PHOTOS PHOTIADES DISTRIBUTORS LTD ν. Σάββα Σάββα, Αρ. Αγωγής: 453/04, 7/12/2012

PHOTOS PHOTIADES DISTRIBUTORS LTD ν. Σάββα Σάββα, Αρ. Αγωγής: 453/04, 7/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A149 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 453/04 Μεταξύ: PHOTOS PHOTIADES DISTRIBUTORS LTD Εναγόντων και Σάββα Σάββα Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας: 03.10.2012 Ημερομηνία: 07.12.2012 Εμφανίσεις: Για εναγόμενο - αιτητή: κα. Μ. Εύζωνα Για ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Ζύμπηλος κ. Χ. Σάββα για να ακούσει απόφαση. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος - αιτητής, στο εξής θα αναφέρεται ο αιτητής, ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει εκδοθείσα απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.9 (h). Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή ο οποίος αναφέρει ότι έλαβε γνώση για την ύπαρξη της απόφασης στις 19.9.2012 όταν του επιδόθηκε αίτηση έρευνας της οικονομικής κατάστασης του για να πληρώσει το ισχυριζόμενο χρέος με μηνιαίες δόσεις. Επικοινώνησε με τη δικηγόρο του και μετά από έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης, διαπίστωσε ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στη σύζυγο του στις 3.3.

1. Ισχυρίζεται ότι από το Φεβρουάριο του 2004 ευρίσκετο σε διάσταση και διέμενε στην κατοικία των γονέων του. Δεν έλαβε γνώση της επίδοσης του κλητήριου εντάλματος και γι' αυτό δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε γνώση και για τα άλλα μέτρα που είχαν λάβει οι ενάγοντες και ο ίδιος εγκατέλειψε την Κύπρο από τον Απρίλιο του 2004 μέχρι το τέλος του
2. Είναι η θέση του ότι δεν γνωρίζει τους ενάγοντες ούτε είχε οποιαδήποτε σχέση ή δοσοληψία ούτε αγόρασε απ' αυτούς οποιαδήποτε αγαθά και ούτε υπήρξε κάτοχος, υπεύθυνος ή διευθυντής οποιουδήποτε κέντρου αναψυχής με το όνομα Can - Can. Αναφέρει ότι το 2003 ήταν υπάλληλος του Δημήτρη Τσιανάκκα ο οποίος ήταν συνεργάτης κάποιου Γιαννάκη Α. Παπασάββα ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης και υπεύθυνος του κέντρου αναψυχής με το όνομα Larissa Night Club στην Κάτω Πάφο. Όπως τον συμβουλεύει η δικηγόρος του, έχει καλή και γνήσια υπεράσπιση και ως εκ τούτου ζητά διάταγμα για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση, στο εξής θα αναφέρονται ως οι καθ' ων η αίτηση, καταχώρησαν ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.17, στη Δ.48 θ.θ. 1 - 4 και 7 - 9, των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική ευχέρεια, συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραθέτουν 22 λόγους ένστασης και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Πικραμένου ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία των καθ' ων η αίτηση. Σ' αυτήν ο μάρτυρας απορρίπτει τους ισχυρισμούς του αιτητή όπως αυτοί περιλαμβάνονται στις παραγράφους 2 - 4 και 6 - 14 της ένορκης δήλωσης και ισχυρίζεται ότι ούτε δίκαιο ούτε εύλογο είναι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για παραμερισμό της απόφασης. Περαιτέρω, σε απάντηση των ισχυρισμών του αιτητή, αμφισβητεί ότι το 2004 βρισκόταν σε διάσταση, αμφισβητεί ότι δεν έλαβε γνώση και ισχυρίζονται ότι στο τιμολόγιο στη θέση «Παρελήφθη» βρίσκεται η υπογραφή του αιτητή. Σημειώνει ότι υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση για την οποία δεν υπάρχει οποιαδήποτε αιτιολογία. Ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αίτησης τόσο για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση όσο και για τους λόγους που προβάλλει στην ένσταση του. Δεν παραθέτω τους λόγους ένστασης όπως αυτοί παραθέτονται στην ένσταση γιατί όπως πολύ ορθά ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση στην αγόρευση του τους συνοψίζει σε τρεις: - Ότι ο αιτητής είχε λάβει γνώση της αγωγής και της διαδικασίας που είχε αρχίσει εναντίον του. Άρα δεν είχε ουσιαστικό λόγο για τη μη καταχώρηση εμφάνισης εκ μέρους του εναγομένου - αιτητή με αποτέλεσμα την έκδοση απόφασης εναντίο του. - Ότι ο αιτητής δεν έχει οιαδήποτε συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση. - Ότι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για ακύρωση της εναντίο του εκδοθείσας απόφασης. Στις αγορεύσεις έκαστος των δικηγόρων υιοθέτησε το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και αφού έκαναν αναφορά στις γενικές αρχές η κάθε πλευρά ζήτησε από το Δικαστήριο να υιοθετήσει τη θέση της. Έχω μελετήσει με προσοχή τόσο το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την αίτηση όσο και το περιεχόμενο της ένστασης και της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την ένσταση καθώς και την επιχειρηματολογία αμφοτέρων των συνηγόρων. Παρά την αναφορά σε διάφορους θεσμούς της πολιτικής δικονομίας μεταξύ αυτών και της διαταγής 17 θεσμός 10 η βάση της αίτησης αποτελεί η συγκεκριμένη διαταγή δηλαδή η Διαταγή 17 Θ10 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διάταξης θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Ο παραμερισμός ή όχι εκδοθείσας δικαστικής απόφασης αποτελεί θέμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στις περιπτώσεις που έχει γίνει κανονική επίδοση το Δικαστήριο για να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία θα πρέπει το πρόσωπο που καταχωρεί την αίτηση δηλαδή ο εναγόμενος ή εναγομένη να δείξει καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης και ότι υπήρχε σοβαρός λόγος για τη μη εμφάνιση του στο Δικαστήριο ή την καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Επί του θέματος αυτού υπάρχει άφθονη νομολογία και οι αρχές καθορίστηκαν στην υπόθεση Φυλακτού v. Μιχαήλ