Επί τοις αφορώσι την Ελένη Άσπρου, τέως από την Μύρτου, Αρ. Αίτησης: 1193/11, 31/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A53 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 1193/11 Μεταξύ: Επί τοις αφορώσι την Ελένη Άσπρου, τέως από την Μύρτου Αποβιώσασα -και- Επί τοις αφορώσι την αίτηση διά περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχειρίσεως της περιουσίας της Ελένης Άσπρου τέως από την Μύρτου Ημερομηνία: 31.1.2013 Αίτηση ημερομηνίας 10.4.2012 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια, Νίκη Κυριάκου: κ. Μ Κιτρομηλίδης, για Κιτρομηλίδη, Πέτσα Δ.Ε.Π.Ε Για την Καθ΄ ης η αίτηση, Δήμητρα Beevor: κα Ε. Προδρόμου για Γ. Ζ. Γεωργίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, η αιτήτρια ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση του διατάγματος ημερομηνίας 30.12.2011 μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της έφεσης που καταχωρήθηκε εναντίον της πιο πάνω απόφασης. Προτού προχωρήσω να εξετάσω τις θέσεις που έχουν προβληθεί από τις δύο πλευρές, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω σε συντομία το ιστορικό της υπόθεσης. Η Δήμητρα Beevor, μια εκ των δύο κληρονόμων της περιουσίας της Ελένης Άσπρου κατεχώρησε αίτηση στο Δικαστήριο με την οποίο εζητούσε την περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας της Ελένης Άσπρου στο Δώρο Ιωαννίδη, δικηγόρο, για σκοπούς συνέχισης της αγωγής 6235/08 και 298/2008, οι οποίες εστρέφονταν, μεταξύ άλλων και εναντίον της αποβιωσάσης Ελένης Άσπρου. Η άλλη κληρονόμος της περιουσίας της Ελένης Άσπρου είναι η Νίκη Κυριάκου, αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση. Η Νίκη Κυριάκου και η Δήμητρα Beevor είναι αδελφές και θυγατέρες της αποβιωσάσης Ελένης Άσπρου. Τη 30.12.2011 το Δικαστήριο εξέδωσε περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχειριστή της περιουσίας της Ελένης Άσπρου στο δικηγόρο Δώρο Ιωαννίδη για σκοπούς συνέχισης των δύο πιο πάνω δικαστικών διαδικασιών. Είναι η θέση της αιτήτριας, στην υπό κρίση διαδικασία, ότι η έφεση που έχει καταχωρήσει κατά της πιο πάνω απόφασης, έχει σοβαρούς λόγους επιτυχίας. Την πεποίθηση της αυτή την στηρίζει στο γεγονός ότι η αίτηση, σύμφωνα βέβαια με τους ισχυρισμούς της, δεν είχε επιδοθεί «σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη που έχουν συμφέρον και επιδίκασε τα έξοδα εναντίον της χωρίς να δικαιολογήσει την απόφαση του». Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι «.η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να διορισθεί διαχειριστής ad litem ουδέτερο πρόσωπο και συγκεκριμένα ο Δώρος Ιωαννίδης είναι λανθασμένη διότι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης κάτι τέτοιο δεν δικαιολογείται». Σε περίπτωση που η απόφαση δεν ανασταλεί υπάρχει ο κίνδυνος, ο διορισμένος διαχειριστής να προβεί σε πράξεις οι οποίες θα είναι ζημιογόνες στην περίπτωση που επιτύχει η καταχωρηθείσα έφεση. Οι εφεσίβλητοι κανένα κίνδυνο δεν διατρέχουν από την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου μέχρι εκδικάσεως της έφεσης. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η αιτήτρια στην γραπτή αγόρευση που κατεχώρησε προς υποστήριξη της αίτησης της συμπεριέλαβε και άλλους λόγους που σύμφωνα με τη θέση της καθιστούν την επίδικη απόφαση τρωτή. Οι λόγοι αυτοί όμως δεν περιλαμβάνονται στην αίτηση και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο και θα αγνοηθούν. Η καθ΄ ης η αίτηση κατεχώρησε ένσταση στην αίτηση. Εισηγείται μεταξύ άλλων ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, ανυπόστατη και άνευ αντικειμένου, αφού η ίδια η αιτήτρια έχει δεχθεί εμπράκτως την υλοποίηση της απόφασης, ημερομηνίας 30.12.
- Την 21.2.2012 η αιτήτρια δέχθηκε στα πλαίσια της αγωγής 6235/08 και την 22.5.2012 στα πλαίσια της έφεσης 298/08, την τροποποίηση του τίτλου με τον τρόπο που αποφασίσθηκε στην απόφαση, ημερ. 30.12.
- Πέραν των πιο πάνω αναφέρει ότι η έφεση που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης του δικαστηρίου δεν έχει σοβαρές και ή αρκετές πιθανότητες επιτυχίας. Ανεξαρτήτως τούτου όμως σε περίπτωση που η έφεση τελικά επιτύχει η ίδια είναι φερέγγυα και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι σε θέση να επιστρέψει στην αιτήτρια το ποσό των δικηγορικών εξόδων που διατάχθηκε, στα πλαίσια της απόφασης ημερ. 30.12.2011, να καταβάλει προς εξόφληση των εξόδων. Είναι δε διατεθειμένη, όταν της καταβληθεί το ποσό των εξόδων να υπογράψει εγγυητική διαβεβαίωση. Τα πιο πάνω, ήτοι οι τροποποιήσεις που έλαβαν χώραν με τη συγκατάθεση της αιτήτριας και η φερεγγυότητα της καθ΄ ης η αίτηση δεν έχουν αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στη Δ.35 θθ.18 και 19 και Δ.40 θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.35 θ.18 προβλέπει τα πιο κάτω: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered the person obtaining the order shall furnish such security (of any) as may have been directed .». Στην απόφαση Μιχάλης Δημητρούδης v Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη[1], το Εφετείο τόνισε ότι το αντικείμενο της αναστολής, δυνάμει της Δ.35 θ.18 και της μέχρι τότε νομολογίας, συναρτάται «.προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλομένη απόφαση». Όπου όμως δεν υπάρχει οτιδήποτε προς εκτέλεση από τη διαταγή του Δικαστηρίου, όπως στην περίπτωση καταδικαστικής απόφασης για αστική παρακοή διατάγματος, τότε δεν παρέχεται εξουσία αναστολής της διαδικασίας. Σχετικό είναι και το απόσπασμα από την απόφαση Marfin Popular Bank Public Cο Ltd v Telec Logistic Company Ltd[2]. «Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης, η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις. (Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708∙ In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119 βλ. επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524). Η Δ.35 θ. 18 δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισής της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος». Στην πιο πάνω υπόθεση είχε υποβληθεί αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο για αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου, εκκρεμούσης της ακρόασης έφεσης με την οποία αμφισβητήθηκε η ορθότητα της ακύρωσης διατάγματος έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η επίδικη απόφαση δεν επέβαλλε οποιαδήποτε υποχρέωση, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.35, θ.18. Αντίθετα επιδιώκετο ο παραμερισμός της ακυρωτικής απόφασης και η απαγόρευση της συνέχισης της διαδικασίας που μπορούσε να γίνει μόνο με την έκδοση προνομιακού εντάλματος Prohibition. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση απορρίφθηκε. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι πολύ ιδιαίτερα. Επισημαίνω ότι σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα και η απόφαση ανασταλεί αυτό θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν τόσο ενώπιον του επαρχιακού δικαστηρίου όσο και του εφετείου. Υπενθυμίζω ότι στο δικηγόρο Δώρο Ιωαννίδη δόθηκε περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχειριστή της περιουσίας των δύο διαδικασιών. Το όνομα του πιο πάνω προσώπου έχει ήδη προστεθεί ως εναγόμενος και εφεσίβλητος αντίστοιχα, σε αντικατάσταση του ονόματος της Ελένης Άσπρου. Οι τροποποιήσεις έγιναν με τη συγκατάθεση της αιτήτριας. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι επίδικες αποφάσεις δεν επέβαλλαν στους διαδίκους οποιαδήποτε θετική υποχρέωση η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής σύμφωνα με τη Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σε σχέση με τα έξοδα, θέμα το οποίο ανέλυσε εκτεταμένα η καθ΄ ης η αίτηση στην ένσταση της, επισημαίνω ότι δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στο θέμα αυτό στην υπό κρίση αίτηση. Ο μόνος κίνδυνος που εγκυμονεί, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της αιτήτριας, είναι όπως ο διαχειριστής προβεί σε πράξεις οι οποίες θα ήταν ζημιογόνες σε περίπτωση που επιτύγχανε η καταχωρηθείσα έφεση. Εξάλλου σύμφωνα με την μη αμφισβητηθείσα θέση της καθ΄ ης η αίτηση, η αιτήτρια δεν διατρέχει οποιοδήποτε κίνδυνο καθότι η ίδια είναι φερέγγυα και είναι σε θέση αν επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό τυχόν της καταβληθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ΄ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Π.Ε 294/2010, ημερ. 31.3.2011 [2]
(2008)1 Β Α.Α.Δ. 764, 768. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο