Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ν. Ευριπίδου Δημήτρης κ.α., Αρ. Αγωγής 318/12, 20/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A156 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 318/12 Μεταξύ: Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Ευριπίδου Δημήτρης
- Χριστόδουλο Μιχαήλ Εναγομένων Αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ημερ. 2.8.12 Ημερομηνία: 20.12.2012 Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Παπαντωνίου για Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση: κα Νεοφύτου για Λουκαίδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες αξιώνουν με την αγωγή τους εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, το ποσό των €16,2124.71, πλέον τόκους, ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού δανείου, το οποίο δάνειο οι Ενάγοντες χορήγησαν στον Εναγόμενο 1, με την εγγύηση του Εναγόμενου
- Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν στις 6.3.12 Έκθεση Υπεράσπισης όπου, μεταξύ άλλων, αρνούνται ότι ο εν λόγω λογαριασμός καταδείκνυε το ισχυριζόμενο υπόλοιπο πλέον τόκους και ισχυρίζονται ότι το οφειλόμενο ποσό είναι κατά πολύ μικρότερο του ζητούμενου. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οι Εναγόντες ενεργώντας παράνομα και εναντίον της υφιστάμενης τραπεζικής πρακτικής έκαναν παράνομες χρεώσεις προβαίνοντας και σε υπερχρεώσεις τόκων και/ή ανατοκισμό και/ή ότι παράνομα υπολόγισαν τόκο επί τόκου επί του εκάστοτε υπολοίπου του λογαριασμού. Επίσης ισχυρίζονται ότι ακόμη και εάν αποδειχθεί ότι οφείλουν κάποιο ποσό αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο του ζητούμενου. Στις 2.8.12 οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση με την οποία ζητούν: (Α) Διάταγμα που να διατάσσει τους Εναγόμενους 1 και 2, όπως εντός 15 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, δώσουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες των παραγράφων 3, 5 και 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης ως ακολούθως:
- Παράγραφος 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης: Ποιο είναι το ποσό το οποίο οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι οφείλουν προς τους Ενάγοντες και το οποίο είναι κατά πολύ μικρότερο του ζητούμενου;
- Παράγραφος 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης: Σε ποιες υποχρεώσεις τόκων αναφέρονται οι Εναγόμενοι;
- Παράγραφος 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης: Ποιο είναι το ποσό το οποίο οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι οφείλουν και το οποίο είναι κατά πολύ μικρότερο του ζητούμενου; (Β) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή και/ή τροποποίηση των παραγράφων 3, 5 και 6 ή/και απόρριψη της Έκθεσης Υπεράσπισης στην ολότητα της, εκτός εάν οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμμορφωθούν με το διάταγμα για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών εντός 15 ημερών από την ημερομηνία του διατάγματος και/ή εντός οποιουδήποτε άλλου χρονικού διαστήματος το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.19 Κ.2, 4, 6, 7, 8, 9 και 26 στη Δ.27 Κ.1-3, στη Δ.48 Κ.1, 2
(1)
(2), 3, 4, 8 και 9(i)(j)(
- o)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και όσον αφορά τα γεγονότα παραπέμπει στο φάκελο της υπόθεσης και συγκεκριμένα αναφέρει ότι οι παράγραφοι 3, 5 και 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης δεν περιέχουν επαρκείς και/ή τις απαραίτητες λεπτομέρειες καθώς και ότι οι Αιτητές ζήτησαν τις πιο πάνω λεπτομέρειες με επιστολή ημερομηνίας 29.5.12, η οποία επιδόθηκε στους δικηγόρους των Εναγομένων 1 και 2 στις 31.5.12 αλλά οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να τις δώσουν. Οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση) απάντησαν στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση ημερ. 14.11.12, η οποία στηρίζεται στη Δ.19 Κ.4, 6, 7, 9 και 26, στη Δ.27 Κ.3, στη Δ.39 Κ.2, στη Δ.48 Κ.1-4 και 9(
- i)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στη διακριτική ευχέρεια, στη γενική πρακτική και στις εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1. Οι ζητούµενες λεπτοµέρειες δεν είναι αναγκαίες για διασαφήνιση της υπόθεσης των Εναγοµένων αλλά είναι απαντήσεις που αφορούν λεπτοµέρειες της µαρτυρίας των Εναγόµενων. 2. Η έκδοση του ζητούµενου διατάγµατος δεν δικαιολογείται υπό το φως των πραγµατικών γεγονότων 3. Με την αίτηση ζητούνται γεγονότα τα οποία συνιστούν µαρτυρία που θα πρέπει να αποδειχθούν κατά την ακροαµατική διαδικασία και όχι στο παρόν στάδιο. 4. Τα γεγονότα στα οποία αναφέρονται οι Αιτητές και ζητούν περισσότερες και καλύτερες λεπτοµέρειες διευκρινίζονται µε επάρκεια και κατά τρόπο που οι Αιτητές να γνωρίζουν τι ισχυρίζονται και τι θα προσπαθήσουν να αποδείξουν οι Καθ' ων η αίτηση κατά τη δίκη έτσι που να µην βρεθούν οι Αιτητές προ εκπλήξεως κατά την ακροαµατική διαδικασία 5. Η αίτηση υποβάλλεται πρόωρα και/ή δεν µπορεί να τεθεί στο παρόν στάδιο και/ή δεν δικαιολογείται µε βάση την νοµολογία και/ή είναι κατά παράβαση των θεσµών της Πολιτικής Δικονοµίας. 6. Η αίτηση είναι αντικανονική καθώς οι Αιτητές µέσω της παρούσας Αίτησης προβαίνουν σε αντεξέταση των Καθ' ων η αίτηση στους ισχυρισµούς που εκτίθενται στην Έκθεση Υπεράσπισης. 7. Η αίτηση είναι νόµω και ουσία αβάσιµη και αστήρικτη. 8. Οι ισχυρισµοί που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης είναι σαφείς, συγκεκριμένοι και δίνουν πλήρη εικόνα της φύσης των ζητηµάτων και δεν χρήζουν διευκρίνισης και περαιτέρω λεπτοµερειών. 9. Σκοπός της παρούσας αίτησης είναι η εκµαίευση της µαρτυρίας µε την οποία τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης θα αποδειχθούν. 10. Η αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτοµέρειες των Αιτητών δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση και εποµένως η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική 11. Οι Αιτητές δεν εξηγούν πουθενά στην αίτηση τους, τους λόγους για τους οποίους ζητούν τέτοιες εξειδικευμένες λεπτομέρειες υπό την µορφή περαιτέρω και καλύτερων λεπτοµερειών από τους Εναγόµενους. Επίσης η αίτηση δεν παρέχει επαρκή µαρτυρία που να αιτιολογεί την έκδοση του αιτούµενου διατάγµατος. 12. Η αίτηση είναι καθ' όλα αβάσιµη, αστήρικτη και κυρίως περιττή και καταχρηστική αφού σε τελική ανάλυση εκείνο που οι Αιτητές πραγµατικά επιζητούν είναι λεπτοµέρειες αναφορικά µε γεγονότα τα οποία ήδη γνωρίζουν και κυρίως την αποκάλυψη της µαρτυρίας που βρίσκεται πίσω από τους δικογραφηµένους ισχυρισµούς των Εναγοµένων, γεγονός το οποίο είναι ανεπίτρεπτο και καταδικαστέο από την νοµολογία. 13. Οι Αιτητές δεν νοµιµοποιούνται να ζητούν διαγραφή και/ή τροποποίηση των παραγράφων 3, 5 και 6 και/ή απόρριψη της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγοµένων στην ολότητα της εκτός και αν συµµορφωθούν µε το διάταγµα παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτοµερειών. 14. Με την αιτούµενη διαγραφή θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα η υπόθεση των Εναγοµένων και θα δηµιουργηθούν δυσνόητα κενά στο δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης. 15. Οι επιδιωκόµενες διαγραφές αποβλέπουν να καταπιέσουν τους Καθ' ων η αίτηση και να τους στερήσουν το δικαίωµα να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη για την υπεράσπιση γεγονότα και συνακόλουθα να τους στερήσουν το δικαίωµα τους για δίκαιη δίκη. 16. Οι εν λόγω ισχυρισµοί για τους οποίους επιδιώκεται η διαγραφή δεν αποτελούν µαρτυρία αλλά παράθεση γεγονότων τα οποία δεν προκαλούν αµηχανία και δυσµενείς εντυπώσεις και δεν τείνουν να περιπλέξουν και να καθυστερήσουν την δίκαιη διεξαγωγή της δίκης ή όπως άλλως οι Αιτητές ισχυρίζονται. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, ο οποίος αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί σε αυτήν από τον Εναγόμενο 2. Σε αυτήν αναφέρονται βασικά τα ακόλουθα: Οι λεπτοµέρειες που ζητούνται δεν είναι αναγκαίες για διασαφήνιση της υπόθεσης αλλά είναι απαντήσεις που αφορούν λεπτοµέρειες της µαρτυρίας των Καθ' ων η αίτηση. Η Έκθεση Υπεράσπισης παρέχει πλήρη εικόνα ως προς τι θα αντιµετωπίσουν κατά την δίκη οι Αιτητές και ως εκ τούτου δεν υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν προ εκπλήξεως ή να καταληφθούν εξ απροόπτου. Με την Έκθεση Υπερασπίσεως οι Καθ' ων η αίτηση έχουν παραθέσει σε αυτή και ιδιαίτερα στις παραγράφους στις οποίες οι Αιτητές ζητούν τις περισσότερες και καλύτερες λεπτοµέρειες πλήρεις, επαρκείς και πέραν του δέοντος ικανοποιητικές λεπτοµέρειες, στοιχεία και γεγονότα πράγµα που σε καµιά περίπτωση δεν νοµιµοποιεί τους Αιτητές στα αιτούµενα διατάγµατα. Οι ζητούµενες λεπτοµέρειες δεν ήταν δυνατό και ούτε είναι επιτρεπτό να περιλαµβάνοντο στην Έκθεση Υπεράσπιση αφού αποτελούν µέρος της µαρτυρίας που θα παρουσιάσουν οι Καθ' ων η αίτηση κατά την ακροαµατική διαδικασία και υπάρχει η αναγκαία αναφορά στα δικόγραφα. Δεν είναι ούτε εύλογο ούτε δίκαιο να διαταχθούν οι οι Καθ' ων η αίτηση να δώσουν τις ζητούµενες λεπτοµέρειες αφού οι ισχυρισµοί τους ως διατυπώνονται συνοπτικά στην Έκθεση Υπερασπίσεως, ως προνοείται από τους Θεσµούς Πολιτικής Δικονοµίας, είναι απόλυτα σαφείς και αναφέρουν όλα τα απαιτούµενα στοιχεία και το µόνο που αποµένει είναι η προσκόµιση µαρτυρίας προς υποστήριξη τους. Οι αιτούμενες λεπτοµέρειες είναι θέµατα καθαρά µαρτυρίας η οποία πρέπει να ακουστεί κατά την ακροαµατική διαδικασία και όχι κατά το στάδιο των οδηγιών ή της σύνταξης των δικογράφων. Οι Αιτητές εκβιαστικά και/ή κατά παράβαση των Θεσµών Πολιτικής Δικονοµίας και/ή καταχρηστικά και/ή πρόωρα ζητούν διαγραφή και/ή τροποποίηση των παραγράφων 3, 5 και 6 της Έκθεσης υπεράσπισης σε περίπτωση που δεν δοθούν οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτοµέρειες και/ή απόρριψη της Έκθεσης Υπερασπίσεως στην ολότητα της. Οι Αιτητές κωλύονται δια διαγωγής και εγγράφων από του να απαιτούν τη διαγραφή των ισχυρισµών αυτών. Οι ισχυρισµοί των Καθ' ων η αίτηση ουδόλως επηρεάζουν τα δικαιώµατα των Αιτητών, οι οποίοι έχουν καταχωρήσει Απάντηση την Υπεράσπιση στην οποία έχουν αρνηθεί καl/ή έχουν απαντήσει µε δικούς τους ισχυρισµούς. Περαιτέρω οι επιζητούµενες διαγραφές είναι σχετικές µε τα επίδικα θέµατα καθότι περιέχουν βασικούς και απαραίτητους ισχυρισµούς για να αντικρούσουν την απαίτηση των Αιτητών και τυχόν διαγραφή των ως άνω ισχυρισµών θα στερήσουν το δικαίωµα των Καθ' ων η αίτηση για µια δίκαια διεξαγωγή της δίκης. Τέλος αναφέρει ότι η αίτηση είναι αντίθετη µε τους Θεσµούς Πολιτικής Δικονοµίας και της Δικαστηριακής Πρακτικής και ζητά απόρριψη της με έξοδα εναντίον των Αιτητών. Οι συνήγοροι κατά τις αγορεύσεις τους στήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά στα δεδομένα της υπόθεσης και με παραπομπή στη σχετική νομολογία. Νομική πτυχή Σύμφωνα με την πάγια νομολογία η δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων (βλ. Τσαγγάρη ν. Γαβριηλίδου κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 472). Τα δικόγραφα θα πρέπει να συντάσσονται σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.19 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και ιδιαίτερα με το Κ.4, από το κείμενο του οποίου προκύπτει ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του, ανάλογα με την περίπτωση, κι όχι τη μαρτυρία με την οποία θ' αποδειχθούν αυτά τα γεγονότα. Η λέξη «ουσιώδη» (material) σημαίνει αναγκαία για το σκοπό να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής. Στην Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718 αναφέρθηκαν δε σχετικά τα εξής: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξαπίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη». Η Δ.19 Κ.6 στην οποία ουσιαστικά στηρίζεται το υπό (Α) αιτούμενο στην παρούσα, είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη διάταξη των παλιών Αγγλικών Θεσμών (Δ.19 Κ.7) και προβλέπει τα εξής: «A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.» Σε μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο». Ως δε λέχθηκε στην Θεμιστοκλέους ν. Γεωργιάδη
(2000)1 Α.Α.Δ. 157 η πιο πάνω Διαταγή πρέπει να αντικρισθεί υπό το πρίσμα της Δ.19 Κ.4 και από το συνδυασμένο αποτέλεσμα αυτών «ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξαπίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν». Προκύπτει λοιπόν από τα πιο πάνω ότι αφετηρία για την έκδοση διατάγµατος για περαιτέρω και καλύτερες λεπτοµέρειες αποτελεί το ουσιώδες γεγονός και συναφώς τέτοιες λεπτομέρειες µπορούν να δοθούν µόνο αναφορικά με τέτοιο γεγονός επί του οποίου στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά µε τη µαρτυρία που θα προσκοµισθεί προς απόδειξη του. Όπως επίσης αναφέρθηκε στην Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146: «Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται την διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά σε δικόγραφα (Re Wells (Deceased)
(1962)1 All.E.R. 812). ....................................................................................................................................... H μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των εγγράφων προτάσεων, ούτε μπορεί να διαταχθούν λεπτομέρειες του περιεχομένου της εφόσον αποκαλύπτεται (Temperton v. Russell
(1893)9 T.L.R. 318).» Στο Annual Practice 1958 στη σελ. 450 αναφέρεται δε ότι σε κάθε δικόγραφο είναι αναγκαία μια συγκεκριμένη ποσότητα λεπτομερειών για να διασφαλίσει σαφήνεια και να προλάβει εκπλήξεις κατά τη δίκη. Κάθε μέρος πρέπει να δηλώνει την υπόθεση του με ακρίβεια. Σε αντίθετη περίπτωση ο αντίδικος του δεν θα γνωρίζει με βεβαιότητα ποιο είναι ακριβώς το αμφισβητούμενο σημείο και έτσι δεν θα μπορεί να ετοιμάσει κατάλληλα τη μαρτυρία που θα παρουσιάσει στη δίκη. Οι λεπτομέρειες που θα παρατίθενται θα είναι ανάλογα με τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Το δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα τα οποία θα θέτουν την άλλη πλευρά «σε επιφυλακή» και θα της λένε τι θα αντιμετωπίσει όταν η υπόθεση οδηγηθεί σε δίκη. Επίσης θα πρέπει να καταδεικνύουν επαρκώς στον αντίδικο τη φύση της μαρτυρίας που θα απαιτηθεί από αυτόν. Η σημασία λοιπόν των περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι εξίσου μεγάλη με αυτή των εγγράφων προτάσεων καθότι ξεκαθαρίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα ούτως ώστε κατά τη δίκη να προσκομιστεί η σχετική μαρτυρία και για να γνωρίζει η άλλη πλευρά την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση χωρίς να καταλαμβάνεται εξαπίνης (βλ. National Supply Corp. Of the Libyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 CLR 428, Kassapi v. Louca
(1981)1 CLR 666, Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais etc
(1991)1 Α.Α.Δ. 649.) Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να διατάξει την παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών στις περιπτώσεις εκείνες που κρίνει ότι όπως έχει η Έκθεση Απαίτησης ή η Έκθεση Υπεράσπισης, ανάλογα με την περίπτωση, απουσιάζουν τέτοιες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αναγκαίες να υπάρχουν στα δικόγραφα ούτως ώστε να καθορίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα. Ως προς το τι αποτελεί αναγκαία λεπτομέρεια αυτό κρίνεται με βάση τα δεδομένα κάθε υπόθεσης. Η δε διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά. Πριν προχωρήσω στην ουσία της παρούσας θα εξετάσω τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, δεν εξηγούνται σε αυτήν οι λόγοι για τους οποίους ζητούνται οι λεπτομέρειες και δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία που να αιτιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η θέση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν ευσταθεί καθότι σύμφωνα με τη Δ.48 Κ.9(i) αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες δεν απαιτείται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και έτσι είναι αρκετό να στηρίζεται σε γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης. Θα προχωρήσω τώρα στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Είναι η θέση των Αιτητών σχετικά ότι με την αίτηση δεν επιδιώκεται να αποκαλυφθεί το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση προτίθενται να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους αλλά τα γεγονότα επί τω οποίων εδράζονται οι ισχυρισμοί αυτοί. Αντίθετη είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση. Ως έχει προαναφερθεί με την αγωγή τους οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η αίτηση τους οφείλουν, ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού δανείου, ένα συγκεκριμένο ποσό. Οι Καθ' ων η αίτηση με την Έκθεση Υπεράσπισης τους αρνούνται ότι ο εν λόγω λογαριασμός καταδείκνυε το ισχυριζόμενο υπόλοιπο πλέον τόκους και ισχυρίζονται ότι το οφειλόμενο ποσό είναι κατά πολύ μικρότερο του ζητούμενου. Αναφέρουν δε σε άλλο σημείο ότι ακόμη και εάν αποδειχθεί ότι οφείλουν κάποιο ποσό αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο του ζητούμενου. Επίσης ισχυρίζονται παράνομες χρεώσεις εκ μέρους των Εναγόντων καθώς και υπερχρεώσεις τόκων και/ή ανατοκισμό επί του εκάστοτε υπολοίπου του λογαριασμού. Ως αναφέρεται και στο Annual Practice 1958 σελ. 448 ένας εναγόμενος μπορεί να εγείρει όσες διαφορετικές και ξεχωριστές, και συναφώς μη συμβατές μεταξύ τους υπερασπίσεις, κρίνει σκόπιμο. Συνεπώς οι Εναγόμενοι μπορούν στην παρούσα να επικαλεσθούν στο δικόγραφο τους είτε ότι δεν οφείλεται το αξιούμενο ποσό είτε ότι το οφειλόμενο δεν είναι το ίδιο με το αξιούμενο π.χ. είναι μικρότερο. Το βάρος απόδειξης όμως της ύπαρξης του χρεωστικού υπολοίπου αλλά και του ύψους του, στο οποίο προφανώς θα περιλαμβάνονται και οι οποιεσδήποτε χρεώσεις τόκων, το φέρουν οι Αιτητές και όχι οι Καθ' ων η αίτηση. Οι Αιτητές είναι αυτοί που με δεδομένο ότι έχουν την ευθύνη για την τήρηση του συγκεκριμένου λογαριασμού, κάνοντας στα πλαίσια αυτά και τις σχετικές χρεώσεις ή πιστώσεις, είναι σε θέση να γνωρίζουν καλύτερα ακόμη και από τους Καθ' ων η αίτηση την κίνηση του λογαριασμού και το υπόλοιπο αυτού. Θεωρώ ότι οι Καθ' ων η αίτηση με τους πιο πάνω αναφερόμενους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους καθιστούν επαρκώς σαφές ποιές είναι οι θέσεις τους και το τι θα αντιμετωπίσουν οι Αιτητές στη δίκη ώστε οι τελευταίοι να μην βρεθούν εξαπίνης και να είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν τη απαιτούμενη, προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, μαρτυρία. Με την αίτηση τους λοιπόν οι Αιτητές ουσιαστικά ζητούν λεπτομέρειες για γεγονότα τα οποία όχι μόνο γνωρίζουν ή όφειλαν να γνωρίζουν καλύτερα οι ίδιοι αλλά αποτελούν και τα γεγονότα επί των οποίων εδράζουν τους δικούς τους ισχυρισμούς για ύπαρξη του χρεωστικού υπολοίπου και του ύψους του, για τους οποίους ισχυρισμούς φέρουν και το βάρος απόδειξης. Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι στη σελ. 461 του Annual Practice 1958 αναφέρεται σχετικά ότι το Δικαστήριο δεν θα διατάξει λεπτομέρειες κάποιου ισχυρισμού του οποίου το βάρος απόδειξης φέρει ο Αιτητής. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών στην παρούσα. Η κατάληξη μου αυτή σφραγίζει μοιραία και την τύχη του υπό (Β) αιτούμενου διατάγματος εφόσον εκείνο προϋποθέτει την έκδοση διατάγματος παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Συναφώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .............. Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο