Παναγιώτα Μουτσουρή ν. GYX Enastron Estate Ltd, Αρ. Αγωγής: 723/09, 10/10/2012

(3)του Συντάγματος, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.40 και Δ.48 Κ.1-9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 14 και 71 στη συμφυή δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου ως επίσης στις αρχές του δικαίου της επιείκειας και της φυσικής δικαιοσύνης. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης τίθεται με την ένορκη δήλωση του Γιώτη Μαούρη, ημερ. 20.4.2012, διευθυντή της εναγομένης - αιτήριας εταιρείας. Στα πλαίσια της ως άνω δήλωσης του, ο Μαούρης υποδεικνύει ότι η ως άνω εκ συμφώνου εκδοθείσα απόφαση ημερ. 14.2.2011, ήταν το αποτέλεσμα της αναγνώρισης εκ μέρους της αιτήτριας-εναγομένης εταιρείας του χρέους της προς την καθ΄ης η αίτηση, ενόψει της αγοράς από την πλευρά της αιτήτριας εταιρείας από την καθ΄ ης η αίτηση 500 μετοχών της εταιρείας Viking Developers Ltd. Το υπόλοιπο 50% των μετοχών της εταιρείας Viking Developers Ltd, σημειώνει, το κατέχουν ο πατέρας και ο αδελφός της ενάγουσας ενώ η περιουσία της περί ου ο λόγος εταιρείας ανέρχεται σε €750.

1. Τούτο, προτάσσει, καταδεικνύει ότι η αξία της ακίνητης περιουσίας της αιτήτριας στην εταιρεία Viking Developers Ltd, όχι μόνο καλύπτει αλλά υπερκαλύπτει το υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους. Η ενάγουσα, υποδεικνύει ο ομνύων, απέφυγε να δεσμεύσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο το τεμάχιο υπ΄ αριθμό 244 που ανήκει στην εταιρεία Viking Developers Ltd, ενώ αντίθετα προχώρησε στην εγγραφή memo σε όλα τα κτήματα της αιτήτριας στον Δήμο Παραλιμνίου, επτά στο σύνολο τους, των οποίων η συνολική αξία, σύμφωνα με εκτίμηση εγκεκριμένου εκτιμητή την οποία επικαλείται και παρουσιάζει, υπερβαίνει το €1.000.
2. Αποτελεί πραγματικότητα, συνεχίζει, ότι μέχρι σήμερα η αιτήτρια εταιρεία δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα προς εξόφληση ή μείωση του ως άνω εξ αποφάσεως χρέους της. Υποστηρίζει ωστόσο ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ανέμενε την έκδοση πολεοδομικής άδειας για την οικιστική ανάπτυξη του τεμαχίου με αρ. 244 το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι της εταιρείας Viking Developers Ltd. Η παροχή εγγύησης για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους, ως η πληροφόρηση της οποίας τυγχάνει από τον δικηγόρο του, δεν θα πρέπει να γίνεται με τρόπο που να στερεί ολοκληρωτικά το δικαίωμα των αιτητών για τη διάθεση και εκμετάλλευση όσης ακίνητης ιδιοκτησίας τους δεν είναι αναγκαία προς εγγύηση του ύψους του ποσού για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Αποτελεί θέση του ότι η εγγραφή απόφασης για χρέος το οποίο είναι μικρότερο σε αξία από το σύνολο της αξίας της περιουσίας της αιτήτριας εταιρείας η οποία βαρύνεται με αυτή, υπερβαίνει το λογικό και/ή δίκαιο και/ή εύλογο και/ή επιτρεπτό όριο της άσκησης του δικαιώματος των καθ΄ ων η αίτηση για διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καταλήγει, δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή κατάφορη αδικία των δικαιωμάτων της ενάγουσας αφού το δικαίωμα της διασφαλίζεται με εγγραφή της δικαστικής απόφασης σε μέρος της ακίνητης περιουσίας της αιτήτριας η οποία θα αντιστοιχεί στο ύψος του εξ αποφάσεως χρέους. Σε αντίθετη περίπτωση η επιβάρυνση του συνόλου της περιουσίας της αιτήτριας θα έχει σαν αποτέλεσμα η τελευταία να μην είναι σε θέση να αξιοποιήσει την περιουσία της, την οποία ενδεχομένως να χρησιμοποιήσει προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Η πλευρά της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση, προχώρησε στην καταχώρηση ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης στην υπό συζήτηση αίτηση. Στηριζόμενη στο ίδιο νομικό βάθρο προβάλλει στο σώμα της ένστασης της τους πιο κάτω λόγους: «(α). Η αίτηση είναι ελλιπής και παραπλανητική και δεν αποκαλύπτει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. (β). Η περιουσία της εταιρείας Viking Developers Ltd δεν μπορεί να διασφαλίσει την απαίτηση της ενάγουσας - καθής η αίτηση αλλά περαιτέρω είναι επιβαρημένη με υποθήκες που υπερβαίνουν κατά πολύ την αξία της εν λόγω περιουσίας. Η δικαστική απόφαση εκδόθηκε εναντίον των εναγομένων - αιτητών. (γ). Η ακίνητη περιουσία της εταιρείας G.Y.X. Enastron Estate Ltd είναι επιβαρυμένη με υποθήκες που υπερβαίνουν το €1.000.000,00 με αποτέλεσμα ο παραμερισμός ή και περιορισμός του δικαιώματος εγγραφής ΜΕΜΟ να περιορίζει και να εξασθενεί την δυνατότητα της ενάγουσας - καθής η αίτηση για είσπραξη της απαίτησης της. (δ). Μέχρι σήμερα 15 μήνες μετά την έκδοση της απόφασης οι εναγόμενοι - αιτητές δεν εκδήλωσαν καμία πρόθεση για ικανοποίηση της απαίτησης της ενάγουσας - καθής η αίτηση.» Η ενάγουσα - καθ΄ ης η αίτηση, με την ένορκη δήλωση της ημερ. 25.5.12 που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση, υποδεικνύει ανάμεσα σε άλλα πως με δεδομένο ότι έναντι του εξ αποφάσεως χρέους δεν έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό πλην το ποσό των εξόδων, το συνολικό οφειλόμενο ποσό δυνάμει της εκδοθείσας προς όφελος της απόφασης υπερβαίνει σήμερα το ποσό των €230.
3. Αποτελεί θέση της ότι οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας Viking Developers Ltd, με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την απαίτηση της εναντίον της εναγομένης, αφού δεν θα μπορούσε να προβεί σε οποιοδήποτε δικαστικό μέτρο εναντίον της περί ου ο λόγος εταιρείας για διασφάλιση της απαίτησής της. Το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορά την εταιρεία Viking Developers Ltd πέραν από άσχετο με τα θέματα που εγείρονται στην αίτηση της αιτήτριας είναι και σκόπιμα ελλειπές, αφού σύμφωνα με πιστοποιητικό έρευνας στο οποίο η ίδια αναφέρεται, η ακίνητη περιουσία της εν λόγω εταιρείας είναι υποθηκευμένη σε τραπεζικό ίδρυμα και στη ΣΠΕ Μακράσυκας για συνολικό ποσό δανείων που υπερβαίνει τις €815.
4. Κατά τον ίδιο τρόπο προτάσσει ότι όσα αναφέρονται από την πλευρά της αιτήτριας σε σχέση με την αξία της ακίνητης περιουσίας της είναι αναληθή και σκόπιμα ελλειπή με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Πέραν του γεγονότος ότι η εκτίμηση για την αξία των περί ου ο λόγος κτημάτων δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και είναι υπερβολική, αφού η αξία της περιουσίας δεν υπερβαίνει κατά τον ομνύοντα τις €700.000, σημειώνεται το γεγονός ότι οι αιτητές σκόπιμα παρέλειψαν να ζητήσουν όπως στο πιστοποιητικό έρευνας που παρουσιάζουν στο Δικαστήριο περιληφθούν και οποιεσδήποτε επιβαρύνσεις υπάρχουν επί της ακίνητης ιδιοκτησίας τους, θέτοντας ταυτόχρονα υπόψη του Δικαστηρίου πιστοποιητικό έρευνας ημερ. 26.4.12, σύμφωνα με το οποίο οι επιβαρύνσεις στην ακίνητη ιδιοκτησία της εν λόγω εταιρείας υπερβαίνουν όπως υποστηρίζει το €1.000.
5. Αποτελεί θέση της ομνύουσας ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση ως ενοχλητική και/ή παραπλανητική αφού η εγγραφή memo επί ολόκληρης της ακίνητης ιδιοκτησίας των αιτητών σε καμία περίπτωση δεν διασφαλίζει την απαίτηση της εναντίον της αιτήτριας εταιρείας εξαιτίας των επιβαρύνσεων στην περιουσία της τελευταίας που υπερβαίνουν κατά πολύ την αντικειμενική αξία της. Επισημαίνοντας το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει εκδηλωθεί οποιαδήποτε πρόθεση από τους αιτητές για την ικανοποίηση της απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος τους, καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση με έξοδα σε βάρος των αιτητών, υποδεικνύοντας ότι οποιοσδήποτε περιορισμός ή/και παραμερισμός της εγγραφής memo στην περιουσία της αιτήτριας, θα δημιουργήσει κίνδυνο και πιθανή ανεπανόρθωτη ζημιά και κατάφορη αδικία στην ίδια ενόψει του γεγονότος ότι οι πολλές επιβαρύνσεις στην περιουσία της αιτήτριας εταιρείας αφήνουν την απαίτηση της ακάλυπτη, περιορίζοντας τη δυνατότητα για είσπραξή της. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις αγορεύσεις τους ανέπτυξαν και υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες τις οποίες αναφέρθηκαν. Η εγγραφή μιας δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνσης (memo) επί ακινήτου ενός εξ αποφάσεως οφειλέτη, αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. (βλέπε άρθρο 14

(1)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6). Η εγγραφή αυτή επενεργεί ως εγγύηση για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους, παρέχοντας δικαίωμα στον εξ αποφάσεως πιστωτή να προωθήσει αίτηση για εκποίηση του ακινήτου που βαρύνεται με την εγγραφή της απόφασης. (βλέπε άρθρα 53, 22, 23, 24 και 27 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6). Η εγγραφή ΜΕΜΟ επί ακίνητης ιδιοκτησίας διέπεται ουσιαστικά από το μέρος V του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, άρθρα 53-51 κάτω από τον τίτλο «Επιβάρυνση γης με εγγραφή απόφασης». Στο άρθρο 71 του ως άνω νομοθετήματος προβλέπεται ουσιαστικά η δυνατότητα ακύρωσης οποιασδήποτε εγγραφής της δικαστικής απόφασης έγινε στη βάση του μέρους αυτού του Νόμου. Ειδικότερα, το άρθρο 71 υπό τον πλαγιότιτλο, «αίτηση για ακύρωση της εγγραφής» προβλέπει ότι: «Κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο την ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής που διενεργήθηκε δυνάμει του μέρους αυτού.» Δεδομένη και εκ του Νόμου αναγνωρισμένη είναι λοιπόν η δυνατότητα εγγραφής μιας δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνσης επί ακινήτου εξ αποφάσεως οφειλέτη, η οποία επενεργεί ως εγγύηση για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους, παρέχοντας στο τέλος της μέρας δικαίωμα στον εξ αποφάσεως πιστωτή να επιζητήσει την πώληση του επιβαρυμένου με την εγγραφή της απόφασης ακινήτου. Βασική θέση της πλευράς της αιτήτριας στην υπό συζήτηση περίπτωση είναι ότι η επιβάρυνση όλων των ακίνητων της με memo προς όφελος της ενάγουσας, συνιστά καταχρηστική άσκηση αυτού του δικαιώματος της, καλώντας το Δικαστήριο να παρέμβει. Προς ενίσχυση της ως άνω θέσης της προτάσσει, επικαλούμενη σχετικές εκτιμήσεις ακίνητης περιουσίας, αφενός ότι η καθ΄ ης η αίτηση παράλειψε να εγγράψει οποιαδήποτε επιβάρυνση σε ακίνητα που η εναγομένη είναι συνιδιοκτήτρια με τον πατέρα και τον αδελφό της ενάγουσας, η αξία των οποίων είναι κατά πολύ μεγαλύτερη του εξ αποφάσεως χρέους της, και αφετέρου, υποδεικνύει ότι η αξία της ακίνητης της περιουσίας που τελικά έχει επιβαρυνθεί είναι πέραν του ενός εκατομμυρίου, πολύ μεγαλύτερη δηλαδή από το εξ αποφάσεως χρέος της. Κατ' επανάληψη έχει διακηρυχτεί από την νομολογία των Δικαστηρίων μας ότι η καταχρηστική άσκηση ενός δικαιώματος μπορεί να εκδηλωθεί και να λάβει διάφορες μορφές. Αποτελεί δε καθήκον του Δικαστηρίου, όπου διαπιστώσει τούτο, παρεμβαίνοντας να ανακόπτει τέτοιες συμπεριφορές. Πριν από οτιδήποτε άλλο κρίνεται σκόπιμο να σημειωθεί ότι η άσκηση του δικαιώματος της εγγραφής memo, έστω και επί του συνόλου της ακίνητης περιουσίας ενός εξ' αποφάσεως χρεώστη, από μόνη της, δεν επηρεάζει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ιδιοκτησίας, ως είναι η θέση της αιτήτριας εταιρείας ότι συμβαίνει στην υπό εξέταση περίπτωση. Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας κατοχυρώνεται ασφαλώς από το ίδιο το Σύνταγμα, (άρθρο 23) στα πλαίσια του οποίου όμως προβλέπεται επίσης ότι η άσκηση αυτού του δικαιώματος δύναται να υποβληθεί σε δεσμεύσεις ή περιορισμούς οι οποίοι είναι αναγκαίοι, ανάμεσα σε άλλα, και για την προστασία των δικαιωμάτων τρίτων [άρθρο 23

(3)]. Με δεδομένο πάντα ότι στην υπό εξέταση περίπτωση η ορθότητα και η εγκυρότητα των σχετικών εκθέσεων εκτίμησης της ακίνητης περιουσίας, όπως αυτές συνοδεύουν την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ευθέως αμφισβητούνται από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση, απασχολεί κατά προτεραιότητα η βαρύτητα που στο τέλος της ημέρας μπορεί να δοθεί στις ως άνω εκθέσεις που συνοδεύουν το αίτημα. Στην υπό συζήτηση περίπτωση δεν προσφέρθηκε απευθείας μαρτυρία από τους εκτιμητές ακινήτων, τις εκθέσεις των οποίων επικαλείται η πλευρά της αιτήτριας. Τέθηκαν ωστόσο υπόψη του Δικαστηρίου, αντίγραφα της εκτίμησης τους για την αξία των ακινήτων που αφορά η υπό συζήτηση περίπτωση. Είναι καλά γνωστές οι αρχές στη βάση των οποίων προσεγγίζεται ειδική μαρτυρία και η υποχρέωση που οι ειδικοί μάρτυρες έχουν να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα αναγκαία στοιχεία και επιστημονικά κριτήρια για το αντικείμενο το οποίο αφορά η μαρτυρία τους, κατά τρόπο που θα επιτρέπει στο Δικαστήριο, λαμβάνοντας τα υπόψη, να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Χωρίς να παραβλέπω το γεγονός ότι σε όλες τις περιπτώσεις καταγράφεται στα αντίγραφα των σχετικών εκτιμήσεων ότι: «η παρούσα έκθεση εκτίμησης είναι αποκλειστικά για εσωτερική χρήση της και δεν μπορεί να δημοσιευτεί σε τρίτο πρόσωπο χωρίς την προηγούμενη γραπτή μου συγκατάθεση», όπως και το γεγονός ότι πρόκειται για αντίγραφα, δεν θα απασχολήσει περαιτέρω το Δικαστήριο το ζήτημα ούτε η σημασία του πιο πάνω όρου - επιφύλαξης, αφού δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα αποδεκτότητας τους ως υλικό δυνάμενο να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση. Είμαι ωστόσο υποχρεωμένος να εντοπίσω το γεγονός ότι ενώ σε όλες τις περιπτώσεις οι εκτιμητές στις ως άνω εκθέσεις τους επικαλούνται, κατά τρόπο επιγραμματικό, ως μέθοδο εκτίμησης τη συγκριτική μέθοδο, κανένα συγκριτικό στοιχείο δεν τίθεται στις εκθέσεις τους, κατά τρόπο που θα επέτρεπε στον τρίτο παρατηρητή, που καλείται να προσδώσει βαρύτητα στις αναφορές τους και να αποδεχτεί κατ' επέκταση τις θέσεις τους, να ελέγξει τουλάχιστον την ορθότητα των τελικών συμπερασμάτων τους. Παράλληλα, σημειώνεται ότι η όποια κατάληξη τους αναφορικά με την αξία των ακινήτων αφορά την αγοραία αξία τους, χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε μνεία για την αξία αυτών των ακινήτων σε περίπτωση καταναγκαστικής πώλησης τους, που προφανώς αυτή θα είναι η περίπτωση κατά το στάδιο που δρομολογηθούν οι διαδικασίες εκποίησης οποιουδήποτε ακινήτου που βαρύνεται με memo, για να χρησιμοποιηθεί τούτο προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Οι ως άνω επισημάνσεις του Δικαστηρίου, σε συνδυασμό πάντα με την ήδη σημειωθείσα ευθεία αμφισβήτηση της ορθότητας της κατάληξης των εκθέσεων εκτίμησης των ακινήτων, για την αξία ενός εκάστου από αυτά, δεν επιτρέπουν κατά την αντίληψη μου την υιοθέτηση και από το Δικαστήριο της θέσης που προβάλλεται από την πλευρά της αιτήτριας εταιρείας για το ζήτημα, η οποία προφανώς είναι το αποτέλεσμα της υιοθέτησης των συμπερασμάτων των ως άνω εκτιμήσεων ακινήτων. Η μη υιοθέτηση από το Δικαστήριο της θέσης της αιτήτριας εταιρείας για την αξία των ακινήτων της που έχουν επιβαρυνθεί με memo, για τους λόγους που πιο πάνω έχουν εξηγηθεί, θα μπορούσε εκ των πραγμάτων να σφραγίσει, από αυτό το στάδιο, την τύχη της αίτησης. Ωστόσο, με δεδομένη την αναφορά - παραδοχή της πλευράς της καθ΄ ης η αίτηση ότι η αξία του συνόλου της ακίνητης περιουσίας της αιτήτριας εταιρείας «δεν υπερβαίνει τις €700.000», ποσό που είναι καταφανώς μεγαλύτερο από το εξ αποφάσεως οφειλόμενο χρέος, επιτρέπεται κατά την αντίληψη μου η περαιτέρω συζήτηση του θέματος. Πριν από την ενασχόληση με το ουσιαστικό ζήτημα της πραγματικής αξίας της ακίνητης περιουσίας της αιτήτριας η οποία είναι δεσμευμένη προς εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους, κρίνεται αναγκαία η εξέταση της εισήγησης της πλευράς της αιτήτριας, ότι δηλαδή θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η ακίνητη περιουσία της εταιρείας Viking Developers Ltd, της οποίας ως διαφαίνεται η εναγομένη - αιτήτρια εταιρεία είναι κάτοχος του 50% των μετοχών της. Η ως άνω εισήγηση δεν μπορεί ασφαλώς να βρει έρεισμα στο νόμο. Η εταιρεία Viking Developers Ltd αποτελεί ξεχωριστή οντότητα και οποιοδήποτε περιουσιακό της στοιχείο δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξασφάλισης του εξ αποφάσεως χρέους της εναγομένης - αιτήτριας εταιρείας. Η τελευταία, αποτελεί απλά ένα από τους μετόχους της εταιρείας Viking Developers Ltd και όχι συνιδιοκτήτη των ακινήτων που είναι εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι της εταιρείας Viking Developers Ltd. Ότι ενδεχομένως θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης, είναι η δυνατότητα αξιοποίησης των μετοχών της εταιρείας Viking Developers Ltd που η εναγόμενη - αιτήτρια εταιρεία φαίνεται να κατέχει. Τέτοιο ζήτημα όμως δεν τίθεται στα πλαίσια της παρούσας αίτησης ούτε βέβαια έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο εκείνων των γεγονότων που θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να καθορίσει την πραγματική τρέχουσα αξία των μετοχών της εταιρείας Viking Developers Ltd και αν αυτές, εφόσον βέβαια τούτο εζητείτο, θα μπορούσαν άμεσα να αξιοποιηθούν για την ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Η υπό συζήτηση αίτηση, προκρίνει η καθ΄ ης η αίτηση, θα πρέπει να απορριφθεί αφού η πλευρά της αιτήτριας εταιρείας δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». Τούτο, γιατί δεν αποκάλυψε τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και ειδικότερα το γεγονός ότι τα ακίνητα της τα οποία έχουν επιβαρυνθεί με memo, είναι ήδη επιβαρυμένα με ποσά που υπερβαίνουν το ένα εκατομμύριο όπως καταδεικνύεται σε πιστοποιητικό έρευνας του αρμόδιου κτηματολογικού γραφείου στο οποίο εμφαίνεται το σύνολο (προηγούμενων και επόμενων) των επιβαρύνσεων. Είναι γεγονός ότι με βάση το ευρύτερο δόγμα που απορρέει από το δίκαιο της επιείκειας, ένας διάδικος οφείλει όταν προσέρχεται προς το Δικαστήριο να προσέρχεται με «καθαρά χέρια». Το πιο πάνω αποτελεί κανόνα μεγάλης σπουδαιότητας που θα πρέπει να διατηρηθεί. Αιτητής που προσέρχεται στο Δικαστήριο επιζητώντας θεραπεία οφείλει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων παραθέτοντας πλήρως και δίκαια αυτά. Η υποχρέωση άλλωστε της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά επεκτείνεται και στα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με εύλογη έρευνα. (βλ. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου

(1995)1 ΑΑΔ 248, Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd

(2004)1 AAΔ 1953 και Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd, Πολ. Εφ. αρ. 211/10, ημερ. 14.7.2011). Η ως άνω αρχή ωστόσο, έχει κατά κύριο λόγο εφαρμογή σε μονομερείς αιτήσεις που επιδιώκουν την έκδοση προσωρινού μέτρου κατά του αντιδίκου. Τούτο, γιατί το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης. Στην υπό συζήτηση υπόθεση, δεν μπορεί παρά να σημειωθεί το γεγονός ότι δεν τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου από την πλευρά της αιτήτριας εταιρείας οι όποιες επιβαρύνσεις έχουν τα ακίνητα της που η τελευταία επιζητεί μέσω της παρούσας να απαλλάξει από την επιβάρυνση (memo) που τέθηκε σε αυτά προς εξασφάλιση της απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 723/09 Ε.Δ. Αμμοχώστου. Τούτο ασφαλώς αποτελεί σοβαρότατη παράλειψη της πλευράς της αιτήτριας εταιρείας η οποία στην περίπτωση που επιχειρούσε την εξασφάλιση του αιτούμενου διατάγματος μονομερώς (ex-parte) θα ήταν αρκετή από μόνη της να οδηγήσει σε απόρριψη του αιτήματος. Ωστόσο, στην υπό συζήτηση περίπτωση η προώθηση του αιτήματος γίνεται με αίτημα δια κλήσεως, κατά τρόπο που η πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας είχε την ευκαιρία, όπως και έπραξε, να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τη σημαντική αυτή παράμετρο για το υπό εξέταση ζήτημα. Πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας της αιτήτριας η οποία έχει επιβαρυνθεί με την εγγραφή memo προς εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους της καθ΄ ης η αίτηση, το περιεχόμενο του οποίου δεν έχει αμφισβητηθεί, καταδεικνύει ότι το σύνολο σχεδόν της εν λόγω περιουσίας της καθ΄ ης η αίτηση είναι ήδη επιβαρυμένο με προγενέστερες υποθήκες, memo, πωλητήρια έγγραφα κλπ προς εξασφάλιση άλλων απαιτήσεων σε βάρος της αιτήτριας εταιρείας συνολικού ύψους πέριξ του ενός εκατομμυρίου. Είναι γεγονός ότι η δυνατότητα που παρέχει ο νομοθέτης στον εξ αποφάσεως δανειστή να επιβαρύνει περιουσία εξ αποφάσεως οφειλέτη, λειτουργώντας αυτή ως εγγύηση για την πληρωμή του οφειλόμενου σε αυτόν χρέους, δεν φαίνεται απευθείας από τον νομοθέτη να συνδέεται με την αξία αυτής της περιουσίας που δεσμεύεται για τους σκοπούς του άρθρου 53 του Κεφ.

1. Συνακόλουθα θα μπορούσε κάποιος να προβάλει τη θέση ότι η αξία της ακίνητης περιουσίας που δεσμεύεται έχει στο τέλος της ημέρας ουδέτερη σημασία με το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους που ουσιαστικά αυτή εγγυάται. Δεν διαλανθάνει άλλωστε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η αξία της ακίνητης περιουσίας αποτελεί πάντα μεταβλητό παράγοντα κατά τρόπο που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με στενούς μαθηματικούς όρους. Ανάλογα με τη συμπεριφορά του εξ αποφάσεως οφειλέτη, το χρέος, σε περίπτωση ως η υπό συζήτηση που είναι τοκοφόρο δυνατό να αυξάνεται, γεγονός που σε συνδυασμό με πιθανή μείωση της αξίας της ακίνητης περιουσίας να καθιστά την αυστηρή μαθηματική προσέγγιση και τους όποιους μαθηματικούς υπολογισμούς ακροσφαλή προσέγγιση. Το ζήτημα ωστόσο κατά την αντίληψη μου παραμένει ανοικτό, κατά τρόπο που το Δικαστήριο στη βάση όλων των περιστατικών που περιβάλλουν την εκάστοτε υπό συζήτηση περίπτωση, όταν διαπιστώνει ότι το εκ του νόμου αναγνωρισμένο δικαίωμα για εγγραφή ως επιβάρυνση (memo) μιας δικαστικής απόφασης επί ακινήτου ασκείται πραγματικά κατά τρόπο καταχρηστικό, μπορεί και πρέπει με ανάλογη δικαστική παρέμβαση να περιορίζεται. Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση αν η μελέτη και η κατανόηση των πιστοποιητικών έρευνας ακίνητης περιουσίας της αιτήτριας εταιρείας που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου είναι ορθή, (δυστυχώς το Δικαστήριο δεν έτυχε οποιασδήποτε ουσιαστικής βοήθειας ή περαιτέρω επεξήγησης του περιεχομένου τους παρά μόνο αυτά τέθηκαν υπόψη του από τις δύο πλευρές), προκύπτει ότι από το σύνολο των ακινήτων της αιτήτριας εταιρείας που έχουν επιβαρυνθεί με memo από την πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση, δύο από αυτά δεν φαίνεται να βαρύνονται με άλλες προγενέστερες επιβαρύνσεις. Πρόκειται για τα τεμάχια με αριθμό 599 και
2. Έχοντας ήδη σημειώσει τους λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο δεν μπορεί να υιοθετήσει τις τοποθετήσεις της πλευράς της αιτήτριας εταιρείας για την αγοραία έστω αξία των εν λόγω ακινήτων όπως αυτές προβάλλονται από την πλευρά της αιτήτριας, η όποια προβαλλόμενη ως τέτοια αξία των συγκεκριμένων δύο ακινήτων δεν μπορεί να συσχετιστεί με το οφειλόμενο σήμερα ποσό δυνάμει της απόφασης που εξεδόθη στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και απολήγει να είναι άνευ σημασίας. Πέραν των πιο πάνω είναι χρήσιμο αισθάνομαι να σημειωθεί και τούτο. Και αν ακόμα κάποιος υιοθετούσε, για σκοπούς συζήτησης και μόνο, τη θέση της πλευράς των αιτητών όσον αφορά την αξία των δύο ακινήτων, με δεδομένο ότι έκτοτε δεν έχει μεσολαβήσει οποιαδήποτε πληρωμή έναντι του εξ αποφάσεως χρέους, το οποίο σήμερα ανέρχεται ως έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου στις €230.000, ενώ εξακολουθεί να είναι τοκοφόρο κατά τον τρόπο που προβλέπεται στην απόφαση, σε συνδυασμό με τον εξ ορισμού μεταβαλλόμενο παράγοντα της αξίας των ακινήτων, χωρίς να παραβλέπει κάποιος ότι η εγγραφή εκ μέρους της καθ΄ ης η αίτηση επιβάρυνσης (memo) επί των υπόλοιπων ακινήτων της αιτήτριας εταιρείας έπεται άλλων επιβαρύνσεων που προηγούνται και υπερκαλύπτουν την αξία τους, σε καμία περίπτωση η άσκηση του δικαιώματος της καθ΄ ης η αίτηση για εγγραφή της απόφασης ως επιβάρυνσης επί των ακινήτων της αιτήτριας εταιρείας που περιγράφονται στην αίτηση δεν μπορεί να προσλάβει τον χαρακτήρα καταχρηστικής άσκησης αυτού του δικαιώματος. Για τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω είναι κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η υπό συζήτηση αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας εταιρείας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο