A P (MILIOTIS) CONSTRUCTIONS LTD ν. ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ - ΧΑΤΖΟΥΛΛΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1059/2008, 23 Μαρτίου, 2012

A P (MILIOTIS) CONSTRUCTIONS LTD ν. ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ - ΧΑΤΖΟΥΛΛΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1059/2008, 23 Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2012:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1059/2008 Μεταξύ: A. P. (MILIOTIS) CONSTRUCTIONS LTD Ενάγουσα -και-

1. ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ - ΧΑΤΖΟΥΛΛΑ
2. ΒΑΡΝΑΒΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 23 Μαρτίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: κ. Γ. Παπαντωνίου (για να ακούσει απόφαση: κα Λ. Πελεκάνου) Για Εναγόμενους 1 και 2: κ. Σ. Σάββα (για να ακούσει απόφαση: κ. Μ. Σάββα) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει από τους Εναγόμενους 1 και 2 το ποσό των €35.104,82 ως ποσό οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας και/ή προσφοράς υπηρεσιών. Στην Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα Εταιρεία ισχυρίζεται ότι είναι εταιρεία εγγεγραμμένη με έδρα τη Λευκωσία και με κύριο σκοπό την ανάπτυξη, κατασκευή και εμπορία ακινήτων. Η Εναγομένη 1 είναι θεία και ο Εναγόμενος 2 είναι θείος εξ αγχιστείας του Διευθυντή και κύριου μέτοχου της Ενάγουσας Εταιρείας. Κατά τον ισχυρισμό της Ενάγουσας Εταιρείας, η Εναγομένη 1 συμβλήθηκε με την Ενάγουσα Εταιρεία για την ανέγερση μιας κατοικίας στο μισό οικόπεδο της Εναγομένης 1, με αριθμό εγγραφής 0/13162, Φ/Σχ.33/45Ε2, Τεμ.419, στο Παραλίμνι. Είχε υπογραφτεί συμφωνία πώλησης του άλλου μισού μεριδίου του συγκεκριμένου ακινήτου, για το ποσό των Λ.Κ.20.000-, στις 02/10/2003 και είχε δοθεί προκαταβολή ύψους Λ.Κ.100- και το υπόλοιπο, Λ.Κ.19.900-, θα καταβαλλόταν με τη μεταβίβαση του ακινήτου, περί το τέλος του
3. Παράλληλα, με την πώληση του μισού μεριδίου υπήρχαν διαβουλεύσεις μεταξύ των μερών, για την ανέγερση μιας οικίας στο υπόλοιπο μισό μέρος του οικοπέδου. Συμφωνήθηκε να διατεθεί το υπόλοιπο ποσό της αξίας του μισού οικοπέδου στην ανέγερση του σπιτιού, ενώ παράλληλα θα καταβαλλόταν το κόστος της ανέγερσης της συγκεκριμένης κατοικίας, το οποίο είχε προϋπολογιστεί στις Λ.Κ.100.000-. Οι Εναγόμενοι την 01/10/2003 υπέγραψαν πληρεξούσιο στο Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, κ. Αντρέα Παναγή, προς υλοποίηση της όποιας συμφωνίας ακολουθούσε. Στις 20/05/2004 είχε συμφωνηθεί προφορικά μεταξύ της Ενάγουσας Εταιρείας και των Εναγομένων, ότι η Ενάγουσα Εταιρεία θα αναλάμβανε το κτίσιμο της κατοικίας στο γωνιακό μέρος του συγκεκριμένου οικοπέδου που ανήκε στην Εναγομένη 1, ότι το άλλο μισό οικόπεδο θα γραφόταν επ' ονόματι της Ενάγουσας Εταιρείας, σύμφωνα και με τη μεταξύ τους συμφωνία στις 02/10/2003 και ότι το ποσό των Λ.Κ.19.900- θα πιστωνόταν προς όφελος των Εναγομένων 1 και 2 για κάλυψη μέρους του κόστους της οικίας. Όσον αφορά το τελικό κόστος της οικίας, είχε προϋπολογισθεί στις Λ.Κ.100.000-, δεν είχε όμως συμφωνηθεί και ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας είχε δηλώσει ότι δεν θα είχε οποιοδήποτε κέρδος από τη συμφωνία, λόγω της συγγένειας, αλλά θα καταβαλλόταν στην Ενάγουσα Εταιρεία μόνο το συνολικό κόστος εργολαβίας, δηλαδή τα εργατικά, το κόστος των υλικών και τα συναφή έξοδα γραφείου. Η Ενάγουσα Εταιρεία προχώρησε στην έκδοση αρχιτεκτονικών σχεδίων, τα οποία οι Εναγόμενοι 1 και 2 εγκρίναν στις 10/08/2004 και στη συνέχεια κατατέθηκαν στην Αρμόδια Αρχή για εξασφάλιση της άδειας οικοδομής, η οποία εκδόθηκε στις 04/07/
4. Η οικοδομή ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2005 και ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Εναγομένων 1 και 2, τους ενημέρωνε για την πορεία και διαδικασία ανέγερσης της κατοικίας, καθώς και για το κόστος κατασκευής. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 πλήρωναν ανάλογα με την πρόοδο της εργασίας. Η κατοικία αποπερατώθηκε και ήταν έτοιμη για παράδοση τον Ιανουάριο του 2008 και οι Εναγόμενοι, αφού την επιθεώρησαν, την παρέλαβαν γνωρίζοντας ότι το κόστος κατασκευής της είχε ανέλθει στο ποσό των €185.387-, το οποίο περιλάμβανε το κόστος εργολαβίας και Φ.Π.Α.. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 τελικά παρέλαβαν την οικία τον Φεβρουάριο 2008, στην οποία εγκαταστάθηκαν, αρνούμενοι την καταβολή του υπολοίπου. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν καταβάλει στην Ενάγουσα Εταιρεία το ποσό των €34.172-, που ήταν η αξία του μισού οικοπέδου, €55.017- στις 20/11/2005, €34.157- στις 06/09/2006, €25.629- στις 11/10/2007 και €1.307,19 στις 11/02/
5. Παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €35.104,82, το οποίο δεν καταβλήθηκε, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και του Διευθυντή της για την αποπληρωμή του. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 στην Υπεράσπισή τους ισχυρίζονται ότι ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας είναι αδελφότεκνος της Εναγομένης 1 και οι σχέσεις τους ήταν πάντοτε άριστες. Η Εναγομένη 1 ήταν ιδιοκτήτρια του συγκεκριμένου τεμαχίου και όταν εξέφρασαν προς το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας την επιθυμία τους να ανεγείρουν κατοικία, στην οποία να διαμένουν κατά τις επισκέψεις τους στην Κύπρο, συμφώνησαν με την Ενάγουσα Εταιρεία ότι το συνολικό κόστος της συγκεκριμένης κατοικίας θα ανερχόταν στις Λ.Κ.80.000-, δηλαδή €136.688,11, ότι η Ενάγουσα Εταιρεία θα αναλάμβανε την ανέγερση της κατοικίας επί του μισού οικοπέδου, ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα μεταβίβαζαν στην Ενάγουσα Εταιρεία το υπόλοιπο μισό μερίδιο του οικοπέδου για το ποσό των Λ.Κ.20.000-, δηλαδή €34.172,03 και θα κατέβαλαν επιπλέον στην Ενάγουσα Εταιρεία το ποσό των Λ.Κ.60.000- δηλαδή €102.516,
6. Προς υλοποίηση της συμφωνίας, οι Εναγόμενοι 1 και 2 μεταβίβασαν στην Ενάγουσα Εταιρεία το μισό μερίδιο του οικοπέδου. Ήταν περαιτέρω ο ισχυρισμός τους, ότι λόγω της εμπιστοσύνης που είχαν στο Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και λόγω της συγγενικής σχέσης, του παραχώρησαν πληρεξούσιο, για να προβαίνει σε όλες τις ενέργειες, από την ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων μέχρι την ολοκλήρωση της κατοικίας. Οι Εναγόμενοι ουδέποτε έλεγξαν τα αρχιτεκτονικά σχέδια στις 10/08/2004, αλλά το 2006 είχαν δει τα συγκεκριμένα σχέδια, όταν η Ενάγουσα Εταιρεία είχε ολοκληρώσει την ανέγερση διαμερισμάτων στο δικό της μέρος του οικοπέδου. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι 1 και 2, ότι δεν γνωρίζουν για την έκδοση οποιασδήποτε άδειας οικοδομής. Η οικία παραδόθηκε σε αυτούς το Σεπτέμβριο του
7. Είναι ο ισχυρισμός τους ότι ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας συνεχώς απαιτούσε από αυτούς χρήματα και προς αποφυγή διασάλευσης της συγγενικής σχέσης, οι Εναγόμενοι τα κατέβαλλαν. Ουδέποτε είχαν αποδεχθεί το κόστος κατασκευής, το οποίο ισχυρίζεται ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας και ουδέποτε αποδέχθηκαν τις χρεώσεις της Ενάγουσας Εταιρείας, οι οποίες ήταν υπερβολικές και εκτός της συμφωνίας. Είναι η δική τους θέση ότι το συνολικό κόστος της κατοικίας ήταν €136.000-, περιλαμβανομένου και του Φ.Π.Α.. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, κατά τον ισχυρισμό τους, είχαν καταβάλει το συνολικό ποσό των €150.282- στην Ενάγουσα Εταιρεία, δηλαδή επιπλέον €14.282-, τα οποία και ανταπαιτούν. Επίσης ισχυρίζονται, οι Εναγόμενοι 1 και 2, ότι κατά την ανέγερση των τεσσάρων διαμερισμάτων της Ενάγουσας Εταιρείας, λόγω της αμέλειας ή/και της παράβασης των συμφωνηθέντων ή/και της άδειας οικοδομής, η Ενάγουσα Εταιρεία χρησιμοποίησε περισσότερη κάλυψη και συντελεστή δόμησης από αυτό που δικαιούταν, με αποτέλεσμα η Εναγομένη 1, ως ιδιοκτήτρια του υπόλοιπου ήμισυ του οικοπέδου, να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει τα 51,20 τετραγωνικά μέτρα για ανέγερση οικοδομής. Ως λεπτομέρειες της αμέλειας και της παράβασης καθήκοντος της Ενάγουσας Εταιρείας, καταγράφεται το γεγονός ότι η Ενάγουσα Εταιρεία όφειλε να γνωρίζει το συντελεστή κάλυψης και δόμησης, έτσι ώστε να απέφευγε τη χρήση των επιπλέον 7 τετραγωνικών μέτρων που χρησιμοποίησε σε βάρος του οικοπέδου της Εναγομένης
8. Η συγκεκριμένη ενέργεια παραβίαζε τους όρους της άδειας οικοδομής και αυτό η Εναγόμενη Εταιρεία όφειλε να το γνωρίζει, ότι θα δημιουργούσε πρόβλημα στην κάθετη διαίρεση και στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων των δύο ακινήτων. Λόγω ακριβώς αυτής της συμπεριφοράς, οι Εναγόμενοι 1 και 2 υπέστησαν ζημιά που ανέρχεται στο ποσό των €17.000-. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, λόγω της συμπεριφοράς του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, ανταπαιτούν το ποσό των €14.282- ως ποσό το οποίο καταβλήθηκε στην Ενάγουσα Εταιρεία πέραν του συμφωνηθέντος, καθώς επίσης και €17.000- ως τη ζημιά που υπέστησαν λόγω των ενεργειών της Ενάγουσας Εταιρείας από τη χρήση περισσότερης κάλυψης και συντελεστή δόμησης από αυτή που αναλογούσε στο ένα δεύτερο μέρος του οικοπέδου κατά την ανέγερση των τεσσάρων διαμερισμάτων καθώς και αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας, λόγω της απώλειας της δυνατότητας έκδοσης τίτλου ιδιοκτησίας για την κατοικία τους. Κατά την ακρόαση, είχαν γίνει από κοινού παραδεκτά τα ακόλουθα γεγονότα: ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και εγγεγραμμένη δυνάμει Νόμου, ότι είναι εγγεγραμμένη στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων καθώς επίσης και ότι ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας είναι ο κ. Ανδρέας Παναγή. Η Ενάγουσα Εταιρεία προώθησε τους ισχυρισμούς της με τη μαρτυρία τριών μαρτύρων. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο κ. Παναγή (Μ.Ε.1), Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας. Κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
9. Στη γραπτή του δήλωση καταγράφει ότι η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την κατασκευή, την πώληση και γενικά το εμπόριο ακινήτων και είναι νομότυπα εγγεγραμμένη ως εργολάβος οικοδομών. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, είναι θείοι του και είχαν συμβληθεί μαζί του για την ανέγερση μιας κατοικίας στο Παραλίμνι, με αντάλλαγμα το μισό μερίδιο του οικοπέδου τους, καθώς και μετρητά. Υπογράφτηκε, στις 02/10/2003, συμφωνία πώλησης του μισού μεριδίου του οικοπέδου για το ποσό των Λ.Κ.20.000-. Κατά την περίοδο πώλησης του ακινήτου υπήρχαν συζητήσεις μεταξύ του ίδιου και των Εναγομένων 1 και 2, για την ανέγερση κατοικίας στο υπόλοιπο μισό μέρος του οικοπέδου. Θα διατίθετο για την ανέγερση της οικίας το τίμημα του πωληθέντος μέρους του οικοπέδου και το υπόλοιπο ποσό ανέγερσης της κατοικίας, το οποίο είχε προϋπολογισθεί στις Λ.Κ.100.000-, θα καταβαλλόταν με την πρόοδο της εργασίας της ανέγερσης της κατοικίας. Για την υλοποίηση της συμφωνίας οι Εναγόμενοι 1 και 2 υπέγραψαν, την 01/10/2003, πληρεξούσιο έγγραφο. Κατά τον ισχυρισμό του, στις 20/05/2004, σε επίσκεψή του στο Λονδίνο, στο σπίτι των Εναγομένων 1 και 2, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία ανέγερσης της κατοικίας και συγκεκριμένα συμφώνησαν ότι η Ενάγουσα Εταιρεία θα αναλάμβανε την ανέγερση κατοικίας γύρω στα 200 τετραγωνικά μέτρα στο γωνιακό μέρος του οικοπέδου, ενώ το άλλο μισό του οικοπέδου θα εγγραφόταν επ' ονόματι της Ενάγουσας Εταιρείας. Το ποσό των Λ.Κ.19.900-, που αντιπροσώπευε την αξία του πωληθέντος οικοπέδου, θα πιστωνόταν προς όφελος των Εναγομένων 1 και 2 για την κάλυψη μέρους του κόστους της οικίας. Δεν είχε συμφωνηθεί τελικό κόστος για την ανέγερση της κατοικίας, αλλά είχε προϋπολογισθεί ένα ποσό της τάξεως των Λ.Κ.100.000-, δηλαδή €170.860,
10. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι λόγω της συγγένειας που υπήρχε, δεν θα χρέωνε οποιοδήποτε κέρδος και οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα κατέβαλλαν μόνο το συνολικό κόστος της εργολαβίας, δηλαδή τα εργατικά, τα υλικά καθώς και τα άλλα συναφή έξοδα γραφείου και αδειών. Εκδόθηκαν αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία ελέχθησαν από τους Εναγόμενους 1 και 2, και εγκρίθηκαν από αυτούς, στις 10/08/2004 και στη συνέχεια κατατέθηκαν στην Αρμόδια Αρχή για εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών. Στις 18/10/2004 υποδείχθηκαν στους Εναγόμενους 1 και 2 τα αρχιτεκτονικά σχέδια και οι προδιαγραφές των υλικών. Η άδεια οικοδομής έχει εκδοθεί στις 04/07/2005 και η ανέγερση της οικοδομής είχε ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2005, αμέσως μετά τη σύνδεση με την παροχή νερού και την προσωρινή ηλεκτροδότηση. Λόγω του ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν είχαν τα απαιτούμενα κεφάλαια για την ανέγερση της κατοικίας, αλλά διέθεταν γραμμάτιο στην Ελληνική Τράπεζα, προτίμησαν να δεσμευθεί το συγκεκριμένο γραμμάτιο, για να πάρουν δάνειο έναντι του γραμματίου. Τον ίδιο καιρό είχε γίνει εκτίμηση για σκοπούς εξασφάλισης της Τράπεζας από τον κ. Αντώνη Λοΐζου, αλλά μετά την παρέλευση ενός μηνός αποφάσισαν ότι δεν ήθελαν δάνειο. Σύμφωνα με το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας (Μ.Ε.1), τον Οκτώβριο 2007, οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν επιθεωρήσει την οικία και τη είχαν βρει της τέλειας αρεσκείας τους. Η κατοικία είχε αποπερατωθεί, είχε γίνει έλεγχος από την ΑΗΚ και ήταν έτοιμη για παράδοση τον Ιανουάριο
11. Παρέλαβαν την κατοικία, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, οι Εναγόμενοι 1 και 2, το Σεπτέμβριο 2008, γνωρίζοντας ότι το κόστος κατασκευής είχε ανέλθει στο ποσό των €185.387-, το οποίο περιλάμβανε το κόστος εργολαβίας, εργατικών υλικών και Φ.Π.Α., αλλά δεν περιλάμβανε το κέρδος της Ενάγουσας Εταιρείας, ως επιβλέποντος εργολάβου. Έναντι του ποσού αυτού, οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν καταβάλει €150.282,18 και παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €35.104,82, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., το οποίο οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν συμφωνήσει να διευθετήσουν. Παρά το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν εγκατασταθεί στην κατοικία από το Σεπτέμβριο 2008, έχοντας παραλάβει το κλειδί από το Φεβρουάριο 2008, αρνήθηκαν την καταβολή του οφειλόμενου ποσού, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας. Κατά τον ισχυρισμό του, η Ενάγουσα Εταιρεία χρέωσε τους Εναγόμενους 1 και 2 με λογικά ποσά και είχε εκδώσει σχετική κατάσταση με το κόστος εργασίας και υλικών. Λόγω της αμφισβήτησης του κόστους της κατασκευής, η εργασία εκτιμήθηκε από επιμετρητές ποσοτήτων, κ.κ. Δημοσθένους & Αδαμίδη, για να υπολογιστεί το κόστος κατασκευής. Καταβλήθηκε για τη συγκεκριμένη κοστολόγηση το ποσό των €2.300-, ποσό το οποίο απαιτεί ως επιπλέον έξοδα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 τη γραπτή συμφωνία πώλησης του οικοπέδου, ως Τεκμήριο 3 το πληρεξούσιο έγγραφο, ως Τεκμήριο 4 το πιστοποιητικό για το κόστος της κατασκευής, ως Τεκμήριο 5 την εκτίμηση του κόστους του κ. Αδαμίδη, ως Τεκμήριο 6 δύο επιστολές και ως Τεκμήριο 7 τη βεβαίωση ότι ο συντελεστής δόμησης που είχε χρησιμοποιηθεί ήταν ο προβλεπόμενος. Ήταν η δική του θέση ότι ο ισχυρισμός των Εναγομένων 1 και 2, ο οποίος καταγράφηκε στην Υπεράσπιση, ότι είχε χρησιμοποιηθεί μεγαλύτερος συντελεστής δόμησης για την οικοδομή στο άλλο μισό οικόπεδο, από τον επιτρεπόμενο, δεν ευσταθεί. Η Ενάγουσα Εταιρεία, στο μισό οικόπεδο που είχε αγοράσει, είχε κτίσει μια διώροφη οικοδομή, η οποία αποτελείτο από τέσσερα διαμερίσματα, με χώρο στάθμευσης στο ισόγειο, ενώ στο υπόλοιπο μισό του οικοπέδου είχε κτίσει το σπίτι της Εναγομένης
12. Κατέληξε, ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 γνώριζαν για όλες του τις ενέργειες και για όλες τις χρεώσεις καθώς επίσης και ότι δεν είχαν ζημιωθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την ανέγερση της κατοικίας. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος μαζί με τη γυναίκα του είναι μέτοχοι της Ενάγουσας Εταιρείας. Επίσης, παραδέχθηκε ότι με την Εναγομένη 1 είναι συγγενείς και εδώ και 30 χρόνια είχαν καλές σχέσεις. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 διαμένουν στην Αγγλία και ο ίδιος κατά τις επισκέψεις του στην Αγγλία φιλοξενείτο από αυτούς. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι τον Οκτώβριο του 2003 είχε γίνει σχετική συμφωνία για το σπίτι και του δόθηκε πληρεξούσιο μαζί με το πωλητήριο, για την πώληση του μισού μεριδίου του οικοπέδου. Στη συνέχεια, αργότερα, τον Οκτώβριο του 2003, οι Εναγόμενοι 1 και 2 του τηλεφώνησαν και του ανέφεραν ότι δεν επιθυμούσαν να προχωρήσουν με την κατοικία. Ακολούθησε η επίσκεψη του ιδίου στην Αγγλία, στις 20/05/2004, όπου και του εξέφρασαν εκ νέου την επιθυμία τους για την ανέγερση της κατοικίας. Παραδέχθηκε, ότι η αρχική συμφωνία είχε γίνει στην Κύπρο, στις αρχές Οκτωβρίου 2003 και το πληρεξούσιο είχε γίνει στο σπίτι του, όπου τον επισκέφθηκε ο πιστοποιών υπάλληλος. Ερωτηθείς, παραδέχθηκε ότι η συμφωνία για το σπίτι ήταν προφορική. Δεν υπήρχε τότε κοστολόγηση ή σχέδια. Οι ίδιοι, οι Εναγόμενοι 1 και 2, είχαν ζητήσει ένα σπίτι 200 τετραγωνικών μέτρων, γύρω στις Λ.Κ.,100.000-, πλέον Φ.Π.Α.. Το πωλητήριο, Τεκμήριο 2, είχε καταρτιστεί, είναι η θέση του, με καλή διάθεση και από τις δύο πλευρές, για να κτιστεί μια κατοικία 200 τετραγωνικά μέτρα, στο μισό οικόπεδο και στο άλλο μισό να κτίσει ο ίδιος διαμερίσματα του ενός υπνοδωματίου. Ισχυρίστηκε, σε ερώτηση που του τέθηκε, ότι αν δεν κτιζόταν το σπίτι, θα ακυρωνόταν και το πωλητήριο του υπόλοιπου οικοπέδου, γιατί ήταν ασύμφορο για τον ίδιο να κτίσει πολυκατοικία σε μισό οικόπεδο. Παραδέχθηκε ότι οι Λ.Κ.20.000-, δηλαδή το τίμημα πώλησης του οικοπέδου, ήταν η προκαταβολή για το σπίτι. Το γενικό πληρεξούσιο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, του είχε παραχωρηθεί για να υποβληθούν οι σχετικές αιτήσεις για τις νενομισμένες άδειες και για το Φόρο Εισοδήματος και ήταν δυνάμει του συγκεκριμένου πληρεξουσίου που είχαν υποβληθεί οι αιτήσεις για την έκδοση των απαιτούμενων αδειών. Ερωτηθείς εκ νέου, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε γίνει οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία για ανέγερση οικοδομής. Αυτό που υπήρχε ήταν προφορικό για την ανέγερση ενός σπιτιού στο γωνιακό οικόπεδο. Ο ίδιος εκτέλεσε τις επιθυμίες των Εναγομένων 1 και 2, κτίζοντας στο γωνιακό οικόπεδο μια κατοικία 200 τετραγωνικά μέτρα. Όμως, δεν είχαν αναφερθεί οποιεσδήποτε προδιαγραφές, όπως πλάκα, κεραμίδια και άλλα, πλην όμως ο ίδιος τους είχε ενημερώσει ότι εργολαβικά το σπίτι θα στοίχιζε γύρω στις Λ.Κ.100.000-. Το 2004 ο ίδιος τους είχε εισηγηθεί τον τρόπο που θα κτιζόταν το σπίτι. Όμως, το 2004 δόθηκε το τοπογραφικό στον αρχιτέκτονα για να ετοιμάσει τα σχέδια. Αρνήθηκε την υποβολή ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 του είχαν παραχωρήσει το μισό οικόπεδο για να τους κτίσει το σπίτι. Κατά την άποψή του, για να κτιστεί το σπίτι χρειαζόντουσαν λεφτά, γι' αυτό και πώλησαν, οι Εναγόμενοι, το μισό οικόπεδο καθώς και ένα διαμέρισμα που είχαν στην Αγία Νάπα. Ο ίδιος, κατά τον ισχυρισμό του, δεν γνώριζε τα οικονομικά τους. Με το πληρεξούσιο έγγραφο, το οποίο του είχαν παραχωρήσει, παραδέχθηκε ότι είχε πρόσβαση στον τραπεζικό λογαριασμό τους στην Κύπρο. Ο ίδιος, με οδηγίες τους, έκλεισε το λογαριασμό στη Λαϊκή Τράπεζα και έγινε χρήση Λ.Κ.32.300- για την κατασκευή της κατοικίας. Επέμενε στη θέση του ότι είχε συμφωνηθεί το ποσό των Λ.Κ.100.000- για την ανέγερση της κατοικίας και ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, θα μειωνόταν το κόστος της κατασκευής και ο ίδιος δεν θα προσπαθούσε να κάνει υψηλής ποιότητας κατασκευή. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι με την πρόοδο των εργασιών, ενημέρωνε τηλεφωνικός τους Εναγόμενους 1 και
13. Τους ενημέρωνε επίσης και για την κοστολόγηση μετά την ολοκλήρωση των σχεδίων, τα οποία τους παραχώρησε στις 20/10/2004, μαζί με την προϋπολογισθείσα δαπάνη στο σπίτι τους στο Λονδίνο. Αρνήθηκε την υποβολή ότι τους είχε αναφέρει, το 2006, ότι είχαν αυξηθεί οι τιμές των υλικών και ισχυρίστηκε ότι στην προϋπολογισθείσα δαπάνη, το 2004, είχε ληφθεί υπόψη η αύξηση στις τιμές των υλικών οικοδομής. Παραδέχθηκε παράλληλα, ότι είχε αυξηθεί και η τιμή του οικοπέδου. Όσον αφορά το Τεκμήριο 4, ισχυρίστηκε ότι αυτό ετοιμάστηκε το 2007 και όχι το 2006 και συμφώνησε με τα ποσά που καταγράφονται στο συγκεκριμένο τεκμήριο, γιατί ήταν στερεότυπα και τα είχε καταγράψει ένας υπάλληλος της εταιρείας. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν είναι αδειούχος εργολάβος και δεν έκανε εργολαβίες. Μετά το 1985 εργαζόταν ως «Developer». Την κατασκευή την έκανε η Εταιρεία του, η οποία ήταν αδειούχος εργολήπτης και γι' αυτό υπήρχαν έξοδα γραφειακά και έξοδα μεταφοράς από Λευκωσία στην Αμμόχωστο κατά την ανέγερση του σπιτιού, αλλά δεν είχε κέρδος από τη συγκεκριμένη εργολαβία. Ερωτηθείς, παραδέχθηκε ότι οι συγκεκριμένες τιμές, που καταγράφονταν στο Τεκμήριο 4, ήταν ενδεικτικές και ότι μια εργασία μπορεί να κοστίσει περισσότερο ενώ άλλη λιγότερο. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι το τελικό κόστος είχε καταρτιστεί τον Οκτώβρη του 2007, που ήταν προς το τέλος η οικοδομή και αυτό το κόστος απαιτεί Λ.Κ.93.500-, πλέον Φ.Π.Α.. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε προβεί σε κοστολόγηση, με κοστολογιστή, αλλά ότι δούλευε εμπειρικά. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 8, την εκδοθείσα άδεια οικοδομής και τα σχέδια. Ισχυρίστηκε ότι η οικοδομή κτίστηκε σύμφωνα με την άδεια, εκτός από δύο αλλαγές που έκαναν οι Εναγόμενοι 1 και
14. Μεγάλωσαν την ακάλυπτη βεράντα και διαχώρισαν την κουζίνα από το σαλόνι. Αναφορικά με το συντελεστή, αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε χρησιμοποιήσει περισσότερο στο δικό του μέρος του οικοπέδου. Επίσης, αρνήθηκε ότι αποστέρησε από τους Εναγομένους τη χρήση συντελεστή έκτασης 51,2 τετραγωνικών μέτρων. Όταν του υποβλήθηκε ότι είσπραξε €14.282- περισσότερα από τη συμφωνία, ισχυρίστηκε ότι αν αντιλαμβανόταν ο ίδιος ότι δεν του είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη, δεν θα τους έκτιζε την κατοικία. Ο ίδιος είχε κατά νου την καλή ποιότητα, γι' αυτό και η οικοδομή της θείας του έτυχε της προσωπικής του φροντίδας. Κατέληξε, ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 του οφείλουν και δεν τους οφείλει. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο κ. Αδαμίδης (Μ.Ε.2), εγκεκριμένος επιμετρητής ποσοτήτων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, διατηρεί γραφείο από το 1999 και ασχολείται με τις επιμετρήσεις οικοδομών. Ήταν η θέση του ότι είχε λάβει οδηγίες από τον κ. Παναγή και την Εταιρεία, για να προβεί στην επιμέτρηση μιας κατοικίας, για την οποία παρέδωσε έκθεση και την κοστολόγησε. Αναγνώρισε την Έκθεσή του στο Τεκμήριο
15. Για τη συγκεκριμένη εργασία ο ίδιος είχε πληρωθεί το ποσό των €2.000-, πλέον Φ.Π.Α.. Ισχυρίστηκε ότι οι τιμές που είχε καταγράψει αφορούσαν τιμές του 2006-2007 και τις είχε πάρει από παρόμοιες κατοικίες. Είχε καταλήξει στο ποσό των €181.055,76 πλέον €10.000- για σχέδια, άδειες και επίβλεψη, πλέον Φ.Π.Α.. Ο ίδιος είχε λάβει υπόψη του τα σχέδια που του είχαν δοθεί, στα οποία οι καλυμμένοι χώροι, σύμφωνα με το εμβαδόν που έδειχναν οι πλάκες, ήταν 204 τετραγωνικά μέτρα και περιλαμβανόταν και το γκαράζ. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 8 τα σχέδια που είχε χρησιμοποιήσει για την ετοιμασία της Έκθεσής του και πρόσθεσε ότι είχε προβεί σε εξωτερική έρευνα, ενώ είχε επίσης υπόψη του τη μαρτυρία του κ. Παναγή. Ο ίδιος δεν μπορούσε να εισέλθει εντός της οικίας για να δει την ποιότητα των ειδών υγιεινής και όσον αφορά την ποιότητα των υλικών, είχε βασιστεί στη δήλωση του κ. Παναγή, ότι ήταν παρόμοιας ποιότητας με τη διπλανή οικοδομή. Εξωτερικά η οικοδομή φαινόταν πολύ καλή, εσωτερικά όμως δεν είχε δει την οικοδομή. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι οτιδήποτε βρισκόταν στο εσωτερικό της κατοικίας ο ίδιος δεν το είδε, όπως μηχανολογικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Εξωτερικά ο ίδιος είχε διαπιστώσει ότι ήταν μια πολύ καλή οικοδομή. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι τον Ιούνιο ή Ιούλιο 2010 είχε επισκεφτεί την οικοδομή και είχε διαπιστώσει τους καλυμμένους χώρους, όμως δεν είχε προβεί σε επί τόπου μετρήσεις, αλλά είχε κάνει επαλήθευση των σχεδίων που του είχαν δοθεί με το μάτι. Τις πληροφορίες που δεν μπορούσε να εξάξει από τα σχέδια, τις είχε λάβει από τον κ. Παναγή. Ερωτηθείς για την τοιχοποιία, ισχυρίστηκε ότι η τουβλοποιία εξωτερικά ήταν άριστης ποιότητας, πράγμα όχι συνηθισμένο για ένα «Developer». Ερωτηθείς για το «φυτόχωμα» που είχε καταγράψει στην Έκθεσή του, ήταν η θέση του ότι στα σχέδια κατέγραφε «φυτόχωμα», γι' αυτό το χρέωσε €660-. Όταν πήγε εκεί ο ίδιος όμως, στην κατοικία είχε χόρτα και όχι φυτόχωμα. Όσον αφορά τη στέγη, εξήγησε ότι τα 106 τετραγωνικά μέτρα ήταν η επιφάνεια μετρημένη επίπεδη. Μετριέται κάθετα και γίνεται αναγωγή στην τιμή, ήταν ο ισχυρισμός του, έτσι που να ανταποκρίνεται γιατί στην πραγματικότητα είναι κεκλιμένη. Όμως, ο ίδιος δεν μπορούσε να διαπιστώσει ότι ήταν πράγματι έτσι τα πράγματα, γιατί απλά την είδε από μακριά. Παραδέχθηκε ότι η δική του Έκθεση είχε γίνει με βάση τα σχέδια και ότι δεν γνώριζε κατά πόσο είχαν πράγματι εκτελεστεί οι συγκεκριμένες εργασίες. Εξήγησε ότι σε τέτοιου είδους επιμετρήσεις χρησιμοποιείται η εμπειρία από παρόμοια έργα που έχουν κοστολογηθεί. Ο ίδιος είχε βασιστεί στις τιμές που υπήρχαν το 2006-2007, αφού του αναφέρθηκε ότι το σπίτι κτίστηκε το
16. Κατέληξε, ότι υπάρχουν στάδια στον τρόπο που γίνεται η δική τους δουλειά. Εξήγησε ότι υπάρχει κατά προσέγγιση εκτίμηση, η οποία γίνεται από τα προσχέδια του αρχιτέκτονα. Για το ακριβές κόστος χρησιμοποιούν τα λεπτομερή σχέδια, γίνεται ακριβής καταμέτρηση και λαμβάνονται δεδομένα από παρόμοια έργα που έχουν κοστολογήσει. Επανεξεταζόμενος, επανέλαβε ότι είχε χρησιμοποιήσει τιμές του 2006 με 2007 και ότι είχε κάνει επαλήθευση με το μάτι. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο κ. Χρίστος Τζιώρτζης (Μ.Ε.3), αρχιτέκτονας στο επάγγελμα με δικό του γραφείο από το
17. Ήταν η θέση του ότι είχε ετοιμάσει σχέδια για μια κατοικία στον Πρωταρά, τα οποία αναγνώρισε στο Τεκμήριο
18. Η συγκεκριμένη οικοδομή είχε ανεγερθεί με βάση τα συγκεκριμένα σχέδια και αυτό το γνώριζε λόγω του ότι επέβλεπε και τις δύο οικοδομές. Χτίστηκαν σύμφωνα με την εκδοθείσα άδεια οικοδομής. Ο ίδιος επισκεπτόταν την οικοδομή από τα τέλη 2005 μέχρι τις αρχές 2008, κάποτε μόνος, κάποτε με τον κ. Παναγή και επέβλεπαν την πρόοδο των εργασιών. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι στο συγκεκριμένο μισό οικόπεδο είχε χτιστεί μια διώροφη κατοικία και στο υπόλοιπο μια μικρή διώροφη πολυκατοικία σε υποστυλώματα με καλυμμένο χώρο στάθμευσης. Η κατοικία είχε εμβαδό γύρω στα 200 τετραγωνικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των καλυμμένων χώρων στάθμευσης και των βεραντών. Όσον αφορά την ποιότητα, ήταν ο ισχυρισμός του ότι ήταν πάρα πολύ καλή για τα δεδομένα των «Developer». Ο ίδιος την κοστολογούσε στις Λ.Κ.110.000- πλέον Φ.Π.Α., γιατί δεν είχαν χρησιμοποιηθεί φθηνά υλικά που ρίχνουν το κόστος. Βλέποντας το Τεκμήριο 7, εξήγησε ότι του είχε ζητηθεί η συγκεκριμένη βεβαίωση από τον πελάτη του, την Ενάγουσα Εταιρεία, για να βεβαιωθεί η άλλη πλευρά ότι δεν έχει γίνει κατάχρηση των μέτρων που δικαιούταν η Ενάγουσα Εταιρεία να κτίσει τη δική της οικοδομή, την πολυκατοικία. Τα μέτρα που μπορούν να οικοδομηθούν, ήταν ο ισχυρισμός του, καθορίζονται από το εμβαδό του οικοπέδου. Ο ίδιος είχε σχεδιάσει τα δύο κτήρια με βάση το μισό μερίδιο οικοπέδου που ανήκε στον καθένα. Η κατοικία είχε δομήσιμο εμβαδό 162 μέτρα και η μικρή πολυκατοικία 229,50 μέτρα. Ο τρόπος που είχε σχεδιαστεί η πολυκατοικία δεν επηρέαζε τα μέτρα που δικαιούτο να χτιστεί η κατοικία, κατά το δικό του ισχυρισμό. Τα υπόλοιπα μέτρα είναι στη διάθεση του ιδιοκτήτη της οικίας, λόγω του ότι δεν είχε εξαντληθεί όλος ο συντελεστής δόμησης του μισού μέρους που αφορά την κατοικία. Παραδέχθηκε ότι είχε κάνει ένα αμελητέο λάθος, λόγω του ότι είχε υπερκαλύψει 3,50 τετραγωνικά μέτρα. Αυτό αφορούσε μόνο την κάλυψη, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, και όχι το δομήσιμο εμβαδό. Δεν αποτελεί το λάθος αυτό, ήταν η θέση του, πρόβλημα για τον ιδιοκτήτη της κατοικίας ή την πολυκατοικία. Εξήγησε ότι ο συντελεστής δόμησης είναι 90%, στα 510 μέτρα που ήταν το εμβαδό του οικοπέδου και το μισό οικόπεδο δικαιούταν 229,50 τετραγωνικά μέτρα δομήσιμο εμβαδό. Το εμβαδό της κατοικίας ήταν 162 τετραγωνικά μέτρα, οπόταν υπάρχουν υπολειπόμενα δομήσιμα μέτρα. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είναι αρχιτέκτονας. Ερωτηθείς για το ποιος επιβλέπει την ανέγερση οικοδομών, ισχυρίστηκε ότι επιβλέπονται τόσο από τον πολιτικό μηχανικό καθώς και τον αρχιτέκτονα. Ο πολιτικός μηχανικός ελέγχει τον οπλισμό, το σίδερο, τις πλάκες και τις κολώνες, ενώ ο αρχιτέκτονας έχει υποχρέωση να ελέγξει το σχήμα του κτηρίου και τη θέση των κολώνων. Ερωτηθείς, εξήγησε ότι τα 229,50 τετραγωνικά μέτρα, αφορούσαν μόνο το μισό οικόπεδο. Για την κατοικία είχαν κτιστεί τα 162 τετραγωνικά μέτρα, ενώ για την πολυκατοικία 229,50 τετραγωνικά μέτρα. Κατέληξε, ότι το μισό οικόπεδο της κατοικίας έχει υπολειπόμενο συντελεστή 67 τετραγωνικά μέτρα για να χρησιμοποιηθεί, ο οποίος δεν μεταφέρεται στην πολυκατοικία. Αρνήθηκε την υποβολή ότι τα διαμερίσματα είχαν πάρει επιπλέον 7 τετραγωνικά μέτρα και προώθησε την άποψη ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα κάθετης διαίρεσης. Κατέληξε, ότι εμπειρικά το κόστος της συγκεκριμένης κατοικίας ήταν μεταξύ Λ.Κ.100.000- με Λ.Κ.110.000-. Μαρτυρία δόθηκε και από τους ίδιους τους Εναγόμενους. Η Εναγομένη 1, Ανδριανή Αντωνίου (Μ.Υ.1), εξήγησε ότι ο κ. Ανδρέας Παναγή (Μ.Ε.1), είναι αδελφότεκνός της. Η ίδια διαμένει στην Αγγλία και οι σχέσεις μεταξύ τους ήταν πολύ στενές. Φιλοξενούσε, εδώ και 30 χρόνια, στο σπίτι της δύο φορές το χρόνο τον ίδιο τον κ. Παναγή, ενώ τις κόρες του, όταν σπούδαζαν, τις φιλοξενούσε τα Σαββατοκύριακα. Όσον αφορά τη συμφωνία για τη ανέγερση της κατοικίας, ήταν η δική της θέση ότι είχαν συμφωνήσει, το 2003, για την ανέγερση μιας κατοικίας που θα ολοκληρωνόταν το 2005-2006 στο Παραλίμνι, αξίας Λ.Κ.80.000-. Θα παραχωρούσαν, στον κ. Παναγή, το μισό οικόπεδο και θα τον πλήρωναν επιπλέον Λ.Κ.60.000-. Η συμφωνία είχε γίνει στο σπίτι του κ. Παναγή και η κόρη του τους είχε δείξει ένα γωνιακό σπίτι στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Είχε ετοιμάσει και ένα έγγραφο, στο οποίο αναφερόταν η τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο, ότι θα κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.60.000- για την κατοικία καθώς και ότι θα παραχωρείτο το μισό οικόπεδο. Δεν τους είχε δώσει αντίγραφο του συγκεκριμένου εγγράφου. Όμως, λόγω του ότι υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ τους, δεν υπήρχε πρόβλημα και του είχαν παραχωρήσει, το 2003, και το πληρεξούσιο, Τεκμήριο 3, για να μπορεί να χειρίζεται και τις υποθέσεις τους. Παραδέχθηκε ότι ήταν η υπογραφή της στο Τεκμήριο 2, και ισχυρίστηκε ότι η ίδια υπέγραφε ότι της έδινε ο κ. Παναγή, πλην όμως η ίδια δεν είχε πωλήσει το οικόπεδό της, αλλά του το είχε παραχωρήσει. Διερωτήθηκε, πώς μπορούσε να είχε καταγραφεί ο αριθμός ταυτότητάς της το 2003, αφού η ταυτότητά της είχε εκδοθεί το 2006; Ήταν η θέση της ότι ο κ. Παναγή είχε υποσχεθεί να τελειώσει το σπίτι το 2006, πλην όμως το 2006 όταν είδαν το σπίτι ήταν μόνο τα τούβλα χτισμένα και απογοητεύτηκαν. Το σπίτι τους παραδόθηκε το Σεπτέμβριο
19. Όμως τα λεφτά, ήταν ο ισχυρισμός της, ήταν στη διάθεση του κ. Παναγή από το 2003 που τα πήρε δυνάμει του πληρεξουσίου και στη συνέχεια του στάλθηκαν άλλες Λ.Κ.40.000-. Ενώ είχαν σταλθεί Λ.Κ.20.000-, δόθηκε απόδειξη μόνο για Λ.Κ.15.000-, παράλληλα του δόθηκαν και άλλα λεφτά μετρητά. Υποστήριξε ότι μετά τη μεταβίβαση του μισού οικοπέδου, το 2006, συνεχώς ζητούσε λεφτά ο κ. Παναγή. Του είχαν δώσει γύρω στις Λ.Κ.34.000-, το οικόπεδο και άλλα λεφτά από την Τράπεζα. Αν έμενε υπόλοιπο, από τις Λ.Κ.80.000-, θα του το έδιναν όταν τελείωνε το σπίτι. Όμως, κατά τον ισχυρισμό της, δεν της είχε κάμει καλή δουλειά και όταν της ζήτησε και τόσα λεφτά, η ίδια πληγώθηκε γιατί τον είχε σαν το γιο της. Του έκανε η ίδια παράπονο γιατί δεν ήταν το σπίτι που είχαν συμφωνήσει. Όταν επέμενε να πληρωθεί, κάλεσε η ίδια ένα Επιμετρητή, ο οποίος ετοίμασε Έκθεση την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
20. Η δική της άποψη ήταν ότι ο κ. Παναγή είχε εισπράξει περισσότερα λεφτά από αυτά που είχαν συμφωνήσει, ενώ παράλληλα είχε χρησιμοποιήσει και τον αέρα του οικοπέδου. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι φιλοξενούσε στην Αγγλία τόσο τον ίδιο τον κ. Παναγή καθώς και τα παιδιά του. Όσον αφορά την κατοικία, ήταν η θέση της ότι είχε συμφωνηθεί η ανέγερσή της το 2003 και η αποπεράτωσή της, ήταν ο δικός της ισχυρισμός, θα ολοκληρωνόταν μέχρι το
21. Του είχε εμπιστοσύνη του κ. Παναγή, γι' αυτό και το 1990 του είχε δώσει πληρεξούσιο, το οποίο και ανανέωσε για σκοπούς της ανέγερσης της οικίας. Ερωτηθείσα, ισχυρίστηκε ότι αρχιτεκτονικά σχέδια δεν είχε δει ποτέ της. Είχε βάλει την κόρη του και της είχε δείξει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ένα γωνιακό σπίτι. Της είχε αναφέρει ότι θα της έκαμνε ένα δωμάτιο στο ισόγειο, λόγω του ότι ήταν ηλικιωμένη και της είχε υποσχεθεί ότι θα έκτιζε πρώτα το δικό της σπίτι και μετά τα δικά του. Υποστήριξε εμφαντικά ότι το 2006 που είχαν επισκεφθεί την Κύπρο, είχαν διαπιστώσει ότι το σπίτι ήταν μόνο κτισμένα τα τούβλα, ενώ είχαν καταβάλει στον κ. Παναγή το ποσό των Λ.Κ.32.000- και του είχαν παραχωρήσει και το μισό οικόπεδο και κάτι λεφτά από την Τράπεζα. Επέμενε ότι η συμφωνία τους ήταν να τους χτίσει ένα σπίτι 200 τετραγωνικά μέτρα για Λ.Κ.80.000-. Θα του παραχωρούσαν το οικόπεδο για Λ.Κ.20.000- και θα του κατέβαλαν τις άλλες Λ.Κ.60.000-. Ουδέποτε, ήταν η θέση της, δεν της είχε αναφέρει Λ.Κ.100.000-. Τη συγκεκριμένη τιμή, των Λ.Κ.80.000-, τους την είχε καθορίσει με βάση τα τετραγωνικά μέτρα της οικοδομής. Κατά τη δική της άποψη, είχε δώσει περισσότερα λεφτά στον κ. Παναγή, αφού μετά τη μεταβίβαση του οικοπέδου, το 2006, του έστειλε ο γιος της STG20.000- και το 2008 του έδωσε ο σύζυγός της άλλες STG20.000- και όταν του έστειλε απόδειξη, η απόδειξε έγραφε STG15.000- μόνο. Η ίδια δεν γνώριζε πόσα του είχαν δώσει συνολικά σε ευρώ, όμως αυτό που γνώριζε ήταν ότι του είχαν δώσει Λ.Κ.14.000- περισσότερα, γιατί του είχαν δώσει, το 2006, στο Κτηματολόγιο STG3.000- καθώς και άλλες STG1.500- στην Αγγλία, όταν χρειαζόταν λεφτά. Όσον αφορά την αποπεράτωση της οικίας, επέμενε στη θέση της ότι είχε γίνει το Σεπτέμβριο 2008 και όχι το Φεβρουάριο 2008, όπως της είχε υποβληθεί. Το Σεπτέμβριο 2007 του είχαν δώσει Λ.Κ.20.000-, παρόλο που υπήρχαν πάρα πολλά πράγματα ατέλειωτα, ενώ προηγουμένως του είχε στείλει λεφτά ο γιός της και το 2008, όταν τους έδωσε κλειδιά, τους είχε ζητήσει άλλες STG1.000-, τις οποίες έστειλε. Ισχυρίστηκε ότι είχε εκφράσει τα παράπονά της στον κ. Παναγή αναφορικά με την κατασκευή της κατοικίας και για το παρκέ, το οποίο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, είναι άχρηστο, καθώς και για το γεγονός ότι είχε εισπράξει περισσότερα λεφτά από αυτά που είχαν συμφωνηθεί. Μετά που τους έδωσε τα κλειδιά, το 2008, οι ίδιοι από μόνοι τους είχαν αποταθεί για να συνδεθεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Της υποβλήθηκε ότι το Σεπτέμβριο 2007 το σπίτι ήταν τελειωμένο και υπολειπόταν το τελευταίο μπογιάντισμα, τα μισά είδη υγιεινής, λίγα πελεκανικά και λίγα ηλεκτρολογικά. Ήταν η θέση της ότι η ίδια δεν γνώριζε τι δουλειές υπολείπονταν. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι το Σεπτέμβριο 2007 δεν μπορούσαν να ζήσουν μέσα στο σπίτι. Δεν μπορούσε να θυμηθεί αν είχε παραλάβει οποιαδήποτε επιστολή με την οποία η Ενάγουσα Εταιρεία ζητούσε τα υπόλοιπα λεφτά. Όμως, ήταν η θέση της ότι αν παραλάμβανε ο σύζυγός της την επιστολή, η ίδια θα το γνώριζε. Ισχυρίστηκε ότι την είχε επισκεφθεί στο σπίτι της ο κ. Παναγή και της ζήτησε λεφτά και η ίδια του ζήτησε να μοιράσουν τη διαφορά, αλλά αυτός αρνήθηκε. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε συμφωνηθεί το ποσό των Λ.Κ.100.000- για το σπίτι και επέμενε ότι το ποσό που είχε συμφωνηθεί ήταν Λ.Κ.60.000- και το οικόπεδο. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Εναγόμενο 2, κ. Βαρνάβα Αντωνίου (Μ.Υ.2), σύζυγο της Ενάγουσας
22. Ήταν η δική του θέση ότι ο κ. Παναγή είναι αδελφότεκνος της γυναίκας του. Είχαν κάνει συμφωνία τον Οκτώβριο 2003 να τους χτίσει ένα σπίτι στο Παραλίμνι των 200 τετραγωνικών μέτρων. Είχαν συμφωνήσει ως αντάλλαγμα να του παραχωρήσουν το οικόπεδο και να του πληρώσουν Λ.Κ.60.000-, αφού η χρέωση ήταν Λ.Κ.400- το τετραγωνικό μέτρο. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι όταν έγινε η συμφωνία δεν υπήρχαν αρχιτεκτονικά σχέδια, όμως η συμφωνία που έγινε ήταν γραπτή. Στους ίδιους δεν είχε δοθεί αντίγραφο της συμφωνίας από τον κ. Παναγή. Η συμφωνία προέβλεπε την ανέγερση μιας κατοικίας τριών υπνοδωματίων στον πάνω όροφο και κάτω υποσχέθηκε, ο κ. Παναγή, ότι θα έκτιζε μια κρεβατοκάμαρα μαζί με το σαλόνι. Του παραχώρησαν πληρεξούσιο παράλληλα με τη συμφωνία, γιατί η γυναίκα του, του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη. Η συμφωνία, κατά τον ισχυρισμό του, ήταν ότι με Λ.Κ.80.000- θα τους παρέδιδε το κλειδί στο χέρι, με ημερομηνία παράδοσης το
23. Το 2006 μεταβιβάστηκε το μισό οικόπεδο ως αντιπαροχή και δόθηκε η πρώτη δόση, περίπου Λ.Κ.32.000-, όπου μεταφέρθηκαν τα λεφτά που οι ίδιοι είχαν στη Τράπεζα Κύπρου, στη δική του την Τράπεζα, τη Λαϊκή. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, έστειλε ο γιός τους Λ.Κ.20.000- και του τα έδωσαν οι ίδιοι στην Κύπρο το 2007, άλλες Λ.Κ.20.000-, σε μετρητά, γιατί δεν δεχόταν να πάρει επιταγή. Όταν ζητήθηκε απόδειξη για το ποσό αυτό των Λ.Κ.20.000-, ο κ. Παναγή, ήταν η θέση του, τους είχε στείλει απόδειξη για Λ.Κ.15.000-. Του δόθηκαν επίσης και άλλα μικρότερα ποσά. Σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς, του είχαν δώσει Λ.Κ.100.000-. Ισχυρίστηκε ότι το σπίτι είχε ολοκληρωθεί το 2008 και τους είχε τηλεφωνήσει τον Ιανουάριο 2008 και τους το είχε αναφέρει. Ένα κλειδί τους είχε δοθεί το 2007, αλλά το σπίτι δεν ήταν τελειωμένο από μέσα και όταν ήρθαν είχαν μείνει στα διαμερίσματα του κ. Παναγή, τα οποία ήταν τελειωμένα. Του παραπονέθηκαν για τις ατέλειες, αλλά ο ίδιος το 2008 είχε ζητήσει και άλλα λεφτά. Είχε εισηγηθεί, η γυναίκα του στον κ. Παναγή, να μοιράσουν τη διαφορά, αλλά ο ίδιος επέμενε να πάνε Δικαστήριο. Όταν κινήθηκε η αγωγή, οι ίδιοι εργοδότησαν κοστολόγο, ο οποίος πήγε να εξετάσει τη δουλειά και διαπίστωσε ότι έπρεπε να επιστραφεί το ποσό των Λ.Κ.14.282- και Λ.Κ.17.000- για τον αέρα που είχε χρησιμοποιηθεί. Αυτά τα λεφτά, ήταν ο ισχυρισμός του, τα απαιτεί. Αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι τα σχέδια του σπιτιού τα είχαν δει για πρώτη φορά το 2006, όταν τους τα πήρε να τα δουν στο Λονδίνο. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχαν δει σχέδια το
24. Ερωτηθείς, επέμενε ότι το συμφωνηθέν ποσό για την ανέγερση της κατοικίας ήταν Λ.Κ.80.000- και το 2003 τους είχε χρεώσει Λ.Κ.400- το τετραγωνικό μέτρο για την ανέγερση της κατοικίας, που ήταν η ακριβότερη τιμή. Το 2006 που είχαν δει για πρώτη φορά το σπίτι, τους είχε υποσχεθεί ότι θα ολοκλήρωνε πρώτα την ανέγερση της κατοικίας τους και μετά θα ολοκλήρωνε τα διαμερίσματά του στο άλλο οικόπεδο, αλλά τελικά τελείωσε πρώτα τα δικά του. Ήταν η θέση του ότι το 2007, που το σπίτι ήταν προς το τέλος του, είχαν δώσει άλλες Λ.Κ.20.000-, γιατί τους είχε πει ότι είχε αυξηθεί το κόστος των υλικών οικοδομής και τους είχε αναφέρει ότι έπρεπε να πληρώσουν, ως Φ.Π.Α., άλλες Λ.Κ.5.000-Λ.Κ.6.000, παρά το γεγονός ότι το 2003, που είχε γίνει η συμφωνία, δεν είχε Φ.Π.Α. και ποτέ δεν τους είχε αναφέρει οτιδήποτε για Φ.Π.Α.. Όσον αφορά την επιστολή, Τεκμήριο 6, παραδέχθηκε ότι η συγκεκριμένη επιστολή του είχε παραδοθεί, αλλά δεν είχε απαντηθεί. Δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε είχαν εργοδοτήσει τον κοστολόγο, αλλά ο κοστολόγος ήταν αυτός που τους είχε αναφέρει ότι έπρεπε να τους επιστραφούν τα λεφτά. Κατέληξε ότι ο ίδιος θέλει να αποζημιωθεί για το δικό του αέρα, που είχε χρησιμοποιηθεί από τον κ. Παναγή για να χτίσει τα δικά του διαμερίσματα. Όταν του υποβλήθηκε ότι οφείλει στην Ενάγουσα Εταιρεία το ποσό των €35.104-, ήταν η δική του θέση ότι ο ίδιος έχει πληρώσει αρκετά περισσότερα και δεν του οφείλει άλλα λεφτά. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Μιχάλης Νεοφύτου (Μ.Υ.3), αρχιτέκτονας, εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ. Ήταν η θέση του ότι το 2008 είχε λάβει οδηγίες να υπολογίσει τα τετραγωνικά που είχαν χρησιμοποιηθεί από το τεμάχιο της Εναγομένης
25. Για να εξάγει το δικό του συμπέρασμα βασίστηκε στους περί Πολεοδομίας Νόμους της περιοχής, καθώς και στα σχέδια οικοδομής. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 10, τη δική του βεβαίωση που αφορούσε τις διαπιστώσεις του. Ήταν η δική του θέση ότι στο δυτικό κομμάτι ο συντελεστής δόμησης ήταν 169,06 τετραγωνικά μέτρα, ενώ στο ανατολικό, ο συντελεστής δόμησης ήταν 237,04 τετραγωνικά μέτρα. Από τα στοιχεία που ο ίδιος είχε στη διάθεσή του και με βάση τα πολεοδομικά δεδομένα εκείνου του καιρού, ήταν η κατάληξή του ότι το ανατολικό κομμάτι είχε χρησιμοποιήσει συντελεστή δόμησης 0,933% το οποίο υπερβαίνει κατά 0,033% το επιτρεπόμενο. Το 0,033% αντανακλάται σε 7 τετραγωνικά μέτρα. Λόγω αυτής της υπέρβασης δεν μπορεί να γίνει κάθετος διαχωρισμός για έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Κατέληξε, ότι η μόνη λύση στο πρόβλημα ήταν να παραχωρηθούν κάποια τετραγωνικά υπαίθριου χώρου από το ανατολικό κομμάτι στο δυτικό, για να γίνει ισορρόπηση των τετραγωνικών του δυτικού. Αντεξεταζόμενος, είπε ότι εργάζεται ως αρχιτέκτονας από τον Οκτώβριο του
26. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι για να ξεκινήσει κάποιος να κτίζει, πρέπει πρώτα να του χορηγηθεί οικοδομική και πολεοδομική άδεια. Όμως, για τη χορήγηση των αδειών αυτών δεν απαιτείται οριοθέτηση του τεμαχίου. Τέτοια οριοθέτηση χρειάζεται πάντοτε για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο είχε γίνει αυτή η οριοθέτηση σε σχέση με το επίδικο τεμάχιο. Όσον αφορά την εργασία που του είχε ανατεθεί, του είχαν παραδοθεί τα εγκεκριμένα σχέδια οικοδομής από τους Εναγόμενους. Ο ίδιος δεν είχε επισκεφθεί το χώρο και δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο οι δύο οικοδομές είχαν ανεγερθεί σύμφωνα με τα σχέδια. Αναφορικά με τις οποιεσδήποτε διαφοροποιήσεις στα σχέδια, ήταν η θέση του ότι απαιτείται γι' αυτές καλυπτική άδεια όταν θα απευθυνθεί ο ιδιοκτήτης για την τελική έγκριση. Δεν γνώριζε κατά πόσο η Ενάγουσα Εταιρεία ή οι Εναγόμενοι είχαν αποταθεί για οποιαδήποτε τελική έγκριση. Επέμενε στην άποψή του ότι δεν μπορεί να εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας με κάθετο διαχωρισμό γιατί, σύμφωνα με τα δικά του ευρήματα, υπάρχει παραβίαση 7 τετραγωνικών μέτρων. Εξήγησε ότι σε όλο το οικόπεδο μπορούσαν να κτιστούν 457,2 τετραγωνικά μέτρα, δηλαδή η κάθε οικοδομή θα έπρεπε να είναι 227,6 τετραγωνικά μέτρα. Λόγω του ότι, σύμφωνα με τον τίτλο ιδιοκτησίας, τα συνολικά τετραγωνικά μέτρα του οικοπέδου ήταν 508, στην κάθε οικοδομή αναλογούσαν 229 τετραγωνικά μέτρα, στο κάθε μέρος του οικοπέδου. Παραμένει, κατά την άποψή του, μια υπέρβαση των 6 τετραγωνικών μέτρων. Η ανεγερθείσα κατοικία των Εναγομένων εκτίνεται στα 169,06 τετραγωνικά μέτρα καλυμμένοι χώροι. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα κάθετου διαχωρισμού, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να το γνωρίζει. Ήταν η δική του θέση ότι θα πρέπει να δοθούν στο δυτικό μέρος κάποια μέτρα για να διορθωθεί η υπέρβαση. Όμως, ήταν η καταληκτική του άποψη, ότι η οποιαδήποτε υπέρβαση θα διαπιστωνόταν από τον έλεγχο του Κτηματολογίου και της Αρμόδιας Υπηρεσίας και ο ίδιος δεν μπορούσε να γνωρίζει αν είχε γίνει υπέρβαση του συντελεστή δόμησης ή αν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα κάθετου διαχωρισμού. Τελευταίος, έδωσε μαρτυρία ο κ. Χρ. Μονογιός (Μ.Υ.4), ο οποίος είναι Επιμετρητής και διατηρεί δικό του γραφείο στη Λάρνακα. Οι Εναγόμενοι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, είχαν απευθυνθεί στον ίδιο γιατί είχαν διαφορές με τον εργολάβο τους. Ο ίδιος μελέτησε τις απαιτήσεις του εργολάβου και προχώρησε σε κοστολόγηση της ανέγερσης της οικοδομής, όπως θα ήταν οι τιμές κατά την περίοδο ανέγερσης της συγκεκριμένης οικοδομής. Βλέποντας το Τεκμήριο 9, αναγνώρισε την ανάλυση κόστους την οποία είχε ετοιμάσει και υπογράψει. Εξήγησε ότι η όλη εργασία είχε διεκπεραιωθεί από την εταιρεία του, τη «ΜΟΝΟΚΟ ΛΤΔ». Η επιστολή, η οποία συνόδευε την Έκθεση, είχε ετοιμαστεί από τη δική του εταιρεία και υπογράφηκε από τον ίδιο. Την κατέθεσε ως Τεκμήριο
27. Εξήγησε ότι γίνεται μέτρηση της δουλειάς και τιμολόγησή της από έμπειρο υπάλληλο του γραφείου και στη συνέχεια ετοιμάζεται ένα τιμολόγιο, όπως θα έδινε προσφορά ένας εργολάβος. Έκανε αναφορά στα επί μέρους θέματα της Έκθεσής του. Εξήγησε ότι «προκαταρτικά» είναι τα γενικά έξοδα που έχει ένας εργολάβος για να κάνει τη δουλειά, δηλαδή «τα βούριστρα». Ισχυρίστηκε ότι η εκτίμηση γίνεται με τον τρόπο που χτίζεται η οικοδομή, δηλαδή πρώτα το σκυρόδεμα, τα καλούπια, ο οπλισμός και ο ξυλότυπος. Σε σχέση με την Έκθεσή του, εξήγησε ότι η πρώτη στήλη κατέγραφε την ποσότητα, η δεύτερη στήλη τη μονάδα μετρήσεως, δηλαδή κυβικά, τετραγωνικά ή τρεχούμενα μέτρα ή κιλά, η τρίτη στήλη αφορούσε την τιμή μονάδος και η τέταρτη στήλη το συνολικό ποσό. Στο τέλος της σελίδας αθροίζεται το ποσό και βγαίνει το τελικό αποτέλεσμα. Εκτιμώντας τις εργασίες, κατέληξε ότι το συνολικό κόστος της οικοδομής ήταν €120.000- με μια πρόνοια, συν-πλην 5% με 10% για να ενσωματωθούν οι διαφορές στις τιμές των εργολάβων. Στην τιμή είχε δοθεί κάποιο περιθώριο κέρδους για τον εργολάβο. Αντεξεταζόμενος, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε επισκεφθεί την οικοδομή δύο φορές πριν την ετοιμασία της Έκθεσης. Είχε πάει αρχές Νοεμβρίου του 2008 και ακολούθησε η Έκθεση, το Τεκμήριο 9, η οποία χρειάζεται πέντε με έξι μέρες για να ετοιμαστεί. Ο ίδιος είχε επαφές με τους ιδιοκτήτες, όμως τα αρχιτεκτονικά σχέδια δεν θυμόταν ποιος του τα είχε προμηθεύσει, αν ήταν κάποιος συγγενής ή ο ίδιος ο κ. Βαρνάβας Αντωνίου. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε δει την απαίτηση του εργολάβου, ημερομηνίας 02/01/
28. Του είχε δοθεί από τον Εναγόμενο 2 ή ένα συγγενή του, ως η «απαίτηση» του κ. Παναγή, του 2007, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 4Α. Υπέδειξε ότι στο Τεκμήριο 4Α, δεν υπήρχε οποιαδήποτε απαίτηση για επιπρόσθετες εργασίες. Η απαίτηση του εργολάβου βασιζόταν στο σχέδιο, πλην όμως ήταν πολύ ψηλή. Παραδέχθηκε ότι η ποιότητα της εργασίας ήταν καλή, καθώς επίσης και ότι τα υλικά που είχαν χρησιμοποιηθεί ήταν καλά και ήταν με βάση αυτή την ποιότητα εργασίας καθώς και την ποιότητα των υλικών που ο ίδιος κατέληξε στη συγκεκριμένη εκτίμηση. Ήταν η δική του άποψη ότι η Ενάγουσα Εταιρεία θα μπορούσε να παρουσιάσει τιμολόγια όσον αφορά τις εργασίες των υπεργολάβων, τα οποία να περιέχουν και το κέρδος των υπεργολάβων, για να μην μπορούν να αμφισβητηθούν οι χρεώσεις από οποιονδήποτε. Ο ίδιος είχε εκτιμήσει και τις εργασίες που είχαν ανατεθεί σε υπεργολάβους, με βάση προσφορές που δίνονταν τη συγκεκριμένη περίοδο. Όσον αφορά τον οπλισμό, είχε επιμετρηθεί από υπάλληλο της Εταιρείας του, με πείρα 20 χρόνων. Μπορούσε, με βάση τη συγκεκριμένη μέτρηση, να ετοιμάσει την παραγγελία σιδήρου όπως είχε παραγγελθεί από τον σιδερά. Ο ίδιος είχε κοστολογίσει την τιμή που θα χτιζόταν η οικοδομή, αν λαμβάνονταν προσφορές το 2003, για το οποίο έτος η δική του εταιρεία είχε γύρω στα 640 κοστολόγια για τη συγκεκριμένη περιοχή. Ερωτηθείς για τις τιμές του 2006 με 2007, ήταν η θέση του ότι οι τιμές είχαν αρχίσει να πέφτουν, οπόταν το κόστος θα ήταν μικρότερο. Όμως, επέμενε ότι λόγω του ότι η κατοικία είχε κτιστεί προς το τέλος του 2003, θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι τιμές που επικρατούσαν τη συγκεκριμένη περίοδο. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η Έκθεση που είχε ετοιμαστεί, αντικατόπτριζε τις προσφορές που θα έδινε ο κάθε εργολάβος και περιλάμβανε και τα επιπρόσθετα έξοδα, ακόμα και της τοποθέτησης της πινακίδας του εργολάβου, αλλά και των υπεργολάβων. Έδωσε παράδειγμα ένα τοιχαράκι, το οποίο είχε χρεωθεί €140- το τετραγωνικό μέτρο, ενώ ο ίδιος το είχε υπολογίσει €150- ολόκληρο. Πρόσθεσε επίσης ένα ποσό για να καλυφθούν τα υπόλοιπα έξοδα του εργολάβου, όπως και οι ασφάλειες. Ο ίδιος είχε ενσωματώσει ένα ποσό της τάξεως των €400- για την έκδοση ασφάλειας ευθύνης εργοδότη, αφού ανερχόταν στο ποσοστό του 1,6% των Λ.Κ.1.000-. Ερωτήθηκε εκτεταμένα πάνω σε κάθε ένα ξεχωριστά, τα δεδομένα τα οποία κατέγραψε στην Έκθεσή του. Εξήγησε, με αναφορά στο Τεκμήριο 9, κάθε μία από τις εργασίες που έγιναν με αναφορά πάντοτε στις τιμές που μπορούσαν να εξασφαλιστούν από ένα εργολάβο τη δεδομένη στιγμή ανέγερσης. Όμως, ήταν η δική του άποψη, ότι τα μέρη είχαν καταλήξει στο Δικαστήριο γιατί δεν λήφθηκαν προσφορές για κάθε μια από τις εργασίες που έπρεπε να εκτελεστεί στη συγκεκριμένη κατοικία. Ήταν η δική του θέση ότι για μια στέγη αξίας €4.500- οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν χρεωθεί το ποσό των €9.000-. Κατέληξε, ότι η συγκεκριμένη κατοικία είχε στοιχήσει περίπου Λ.Κ.86.000-, δηλαδή €121.000-. Δεν περιλήφθηκε το Φ.Π.Α. γιατί τότε δεν καταβαλλόταν Φ.Π.Α. στις οικοδομικές εργασίες. Υποστήριξε, ότι ο ίδιος δεν γνώριζε το συμφωνηθέν ποσό ανέγερσης της κατοικίας, ούτε και γνώριζε τη συμφωνία που είχε γίνει μεταξύ των μερών. Ο ίδιος προχώρησε με βάση το γεγονός ότι είχαν δοθεί οδηγίες για να κτιστεί το συγκεκριμένο σπίτι το 2003 και έπρεπε ο εργολάβος να βγει σε προσφορές το
29. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι το 2006 οι τιμές ήταν πιο φθηνές από το 2003 και η κατοικία θα κόστιζε λιγότερο. Ερωτηθείς σε έκταση σε επί μέρους θέματα που αφορούσαν την εκτίμηση, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος καθορίζοντας τις τιμές μονάδας, αναφερόταν στις τιμές που μπορούσε να εξασφαλίσει ένας καλός εργολάβος, δυνάμει προσφορών, όχι στις τιμές που πλήρωσε η Ενάγουσα Εταιρεία, οι οποίες μπορούσαν να αποδειχθούν, κατά την άποψή του, με την προσκόμιση των αποδείξεων. Παραδέχθηκε ότι είχε γίνει καλή δουλειά, αλλά παράλληλα ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να χρεώνεται για μια στέγη αξίας €4.500-, το ποσό των €9.000-, αφού ακόμα και εάν προστεθεί στο ποσό των €4.500- ένα περιθώριο κέρδους 20%, τότε γίνεται €5.500-, όχι €9.000-. Όσον αφορά το περιεχόμενο της Εκτίμησής του, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε επιθεωρήσει το σπίτι και οι κορνίζες, τα μάρμαρα, τα κεραμικά καθώς και τα σκαλοπάτια, είχαν αγοραστικές αξίες τις οποίες ο ίδιος ήταν πρόθυμος να αναπροσαρμόσει με την προσκόμιση των τιμολογίων αγοράς τους. Ο ίδιος είχε καταγράψει τις τιμές που θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένας καλός εργολάβος. Είχε χρησιμοποιήσει τα σχέδια του 2004 γιατί δεν υπήρχαν άλλα σχέδια, αλλά ούτε και υπήρχαν μηχανολογικά σχέδια. Επέμενε ότι σύμφωνα με τις μετρήσεις του, είχε κοστολογήσει την ανέγερση της συγκεκριμένης κατοικίας στις €121.000-, δηλαδή Λ.Κ.86.000- περίπου. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι δεν του είχαν αναφέρει οι Εναγόμενοι 1 και 2 οτιδήποτε σε σχέση με τη συμφωνία που είχαν με την Ενάγουσα Εταιρεία ή σε σχέση με το συμφωνηθέν ποσό ανέγερσης της συγκεκριμένης κατοικίας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις. Ο κ. Σάββα εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της Ενάγουσας Εταιρείας δεν έχει αποδείξει την παροχή υπηρεσιών αξίας €185.187-. Έκανε αναφορά στο γεγονός ότι ο κοστολόγος της Ενάγουσας Εταιρείας δεν είχε αναφέρει σε σχέση με ποιο έτος είχε κοστολογήσει την οικοδομή. Επίσης, επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στη σχέση εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 και του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας. Ο κ. Παπαντωνίου συμφώνησε με τον κ. Σάββα ότι υπήρχε αλληλοεκτίμηση και αγάπη μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 και του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας και γι' αυτό ο ίδιος ανέμενε ότι θα υπήρχε συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών. Όμως, ήταν ο ισχυρισμός του, ότι εισήλθαν στην οικία χωρίς να τους παραδοθεί και είχαν συνδέσει κρυφά το ρεύμα. Κατά τον ισχυρισμό του, η απόφαση για υλοποίηση της συμφωνίας είχε γίνει 20/05/2004 και η συμφωνία που είχε γίνει είχε τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αφού στην ουσία δεν αφορούσε απλά μια εργοληπτική εταιρεία η οποία είχε αναλάβει την ανέγερση μιας οικοδομής. Κατέληξε, ότι η Ενάγουσα Εταιρεία δεν είχε υποχρέωση να προσκομίσει οποιεσδήποτε αποδείξεις γιατί οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενεργούσαν μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου τους. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΥΡΙΑΣ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη