LANDMARK SECURITIES LTD ν. Γιώργου Οικονομίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 10014/2000, 25/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 10014/2000 Επί τοις αφορώσι τον Περί Παρεμποδίσεων Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ.62 και Επί τοις αφορώσι την αίτηση της LANDMARK SECURITIES LTD Αιτήτριας και Γιώργου Οικονομίδη Μαρίας Οικονομίδη ανήλικης δια των ασκούντων την γονική μέριμνα γονέων της Γιώργου Οικονομίδη και Μαρίνα Σιαβέρτοβα Νάντιας Οικονομίδη δια των ασκούντων την γονική μέριμνα γονέων της Γιώργου Οικονομίδη και Μαρίνα Σιαβέρτοβα Καθ' ων η αίτηση ____________________ Αίτηση ημερ. 29.3.10 για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης 25 Ιανουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για αιτητές: κ. Μ. Ορφανίδης. Για καθ' ου η αίτηση 1: Καμία εμφάνιση. Καθ' ου η αίτηση 1: Απών. Για καθ' ων η αίτηση 2 και 3: κ. Βρυωνίδης. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές στοχεύουν στην ακύρωση της μεταβίβασης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 2/104, Φ./Σχ. 45/42W1, Τμήμα 2, Τεμάχιο 104 στην Κισσόνεργα, Πάφος (στο εξής το ακίνητο) ως δόλιας, η οποία έγινε στις 28.1.03 από τον καθ' ου η αίτηση 1 στις καθ' ων η αίτηση 2 και 3, ως και στην επανεγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι του καθ' ου η αίτηση
- Η αίτηση - η οποία βασίζεται στη Δ.39, Δ.48 θ.1-4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 91Α και 91Γ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στα άρθρα 2-5 του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ. 62 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Κυριάκου Ορφανίδη - προσέκρουσε σε ένσταση των καθ' ων η αίτηση 2 και 3, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της μητέρας τους, Μαρίνας Σιαβέρτοβα. Όπως διατείνονται οι αιτητές, στις 6.12.00 στα πλαίσια της αγωγής 10014/00 εκδόθηκε απόφαση προς όφελος τους και εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 για το ποσό των Λ.Κ.15.924,73 (€27.209,01) πλέον τόκους και έξοδα (τεκμ. Α). Στις 29.3.01 καταχωρήθηκε εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο και στις 14.1.03 εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις εκ Λ.Κ.200 έκαστη (€341,72) από 1.3.03 πλέον έξοδα. Ο καθ' ου η αίτηση 1 κανένα ποσό κατέβαλε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους και εξακολουθεί να το οφείλει μέχρι σήμερα. Στις 28.1.03 μεταβίβασε το ακίνητο, δυνάμει δωρεάς κατά ίσα μέρη, με δικαίωμα επικαρπίας εφ' όρου ζωής, στις ανήλικες θυγατέρες του, καθ' ων η αίτηση 2 και 3 (τεκμ. Β και Γ). Ισχυρίζονται ότι η εν λόγω μεταβίβαση έγινε κακόπιστα χωρίς αντάλλαγμα και δόλια, με πρόθεση να εμποδιστούν οι αιτητές να προχωρήσουν με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης που έχει εκδοθεί επί του ακινήτου και ακολούθως να εισπράξουν το λαβείν τους. Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δέχθηκαν την μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους επίσης δόλια και κακόπιστα και με πρόθεση να εμποδιστούν οι αιτητές στην εκτέλεση της απόφασης προς όφελος τους και στην είσπραξη του οφειλόμενου σ' αυτούς ποσού. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι αν δεν ακυρωθεί η μεταβίβαση, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να καταστεί αδύνατη η είσπραξη του εκ δικαστικής απόφασης οφειλόμενου ποσού, εφόσον ο καθ' ου η αίτηση 1 στερείται άλλης ιδιοκτησίας. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου οι αιτητές καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Ορφανίδη ημερ. 11.11.10, σύμφωνα με την οποία στις 23.9.10 και 24.9.10 έγινε εκτίμηση του ακινήτου και συντάχθηκε έκθεση εκτίμησης ημερ. 28.9.10 (τεκμ. 1), η οποία καθορίζει την αγοραία αξία του ακινήτου σε €260.
- Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 προέβαλαν τους πιο κάτω λόγους ένστασης: Η αίτηση είναι αποτέλεσμα δόλου και/ή συμπαιγνίας μεταξύ του καθ' ου η αίτηση 1 και των αιτητών. Η αίτηση αποτελεί υλοποίηση των απειλών του καθ' ου η αίτηση 1 προς τη μητέρα των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ενόψει της λύσης του γάμου τους, ότι θα προέβαινε σε ακύρωση της μεταβίβασης του ακινήτου. Ο ενόρκως δηλών κ. Ορφανίδης δεν γνωρίζει καθόλου τα επίδικα γεγονότα. Στην αίτηση δεν αναφέρεται η αξία του ακινήτου η οποία ανέρχεται γύρω στις €500.000, ενώ η οφειλή του καθ' ου η αίτηση 1 προς τους αιτητές ανέρχεται γύρω στις €50.
- Οι αιτητές δεν δίδουν καμία εξήγηση γιατί από την έκδοση της απόφασης (6.12.00) δεν προέβηκαν σε επιβάρυνση του ακινήτου με memo, με σκοπό τη διασφάλιση των απαιτήσεων τους. Η Μαρίνα Σιαβέρτοβα, μητέρα των ανηλίκων καθ' ων η αίτηση 2 και 3, αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι στα πλαίσια σχέσης που είχε συνάψει με τον καθ' ου η αίτηση 1, το 1998 και το 2002 γεννήθηκαν οι δύο θυγατέρες τους. Ο καθ' ου η αίτηση 1, στην προσπάθεια του να την πείσει να παντρευτούν, μεταβίβασε το ακίνητο επ' ονόματι των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 προκειμένου να τις εξασφαλίσει, ενόψει του ότι είχε δύο μεγαλύτερα παιδιά από τον προηγούμενο γάμο του. Το 2004 παντρεύτηκαν, όμως περί το 2006 άρχισαν τα προβλήματα, με αποτέλεσμα να εκδοθεί διάταγμα διατροφής στις 27.2.07 (τεκμ. 1) και γονικής μέριμνας στις 19.9.07 (τεκμ. 2), ενώ στις 7.7.08 εκδόθηκε το διαζύγιο (τεκμ. 3). Κατά τον χρόνο της διάστασης τους, ο καθ' ου η αίτηση 1 την πίεζε να επιστρέψει και μείνει μαζί του, απειλώντας την ότι θα πάρει πίσω το ακίνητο που είχε εγγράψει επ' ονόματι των θυγατέρων τους. Οι απειλές του εντάθηκαν το 2010 όταν ξαναπαντρεύτηκε με αλλοδαπή και ζητούσε επίμονα από την ίδια να προβεί σε διαδικασίες για να πάρει πίσω το ακίνητο, το οποίο είναι μεγάλης αξίας ύψους €450.000, χωρίς να υπολογίζεται η αξία της κατοικίας που βρίσκεται εντός αυτού. Ισχυρίζεται ότι δεν είχε γνώση για την παρούσα υπόθεση και δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί πρωτοβουλία του καθ' ου η αίτηση 1, στην προσπάθεια του να την εκδικηθεί και σε συνεννόηση με τους αιτητές προσπαθεί να υλοποιήσει την απειλή του και να επανεγγράψει το ακίνητο επ' ονόματι του. Η Μαρίνα Σιαβέρτοβα αντεξεταζόμενη επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της, ανέφερε ότι κατά τον χρόνο της μεταβίβασης δυνάμει δωρεάς, οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ήταν ηλικίας ενός και τεσσάρων χρονών. Ενώπιον του Δικαστηρίου, εμφανίστηκε στην παρούσα διαδικασία εκ μέρους των ανήλικων θυγατέρων της, χωρίς τη συγκατάθεση του πατέρα τους (καθ' ου η αίτηση 1). Περιήλθε σε γνώση της η επίδικη οφειλή του καθ' ου η αίτηση 1 προς τους αιτητές, μέσω της παρούσας αίτησης. Ο καθ' ου η αίτηση 1 ουδέποτε της ανέφερε ότι χρωστούσε χρήματα στους αιτητές και το 2003 δεν μιλούσε καθόλου ελληνικά αφού κατάγεται από τη Ρωσία. Ο Κυριάκος Ορφανίδης αντεξετάστηκε επίσης επί του περιεχομένου των δύο ενόρκων δηλώσεων του. Ανέφερε ότι, στο ακίνητο διαμένει ο καθ' ου η αίτηση 1 αφού διατηρεί την επικαρπία της κατοικίας. Η δικαστική απόφαση εκδόθηκε στις 6.12.00 ερήμην του καθ' ου η αίτηση 1 και στις 28.1.03 έγινε η μεταβίβαση του ακινήτου. Στο μεσοδιάστημα, οι αιτητές δεν έγραψαν memo στο ακίνητο διότι δεν γνώριζαν την ύπαρξη του ακινήτου, γι' αυτό και προχώρησαν με άλλα μέτρα εκτέλεσης της απόφασης. Πρόσθεσε ότι, κατ' εκείνο τον χρόνο το Κτηματολόγιο δεν ήταν μηχανογραφημένο και ήταν δύσκολο να εντοπιστεί το ακίνητο χωρίς να είναι γνωστή η περιοχή και η Επαρχία όπου βρίσκεται. Επέμενε ότι η μεταβίβαση έγινε δόλια διότι ο καθ' ου η αίτηση 1, ενώ μπορούσε να πωλήσει το ακίνητο ή ακόμα να το νοικιάσει και να εξοφλήσει το χρέος του στους αιτητές, το μεταβίβασε στα ανήλικα τέκνα του και διατήρησε συγχρόνως το δικαίωμα να διαμένει σ' αυτό εφ' όρου ζωής. Επιπρόσθετα, ο καθ' ου η αίτηση 1 κανένα ποσό κατέβαλε, συμμορφούμενος με το διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερ. 14.1.03 και η αποξένωση του ακινήτου στις 28.1.03 διατηρώντας το δικαίωμα επικαρπίας, καταδεικνύει την ξεκάθαρη πρόθεση του για καταδολίευση των πιστωτών του. Ως δικηγόροι των αιτητών, έλαβαν γνώση της μεταβίβασης από τον διευθυντή των αιτητών και το σημερινό εκ δικαστικής απόφασης οφειλόμενο χρέος ανέρχεται περίπου στις €80.
- Πρόσθεσε τέλος ότι, το ένταλμα εκποίησης κινητών επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 8.6.01, διότι σύμφωνα με τον επιδότη ο καθ' ου η αίτηση 1 ήταν άγνωστο πρόσωπο στη δοθείσα διεύθυνση στην Κισσόνεργα, η οποία ήταν η διεύθυνση του ακινήτου. Όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν καταχώρησε ένσταση και στις 21.3.12 εμφανίστηκε αυτοπροσώπως και δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο λόγος που είχε μεταβιβάσει το ακίνητο στα παιδιά του - καθ' ων η αίτηση 2 και 3 - δεν ήταν η αγάπη και στοργή του προς αυτά, αλλά η αποφυγή πληρωμής στους αιτητές του οφειλομένου εκ μέρους του ποσού. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Έχω μελετήσει με προσοχή την αίτηση και την ένσταση εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση 2 και 3, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν ως και τη μαρτυρία των ενόρκως δηλούντων ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς επίσης και τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν ή έθεσαν με τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως είναι γνωστό, το άρθρο 4 του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, δίνει στο Δικαστήριο την εξουσία να ακυρώσει οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση, εφόσον κρίνει ότι διενεργήθηκε δόλια, δηλαδή με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές να ανακτήσουν από τον δωρητή ή τον πωλητή, ανάλογα με την περίπτωση, το χρέος του. Με βάση το άρθρο 3(ι) του Νόμου, κάθε δωρεά, πώληση κ.λ.π. οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται δόλια, ως επεξηγήθηκε πιο πάνω, θεωρείται άκυρη. Σε περίπτωση δωρεάς, το βάρος απόδειξης ότι έγινε καλόπιστα και χωρίς πρόθεση να παρεμποδιστούν οι πιστωτές βρίσκεται στους ώμους του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή και του προσώπου που δέχεται τη μεταβίβαση. Ειδικότερα, το άρθρο 3
(2)που ενδιαφέρει και αφορά την εξεταζόμενη υπόθεση, προνοεί τα ακόλουθα: «
(2)Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης οποιασδήποτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστη και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.» Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou & others
(1957)VOL. 22 CLR 184, για να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 3(ι) του Νόμου θα πρέπει να υποβληθεί αίτηση από τον πιστωτή τον οποίο ο χρεώστης είχε πρόθεση να καταδολιεύσει κατά τον χρόνο που έλαβε χώρα η μεταβίβαση. Στην ίδια υπόθεση υποδεικνύεται πως το κυπριακό νομοθέτημα δεν έχει το εύρος της αντίστοιχης αγγλικής νομικής πρόνοιας, η οποία περιλαμβάνει και χρέη που δημιουργούνται μετά τη μεταβίβαση. Σχετική είναι επίσης η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Pambos Zenios Trading Ltd κ.ά. ν. Μιχάλη Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.ά. Πολ. Έφ. 381/08 ημερ. 28.12.11. Στην προκειμένη περίπτωση, ο καθ' ου η αίτηση 1 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στις 28.1.03 και μετά την έκδοση απόφασης εναντίον του και προς όφελος των αιτητών - οι οποίοι αναμφίβολα κρίνονται ως πιστωτές - το ακίνητο στα παιδιά του, καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Επομένως, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του αρ. 3
(2)του Κεφ. 62 (ανωτέρω) και κατ' επέκταση το βάρος απόδειξης ότι η εν λόγω μεταβίβαση έγινε καλόπιστα και χωρίς πρόθεση να παρεμποδιστούν οι αιτητές, βρίσκεται στους ώμους του καθ' ου η αίτηση 1 ως δικαιοπάροχου και των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ως τα πρόσωπα στα οποία έγινε η μεταβίβαση. Όπως ανάφερα πιο πάνω, ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, ούτε και ένορκη δήλωση, αλλά περιορίστηκε σε δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου ότι μεταβίβασε το ακίνητο στα παιδιά του καθ' ων η αίτηση 2 και 3 με μοναδικό σκοπό να εμποδίσει τους αιτητές να εισπράξουν το λαβείν τους. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η εν λόγω δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1, παρόλο που δεν αποτελεί μαρτυρία, δεν μπορεί να παραγνωριστεί και να μην ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Πρόκειται για δήλωση που δόθηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και ουσιαστικά ισοδυναμεί με αποδοχή εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση 1, έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Γι' αυτό και το Δικαστήριο θα προσδώσει σ' αυτήν τη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 την ανάλογη βαρύτητα. Ωστόσο, και αν ακόμη η κατάληξη του Δικαστηρίου ήταν ότι δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η εν λόγω δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 και δεν θα πρέπει να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα σ' αυτήν, παραμένει δεδομένο το γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και επομένως ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία εκ μέρους του ως δικαιοπάροχου, που να τεκμηριώνει ότι η μεταβίβαση έγινε καλόπιστα και χωρίς πρόθεση καταδολίευσης των αιτητών. Έχω την άποψη ότι η μαρτυρία της Μαρίνας Σιαβέρτοβα, μητέρας των ανήλικων παιδιών καθ' ων η αίτηση 2 και 3, δεν ικανοποιεί τις ρητές πρόνοιες του αρ. 3
(2)του Κεφ. 62 σύμφωνα με τις οποίες, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του δικαιοπάροχου και των προσώπων στα οποία έγινε η μεταβίβαση. Με άλλα λόγια, ο νόμος απαιτεί την παρουσίαση μαρτυρίας τόσο εκ μέρους του δικαιοπάροχου, όσο και εκ μέρους των δικαιοδόχων, προκειμένου να διακριβωθούν οι καλόπιστες προθέσεις τους κατά τον χρόνο της μεταβίβασης. Όπως προκύπτει και από την ίδια τη μαρτυρία της Μαρίνας Σιαβέρτοβα, αυτή αναφέρεται σε πιέσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση 1 για να την παντρευτεί, που είχαν ως αποτέλεσμα όπως ισχυρίζεται, τη μεταβίβαση του ακινήτου στα ανήλικα παιδιά τους ως και σε απειλές εναντίον της από τον καθ' ου η αίτηση 1, κατά τον χρόνο της διάστασης τους ότι θα ενεργούσε για να επανεγγράψει το ακίνητο επ' ονόματι του. Ωστόσο, οι εν λόγω πιέσεις και απειλές του καθ' ου η αίτηση 1 όχι μόνο δεν υποστηρίχθηκαν με μαρτυρία του ιδίου αλλά αντίθετα, αυτός ρητά δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η μεταβίβαση του ακινήτου δια δωρεάς δεν έγινε καλόπιστα, αλλά με σκοπό καταδολίευσης των αιτητών. Θεωρώ ότι η παρουσίαση μαρτυρίας εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση 1, ως δικαιοπάροχου, ήταν πολύ σημαντική, προκειμένου να πείσει το Δικαστήριο για τις προθέσεις του κατά τον χρόνο της μεταβίβασης και επιβεβαιώσει τα όσα η Μαρίνα Σιαβέρτοβα υποστήριξε ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως, η μαρτυρία της Μαρίνας Σιαβέρτοβα δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Αντίθετα, η μαρτυρία του Κυριάκου Ορφανίδη εκ μέρους των αιτητών, - ο οποίος ουσιαστικά αναφέρθηκε στη διαδικασία έκδοσης της απόφασης προς όφελος των αιτητών ως και στα προηγούμενα μέτρα εκτέλεσης που λήφθηκαν από τους αιτητές για την είσπραξη του λαβείν τους, - γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο ως μαρτυρία που καθόλου δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση. Έγινε εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει την ένσταση εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 διότι η μητέρα τους ενόρκως δηλούσα Μαρίνα Σιαβέρτοβα, εμφανίστηκε στην παρούσα διαδικασία εκ μέρους των ανηλίκων παιδιών, χωρίς τη συγκατάθεση του πατέρα τους, καθ' ου η αίτηση 1, κατά παράβαση του αρ. 5
(1)(α,β) του Ν.216/90. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται θέμα άσκησης γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων και εκπροσώπησης τους στο Δικαστήριο. Απλά η μητέρα των ανηλίκων παιδιών προέβηκε σε μία ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση παραθέτοντας τους ισχυρισμούς της για τη μεταβίβαση του ακινήτου, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει δεν έγιναν αποδεκτοί από το Δικαστήριο. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 απέτυχαν να αποδείξουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ως είχαν και το βάρος απόδειξης, ότι η μεταβίβαση του ακινήτου έγινε προς αυτές καλόπιστα και χωρίς πρόθεση να παρεμποδιστούν ή καθυστερήσουν οι αιτητές στην είσπραξη του λαβείν τους, ο δε καθ' ου η αίτηση 1 αποδέχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η μεταβίβαση δεν έγινε καλόπιστα. Ως εκ τούτου, η μεταβίβαση του ακινήτου κρίνεται ότι έγινε δόλια και επομένως είναι άκυρη. Έγινε εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ότι σε περίπτωση κατάληξης του Δικαστηρίου ότι η μεταβίβαση του ακινήτου έγινε δόλια, το Δικαστήριο θα πρέπει να εφαρμόσει τις πρόνοιες του αρ. 91 Γ
(2)(α) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 και να διατάξει όπως το ακίνητο πωληθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους και το υπόλοιπο ποσό να παραδοθεί στις ανήλικες καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Ούτε αυτή η εισήγηση με βρίσκει σύμφωνη. Και τούτο για δύο λόγους: Ο πρώτος γιατί η εν λόγω διαδικασία μπορεί να ακολουθηθεί στα πλαίσια αίτησης για διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του χρεώστη, που δεν είναι η παρούσα αίτηση και ο δεύτερος γιατί στην παρούσα αίτηση δεν περιλαμβάνεται τέτοιο αιτητικό. Για όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται Διάταγμα ως η παρ. Α και Β της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των αιτητών και εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ενόψει του ότι οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3, δικαιοδόχοι, είναι ανήλικες, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δεν επιδικάζονται έξοδα σε βάρος τους. Ο καθ' ου η αίτηση 1 θα επιβαρυνθεί όλα τα έξοδα της διαδικασίας. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο