Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. ν. Α. Κυριακίδης Φ. Κυριακίδης Λτδ., Αρ. Αγωγής: 26/08, 29 Φεβρουαρίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2012:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ:- Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 26/08 Μεταξύ: Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. Εναγόντων -και- Α. Κυριακίδης & Φ. Κυριακίδης Λτδ., από τη Δερύνεια, Ανδρέα Κυριακίδη, από τη Δερύνεια, Φίλιππου Κυριακίδη, από τη Δερύνεια, Εναγομένων ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΚΛΗΤΗΡΙΟ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡ. 22.09.2008 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Μεταξύ: Marfin Popular Bank Public Co. Ltd., Λευκωσία Εναγόντων -και-
- Α. Κυριακίδης & Φ. Κυριακίδης Λτδ., από τη Δερύνεια,
- Ανδρέα Κυριακίδη, από τη Δερύνεια,
- Φίλιππου Κυριακίδη, από τη Δερύνεια, Εναγομένων ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 10.12.2010 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Μεταξύ: Marfin Popular Bank Public Co. Ltd. Εναγόντων -και-
- Α. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ & Φ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΛΤΔ., από τη Δερύνεια,
- Ανδρέα Κυριακίδη, από τη Δερύνεια,
- Φίλιππου Κυριακίδη, από τη Λάρνακα, δια του Επίσημου Παραλήπτη, Εναγομένων Ημερομηνία: 29 Φεβρουαρίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: Η κα Μ. Χ"Κωνσταντή. Για τους εναγόμενους 1 και 2: Ο κ. Ν. Νικολάου. Για τον εναγόμενο 3: Ο κ. Δημητρίου για κ. Κ. Ανδρέου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες με την αγωγή τους, ως αυτή τροποποιήθηκε, αξιώνουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάττονται οι εναγόμενοι να επιστρέψουν και να παραδώσουν εντός 7 ημερών στο κατάστημα των εναγόντων στην οδό 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι το αυτοκίνητο L200 D/Cabin υπ' αριθμούς εγγραφής ΗΤΒ 836 το οποίο να πωληθεί σε δημόσιο πλειστηριασμό και τα έσοδα της πώλησης να διατεθούν έναντι ή και για εξόφληση της απαίτησης των εναγόντων και τυχόν υπόλοιπο να επιστραφεί στους εναγόμενους
- Αξιώνουν επίσης το ποσό των ΛΚ8.780,42 (€15.002,24) ως υπόλοιπο ενοικίων ή και ως αποζημιώσεις για διάρρηξη συμφωνίας ως επίσης και τόκο προς 12% επί της εκάστοτε καθυστερημένης δόσης εκ Λ.Κ.399,11 (€681,92) από 1/04/2003 μέχρι 1/01/2005 μέχρι εξοφλήσεως. Η πιο πάνω αξίωση των εναγόντων προέκυψε από την εκ μέρους των εναγομένων παράβαση της συμφωνίας ενοικιαγοράς ημερ. 13/12/
- Οι εναγόμενοι 1, 2 και ο εναγόμενος 3 με τις πανομοιότυπες υπερασπίσεις τους, πέραν της γενικής άρνησης των ισχυρισμών των εναγόντων ως αυτοί καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης, προβάλλουν ένα συγκεκριμένο λόγο υπεράσπισης που είναι αυτός του δεδικασμένου, λόγος επί του οποίου επικεντρώθηκαν και κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Για την απόδειξη της απαίτησής της η πλευρά των εναγόντων κάλεσε δύο μάρτυρες, ήτοι τον Παναγιώτη Πατσιά Μ.Ε.1 ο οποίος το 2001 ήταν υπάλληλος των εναγόντων στο υποκατάστημα τους στο Παραλίμνι και τον Ανδρέα Σάββα Μ.Ε.2 ο οποίος εργάζεται στις Χρηματοδοτήσεις της Marfin Popular Bank, ο οποίος ήταν παρών όταν συνήφθηκε η επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς τεκμήριο 2 επί της οποίας υπέγραψε και αναγνώρισε την υπογραφή του. Και οι δύο μάρτυρες κατέθεσαν ξεχωριστά γραπτή δήλωση, τεκμήρια 1 και 8 αντίστοιχα. Θα πρέπει να πω ότι και οι δύο μάρτυρες των εναγόντων δημιούργησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε. Εν πάση όμως περιπτώσει, η μαρτυρία τους πέραν της απόδειξης της απαίτησης των εναγόντων δεν υπήρχε αμφισβήτηση ενόψει και του νομικού ζητήματος που έχει εγερθεί από την υπεράσπιση. Οι ενάγοντες δεν προσέφεραν οιανδήποτε μαρτυρία έτσι αμφότεροι οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας η κάθε μια τις θέσεις της, που ως έχω προαναφέρει μοναδικό θέμα ήταν αυτό του δεδικασμένου. Για να γίνει όμως κατανοητή η υπεράσπιση που οι εναγόμενοι εγείρουν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το ιστορικό της συναλλαγής ως αυτή προέκυψε από την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα ένορκη μαρτυρία και τα κατατεθέντα τεκμήρια και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Οι ενάγοντες συνήψαν με την εναγόμενη 1 συμφωνία ενοικιαγοράς ημερ. 13/12/2001 με αντικείμενο το όχημα MITSUBISHI L200 D/CABIN υπ' αριθμό εγγραφής ΗΤΒ 836 με τη γραπτή εγγύηση των εναγομένων 2 και
- Συμφωνηθείσα συνολική τιμή της ενοικιαγοράς ήταν Λ.Κ.14.368,19 (€24.549,51) η οποία θα ήταν πληρωτέα δια 36 ίσων μηνιαίων δόσεων εκ Λ.Κ.399,11 (€681,92) έκαστη πληρωτέα την 13η έκαστου μήνα της πρώτης δόσης αρχομένης από την 13/01/2002 μέχρι εξοφλήσεως. Οι εναγόμενοι καθυστέρησαν στην καταβολή των δόσεων μέχρι την 28/01/2003 και απεστάλη σχετική επιστολή για καταβολή των δόσεων που ανήρχοντο σε Λ.Κ.2.
- Οι εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να προχωρήσουν στην καταχώριση της αγωγής υπ' αριθμό 238/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου η οποία και εκδικάστηκε. Κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων της εν λόγω αγωγής, ο συνήγορος των εναγόντων δέχθηκε ότι η αποσταλείσα στους εναγόμενους επιστολή που τους καλούσε να καταβάλουν τις τότε οφειλόμενες δόσεις δεν αποτελούσε επιστολή τερματισμού και εγκατέλειψε και τις αξιώσεις του για επιστροφή και πώληση του επίδικου οχήματος. Το Δικαστήριο που εκδίκασε την αγωγή υπ' αριθμό 238/03 εξέδωσε στις 20/04/2005 απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των Λ.Κ.2.800 πλέον Λ.Κ.118,27 τόκο υπερημερίας πλέον τόκο προς 12% επί του ποσού των Λ.Κ.2.800 από 15/02/2003 μέχρι εξόφλησης. Η εν λόγω απόφαση εφεσιβλήθηκε με την πολιτική έφεση 148/05 όπου υποστηρίχθηκε από τους ενάγοντες ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εκδώσει απόφαση υπέρ των εναγόντων για όλο το ποσό που ήταν πληρωτέο κατά τον χρόνο της καταχώρισης της αγωγής υπ' αριθμό 238/03 και που ήτο Λ.Κ.3.716,49 και που περιλαμβάνει τις δόσεις που ήταν πληρωτέες μέχρι την 1/03/
- Το Ανώτατο Δικαστήριο δεχόμενο την έφεση εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των Λ.Κ.3.716,49 πλέον τόκους και έξοδα. Κατά την εκδίκαση της έφεσης ο συνήγορος των εναγόντων είχε διευκρινίσει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες θα προχωρούσαν με τερματισμό και αξίωση των υπολοίπων ενοικίων και όλων των δικαιωμάτων τους. Οι ενάγοντες με επιστολή ημερ. 26/10/2007 η οποία επιδόθηκε σε όλους τους εναγόμενους τερμάτισαν το επίδικο συμβόλαιο ενοικιαγοράς και καλούσαν τους εναγόμενους όπως καταβάλουν τα επιδικασθέντα ποσά πλέον τις δόσεις από 1/04/2002 μέχρι 1/11/2004 συν τόκους υπερημερίας, επιστολή με την οποία οι εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν αλλά ούτε και παρέδωσαν το επίδικο όχημα. Είναι η θέση των εναγομένων ότι σε κανένα στάδιο της πρωτόδικης δίκης αποσύρθηκε από τους ενάγοντες η αξίωση που προέκυπτε από τον τερματισμό του συμβολαίου ενοικιαγοράς παρά μόνο παραδέχθηκαν οι τελευταίοι ότι η σχετική επιστολή που κατατέθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αρ. 238/03 δεν συνιστούσε επιστολή τερματισμού. Ως εκ τούτου η υπό κρίση παρούσα αγωγή παράτυπα εγέρθηκε αφού τα επίδικα θέματα ήταν επίδικα και στην αγωγή υπ' αριθμό 238/03 όπου αποφασίστηκαν. Ενόψει των πιο πάνω τεθέντων, θα προχωρήσω να εξετάσω την εισήγηση των εναγομένων περί ύπαρξης δεδικασμένου. Η ουσία δηλαδή της εισήγησης έγκειται στο ότι η αξίωση η οποία προέκυπτε από τον τερματισμό του συμβολαίου ενοικιαγοράς ήταν επίδικο θέμα κατά την πρωτόδικη εκδίκαση της αγωγής 238/03 το οποίο εκδικάστηκε και αποφασίστηκε και άρα οι ενάγοντες κωλύονται στο να εγείρουν την υπό κρίση αξίωση. Η αρχή του δεδικασμένου δημιουργήθηκε από την ανάγκη να δίδεται τέλος στην αντιδικία. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury΄s Laws of England, 3η ΄Εκδοση Τόμος 15, σελ. 184, όταν ένα επίδικο γεγονός αποφασιστεί με τελεσίδικο τρόπο σε δίκη μεταξύ των διαδίκων και το ίδιο το γεγονός επανεμφανιστεί σε μεταγενέστερη δίκη μεταξύ των ιδίων διαδίκων εγείρεται θέμα δεδικασμένου. Η πιο πάνω αρχή διατυπώνεται με σαφήνεια στην υπόθεση K.S.R. Commercio S.A. v. Bluecoral Navigation Ltd.
(1995)1 Α.Α.Δ. 309. Στην υπόθεση Theori and Another v. Djoni and Another
(1984)1 C.L.R. 296 το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την αρχή που αρχικά τέθηκε στην αγγλική υπόθεση Henderson v. Henderson (1843-1860) All E.R. 378, θεωρώντας ότι ο κανόνας του δεδικασμένου δεν εφαρμόζεται μόνο σε θέματα τα οποία έχουν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία αλλά επεκτείνεται και σε θέματα τα οποία θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί στην πρώτη διαδικασία εάν ο διάδικος ασκούσε λογική επιμέλεια. Για να επιτύχει η αρχή του δεδικασμένου πρέπει να ικανοποιούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) αν η απόφαση πρέπει να είναι τελεσίδικη (β) πρέπει να υπάρχει ταύτιση διαδίκων (γ) πρέπει να υπάρχει ταύτιση επίδικων θεμάτων (βλ. Ιωάννης Πανέρας ν. Νικόλαος Πανέρας
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1684, Αντριανή Χαραλάμπους ν. Μαρίας Χαραλάμπους
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 1298). Στην υπόθεση Χάσικος κ.ά. ν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389 λέχθηκε ότι δεν μπορεί να ασκηθεί έφεση κατά του σκεπτικού δικαστικής απόφασης, εννοώντας φυσικά τελεσίδικης απόφασης, αλλά κατά του διατακτικού, δηλαδή του μέρους που καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των διαδίκων. Η παρατήρηση που είχε κάνει το Δικαστήριο στην εν λόγω απόφαση, ότι «εάν δεν υπήρχε το εν λόγω κώλυμα η αίτηση για συνοπτική απόφαση θα εγκρίνετο» δεν μπορούσε να δημιουργήσει κώλυμα αλλά ούτε και μπορούσε να εφεσιβληθεί. Στη σελίδα 392 της πιο πάνω απόφασης το Δικαστήριο είπε ότι «Δεδικασμένο μπορεί να προκύψει μόνο από δεσμευτική απόφαση του Δικαστηρίου, καθοριστική για την επίλυση της διαφοράς όπως προσδιορίζεται από τη δικογραφία (βλ. μεταξύ άλλων Theori and Another v. Djioni and Another
(1984)1 C.L.R. 296, Nicolaides v. Yerolemi
(1984)1 C.L.R. 742). Το μέρος της απόφασης που αμφισβητείται δεν ήταν καθοριστικό για τα δικαιώματα των διαδίκων, ούτε μπορούσε να δημιουργήσει κώλυμα (estoppel) για την εξέταση του θέματος σε οποιοδήποτε μελλοντικό στάδιο ήθελε εγερθεί.». Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές που νομολογιακά έχουν τεθεί θεωρώ ότι η εισήγηση της πλευράς των εναγομένων για ύπαρξη δεδικασμένου δεν μπορεί να έχει επιτυχία. Είναι καταρχάς γεγονός ότι υπάρχει μια τελεσίδικη απόφαση και ταύτιση διαδίκων. Η απόφαση όμως του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία προκύπτει από το τεκμήριο 15 όπου επιδικάστηκαν ακόμα δύο ενοίκια προς όφελος των εναγόντων και τα οποία κατέστησαν πληρωτέα μέχρι την καταχώρηση της αγωγής 238/03, δεν υπεισήλθε στην εξέταση του θέματος του τερματισμού της συμφωνίας ενοικιαγοράς ημερ. 13/12/2001 με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ταύτιση επιδίκων θεμάτων μεταξύ των δύο διαδικασιών. Η τρίτη προϋπόθεση για την εφαρμογή του κανόνα επιβάλλει την ταύτιση των επίδικων θεμάτων που εξυπακούει ότι το επίδικο θέμα στη δεύτερη διαδικασία θα πρέπει να είναι το ίδιο με εκείνο που εξετάστηκε στην πρώτη διαδικασία (βλ. Αντριανή Χαραλάμπους ν. Μ. Χαραλάμπους, ανωτέρω). Το γεγονός ότι δεν υπάρχει τέτοια ταύτιση φαίνεται ξεκάθαρα τόσο από την απόφαση της αγωγής 238/03, τεκμήριο 16, όπου στη σελίδα 15 αναγράφεται ότι ο συνήγορος των εναγόντων αποδέχθηκε από τη μια ότι δεν έγινε τερματισμός με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει την αξίωσή του για παράδοση και πώληση του επίδικου οχήματος και από την άλλη η δήλωσή του ότι ο ενάγων θα είχε αγώγιμο δικαίωμα να ζητήσει τα πληρωτέα ποσά των ενοικίων. Εξίσου σημαντικά είναι τα διαμειφθέντα μεταξύ του Δικαστηρίου και του συνηγόρου των εφεσειόντων κατά την εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης 148/05 και τα οποία καταγράφονται στο τεκμήριο
- Είναι ξεκάθαρο από τα εν λόγω πρακτικά τεκμήριο 15 ότι ο τερματισμός της συμφωνίας ενοικιαγοράς δεν ήταν επίδικο θέμα και δεν εξετάστηκε και το Ανώτατο Δικαστήριο προχώρησε με την εκδίκαση των δύο ενοικίων που κατέστησαν πληρωτέα μέχρι την καταχώριση της αγωγής 238/03, με τον συνήγορο των εφεσειόντων και δηλώνει ότι οι τελευταίοι θα προχωρήσουν με τερματισμό και αξίωση των υπολοίπων ενοικίων και όλων των δικαιωμάτων τους. Στην προκειμένη περίπτωση, δηλαδή, δεν τέθηκε ως επίδικο θέμα ο τερματισμός της επίδικης συμφωνίας ενοικιαγοράς έτσι ώστε το Δικαστήριο να αποφανθεί τελεσίδικα επί τούτου και που θα είχε σαν αποτέλεσμα οι ενάγοντες να μην έχουν το δικαίωμα να αξιώσουν και τα υπόλοιπα πληρωτέα ενοίκια αλλά και οιαδήποτε άλλα δικαιώματα προέκυπταν από την εν λόγω συμφωνία και τα οποία θα μπορούσαν να αξιώσουν μετά τον τερματισμό της. Ούτε και τίθεται εδώ θέμα παράλειψης των εναγόντων έγερσης στην αγωγή 238/03 της αξίωσης για όλα τα καθυστερημένα ενοίκια που θα είχε ως αποτέλεσμα με βάση τις νομολογιακές αρχές την ύπαρξη δεδικασμένου. Οι ενάγοντες απέστειλαν σχετική επιστολή προς τους εναγόμενους και καταχώρισαν την αγωγή 238/03 αξιώνοντας όλο το οφειλόμενο ποσό ανεξαρτήτως του αν κατά την εκδίκαση της εν λόγω αγωγής προέκυψε ότι η επιστολή εκείνη δεν τερμάτιζε τη συμφωνία, γεγονός που οδήγησε τους ενάγοντες στη δήλωση των σχετικών επιφυλάξεων για τα δικαιώματά τους τόσο κατά την πρωτόδικη όσο και κατά την ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαδικασία. Ο κανόνας του δεδικασμένου ως έχει επεκταθεί είναι για να καλύπτει όλες τις βάσεις αγωγής που ένας διάδικος θα μπορούσε να περιλάβει στα δικόγραφά του εκτός από εκείνες που βασίζεται η αγωγή του. Ο λόγος έιναι για να διασφαλιστεί η εξέταση όλων των θεμάτων που μπορούσαν να ήταν επίδικα σε μια δικαστική διαδικασία. Θεωρώ ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εκείνες που θα καθιστούσαν τον εν λόγω κανόνα ενεργό και στην υπό κρίση υπόθεση αφού, ως έχει εξηγηθεί πιο πάνω, δεν υπήρχε παράλειψη των εναγόντων και συμπερίληψη κάποιας βάσης αγωγής που θα μπορούσε να βασίσει την αγωγή του και δεν το έπραξε. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω στην παρούσα περίπτωση ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που νομολογιακά έχουν τεθεί για την ύπαρξη δεδικασμένου με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να μην κωλύονται να επιδιώξουν την ανάκτηση και των υπολοίπων ενοικίων δυνάμει της επίδικης συμφωνίας ενοικιαγοράς αλλά και την επιστροφή και πώληση του επίδικου οχήματος. Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία τα κατατεθέντα τεκμήρια και τα ευρήματα στα οποία έχει καταλήξει το Δικαστήριο κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτησή τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης 1 όπως επιστρέψει και παραδώσει εντός επτά ημερών στο κατάστημα των εναγόντων στη λεωφόρο 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι το αυτοκίνητο MITSUBISHI L200 D/CABIN με αρ. εγγραφής ΗΤΒ836, ως επίσης διάταγμα για πώληση του εν λόγω αυτοκινήτου MITSUBISHI L200 D/CABIN με αρ. εγγραφής ΗΤΒ836 σε δημόσιο πλειστηριασμό και όπως τα έσοδα της πώλησης διατεθούν για εξόφληση ή και έναντι της απαίτησης των εναγόντων και εξόδων, το δε τυχόν υπόλοιπο να δοθεί στην εναγόμενη
- Περαιτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των £8.780,42 (€15.002,24) υπόλοιπο ενοικίων, πλέον τόκους προς 12% ετησίως επί της εκάστοτε καθυστερημένης δόσης εκ £399,11 (€681,92) από 1.04.2003 μέχρι και 1.01.2005 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων 1, 2 και
- (Υπ.) ................ Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο