ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ ν. MARKET VENTURES LTD, Αρ. Αγωγής: 458/2006, 09 Μαρτίου, 2012

(3)λόγοι ένστασης, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Η Αίτηση είναι διαδικαστικά αστήριχτη, τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης δεν είναι αποδεκτά καθώς και ότι τα γεγονότα της Ένορκης Δήλωσης δεν δικαιολογούν την αναστολή. Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Κυριάκου Καπετάνιου, Ενάγοντα-Καθ' ου η αίτηση. Ο ίδιος γνωρίζει τα γεγονότα και διαφωνεί με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση της Εναγομένης-Αιτήτριας. Ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη Εταιρεία του πήρε τις οικονομίες μιας ζωής, Λ.Κ.25.000- (€42.715,04), από το 2000 με ψευδείς παραστάσεις. Μετά από πολλές εκκλήσεις του, καταγγελίες στην Αστυνομία και λήψη δικαστικών μέτρων, εκδόθηκε απόφαση προς όφελός του στις 21/12/2009. Λόγω λάθους στο όνομα της Εναγόμενης Εταιρείας, το οποίο είχε αλλάξει εν αγνοία του, η Εναγόμενη Εταιρεία ματαίωσε όλα τα μέτρα και τις διαδικασίες τις οποίες είχε ενεργοποιήσει για να εισπράξει τα λεφτά του και όταν καταχώρισε αίτηση τροποποίησης του ονόματος, η Εναγόμενη Εταιρεία έφερε ένσταση. Είναι η άποψή του ότι οι μέτοχοι και διευθυντές της Εναγομένης Εταιρείας, με τα δικά του χρήματα καθώς και τα χρήματα άλλων προσώπων, τους οποίους ξεγέλασαν, ζουν αριστοκρατικά και άνετα ενώ του ίδιου δεν του έχουν επιστρέψει τίποτα. Ο ίδιος καταχώρισε την αίτηση διάλυσης της Εναγομένης Εταιρείας στη Λευκωσία, στην οποία η Εναγόμενη Εταιρεία καταχώρισε ένσταση και ζήτησε αναβολή. Κατά τη δική του άποψη, η υπό κρίση αίτηση αποσκοπεί στο να παραταθεί περισσότερο ο χρόνος πληρωμής του ίδιου μέχρις ότου εξαντλήσουν όλα τα χρήματα που απέσπασαν τόσο από τον ίδιο καθώς και από άλλους επενδυτές και στο τέλος να προβάλουν, ως δικαιολογία, την αφερεγγυότητα της Εταιρείας . Είναι η θέση του ομνύοντα ότι η υπό κρίση αίτηση είναι τυπικά και ουσιαστικά αβάσιμη και ότι με την καταχώριση της αίτηση έρευνας θα πληροφορηθεί τόσο ο ίδιος καθώς και το Δικαστήριο τι περιουσία έχει η Εναγόμενη Εταιρεία, τι εισοδήματα έχει και τι απέγιναν τα δικά του χρήματα καθώς και των υπόλοιπων επενδυτών. Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις. Η κα Χατζηκωσταντή ισχυρίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δεν καταγράφεται η οποιαδήποτε ζημιά θα υποστεί η Εναγόμενη Εταιρεία ή οι πιστωτές της, αν προωθηθεί η αίτηση έρευνας. Επιπρόσθετα, ήταν η θέση της ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας-Εναγομένης Εταιρείας είναι γενικοί και αόριστοι. Ο κ. Κωσταντίνου από την άλλη πλευρά υιοθέτησε το περιεχόμενο της αίτησης και της Ένορκης Δήλωσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τη νομική πτυχή της Αίτησης, η οποία έχει ως κύρια βάση της το άρθρο 215 του Περί Εταιρειών Νόμου που αναφέρει τα εξής: "Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α)όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή της διαδικασίες σε αυτή και ............................ Και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει την διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό.» Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται από το άρθρο 215 του Περί Εταιρειών Νόμου θα πρέπει να εξισορροπήσει δύο παράγοντες, τη φυσιολογική προσδοκία του Ενάγοντα να αξιοποιήσει άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας του στο δικαστικό αγώνα και τις συνέπειες από την ενδεχόμενη εκκαθάριση της Εταιρείας. Ο σκοπός των προνοιών του πιο πάνω άρθρου για αναστολή, είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. (Βλ. Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λίμιτεδ (αρ. 1)

(1998)1 Α.Α.Δ. σελ.1806, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στις αγγλικές αποφάσεις Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd

(1923)1 K.B. 160 και In re Dynamics Corpn. (Ch.D.)

(1973)1 W.L.R. 63). Στην απόφαση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λίμιτεδ (αρ. 1), (ανωτέρω), καταγράφηκαν τα ακόλουθα σχετικά στη σελίδα 1812: «Στον Palmer's Company Law, 24η έκδοση, τόμος 1, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 1448-1450: "... Section 126 of the Insolvency Act gives the court power on the application of the company or a creditor or a contributory to restrain proceedings against the company. That power may be exercised at any time in the interval between the presentation of the petition and the making of the order. Section 128

(1)provides that where any company is being wound up by the court any attachment, sequestration, distress or execution put in force against the company after the commencement of the winding up is void. Section 130

(2)provides that when a winding-up order has been made or a provisional liquidator appointed, no action or proceeding shall be proceeded with or commenced against the company except by leave of the court and subject to such terms as the court may impose. In this way creditors and others are compelled to come in and prove their claims in the winding up, and a rateable and just distribution of the company's assets is effected. "Proceedings" under section 130

(2)is given a wide meaning, and includes executions and interpleader summonses. The words "any other action or proceeding" in section 126

(1)likewise are general and not limited to actions in England but extend to actions and proceedings in Scotland; Northern Ireland being covered by section 126

(1)(a).............................................................................................. Where a winding-up order has been made, the combined effect of sections 130

(2)and 128 of the Act is that such order operates automatically as a stay of all actions, executions, distresses, sequestrations, etc., against the company, subject to the discretion of the court to allow such actions, executions, etc., to proceed notwithstanding the winding-up." Το πιο πάνω απόσπασμα εισηγείται ότι κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η αίτηση διάλυσης που έχει καταχωριστεί εναντίον της οποιασδήποτε εταιρείας και στην περίπτωση που έχει αρχίσει η εκκαθάριση η έκδοση διατάγματος αναστολής παρέχεται με περισσότερη ευκολία παρά όταν δεν έχει αρχίσει η διαδικασία εκκαθάρισης, σύμφωνα και με τις πρόνοιες του άρθρου 218 του Περί Εταιρειών Νόμου. Τα αδιάσειστα στοιχεία που προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και τις Ενόρκους Δηλώσεις των διαδίκων είναι τα ακόλουθα: Ότι εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση στις 21/12/2009 για το ποσό των €42.715,04 με τόκο 6% από 07/07/2000, με αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι τον Ιούνιο 2010. Στις 25/02/2011 καταχωρίστηκε αίτηση για οικονομική εξέταση της Εναγομένης-Αιτήτριας Εταιρείας και των διευθυντών της, η οποία αντιμετωπίστηκε με την υπό κρίση αίτηση. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η αίτηση διάλυσης είχε καταχωριστεί επτά

(7)μήνες μετά την καταχώριση της αίτησης για οικονομική εξέταση. Επίσης, στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για αναστολή της διαδικασίας δεν προβάλεται οποιοσδήποτε λόγος που να συνηγορεί υπέρ της αναστολής της διαδικασίας της αίτησης για οικονομική εξέταση και δεν επεξηγείται με ποιο τρόπο θα επηρεαστούν δυσμενώς οι πιστωτές της Εναγομένης-Αιτήτριας Εταιρείας. Από όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι το στάδιο που βρίσκεται η διαδικασία εκτέλεσης στην υπό κρίση αγωγή δεν είναι τέτοιο που να θέτει σε κίνδυνο οποιαδήποτε πιθανά δικαιώματα τρίτων προσώπων, που πιθανών να έχουν εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας. Από την άλλη, είμαι πεπεισμένη ότι η Αιτήτρια-Εναγόμενη Εταιρεία καταχώρησε και προωθεί αυτή την αίτηση για τους δικούς της και μόνο σκοπούς. Είναι αντιφατικό και αντινομικό, κατά την άποψη μου, ο δικηγόρος που υπερασπίζεται την Εναγόμενη Εταιρεία να ισχυρίζεται ότι θα πρέπει να ανασταλεί η αίτηση για οικονομική εξέταση, στην υπό κρίση αγωγή, για να μπορούν να εισπράξουν δίκαια και με ίσους όρους οι πιστωτές της Εναγόμενης Εταιρείας, ιδιαίτερα γνωρίζοντας ότι υπάρχει σειρά η οποία τηρείται από τον εκκαθαριστή αναφορικά με τους πιστωτές της οποιασδήποτε εταιρείας, άρθρο 297

(3)του Περί Εταιρειών Νόμου, έτσι ώστε κανένας από τους πιστωτές να μην αδικηθεί. Επιπρόσθετα, ζητά να παγοποιηθεί το κεκτημένο δικαίωμα του Ενάγοντα-Καθ' ου η αίτηση να εισπράξει τα λεφτά του, τα οποία θα έπρεπε να του είχαν καταβληθεί από τον Ιούνιο 2010. Με βάση όλα τα ανωτέρω, δεν μπορώ να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της Αιτήτριας-Εναγόμενης Εταιρείας. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση-Ενάγοντα και εναντίον της Αιτήτριας-Εναγόμενης Εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο