Μαρούλλα Ταμένου ν. Dome Investments Plc Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 695/09, 27/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2012:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 695/09 Μαρούλλα Ταμένου Ενάγουσα - Αιτήτρια και Dome Investments Plc Co Ltd Εναγόμενοι - Καθ΄ ων η αίτηση Αίτηση Ημερομηνίας 12.10.
- Ημερομηνία: 27.12.
- Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Χρ. Κωνσταντίνου. Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Ε. Ανδρέου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, καταχωρήθηκε στις 7.7.
- Η έκθεση απαίτησης για την πλευρά της ενάγουσας καταχωρήθηκε στις 19.10.2009 ενώ στις 10.12.2009 η πλευρά των εναγομένων καταχώρισε την υπεράσπιση της. Στις 14.12.2009 τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν με την καταχώρηση εκ μέρους της ενάγουσας απάντησης στην υπεράσπιση. Η ακρόαση της αγωγής έγινε κατορθωτό να αρχίσει στις 9.5.
- Καθ΄ ον χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα ο Δρ. Νεόφυτος Νεοφύτου, (Μάρτυρας αρ. 4 για την Ενάγουσα) η πλευρά της τελευταία καταχώρισε την υπό συζήτηση αίτηση, στα πλαίσια της οποίας επιζητά την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης της, ως ακολούθως: «
- Την τροποποίηση της κλίμακας της αγωγής δια της διαγραφής της διαγραφής της κλίμακας «€10.000-€50.000» και της αντικατάστασης της με την κλίμακα «€100.000-€500.000»
- Την τροποποίηση της παραγράφου 3 της Έκθεσης Απαίτησης κάτω από τον τίτλο «Λεπτομέρειες τραυματισμών» με την προσθήκη στο τέλος της παραγράφου μετά την φράση «πάσχει ψυχολογικά» των πιο κάτω: «Μετεγχειρητικά η ακολουθουμένη συντηρητική θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπείες δεν απέδωσε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Δεδομένης της κλινικής εικόνας της ενάγουσας ο θεράπων ιατρός της, της πρότεινε διερεύνηση με τον προσήκοντα νευροαπεικονιστικό έλεγχο και εν συνεχεία χειρουργική επέμβαση που στοχεύει στην αποσυμπίεση των νευρικών στοιχείων και στην αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομικής δομής της σπονδυλικής στήλης ενώ ταυτόχρονα θα τοποθετηθούν ηλεκτρόδια διέγερσης των νεύρων (spinal cord stimulator). Η εν λόγω χειρουργική επέμβαση αναμένεται να μειώσει σημαντικά τους υφιστάμενους πόνους και τις καυσαλγίες που νοιώθει η ενάγουσα ώστε να μην χρήζει περαιτέρω θεραπείας με οπιοειδή. Για τις μετεγχειρητικές ενοχλήσεις η ενάγουσα θα πρέπει να λάβει κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή ενώ οφείλει να ακολουθεί εφ΄ όρου ζωής πρόγραμμα φυσιοθεραπειών και γυμναστική ενδυνάμωσης. Περαιτέρω λεπτομέρειες του τραυματισμού της ενάγουσας, των συνεπειών του και της θεραπευτικής αγωγής που ακολούθησε και θα ακολουθήσει θα δοθούν κατά την δικάσιμο)»
- Την τροποποίηση της παραγράφου 4 ως ακολούθως: Α. Με την προσθήκη μετά την λέξη «φορτίων» στην πρώτη υποπαράγραφο και πριν την τελεία, της φράσης «αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη εργασία ακόμη και ελαφριά.» Β. Με την διαγραφή της 2ης υποπαραγράφου και την αντικατάσταση της με τα πιο κάτω: Κατά τον χρόνο του ατυχήματος και/ή κατά τον τελευταίο χρόνο εργοδότησης της, η ενάγουσα κέρδιζε από την εργασία της και/ή ως εκ της εργοδότησης της κατά μέσο όρο το ποσό των €1.600.- μηνιαίως. Τα μέχρι σήμερα ιατρικά έξοδα, φυσιοθεραπείες και όλα τα σχετικά με τον τραυματισμό έξοδα της ενάγουσας ανήλθαν στο ποσό των €33.538.- ενώ το κόστος της χειρουργικής επέμβασης στην οποία θα υποβληθεί η ενάγουσα ως αναφέρεται στην παράγραφο 3 ανωτέρω ανέρχεται στο ποσό των €45.000.- Το κόστος των φυσιοθεραπειών στις οποίες θα πρέπει να υποβάλλεται η ενάγουσα εφ΄ όρου ζωής μετά την χειρουργική επέμβαση στην οποία θα υποβληθεί αναμένεται να ανέλθει στο ποσό των «€7.000-€8.000.- ετησίως ενώ τα έξοδα φαρμακευτικής αγωγής αναμένεται να ανέλθουν στο ποσό των €300.-
- Την διαγραφή από την παράγραφο 5 της φράσης «μέχρι την συνταξιοδότηση της» και την αντικατάσταση της με την φράση «μέχρι σήμερα» και την διαγραφή της φράσης €56.000 (1600Χ35) και την αντικατάσταση €65.600 (41Χ€1600).
- Την διαγραφή του περιεχομένου της παραγράφου 6 και την αντικατάστασή του με το πιο κάτω περιεχόμενο: «Και η ενάγουσα εγείρει την παρούσα αγωγή και αξιώνει εναντίον της εναγομένης: Α. €144.438.- ως ειδικές ζημιές. Β. Γενικές αποζημιώσεις για το πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη, υφίσταται και θα υφίσταται στο μέλλον η ενάγουσα, καθώς επίσης για τις μόνιμες βλάβες και ανικανότητα στην οποία περιήλθε, την απώλεια μελλοντικών απολαβών και μελλοντικά έξοδα φυσιοθεραπείας, αλλά και για την απώλεια απολαύσεως της ζωής λόγω του τραυματισμού της. Γ. Τόκους επί παντός επιδικαζομένου ποσού. Δ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ (10227099C)»
- Οιανδήποτε άλλην θεραπεία ήθελε κρίνει πρέπουσα υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο.
- Έξοδα πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης (10227099C)» Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στο άρθρο 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.25 και Δ.48 θ.1,2 και 8, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Αντωνίας Θεοφάνους, ημερ. 12.10.
- Στην ως άνω δήλωση της, η κα Θεοφάνους, δικηγόρος στον δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί πλέον την ενάγουσα μετά την αλλαγή δικηγόρου που μεσολάβησε για την πλευρά της από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, υποδεικνύει πως καθ' ον χρόνο ο Δρ. Νεόφυτος Νεοφύτου κατέθετε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο, αναφέρθηκε σε θεραπεία που εισηγείτο να ακολουθήσει η ενάγουσα μέσω χειρουργικής επέμβασης και για πρώτη φορά στο κόστος αυτής της θεραπείας, μαρτυρία που συνάντησε την ένσταση της πλευράς της εναγομένης. Αυτός ήταν ο λόγος που μετά την ολοκλήρωση του συγκεκριμένου κεφαλαίου της μαρτυρίας του Δρ. Νεοφύτου, ακολούθησε η υποβολή της υπό συζήτηση αίτησης τροποποίησης. Περαιτέρω, μετά από μελέτη εκ μέρους των νέων δικηγόρων της ενάγουσας εγγράφων που χορηγήθηκαν από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων σε σχέση με την μισθοδοσία της τελευταίας διαπιστώθηκε αμέσως ότι το αιτούμενο ποσό θα πρέπει να προσαρμοστεί ανάλογα. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνει, από λάθος και/ή αβλεψία των προηγούμενων δικηγόρων της ενάγουσας υπολογίστηκαν λανθασμένα οι μήνες μέχρι τη συνταξιοδότηση της τελευταίας σε 35 ενώ αυτοί είναι
- Προκύπτει παράλληλα από τις αποδείξεις που έχουν κατατεθεί ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου ότι μέρος των εξόδων που είχαν γίνει πριν από την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης δεν περιελήφθησαν από λάθος και/ή αβλεψία στα αξιούμενα ποσά, ενώ μέρος των ιατρικών εξόδων δε περιλαμβάνονται στις αποδείξεις που κατατέθηκαν (τεκμήριο 12) αφού αυτά έγιναν μετά την καταχώρηση της έκθεσης αpαίτησης. Αποτελεί καταληκτική τοποθέτηση της ότι είναι λογικό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υποστηρίζοντας ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά γεγονότα, ενώ αποτελεί θέση της πως με την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα επηρεαστούν τα συμφέροντα των εναγόντων ούτε θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία σε βάρος τους. Οι εναγόμενοι - καθ' ων η αίτηση, καταχώρισαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην αίτηση. Η ένσταση εδράζεται επίσης στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.25, Δ.48 θ.θ.1-4, στο άρθρο 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Ικανός αριθμός λόγων ένστασης προβάλλονται στο σώμα της. Ειδικότερα, προτάσσεται πως: «
- Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι εκτεταμένες και θα οδηγήσουν σε επαναπροσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων.
- Η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και σε πολύ προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας.
- Δεν δίνεται επαρκής δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή των αιτημάτων τροποποίησης και/ή τα γεγονότα ήταν ή έπρεπε να ήταν σε γνώση τόσο της ενάγουσας όσο και των δικηγόρων της σε προγενέστερο στάδιο.
- Η ακροαματική διαδικασία είναι σε προχωρημένο στάδιο και έχει ήδη δώσει μαρτυρία η ενάγουσα, η βασική μάρτυρας.
- Θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση στην υπόθεση με κίνδυνο να υπάρξει παραβίαση του άρθρου 30.
- του Συντάγματος.
- Θα προκληθεί στους εναγόμενους ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με διαταγή ως προς τα έξοδα ή άλλως πως.
- Δεν είναι εύλογο ή δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εγκριθούν οι αιτούμενες τροποποιήσεις.
- Η παρούσα αίτηση γίνεται καταχρηστικά και/ή κακόπιστα και γίνεται για αλλότριο σκοπό.
- Η υπό εξέταση αίτηση είναι νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη.» Η Δέσποινα Μιχαήλ, δικηγόρος στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί τους εναγομένους - καθ' ων η αίτηση, αφού υποδεικνύει ότι η προσπάθεια τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης κατά τρόπο που να περιληφθεί σε αυτή η αναγκαιότητα μελλοντικής εγχείρησης και τα ισχυριζόμενα έξοδα προς τούτο, ως αναφέρεται στο 2 του Αιτητικού, αποτελεί ουσιαστικά προσπάθεια εισαγωγής επιπρόσθετου επίδικου θέματος, αμφισβητεί το γεγονός ότι ο Δρ. Νεοφύτου, ο οποίος παρουσιάστηκε να είναι ο θεράπων γιατρός της ενάγουσας από το 2009, ανέφερε το κόστος της ισχυριζόμενης εξειδικευμένης θεραπείας μέσω της μελλοντικής εγχείρισης για πρώτη φορά κατά το στάδιο που έδινε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Υποδεικνύει παράλληλα ότι δεν δικαιολογείται η «αβλεψία» ή «το λάθος» σε σχέση με τις αποδείξεις πληρωμής που η ενάγουσα παρουσίασε ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου να αποκαλύφθηκε μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της ενάγουσας. Τυχόν έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων, υποδεικνύει, θα έχει σαν αποτέλεσμα να εισαχθούν νέα επίδικα θέματα τα οποία οι εναγόμενοι δεν είχαν υπόψη τους για να τα θέσουν κατά την αντεξέταση της ενάγουσας, ούτε τα είχαν υπόψη τους κατά την ετοιμασία της ιατρικής μαρτυρίας που θα προσκομίσουν στο Δικαστήριο. Τούτο θα έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεαστούν δυσμενώς δικαιώματα των εναγομένων αφού η αντεξέταση της ενάγουσας έχει συμπληρωθεί, στηριζόμενη η πλευρά των εναγομένων στη βάση των ζητημάτων που εγείρονταν και εδικογραφούντο στην έκθεση απαίτησης. Τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την προσθήκη ισχυρισμού μελλοντικής εγχείρισης, θα καταστήσει αναγκαίο να εξεταστεί ιατρικά και πάλι η ενάγουσα, ενώ για να είναι δυνατή η αντεξέταση του Δρ. Νεοφύτου επί του ζητήματος, θα πρέπει να μελετηθεί από εμπειρογνώμονα ο προβαλλόμενος ισχυρισμός περί αναγκαιότητας ή και αποτελεσματικότητας της ισχυριζόμενης θεραπείας. Τούτο θα έχει σαν αποτέλεσμα να προκληθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διαδικασία κατά παράβαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Σημειώνοντας τέλος ότι η αιτούμενη τροποποίηση σε σχέση με την αύξηση της κλίμακας της αγωγής είναι εκ των πραγμάτων παράτυπη και αδικαιολόγητη, προτάσσει πως πέραν του ότι η αίτηση προωθείται καθυστερημένα, αυτή είναι και κακόπιστη και ως εκ τούτου επιζητά την απόρριψη της με έξοδα. Κατά το στάδιο της ακρόασης της υπό συζήτησης αίτησης και οι δύο πλευρές επέλεξαν να περιοριστούν σε αγορεύσεις, στα πλαίσια των οποίων ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Δεν επιδιώχθηκε η προσαγωγή οποιασδήποτε περαιτέρω μαρτυρίας ούτε αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε των ενόρκως δηλούντων που οι δηλώσεις τους συνοδεύουν και υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Συνακόλουθα, τα ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα θα εξεταστούν στη βάση των στοιχείων του φακέλου της διαδικασίας και των δηλώσεων των ενόρκως δηλούντων. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο έχει σημειώσει με πολλή προσοχή τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της συζήτησης της παρούσας αίτησης. Ειδικότερη αναφορά θα γίνει σε αυτές όπου κρίνεται τούτο σκόπιμο για σκοπούς της παρούσας. Στόχος και σκοπός της παρεχόμενης δυνατότητας για τροποποίηση των δικογραφημάτων κάθε πλευράς, είναι για να δοθεί η δυνατότητα επίλυσης του συνόλου των επιδίκων θεμάτων που κάθε φορά απασχολούν τους διαδίκους στα πλαίσια μιας συγκεκριμένης αντιδικίας και ασφαλώς, η δημιουργία και η προσφορά δικονομικού πλαισίου, εντός του οποίου ο εκάστοτε διάδικος θα έχει τη δυνατότητα να παρουσιάσει τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση του στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσης του. Στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, στην παράγραφο 272 αναφέρονται και τα πιο κάτω σε σχέση με τις αρχές στη βάση των οποίων το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την τροποποίηση ενός δικογράφου: "... this power maybe exercised for the purpose of determining the real question in controversy correcting any defect or error in the proceedings. The power provides the guiding principle of cardinal importance on the question of amendment on which the general practice of the court is founded that an amendment will be allowed if it can be made without injustice to the opposite party, and if it can be compensated for by costs. Lift to amend may be refused in there is or maybe prejudicial delay in making the application, or if the application is not made in good faith". Οι διατάξεις των Διαδικαστικών Κανονισμών οι οποίες αναφέρονται στη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, έχουν καταστεί αντικείμενο ανάλυσης και προβληματισμού σε πληθώρα αποφάσεων. Έχουν, συνακόλουθα, καθιερωθεί γενικές αρχές στη βάση των οποίων το Δικαστήριο μπορεί και πρέπει να καθοδηγείται στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Παραπέμπω ενδεικτικά στις σχετικές αποφάσεις που εκδόθηκαν στα πλαίσια των υποθέσεων: Σάββα & Co (T.M.T.) v. T.M.T. Agents
(1994)1 AAΔ 426, Astor Manufacturing and Exporting Co κ.α ν. Α.G. Leventis κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 726, Christodoulou ν. Christodoulou κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 934, Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στυλιανού Σάββα τέως από τον Πομό
(1992)1 ΑΑΔ 704, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 AAΔ (E) 33, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1 ΑΑΔ 1608 και Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 (Β) ΑΑΔ 1050 Clive Preece κ.α. ν. Νάσω Θεοφίλου Ρωσσίδου Πολ. Έφεση 271/08 ημερ. 16.12.2011. Αισθάνομαι πραγματικά ότι παρέλκει η ανάγκη για αυτούσια επανάληψη του λόγους τους στα πλαίσια της παρούσας. Προσεγγίζοντας αιτήματα ως το υπό συζήτηση, δεν διαλανθάνει ασφαλώς της προσοχής του Δικαστηρίου η πιο κάτω αναφορά του Δικαστή Bowen, στην πολύ παλαιά υπόθεση Cropper v. Smith
(1884)26 Ch.D. 700, η οποία επαναλήφθηκε σε σειρά άλλων, νεότερων αποφάσεων για το ζήτημα: "It is a well-established principle that the object of the Court is to decide the rights of the parties, and not to punish them for mistakes they make in the conduct of their cases by deciding otherwise than in accordance with their rights. ... I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favour or grace." Αποτελεί αξίωμα στο δικό μας σύστημα απονομής δικαιοσύνης, ότι η τροποποίηση των έγγραφων προτάσεων είναι επιτρεπτή σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, υπό την προϋπόθεση πάντα ότι δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στην αντίδικη πλευρά, υπό την έννοια ότι η ανεπανόρθωτη ζημιά δεν μπορεί να αντικατασταθεί με την καταβολή εξόδων βάση διαταγής του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω) ο Δικαστής Νικήτας στην απόφαση του υποδεικνύει ανάμεσα σε άλλα ότι: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρετη αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει στον αντίδικο αδικία ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής." Ομοίως, ο τότε πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Αρτεμίδης, (δικαστής όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Geto Ltd v. Πλοίου Μ/V Vladimir Vaslyayev
(1993)1 ΑΑΔ 714, κατέδειξε ως κυρίαρχο λόγο για την αντίκριση θεμάτων τροποποίησης, την παροχή της δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. Όπως έχει υποδειχθεί μεταξύ άλλων στην υπόθεση Αλεξάνδρου Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 ΑΑΔ 111, είναι επιτρεπτή η τροποποίηση στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται ουσιαστικά να τεθούν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που προβάλλονται στην έκθεση απαίτησης. Ακόμα και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται με την τροποποίηση να εισαχθεί νέα βάση αγωγής είναι δυνατό τούτο να μην οδηγήσει, αναπόφευκτα, σε απόρριψη της σχετικής αίτησης. Οπωσδήποτε αυτό θα είναι το αποτέλεσμα μόνο στην περίπτωση που με την προτεινόμενη τροποποίηση επέρχεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Α. Αζά (ανωτέρω). Από τον λόγο των ως άνω αναφερόμενων αποφάσεων αλλά και το σύνολο των νομικών αυθεντιών που αφορούν το υπό συζήτηση ζήτημα, αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει τροποποίηση είναι ευρύτατη, ενώ όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Christodoulou, (ανωτέρω) η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις ακόμα και αν αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Η προσέγγιση αυτή φαίνεται να συνάδει με εκείνη που διατυπώθηκε στην Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 ALL E.R. 754. Ως έχει υποδειχθεί άλλωστε στην υπόθεση Geto Ltd (ανωτέρω), κυρίαρχο λόγο στην αντίκριση θεμάτων τροποποίησης έχει η παροχή της δυνατότητας σε ένα διάδικο να προβάλει τους ισχυρισμούς του κατά τρόπο που ο ίδιος θεωρεί πλήρη και ολοκληρωμένο ενώπιον του Δικαστηρίου. Στις κατάλληλες πάντα περιπτώσεις και νοουμένου ότι δεν πλήττονται τα δικαιώματα της άλλης πλευράς, είναι ορθό και δίκαιο στην περίπτωση που διαπιστώνεται εσφαλμένη ή ελλειμματική παρουσίαση των δικογραφημένων θέσεων ενός διαδίκου να παρέχεται η δυνατότητα δικογραφικής αναδίπλωσης. Κατά τον ίδιο τρόπο, η τροποποίηση εκ μέρους του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται, αν το τελευταίο πειστεί ότι αυτή γίνεται κακόπιστα, ή στην περίπτωση που επιτραπεί θα έχει σαν αποτέλεσμα πρόκληση μη ανατρέψιμης ζημιάς και αδικίας στην άλλη πλευρά. Το ζήτημα, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Επίσημος Παραλήπτης κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 607, αίτημα για τροποποίηση της υπεράσπισης που προέκυψε εξαιτίας της αλλαγής του δικηγόρου των εναγομένων και της επαναθεώρησης των γεγονότων που άπτονταν της υπεράσπισης, το οποίο υποβλήθηκε σε προχωρημένο στάδιο της δίκης, (μετά το κλείσιμο της υπόθεσης των εναγόντων και της προσαγωγής μαρτυρίας αριθμού μαρτύρων για την υπεράσπιση) ενώ παράλληλα απουσίαζε οποιαδήποτε ικανοποιητική αιτιολόγηση της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος, απορρίφθηκε, αφού κρίθηκε πως όχι μόνο δεν αιτιολογήθηκε η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος αλλά και ότι τα γεγονότα ήταν γνωστά στους αιτητές ή εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από αυτούς κατά τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην σελ. 611: "Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα, μπορούσαν να εντοπιστούν από τους εναγομένους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν παρέχει αφ' εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος.." Η σημασία του παράγοντα του χρόνου σε αιτήσεις όπως η υπό συζήτηση, έχει διατυπωθεί ως εξής από τον σεβαστό Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση Astor Manufacturing and Exporting Co κ.α ν. Α.G. Leventis κ.α. (ανωτέρω) στη σελ. 726. "Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από την σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης....." Σε σχέση με τον παράγοντα χρόνο και την επιβαλλόμενη φιλελεύθερη προσέγγιση του ζητήματος, θεωρώ αναγκαίο να παραπέμψω στο λόγο της υπόθεσης Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα
(1999)1Α ΑΑΔ σελ. 44. Στην εν λόγω υπόθεση επιδιώχθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και απάντησης στην υπεράσπιση μετά από περίπου 12 χρόνια που εκκρεμούσε η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση έχοντας κάνει σαφή αναφορά στον παράγοντα του χρόνου. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδεχόμενο την έφεση, επέτρεψε την τροποποίηση τονίζοντας και τα ακόλουθα: "Αναφορικά με την έκταση της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση, θα λέγαμε ότι ενώ η σύνδεση με τη μακρά εκκρεμότητα της αγωγής μοιάζει αυτονόητη και επιτείνει την ανησυχία σχετικά με την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για εκδίκαση της αγωγής εντός ευλόγου χρόνου, εντούτοις εύστοχα ήταν που σημειώθηκε πρωτόδικα ότι η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής "δεν μπορεί να ενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα" αλλά αποτελεί παράγοντα "ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση". Εντέλει το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου συνιστά, σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση του Εφετείου στην Πολ. Έφεση 9520, ζήτημα ενταγμένο στο πλαίσιο της δίκης. Κατανοούμε πλήρως την ανησυχία του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Όμως εδώ η καθυστέρηση από καμιά άποψη δεν θα μπορούσε αφ΄ εαυτής να αποκλείσει τη δυνατότητα έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση." Γεγονός παραμένει πάντως ότι σε αντιδιαστολή με ότι ισχύει στις περιπτώσεις που δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία μίας υπόθεσης, μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας τα Δικαστήρια δεν επιτρέπουν με την ίδια ευκολία τροποποίηση, η αναγκαιότητα της οποίας ήταν πασιφανής από πριν αλλά ποτέ δεν ζητήθηκε. Τούτο γιατί, δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εκείνες που καθιστούν μία τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης, ο παράγοντας της καθυστέρησης, που απορρέει από το Συνταγματικό δικαίωμα των διαδίκων για εκδίκαση της υπόθεσης τους σε εύλογο χρόνο, (άρθρο 30.2 του Συντάγματος), εξετάζεται από ο Δικαστήριο και συνυπολογίζεται κατά τρόπο που να μην παραβιάζεται η αρχή της διεξαγωγής της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο ώστε να προστατεύονται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του αντιδίκου. (Βλ. Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Επίσημος Παραλήπτης κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 607) Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, ως έχει ήδη σημειωθεί η ακρόαση της υπόθεσης άρχισε και συνεχίζεται. Η πλευρά της ενάγουσας βρίσκεται στο στάδιο παρουσίασης της υπόθεσης της, έχοντας ήδη προσφέρει προς τούτο τη μαρτυρία τριών μαρτύρων, μεταξύ των οποίων και της ίδιας της ενάγουσας, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται η μαρτυρία του τέταρτου μάρτυρα για την πλευρά της, Δρ. Νεόφυτου Νεοφύτου. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση ότι ο Δρ. Νεοφύτου, η μαρτυρία του οποίου διακόπηκε στο στάδιο της κύριας εξέτασης του ενόψει της προώθησης της παρούσας αίτησης, επιχείρησε με τη μαρτυρία του να θέσει ζητήματα σε σχέση με τους τραυματισμούς που υπέστη η ενάγουσα συνεπεία του ισχυριζόμενου ατυχήματος, τις επιπτώσεις που δυνατό αυτοί να έχουν στην περαιτέρω πορεία και εξέλιξη της κατάστασης της υγείας της και στον τρόπο που αυτοί μπορούν, ιατρικά να αντιμετωπιστούν. Η απόπειρα αυτή συνάντησε την ένσταση της πλευράς των εναγομένων, στην έκταση που οι αναφορές και η μαρτυρία του αναφερόταν σε ζητήματα που δεν καλυπτόταν από τις δικογραφημένες θέσεις της ενάγουσας. Ως εξηγείται από την πλευρά της ενάγουσας-αιτήτριας, αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ώθησε την πλευρά της στην προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, ενώ τα υπόλοιπα αιτήματα της αφορούν ουσιαστικά, είτε οικονομικές αναπροσαρμογές ήδη δικογραφημένων διεκδικήσεων της για τους λόγους που εξηγείται, είτε συμπερίληψη ιατρικών εξόδων που ενώ υπήρχαν και παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο οι σχετικές αποδείξεις, από λάθος και/ή αβλεψία δεν συμπεριελήφθησαν στα ήδη διεκδικούμενα ιατρικά έξοδα, είτε τα έξοδα αυτά έγιναν μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε περιπτώσεις ως η υπό συζήτηση, λαμβάνει ασφαλώς υπόψη της ένα απροσδιόριστο αριθμό παραγόντων, κινούμενη στη βάση πάντα των ιδιαίτερων περιστατικών της εκάστοτε υπό συζήτηση περίπτωσης. Στην υπό εξέταση περίπτωση η ενάγουσα φέρεται να αντιμετωπίζει συνεπεία του ισχυριζόμενου ατυχήματος, διάφορους τραυματισμούς, ενώ έτυχε εξέτασης και ιατρικής παρακολούθησης από αριθμό ιατρών. Εξετάστηκε και επανεξετάστηκε από τους ιατρούς που αρχικά την περιέθαλψαν και στη συνέχεια την παρακολούθησαν αλλά και από άλλους, ενώ όπως γίνεται αντιληπτό στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου κατά την πρόοδο της διαδικασίας και από ιατρούς της πλευράς των εναγομένων. Δεδομένη είναι η βάση της αγωγής της ενάγουσας. Με αυτή διεκδικούνται αποζημιώσεις συνεπεία ισχυριζόμενων τραυματισμών που υπέστη ως αποτέλεσμα του ατυχήματος που διατείνεται ότι υπέστη, την ευθύνη για το οποίο αποδίδει στους εναγομένους. Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν φαίνεται πραγματικά να διαφοροποιείται η βάση της αγωγής της. Ουσιαστικά, με την προτεινόμενη τροποποίηση επιχειρείται από την πλευρά της ενάγουσας να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα και στοιχεία που αφορούν την υπόθεση της. Ως μάλιστα έχει τεθεί, χωρίς πειστικό αντίλογο από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση, ορισμένα από αυτά, όπως το κόστος μιας νέας χειρουργικής επέμβασης για την αντιμετώπιση των συνεπειών του τραυματισμού της ενάγουσας περιήλθαν στην αντίληψη της ίδιας και του συνηγόρου της κατά το χρόνο που ο Δρ. Νεοφύτου κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα. Ούτε η απόπειρα συμπερίληψης κονδυλίων που εκ παραδρομής, λάθους και αβλεψίας ως παραδέχεται η πλευρά της αιτήτριας δεν προστέθηκαν στα ήδη διεκδικούμενα έξοδα ενώ ως έχει τεθεί χωρίς να αμφισβητηθεί, έχουν ήδη τεθεί για αυτά υπόψη του Δικαστηρίου σχετικές αποδείξεις, διαφοροποιεί την βάση της αγωγής ή επηρεάζει τα δικαιώματα των εναγομένων κατά τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο βαθμό που θα απέκλειαν "a priori" την έγκριση του αιτήματος. Κατά τον ίδιο τρόπο, κατά την αντίληψη μου, δεν επηρεάζονται τα συμφέροντα των εναγόμενων σε βαθμό που θα αποκλειόταν η έγκριση του αιτήματος σε σχέση με τα αιτητικά που αφορούν έξοδα που φέρονται να δημιουργήθηκαν μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης ή που αφορούν αναπροσαρμογή - διόρθωση ποσών που διεκδικούνται ήδη, κατ' εφαρμογή ανάλογων μαθηματικών πράξεων. Ανάμεσα στις τροποποιήσεις που η πλευρά της ενάγουσας επιζητεί όπως της επιτραπεί να προβεί, είναι και αυτή που προβάλλεται στον αριθμό 3A του αιτητικού της αίτησης. Ειδικότερα, αιτείται: «3. Την τροποποίηση της παραγράφου 4 ως ακολούθως: Α. Με την προσθήκη μετά την λέξη «φορτίων» στην πρώτη υποπαράγραφο και πριν την τελεία, της φράσης «αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη εργασία ακόμη και ελαφριά.» Έχω μελετήσει με προσοχή την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει και υποστυλώνει το αίτημα της ενάγουσας. Είναι γεγονός, ως ήταν άλλωστε και η εισήγηση της συνηγόρου των εναγομένων, ότι καμία απολύτως αναφορά ή αιτιολογία δεν προβάλλεται για να δικαιολογηθεί από την πλευρά της ενάγουσας, ως η υποχρέωσης της, η προώθηση και της συγκεκριμένης τροποποίησης στις δικογραφημένες θέσεις της. Ελλείψει οποιουδήποτε πραγματικού υπόβαθρου γεγονότων, μέσω του οποίου θα ετίθεντο οποιεσδήποτε εξηγήσεις ή αιτιολογία για την συγκεκριμένη αιτούμενη τροποποίηση, δεν βλέπω πως το Δικαστήριο θα μπορούσε να πραγματευτεί σοβαρά το συγκεκριμένο αίτημα εγκρίνοντας ή απορρίπτοντας το στο τέλος της ημέρας. Αναπόδραστα, αρνητική έκβαση δεν μπορεί παρά να έχει και το αίτημα για τροποποίηση της κλίμακας, ως τούτο προβάλλεται στον αρ. 1 της αίτησης. Η κλίμακα της αγωγής δεν αποτελεί μέρος των γραπτών προτάσεων αλλά συνέπεια της. Είναι γι΄ αυτό το λόγο, που ως υποδείχθηκε στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Λαϊκή Σπορτ. Κλαπ κ.ά
(1994)1 ΑΑΔ 69 για την αύξηση ή τη μείωση της δεν χρειάζεται άδεια τροποποίησης (βλ. επίσης Αθηνόδωρος Βασιλειάδης και Άλλοι ν. Πετρολίνα Λτδ
(1994)1 ΑΑΔ 16 και Thoma v. Chambou
(1986)1 CLR 68. Απασχολεί επίσης η εισήγηση της πλευράς των εναγομένων ότι η προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, σε αυτό το στάδιο, γίνεται καθυστερημένα, κατά τρόπο μάλιστα που αν εγκριθεί θα επηρεάσει την πλευρά της υπεράσπισης αφού φαίνεται να αφορά πτυχές τραυματισμού για τις οποίες οι εναγόμενοι δεν προετοιμάστηκαν, ούτε εξέτασαν την ίδια την ενάγουσα καθ' ον χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα ούτε έθεσαν την τελευταία σε ιατρικές εξετάσεις για τα συγκεκριμένα ζητήματα ενώπιον δικών τους εμπειρογνωμόνων. Ως πιο πάνω έχει ήδη αναφερθεί, ο χρόνος προώθησης αιτήματος ως το υπό συζήτηση, είναι πάντα σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης, ενώ το ζήτημα της όποιας καθυστέρησης θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ενταγμένο στο πλαίσιο της δίκης. (βλ. Astor Manufacturing & Exporting Co [ανωτέρω] και Federal Bank of Lebanon [ανωτέρω]). Αναμφίβολα η υπό εξέταση αίτηση προωθείται σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας. Η ανησυχία του Δικαστηρίου σε σχέση με τις επιπτώσεις από τυχόν έγκριση του αιτήματος που τώρα υποβάλλεται είναι δεδομένη. Η πρώτη και σημαντική συνέπεια έγκρισης του αιτήματος είναι ασφαλώς η πρόκληση κάποιας διακοπής και καθυστέρησης στη συνέχιση της ακρόασης. Με δεδομένο όμως ότι δεν θα προκληθεί στην άλλη πλευρά οποιαδήποτε αδικία ή ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με κατάλληλη διαταγή εξόδων, ενώ παράλληλα θα δοθεί σε διάδικο το δικαίωμα να προβάλει τις θέσεις του κατά τρόπο επιτρεπτό και τακτοποιώντας το δικόγραφο του, δίδοντας έτσι και στο Δικαστήριο τη δυνατότητα και την ευκαιρία να απονέμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων, αισθάνομαι ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση παρά την αταξία που αναμφίβολα θα προκληθεί, δεν ορθώνονται δικονομικά ή ουσιαστικά εμπόδια τέτοια που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αν εγκριθεί το αίτημα. Στα πλαίσια άλλωστε της εξουσίας του Δικαστηρίου να ελέγχει τις ενώπιον του δικαστικές διαδικασίες, κρίνεται ότι στην περίπτωση που το υπό εξέταση αίτημα εγκριθεί, μια μικρή σχετικά και πάντα ελεγχόμενη καθυστέρηση η οποία θα προκληθεί συνεπεία της τροποποίησης, δεν θα ήταν ικανή, από μόνη της, να πλήξει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των εναγομένων για γρήγορη διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων τους, κατά τρόπο που θα υπαγόρευε την απόρριψη του αιτήματος. Το συνταγματικό δικαίωμα άλλωστε το οποίο περιγράφεται στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος κατοχυρώνεται για την εξασφάλιση δίκαιας δίκης και όχι για την παρεμπόδιση της. Δεν διαλανθάνει άλλωστε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο μάρτυρας ο οποίος προέβαλε με την προφορική του μαρτυρία ζητήματα τα οποία η πλευρά της ενάγουσας επιθυμεί να ενσωματώσει στο δικόγραφο της, εξακολουθεί να βρίσκεται στο εδώλιο του μάρτυρα χωρίς καν να έχει αρχίσει η αντεξέταση του. Δεδομένη είναι άλλωστε η δυνατότητα, στην περίπτωση που προωθηθεί σχετικό αίτημα και εάν τούτο κριθεί αναγκαίο, επανακλήτευσης κάποιου μάρτυρα ενώ κατά τον ίδιο τρόπο, αν πραγματικά προκύψει ανάγκη, θα μπορούσε επίσης να ζητηθεί όπως η ενάγουσα υποβληθεί σε νέες ιατρικές εξετάσεις από ιατρούς της πλευράς των εναγομένων κατά τρόπο που θα καθησυχάζονται οι οποιεσδήποτε ανησυχίες της πλευράς των εναγομένων για το ζήτημα. Κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και δεδομένα της παρούσας υπόθεσης δεν έχω εντοπίσει εξάλλου στοιχεία που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να διαγνώσει κακοπιστία από την πλευρά της ενάγουσας σε σχέση με την υποβολή της παρούσας αίτησης πλήττοντας τη γνησιότητα του αιτήματος. Θα μπορούσε κάποιος, για πτυχές τουλάχιστο της αίτησης να διαπιστώσει αβλεψίες έως και αμέλεια από την πλευρά της στην προώθηση τους, αλλά πάντως στη συμπεριφορά της, όπως αυτή αναδύεται από το φάκελο της δικογραφίας και όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου με τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, δεν φαίνεται να υφέρπουν στοιχεία κακοπιστίας και διάθεση εκ μέρους της πλευράς της ενάγουσας - αιτήτριας καταστρατήγησης των διαδικασιών. Σταθμίζοντας κάθε σχετικό παράγοντα και καταλήγοντας ότι η όποια διαπιστωμένη καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος δεν φαίνεται να επηρεάζει, στις δοσμένες συνθήκες της παρούσας υπόθεσης, τη συνταγματική επιταγή για εκδίκαση των υποθέσεων εντός εύλογου χρονικού διαστήματος κατά τρόπο που θα επέβαλλε την απόρριψη του αιτήματος, ούτε και προκύπτει ότι οι καθ΄ ων η αίτηση κινδυνεύουν να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, τέτοια που δεν θα μπορούσε να καλυφθεί με επιδίκαση εξόδων, το δε στοιχείο της κακοβουλίας φαίνεται να ελλείπει από τη συμπεριφορά της ενάγουσας - αιτήτριας συνολικά θεωρούμενης στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, αισθάνομαι ότι η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της αίτησης στην έκταση που πιο πάνω έχει εξηγηθεί θα πρέπει να θεωρηθεί αρκούντος αιτιολογημένη, εξυπηρετώντας στο τέλος της μέρας την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως το 2, 3Β, 4 και 5 της αίτησης. Τροποποιημένο δικόγραφο να καταχωρηθεί και παραδοθεί στους εναγομένους - καθ΄ ων η αίτηση, εντός δύο
(2)ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη υπεράσπιση μπορεί να καταχωρηθεί και παραδοθεί εντός επτά
(7)ημερών από την παράδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος της αγωγής. Όλα τα έξοδα που θα χαθούν εξαιτίας της τροποποίησης, περιλαμβανομένων και των εξόδων της παρούσας αίτησης και της ακροαματικής διαδικασίας που ακολούθησε, επιδικάζονται σε βάρος της ενάγουσας - αιτήτριας και υπέρ των εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .......... Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο