← Κύπρος

Δημήτρη Α. Σκάρου ν. Crown Resorts Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 774/2004, 16 Μαρτίου  2012

Δημήτρη Α. Σκάρου ν. Crown Resorts Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 774/2004, 16 Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2012:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 774/2004 Μεταξύ: Δημήτρη Α. Σκάρου, από το Παραλίμνι. Ενάγοντος -και-

  1. Crown Resorts Ltd, με έδρα τη Λάρνακα.
  2. Χρίστου (άλλως Κρις) Αυξεντίου, Λάρνακα. Εναγομένων Αίτηση υπό Εναγομένων-Αιτητών ημερομηνίας 23.2.2012 για τροποποίηση Ημερομηνία: 16 Μαρτίου
  3. Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ου: κα Μ. Χ΄Κωνσταντή για Γιώργος Φ. Πιττάτζιης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την πιο πάνω αίτηση τους οι Εναγόμενοι αιτούνται άδεια τροποποίησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους ως ακολούθως: (α) Δια της αντικατάστασης από την παράγραφο 5 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της φράσης «συμφωνούν με» με τη λέξη «αρνούνται». (β) Δια της προσθήκης μετά την παράγραφο 7 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της ακόλουθης παραγράφου 7Α: «Οι εναγόμενοι λέγουν περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι 1 είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών και ως εκ τούτου δεν ισχύουν οι πρόνοιες της Νομοθεσίας που διέπει τις παραχωρήσεις μετοχών ήτοι του Νόμου 42

(1)/2000 και τους υπόλοιπους σχετικούς Νόμους και Κανονισμούς για τους οποίους περισσότερες λεπτομέρειες θα δοθούν κατά τη δικάσιμο.» Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.25, Δ.48 και Δ.64. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου (άλλως Κρις) Αυξεντίου στην οποίαν παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης, εξηγώντας ότι αυτή είχε εκδικαστεί πρωτόδικα και ότι στα πλαίσια έφεσης διατάχθηκε η επανεκδίκαση της. Πρωτοδίκως την είχε χειριστεί εκ μέρους των Εναγομένων ο κ. Λεωνίδας Γεωργίου, ενώ κατ΄ έφεσιν το γραφείο Α. Ζαχαρίου Δ.Ε.Π.Ε. Στην έφεση που καταχωρίστηκε συμπεριλαμβάνετο και λόγος ότι η νομοθεσία επί της οποίας βασίστηκε η αξίωση του Ενάγοντος δεν είχε εφαρμογή στην παρούσα καθότι η Εναγόμενη 1 είναι ιδιωτική και όχι δημόσια εταιρεία. Ο λόγος αυτός απεσύρθη στο στάδιο της έφεσης διότι δεν είχε τεθεί πρωτοδίκως. Μετά την διαταγή επανεκδίκασης και όταν πλέον ορίστηκε η υπόθεση από το Επαρχιακό Δικαστήριο οι Εναγόμενοι καταχώρισαν την παρούσα αίτηση για να προβληθεί και η θέση αυτή. Είναι η θέση του πως δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στην άλλη πλευρά και ότι ενήργησαν με τη δέουσα ταχύτητα. Με την ένσταση του ο Ενάγων προβάλλει ότι η τροποποίηση α) Δεν δικαιολογείται. β) Έγινε πολύ καθυστερημένα. γ) Θα επιφέρει αναστάτωση στην διαδικασία. Στην ένορκη του δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση προβάλλει μεταξύ άλλων ότι: ι. Οι ισχυρισμοί της προτεινόμενης νέας παραγράφου 7Α θα μπορούσαν να είχαν προβληθεί κατά τη διάρκεια της πρώτης δίκης. ιι. Το θέμα αυτό αποτελούσε αντικείμενο της έφεσης και συνιστά πλέον δεδικασμένο διότι αποσύρθηκε. ιιι. Η επανεκδίκαση διατάχθηκε για ένα υποτιθέμενο λάθος όσον αφορά την αξιολόγηση της μαρτυρίας και ως εκ τούτου ο ίδιος δεν δέχεται να επανεκδικαστούν ούτε το συγκεκριμένο θέμα, ούτε τα άλλα νομικά θέματα, διότι θα έχει δυσκολίες στην προσκόμιση της μαρτυρίας. ιν. Έχει και ο ίδιος λόγους να ζητήσει τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως σε ό,τι αφορά την υποβολή δήλωσης μεταβίβασης των μετοχών του, αλλά ο δικηγόρος του τον συμβούλευσε να μην ζητήσει διότι θα προκληθεί αναστάτωση και καθυστέρηση. ν. Εάν επιτραπεί οποιαδήποτε τροποποίηση τότε ζητά και ο ίδιος να τροποποιήσει ελεύθερα την Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Επιφυλάσσει δε το σχετικό δικαίωμα του. Νομική πτυχή Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζονται παρόμοιες αιτήσεις είναι πολύ καλά γνωστές και προκύπτουν μέσα από πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1E A.A.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Λάμπρου ν. Λάμπρου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1092). Για τις ανάγκες της παρούσας θεωρώ πως είναι αρκετό να παραπέμψω στην πρόσφατη υπόθεση 1. Clive Preece κ.α. v. Νάσω Θεοφίλου Ρωσσίδου, Πολ. Έφ. 271/2008, ημερ. 16.12.2011 στην οποίαν ο Δικ. Κραμβής συνόψισε τις αρχές ως εξής: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Στην παρούσα περίπτωση κατά την ακρόαση της αίτησης η κα Γ. Ζαχαρίου απέσυρε το αιτητικό υπό Α(α), περιορίζοντας την αίτηση στο αιτητικό Α(β). Με το τελευταίο αυτό αιτητικό στην πραγματικότητα από πλευράς γεγονότων ζητείται να προστεθεί ο ισχυρισμός ότι η Εναγόμενη 1 εταιρεία είναι «ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών» και μάλιστα με την έμφαση στο «ιδιωτική». Στην έκθεση απαίτησης και συγκεκριμένα στην παρ. 1, η Εναγόμενη 1 περιγράφεται ως «Κυπριακή Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (Λτδ)». Η θέση αυτή είναι παραδεκτή μέσω της παρ. 1 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται στην αγόρευση τους ότι αν δεν επιτραπεί η τροποποίηση δεν θα μπορούν οι ίδιοι να παρουσιάσουν μαρτυρία, η οποία να παρέχει το υπόβαθρο εξέτασης του θέματος του κατά πόσον καλύπτεται η υπό κρίση περίπτωση από τη νομοθεσία στην οποία βασίζει την αξίωση του ο Ενάγοντας. Επί τούτου πρέπει να σημειωθούν τα εξής: ι. Αποτελεί βασική αρχή ότι κάθε δικόγραφο πρέπει να περιέχει γεγονότα και όχι το νόμο. Ο Ενάγων πρέπει να καταγράφει τα γεγονότα τα οποία κατά την άποψη του στοιχειοθετούν την αξίωση του και ανήκει στο δικαστήριο να διαπιστώσει το νόμο και τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις των διαδίκων. Κατά τον ίδιο τρόπο και ο Εναγόμενος πρέπει να εκθέσει ξεκάθαρα τα γεγονότα τα οποία κατά την άποψη του παρέχουν στον ίδιο υπεράσπιση στην αγωγή (βλ. Odgers on Pleading and Practice, 21η έκδ., σελ. 83). ιι. Ο Ενάγων στην παρούσα δεν έχει αναφέρει σε κανένα σημείο της Έκθεσης Απαίτησης του τη νομοθεσία στην οποίαν βασίζει την αξίωση του. Εάν όντως στηρίζεται στους νόμους που αναφέρουν οι Εναγόμενοι, εναπόκειται στον ίδιο να καταδείξει με την στοιχειοθέτηση των κατάλληλων γεγονότων ότι δικαιούται σε απόφαση για το αξιούμενο ποσό συν τόκους. Εάν οποιαδήποτε σχετική νομοθεσία δεν καλύπτει περιπτώσεις ιδιωτικών εταιρειών είναι πιθανόν ούτως ή άλλως αυτό να αποτελέσει εμπόδιο για τον Ενάγοντα, δηλαδή είτε το εγείρουν, είτε όχι οι Εναγόμενοι. ιιι. Πρόσφατα έχει κριθεί στην Ελληνική Τράπεζα (Επενδύσεις) Λτδ ν. 1. Parson Emporio Ltd κ.α., Πολ. Έφ. 149/2007, ημερ. 7.3.2012, ότι η εφαρμογή του Ν.42
(1)/2000 δεν περιορίζεται σε δημόσιες εταιρείες, αλλά αναφέρεται σε οποιαδήποτε εταιρεία έχει συσταθεί με βάση το Κεφ.
  1. Παρά ταύτα κρίνω πως είναι δικαίωμα των Εναγομένων να προβάλουν παρόμοιο ισχυρισμό και στην παρούσα εάν πιστεύουν ότι θα πρέπει να διαφοροποιηθεί για οποιοδήποτε λόγο η παρούσα περίπτωση. Το παρόν δεν είναι κατάλληλο στάδιο ούτε για την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί των γεγονότων ούτε για την επίλυση νομικών ζητημάτων της παρούσας υπόθεσης. ιν. Ενδεχομένως θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι με δεδομένο ότι είναι παραδεκτή η ύπαρξη της Εναγόμενης 1 ως εταιρείας θα μπορούσαν ούτως ή άλλως οι Εναγόμενοι να προσφέρουν και μαρτυρία για το είδος της (ιδιωτική ή δημόσια), πλην όμως έχοντας υπόψιν την προαναφερθείσα υποχρέωση τους (να θέσουν ξεκάθαρα τα γεγονότα που κατά την άποψη τους παρέχουν υπεράσπιση) θεωρώ πως η ζητηθείσα τροποποίηση είναι αναγκαία τουλάχιστον όσον αφορά το ισχυριζόμενο γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 είναι ιδιωτική εταιρία. Με αυτό τον τρόπο δίδεται και πλήρης ενημέρωση στον Ενάγοντα για τις θέσεις των Εναγομένων. ν. Δεν συμφωνώ όμως ότι είναι αναγκαία η αναφορά σε νόμους ή κανονισμούς. Κατά τη γνώμη μου είναι προτιμότερο να αποφευχθεί το τμήμα αυτό. νι. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη καθυστέρηση θα πρέπει να υπενθυμίσω πως η υπ. Clive Preece (ανωτέρω) αφορούσε αίτηση που υποβλήθηκε 4 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής και λίγο πριν συμπληρωθεί η κυρίως εξέταση του πρώτου μάρτυρα. Η απόρριψη της αίτησης ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, πράγμα που οδήγησε σε διαταγή επανεκδίκασης της αγωγής 7 χρόνια μετά την καταχώριση της. Μάλιστα λέχθηκε πως μπορεί να μην δικαιολογήθηκε με απόλυτη πειστικότητα η καθυστέρηση, ωστόσο η μερική αυτή αδυναμία δεν έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης, εφόσον το πλέον ουσιώδες υπό τις περιστάσεις κριτήριο ήταν η στάθμιση των παραγόντων που θα αποτελούσαν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στην παρούσα περίπτωση η αγωγή καταχωρίστηκε στις 22.9.2004 και ολοκληρώθηκε με την έκδοση απόφασης την 1.7.
  2. Στην έφεση που καταχωρίστηκε από άλλο δικηγόρο προβλήθηκε και σχετικός λόγος έφεσης ο οποίος όμως απεσύρθη. Σίγουρα το αποτέλεσμα της έφεσης δεν μπορούσε να το γνωρίζει κανένας εκ των διαδίκων. Η διαταγή για επανεκδίκαση αφορά ολόκληρη την υπόθεση και επιβάλλει την εκδίκαση της ξανά, εξ υπαρχής. Στην πραγματικότητα η υπόθεση ευρίσκεται ξανά στο σημείο που ήταν πριν ξεκινήσει η προηγούμενη πρωτόδικη ακροαματική διαδικασία και δεν μπορεί να λεχθεί πως η απόσυρση κάποιου λόγου έφεσης αποτελεί κώλυμα για την προώθηση αίτησης τροποποίησης, αφού κάτι τέτοιο θα καταστρατηγούσε την ίδια τη διαταγή επανεκδίκασης του Εφετείου. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι η απόφαση του Εφετείου εκδόθηκε στις 2.12.2011 και ο φάκελος επιστράφηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου οπότε ορίστηκε για πρώτη φορά στις 29.2.2012 θεωρώ ότι ο χρόνος που μεσολάβησε δεν συνιστά εμπόδιο για την έγκριση της αίτησης. νιι. Περαιτέρω η επανεκδίκαση δεν έχει ακόμα ξεκινήσει και ο Ενάγων δεν υφίσταται οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. νιιι. Ως προς τις υπόλοιπες αιτιάσεις του Ενάγοντος σημειώνω απλώς πως δεν είναι ορθό να ζητά τροποποίηση δικών του δικογράφων στα πλαίσια της ένστασης του, εφόσον έχει το δικαίωμα να καταχωρίσει τη δική του αίτηση τροποποίησης. Ούτε είναι επιτρεπτό να θέτει όρους ως προς το ποια θέματα θα επανεκδικαστούν εφόσον η διαταγή του Εφετείου αφορά όλα τα θέματα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως η αίτηση πρέπει να επιτύχει κατά ένα μέρος της. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης δια της προσθήκης στην κατάλληλη σειρά νέας παραγράφου 7Α ως εξής: «7Α. Οι Εναγόμενοι λέγουν περαιτέρω ότι οι Εναγόμενοι 1 είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών». Το υπόλοιπο μέρος της αίτησης απορρίπτεται. Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση να καταχωριστεί εντός 6 ημερών από σήμερα, τροποποιημένη Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση εντός περαιτέρω 6 ημερών και Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση (εάν χρειάζεται) εντός περαιτέρω 3 ημερών. Τα έξοδα της αίτησης όσο και όσα έξοδα παραμερίζονται επιδικάζονται προς όφελος του Ενάγοντος - Καθ΄ ου και εις βάρος των Εναγομένων - Αιτητών, ως θα υπολογιστούν, συν Φ.Π.Α. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 4.4.2012 και ώρα 11:00 π.μ. (Υπ.)........................................ Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.