← Κύπρος

Ανδρέα Μιχαήλ Μαλέκκου κ.α. ν. Νίκου Βασιλείου κ.α., Αρ. Αγωγής: 6547/12, 16/1/2013

Ανδρέα Μιχαήλ Μαλέκκου κ.α. ν. Νίκου Βασιλείου κ.α., Αρ. Αγωγής: 6547/12, 16/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6547/12 Μεταξύ

  1. Ανδρέα Μιχαήλ Μαλέκκου
  2. Ευριδίκης Μαλέκου Εναγόντων/Αιτητών Και
  3. Νίκου Βασιλείου
  4. S.P.I. Development & Consturction Ltd
  5. Άριστου Θουκιδίδη
  6. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση 16 Ιανουαρίου,
  7. Αίτηση ημερομηνίας 27 Σεπτεμβρίου, 2012 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της Εναγομένης 2 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Κ. Θεοδωρίδης Για Εναγόμενη 2/Καθ' ης η Αίτηση: κ. Α. Ενταφιανός ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρισαν στις 27/9/12 αξιώνουν διάφορες θεραπείες που ουσιαστικά έχουν να κάνουν με δύο οικόπεδα που βρίσκονται στο Δήμο Γερίου της Επαρχίας Λευκωσίας. Πρόκειται για το οικόπεδο στην τοποθεσία Κουτσοπέτρικα με αριθμό εγγραφής 0/3115, Φύλλο: 30, Σχέδιο: 24W1, Τμήμα 10, Τεμάχιο: 2615, το οποίο ανήκει και στους δύο Ενάγοντες, ½ μερίδιο έκαστος, και το οικόπεδο στην ίδια τοποθεσία με αριθμό εγγραφής 10/221, Φύλλο: 30, Σχέδιο:24W1 Τμήμα: 10, Τεμάχιο 2313 -το οποίο είναι εγγεγραμμένο στον Ενάγοντα
  8. Την ίδια ημέρα καταχώρισαν μονομερή αίτηση (την υπό εκδίκαση) με την οποία εξασφάλισαν δύο απαγορευτικά διατάγματα βάσει των οποίων η Εναγόμενη 2 διατάσσεται να μην αποξενώσει και/ή επιβαρύνει τα πιο πάνω οικόπεδα μέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής. Η νομική βάση της αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί. «Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφάλαιο 6, (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμός στα Άρθρα 2, 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Νόμος 14 του 1960, (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα Άρθρα 29, 30, 32 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ1, 2 και 3, και/ή σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου». Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 ο οποίος αφού κάνει αναφορά στο πιο πάνω ιδιοκτησιακό καθεστώς των οικοπέδων, ισχυρίζεται και τα ακόλουθα: «
  9. Κατά την 25/9/2012 και ώρα 11:47 π.μ. δέχτηκα τηλέφωνο από τον κ. Σωτηριάδη, ο οποίος όπως μου ανέφερε και ο υπεύθυνος του Τ.Α.Ε. της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού (αρ. τηλ. 25 805054) και μου ανέφερε ότι έχουν διαπιστώσει ότι το Ακίνητο μου με αρ. Εγγραφής 10/2201 και αρ. Τεμαχίου 2313 είχε πωληθεί πριν λίγη ώρα με πλαστογραφημένα έγγραφα και ότι είχαν συλληφθεί τρία πρόσωπα και ανέμεναν να συλλάβουν ακόμα ένα πρόσωπο με το όνομα Νίκος Βασιλείου. Εγώ μόλις άκουσα αυτό εκπλάγηκα αφού δεν είχα προβεί στην πώληση του Ακινήτου μου και αμέσως αγωνιωδώς ρώτησα τι πρέπει να κάνω και σε ποιες ενέργειες πρέπει να προβώ άμεσα. Ο κ. Σωτηριάδης μου είπε ότι έπρεπε να επικοινωνήσω άμεσα με το Τ.Α.Ε. της Αστυνομικής Διεύθυνσης για να καταγγείλω την υπόθεση ώστε να προχωρήσει άμεσα για διερεύνηση της η Αστυνομία.
  10. Πράγματι αμέσως μετά επικοινώνησα με το Τ.Α.Ε. της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λευκωσίας, οι αστυνομικοί του οποίου ήταν ήδη ενήμεροι για το πιο πάνω αναφερόμενο περιστατικό και με παρέπεμψαν να μεταβώ άμεσα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας ώστε να λάβω τα στοιχεία (έγγραφα) της πώλησης και μεταβίβασης του πιο πάνω αναφερόμενου Ακινήτου και θα συναντούσα εκεί και δύο μέλη του Τ.Α.Ε. τα οποία είχαν αναλάβει την διερεύνηση της υπόθεσης. Ως εκ τούτου μετέβηκα αμέσως στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας και ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Ακινήτου ζήτησα να μου δοθούν όλες οι λεπτομέρειες και τα έγγραφα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την πώληση του Ακινήτου μου, για την οποία επαναλαμβάνω ότι δεν είχα καμία ιδέα. Πράγματι ο αρμόδιος λειτουργός του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, κος Ξένιος Γεωργίου μου υπέδειξε ένα Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερ. 13/7/2012 το οποίο ήταν κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού με αρ. ΠΛΕ401/12, με βάση το οποίο φαινόταν ότι εγώ είχα διορίσει ως πληρεξούσιο Αντιπρόσωπο μου κάποιο κύριο Νίκο Βασιλείου από την Λεμεσό με Α.Δ.Τ. 643524, ώστε να διενεργεί προς όφελος μου μεταξύ άλλων οποιεσδήποτε πράξει αφορούν την ακίνητη μου περιουσία.
  11. Εγώ δεν γνώριζα τον κύριο Νίκο Βασιλείου ούτε και είχαν δώσει ποτέ οποιονδήποτε πληρεξούσιο σ' αυτόν ή σε οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο για να διαχειρίζεται την περιουσία μου και ξαφνιάστηκα πάρα πολύ από το γεγονός αυτό. Μόλις δε είδα και το πληρεξούσιο έγγραφο διαπίστωσα αμέσως ότι η υπογραφή μου είχε πλαστογραφηθεί προς τον σκοπό να εξαπατηθεί ο αρμόδιος λειτουργός του Κτηματολογίου και να προχωρήσει στην πώληση και μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας μου σε τρίτα πρόσωπα . Αμέσως ανέφερα το γεγονός αυτό στους αρμόδιους λειτουργούς του Κτηματολογίου, οι οποίοι μου ανέφεραν ότι είναι ξεκάθαρο ότι το πληρεξούσιο αυτό ήταν πλαστογραφημένο. Ως εκ τούτου μου ζήτησαν άμεσα να προχωρήσω στην ανάκληση του υποτιθεμένου Πληρεξούσιου Εγγράφου που αναφέρω πιο πάνω, ώστε να αποφευχθούν οποιεσδήποτε άλλες παράνομες ενέργειες του κ. Νίκου Βασιλείου. Επισυνάπτεται σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου αντίγραφο του εγγράφου με βάση το οποίο ανακάλεσα το υποτιθέμενο Πληρεξούσιο Έγγραφο μου.
  12. Ο υπεύθυνος λειτουργός του Κτηματολογίου επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον αγοραστή του ακινήτου, ο οποίος από τα έγγραφα φαινόταν να ήταν η Εναγομένη Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 εταιρεία, ο διευθυντής της οποίας κ. Πιερής Ισαάκ του ανέφερε στην παρουσία μου ότι είχε ξαναγοράσει ακίνητο από εμένα τον Απρίλιο του 2012 αλλά δεν έτυχε να με γνωρίσει ποτέ προσωπικά και μάλιστα ανέφερε ότι διαπραγματευόταν την πώληση οικίας την οποία είχε πρόθεση να αναγείρει στο ακίνητο μου. Μόλις πληροφορήθηκα αυτά η αγωνία μου έγινε ακόμα μεγαλύτερη αφού διαπίστωσα ότι ήταν φανερό ότι είχε γίνει αποξένωση και άλλη ακίνητης περιουσίας μου χωρίς να το γνωρίζω, με βάση το ίδιο πλαστογραφημένο Πληρεξούσιο έγγραφο ή άλλο πλαστογραφημένο έγγραφο. Με βάση αυτά ο αρμόδιος λειτουργός του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας κος Ξένιος Γεωργίου προέβηκε άμεσα σε έρευνα στα αρχεία του Κτηματολογίου μέσω του ηλεκτρονικού του υπολογιστή και διαπίστωσε ότι το Ακίνητο μου που είχα ½ με την αδελφή μου Ενάγουσα/Αιτήτρια αρ. 2 με αρ. εγγραφής 0/3115 αρ. Τεμαχίου 2615 είχε αποξενωθεί από την ιδιοκτησία μας και είχε μεταβιβαστεί και εγγραφεί στο όνομα της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 κατά τον μήνα Απρίλιο
  14. Ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι πρόκειτο περί μεγάλης απάτης η οποία έγινε σε βάρος της περιουσίας μας τόσο εμένα όσο και της αδελφής μου Ενάγουσας/Αιτήτριας αρ. 2, αφού οι υπογραφές μας είχαν πλαστογραφηθεί από τον Εναγόμενο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, ο οποίος δόλια και χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα πώλησε την δική μας περιουσίας στον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2, εν αγνοία μας, χωρίς την συγκατάθεση μας και αποκομίζοντας ο ίδιος οποιονδήποτε οικονομικό όφελος είχε προκύψει από την πώληση των πιο πάνω αναφερόμενων Ακινήτων. Ως εκ τούτου την ίδια μέρα έφθασαν στα Γραφεία Κτηματολογίου Λευκωσίας οι Αστυφύλακες του Τ.Α.Ε. Λευκωσίας Αστυφύλακας 1356 Χρίστος Τσιόλης και η γυναίκα αστυφύλακας αρ. 3772 Έλενα Κρητιώτου οι οποίοι ανέλαβαν την εξιχνίαση της υπόθεσης. Στην συνέχεια μετά από υποδείξεις των πιο πάνω αστυνομικών μετέβηκα μαζί τους στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λευκωσίας και υπέβαλα καταγγελία και έδωσα σχετική κατάθεση. ...................................
  15. Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω γεγονότα ότι τόσο εγώ όσο και η Ενάγουσα/Αιτήτρια αρ. 2 είμαστε θύματα απάτης και δόλιων πράξεων και ενεργειών του Εναγομένου Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, ή/και οποιονδήποτε άλλων προσώπων, ο οποίος παράνομα και αυθαίρετα και αφού πλαστογράφησε τις υπογραφές μας στα πιο πάνω αναφερόμενα Πληρεξούσια Έγγραφα προχώρησε στην πώληση της δικής μας ακίνητης περιουσίας χωρίς εμείς να γνωρίζουμε οτιδήποτε και χωρίς εμείς να έχουμε οποιονδήποτε οικονομικό όφελος. Σημειώστε ότι η αξία των πιο πάνω ακινήτων μετά από εκτίμηση την οποία είχα λάβει κατά το έτος 2011 από την Land Tourist Property Consultants ήταν και για τα δύο μαζί γύρω στις €570.000,00 σεντ περίπου.» Η Εναγόμενη 2 στις 17/10/12 καταχώρισε ένσταση η οποία βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: «α. Οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής, καθ' ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2, τυγχάνουν καλόπιστοι αγοραστές. β. Οι Ενάγοντες δεν αναφέρουν λεπτομέρειες δόλου και ή απάτης στην Ένορκη τους Δήλωση. γ. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2, ενήργησαν υπό τας περιστάσεις όπως κάθε άλλος μέσος, λογικός αγοραστής στα πλαίσια της συνήθους πορείας των πραγμάτων σε τέτοιου είδους συναλλαγές. δ. Δεν εγνώριζαν περί της ισχυριζόμενης πλαστογραφίας των πληρεξουσίων εγγράφων. ε. Οι Ενάγοντες δεν ετήρησαν την υποχρέωση τους περί πλήρους αποκάλυψης». Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Πιερή Ισαακ ο οποίος τυγχάνει να είναι ένας από τους διευθυντές και μέτοχος της Εναγόμενης 2 Εταιρείας. Αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες η Εναγόμενη 2 αγόρασε τα επίδικα οικόπεδα, ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη 2 τυγχάνει καλόπιστος αγοραστής και κατ' επέκταση οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν εναντίον της οποιανδήποτε θεραπεία. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους και παρέπεμψαν το Δικαστήριο στη σχετική νομολογία. Η αγόρευση του κ. Θεοδωρίδη ήταν ιδιαίτερα εμπεριστατωμένη. Έχω θέσει ενώπιον μου όλα όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. (βλ. A.B.P. Holdings Ltd v. A. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων είναι οι ακόλουθες. α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση β) Να υπάρχει ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή και γ) Εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, "Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων." (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Πάρα πολλές αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo (πιο πάνω), Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Π.Χ"Βασίλη
(1989)1 C.L.R. 152. Σε σχέση με το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση, παραπέμπω στην υπόθεση Dolego Estates Ltd κ.ά. ν. Φιλίππου κ.ά
(1999)1(B) A.A.Δ. 1217 στην οποία λέχθηκε ότι «Το άρθρο 4 αναφέρεται στις θεραπείες τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να παραχωρήσει και ειδικά ότι είναι δυνατό να δεσμευθεί περιουσία η οποία αποτελεί το αντικείμενο της Αγωγής. Οι προϋποθέσεις όμως που πρέπει να συντρέχουν για τη δέσμευση περιουσίας η οποία αποτελεί το αντικείμενο της Αγωγής είναι αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60». Βεβαίως, η Αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  1. Η πρόνοια του άρθρου αυτού ότι είναι πιθανόν ο Ενάγων να εμποδιστεί στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του, αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά ισοδυναμεί με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις έκδοσης, θα πρέπει στο τέλος να εξετάσει και να σταθμίσει όλα τα γεγονότα για να αποφασίσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα (βλ. τις πιο πάνω υποθέσεις Οδυσσέως και Π.Χ"Βασίλη). Στην παρούσα υπόθεση, οι Ενάγοντες είναι αυτοί που πρέπει να πείσουν το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσης τους. Μετά την καταχώριση της Ένστασης από την Εναγόμενη 2, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία των Εναγόντων όσο και τις θέσεις και τη μαρτυρία της Εναγόμενης 2, και με βάση τα πιο πάνω εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν, θα οριστικοποιήσει τα εκδοθέντα διατάγματα, αν όχι, θα απορρίψει την Αίτηση. Η θέση της Εναγόμενης 2 Εταιρείας ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής επειδή η ίδια τυγχάνει να είναι καλόπιστος αγοραστής δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η Νομολογία μας θεωρεί πως μεταβίβαση ακινήτου που γίνεται χωρίς τη γνώση ή την πραγματική εξουσιοδότηση του ιδιοκτήτη υπόκειται σε ακύρωση. Προς τούτο παραπέμπω στην υπόθεση Δήμητρα Χριστοδούλου ν. Alocay Holdings Ltd κ.α., Αγωγή 421/96, Απόφαση ημερ. 29/2/
  3. Τα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης προσομοιάζουν με τα γεγονότα της παρούσας. Και εκεί η Ενάγουσα ισχυριζόταν ότι η μεταβίβαση ακινήτου της, που έγινε δυνάμει πληρεξουσίου, ήταν άκυρη γιατί ουδέποτε υπέγραψε το πληρεξούσιο και ουδέποτε εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 4 να πωλήσει και μεταβιβάσει το ακίνητο της στην Εναγόμενη 1 εταιρεία ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Η τελευταία, ουδεμία ανάμειξη ή συμμετοχή είχε σε οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια. Ούτε γνώριζε ότι η μεταβίβαση του ακινήτου της Ενάγουσας στο όνομα της γινόταν χωρίς τη γνώση της Ενάγουσας. Ο τότε πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας κ. Κ. Κληρίδης, που εξέδωσε την πιο πάνω απόφαση, αφού κάνει αναφορά σε σχετικά συγγράμματα και Νομολογία καταλήγει ως εξής στις σελ. 22 και 23 της απόφασης: «Υπενθυμίζω βέβαια ότι η επίδικη πώληση και μεταβίβαση του ακινήτου δεν παρουσιάζεται σαν πράξη μεταξύ του εναγομένου 4 και της εναγομένης
  4. Παρουσιαζόταν πάντοτε σαν δικαιοπραξία μεταξύ ενάγουσας ενεργούσας μέσω αντιπροσώπου, και εναγομένης
  5. Εφόσον δε στην πραγματικότητα αποδεικνύεται ότι καμιά τέτοια σύμβαση έγινε, εξουσιοδοτήθηκε, ή εγκρίθηκε από την ενάγουσα, αυτό σημαίνει ότι η μεταβίβαση η οποία έγινε δυνάμει αυτής πρέπει να ακυρωθεί.» Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η απόφαση του κ. Τεύκρου Οικονόμου, (τότε Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή) στην υπόθεση Ελένη Παναγή Σταυρινού ν. Βασιλή Παναγή Σταυρινού κ.α., Αρ. Αγ. 559/03, Ε.Δ. Λάρνακας, ημερ. 16/1/
  6. Εδώ οι Ενάγοντες ισχυρίζονται πως ουδέποτε υπέγραψαν τα πληρεξούσια που χρησιμοποιήθηκαν για την πώληση των επίδικων ακινήτων και ουδέποτε εξουσιοδότησαν οποιονδήποτε να προβεί εκ μέρους τους στην πώληση αυτών. Να αναφέρω εδώ πως στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) A.Α.Δ. 1802, 1809 επαναλαμβάνεται ότι «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Και στην παρούσα υπόθεση με βάση τους προβαλλόμενους εκ μέρους των Εναγόντων ισχυρισμούς, βρίσκω ότι αυτές υπάρχουν. Αβάσιμος βρίσκω ότι είναι και ο λόγος Ένστασης ότι οι Ενάγοντες δεν παραθέτουν λεπτομέρειες δόλου και/ή απάτης στην Ένορκη τους Δήλωση. Οι Ενάγοντες στην Ένορκη τους Δήλωση ρητά αναφέρουν ότι εις βάρος τους έγινε μεγάλη απάτη αφού οι υπογραφές τους έχουν πλαστογραφηθεί από τον Εναγόμενο 1 ο οποίος με δόλο και χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα πώλησε την περιουσία τους στην Εναγόμενη 2 εταιρεία. Η παράθεση λεπτομερειών δόλου εις βάρος της Εναγόμενης 2 δεν ήταν απαραίτητη για σκοπούς έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων αφού είναι δυνατόν να ακυρωθούν οι πωλήσεις και η μεταβίβαση ακόμη και στην περίπτωση που φανεί ότι η Εναγόμενη 2 ήταν καλόπιστος αγοραστής. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση είναι αρκετό να παραπέμψω στην υπόθεση Κώστας Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κύζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245. Όπως ορθά υπέδειξε ο κ. Θεοδωρίδης, εδώ η Εναγόμενη 2 εταιρεία παραδέχεται ότι έχει πωλήσει και προτίθεται να αποξενώσει το ένα ακίνητο των Εναγόντων, αφού ως η ίδια ισχυρίζεται έχει ετοιμάσει αρχιτεκτονικά σχέδια για ανέγερση δύο κατοικιών, μία εκ των οποίων έχει ήδη πωληθεί σε τρίτα πρόσωπα. Συνεπώς, σε περίπτωση που η Εναγόμενη 2 Eταιρεία αφεθεί να αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει τα επίδικα ακίνητα (όπως η ίδια προτίθεται να πράξει), θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο λόγος ένστασης ότι οι Ενάγοντες δεν τήρησαν την υποχρέωση τους για πλήρη αποκάλυψη, επίσης είναι αβάσιμος. Τα όσα αναφέρει η Εναγόμενη 2 στην παράγραφο 11 της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Ένσταση δεν συνιστούν παραβίαση της πιο πάνω υποχρέωσης. Η τοποθέτηση μίας μεταλλικής αποθήκης στο ένα οικόπεδο για σκοπούς ανέγερσης κατοικιών, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να επενεργήσει καθ' οιονδήποτε τρόπο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει τις προσωρινές θεραπείες. Εν κατακλείδι βρίσκω πως όλοι οι λόγοι της Ένστασης είναι αβάσιμοι. Βρίσκω επίσης ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και ότι ενδείκνυται η οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Πριν καταλήξω στην πιο πάνω απόφαση μου, έκρινα, πέρα από την πλήρωση των προϋποθέσεων του Νόμου, ότι η οριστικοποίηση των διαταγμάτων είναι και δίκαιη και πρόσφορη και ότι θα διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων η οποία υπήρχε πριν από την κατ' ισχυρισμό παράνομη συμπεριφορά (status quo ante). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρεία και δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια μέσα στα οποία αυτή ασκείται. (βλ. Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd.,
(2005)1(B) A.A.Δ. 1237). Υπό το φως των πιο πάνω, τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα ημερ. 27/9/2012 οριστικοποιούνται. Νοείται ότι αυτά αφορούν στα συγκεκριμένα ακίνητα για τα οποία γίνεται αναφορά στα διατάγματα και όχι σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της Εναγόμενης 2 Εταιρείας. Η Εναγόμενη 2 Εταιρεία καταδικάζεται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.