Κώστα Θεμιστοκλέους ν. Ζαχαρία Κουλία, Αρ. Αγωγής: 3775/06, 23/1/2013

Κώστα Θεμιστοκλέους ν. Ζαχαρία Κουλία, Αρ. Αγωγής: 3775/06, 23/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3775/06 Μεταξύ: Κώστα Θεμιστοκλέους Ενάγοντα -και- Ζαχαρία Κουλία Εναγομένου Ημερομηνία: 23.1.2013 Αίτηση Ημερομηνίας 14.9.2012 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Μ. Παπαπέτρου Για τον Εναγόμενο: κ. Α. Αγγελίδης με τον κ. Σ. Αγγελίδη και την κα Στ. Αγγελίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ο εναγόμενος-αιτητής ζητά όπως η εκτέλεση του εντάλματος κινητών το οποίο εξεδόθη στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ανασταλεί μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου και ή μέχρι την επανεκδίκαση και έκδοση απόφασης «.στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή όπως αποφασίστηκε στην Πολιτική Έφεση 297/08». Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εναγομένου. Ο εναγόμενος αναφέρει ότι την 30.6.2008 το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του ενάγοντα και επιδίκασε έξοδα εναντίον του. Η απόφαση εφεσιβλήθηκε και παραμερίσθηκε και διέταξε την επανεκδίκαση της μόνο για το θέμα των αποζημιώσεων. Σε σχέση με τα έξοδα διέταξε τα πιο κάτω: «.με έξοδα υπέρ του εφεσείοντα τόσο πρωτοδίκως, όσο και κατ΄ έφεση». Τα έξοδα υπολογίσθηκαν αντί να ψηφισθούν. Είναι η θέση του εναγομένου ότι εκεί όπου δεν υπάρχει ρητή πρόνοια τα έξοδα θα πρέπει να ψηφίζονται και όχι να υπολογίζονται. Δηλώνει επίσης ότι ο κατάλογος είναι πρόωρος και θα πρέπει να υποβληθεί, «.μόνο αφότου τελειώσει η πρωτόδικη διαδικασία, δηλαδή μετά την επανεκδίκαση του θέματος του ύψους της αποζημίωσης». Ο εναγόμενος διαμαρτυρήθηκε για το θέμα αυτό στον Πρωτοκολλητή. Ο Πρωτοκολλητής με επιστολή του, ημερ. 10.7.2012, τον επληροφόρησε ότι ο κατάλογος είχε εγκριθεί από το Δικαστήριο και ότι το θέμα θα έπρεπε να επιλυθεί δικαστικώς. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχωρήθηκε « η αίτηση 104/12 για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασης του Πρωτοκολλητή» που υπολόγισε τα έξοδα του ενάγοντα πρόωρα και πριν να ολοκληρωθεί η αγωγή και αντίθετα προς τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς για ψήφιση των εξόδων. Είναι η θέση του ότι υπάρχει πολύ καλός λόγος για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εφόσον εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου η εκδίκαση της πιο πάνω αίτησης και ενόψει του κινδύνου να αποξενωθεί χρηματικό ποσό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί στο τέλος να επιδικασθεί από το Δικαστήριο. Μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου η αίτηση επιδόθηκε στον ενάγοντα ο οποίος καταχώρησε ένσταση. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιμίλιου Λεμονάρη, συνταξιούχου δικηγόρου. Ο ομνύοντας ήταν ο δικηγόρος που εκπροσώπησε τον ενάγοντα κατά την ακρόαση της υπόθεσης ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου και είχε προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Ήταν η θέση του, ότι στην απόφαση του πρωτοδίκου Δικαστηρίου γίνεται ειδική διαταγή ότι τα έξοδα θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ρητή αυτή διαταγή του Δικαστηρίου «.δεν επηρεάζεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ». Η αίτηση, σύμφωνα με τον ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση, είναι κακόβουλη και οχλητική και στοχεύει στην παρέλκυση της διαδικασίας. Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6, άρθρο 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θθ18 και 19, Δ.40 θθ 7, 11 και 15, Δ.41, Δ.43 Α, Δ.48 θθ 2 και 8