οποίο άρχισε η δικαστική διαδικασία και εκείνο το οποίο ουσιαστικά είναι αναγκαίο είναι να γνωρίζει ο εναγόμενος και να αντιλαμβάνεται το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο αποτελεί την απαίτηση των εναγόντων εναντίον του. Η σημερινή πραγματικότητα και οι πρόνοιες του Κανονισμού 1393/07, καταργούν ουσιαστικά την Δ.6 θ.6 και ως εκ τούτου κανένα δικαίωμα των εναγομένων παραβλάπτεται με την επίδοση σ΄αυτούς του κλητηρίου εντάλματος και όχι της ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, στη μητρική γλώσσα των εναγομένων οι οποίοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 22.6.12 είναι καθ΄όλα νόμιμη. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ότι προηγήθηκε συναφής αγωγή που καταχωρήθηκε σε αγγλικό Δικαστήριο με την παρούσα υπόθεση και με την ίδια βάση αγωγής, ενώπιον του High Court of Justice, το οποίο εξέδωσε απόφαση στις 15.6.
  10. Σύμφωνα με τους αιτητές υπάρχει κώλυμα προώθησης της παρούσας αγωγής και έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και αποκλειστική δικαιοδοσία για εκδίκαση της διαφοράς έχουν τα αγγλικά Δικαστήρια. Παρατηρώ ότι τόσο στο Τεκμήριο 1 όσο και στο Τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται στην αίτηση πουθενά δεν φαίνεται ως εναγόμενη η ενάγουσα στη παρούσα αγωγή και ως εκ τούτου δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς η διαδικασία ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων εμποδίζει την παρούσα αγωγή. Κατά συνέπεια δεν είναι βάσιμος ο ισχυρισμός των αιτητών ότι οι καθ΄ων η αίτηση απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα αλλά ούτε και το αίτημα τους για αναστολή της διαδικασίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Είναι επίσης ισχυρισμός των εναγομένων-αιτητών ότι δεν επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, με την οποία εξασφάλισαν οι ενάγοντες άδεια από το Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Αυτός ο λόγος δεν προβάλλεται στην αίτηση αλλά μόνο στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Παρά ταύτα θα προχωρήσω όμως στην εξέταση του λόγου αυτού. Η υποχρέωση των εναγόντων για επίδοση της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει προκύπτει από τις πρόνοιες της Δ.48 θ.13 η οποία έχει ως σκοπό να λαμβάνει γνώση ο καθ΄ου η αίτηση για όσα ο αιτητής ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου και στα οποία το Δικαστήριο στηρίχθηκε για να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα ώστε να προβεί ο καθ΄ου σε διαβήματα για την ακύρωση τους και να εγείρει ουσιαστικούς και βάσιμους λόγους ένστασης. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση ότι οι θεσμοί πρέπει να τηρούνται. Το ερώτημα όμως που προκύπτει στα γεγονότα της παρούσα αίτησης είναι πώς οι καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν τους επιδόθηκε η αίτηση και η ένορκη δήλωση ενώ ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι οι αιτητές προφανώς απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν στην ένορκη τους δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ασαφείς και ως εκ τούτου και αν ακόμη ο λόγος αυτός προβάλλετο ως λόγος ακύρωσης της επίδοσης και πάλι για τους πιο πάνω λόγους δεν θα επιτύγχανε. Με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα Δικαστηρίου για παραμερισμό και/ή ακύρωση διατάγματος επίδοσης αγωγής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.