MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. NATHAN LUCAS WALTON κ.α., Αρ. Αγωγής: 1375/11, 13/7/2012

(1)και

(2)και Δ.64, θθ.1

(1)και

(2)και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιάννη Κυριακίδη ο οποίος εργάζεται στα γραφεία των δικηγόρων των εναγομένων 1 και 2 και στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: · Η επίδοση των δικαστικών εγγράφων έγινε στο δικηγόρο κ. Μάριο Κυριακίδη. Κατά την επίδοση κανένας άλλος δεν υπήρχε στο γραφείο εκτός από τον ίδιο. · Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει και στηρίζει την Αίτηση για παραμερισμό ημερομηνίας 13/2/2012 έγινε από τον κ. Μάριο Κυριακίδη. Ο κ. Μ. Κυριακίδης έκαμε ο ίδιος την ένορκη δήλωση επειδή δεν θα ήταν αποδεκτή μαρτυρία η συμπερίληψη του γεγονότος της επίδοσης στον ίδιο σε ένορκη δήλωση τρίτου προσώπου. · Εν πάση περιπτώσει, υπάρχει αμφισβήτηση ως προς το βαθμό που δικηγόρος διαδίκου μπορεί να είναι και ενόρκως δηλών σε αίτηση στη διαδικασία και, συνεπώς, υπάρχει κίνδυνος το Δικαστήριο να μη δεχθεί σαν μαρτυρία κατά την εκδίκαση της Αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 13/2/2012 την ένορκη δήλωση του κ. Μ. Κυριακίδη, η οποία τη συνοδεύει. · Για το λόγο αυτό είναι εύλογο και δίκαιο όπως επιτραπεί η καταχώρηση της επισυνημμένης ως Τεκμήριο Α πρόσθετης ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά γεγονότα κατά την εκδίκαση της εν λόγω Αίτησης αφού είναι ενδεχόμενο ολόκληρο ή μέρος του περιεχομένου της να απορριφθεί αφού γίνεται από δικηγόρο διαδίκου. · Οι Ενάγοντες, πέραν των δικαστικών εγγράφων για τα οποία πήραν άδεια από το Δικαστήριο να επιδώσουν σε μη Κύπριους εκτός δικαιοδοσίας, επέδωσαν στην ελληνική γλώσσα, χωρίς άδεια και τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 24/11/2011 μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και τα επισυνημμένα σ΄ αυτήν τεκμήρια, γεγονός αποφασιστικής σημασίας για το κύρος της επίδοσης, το οποίο παραλήφθηκε από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση των εναγομένων 1 και 2 για παραμερισμό και είναι δίκαιο όπως εισαχθεί ως μαρτυρία με πρόσθετη ένορκη δήλωση. Επιπλέον, επέδωσαν το κλητήριο μαζί με την ειδοποίηση κλητηρίου, γεγονός που, κατά τον ενόρκως δηλούντα, πλήττει το κύρος της επίδοσης και το γεγονός αυτό είναι δίκαιο να αναφερθεί στο Δικαστήριο με πρόσθετη ένορκη δήλωση. · Στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές θα μπορούσαν να κάνουν την ένορκη δήλωση στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου, Δικαστού ή Προξένου ή προσώπου νόμιμα εξουσιοδοτημένου να υπάγει όρκους, αλλά, όταν ο κ. Μάριος Κυριακίδης επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί τους για την ανάγκη καταχώρισης αίτησης για παραμερισμό που να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενός από τους δύο, του ανέφεραν ότι τα έγγραφα που τους στάληκαν ήταν στην ελληνική γλώσσα, την οποία δεν γνωρίζουν, και, συνεπώς, δεν ήταν σε θέση να προβούν σε ένορκη δήλωση και, επιπλέον, ξενόγλωσση ένορκη δήλωση δεν γίνεται δεκτή για καταχώριση εκτός αν συνοδεύεται με ένορκη δήλωση μεταφρασμένη στα ελληνικά από μεταφραστή ο οποίος καταθέτει δική του ένορκη δήλωση για τη μετάφραση ταυτόχρονα με την ένορκη δήλωση του ξενόγλωσσου μάρτυρα. Κατά την άποψη του ενόρκως δηλούντα αυτό είναι σημαντικό στοιχείο, το οποίο είναι δίκαιο να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. · Το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση αποτελεί ύβρη κατά του κ. Μάριου Κυριακίδη, τον οποίο παρουσιάζει και σαν ψεύδορκο. Από τα δεδομένα στον υπολογιστή του δικηγορικού γραφείου ο ενόρκως δηλών έχει βρει ότι στάληκε από το δικηγορικό γραφείο της δρος Αικατερίνης Αλεξάνδρου στο Λονδίνο email ημερομηνίας 16/12/2011 το οποίο αναφέρεται σε αποστολή προς τον κ. Μάριο Κυριακίδη επισυνημμένου αντιγράφου του κλητηρίου της αγωγής το οποίο της έστειλαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 στο Λονδίνο πάνω στο οποίο φαίνεται η ημερομηνία επίδοσης 21/11/2011 και υπογραφή επιδότη. Συνεπώς, θα πρέπει να απαντηθούν οι ισχυρισμοί περί ψευδορκίας και αναξιοπιστίας του κ. Μάριου Κυριακίδη, οι οποίοι αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Ένστασης. · Με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Ένστασης η ενάγουσα τράπεζα εισάγει ανεπίτρεπτα μαρτυρία η οποία δεν ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της αίτησης ημερομηνίας 24/11/2011 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση. Στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης της Ένστασης γίνεται αναφορά στο επισυνημμένο σε αυτήν Τεκμήριο 4 για να προβληθεί ο ισχυρισμός ότι ο κ. Μάριος Κυριακίδης και η δρ Αικατερίνη Αλεξάνδρου εξουσιοδοτήθηκαν να δέχονται επιδόσεις δικαστικών εγγράφων. Ούτε το Τεκμήριο 4, ούτε το Τεκμήριο 5 ήσαν ενώπιον του Δικαστηρίου όταν αποφάσιζε επί της αιτήσεως των Εναγόντων ημερομηνίας 24/11/2011. Εν πάση περιπτώσει, τόσο το Τεκμήριο 4, όσο και το Τεκμήριο 5, αναφέρονται σε εξουσιοδότηση αναζήτησης από την Τράπεζα όλων των εγγράφων σχετικών με τους λογαριασμούς τους με πλήρη εξουσιοδότηση σε σχέση με το θέμα αυτό και όχι να δέχονται επιδόσεις δικαστικών εγγράφων όπως, κακή τη πίστει, παρερμήνευσαν τα δύο αυτά έγγραφα οι Ενάγοντες. Περαιτέρω, το Τεκμήριο 4 δόθηκε «without prejudice» και δεν μπορεί να γίνει δεκτό ως μαρτυρία και τα γεγονότα αυτά είναι εύλογο και δίκαιο να περιέλθουν σε γνώση του Δικαστηρίου για σκοπούς απονομής δικαιοσύνης. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών πιστεύει ότι το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3, 4 και 5 δεν συνιστά μέρος της συμφωνίας δανείου των εναγομένων 1 και 2 με την ενάγουσα τράπεζα και, συνεπώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνεται στη συμφωνία αυτή όρος όσον αφορά τόπο, χρόνο και πρόσωπο για την επίδοση κατά παρέκκλιση από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών πιστεύει ότι η ιδιότητα και μόνο του δικηγόρου δεν δικαιολογεί υποκατάστατη επίδοση σε αυτόν κλητηρίου αγωγής. · Από την παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης της ένστασης προκύπτει ότι οι Ενάγοντες είναι με την εντύπωση ότι η δικονομική τους υποχρέωση σύμφωνα με τον Ε. Κ. 1393/2007 να επιδώσουν δικαστικά έγγραφα εκπληρώνεται με την πληροφόρηση τους από τους δικηγόρους τους για την ύπαρξη απαίτησης εναντίον τους από την ενάγουσα τράπεζα. Οι θέσεις αυτές των εναγόντων θα πρέπει να απαντηθούν με πρόσθετη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. · Στην παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης της ένστασης γίνεται αναφορά στις προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος επίδοσης κλητηρίου αγωγής ή ειδοποίησης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Με βάση τον σχετικό δικονομικό κανόνα, τέτοιο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί εκτός αν η περίπτωση είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Οι Ενάγοντες με την αίτηση τους για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν ανέφεραν οτιδήποτε σχετικό με το θέμα και, συνεπώς, δεν εδικαιούνταν το εκδοθέν διάταγμα. Αντίθετα, ζήτησαν ταυτόχρονα άδεια για υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας, αίτημα αντιφατικό προς το πρώτο και αποτελεί λόγο ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. · Περαιτέρω, οι ενάγοντες παρέλειψαν να καταθέσουν στον Πρωτοκολλητή τα προς επίδοση έγγραφα πριν από την επίδοση, όπως επιβάλλει η Δ.6, θ.7

(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. · Οι επισημάνσεις αυτές δεν περιλήφθηκαν στην ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης και αποτελούν καλό λόγο για την παραχώρηση από το Δικαστήριο άδειας στους Εναγόμενους 1 και 2/Αιτητές για καταχώρηση πρόσθετης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του όλα τα γεγονότα και πληροφορίες που αφορούν το κύρος της επίδοσης και των διαταγμάτων, το οποίο αμφισβητείται με την Αίτηση. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην αίτηση κατεχωρήθη ένσταση, η οποία βασίζεται στη Δ.2, θ.2, 6, 7-15, Δ.5,θθ1-8, 9, 10, Δ.5Α, Δ.6, θ.1(ε) (Ι), 2-9, 16, θθ.1-8, 9, 10-11, Δ.39, θθ.1-21, Δ.48, θθ.1-3, 4

(1),

(2), 5-13, Δ.59, θθ.1-35, Δ.64, θθ.1

(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 10, 13, 14, 17-20, 23-25, 73-75 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, στα Άρθρα 1-71, 32

(3), 41, 42 του Νόμου 14/1960, στα Άρθρα 1-5, 7-8, 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στη νομολογία και το κοινοδίκαιο καθώς, επίσης, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές δεν αποκαλύπτουν καλό λόγο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κου Γιάννη Κυριακίδη οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές επιχειρούν να επαναλάβουν το αρχικό περιεχόμενο και ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 13.2.12 των Εναγομένων 1 και 2/Αιτητών. Τα ισχυριζόμενα γεγονότα που επιθυμούν να φέρουν σε γνώση του Δικαστηρίου οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ήταν ήδη γνωστά σε αυτούς από τότε που καταχώρησαν την Αίτηση ημερομηνίας 13.2.

1. Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές επιχειρούν να προσαγάγουν πρόσθετη ή απαντητική μαρτυρία η οποία ήταν ήδη γνωστή σε αυτούς από τότε που κατεχώρησαν την Αίτηση ημερομηνίας 13.2.
2. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή νομικούς ισχυρισμούς και/ή ισχυρισμούς γεγονότων άσχετους με τα επίδικα θέματα και/ή νομικά αβάσιμους. Η υπό εξέταση Αίτηση υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα, αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και δεν συμβάλλει στην ορθή, δίκαιη, αποτελεσματική και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Σε καμία περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος για παροχή άδειας του Δικαστηρίου στους Εναγόμενους 1 και 2/Αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Άννας Χριστοδούλου, Λειτουργού της Υπηρεσίας Ανάκτησης Χρεών των Εναγόντων στην οποίαν ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Κατά την εκδίκαση της παρούσας Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο κος Μ. Κυριακίδης εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2/Αιτητών εν πρώτοις αναφέρθηκε στην κύρια νομική βάση της Αίτησης που είναι η Δ.48,θ.4

(2)εξηγώντας ότι για να πετύχει η Αίτηση για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ή πρόσθετη ένορκη δήλωση ο Αιτητής πρέπει να τεκμηριώσει την ύπαρξη καλού λόγου. Υποστήριξε ότι, ενώ δεν καθορίζεται στην εν λόγω διάταξη τι συνιστά «καλό λόγο», η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου και θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Επεσήμανε την αλλαγή που έγινε και την αντικατάσταση της Δ.48,θ.4

(2)το 1999 που απέβλεπε στην αλλαγή του χαρακτήρα της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη ενδιάμεσης αίτησης ή ένστασης και που αποσκοπούσε στη διευκόλυνση προσαγωγής της μαρτυρίας και την παραχώρηση δικαιώματος αλλαγής ή τροποποίησης της ή απάντησης σε ισχυρισμούς που ηγέρθηκαν από τον αντίδικο σε δική του προηγούμενη ένορκη δήλωση αντί αντεξέτασης. Υποστήριξε ότι τέτοιου είδους αιτήσεις θα πρέπει να κρίνονται με φιλελεύθερο πνεύμα υπό την έννοια ότι κάθε πρόσθετη μαρτυρία που βοηθά το Δικαστήριο στη διαμόρφωση της δικανικής του κρίσης και κάθε μαρτυρία που αποσκοπεί στην αντικατάσταση ή συμπλήρωση υφιστάμενης ή σε απάντηση σε ισχυρισμούς περιεχόμενους σε ένορκη δήλωση για αντίδικο θα πρέπει να γίνεται αποδεχτή νοουμένου ότι δεν παραβλάπτεται ουσιαστικό συμφέρον του αντιδίκου και δεν συντρέχει κακή πίστη ή πρόθεση παρέλκυσης της διαδικασίας. Υποστήριξε ότι δεν μπορεί να εγείρεται θέμα επανάληψης των ισχυρισμών που περιέχει η ένορκη δήλωση του κου Μ. Κυριακίδη προς υποστήριξη της Αίτησης παραμερισμού ημερ.13.2.12 με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση εφόσον η άλλη πλευρά ισχυρίζεται ότι αυτή η ένορκη δήλωση του κου Μ.Κυριακίδη δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Όσον αφορά δε τους υπόλοιπους ισχυρισμούς στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση ο συνήγορος υποστήριξε ότι συνιστούν απάντηση σε ισχυρισμούς των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση τους οποίους εγείρουν με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση τους στην Αίτηση παραμερισμού και επανέλαβε και υιοθέτησε τα όσα σχετικά αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση. Όσον αφορά τη θέση των Εναγόντων ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει επίκληση ισχυρισμών και γεγονότων που ήταν γνωστά στους Εναγόμενους 1 και 2/Αιτητές, επεσήμανε ότι η επίκληση τους δεν εμποδίζεται όταν γίνεται σε απάντηση ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του αντιδίκου. Τέλος, εισηγήθηκε ότι αποτελεί καλό λόγο για παραχώρηση άδειας καταχώρησης της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης το ενδεχόμενο να αγνοηθεί η ένορκη δήλωση του κου Μ. Κυριακίδη ως δικηγόρου διαδίκου καθώς επίσης και επειδή τα στοιχεία που οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που προβάλλουν οι Ενάγοντες/Καθ'ων η Αίτηση με την Ένσταση τους στην Αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 13.2.

1. Ο κος Αλ. Κουκούνης εκ μέρους των Ενάγοντων/Καθ' ων η Αίτηση, αφού αναφέρθηκε στη νομική βάση της Αίτησης και σε σχετική νομολογία που την έχει ερμηνεύσει, υποστήριξε ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές δεν αποκαλύπτουν καλό λόγο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επεσήμανε ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κου Γιάννη Κυριακίδη οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές επιχειρούν να επαναλάβουν το αρχικό περιεχόμενο και ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του κου Μ. Κυριακίδη που υποστηρίζει την Αίτηση ημερομηνίας 13.2.12, γεγονός που δεν δικαιολογεί την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Τόνισε δε ότι αυτό το γεγονός διαπιστώνεται από μια απλή ανάγνωση της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης και σύγκριση της με την ένορκη δήλωση του κου Μ. Κυριακίδη. Επιπλέον ο συνήγορος επεσήμανε ότι οι ίδιοι οι Εναγόμενοι 1 και 2/ Αιτητές αποδέχονται αυτό το γεγονός επιχειρώντας να δικαιολογήσουν το αίτημα τους για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επί του ζητήματος αυτού ο κος Κουκούνης τόνισε ότι δεν είναι του παρόντος που θα κριθεί από το Δικαστήριο αν θα δεχθεί ή όχι την μαρτυρία που προκύπτει από την ένορκη δήλωση του κου Μ. Κυριακίδη και, επομένως, αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καλός λόγος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Πρόσθεσε δε ότι αν οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές θεωρούν ότι η Αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 13.2.12 είναι θνησιγενής, τότε μπορούν να προχωρήσουν στην απόσυρση της με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στη συνέχεια ο συνήγορος αναφέρθηκε εξειδικευμένα σε παραγράφους της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης συγκρίνοντάς την με την ένορκη δήλωση του κου Μ. Κυριακίδη επισημαίνοντας τις επαναλήψεις που προκύπτουν. Επιπλέον προβλήθηκε η θέση ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση αφού μεσολάβησαν δύο δικάσιμοι, ήτοι 10.4.12 και 11.5.12 που ήταν ορισμένη η Αίτηση παραμερισμού ημερ.13.2.12 μετά από την καταχώρηση στις 3.4.12 της Ένστασης δηλαδή μετά την παρέλευση 1 ½ μηνός από της καταχώρησης της Ένστασης. Τονίστηκε δε ότι ο βασικός λόγος που επικαλούνται οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ήτοι το γεγονός ότι ο ομνύοντας στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 13.2.
2. κος Μ. Κυριακίδης ήταν και δικηγόρος των Εναγόμενων 1 και 2/Αιτητών και ότι αυτό πιθανότατα να προκαλούσε πρόβλημα για τους Εναγόμενους 1 και 2/Αιτητές στην εκδίκαση της Αίτησης παραμερισμού, ήταν γνωστό σε αυτούς ή τουλάχιστον θα έπρεπε να τους κοινοποιηθεί από τους δικηγόρους τους από της καταχώρησης της Αίτησης παραμερισμού. Τέλος, ο συνήγορος υποστήριξε ότι δεν μπορεί να καθυστερείται η εκδίκαση της ουσίας της Αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 13.2.12 ειδικά έχοντας υπόψη ότι η υπό διαμαρτυρία εμφάνιση των Εναγόμενων 1 και 2/Αιτητών δεν μπορεί να συνεχίζεται εσαεί και, ως εκ τούτου, η υπό κρίση Αίτηση που υποβάλλεται καθυστερημένα αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48,θ.4

(2)μετά από αναμόρφωση της με την Κ.Δ.Π, 5/99, ημερ. 23/12/99 διαμορφώθηκε ως εξής: «

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Με βάση αυτό το Θεσμό, σε περίπτωση αμφισβητουμένων γεγονότων, αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε με τον παλαιό Θεσμό, η προσαγωγή πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας, εκτός, βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, των ενόρκως δηλούντων. Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας είναι τα ακόλουθα[1]:

1. Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση δια κλήσεως, ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων.
2. Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης[2].
3. Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί.
4. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της Ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48,θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48,θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Και οι δύο πλευρές με έχουν παραπέμψει στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. και άλλος ν. Ανδρέα Λεωνίδα, Πολ. Έφ. 277/07 ημ. 10.2.2010 η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Στο πλαίσιο της εξέτασης της αίτησης εκείνης τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα που έχει ως εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Στην προκειμένη υπόθεση διαπιστώνω ότι η πλευρά των Αιτητών/Εναγομένων 1 και 2 επιδιώκουν την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης βασικά για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος αφορά και αναφέρεται στην καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία να περιέχει τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης του κου Μάριου Κυριακίδη που κατεχώρησε προς υποστήριξη της Αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 13.2.12 σε περίπτωση που η εν λόγω ένορκη δήλωση δεν θα μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ο δεύτερος λόγος αφορά την παράθεση των θέσεων των Εναγομένων καθ' όσον αφορά ισχυρισμούς που προβάλλονται από τους Ενάγοντες στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένστασή τους. Για το σκοπό αυτό η πλευρά των Εναγομένων εξειδικεύει τόσο τους ισχυρισμούς των Εναγόντων όσο και τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης τους στις οποίες αυτοί οι ισχυρισμοί περιέχονται και οι οποίοι, κατά τη γνώμη των Εναγομένων, χρήζουν απάντησης από μέρους τους. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο θα ήθελα να πω, σε συμφωνία με τα όσο σχετικά έχει εισηγηθεί ο κος Αλ. Κουκούνης, ότι δεν είναι του παρόντος να κριθεί από το Δικαστήριο κατά πόσον η μαρτυρία που προκύπτει από την ένορκη δήλωση του κου Μάριου Κυριακίδη είναι αποδεχτή ή όχι και, επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης ως καλός λόγος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης το ενδεχόμενο, όταν εξεταστεί το εν λόγω ζήτημα, να αγνοηθεί τέτοια μαρτυρία. Κατά συνέπεια κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του Γιάννη Κυριακίδη στην οποία να επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του κου Μάριου Κυριακίδη ημερομηνίας 13.2.12 που υποστηρίζει την Αίτηση παραμερισμού της ιδίας ημερομηνίας. Όσον αφορά το δεύτερο λόγο που προβάλλεται και αναφέρθηκε ανωτέρω, θεωρώ ότι αποδεικνύεται η ύπαρξη καλού λόγου για να δοθεί η ευκαιρία στους Εναγόμενους να απαντήσουν και να αντικρούσουν ή να αμφισβητήσουν συγκεκριμένους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση των Εναγόντων που συνοδεύει την Ένσταση οι οποίοι εξειδικεύονται και αφορούν το κύρος της επίδοσης και των διαταγμάτων, αντικείμενο της διαδικασίας της Αίτησης παραμερισμού. Με άλλα λόγια τα στοιχεία που οι Εναγόμενοι επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι, κατά την κρίση μου, στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που προέβαλαν οι Ενάγοντες στην ένορκη δήλωση που καταχώρησαν προς υποστήριξη της Ένστασης τους. Δεν πρόκειται, κατά την εκτίμηση του Δικαστηρίου, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία, ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των Εναγομένων αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που θα ήταν επιθυμητό να επιτραπεί στους Εναγόμενους να προβάλουν ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του μία ολοκληρωμένη εικόνα των σχετικών γεγονότων. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι, όπως έχω ήδη επισημάνει, έχουν εξειδικεύσει και συγκεκριμενοποιήσει τις αναφορές των Εναγόντων που, κατά την άποψή τους, χρήζουν απάντησης και αντίλογου όπως, επίσης, και τα ζητήματα για τα οποία επιθυμούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Με αυτό τον τρόπο έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο υπόβαθρο για να μπορέσει το Δικαστήριο να ασκήσει ευχερώς τη διακριτική εξουσία που του παρέχεται και να κρίνει κατά πόσον προκύπτει θέμα καλού λόγου όπως ο σχετικός Θεσμός επιβάλλει. Να πω και κάτι τελευταίο. Δεν έχω διαπιστώσει ότι οι Εναγόμενοι/Αιτητές επεδίωξαν ή επιδιώκουν με την υποβολή του υπό εξέταση αιτήματος την καθυστέρηση ή την πρόκληση δυσχέρειας ή επιβράδυνσης της όλης διαδικασίας ένεκα της μεσολάβησης κάποιου χρονικού διαστήματος μέχρι την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση θα επιτύχει μερικώς. Ως αποτέλεσμα δίδεται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε απάντηση των θεμάτων που προκύπτουν από τις παραγράφους 6,8,9,15,16,17,18 και 24 της ένορκης δήλωσης των Εναγόντων που συνοδεύει την Ένσταση με τον τρόπο που εξειδικεύεται στις παραγράφους 6,10,11,12,13,14 και 15 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, Τεκμήριο Α. Για τις υπόλοιπες παραγράφους της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στο βαθμό που αυτές συμπεριλαμβάνουν ισχυρισμούς και στοιχεία που περιέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση που κατεχωρήθη από μέρους των Εναγομένων 1 και 2 προς υποστήριξη της Αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 13.2.12 δεν εγκρίνεται το αίτημα. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Δεν βρίσκω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για παρέκκλιση από το γενικό κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται στα έξοδά του και, επομένως τα έξοδα της υπό εξέταση Αίτησης κατά το ήμισυ αυτών - ενόψει της μερικής επιτυχίας των Εναγομένων/Αιτητών - όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων/Αιτητών, να καταβληθούν δε κατά το πέρας της υπόθεσης. (Υπ.) ................... Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ [1] Δέστε Κώστα Μιντή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου Αντωνάκη Μιντή ν. Reprevus Trading Ltd. κ.α. αρ. αγ. 2232/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημ. 19.7.00 η οποία δόθηκε από τον Κ. Κληρίδη, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε). [2] Δέστε Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 2972008 ημερ. 21/4/2008. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο