Διονύση Πολυκάρπου κ.α. ν. Π. N Παναγιώτου Υλικά Οικοδομής Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1909/2008, 14/12/2012

Διονύση Πολυκάρπου κ.α. ν. Π. N Παναγιώτου Υλικά Οικοδομής Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1909/2008, 14/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A153 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1909/2008 Μεταξύ: 1. Διονύση Πολυκάρπου, από την Πάφο και τώρα στην Αυστραλία 2. Μάρως Πολυκάρπου, από τη Πάφο και τώρα στην Αυστραλία 3. Σταμάτη Πολυκάρπου, από την Πάφο και τώρα στην Αυστραλία 4. Θεοπίστης Πολυκάρπου, από την Πάφο και τώρα στην Αυστραλία Εναγόντων -και- 1. Π. & N. Παναγιώτου Υλικά Οικοδομής Λτδ, από την Πόλη Χρυσοχούς 2. Ευγένιου Παναγιώτου, από την Πόλη Χρυσοχούς Εναγομένων ......... 14.12.12 Για τους Ενάγοντες: κ. Τηλέμαχος Γεωργιάδης με κ. Γ. Κυριακίδη Για τους Εναγόμενους: κα Μ. Μικελλίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με την παρούσα αγωγή απαιτούν εναντίον των Εναγομένων: α) Δήλωση του Δικαστηρίου πως έχουν δικαίωμα κατοχής του ακινήτου. β) Δήλωση του Δικαστηρίου πως οι εναγόμενοι δεν έχουν δικαίωμα να κατέχουν εισέρχονται ή χρησιμοποιούν ή προκαλούν τη χρησιμοποίηση του ακινήτου. γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγόμενους να εκκενώσουν και παραδώσουν στους ενάγοντες την κατοχή του ακινήτου. δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγόμενους να κατεδαφίσουν και μετακινήσουν τα πρόχειρα υποστατικά και/ή οποιαδήποτε άλλα υλικά και αντικείμενα και/ή αποκαταστήσουν τα πράγματα αναφορικά με το ακίνητο των εναγόντων στη προ της αναλήψεως της κατοχής από τους εναγόμενους υφιστάμενη κατάσταση ή €1.708,60 (Λ.Κ.1.000,00) ποσό που απαιτείται για να γίνουν τα πιο πάνω όπως αναφέρεται στη παρ.7 της Έκθεσης Απαίτησης. ε) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει τους εναγόμενους είτε προσωπικά είτε με τους υπηρέτες ή αντιπροσώπους τους είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο από του να κατέχουν εισέρχονται και χρησιμοποιούν το ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο. στ) €897,02 (Λ.Κ.525,00) σαν καθυστερημένα ενοίκια και/ή σαν χρέος και/ή αποζημιώσεις για αθέτηση σύμβασης και/ή δυνάμει σχέσης που προσομοιάζει με συμβατική. ζ) Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία και/ή ενδιάμεσα κέρδη €341,72 (Λ.Κ.200,00) μηνιαία από την 1.7.08 μέχρι την εκκένωση και παράδοση του ακινήτου στους ενάγοντες και/ή δυνάμει σχέσης που προσομοιάζει με συμβατική και/ή διαφορετικά. η) Γενικές αποζημιώσεις λόγω επέμβασης. θ) Παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω επέμβασης. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης οι ενάγοντες ήταν ιδιοκτήτες και έχουν ή είχαν δικαίωμα κατοχής του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 10335, στην Πόλη Χρυσοχούς. Οι εναγόμενοι ήσαν ενοικιαστές του ακινήτου στην χρονική περίοδο 2000-2004 με ετήσιο ενοίκιο £150 και το χρησιμοποιούσαν για τις επαγγελματικές δραστηριότητες τους σαν αποθηκευτικό χώρο και σαν χώρο στάθμευσης μεγάλων οχημάτων. Η ενοικίαση παρατάθηκε προφορικά από μήνα σε μήνα αντί μηνιαίου ενοικίου £12.50. Οι ενάγοντες με επιστολή ημερομηνίας 5.5.08 που επεδόθηκε στους εναγόμενους στις 23.5.0 8 τερμάτισαν την ενοικίαση και τους κάλεσαν να παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου μέχρι 30.6.08. Οι εναγόμενοι εξακολουθούν να κατέχουν αυθαίρετα το ακίνητο, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υφίστανται απώλεια και ζημιά όχι λιγότερη των £200 μηνιαία μέχρι την εκκένωση και παράδοση του ακινήτου στους ενάγοντες. Είναι επίσης ισχυρισμός των εναγόντων ότι υπέστηκαν ζημιά £1.000 ποσό που απαιτείται για κατεδάφιση των πρόχειρων υποστατικών όπως και καθαρισμό του ακινήτου. Ζημίωσαν επίσης το ποσό των £520 που αντιπροσωπεύει τα ενοίκια για την περίοδο 1.1.05 μέχρι 30.6.08. Στην Έκθεση Υπεράσπισης οι εναγόμενοι 1 αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε ήταν ενοικιαστές του εν λόγω ακινήτου και ουδέποτε το χρησιμοποιούσαν για τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες. Αρνούνται ότι παρέλαβαν οποιαδήποτε επιστολή ημερομηνίας 5.5.08 και ότι κατέχουν αυθαίρετα το επίδικο ακίνητο. Στη δική του υπεράσπιση ο εναγόμενος 2 αναφέρει ότι τον μόνο ιδιοκτήτη που γνωρίζει είναι τον πρώτο ενάγοντα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι στις 18.8.00 έγινε συμφωνία μεταξύ του πρώτου ενάγοντα και του ιδίου για ενοικίαση του επίδικου ακινήτου έναντι του ποσού των £250 ετησίως. Η συμφωνία ίσχυε μέχρι 18.8.05 και συμφώνησαν περαιτέρω προφορικά την ανανέωση της ενοικίασης για περίοδο περαιτέρω πέντε ετών με το ίδιο ετήσιο ενοίκιο. Ο εναγόμενος 2 αρνείται ότι παρέλαβε επιστολή ημερομηνίας 5.5.08 εκ μέρους των εναγόντων και ισχυρίζεται ότι δικαίως κατέχει το ακίνητο αφού η συμφωνία του το επιτρέπει. Ο εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι επισκέφθηκε επανειλημμένα την Λαϊκή Τράπεζα για να καταθέσει τα οφειλόμενα ενοίκια προς όφελος του πρώτου ενάγοντα, όμως ο λογαριασμός αυτός ήταν κλειστός και παρά τις επανειλημμένες τηλεφωνικές προσπάθειες του να επικοινωνήσει μαζί του, οι προσπάθειες απέβηκαν άκαρπες. Ο εναγόμενος 2 αρνείται ότι οι ενάγοντες έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά και ισχυρίζεται ότι είναι ο ίδιος που προέβη σε έξοδα για τον εξωραϊσμό και καθαρισμό του ακινήτου, όπως επίσης και στην περίφραξη του συνολικού κόστους Λ.Κ.12.000 και ως εκ τούτου ανταπαιτεί από τους ενάγοντες: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι νόμιμα κατέχει το επίδικο τεμάχιο και ότι ουδέποτε έγινε νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης. Β. Διαζευκτικά με την ανωτέρω αξίωση ο εναγόμενος 2 αξιοί κατωτέρω ανταπαιτητικώς:
2. i)17.000 € (10.000 Λ.Κ.) ως αποζημιώσεις
3. ii)3.417,2 € (2.000 Λ.Κ.) ως αποζημιώσεις iii) 8.543 € (5.000 Λ.Κ.) αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Για τους ενάγοντες έδωσε μαρτυρία ο Μιχαήλ Μιχαλάκης (ΜΕ1), ο Ρίκκος Γιαννή (ΜΕ2), ο Ανδρέας Αναστασίου (ΜΕ3) και ο Χάρης Αντωνίου (ΜΕ4). Για τους εναγόμενους έδωσε μαρτυρία ο εναγόμενος 2 και ο Χριστοφής Κούνουνας (ΜΥ2). Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι είναι Αγρονόμος, Τοπογράφος-Μηχανικός. Μετά από οδηγίες έκαμε έρευνα για το επίδικο ακίνητο και ετοίμασε μελέτη, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 1. Κατά την επίσκεψη του στο επίδικο ακίνητο είδε ότι ήταν περιφραγμένο και μπήκε μέσα σ΄αυτό μετά που του άνοιξε ο εναγόμενος 2. Ανέφερε στην αντεξέταση του ότι πληροφορήθηκε από τα στοιχεία του Κτηματολογίου ότι μέρος του επίδικου ακινήτου έχει απαλλοτριωθεί από το 2002. Στο περιφραγμένο χώρο του ακινήτου υπήρχαν αντικείμενα τα οποία όπως του ανέφερε ο εναγόμενος 2 αν χρειαστεί θα τα μετακινήσει. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι είναι Εκτιμητής Ακινήτων και ετοίμασε εκτίμηση για το επίδικο ακίνητο, η οποία έγινε Τεκμήριο 2. Η εκτίμηση του έγινε για έκταση 5,200 τ.μ. Για το υπόλοιπο δεν ζητήθηκε να γίνει έκθεση, αφού αυτό απαλλοτριώθηκε. Το ακίνητο ήταν περιφραγμένο με τέλι και σε αυτό βρίσκονταν υλικά οικοδομής και ένα λυόμενο κτίριο. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα ενοίκια που αφορούν παρόμοια τεμάχια δεν καταχωρούνται στο Κτηματολόγιο και έτσι δεν μπορούν να εντοπιστούν. Ο ΜΕ3 ανέφερε ότι είναι ξάδελφος των εναγόντων, οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και βρίσκονται στην Αυστραλία. Ο εναγόμενος 2 μίλησε μαζί του και του είπε ότι ενδιαφέρετο για τον χώρο εκείνο. Το 2004 όταν ήρθε ο ξάδελφος του από την Αυστραλία ήρθαν σε επαφή με τον εναγόμενο 2 ο οποίος πλήρωσε στον ξάδελφο του το ενοίκιο για τρία χρόνια (Τεκμήριο 4) και όπως περαιτέρω ισχυρίστηκε, ο εναγόμενος 2 και ο ξάδελφος του, πρώτος ενάγων, έκαμαν έγγραφα. Προφορικά ο εναγόμενος 2 ζήτησε από τον ξάδελφο του να του παραχωρήσει το ακίνητο για άλλα 5 χρόνια. Το περιεχόμενο του Τεκμήριου 4, όπως ανέφερε ο μάρτυρας, συμπληρώθηκε από τον εναγόμενο 2 και από τον πρώτο ενάγοντα. Ο πρώτος ενάγων του ανέφερε 2-3 χρόνια μετά από την σύναψη της συμφωνίας, ότι ήθελε «να βγάλει έξω τον εναγόμενο 2» και ο ίδιος του υπενθύμισε ότι του το έδωσε για πέντε χρόνια ακόμα. Τα πέντε χρόνια όπως ανέφερε στην αντεξέταση του ξεκινούσαν από την ημερομηνία που φαίνεται στο Τεκμήριο 4. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι υπήρξε έγγραφη συμφωνία μεταξύ του πρώτου ενάγοντα και του εναγόμενου 2 και ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο. Ο ΜΕ4 ο οποίος είναι επιδότης κατέθεσε την επιστολή, Τεκμήριο 5 και ανέφερε ότι η επίδοση της έγινε στις 23.5.08 στην οδό Μάριου 19. Ανέφερε επίσης ότι έχει στη κατοχή του πιστοποιητικό έρευνας (Τεκμήριο 6) στο οποίο αναφέρεται ότι στη διεύθυνση αυτή βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της εναγόμενης 1 και εκεί βρισκόταν η σύζυγος του εναγόμενου 2, η οποία του ανέφερε ότι είναι διευθύντρια της εναγόμενης 1. Στη δική του μαρτυρία ο εναγόμενος 2 ανέφερε ότι από τους ενάγοντες γνωρίζει μόνο τον πρώτο ενάγοντα. Με προφορική συμφωνία ενοικίασε το επίδικο ακίνητο από το 1999 από κάποιο Θεωρή Παφίτη, ο οποίος το είχε στην κατοχή του. Συμφώνησαν σαν ετήσιο ενοίκιο £250 και πλήρωσε το ποσό στο τέλος του χρόνου. Κατά το 2000 του τηλεφώνησε ο πρώτος ενάγων, ο οποίος βρισκόταν στην Κύπρο και συναντήθηκαν στο κατάστημα του ΜΕ3 και εκεί ο πρώτος ενάγων τον ρώτησε ποιος του έδωσε άδεια να κατέχει το ακίνητο. Του ανέφερε τα γεγονότα και ο πρώτος ενάγων του είπε ότι είναι δικό του το ακίνητο και έτσι συμφώνησαν να του πληρώνει £250 τον χρόνο για πέντε χρόνια. Ο εναγόμενος 2 κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 έγγραφο το οποίο όπως ανέφερε του απέστειλε με τηλεομοιότυπο ο πρώτος ενάγων. Κατέθεσε επίσης τα Τεκμήρια 8 και 9, όπου φαίνεται ότι πλήρωσε τα ενοίκια του ακινήτου μέχρι το 2004. Ήταν, ο ισχυρισμός του, ότι ο πρώτος ενάγων του υποσχέθηκε ότι θα του ενοικίαζε το ακίνητο για ακόμα πέντε χρόνια και η ενοικίαση θα ξεκινούσε από την λήξη της συμφωνίας το 2005. Θα ήταν με ίδιο ενοίκιο και έτσι προέβηκε σε έξοδα για την περίφραξη και ισοπέδωση του ακινήτου μέσα στο οποίο τοποθετούσε μηχανήματα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του εναγόμενου 2, η συμφωνία ενοικίασης έληγε στις 18.8.10. Παραδέχθηκε ότι το container που βρίσκεται μέσα στο ακίνητο είναι δικό του και όπως ανέφερε στην αντεξέταση του δεν γνώριζε στην αρχή ότι το ακίνητο δεν ανήκε στον Θεωρή Παφίτη. Ανέφερε περαιτέρω ότι ο ίδιος συμπλήρωσε την απόδειξη των £750 (Τεκμήριο 9) και έγραψε το όνομα της εταιρείας γιατί η επιταγή με την οποία πλήρωσε το ποσό ανήκε στην εταιρεία. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι μέρος του ακινήτου είχε απαλλοτριωθεί. Περιέφραξε το τμήμα που χρησιμοποιούσε, αλλά όπως ισχυρίστηκε ήταν τυχαίο που δεν ήταν το τμήμα που απαλλοτριώθηκε. Η κατοχή του ακινήτου, όπως ισχυρίστηκε, μέχρι τον Αύγουστο του 2010 ήταν νόμιμη και όπως είπε από το ποσό που συμφωνήθηκε μόνο το ποσό των £125 θα έπρεπε να πληρωθεί στους ενάγοντες αφού τα υπόλοιπα αφορούσαν το τμήμα που απαλλοτριώθηκε. Δεν πλήρωσε τους ενάγοντες τα οφειλόμενα ποσά γιατί περίμενε να έρθουν για να τους τα δώσει. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι το 2008 ο πρώτος ενάγων ήρθε στη Κύπρο και του ζήτησε να πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια, όμως αρνήθηκε να το πράξει. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι ήρθε ο πρώτος ενάγων στην Κύπρο. Παραδέχθηκε ότι συνεχίζει να κατέχει το ακίνητο και όπως είπε θα το κατέχει μέχρι την απόφαση του Δικαστηρίου. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι δεν έκαμε εργασίες για ισοπέδωση και καθαρισμό του ακινήτου, ισχυρισμό που ο εναγόμενος 2 αρνήθηκε και όπως είπε ζητά αποζημιώσεις για έργα που έκαμε γιατί θεωρούσε ότι θα είχε την κατοχή του ακινήτου για 10 χρόνια. Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι είναι εργολάβος τεχνικών έργων και κατά τις αρχές Νοεμβρίου 2000, ο εναγόμενος 2 του υπέδειξε ένα χώρο για να τον ισοπεδώσει και να τον συμπιέσει με κύλινδρο. Για τις εργασίες αυτές συμφώνησαν το ποσό των £10.000 όμως ακόμα δεν έχει πληρωθεί. Επειδή τον έστελνε σε άλλους πελάτες περίμενε και ακόμα περιμένει. Όπως ανέφερε στην αντεξέταση του με τον εναγόμενο 2 είναι συγγενείς. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των δυο πλευρών καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις, μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους. Στην αγόρευση του ο κ. Γεωργιάδης αναφέρει ότι οι εναγόμενοι για 4 ολόκληρα χρόνια δεν φρόντισαν να πληρώνουν το ενοίκιο και το 2008 που ο πρώτος ενάγων ήταν στην Κύπρο και τους ζήτησε να πληρώσουν, οι εναγόμενοι αρνήθηκαν. Οι ενάγοντες τερμάτισαν την συμφωνία και εκ μέρους των εναγομένων δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Αναφορικά με τις αποζημιώσεις που οι ενάγοντες απαιτούν εναντίον των εναγομένων, ο κ. Γεωργιάδης ανέφερε ότι αποδείχθηκε η ενοικιαστική αξία του ακινήτου και ως αποτέλεσμα απέδειξαν τις αποζημιώσεις που πρέπει να καταβάλουν οι εναγόμενοι. Με την παραδοχή του ο εναγόμενος 2 κατέδειξε ότι μέχρι και σήμερα συνεχίζει παράνομα να κατέχει το επίδικο ακίνητο και η περίφραξη του ακινήτου, καταδεικνύει σύμφωνα με τον κ. Γεωργιάδη, ότι οι εναγόμενοι γνώριζαν την ακριβή έκταση του ακινήτου που ενοικίαζαν. Στην δική της αγόρευση η κα Μικελλίδου ανέφερε ότι από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται ότι οι εναγόμενοι 1 καμία σχέση έχουν με το επίδικο ακίνητο γιατί η εταιρεία ιδρύθηκε πολύ μετέπειτα από την ενοικίαση του ακινήτου και η μόνη σύνδεση των εναγόμενων 1 ήταν η επιταγή που δόθηκε προς εξόφληση των ενοικίων από τον εναγόμενο 2. Αναφορικά με τον εναγόμενο 2 η θέση της κας Μικελλίδου είναι ότι παρά την προφορική συμφωνία με τον πρώτο ενάγοντα για ανανέωση της συμφωνίας, οι ενάγοντες αθέτησαν την συμφωνία και πολύ ενωρίτερα έδωσαν οδηγίες στον δικηγόρο τους να την τερματίσει. Ο εναγόμενος 2 νόμιμα κατείχε το ακίνητο μέχρι τον Αύγουστο του 2010 και όπως περαιτέρω αναφέρει το ενοίκιο δεν θα πρέπει να συνεχίσει να είναι το ίδιο, καθότι ο πρώτος ενάγοντας απέκρυψε από τον εναγόμενο 2 ότι το μισό ακίνητο είχε απαλλοτριωθεί. Έχω εξετάσει με πολύ μεγάλη προσοχή την μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και έχω παρατηρήσει την γενικότερη συμπεριφορά και τον τρόπο με τον οποίο κάθε μάρτυρας κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα. Ο ΜΕ1 κρίνω ότι προέβηκε σε εμπεριστατωμένη έκθεση, σύμφωνα με τους όρους εντολής που του δόθηκαν και αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο για σκοπούς ετοιμασίας της έκθεσης του στις 23.2.12 και οι οδηγίες ήταν να εκτιμήσει το αγοραίο ενοίκιο για τα έτη 2008 ως 2012. Όπως φαίνεται στην έκθεση, Τεκμήριο 2, το υπό εξέταση τμήμα του ακινήτου καλύπτεται από την πολεοδομική ζώνη ΓΑ4 με κυριαρχούσα χρήση τη γεωργική. Το ακίνητο δεν διαθέτει δημόσια υδατοπρομήθεια, ηλεκτρισμό ή τηλέφωνο, οι υπηρεσίες όμως αυτές βρίσκονται σε μικρή απόσταση. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι με βάση τα φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά του ακινήτου και αφού στηρίχθηκε στην βάση συγκριτικών όπως αυτά φαίνονται στην σχετική έκθεση, κατέληξε στην αγοραία αξία του ακινήτου. Καθόρισε επί ποσοστού 1,5% της αγοραίας αξίας του ακινήτου το αγοραίο ενοίκιο αλλά όπως είπε δεν υπήρχαν ανάλογα συγκριτικά στο Κτηματολόγιο, αφού τα ενοίκια δεν καταχωρούνται και έτσι δεν μπορούν να εντοπιστούν. Ο μάρτυρας υιοθέτησε ποσοστό 1,5% της αγοραίας αξίας του ακινήτου σαν αγοραίο ενοίκιο, χωρίς όμως να λάβει υπόψη περαιτέρω στοιχεία αφού δεν υπάρχουν άλλα ακίνητα στην ίδια περιοχή που να έχουν ενοικιαστεί. Με δεδομένο ότι η κυριάρχουσα χρήση του ακινήτου είναι γεωργική και το ακίνητο δεν διαθέτει δημόσια υδατοπρομήθεια, ηλεκτρισμό ή τηλέφωνο δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κανένας άλλος λόγος εκτός από τον λόγο για τον οποίο οι εναγόμενοι ενοικίασαν το επίδικο ακίνητο για τον οποίο θα μπορούσε να ενοικιασθεί και μάλιστα στη τιμή που καθόρισε ο μάρτυρας. Περαιτέρω, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία ότι οι ενάγοντες απώλεσαν την δυνατότητα να ενοικιάσουν το επίδικο ακίνητο, λόγω της παρουσίας των εναγομένων σ΄αυτό. Η κατάληξη του μάρτυρα, θεωρώ ότι δεν στηρίζεται σε δεδομένα που να αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση του επίδικου ακινήτου και ως εκ τούτου θεωρώ την κατάληξη του υπερβολική και εκτός πραγματικότητας. Το μοναδικό συγκριτικό είναι το ίδιο το ακίνητο, αφού οι ενάγοντες για πέντε χρόνια, σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7, συμφώνησαν σαν λογικό ενοίκιο το ποσό των £250 και ουδέποτε ζήτησαν την αύξηση του ενοικίου. Δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής ότι χωρίς να υπάρχει διαφοροποίηση των δεδομένων αυξάνεται η ενοικιαστική αξία του ακινήτου από £250 τον χρόνο σε £240 τον μήνα. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ2. Ο ΜΕ3 δεν ήταν απόλυτα σαφής για τα γεγονότα και φαίνεται ότι δεν ήταν πολύ ξεκάθαρα στο μυαλό του, αφού ανέφερε ότι έφερε τον πρώτο ενάγοντα σε επαφή με τον εναγόμενο το 2004, ενώ όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 7 ο πρώτος ενάγων και ο εναγόμενος 2 είχαν συμφωνήσει για την ενοικίαση του ακινήτου από το 2000. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη της συμφωνίας, Τεκμήριο 7, αλλά ανέφερε ότι στη παρουσία του ο πρώτος ενάγων και ο εναγόμενος 2 έκαμαν έγγραφα. Το μοναδικό έγγραφο που φαίνεται να υπογράφηκε το 2004 είναι το Τεκμήριο 9, που είναι η απόδειξη πληρωμής των ενοικίων μέχρι το 2004. Αποδέχομαι τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι η απόδειξη αυτή υπογράφηκε στην παρουσία του αφού και η μαρτυρία του συνάδει και με το περιεχόμενο του εγγράφου. Ημαρτυρία του ΜΕ3 για τα όσα διαδραματίστηκαν τον Αύγουστο του 2004 υποστηρίζει τον ισχυρισμό του εναγόμενου 2 ότι έγινε προφορική συμφωνία το 2004 για ανανέωση της συμφωνίας ενοικίασης για άλλα πέντε χρόνια. Αποδέχομαι επίσης την μαρτυρία του ΜΕ4, αφού η μαρτυρία αυτή είναι τυπική και ο μάρτυρας ανέφερε τις ενέργειες του, οι οποίες έγιναν μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του. Ο εναγόμενος 2 κρίνω ότι είπε την αλήθεια αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ενοικίασε το επίδικο ακίνητο και η μαρτυρία του υποστηρίζεται σε ουσιαστικά σημεία από την μαρτυρία του ΜΕ3. Δεν αποδέχομαι όμως τους ισχυρισμούς του εναγόμενου 2 ότι εφόσον μέρος του ακινήτου είχε απαλλοτριωθεί θα πρέπει να καταβάλλει το ½ του ενοικίου, ισχυριζόμενος μάλιστα ότι δεν γνώριζε πού έπρεπε να τοποθετήσει τα μηχανήματα του. Ο ίδιος επέλεξε να οριοθετήσει και να περιφράξει το τμήμα που χρησιμοποιούσε, το οποίο ουσιαστικά αυτό ενοικίασε από τον πρώτο ενάγοντα, αφού αυτό χρειαζόταν για τις εργασίες του. Δεν αποδέχομαι επίσης τους ισχυρισμούς του για ότι υπέστη έξοδα για εξωραϊσμό του χώρου αυτού. Οι ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα και συγκεκριμένα στοιχεία και δεν είναι αρκετό να περιγράφονται μόνο στα δικόγραφα. Οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 2 για τα ποσά που πλήρωσε ήταν γενικοί και ατεκμηρίωτοι. Η αναφορά του ΜΥ2 ότι μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί το ποσό των £10.000 από τον εναγόμενο 2 δεν είναι ειλικρινής. Η συγγενική σχέση μεταξύ των δυο και το γεγονός ότι για 10 χρόνια δεν ζήτησε την πληρωμή του ποσού, κρίνω ότι καταδεικνύουν ότι καμιά συμφωνία για πληρωμή έγινε και ως εκ τούτου ο εναγόμενος 2 απέτυχε να αποδείξει τις ειδικές ζημιές. Ο ΜΕ3 ανέφερε ότι το 2004 στην παρουσία του ο εναγόμενος 2 πλήρωσε στον πρώτο ενάγοντα τα ενοίκια του ακινήτου για τα τρία χρόνια που προηγήθηκαν και συμφώνησαν ότι ο εναγόμενος 2 θα το ενοικίαζε για άλλα πέντε χρόνια. Αυτό μάλιστα ο ΜΕ3 το υπενθύμισε στον ξάδελφο του, πρώτο ενάγοντα όταν αυτός ήθελε νωρίτερα να τερματίσει την συμφωνία ενοικίασης. Από το Τεκμήριο 7, το οποίο στάληκε στον εναγόμενο 2 από τον πρώτο ενάγοντα στις 20.8.2000 είναι σαφές και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο πρώτος ενάγων ενοικίασε στον εναγόμενο 2 στις 18.8.2000 για πέντε χρόνια το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 10335 έναντι του ποσού των £250 ετησίως. Η συμφωνία θα ξεκινούσε αναδρομικά από την 1.8.2000 και θα έληγε την 1.8.2005. Το Τεκμήριο 8 καταδεικνύει επίσης ότι ο εναγόμενος 2 πλήρωσε στις 31.8.00 το ποσό των £250 που αντιπροσώπευε το ενοίκιο για την περίοδο μέχρι 31.8.01. Αποδεχόμενη τόσο την μαρτυρία του ΜΕ3, όπως αυτή αναφέρεται πιο πάνω, όσο και του εναγόμενου 2, είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι με την λήξη των πέντε χρόνων, όπως προνοούσε το Τεκμήριο 7, η συμφωνία ανανεώθηκε προφορικά για ακόμη πέντε χρόνια με ετήσιο ενοίκιο £250 και/ή το ισόποσο σε ευρώ, η οποία έληγε την 1.8.2010. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι παρέλειψαν να πληρώσουν τα οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο 2005-2010 και αυτό είναι γεγονός. Όμως παρά την δυνατότητα που οι ενάγοντες είχαν να τερματίσουν την συμφωνία ενοικίασης για τον λόγο αυτό στην επιστολή, Τεκμήριο 5, δεν γίνεται καμία αναφορά σε τέτοια αιτία τερματισμού της ενοικίασης αλλά η επιστολή αναφέρεται απλά σε τερματισμό της συμφωνίας και κατά συνέπεια ο τερματισμός έγινε χωρίς νόμιμο λόγο. Ο εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι από τον παράνομο τερματισμό της ενοικίασης υπέστη ζημιές τις οποίες ανταπαιτεί. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος 2 καμιά ζημιά υπέστη αφού συνέχισε να κατέχει το επίδικο ακίνητο, ακόμη και μετά την λήξη της συμφωνία. Είναι ο ισχυρισμός των εναγομένων 1 ότι δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την ενοικίαση του επίδικου ακινήτου και στον χρόνο σύναψης της συμφωνίας η εταιρεία δεν είχε ακόμη συσταθεί. Είναι γεγονός ότι κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας τον Αύγουστο του 2000, η εταιρεία δεν είχε συσταθεί, αφού όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 6 συστάθηκε στις 20.4.2001. Κατά το χρόνο ανανέωσης όμως της συμφωνίας, τον Αύγουστο 2004, όπως είναι εύρημα του Δικαστηρίου, πληρώθηκαν τα οφειλόμενα ενοίκια με επιταγή των εναγόμενων 1 μέσω του εναγόμενου 2. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του εναγόμενου 2 ότι αυτό ήταν τυχαίο γεγονός και θα μπορούσε να ήταν επιταγή οποιουδήποτε. Ήταν επιταγή οικογενειακής εταιρείας, της οποίας ο εναγόμενος 2 είναι γραμματέας και ο γιος του, όπως ο ίδιος ο εναγόμενος 2 ανέφερε, διευθυντής και μέτοχος της. Η εταιρεία, όπως το ίδιο το όνομα της υποδηλώνει, ασχολείται με υλικά οικοδομής και στο επίδικο ακίνητο, όπως ανέφερε ο ΜΕ2 όταν το επισκέφθηκε, υπήρχαν υλικά οικοδομής. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η χρήση του επίδικου ακινήτου ήταν για σκοπούς της εναγόμενης 1, η εναγόμενη 1 είναι μέρος της συμφωνίας ενοικίασης του επίδικου ακινήτου, η οποία έγινε μέσω του εναγόμενου 2. Όπως ο εναγόμενος 2 ανέφερε στη μαρτυρία του, μέχρι σήμερα συνεχίζει να κατέχει το επίδικο ακίνητο και θα συνεχίσει να το κατέχει μέχρι την απόφαση του Δικαστηρίου. Είναι σαφές από την πιο πάνω δήλωση, ότι μετά την λήξη της προφορικής συμφωνίας την 1.8.2010 οι εναγόμενοι παράνομα συνέχισαν να κατέχουν το επίδικο ακίνητο και οι ενάγοντες δικαιούνται σε αποζημιώσεις. Στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας