ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΤΔ ν. ΣΠΥΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Γεν. Αίτηση Αρ: 33/12, 28/6/2012

(1)(β), 52

(2)(β)3,4, και 5 στο Νόμο Περί Διαιτησίας Κεφ 4 άρθρα 2,3,4,6,7,11,16,20,21,22,23 και 30 στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.48 Θ1-3 Θ8,Θ9 Δ.64,Θ1 και 2, Δ.47 Θ1,2 και 34,5, και 6, Δ.48 θ1 έως 4 και Θ9 στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και της Πρακτικής. Στην ειδοποίηση ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους:

1. Ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι μεταξύ του και των Αιτητών δεν υπογράφτηκε Γραπτή Συμφωνία Συνυποσχετικού για την υποβολή υφιστάμενων ή μελλοντικών διαφορών των διαδίκων σε διαιτησία σύμφωνα με τον Νόμο Περί Διαιτησίας Κεφ.
3. Ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Διαιτητή είναι παράνομη, άκυρη και χωρίς αντικείμενο και εκδόθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας.
4. Ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Διαιτητής δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει την απόφαση ημερ. 16/11/2011 γιατί μεταξύ του Καθ'ου η Αίτηση και των Αιτητών δεν υπογράφτηκε Γραπτή Συμφωνία Συνυποσχετικού, για την υποβολή υφισταμένων ή μελλοντικών διαφορών των διαδίκων σε διαιτησία.
5. Ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Διαιτητή ημερομηνίας 16/11/2011 δεν είναι τελική απόφαση γιατί η ρηθείσα απόφαση δεν γνωστοποιήθηκε στο Καθ'ου η Αίτηση όπως ορίζεται και καθορίζεται από τον νόμο και τους θεσμούς για να μπορέσει ο Καθ'ου η Αίτηση να την εφεσιβάλει.
6. Η αίτηση των Αιτητών είναι πρόωρη καθότι η απόφαση του Διαιτητή δεν γνωστοποιήθηκε στον Καθ'ου η Αίτηση όπως ορίζεται και καθορίζεται από τον νόμο για να μπορέσει ο Καθ'ου η Αίτηση να την εφεσιβάλει.
7. Ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Διαιτητή είναι παράνομη και/η άκυρη γιατί ο Διαιτητής δεν εξήγησε στον Καθ'ου η Αίτηση τις συνέπειες της απόφασης και δεν γνωστοποίησε την απόφαση του.
8. Ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Διαιτητή είναι άκυρη καθότι κανένας δεν τον ενημέρωσε ότι στις 16/11/2011 θα εκδιδόταν απόφαση δεσμευτική εναντίον του και ως εκ τούτου δεν εμφανίστηκε με δικηγόρο για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του και ούτε του εξήγησαν ότι έπρεπε να παρουσιάσει όλα τα στοιχεία που είχε προς υποστήριξη της υπόθεσης του ενώπιον του Διαιτητή με αποτέλεσμα να στερηθεί το δικαίωμα ακροάσεως που διέπει και την διαδικασία της διαιτησίας.
9. Ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν ακολουθήθηκαν στην διαδικασία της διαιτησίας οι διαδικαστικοί και αποδεικτικοί κανόνες που ακολουθούνται και στις δικαστικές διαδικασίες με αποτέλεσμα ο Καθ'ου η Αίτηση να στερηθεί των συνταγματικών του δικαιωμάτων. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν υπήρχε ίση μεταχείριση μεταξύ των εγγυητών και/η πρωτοφειλετών καθότι η Κυπριακή Δημοκρατία ως εγγυήτρια απαλλάχτηκε των υποχρεώσεων της χωρίς οποιοδήποτε λόγο με αποτέλεσμα να γίνεται κατάχρηση της διαδικασίας.
10. Οι Αιτητές με δόλο και/η απάτη και/η δυνάμει ψευδών παραστάσεων εξασφάλισαν την υπογραφή του Καθ'ου Αίτηση σε συμφωνία και ενόψει των ανωτέρω ισχυρισμών οι Αιτητές κωλύονται να επιλύσουν τη διάφορα που προέκυψε με διαιτησία και όφειλαν να επιλύσουν τη διάφορα δικαστικώς.
11. Εάν αποδειχτεί ότι ο Καθ'ου η Αίτηση υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο γνωστοποίησης απόφασης ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δόλια και/η με απάτη εξώθησαν τον Καθ'ου η Αίτηση να υπογράψει την γνωστοποίηση της απόφασης του Διαιτητή χωρίς να του εξηγήσουν τι ακριβώς υπέγραφε και τις συνέπειες του.
12. Ο Διαιτητής δεν έλαβε υποψιν του στοιχεία και ισχυρισμούς που ανέφερε ο Καθ'ου η Αίτηση περί παράνομων ανατοκισμών και για επιβολή τόκου πέραν του εκ του νόμου επιτρεπόμενου και ως εκ τούτου χειρίστηκε κακώς την υπόθεση και η απόφαση του είναι άκυρη και παράνομη
13. Η Διαιτησία διεξήχθη παράτυπα και η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα καθότι ο Διαιτητής χειρίστηκε κακώς την υπόθεση.
14. Η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προωθήσει την εκτέλεση και εγγραφή διαιτητικής απόφασης
15. Η Ενόρκως Δηλούσα δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα.
16. Η διαιτητική απόφαση δεν εκδόθηκε από αρμόδιο Διαιτητή ο οποίος διορίσθηκε σύμφωνα με τον Νόμο και επομένως δεν είναι έγκυρη. Ο Καθ'ου η Αίτηση στην ένορκη δήλωση του, με την οποία υποστηρίζει την ένσταση, αναφέρει ότι δεν του γνωστοποιήθηκε η διαιτητική απόφαση και αρνείται ότι υπέγραψε το Τεκμήριο Β. Προβάλλει περαιτέρω ότι το δάνειο δεν χορηγήθηκε στον ίδιο αλλά σε άλλο πρόσωπο και πως εάν αποδειχθεί ότι υπέγραψε οποιανδήποτε συμφωνία δανείου η υπογραφή του εξασφαλίστηκε με δόλο και απάτη και/ή αποσπάσθηκε με ψευδείς παραστάσεις. Ισχυρίζεται ότι στις 16/11/11 εμφανίστηκε στη διαδικασία της διαιτησίας και ανέφερε στο Διαιτητή πως δεν γνωρίζει οτιδήποτε για τη σύναψη του δανείου και ότι ακόμα και εάν θεωρηθεί ότι δεσμεύεται από τη συγκεκριμένη σύμβαση δανείου, στο χρεωστικό υπόλοιπο αυτού έχουν χρεωθεί τόκοι που δεν δικαιολογούνται. Αναφέρει επίσης ότι ενώ ζήτησε από τον Διαιτητή χρόνο για να εμφανιστεί με δικηγόρο, ο τελευταίος προχώρησε στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 16/11/
17. Κατά την ακρόαση οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν στην επιχειρηματολογία τους με την κατάθεση και υιοθέτηση γραπτών αγορεύσεων. Στην υπό εξέταση περίπτωση θεωρώ ότι εφαρμογή έχει ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος 22/85 και όχι το Κεφ.4 όπου το άρθρο 21 προβλέπει για διαιτητικές αποφάσεις που εκδόθηκαν δυνάμει συνυποσχετικού. Πρόκειται για υπόθεση που αφορά διαφορά η οποία προέκυψε μεταξύ της αιτήτριας εταιρείας και του μέλους της. Το άρθρο 52

(1)και

(2)του Ν.22/85 προνοεί ότι διαφορές μεταξύ μελών και της εταιρείας παραπέμπονται προς επίλυση σε διαιτησία. Τα εδάφια 4 και 5 του άρθρου 52 καθορίζουν τη διαδικασία που ακολουθείται μετά την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία και της έκδοσης διαιτητικής απόφασης και κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτά πιο κάτω: «

(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.

(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Προκύπτει από τις πιο πάνω διατάξεις ότι ο τρόπος προσβολής της απόφασης του Διαιτητή είναι αυτός της έφεσης εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της απόφασης. Στην Αίτηση 110/95 της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου

(1995)1 Α.Α.Δ. 827, 831 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή.» Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52

(4)του Ν.22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή, η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πως θα μπορούσε να εκδηλωθεί τώρα, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που, επαναλαμβάνω αναφέρεται μόνο στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου που ακολούθησε, τέτοιο παράπονο.» Στην παρούσα διαδικασία ο δικαστικός έλεγχος που ασκείται είναι μόνο σε ότι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας v. Κυριακίδη κ.α.

(2008)1(Α) 716 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται την εμπλοκή του ιδίου, που αφενός να την διατάσσει και ταυτόχρονα να την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Για αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης». Από τα πιο πάνω προκύπτει συνεπώς ότι το ζήτημα που το Δικαστήριο θα εξετάσει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι κατά πόσο γνωστοποιήθηκε στο καθ'ου η αίτηση η επίδικη διαιτητική απόφαση. Είναι ζήτημα το οποίο εν πάση περιπτώσει έχει τεθεί από πλευράς του καθ'ου η αίτηση. Έχω διεξέλθει με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και είμαι ικανοποιημένη ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στο καθ'ου η αίτηση αφού ο ίδιος στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι ήταν παρών στην διαδικασία της διαιτησίας και στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης. Το άρθρο 52

(4)του Ν.22/85 δεν προβλέπει συγκεκριμένο και επιτακτικό τρόπο ή μέσο γνωστοποίησης. Η γνωστοποίηση του άρθρου 52

(4)σκοπό έχει να λάβει γνώση το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ώστε να μπορέσει να ασκήσει το προβλεπόμενο από το Νόμο ένδικο μέσο της έφεσης εντός της προθεσμίας των 21 ημερών. Επιπρόσθετα οι διαζευκτικοί ισχυρισμοί του καθ'ου η αίτηση ότι δεν υπέγραψε τη δήλωση γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης (Τεκμήριο Β) ή και αν την υπέγραψε οι αιτητές δόλια και/ή με απάτη τον εξώθησαν να την υπογράψει παρέμειναν μετέωροι. Η ενόρκως δηλούσα Στάλω Μαρδαπήττα δεν αντεξετάστηκε από τον καθ'ου η αίτηση. Ούτε φυσικά και η θέση ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη μπορεί να ευσταθήσει. Η ενόρκως δηλούσα για τους αιτητές αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία των αιτητών και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση για γεγονότα τα οποία γνωρίζει πολύ καλά λόγω της θέσης που κατέχει ως υπεύθυνη λειτουργός ανάκτησης χρεών. Είναι επίσης γεγονός ότι ο καθ'ου η αίτηση δεν άσκησε το δικαίωμα έφεσης που της παρέχει ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος. Τούτου δεδομένου δεν δύναται να προβάλλει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας λόγους ένστασης που αφορούν την ουσία της απόφασης του διαιτητή. Στην παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να αναθεωρηθεί η διαιτητική απόφαση. Ούτε μπορεί να προβάλλει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας τις ενστάσεις που προβάλλει και αφορούν το κανονικό και νομότυπο στη διαδικασία της διαιτησίας, καταχρηστικότητα της αίτησης, την υπογραφή της συμφωνίας δανείου με δόλο και απάτη ή και οιονδήποτε άλλο λόγο προβάλλει με σκοπό να επιτύχει την μη έγκριση της αίτησης. Όφειλε να το πράξει εάν επιθυμούσε υποβάλλοντας έφεση εντός της υπό του νόμου τιθέμενης προθεσμίας. Υπό το φως των πιο πάνω βρίσκω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής απόφασης. Συνεπώς εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ'ου η αίτηση. (Υπ.)................. Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο