← Κύπρος

Μαρία Ραφαέλλα Θεοφάνους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας διά του Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής 521/09, 19/12/2012

Μαρία Ραφαέλλα Θεοφάνους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας διά του Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής 521/09, 19/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A155 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 521/09 Μεταξύ: Μαρία Ραφαέλλα Θεοφάνους Ενάγουσας και

  1. Κυπριακής Δημοκρατίας διά του Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, από την Λευκωσία
  2. ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, από τη Λευκωσία
  3. CIBA VISION CORPORATION, από την Αμερική
  4. CIBA VISION AG, από την Ελβετία
  5. Αναστάσιος Χαρώνης, από την Ελλάδα Εναγομένων Αίτηση ημερ. 15.10.2012 για παραμερισμό και/ή ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ως και της επίδοσης του Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Αιτητή-Εναγόμενο 5: κ. Γλαύκος Ραφαήλ (κα Δ. Αντρέου ν΄ ακούσει απόφαση) Για Καθ΄ ης η Αίτηση-Ενάγουσα: κα Λίζα Θεοφάνους (κα Α. Νεοφύτου ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση του ο Εναγόμενος 5 εξαιτείται: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή παραμερισμό: Ι. Του κλητηρίου εντάλματος της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (Κλητήριο) και/ή ΙΙ. Του Διατάγματος επίδοσης της ειδοποίησης του Κλητηρίου στον Αιτητή και/ή ΙΙΙ. Της επίδοσης της ειδοποίησης του Κλητηρίου στον Αιτητή, για τους, μεταξύ άλλων, ακόλουθους λόγους:
  6. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας ή/και αρμοδιότητας: (α) να εκδικάσει την Αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή (β) να επιτρέψει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του Κλητηρίου και/ή (γ) να διατάξει την επίδοση της ειδοποίησης του Κλητηρίου με διπλοσυστημένη επιστολή.
  7. Χωρίς επηρεασμό των προαναφερθέντων η Καθ΄ ης η Αίτηση όταν αποτάθηκε στο Δικαστήριο μονομερώς προκειμένου να εξασφαλίσει άδεια για την σφράγιση του Κλητηρίου και/ή την επίδοση της ειδοποίησης του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας, παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων ή/και απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα ή/και έγγραφα, αναφορικά με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Πάφου να εκδικάσει την παρούσα αγωγή.
  8. Χωρίς επηρεασμό των προαναφερθέντων, δεν πληρούντο οι προϋποθέσεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για παροχή άδειας για: (α) σφράγιση του Κλητηρίου και/ή (β) επίδοση της ειδοποίησης του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας και/ή (γ) επίδοσης της ειδοποίησης του Κλητηρίου με διπλοσυστημένη επιστολή.
  9. Χωρίς επηρεασμό των προαναφερθέντων η Καθ΄ ης η Αίτηση απέτυχε να δείξει εκ πρώτης όψεως (prima facie) καλή αιτία αγωγής εναντίον του Αιτητή και/ή ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. (Β) Διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προαναφερόμενων, Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την αναστολή (stay) της διαδικασίας στην Αγωγή αυτή για το λόγο ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν αποτελούν κατάλληλο βήμα (forum convenience) για εκδίκαση της αγωγής αυτής. (Γ) Οιονδήποτε άλλον Διάταγμα ή ένδικο μέσο το οποίον το Δικαστήριο θα κρίνει σκόπιμο να εκδώσει ή παραχωρήσει υπό τις περιστάσεις. (Δ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η αίτηση βασίζεται στον Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 44/2001 στου Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις γενικά και στα Άρθρα 21, 22, 29 και 31 ειδικά, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Άρθρο 51, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, θθ.9 και 10, Δ.6, θθ.1 - 9, Δ.16, θ.9, Δ.48, θθ.1 - 4, 7, 9 και Δ.64, θθ.1 και 2 στην Πρακτική και στις Συμφυείς Εξουσίας του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Ραφαήλ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Γλαύκος Ν. Ραφαήλ και Σία ΔΕΠΕ δικηγόρων του Εναγόμενου 5, ημερομηνίας 15.10.
  10. Στην ένορκη του δήλωση ο Ραφαήλ αναφέρει ότι σύμφωνα με το κλητήριο ένταλμα της πιο πάνω αγωγής που του είχε αποσταλεί από τον πελάτη του ο οποίος το έλαβε με ταχυδρομείο κατά ή περί τις 28.5.09 διαφάνηκε ότι οι θεραπείες που επιζητεί με την αίτηση του είναι δικαιολογημένες. Απ΄ όσα τον έχει ενημερώσει ο πελάτης του, η Ενάγουσα δεν απέδειξε την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής αλλ΄ και ούτε η υπόθεση είναι κατάλληλη για επίδοση του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Πρόταξε ότι όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκονται στην Αθήνα όπως και οι μάρτυρες και γι΄ αυτό τα Ελληνικά Δικαστήρια θα αποτελούσαν κατάλληλο βήμα (forum convenience) για εκδίκαση της αγωγής. Εισηγείται τέλος ότι τόσο το διάταγμα επίδοσης της ειδοποίησης του Κλητηρίου όσο και της σφράγισης του Κλητηρίου είναι αντίθετα με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και τους περί Αστικών Αδικημάτων Νόμους γι΄ αυτό και θα πρέπει να παραμεριστούν. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Ενάγουσας της οποίας η κύρια νομική βάση είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση της Δήμητρας Καρακώστα, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Λ. Λουκαϊδου-Θεοφάνους ΔΕΠΕ, δικηγόρων της Ενάγουσας, ημερομηνίας 30.11.
  11. Στην ένσταση προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: «Α. Ο Αιτητής δεν δικαιούται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθ΄ ότι κωλύεται λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης και/ή λόγω του ότι καταχώρησε εμφάνιση και/ή καθ΄ ότι αποδέχτηκε την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 14/12/2009 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου το οποίο θεράπευσε οιαδήποτε τυχόν παρατυπία. Β. Το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης της Ενάγουσας ημερομηνίας 18/11/09 εκ συμφώνου εξέδωσε Διάταγμα και/ή απόφαση ημερομηνίας 14/12/09 με το οποίο έδωσε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Κύπρου στους Εναγόμενους 3 στην Αμερική στη διεύθυνση 11460 JOHNS CREEK PARKWAY, DULUTH G.A30097 USA, στους Εναγόμενους 4 στην Ελβετία στη διεύθυνση HARDHOFSTRASSE 15, CH-8424 EMBRACH SWITZERLAND και στον Εναγόμενο 5 στην Ελλάδα στη διεύθυνση Λεωφόρος Συγγρού 328-330 Καλλιθέα, Τ.Κ. 17673, ειδοποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή του κλητηρίου εντάλματος στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Περαιτέρω το Δικαστήριο διέταξε και δήλωσε ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 3 και 4 το οποίο επιδόθηκε μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως σύμφωνα με την Σύμβαση της Χάγης 15/11/1965 και στον Εναγόμενο αρ. 5 το οποίο επιδόθηκε μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου της ΕΕ 1393/2007 και/ή εις οιονδήποτε εξ΄ αυτών χωρίς εκ των προτέρων να ληφθεί από το Δικαστήριο άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, συνιστούσε παρατυπία η οποία ήτο θεραπεύσιμη άμα τη εκδόσει του Διατάγματος και συνεπώς απάλλαξε την Ενάγουσα από την παρατυπία αυτή. Περαιτέρω το Δικαστήριο διέταξε και δήλωσε ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 3 και 4 το οποίο επιδόθηκε μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου της ΕΕ 1393/2007 και/ή εις οιονδήποτε εξ΄ αυτών χωρίς εκ των προτέρων να ληφθεί από το Δικαστήριο άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ως καλή και έγκυρη επίδοση. Γ. Σύμφωνα με το άρθρο 6.1 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμό 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις πρόσωπο που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος αν υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός εξ αυτών, εφόσον υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνδικαστούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβιβάστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από την χωριστή εκδίκαση τους. Δ. Από την Έκθεση Απαίτησης φαίνεται ότι η αγωγή εγέρθηκε εναντίον περισσότερων ατόμων. Οι σωματικές βλάβες, ζημιές και απώλειες ευθύνονται στις πράξεις παραλείψεις όλων των Εναγομένων και είναι ορθό και δίκαιο να συνεκδικαστούν. Ε. Δεν είναι εύλογο και/ή δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Στ. Τα ισχυριζόμενα από τον αιτητή γεγονότα δεν δικαιολογούν την υπό του Δικαστηρίου έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». Στην ένορκη της δήλωση η Καρακώστα επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης τονίζοντας την υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης που θεωρεί καταλυτική για την τύχη της αίτησης. Εισηγείται ότι από την Έκθεση Απαίτησης προκύπτει ότι η Ενάγουσα είχε υποστεί σοβαρές σωματικές βλάβες, έξοδα, απώλειες και ταλαιπωρία οι οποίες οφείλονται σε ενέργειες και/ή παραλείψεις όλων των εναγομένων γι΄ αυτό και θα πρέπει οι απαιτήσεις της Ενάγουσας να συνεκδικαστούν. Στις γραπτές αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Η Έκθεση Απαίτησης έχει ήδη καταχωρηθεί ώστε να συγκεκριμενοποιούνται και να αποκρυσταλλώνονται με την απαιτούμενη ακρίβεια και διατύπωση όλων των λεπτομερειών αμέλειας και/ή παραλείψεων που αποδίδονται στους Εναγόμενους. Τα γεγονότα της υπόθεσης της Ενάγουσας επί των οποίων βασίζει τις αξιώσεις της συνοψίζονται στα εξής: H Ενάγουσα η οποία φορούσε φακούς επαφής για το πρόβλημα μυωπίας που αντιμετώπιζε παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 2006 ενοχλήσεις και/ή μόλυνση στο αριστερό της μάτι και αποτάθηκε σε αριθμό οφθαλμιάτρων στην Κύπρο αλλά και στην Αθήνα. Άρχισε να επισκέπτεται τον Εναγόμενο 5 στο Ιατρικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας στην Αθήνα ο οποίος την περιέθαλψε για χρονική περίοδο 6 μηνών περίπου από τον Σεπτέμβριο και/ή Οκτώβριο του
  12. Η Ενάγουσα αποδίδει στους Εναγόμενους 1, 2, 3, 4 και 5 σειρά υπαίτιας συμπεριφοράς και/ή παραλείψεων νομικών καθηκόντων και/ή αμέλειας, λεπτομέρειες των οποίων δίνει στο δικόγραφο της. Στους μεν Εναγόμενους 1, 2, 3, και 4 αποδίδει συμπεριφορά σ΄ όσον αφορά την κατασκευή και διάθεση των φακών επαφής, στο δε Εναγόμενο 5 κακή διάγνωση και θεραπεία του προβλήματος της Ενάγουσας. Λόγω της πιο πάνω επιλήψιμης συμπεριφοράς των Εναγομένων η Ενάγουσα υπέστη σωματικές βλάβες, ταλαιπωρία και έξοδα για τα οποία απαιτεί αποζημιώσεις. Χρήσιμη για το θέμα που εξετάζεται κρίνεται και η αναδρομή στο φάκελο της υπόθεσης όπου διαφάνηκαν τα εξής: Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 20.2.09 και όλοι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης διά δικηγόρων ως εξής: Ο Εναγόμενος 1 στις 24.3.09, η Εναγόμενη 2 στις 15.4.09, οι Εναγόμενοι 3 και 4 στις 15.5.09 και τέλος ο Εναγόμενος 5 σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 16.6.09 διά των δικηγόρων Γλαύκος Μ. Ραφαήλ και Σία. Ακολούθησε στις 18.11.09 αίτηση από μέρους της Ενάγουσας με την οποία επιζητείτο η άδεια του Δικαστηρίου για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 3, 4 και 5 της ειδοποίησης και/ή του Κλητηρίου Εντάλματος και όπως η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στους Εναγόμενους 3 και 4 μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης 15.11.65 και στον Εναγόμενο 5 πάλι μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως σύμφωνα με τον Κανονισμό του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1393/07 συνιστά παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη ώστε η Ενάγουσα να απαλλάσσεται από την παρατυπία και η επίδοση στους Εναγόμενους 3, 4 και 5 να θεωρείται καλή και έγκυρη. Η αίτηση επιδόθηκε σε όλους τους δικηγόρους που είχαν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους των Εναγομένων και στις 14.12.09 εκδόθηκαν εκ συμφώνου σχετικά διατάγματα. Ακολούθησε στις 31.10.11 η καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως από μέρους της Ενάγουσας για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης της μετά την προς αυτήν αποστολή υπό του Πρωτοκολλητού ειδοποίησης για την αναγκαιότητα καταχώρησης της, όπου στις 8.11.11 με την συγκατάθεση όλων των δικηγόρων που εμφανίστηκαν για τους Εναγόμενους εκδόθηκε διάταγμα παράτασης 6 μηνών. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 4.5.
  13. Ακολούθησε η αποστολή άλλης ειδοποίησης ημερ. 20.8.12 από μέρους του Πρωτοκολλητή προς τους δικηγόρους των Εναγομένων για την αναγκαιότητα καταχώρησης της Υπεράσπισης τους. Σύμφωνα με τη Δ.6 θ.1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών επίδοση κλητηρίου εντάλματος η ειδοποίησης του εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να επιτραπεί μόνο μετά από άδεια Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο εγκρίνει τέτοιο αίτημα αν η αγωγή εμπίπτει σε μια από τις εννιά κατηγορίες υποθέσεων που αναφέρονται στη Δ.6 θ.1(α) - (θ) και αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.6 θ.
  14. Είναι κοινό έδαφος ότι δεν προηγήθηκε της επίδοσης του Κλητηρίου της Αγωγής στον Εναγόμενο 5 αίτησης δυνάμει της Δ.6 θ.
  15. Τέτοια αίτηση καταχωρήθηκε εκ των υστέρων και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα όπως επίσης και διάταγμα άρσης της παρατυπίας οπότε η επίδοση που είχε προηγηθεί να θεωρηθεί ορθή. Δεν θα ασχοληθώ εν εκτάσει με την εγκυρότητα του πιο πάνω διατάγματος γιατί δεν είναι επίδικο θέμα αλλ΄ ούτε εξάλλου το Δικαστήριο έχει τέτοια εξουσία. Περιορίζομαι στα εξής. Ο Αιτητής αμφισβητεί ότι η Ενάγουσα κατέδειξε ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία Αγωγής ώστε να πετύχει διάταγμα επίδοσης του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Στο στάδιο αυτό δεν είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η Ενάγουσα θα πετύχει στην Αγωγή της. Είναι αρκετό αν χρησιμοποιώντας αντικειμενικά κριτήρια διαφανεί ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή συζητήσιμη με την έννοια ότι αν δεν αντικρουστεί η Ενάγουσα θα δικαιούται σε απόφαση (βλ. Δημητρίου ν. The Dolphin Insurance Company Ltd κ.α.

(1990)1 ΑΑΔ 351). Δεν θα ενδιατρίψω περισσότερο στις αρχές που διέπουν την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εφόσον ο Εναγόμενος 5 με το εκ συμφώνου διάταγμα ημερομηνίας 14.12.09 θεωρώ ότι αποποιήθηκε κάθε δικαιώματος του προσβολής της προς αυτόν επίδοσης του Κλητηρίου και/ή της ειδοποίησης του και εφόσον κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι η επίδοση ήταν καλή και έγκυρη. Ούτε κρίνεται αναγκαίο η σε βάθος εξέταση της εισήγησης περί μη πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης των γεγονότων στην αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Επίσης ο Εναγόμενος 5 κωλύεται να εγείρει θέμα αντικανονικής επίδοσης του Κλητηρίου ή έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου κυρίως λόγω του χρόνου που επέλεξε να προχωρήσει με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Θα παραθέσω την αιτιολογία μου. Η Δ.16 θ.9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών προβλέπει ότι ο Εναγόμενος δικαιούται χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει διάταγμα του Δικαστηρίου που να του επιτρέπει να καταχωρίσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να υποβάλει αίτηση για τον παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν του Κλητηρίου Εντάλματος. Η νομολογία έχει καθιερώσει και δεύτερο τρόπο για την προώθηση αίτησης παραμερισμού του Κλητηρίου Εντάλματος που είναι η ταυτόχρονη καταχώρηση τέτοιας αίτησης μαζί με την καταχώρηση της υπό αίρεση εμφάνισης (βλ. Γεωργιάδης ν. Χάσικου
(1991)1 ΑΑΔ 1136 και Παπακόκκινου ν. Landroke P/C
(1995)1 AAΔ 1090). Σχετική με το θέμα της καθυστέρησης στη λήψη τέτοιων διαβημάτων και τις συνέπειες που ενέχει είναι η υπόθεση G. J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd
(2001)1 (Γ) AAΔ 2064 όπου στη σελίδα 2027 αναφέρθηκαν τα εξής: «Προβλήθηκε ενώπιον μας η εισήγηση πως το Δικαστήριο δεν ερμήνευσε ορθά τη νομολογία. Προτείνει ο δικηγόρος της εφεσείουσας πως ο εναγόμενος, εφόσον δεν προέβη σε οποιοδήποτε νέο διάβημα στη διαδικασία, μπορούσε μετά την καταχώριση της υπό αίρεση εμφάνισης να προχωρήσει με την επίδικη αίτηση ακύρωσης του κλητηρίου εντάλματος. Δεν συμφωνούμε με την πιο πάνω εισήγηση, η οποία απολήγει στην ουσία σε απεριόριστο δικαίωμα του εναγόμενου να ενεργεί κατά το δοκούν ενώ εκκρεμεί εναντίον του καταχωρισθείσα αγωγή. Αυτό έγινε και στην υπόθεση που εξετάζουμε, όπου η εφεσείουσα επέλεξε να καταχωρίσει την επίμαχη αίτηση 9 μήνες μετά την εκ μέρους της καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης. Ο κανονισμός που θέσαμε πιο πάνω και η νομολογία, αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο». Σημειώνεται ότι η καθυστέρηση που αφορούσε η πιο πάνω υπόθεση ήταν μόνο 9 μήνες από την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης. Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Κοινοπραξία Ασφαλιστών ν. G.N. Ellinas Imports - Exports Ltd
(2005)1 (B) AAΔ.1327, σύμφωνα με την οποία: «Η ουσία της απόφασης στην G.D.Magdon, είναι ότι ο εναγόμενος δεν έχει απεριόριστο δικαίωμα να ενεργεί κατά το δοκούν ενώ εκκρεμεί εναντίον του καταχωρηθείσα αγωγή. Η εξέταση έγερσης ζητήματος πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία, πρέπει να εξετάζεται άμεσα και κατά προτεραιότητα. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο». Έχοντας κατά νου την πιο πάνω νομολογία σε συνάρτηση με τα στοιχεία του Φακέλου κρίνω ότι ο Εναγόμενος 5 αν και καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία εντούτοις δεν χρησιμοποίησε τη διαδικασία της Δ.16 θ.9 αλλ΄ ούτε και εκείνη που καθιέρωσε η πιο πάνω νομολογία. Υπήρξε μια υπέρμετρη καθυστέρηση από μέρους του στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης δηλαδή παρήλθαν 3 χρόνια και 4 μήνες από την καταχώρηση του υπό αίρεση σημειώματος εμφάνισης. Επιπλέον προέβη σε νέα διαβήματα στη διαδικασία με την εμφάνιση του δικηγόρου του άνευ όρων στην αίτηση ημερομηνίας 18.11.09 όπου και αποδέχθηκε διάταγμα για άρση των παρατυπιών που σχετίζονται με την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος αλλά και στις 8.11.11 που συγκατατέθηκε στην παράταση του χρόνου για καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Το τι αποσκοπεί η Δ.16 θ.9 και η νομολογία είναι η άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Αυτοί είναι παράγοντες που οδηγούν στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι με τη συμπεριφορά του αυτή αποποιήθηκε και εγκατέλειψε το δικαίωμα του να εγείρει θέμα αντικανονικής επίδοσης ή άλλα παρεμφερή θέματα καθώς και δικαιοδοσίας. Παρά την πιο πάνω απόφαση μου που σφραγίζει και την τύχη της αίτησης θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν χρειαζόταν η άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος ενόψει του ότι δύο Εναγόμενοι είναι κάτοικοι Κύπρου στους οποίους το Κλητήριο Ένταλμα είχε επιδοθεί προτού επιχειρηθεί η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στον Εναγόμενο 5. Στον μεν Εναγόμενο 1 επιδόθηκε στις 9.3.09 σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου στον δε Εναγόμενο 2 στις 19.3.09. Σημειώνεται ότι στη βάση της επιστολής του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως ημερομηνίας 28.5.09 τα έγγραφα επιδόθηκαν στον Εναγόμενο 5 προσωπικά στις 7.5.09 (βλ. Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 AAΔ 1121 και Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Στυλιανού κ.α.
(2005)1 (Α) ΑΑΔ 273). Ο δικηγόρος του Εναγόμενου 5 στην αγόρευση του υποστήριξε περαιτέρω ότι δεν υπάρχει στενή συνάφεια μεταξύ των αξιώσεων εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 4 και εκείνων εναντίον του Εναγόμενου
  1. Γι΄ αυτό θα έπρεπε να εγερθεί ξεχωριστή Αγωγή εναντίον του στην Αθήνα στην οποία ασκεί το επάγγελμα του. Έχω μελετήσει και αυτή την εισήγηση. Από την Έκθεση Απαίτησης που είναι το μοναδικό δικόγραφο εντός του Φακέλου διαφαίνεται ότι ναι μεν δίνονται διαφορετικές λεπτομέρειες αμέλειας και/ή άλλων πράξεων που συνιστούν την επιλήψιμη συμπεριφορά των Εναγομένων αλλά ορισμένες δεν είναι άσχετες μεταξύ τους. Συγκεκριμένα η κατ΄ ισχυρισμό κακή ποιότητα των φακών επαφής «focus dailies» και η μη ένδειξη του κινδύνου χρήσης των φακών εμπλέκεται στην κακή διάγνωση και θεραπείας που έτυχε η Ενάγουσα από μέρους του Εναγόμενου. Σημειώνεται ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν καλείται να αποφασίσει επί της ουσίας της διαφοράς. Αναμφίβολα κάτι τέτοιο θα είναι πρόωρο εφόσον στην αντίθετη περίπτωση θα σήμαινε εκδίκαση της Αγωγής χωρίς καν να ακουστεί μαρτυρία. Με τα δεδομένα ενώπιον μου καταδεικνύεται στενή συνάφεια των αξιώσεων εναντίον όλων των Εναγομένων περιλαμβανομένου και του Εναγόμενου 5 ώστε είναι προτιμότερο να εκδικαστούν ταυτόχρονα και από το ίδιο Δικαστήριο. Κατά συνέπεια ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση οι πρόνοιες του άρθρου 6.1 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμός 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις που προνοεί ότι πρόσωπο που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος αν υπάρχουν πολλοί Εναγόμενοι ενώπιον του Δικαστηρίου της κατοικίας ενός εξ αυτών, εφόσον υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται η συνεκδίκαση τους και η κρίση τους ταυτόχρονα, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από τη χωριστή εκδίκαση τους. Ο πιο πάνω Κανονισμός υπήρξε αντικείμενο εξέτασης στης Πολιτική Έφεση 13/2009, Hampton Advisory Group S.A. v. Bost AD κ.α., ημερ. 27.3.12 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Μάλιστα το Άρθρο 24, προνοεί περαιτέρω ότι το Δικαστήριο κράτους μέλους ενώπιον του οποίου ο εναγόμενος παρίσταται με την καταχώρηση εμφάνισης αποκτά δικαιοδοσία, αλλά όχι αν η εμφάνιση έχει σκοπό μόνο την αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας ή αν υπάρχει άλλο Δικαστήριο με αποκλειστική αρμοδιότητα με βάση το Άρθρο
  2. Αναφέρεται στο σύγγραμμα των Adrian Briggs and Peter Rees: Civil Jurisdiction and Judgments 4η έκδ., σελ. 81, παρ. 2.67, ότι η εμφάνιση στα πλαίσια του Κανονισμού δεν είναι, αυστηρώς ομιλούντες, συνώνυμη με την υποταγή ή την αποδοχή της δικαιοδοσίας. Η παραδοσιακή αντίληψη του Αγγλικού Νόμου ότι υπάρχει υποταγή στη δικαιοδοσία με την αποδοχή της επίδοσης της αγωγής, δεν εμπίπτει στην έννοια του Άρθρου
  3. Η στην πράξη εμφάνιση του εναγομένου και η επίπτωση και σημασία της εξετάζεται, εν πάση περιπτώσει, με βάση τους διαδικαστικούς κανονισμούς της χώρας όπου καταχωρείται η εμφάνιση. Και εδώ, η εμφάνιση της εταιρείας ήταν υπό διαμαρτυρία, τηρουμένης ακριβώς της διαδικασίας που επιβάλλει η Δ.16 θ.9, προς αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας. Η εμφάνιση και ένσταση επί του ex-parte εκδοθέντος συντηρητικού διατάγματος δεν σήμαινε βέβαια και άνευ όρων αποδοχή της δικαιοδοσίας εφόσον καθηκόντως όφειλε η εταιρεία να αμφισβητήσει τη μονομερή αίτηση, (Steven Gee: Commercial Injuctions 5η έκδ. σελ. 716-717, παρ. 23.018). Δεν είναι εδώ περίπτωση που ένας εναγόμενος κάτοικος εξωτερικού συγκατατίθεται στην ανανέωση απαγορευτικού διατάγματος, εκδοθέντος εντός δικαιοδοσίας (Esal (Commodities) Ltd v. Pujara
(1989)2 Lloyd´s Rep. 479). Ούτε η εταιρεία επέδειξε άλλη συμπεριφορά ή προέβη σε ενέργεια που έδειχνε αποδοχή της δικαιοδοσίας στην Κύπρο, ούτε βέβαια η συμφωνία συνομολογήθηκε εδώ, (Κοινοπραξία και/ή Συνδικάτο Ασφαλιστών ν. G.N. Ellinas Imports-Exports Ltd)
(2005)1 A.A.Δ. 1327). ........................................................ Το βάρος, όπως έχει αναφερθεί, βρίσκεται με το διάδικο που επικαλείται τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου παρά την ύπαρξη αλλοδαπής ρήτρας διαιτησίας ή αλλοδαπής ρήτρας δικαιοδοσίας. Ταυτόχρονα και ο αιτούμενος την αναστολή επί τω ότι η Κυπριακή δικαιοδοσία δεν είναι το κατάλληλο forum, φέρει επίσης το βάρος να πείσει προς αυτό, ιδιαιτέρως, όταν επικαλείται τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Όπως έχει αναφερθεί στη Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1999)1 A.Α.Δ. 1168, στη σελ. 1186: ''Η νομολογία διακρίνει μεταξύ της περίπτωσης που διαπιστώθηκε ανυπερθέτως ότι υπάρχει δεσμευτική συμφωνία των μερών για παραπομπή της διαφορών στην αποκλειστική δικαιοδοσία ορισμένης χώρας και περίπτωσης που σχετίζεται με τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να αναστέλλει διαδικασία. Στην πρώτη το βάρος απόδειξης έχει, σύμφωνα με την υπόθεση Eleftheria (πιο πάνω) ο ενάγων, ενώ στη δεύτερη συμβαίνει το αντίθετο (Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet)
(1990)1 A.A.Δ. 219, 231''». To Δικαστήριο για ν΄ αναλάβει δικαιοδοσία για επίλυση συγκεκριμένης διαφοράς πρέπει να έχει ταυτόχρονα καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα (βλ. Παπακόκκινου ν. Landbroke Group P.L.C (ανωτέρω) και Lebois Hotel Management Ltd v. Καλλιόπης Μπάντσιου
(1994)1 ΑΑΔ 634). Η κατά τόπο αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων καθορίζεται από το άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)όπως αυτό τροποποιήθηκε. Το άρθρο 21 εδάφιο
(1)προνοεί ότι: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχει πρωτόδικη δικαιοδοσία για να ακούει και αποφασίζει οποιαδήποτε αγωγή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 όταν- (α) η βάση της αγωγής έχει προκύψει είτε εξ ολοκλήρου είτε μερικά εντός των ορίων της επαρχίας για την οποία το δικαστήριο καθιδρύθηκε (β) ο εναγόμενος ή οποιοσδήποτε από τους εναγόμενους, κατά το χρόνο της έγερσης της αγωγής, διαμένει ή διεξάγει επάγγελμα εντός της επαρχίας για την οποία καθιδρύθηκε το δικαστήριο. ...................................................................................................» Από την Έκθεση Απαίτησης διαφαίνεται ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι κάτοικοι Κύπρου. Η Εναγόμενη 1 είναι η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία ενάγεται διά του Γενικού Εισαγγελέα ο οποίος διατηρεί γραφείο στην Πάφο. Η Εναγόμενη 2 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο και δραστηριοποιείται σε ολόκληρη την Κύπρο. Ασχολείται με την εισαγωγή, διάθεση και διανομή μεταξύ άλλων και φακών επαφής. Η μαρτυρία των γιατρών που θα προσκομιστεί ή των άλλων ειδικών είναι κοινή για όλους τους Εναγόμενους. Στη βάση αυτής της μαρτυρίας θα κριθεί η ευθύνη του κάθε Εναγόμενου. Συνεπώς το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στη βάση του άρθρου 21
(1)(β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)έχει κατά τόπο αρμοδιότητα στην εκδίκαση της παρούσας Αγωγής. Ήταν περαιτέρω διαζευκτική εισήγηση του δικηγόρου του Εναγόμενου 5 ότι κατάλληλο Δικαστήριο να δικάσει την υπόθεση του είναι αυτό της Αθήνας εφόσον οι ιατρικές εξετάσεις που υπέβαλε την Ενάγουσα και η εμπλοκή του στις κατ΄ ισχυρισμό σωματικές βλάβες, έξοδα και ταλαιπωρία έγιναν στην Αθήνα. Είναι κοινό έδαφος ότι η Ενάγουσα είχε επισκεφθεί τον Εναγόμενο 5 στο ιατρείο του στην Αθήνα για περίθαλψη της από τα προβλήματα που αντιμετώπισε με τα μάτια της. Η υπόλοιπη όμως μαρτυρία όπως ιατροί και άλλοι βρίσκονται στην Κύπρο. Σύμφωνα με τα πιο πάνω ο Εναγόμενος 5 δεν κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση άλλο προσφορότερο Δικαστήριο προς εκδίκαση της υπόθεσης αν και είχε το βάρος απόδειξης (βλ. Zeeland Navigation Company Ltd v. Banque Worms
(2000)1 (B) AAΔ 707. Η πραγματική και ουσιαστική σύνδεση της υπόθεσης με μια δικαιοδοσία και περιλαμβάνει παράγοντες όπως τη δημιουργία εξόδων, την ευκολία στη παρουσίαση της μαρτυρίας, το χώρο στον οποίον κατοικούν ή διεξάγουν την επιχείρηση τους οι διάδικοι σε συνάρτηση με την καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης καθιστούν τα Κυπριακά Δικαστήρια ως το κατάλληλο forum. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου 5 - Αιτητή, να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για παραμερισμό και/ή ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ως και της επίδοσης του cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.