Άντρη Μόρμορη Μηνά ν. Κωστάκη Θεοδώρου, Αρ.Αγωγής: 3036/06, 30/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A48 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου,Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 3036/06 Μεταξύ: Άντρη Μόρμορη Μηνά Ενάγοντα και Κωστάκη Θεοδώρου Εναγόμενου Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: Χρ.Ερωτοκρίτου Για Εναγόμενο: Θ.Μ.Ιωαννίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 14.3.06 στην Λεωφ.Γιάννου Κρανιδιώτη στα Λατσιά επεσυνέβηκε τροχαίο δυστύχημα με εμπλεκόμενα τα οχήματα ΚΑΜ 993 το οποίο οδηγούσε η ενάγουσα και ΗΧΒ 661 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος. Συνεπεία του δυστυχήματος ήταν η πρόκληση σωματικών βλαβών και υλικών ζημιών στην ενάγουσα η οποία και καταχώρησε στις 10.5.06 την με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία αξιώνει έναντι του εναγομένου ειδικές αποζημιώσεις, γενικές αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Την ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο εναγόμενος με σχετική δήλωση του συνηγόρου του η οποία έγινε στις 30.9.10 και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση μόνο σε σχέση με το ύψος της αποζημίωσης της ενάγουσας, που είναι το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Για την ενάγουσα δόθηκε μαρτυρία από την ίδια και από τον δρ Παναγιώτη Παναγιώτου Νευρολόγο-Ψυχίατρο ενώ από πλευράς υπεράσπισης δεν δόθηκε καμιά προφορική μαρτυρία. Κατατέθηκαν όμως εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους αριθμός Τεκμηρίων, ειδικότερα το ιατρικό πιστοποιητικό του δρ Π.Συμεωνίδη ημερ. 21.7.06, Τεκμήριο 1, του δρ Γ.Βασιλείου ημερ. 16.1.07, Τεκμήριο 2 και του δρ Σ.Συμεωνίδη ημερ. 22.2.07, Τεκμήριο 3. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό του δρ Π.Συμεωνίδη, Διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, Τεκμήριο 1 η ενάγουσα προσκομίστηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας στις 16.3.06, μετά από ατύχημα. Παραπονείτο για ζάλη και πονοκεφάλους, εξετάστηκε από χειρουργό και κρατήθηκε για νοσηλεία στο χειρουργικό τμήμα λόγω του ότι παρουσίαζε σημεία εγκεφαλικής διάσεισης. Κατά την νοσηλεία της παρέμεινε κλινήρης υπό ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα και της δόθηκε φαρμακευτική αγωγή για την εγκεφαλική διάσειση. Της έγινε ακτινολογικός έλεγχος ο οποίος δεν έδειξε κάταγμα, και σταδιακά ανάλογα με την συμπτωματολογία που παρουσίαζε άρχισε να σηκώνεται από το κρεβάτι. Παραπονείτο για οσφυαλγία λόγω θλάσεως. Εξήλθε του νοσοκομείου στις 22.3.06 με φαρμακευτική αγωγή και σύσταση όπως παραμείνει ήσυχη στο σπίτι και όπως επανέλθει προς εξέταση στα εξωτερικά χειρουργικά ιατρεία. Κατά την επανεξέταση της στις 18.7.06 παραπονείτο για κεφαλαλγία και ζάλη, σημεία μεταδιασεισικού συνδρόμου γι΄αυτό και συνεχίστηκε η φαρμακευτική αγωγή. Ο δρ Γ.Βασιλείου ορθοπεδικός χειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας σημειώνει στο δικό του ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 2, ότι εξέτασε την ενάγουσα στις 18.3.06 ενώ νοσηλευόταν στο χειρουργικό τμήμα του Γενικό Νοσοκομείου Λευκωσίας. Παραπονέθηκε ότι μετά από τροχαίο ατύχημα που είχε στις 14.3.06 παρουσιάστηκε έντονο άλγος στην οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης. Κατά την κλινική εξέταση παρουσίαζε ψηλαφητικά εντοπισμένο άλγος στην οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης, οι κινήσεις, κάμψη, έκταση, στροφές, πλάγια κλίση ήταν επώδυνες. Η μυϊκή ισχύς ήταν μειωμένη στο αριστερό κάτω άκρο στον τετρακέφαλο (Ο4) και παρατηρήθηκε επίσης μειωμένη αισθητικότητα στα δερματόμια (Ο4, Ο5) αριστερού κάτω άκρου Laseque
(1)άμφω κάτω άκρων. Ο δρ Βασιλείου σημειώνει επίσης ότι η ενάγουσα τον ενημέρωσε ότι προ τριετίας είχε υποβληθεί σε δισκεκτομή και η μυϊκή αδυναμία και υπαισθησία υπήρχαν έκτοτε. Κατά την εξέταση της στις 16.1.07, ημερομηνίας έκδοσης του Τεκμηρίου 2, η ενάγουσα είχε παραπονεθεί για συνεχές άλγος στην οσφυϊκή μοίρα και ο δρ Βασιλείου σημείωσε εύρημα του ότι ο πόνος αυξάνεται κατά την κάμψη και πλάγιες κλίσεις της ασθενούς. Η γνώμη-πρόγνωση του στο εν λόγω πιστοποιητικό είναι ότι η ενάγουσα είχε χρόνιο πρόβλημα στην οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης το οποίο μετά το τροχαίο παρουσιάζει επιδείνωση και χρήζει παρακολούθησης, αναλγησίας και ενδυνάμωσης του μυϊκού κορσέ με φυσιοθεραπεία και κολύμπι. Ο δρ Σ.Συμεωνίδης, νευροχειρούργος στο Γενικό Νοσοκομείου Λευκωσίας στην ιατρική βεβαίωση που εξέδωσε στις 22.2.07, Τεκμήριο 3, αναφέρει ότι από τα στοιχεία που τηρούνται στο αρχείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, τον φάκελο νοσηλείας ασθενούς, βεβαιώνεται ότι η ενάγουσα είχε νοσηλευθεί στη Γενική Χειρουργική του Νοσοκομείου από τις 16.3.06 μέχρι 22.3.06 και ότι έτυχε νευροχειρουργικής εκτίμησης. Ο λόγος για την νευροχειρουργική εκτίμηση ήταν η αναφορά σε τροχαίο ατύχημα, Συνοδός ΚΕΚ-εγκεφαλική διάσειση. Κατά την κλινική αξιολόγηση δεν αναφέρθηκαν διαταραχές συνείδησης και μνήμης, είχε κεφαλαλγία-ζάλη και τάση προς εμετό. Η αντικειμενική νευρολογική εξέταση που της έγινε έδειξε ότι οι αντιδράσεις της στην κλίμακα Γλασκώβης ήταν εντελώς φυσιολογικές GCS à 15/15, ήταν πλήρως προσανατολισμένη σε τόπο, χρόνο και πρόσωπα, οι κόρες των ματιών της ήταν μέτριες ισομεγεθής και αντιδρώσες, δεν υπήρχε εστιακή νευρολογική σημειολογία ενώ η στάση/βάδιση της ήταν φυσιολογικές. ΄Εγινε στην ενάγουσα αξονική τομογραφία εγκεφάλου στην οποία παρουσιάστηκε μικρή υπέρπυκνη περιοχή στο πρόσθιο τμήμα της διημησφαιρικής σχισμής/Δρεπάνου (Δ.Δ. à θλάση - αποτιτανώμενο Μηνιγγίωμα? H ενάγουσα κατά την μαρτυρία της στο Δικαστήριο ανέφερε ότι αμέσως μετά το δυστύχημα μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου παραπονέθηκε για ζάλη, πονοκεφάλους, τάση για εμετό και πόνους στη μέση της και επειδή νόμιζε ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό ζήτησε και πήγε την ίδια μέρα στο σπίτι της. Επειδή όμως τα συμπτώματα επιδεινώνονταν και ένοιωθε και έντονο μούδιασμα και αδυναμία στο αριστερό της πόδι, το βράδυ της 15.3.06 μετέβηκε εκ νέου στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου και κρατήθηκε για νοσηλεία μέχρι και της 22.3.
- Καθόλη την παραμονή της στο Νοσοκομείο είχε έντονο πονοκέφαλο, μούδιασμα και αδυναμία στο αριστερό της πόδι, ζάλη και οσφυαλγία. Αμέσως μετά την έξοδο της από το Νοσοκομείο επισκέφθηκε στις 22.3.06 τον νευρολόγο δρ Π. Παναγιώτου γιατί εξακολουθούσε να έχει έντονους πονοκεφάλους και ζαλάδες, ένοιωθε εξαντλημένη, είχε υπνηλία και αδυναμία συγκέντρωσης, ένοιωθε συνεχώς πόνο στη μέση της και μούδιασμα στο αριστερό της πόδι, δεν μπορούσε ούτε να σκύψει ούτε να σταθεί για περισσότερο από 5 λεπτά. Ένοιωθε συνεχώς αγχωμένη και τρομοκρατημένη από ενδεχόμενες επιπτώσεις στην σπονδυλική της στήλη γιατί 3 χρόνια πριν το ατύχημα είχε υποβληθεί σε δισκεκτομή, φοβόταν να μπει σε αυτοκίνητο. 'Οπως ανέφερε, την περίοδο του δυστυχήματος εργαζόταν ως έκτακτη υπάλληλος στο Τμήμα Δημοσίων ΄Εργων και λάμβανε καθαρό μηνιαίο μισθό £575,36 (€983,06) και ήταν η θέση της ότι παρότι δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στη εργασία της λόγω του τραυματισμού της και επειδή δεχόταν πιέσεις από τους υπεύθυνους του τμήματος της να επιστρέψει στην εργασία της, γι΄αυτό το λόγο και από φόβο να μην χάσει την δουλειά της αναγκάστηκε να επιστρέψει στη εργασία της στις 4.5.
- Λόγω του τραυματισμού της απουσίασε από την εργασία της συνολικά 50 μέρες και οι εργοδότες της κατά την διάρκεια της απουσίας της δεν την πλήρωσαν για 23 ημέρες δηλαδή είχε χάσει μέρος του μισθού της ύψους £447 (€763,74). Από την 1.2.09 προσλήφθηκε ως τροχονόμος στο Δήμο Λατσιών με ακάθαρτο μισθό €1150 μηνιαίως, εξακολουθεί να εργάζεται στο Δήμο Λατσιών μέχρι σήμερα. Ήταν η θέση της ότι πέραν των σωματικών της βλαβών, πόνων και ταλαιπωρίας μετά το δυστύχημα ανέπτυξε συμπτώματα κατάθλιψης για τα οποία υποβλήθηκε σε θεραπεία από το δρ Παναγιώτου για δύο χρόνια με φαρμακευτική αγωγή. Κατά τα δύο χρόνια που έπασχε από κατάθλιψη ήταν πλήρως αδιάφορη για τα πάντα, παραμελούσε και τον εαυτό της και την οικογένεια της εντελώς, δεν ήθελε να συναναστρέφεται με κόσμο, έκλαιγε με το παραμικρό και προκαλούσε μεγάλο πρόβλημα στην οικογένεια της για το οποίο όμως ενώ ένοιωθε ενοχές δεν μπορούσε να αντιδράσει. Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε και εξακολουθεί να την βασανίζει είναι οι έντονες ημικρανίες οι οποίες συνεχίζουν με αμείωτη ένταση όπως και τα προβλήματα πόνου στη μέση της για τα οποία παίρνει ακόμα συνεχώς φάρμακα και θεραπεία και την παρακολουθεί ο δρ Παναγιώτου. Ήταν η θέση της ότι μετά την δισκεκτομή στην οποία είχε υποβληθεί 3 χρόνια πριν το ατύχημα δεν παρουσίαζε αυτού του είδους τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν μετά το δυστύχημα αντίθετα μπορούσε να έχει πλήρη φυσιολογική ζωή χωρίς πόνους και μπορούσε να στέκεται, να σκύβει, να κάθεται χωρίς πρόβλημα. Το μόνο κατάλοιπο που είχε μετά την δισκεκτομή ήταν μια ελαφριά αδυναμία στο αριστερό της πόδι και υπαισθησία που όμως δεν την εμπόδιζαν να λειτουργεί κανονικά, δεν έπαιρνε φάρμακα και μπορούσε να κρατά το νοικοκυριό της χωρίς να έχει ανάγκη βοήθειας από κανένα. Αντίθετα, μετά το δυστύχημα λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης της και της αδυναμίας της να κάνει όλες τις οικιακές της εργασίες αναγκάστηκε να φέρνει βοήθεια μια φορά την εβδομάδα για 4 ώρες για τις βαριές εργασίες και πληρώνει το ποσό €25 εβδομαδιαίως. Ισχυρίστηκε ότι οι ημικρανίες και οι πόνοι στη μέση της την ανάγκασαν να παίρνει συχνά άδεια από την εργασία της και να αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εργασία της σαν τροχονόμος η οποία είναι επίπονη και απαιτεί πολύωρη ορθοστασία και βάδιση. Επιπλέον, η οδήγηση μοτοσυκλέτας της προκαλεί πέραν από πόνο στη μέση και άγχος και υπερένταση μήπως της συμβεί άλλο ατύχημα και επιδεινωθεί και άλλο η κατάσταση της. Κατέθεσε αριθμό ιατρικών πιστοποιητικών και διάφορες αποδείξεις για γιατρούς τους οποίους επισκέφθηκε, τα έξοδα της για την σύνταξη ιατρικών πιστοποιητικών, αποδείξεις για αγορά φαρμάκων, την κατάσταση μισθοδοσίας της για το έτος 2006 και την βεβαίωση για τους μισθούς που της κατεβλήθηκαν κατά την διάρκεια της αναρρωτικής της άδειας, όπως επίσης και τις δέσμες των διαφόρων πιστοποιητικών ασθενείας που της είχαν κατά καιρούς χορηγηθεί. Ανέφερε ότι σήμερα εργάζεται ακόμα στο Δήμο Λατσιών δεν ασκεί καθήκοντα τροχονόμου αλλά γραφειακή δουλειά από τον Νοέμβριο του 2010 μετά από νέα διαδικασία εξετάσεων τις οποίες παρακάθισε και προσλήφθηκε ως γραφέας με τον ίδιο μισθό όπως του τροχονόμου. Ο λόγος που άλλαξε καθήκοντα ήταν η αδυναμία της να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του τροχονόμου. 'Ηταν η θέση της ότι μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να έχει πρόβλημα με πόνους στη μέση της, συχνές και έντονες ημικρανίες για τις οποίες η φαρμακευτική αγωγή πολλές φορές δεν την βοηθά και πρέπει να μεταβαίνει στο νοσοκομείο, στο τμήμα πρώτων βοηθειών, για να της χορηγούν ενέσεις, δεν μπορεί να κάνει καθιστική δουλειά για πολλή ώρα και έχει πόνους στον αυχένα. Τα συμπτώματα της από την κατάθλιψη δεν έχουν εξαφανιστεί εντελώς όμως όταν επανέρχονται δεν είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό γι΄αυτό και δεν παίρνει φάρμακα για την κατάθλιψη. Πριν από το δυστύχημα ουδέποτε την παρακολούθησε ψυχολόγος ή ψυχίατρος και επίσης δεν λάμβανε ποτέ φάρμακα για τον αυχένα ή τις ημικρανίες της γιατί της ήταν άγνωστες αυτές οι έννοιες. Κατά την αντεξέταση της διευκρίνισε ότι υπεβλήθηκε σε εγχείρηση δισκεκτομής τον Ιανουάριο του 2003 από τον ιδιώτη γιατρό δρ Φάντη λόγω δισκοκοίλης μετά που είχε επισκεφθεί σχετικά και δύο γιατρούς στην Ελλάδα, όλοι εκ των οποίων είχαν την άποψη ότι έπρεπε να χειρουργηθεί, σημείωσε δε ότι λόγω της κατάστασης αυτής υπέφερε από δυνατούς πόνους. Τον Μάιο του 2003 προσλήφθηκε ως έκτακτη στην Κυβέρνηση στο Τμήμα Δημοσίων ΄Εργων ως γραφέας μέχρι και το τέλος Ιανουαρίου 2009 όπου προσλήφθηκε στον Δήμο Λατσιών ως τροχονόμος. Ο δρ Φάντης παρακολούθησε μετεγχειρητικά την πορεία της για 1-2 μήνες, μετά δεν είχε κανένα λόγο να συνεχίζει να τον επισκέπτεται. Εξήγησε ότι ήταν καθαρά δική της επιλογή να παραιτηθεί από την κυβέρνηση και να προσληφθεί στον Δήμο Λατσιών ως τροχονόμος και ότι γνώριζε καλά τι απαιτούσε η δουλειά του τροχονόμου. Αρνήθηκε τις υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ότι οι πόνοι στη μέση της έχουν άμεση σχέση με το προϋπάρχον πρόβλημα στην σπονδυλική της στήλη για το οποίο υπεβλήθη σε δισκεκτομή και για τους όποιους πόνους συνεχίζει να έχει αυτοί δεν έχουν σχέση με το δυστύχημα αναφέροντας ότι μετά την χειρουργική επέμβαση που είχε μπορούσε να ζει κανονικά την ζωή της, δεν την εμπόδιζε τίποτε ούτε να κάνει τις οικιακές δουλειές της αλλά ούτε και να εργάζεται για να συμφωνήσει όμως με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι είχε κάποιο μούδιασμα στο αριστερό της πόδι και κάποια υπαισθησία αναφέροντας όμως ότι η μόνη αλλαγή που αναγκάστηκε τότε να κάνει ήταν να οδηγά αυτόματο αυτοκίνητο. Της υπεβλήθη επίσης ότι το πρόβλημα που έχει με τους πόνους στη μέση της οφείλεται στο ότι εδώ και χρόνια ασκεί γραφειακά καθήκοντα και το γεγονός ότι συνεπεία της δισκεκτομής είχε μυϊκή αδυναμία, θέσεις τις οποίες αρνήθηκε αναφέροντας ότι πριν από το δυστύχημα και μετά από την εγχείρηση μπορούσε να λειτουργεί κανονικά και δεν είχε ανάγκη από βοήθεια. Της υπεβλήθη επίσης ότι ως απόδειξη του γεγονότος ότι δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα με την υγεία της λόγω του δυστυχήματος ήταν ότι επέλεξε η ίδια να φύγει από την κυβέρνηση όπου έκανε γραφειακή δουλειά για να προσληφθεί ως τροχονόμος στον Δήμο Λατσιών, θέση την οποία δεν δέχθηκε αναφέροντας ότι ο λόγος που δέχτηκε την δουλειά στο Δήμο Λατσιών ήταν ότι η θέση εκείνη ήταν μόνιμη ενώ στην κυβέρνηση ήταν έκτακτη. Διαφάνηκε επίσης με την σαφή της θέση ότι από την 1.11.10 εργάζεται στο Δήμο Λατσιών ως γραμματειακός λειτουργός, ότι τα όλα ανέφερε στη κυρίως εξέταση της για τη δουλειά του τροχονόμου και τις απαιτήσεις της δεν ισχύουν διευκρινίζοντας ότι από άγνοια και όχι εσκεμμένα τα ανέφερε. Σε ό,τι αφορά την φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνε ήταν η θέση της ότι αρκετά από τα φάρμακα που της είχαν χορηγηθεί τα αγόραζε από ιδιωτικά φαρμακεία και όχι από το νοσοκομείο γιατί ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία να πηγαίνει στο νοσοκομείο να τα παίρνει. Τα φάρμακα για την κατάθλιψη τα οποία έπαιρνε για δύο χρόνια επίσης τα αγόραζε από εξωτερικά φαρμακεία. Τα μόνο φάρμακα που παίρνει σήμερα είναι για τις ημικρανίες της τα οποία τυχαίνει να παίρνει και από το Νοσοκομείο χωρίς ιατρική συνταγή, ανέφερε ότι εξακολουθεί να την παρακολουθεί ο δρ Παναγιώτου για τις ημικρανίες της, επιμένοντας ότι προ του δυστυχήματος δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα με ημικρανίες. Τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήρια η ενάγουσα κατά την μαρτυρία της, πέραν των τεκμηρίων 1,2,3 τα οποία ως έχει ήδη αναφερθεί έχουν κατατεθεί για την αλήθεια του περιεχομένου τους, είναι τα ακόλουθα: Τεκμήριο 4: ΄Εντυπο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ημερ. 16.3.06 για την αξονική τομογραφία την οποία υπεβλήθη η ενάγουσα. Τεκμήριο 5: Έντυπο για την αξονική τομογραφία στην οποία υπεβλήθη την επόμενη μέρα (επανέλεγχος) στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Τεκμήριο 6: Ιατρική έκθεση του δρ Π.Παναγιώτου ημερ. 3.4.
- Τεκμήριο 7: Ιατρική έκθεση δρ Π.Παναγιώτου ημερ. 25.4.
- Τεκμήριο 8: Το βιβλιάριο υγείας της ενάγουσας του Υπουργείου Υγείας. Τεκμήριο 9: Δέσμη 16 αποδείξεων για αγορά φαρμάκων από διάφορα ιδιωτικά φαρμακεία. Τεκμήριο 10: Δέσμη 6 αποδείξεων για διάφορα ποσά που πληρώθηκαν στον δρ Π.Παναγιώτου για το έτος
- Τεκμήριο 11: Δέσμη 7 αποδείξεων του δρ Π.Παναγιώτου για το έτος
- Τεκμήριο 12: Δέσμη 5 αποδείξεων του δρ Π.Παναγιώτου για το έτος
- Τεκμήριο 13: Απόδειξη του Ψυχίατρου δρ Μ.Κιτρομηλίδη. Τεκμήριο 14: Τρεις αποδείξεις της Κυπριακής Δημοκρατίας για το συνολικό £80 για την έκδοση των ιατρικών πιστοποιητικών των κυβερνητικών γιατρών (Τεκμήρια 1-3). Τεκμήριο 15: Αντίγραφο της κατάστασης μισθοδοσίας της ενάγουσας από το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας για τον μήνα Δεκέμβριο του
- Τεκμήριο 16: Βεβαίωση του Διευθυντή Τμήματος Δημοσίων ΄Εργων ημερ. 23.4.07 σύμφωνα με την οποία η ενάγουσα είχε πάρει άδεια ασθενείας λόγω δυστυχήματος και για την περίοδο 14 μέχρι 18.3.06 είχε πληρωθεί το ποσό των £98,55 και για την περίοδο 1- 23.4.06 το ποσό των £468,
- Τεκμήριο 17: Αντίγραφα των πιστοποιητικών ασθενείας-αδειών απουσίας της ενάγουσας για τις περιόδους 16.3.06 - 31.3.06, 16.4.06 - 30.4.06 και 1.5.06 -3.5.
- Τεκμήριο 18: Ιατρικές συνταγές για φάρμακα που λάμβανε η ενάγουσα από τους γιατρούς του Νοσοκομείου. Ο δρ Π.Παναγιώτου, ΜΕ2, είναι νευρολόγος-ψυχίατρος εγγεγραμμένος στον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο και ασκεί το επάγγελμα του από τον Σεπτέμβριο 2006 στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Προηγουμένως ήταν αλλού το ιατρείο του. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το Τεκμήριο 6, την ιατρική έκθεση για την ενάγουσα ημερ. 3.4.07, στην οποία αναφέρει ότι την εξέτασε για πρώτη φορά στις 23.3.06 μετά που τον επισκέφθηκε, μετά από το τροχαίο ατύχημα που είχε στις 14.3.
- Ανέφερε ότι έχει υποβάλει την ενάγουσα σε αριθμό εγκεφαλογραφημάτων, συνολικά 5 εγκεφαλογραφήματα στις 26.6.06, 11/2006, 10/2007, 9/2009 και 11/2011, αντίγραφα των οποίων κατέθεσε ως δέσμη και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
- Εξήγησε ότι στις περιπτώσεις που παρατηρούνται κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις με εγκεφαλικές θλάσεις το εγκεφαλογράφημα είναι απαραίτητο εργαλείο για να διαπιστωθεί η βαρύτητα της εγκεφαλικής λειτουργίας και η περαιτέρω παρακολούθηση, δηλαδή κατά πόσο υπάρχει βελτίωση ή επιδείνωση της εγκεφαλικής λειτουργίας. Το εγκεφαλογράφημα αποτελεί αντικειμενική εξέταση. Εξήγησε ότι από τα 5 εγκεφαλογραφήματα υπάρχει βελτίωση της κατάστασης της ενάγουσας και ήταν η θέση του ότι η κρανιοεγκεφαλική κάκωση την οποία υπέστη η ενάγουσα μπορεί να ενοχοποιηθεί για τα ευρήματα του 1ου και 2ου εγκεφαλογραφήματος. Ο δρ Παναγιώτου εξήγησε το Τεκμήριο 3 δηλαδή την αναφορά του δρ Συμεωνίδη για τα ευρήματα της αξονικής τομογραφίας εγκεφάλου στην οποία υπεβλήθη η ενάγουσα και ανέφερε ότι τα ευρήματα της αξονικής τομογραφίας του εγκεφάλου της ενάγουσας ήταν ότι εντοπίστηκε μια μάζα στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου της ενάγουσας η οποία δεν μπορεί να διαφοροδιαγνωστεί αν ήταν εγκεφαλική θλάση με αιμορραγικά σημεία ή μηνιγγίωμα. Το μηνιγγίωμα είναι ένας καλοήθης όγκος με πολλά αιμοφόρα αγγεία που μπορεί μετά από τραύμα να παρουσιάσει αιμορραγία χωρίς όμως να μπορεί με σιγουριά να διαγνωστεί ως τέτοιο. Το μηνιγγίωμα προϋπήρχε και δεν παρουσιάστηκε λόγω του δυστυχήματος. Η θέση του ήταν ότι η κλινική εικόνα που παρουσίασε η ενάγουσα στις 23.3.06 όταν ο ίδιος την εξέτασε για πρώτη φορά δηλαδή έντονες κεφαλαλγίες, ζαλάδες, τάση για εμετό, αστάθεια στη βάδιση κατά την δοκιμασία Romberg αλλά και το ιστορικό της, η νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και οι εξετάσεις που της έγιναν, συνηγορούν ότι η ενάγουσα δεν είχε υποστεί μια απλή εγκεφαλική διάσειση. Ο ίδιος διαπίστωσε επίσης κατά την εξέταση της στις 23.3.06 οσφυϊκό άλγος και εύκολη κόπωση τόσο πνευματική όσο και σωματική, το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα στο οποίο την υπέβαλε παρουσίαζε παθολογικά ευρήματα με βραδέα κύματα και ασταθή ρυθμό ως επίσης και εν μέρει αιχμηρόμορφα στοιχεία. Η Ενάγουσα έτυχε επίσης νευροψυχολογικής εκτίμησης με Μ.Ι.Ν.Ι. συνέντευξη κατά την οποία διαγνώστηκε μετατραυματική αγχώδης διαταραχή. Εξήγησε ότι αυτή η Μ.Ι.Ν.Ι. συνέντευξη αποτελείται από ένα διεθνές ερωτηματολόγιο στο οποίο καλείται ο ασθενής να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις και διαπίστωσε ότι η ενάγουσα έπασχε από μετατραυματική αγχώδη διαταραχή η οποία είναι ψυχοπαθολογική εκτίμηση και όχι οργανική και η οποία χρήζει θεραπείας ανάλογα με την έκταση του προβλήματος από 6 μήνες μέχρι 2+ χρόνια. Η ενάγουσα λάμβανε θεραπεία για 2 - 2 1/2 χρόνια με φάρμακα τύπου S.S.R.I. τα οποία είναι ενδεδειγμένα για τη θεραπεία εκτός από κατάθλιψη για μετατραυματικές αγχώδεις διαταραχές και επίσης λάμβανε αντιεπιληπτικά φάρμακα, όχι επειδή έπασχε από επιληψία αλλά για να αντιμετωπιστούν τα ημικρανικά στοιχεία του πονοκεφάλου που είχε. Ανέφερε ότι ο πονοκέφαλος και η ημικρανία είναι εντελώς διαφορετικά θέματα, η διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής της ενάγουσας έγινε αφενός λόγω της βελτίωσης που παρουσίασε αλλά επίσης επίσπευσαν την θεραπεία λόγω παρενεργειών που είχε στη φαρμακευτική αγωγή. Εξήγησε επίσης ότι κατά την πορεία της θεραπείας της ενάγουσας χρειάστηκε να γίνουν αλλαγές στα φάρμακα και στη δοσολογία τους. Ο δρ Παναγιώτου είπε ότι θεωρεί λογικό η ενάγουσα να έπασχε από έντονες ημικρανίες με βάση το τραύμα το οποίο είχε για ένα χρονικό διάστημα 6 μήνες μέχρι 1 χρόνο και όσον αφορά την θέση της ότι δεν μπορούσε να κάνει τις βαριές οικιακές τις δουλειές ανέφερε ότι αυτό πιθανόν να ίσχυε μετά τον τραυματισμό όπου είχε έντονο οσφυϊκό άλγος. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο παρουσίασε η ενάγουσα επιληψία ως αναφέρεται στο πιστοποιητικό που εξέδωσε, Τεκμήριο 6, και/ή κατά πόσο παραμένει αυτή η πιθανότητα μέχρι σήμερα και η απάντηση του ήταν αρνητική. Αναγνώρισε επίσης τα τεκμήρια 10,11 και 12 δηλαδή τις δέσμες αποδείξεων που έχει εκδώσει στην ενάγουσα. Aντεξεταζόμενος συμφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι τα εγκεφαλογραφήματα στα οποία είχε υποβάλει την ενάγουσα δείχνουν σταδιακά σαφή βελτίωση και τελικά τίποτε που να δείχνει βλάβη. Συμφώνησε επίσης ότι σε ό,τι αφορά τα ευρήματα του νοσοκομείου ότι αυτά τα πληροφορήθηκε από τα πιστοποιητικά των γιατρών του νοσοκομείου που του έδωσε η ενάγουσα και από όσα του έχει αναφέρει, ο ίδιος δεν είχε δει τους αξονικούς τομογράφους και δεν μπορεί συνεπώς να αναφέρει κατά πόσο το τραύμα της ενάγουσας οφειλόταν σε θλάση ή στο μηνιγγίωμα. Επανέλαβε ότι η δική του εκτίμηση ήταν με βάση την κλινική εξέταση της ενάγουσας και τα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα στα οποία την υπέβαλε. Συμφώνησε επίσης ότι η πιθανότητα εκδήλωσης επιληψίας στην οποία αναφέρεται στο πιστοποιητικό του έχει τώρα επαλειφθεί. Ανέφερε ότι την ενάγουσα την έβλεπε ανελλειπώς από την ημερομηνία που τον επισκέφθηκε για πρώτη φορά αλλά και καθόλη την διάρκεια των ετών 2006-2010 μέχρι και τις 20.12.11, ανέφερε όμως ότι μπορεί να μην έχει εκδώσει αποδείξεις για όλες τις επισκέψεις της ενάγουσας. Αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου της ενάγουσας ότι το μετατραυματικό στρες είναι κάτι το οποίο είναι καθαρά υποκειμενικό και δεν μπορεί να διαγνωστεί αντικειμενικά επαναλαμβάνοντς ότι η διεθνής κλίμακα Μ.Ι.Ν.Ι. που χρησιμοποιείται για την διάγνωση του είναι αντικειμενική εξέταση, όπως επίσης και ότι αντικειμενική εξέταση είναι και η εξέταση της δοκιμασίας Romberg. Διαφώνησε ότι η ενάγουσα δεν είχε «Post traumatic stress» και ότι επέλεξε μάλιστα και πιο δύσκολη δουλειά από αυτή που είχε προηγουμένως, από γραφέας τροχονόμος και επέμενε ότι η ενάγουσα έπασχε από αυτό το σύνδρομο για το οποίο ο ίδιος της παρείχε φαρμακευτική αγωγή για πέραν των δύο ετών σε συνδυασμό και με τις κεφαλαλγίες που είχε και επανέλαβε ότι ουσιαστικά δεν ολοκλήρωσαν την θεραπεία αλλά την σταμάτησαν λόγω του ότι οι παρενέργειες των φαρμάκων που έπαιρνε η ενάγουσα την είχαν κουράσει. Του υπεβλήθη έντονα ότι η ενάγουσα δεν έπαθε θλάση και αυτό δείχνουν και οι αξονικοί τομογράφοι, η ενάγουσα συνεπεία του δυστυχήματος έπαθε μια απλή εγκεφαλική, θέση με την οποία διαφώνησε έντονα ο δρ Παναγιώτου αναφέροντας ότι οι δύο αξονικές τομογραφίες στις οποίες υποβλήθηκε η ενάγουσα ουσιαστικά ήταν χωρίς διάγνωση, κατά την γνώμη του έπρεπε να είχε υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία όπου θα διαπιστωνόταν αμέσως αν ήταν θλάση ή μηνιγγίωμα και απέκλεισε έντονα την υποβολή ότι η ενάγουσα έπαθε μια απλή εγκεφαλική διάσειση λέγοντας ότι οι απλές εγκεφαλικές διασείσεις δεν έχουν συμπτωματολογία πέραν των 48 ωρών, εδώ η ενάγουσα παρέμεινε στο νοσοκομείο για μια εβδομάδα και χρειάστηκε να την υποβάλουν και σε αριθμό εξετάσεων για να μπορούν να διαγνώσουν το πρόβλημα της, χωρίς όμως να γίνει τελικά αυτό. Επανέλαβε ότι είχε αναφέρει και στη κυρίως εξέταση του ότι το μηνιγγίωμα που εντοπίστηκε στον εγκέφαλο της ενάγουσας δεν έχει καμία σχέση με το δυστύχημα. Αυτή ήταν η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως έχω ήδη αναφέρει εκ πλευράς εναγομένου δεν δόθηκε καμία μαρτυρία πλην της σύμφωνης γνώμης του συνηγόρου του για την κατάθεση των τεκμηρίων 1,2,3 για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία αφού μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις των μαρτύρων, τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εν γένει την όλη τους συμπεριφορά στο εδώλιο. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
- Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β ΑΑΔ 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.
- Σε ό,τι αφορά τον Μ.Ε.2, τον γιατρό δρ Παναγιώτου αναφέρω ότι με βάση την νομολογία η αξιολόγηση της μαρτυρίας του ως εμπειρογνώμονας μάρτυρας εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες κάθε άλλου μάρτυρα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα Π.Ε. 10616 ημερ. 20.7.2001, Μελά v. Συμβουλίου Κεντρικού Σφαγείου Π.Ε. 11423 ημερ. 9.12.
- Με βάση τις πιο πάνω αρχές έρχομαι τώρα να αξιολογήσω τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν προφορικά στο Δικαστήριο. Η ενάγουσα παρουσίασε στο Δικαστήριο αποδείξεις που να δικαιολογούν όλα τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε τόσο για την αποκατάσταση της υγείας της με τις επισκέψεις της στον δρ Παναγιώτου αλλά και άλλα έξοδα που αφορούν αγορές φαρμάκων και έξοδα έκδοσης πιστοποιητικών του νοσοκομείου χωρίς να προσπαθήσει να υπερβάλει κατά το ελάχιστο για τα κεφάλαια αυτά. Δικαιολόγησε επίσης με Τεκμήρια την άδεια απουσίας της από την εργασία της, όπως επίσης και τις αποκοπές που είχε από τον μισθό της για όσο χρονικό διάστημα απουσίασε από την εργασία της λόγω του τραυματισμού. Σε ό,τι αφορά τις σωματικές της βλάβες θεωρώ ότι τα όσα ανέφερε για τις έντονες κεφαλαλγίες, τις ημικρανίες και τους πόνους στη μέση της ότι δηλαδή συνεχίζουν να την ταλαιπωρούν αμείωτα μέχρι και σήμερα, είναι κάπως υπερβολικά λαμβάνοντας υπόψη ότι τουλάχιστον από την 1.2.09 από μόνη της έκανε την συνειδητή επιλογή να εγκαταλείψει την γραφειακή θέση που είχε στο Τμήμα Δημοσίων ΄Εργων και παρακάθισε εξετάσεις στις οποίες και πέτυχε και προσλήφθηκε ως τροχονόμος στο Δήμο Λατσιών, εργασία η οποία είναι δύσκολη εφόσον χρειάζεται πολύωρη ορθοστασία, βάδιση, οδήγηση μοτοσικλέτας όπως η ίδια ανέφερε στη κατάθεση της. Κάτι το οποίο πρέπει επίσης να σημειωθεί για την ενάγουσα, πράγμα το οποίο παραδέχθηκε και η ίδια ευθαρσώς στην αντεξέταση της, είναι το γεγονός ότι όλα όσα ανέφερε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην εκπόνηση των καθηκόντων της ως τροχονόμος στο Δήμο Λατσιών μέχρι και σήμερα, ουσιαστικά αφορούν μόνο την περίοδο από 1.2.09 - 1.11.10 αφού, όπως η ίδια παραδέχτηκε, από την εν λόγω ημερομηνία έχει προσληφθεί και πάλι στο Δήμο Λατσιών στη θέση γραμματειακού λειτουργού με τον ίδιο μισθό ως ο μισθός του τροχονόμου, χωρίς δηλαδή να έχει οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα της. Κάτι άλλο που παρατηρώ είναι ότι βασική θέση της ενάγουσας πέραν των σωματικών βλαβών τις οποίες υπέστη και για τις οποίες αντικειμενικά παρέμεινε στο νοσοκομείο για διάστημα περίπου μιας εβδομάδας και κατόπιν έλαβε αναρρωτική άδεια και επέστρεψε στην εργασία της τελικά στις 4.5.06 ήταν ότι εκδήλωσε κατάθλιψη για την οποία υποβλήθηκε σε θεραπεία και τα συμπτώματα τα ξεπέρασε δύο χρόνια μετά το δυστύχημα. Περιγράφοντας την κατάσταση της και επιμένοντας σε κατάθλιψη και συμπτώματα κατάθλιψης ανέφερε ότι για δύο χρόνια ήταν πλήρως αδιάφορη για τα πάντα, παραμελούσε τον εαυτό της και την οικογένεια της, ήθελε να μένει και έμενε μόνη της, δεν ήθελε να βλέπει κόσμο και δεν συμμετείχε σε κοινωνικές εκδηλώσεις, αισθανόταν υπνηλία, κουραζόταν εύκολα, ένοιωθε απόρριψη και έκλαιγε συνεχώς, κατάσταση που δημιούργησε και στην οικογένεια της προβλήματα τα οποία αντιλαμβανόταν, ένοιωθε ενοχές αλλά δεν μπορούσε να αντιδράσει. Ο Δρ παναγιώτου τον οποίο η ίδια κάλεσε ως μάρτυρα για να ενισχύσει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις της δεν έκαμε καμία απολύτως αναφορά στον όρο κατάθλιψη, αντίθετα η θέση του ήταν ότι η εναγομένη διαγνώστηκε με μετατραυματική αγχώδη διαταραχή. Τα συμπτώματα που ο ίδιος ο γιατρός ανέφερε για την μετατραυματική αγχώδη διαταραχή ήταν αδυναμία στην συγκέντρωση, φοβίες, διαταραχές ύπνου και εύκολη πνευματική και σωματική κόπωση. Μάλιστα, αναφέρθηκε στη φαρμακολογία που χορήγησε στην ενάγουσα και ανέφερε ότι φάρμακα τύπου SSRI τα οποία περιέχουν σερετονίνη είναι ενδεδειγμένα και για μετατραυματικές διαταραχές εκτός από κατάθλιψη κατ΄αυτόν τον τρόπο διαφοροποιώντας την κατάθλιψη από την μετατραυματική αγχώδη διαταραχή. Δεν έχω ενώπιον μου καμιά μαρτυρία ιατρική ή έστω άλλη που να εξηγά τι είναι κατάθλιψη. Όμως, όπως έχω ήδη αναφέρει ο δρ Παναγιώτου μίλησε μόνο και συνεχώς για μετατραυματική αγχώδη διαταραχή και σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε ότι παρακολουθούσε την ενάγουσα για τα συμπτώματα κατάθλιψης που ανέπτυξε, ως η ίδια ανέφερε στο Δικαστήριο. ΄Εχω ήδη πει ότι τα συμπτώματα που περίγραψε η ενάγουσα και τα οποία ονόμασε κατάθλιψη είναι σαφώς διαφορετικά από αυτά που περίγραψε ο δρ Παναγιώτου ως μετατραυματική αγχώδη διαταραχή. Ο ίδιος δε αναφερόμενος στα φάρμακα SSRI διαχώρισε την κατάθλιψη από την μετατραυματική αγχώδη διαταραχή. Επομένως, θεωρώ ότι η θέση της ενάγουσας για το ότι εκδήλωσε συμπτώματα κατάθλιψης παρέμεινε αστήριχτη εφόσον ο ίδιος ο γιατρός της ανέφερε ότι την παρακολουθούσε και της χορηγούσε φάρμακα για άλλη ασθένεια που εκδήλωσε. Θεωρώ λοιπόν ότι η ενάγουσα σε ό,τι αφορά μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της ήταν υπερβολική και προώθησε θέσεις οι οποίες δεν αποδείχθηκαν ως πρέπει. Σε ό,τι αφορά την θέση της ότι για το χρονικό διάστημα αμέσως μετά το δυστύχημα είχε έντονους πόνους στη μέση οι οποίοι την εμπόδιζαν να κάνει, μεταξύ άλλων και τις βαριές δουλειές του σπιτιού δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα, τουλάχιστον για την αμέσως μετά το δυστύχημα άμεση χρονική περίοδο λαμβάνοντας υπόψη μου ότι υπήρξαν και κλινικά ευρήματα για το άλγος που περιγράφει. Ο δρ Παναγιώτου κατά την άποψη μου και εφαρμόζοντας τις προϋποθέσεις που η νομολογία έχει καθορίσει ως προς το πότε ένας μάρτυρας μπορεί να θεωρηθεί πραγματογνώμονας, σχετική είναι η υπόθεση Fairways (Limassol) Ltd v. A.Πέτσας & Yιοί Λτδ, Π.Ε. 10542 ημερ. 22.8.2000, μπορεί να αξιολογηθεί ως εμπειρογνώμονας μάρτυρας και με βάση αυτή μου την θέση θα αξιολογήσω την μαρτυρία του έχοντας καλά στο μυαλό μου ότι η γνώμη του μπορεί να γίνει δεκτή εάν δώσει τα κατάλληλα στοιχεία επί των οποίων να την τεκμηριώνει. Η γενική μου θέση για τον εν λόγω μάρτυρα είναι ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας, εξήγησε στο Δικαστήριο την θέση του και την γνώμη του παραπέμποντας στα ευρήματα του και θεωρώ ότι δεν υπήρξε υπερβολικός ούτε και προσπάθησε να βοηθήσει την υπόθεση της ενάγουσας χωρίς να στηρίζεται σε αντικειμενικά ευρήματα και δεδομένα. Ο δρ Παναγιώτου, όπως είχα αναφέρει εξήγησε στο Δικαστήριο τι είναι μετατραυματική αγχώδης διαταραχή για την οποία κούραρε την ενάγουσα για 2+ χρόνια, η αναφορά του σε αντικειμενική εξέταση και αντικειμενικά ευρήματα για το θέμα αυτό έχει στηριχθεί και στην εμπειρία του αλλά και στον παγκόσμιο τρόπο διάγνωσης της. Σε ό,τι αφορά το κατά πόσο η ενάγουσα έπαθε μια απλή κρανιοεγκεφαλική κάκωση- διάσειση η θέση του ότι η απλή εγκεφαλική διάσειση υποχωρεί συνήθως την πρώτη μέρα ή μέχρι 48 ώρες ενώ στη παρούσα περίπτωση η ενάγουσα παρέμεινε κλινήρης στο νοσοκομείο για μια εβδομάδα και χρειάστηκε να γίνει και αξονική τομογραφία εγκεφάλου, πείθει ότι το τραύμα της ενάγουσας δεν ήταν μια απλή εγκεφαλική διάσειση. Ήταν η θέση του ότι οι αξονικές τομογραφίες εγκεφάλου δεν κατέληξαν σε εύρημα, κατά πόσο δηλαδή υπήρχε θλάση ή τα συμπτώματα της ενάγουσας ήταν λόγω του μηνιγγιώματος που προϋπήρχε και το οποίο είναι άσχετο με το δυστύχημα και εξήγησε προς τούτο ότι οι αναφορές «Δ.Δ.àθλάσηàμηνιγγίωμα» σημαίνουν ουσιαστικά ότι δεν διαφοροδιαγνώστηκε ότι η μάζα η οποία χαρακτηρίζεται ως μικρή υπέρπυκνη περιοχή στο πρόσθιο τμήμα της διημησφαιρικής σχισμής/Δρεπάνου οφείλεται σε θλάση ή σε αιμορραγία του ήδη προϋπάρχοντος μηνιγγιώματος, θέση την οποία θεωρώ ότι με ασφάλεια μπορώ να δεχθώ. Ενόψει των πιο πάνω, με βάση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα διάφορα τεκμήρια μεταξύ των οποίων αυτά που έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου που έχω ενώπιον μου τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: · Στις 14.3.06 ενώ η ενάγουσα οδηγούσε το όχημα ΚΑΜ 993 ιδιοκτησίας του συζύγου της ενεμπλάγηκε σε τροχαίο δυστύχημα με το όχημα με αριθ.εγγραφής ΗΧΒ 661 το οποίο οδηγείτο από τον εναγόμενο. · Η ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος ανήκει εξ ολοκλήρου στον εναγόμενο. · Η ενάγουσα συνεπεία του δυστυχήματος τραυματίστηκε, μεταφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, αρχικά ζήτησε να μην κρατηθεί για νοσηλεία και μετέβηκε στο σπίτι της την ίδια μέρα για να επιστρέψει όμως στο Νοσοκομείο το βράδυ της επόμενης μέρας όπου πρωινές ώρες της 16.3.06 κρατήθηκε για νοσηλεία μέχρι και της 22.3.
- · Η ενάγουσα είχε ζάλη, πονοκεφάλους, τάση για εμετό, πόνους στη μέση της οι οποίοι επιδεινώνονταν και μούδιασμα και αδυναμία στο αριστερό της πόδι. Στο Νοσοκομείο την υπέβαλαν σε σειρά εξετάσεων μεταξύ των οποίων δύο αξονικές τομογραφίες εγκεφάλου, νευρολογική εξέταση και κλινική εξέταση. · Η μειωμένη μυϊκή ισχύς και η μειωμένη αισθητικότητα του αριστερού κάτω άκρου της ενάγουσας προϋπήρχαν μετά από εγχείρηση δισκεκτομής στην οποία είχε υποβληθεί η ενάγουσα τρία περίπου χρόνια πριν από το τροχαίο δυστύχημα. · Η ενάγουσα δεν έπαθε μια απλή εγκεφαλική διάσειση αλλά κρανιοεγκεφαλική κάκωση με σημειολογία, έπρεπε να μείνει κλινήρης και για αρκετό καιρό μετά το δυστύχημα μέχρι που τελικά επέστρεψε στην εργασία της, είχε ζαλάδες, τάσεις προς εμετό, πονοκεφάλους, κεφαλαλγίες και ημικρανίες. · Οι αξονικές τομογραφίες εγκεφάλου κατέδειξαν μικρή υπέρπυκνη περιοχή στο πρόσθιο τμήμα της διημησφαιρικής σχισμής/Δρεπάνου η οποία όμως δεν μπόρεσε να διαγνωστεί κατά πόσο οφειλόταν σε θλάση ή σε αιμορραγία ήδη προϋπάρχοντος μηνιγγιώματος. · Η ενάγουσα επέστρεψε στα καθήκοντα της που ήταν έκτακτη γραφέας στο Τμήμα Δημοσίων Έργων στις 4.5.
- Την 1.2.2009 η ενάγουσα μετά από δική της επιλογή και αφού παρακάθισε σε σχετικές εξετάσεις προσλήφθηκε ως τροχονόμος στο Δήμο Λατσιών και από την 1.11.10, μετά που πέτυχε σε νέες εξετάσεις προσλήφθηκε και πάλι στο Δήμο Λατσιών αλλά στη θέση γραμματειακού λειτουργού. · Η ενάγουσα μετά το δυστύχημα επισκέφθηκε τον ιδιώτη νευρολόγο-ψυχίατρο δρ Π.Παναγιώτου ο οποίος την παρακολουθούσε μέχρι και τέλος 2011 τόσο για θέματα έντονων πονοκεφάλων και ημικρανιών που είχε η ενάγουσα, οι οποίες όμως δεν αποδείχθηκαν να συνδέονται καθ΄οιονδήποτε τρόπο με το επίδικο δυστύχημα και οι οποίες εν πάση περιπτώσει σίγουρα δεν ήταν του βαθμού που περιέγραψε η ενάγουσα αφού με δική της καθαρά επιθυμία και επιλογή ανέλαβε καθήκοντα πιο δύσκολα απ΄αυτά που είχε προηγουμένως, αλλά και για την μετατραυματική νευρώδη διαταραχή η οποία παρουσιάστηκε και για διάστημα δύο περίπου ετών λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για την εν λόγω πάθηση. Η κατάσταση αυτή δηλαδή η μετατραυματική νευρώδης διαταραχή έχει θεραπευθεί και η ενάγουσα μετά το τέλος των δύο ετών για τα οποία λάμβανε σχετική φαρμακευτική αγωγή δεν λαμβάνει καμιά αγωγή για την εν λόγω νόσο. · Παρά το ότι αρχικά ο δρ Παναγιώτου είχε διαγνώσει/εκφράσει πιθανότητα να παρουσιάσει επιληψία η ενάγουσα, δεν έχει παρουσιαστεί επιληψία και ούτε υπάρχει πλέον πιθανότητα να παρουσιαστεί κάτι τέτοιο στην ενάγουσα. Σε ό,τι αφορά το θέμα των αποζημιώσεων, αρχίζω με τις ειδικές αποζημιώσεις τις οποίες διεκδικεί η ενάγουσα και τις οποίες έχει δικογραφήσει στο δικόγραφο της. Σχετικά με το θέμα των ειδικών αποζημιώσεων αναφέρω ότι με βάση την πλούσια νομολογία οι αποζημιώσεις αυτές πρέπει να αξιώνονται ειδικά δηλαδή να εξειδικεύονται στα δικόγραφα και η απόδειξη τους κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Είναι καθήκον του διαδίκου που ισχυρίζεται την πρόκληση ζημιών να αποδείξει με καθαρή μαρτυρία τα κονδύλια που διεκδικεί ως ειδικές αποζημιώσεις. Παραπέμπω ενδεικτικά στις αποφάσεις Αντωνιάδη v. Σταύρου Πολ.Εφ.9336 ημερ. 29.5.98, Λοϊζου v. Μουρτζή Π.Ε. 1085 ημερ. 21.6.99, Παναγή v. Κακόψητου Π.Ε. 10619 και 10624 ημερ. 21.6.2001 και Κουμπαρή κ.α. v. Φούτρη Π.Ε. 10652 ημερ. 28.6.
- Στην ΄Εκθεση Απαίτησης της η ενάγουσα διεκδικεί £600 ως ήταν τότε για ιατρικά έξοδα, £150 για έκδοση ιατρικών πιστοποιητικών, £200 για φάρμακα και £100 για μεταφορικά έξοδα. Σε ό,τι αφορά τα μεταφορικά έξοδα δεν έγινε καμία μνεία περί τούτων από την ενάγουσα, ούτε και κατατέθηκε οποιαδήποτε απόδειξη για να αποδείξει το κονδύλι αυτό το οποίο και συνεπώς απορρίπτεται. Σε ό,τι αφορά το κονδύλι αναφορικά με τα φάρμακα που ισχυρίζεται η ενάγουσα όπως έχει ήδη αναφερθεί κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9 δέσμη 19 αποδείξεων για το συνολικό ποσό των £194,44 αντίστοιχο σε €332,22 τα οποία πέραν του ότι αποδεικνύουν την αξίωση της ενάγουσας για το εν λόγω ποσό, δεν αμφισβητήθηκαν. Συνεπώς η ενάγουσα δικαιούται απόφασης για το ποσό των €332,22 για τα φάρμακα που έχει αγοράσει. Η ενάγουσα κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 14 τις αποδείξεις που πλήρωσε για την έκδοση των τεκμηρίων 1,2 και 3 που είναι £80 αντίστοιχο σε €136,69 και γι΄αυτό το ποσό η ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση. Σε ό,τι αφορά τα ιατρικά της έξοδα η ενάγουσα έχει καταθέσει ως Τεκμήριο 10 έξι αποδείξεις για συνολικό ποσό £270 αντίστοιχο σε €461,32 που αφορούν τις επισκέψεις της στον δρ Παναγιώτου για το έτος 2006, ως Τεκμήριο 11 δέσμη 7 αποδείξεων για το συνολικό ποσό των £190 αντίστοιχο σε €324,63 που αφορούν τις επισκέψεις της στον δρ Παναγιώτου για το έτος 2007 και ως Τεκμήριο 12 δέσμη 5 αποδείξεων για το συνολικό ποσό των €270 για τις επισκέψεις της στον δρ Παναγιώτου για το έτος
- Η ενάγουσα κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 13 απόδειξη για το ποσό των £30 αντίστοιχο σε €51,26 για επίσκεψη της στον ψυχίατρο δρ Γ.Μ.Κιτρομηλίδη. Επομένως, με βάση τα πιο πάνω Τεκμήρια η ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση για το ποσό των €1107,21 για τα ιατρικά της έξοδα. Η ενάγουσα διεκδικεί επίσης ποσό £800 ως απώλεια μισθών και αναλογία 13ου μισθού. Σε σχέση με απόδειξη του εν λόγω κονδυλίου κατέθεσε στο Δικαστήριο τα εξής Τεκμήρια. Ως τεκμήριο 15 αντίγραφο της κατάστασης μισθοδοσίας της από το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας για τον μήνα Δεκέμβριο του 2006 σύμφωνα με την οποία οι ολικές αποδοχές της για τον εν λόγω μήνα πριν οποιαδήποτε αποκοπή ήταν £618 και μετά από τις διάφορες αποκοπές η καθαρή πληρωμή της ήταν £575,
- Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 16 βεβαίωση του Διευθυντή Τμήματος Δημοσίων ΄Εργων με την οποία επιβεβαιώνεται ότι είχε πάρει άδεια ασθενείας λόγω δυστυχήματος και ότι για την περίοδο 14-18.3.2006 είχε πληρωθεί το ποσό των £98,55 και για την περίοδο 1-23.4.06 είχε πληρωθεί το ποσό των £468,45 και είναι η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου της ότι η ενάγουσα έχασε μισθούς για 23 μέρες συμποσούμενες στο ποσό των €763,
- Επί αυτού του σημείου είναι συναφής ο ισχυρισμός της ενάγουσας στην παρ.8 της γραπτής της κατάθεσης, Τεκμήριο Α, επί των οποίων ποσών δεν αντεξετάστηκε. Συνεπώς, η θέση της αυτή παρέμεινε αναντίλεκτη και θεωρώ ότι δικαιούται απόφασης και για το εν λόγω ποσό. Είναι επίσης η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου της ενάγουσας ότι η ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση και για ένα κονδύλι που αφορά την πρόσληψη οικιακής βοηθού για να την βοηθά με τις βαριές οικιακές δουλειές. Το εν λόγω κονδύλι δεν δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης ούτε και η ενάγουσα προσκόμισε ικανή και καλή μαρτυρία για την απόδειξη του. Ισχυρίστηκε ότι χρειάστηκε να προσλάβει αλλοδαπή οικιακή βοηθό για μια φορά την εβδομάδα για 4 ώρες για τις οποίες καταβάλλει €25 εβδομαδιαίως. Δεν έχει φέρει οποιαδήποτε απόδειξη που να στοιχειοθετεί αυτόν τον ισχυρισμό, ο οποίος αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, γι΄αυτό και αυτό το κονδύλι που αξιώνει η ενάγουσα απορρίπτεται τόσο της μη δικογράφηςη του αλλά και λόγω της μη απόδειξη του. Είναι συνολικά η θέση μου ενόψει των ανωτέρω ότι σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο των ειδικών αποζημιώσεων η ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση για το συνολικό ποσό των €2339,
- Η ενάγουσα δεν διεκδικεί κονδύλι για οποιαδήποτε μελλοντική μείωση των εισοδημάτων της. Σε ό,τι αφορά τις γενικές αποζημιώσεις υπάρχει μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ του συνηγόρου της ενάγουσας και του συνηγόρου του εναγομένου στις τελικές τους αγορεύσεις. Είναι η θέση της κας Ερωτοκρίτου παραπέμποντας το Δικαστήριο στην πρόσφατη απόφαση Βαρβάρα Νικολάου v. Στέλιος Στυλιανού κ.α. Πολ.Εφ. 412/08 ημερ. 11.10.11 ότι η ενάγουσα δικαιούται σε γενικές αποζημιώσεις ύψους €35.000 χαρακτηρίζοντας τις ζημιές που έπαθε η ενάγουσα συνεπεία του δυστυχήματος ως σοβαρές και αναφέροντας ότι η ενάγουσα σίγουρα δεν έχει υποστεί μια απλή εγκεφαλική διάσειση αλλά υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και θλάση της οσφύος επί εδάφους προηγούμενης εγχείρησης δισκεκτομής. Αντίθετα, ο κ.Ιωαννίδης θεωρεί ότι η ενάγουσα δεν υπέστη τίποτε πέραν μιας εγκεφαλικής διάσεισης για την οποία χρειάστηκε να παραμείνει στο νοσοκομείο από 16.3.06 - 22.3.06 και να της δοθεί αναρρωτική άδεια μέχρι 3.2.
- ΄Ολες οι άλλες αιτιάσεις της ενάγουσας οφείλονται στο προϋπάρχον πρόβλημα της οσφυϊκής μοίρας για το οποίο αναγκάστηκε να υποβληθεί και σε δισκεκτομή. Οι γενικές αποζημιώσεις ως γνωστό στόχο έχουν να αποζημιώσουν το πρόσωπο που έχει υποστεί σωματικές βλάβες για τον πόνο και την ταλαιπωρία στα οποία υπέστη το πρόσωπο που τα έπαθε, αποζημιώσεις για τυχόν μόνιμα κατάλοιπα λαμβάνοντας υπόψη τυχόν ανάγκη μελλοντικής θεραπείας συμπεριλαμβανομένης και της πιθανότητας μελλοντικών χειρουργικών επεμβάσεων. Στην απόφαση Κωνσταντίνου v. Γεωργίου κ.α. Πολ.Εφ. 9309 ημερ. 28.11.97 τονίστηκε η ανάγκη φιλελευθεροποίησης των αποζημιώσεων όπως και το ότι ο ανθρώπινος πόνος και η δυσχέρεια πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευαισθησία. Στην υπόθεση Μιχαήλ v. Ιωάννου και Παρασκευαϊδης Λτδ, Πολ.Εφ. 9883 ημερ. 21.9.98 αναφέρθηκε ως ορθή η τάση που υπάρχει για σταθερή άνοδο του επιπέδου των αποζημιώσεων αναφέροντας όμως ότι οι αποζημιώσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν το όριο του κοινωνικά παραδεκτού. Τα ίδια αναφέρθηκαν και στην υπόθεση Μερακλή κ.α. v. Ταλιώτη, Πολ.Εφ. 9242 ημερ. 18.9.97 στην οποία αναφέρθηκε ότι η τάση για την ανοδική πορεία στο θέμα της χορήγησης αποζημιώσεων δεν θα πρέπει να είναι ανεξέλεγκτη και πρέπει να περιορίζεται μέσα στα σωστά πλαίσια της λογικής και δίκαιης για όλους τους διάδικους αποζημίωσης. Έχοντας κατά νου τις αρχές της νομολογίας και τη σύγχρονη τάση που διέπει το θέμα της επιδίκασης γενικών αποζημιώσεων από την μια και από την άλλη τα ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με τους τραυματισμούς της ενάγουσας συνεπεία του επίδικου δυστυχήματος διαφωνώ με τις εισηγήσεις και των δύο ευπαίδευτων συνηγόρων. Η υπόθεση την οποία επικαλέστηκε η κα Ερωτοκρίτου δηλαδή Βαρβάρα Νικολάου v. Στ.Στυλιανού (ανωτέρω) θεωρώ ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης γιατί οι τραυματισμοί που είχε υποστεί η ενάγουσα σε εκείνη την υπόθεση ήταν πολύ πιο σοβαροί απ΄αυτούς που υπέστη η ενάγουσα. Επίσης σε εκείνη την υπόθεση σε αντίθεση με την παρούσα υπόθεση κλήθηκαν ως μάρτυρες 4 γιατροί για να τις τεκμηριώσουν. Στην παρούσα περίπτωση από τον συνδυασμό των Τεκμηρίων 1, 2 και 3 τα οποία κατατέθηκαν για την αλήθεια του περιεχομένου τους η ιατρική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου καταδεικνύει ότι η ενάγουσα δεν υπέστη κάταγμα, παρουσίασε σημεία εγκεφαλικής διάσεισης με ζάλη και πονοκεφάλους για τα οποία κρατήθηκε για νοσηλεία στο νοσοκομείο, της χορηγήθηκε άδεια ανάπαυσης και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό του Σπύρου Συμεωνίδη από τις αξονικές τομογραφίες εγκεφάλου που έγιναν στην ενάγουσα διαπιστώθηκε η ύπαρξη μικρής υπέρπυκνης περιοχής στο πρόσθιο τμήμα της διημησφαιρικής σχισμής/Δρεπάνου η οποία όμως δεν μπόρεσε, όπως εξήγησε ο δρ Παναγιώτου, να διαγνωσθεί κατά πόσο επρόκειτο για θλάση ή αιμορραγία ήδη υπάρχοντος μινιγγιώματος. Ο δρ Παναγιώτου ο οποίος κούραρε την ασθενή για αρκετά χρόνια μετά από το δυστύχημα εξήγησε στο Δικαστήριο ότι τα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα στα οποία υπέβαλε την ενάγουσα έδειξαν ότι υπήρχε ζημιά στην εγκεφαλική λειτουργία η οποία όμως βελτιώθηκε στο δεύτερο και τρίο από τα πέντε ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα που την υπέβαλε και έτσι μπορεί να ενοχοποιηθεί η κρανιοεγκεφαλική κάκωση την οποία υπέστη η ενάγουσα μετά από το δυστύχημα. Ο δρ Παναγιώτου επικεντρώθηκε στην μετατραυματική αγχώδη διαταραχή στην οποία υπέστη η ενάγουσα συνεπεία του δυστυχήματος και στην φαρμακευτική αγωγή την οποία της χορήγησε με επιτυχία για δύο χρόνια. Η στάση του παρέμεινε σταθερή ότι παρόλο που δεν μπόρεσε να διαγνωστεί αν η ενάγουσα είχε πάθε κρανιοεγκεφαλική κάκωση λόγω θλάσης ή λόγω προϋπάρχοντος μινιγγιώματος που αιμορράγησε σίγουρα η ενάγουσα δεν υπέστη μια απλή εγκεφαλική διάσειση. Η μυϊκή αδυναμία και υπαισθησία οι οποίες παρατηρήθηκαν στο αριστερό κάτω άκρο υπήρχαν λόγω της δισκεκτομής στην οποία είχε υποβληθεί η ενάγουσα και σε καμία περίπτωση δεν ταυτίστηκαν με το δυστύχημα. Παρουσίαζε επίσης άλγος στην οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης συνεπεία του οποίου οι κινήσεις, κάμψη, έκταση, στροφές και πλάγια κλίση της σπονδυλικής της στήλης κατά την κλινική εξέταση ήταν επώδυνες. Το χρόνιο πρόβλημα στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης σύμφωνα με τον δρ Γ.Βασιλείου ορθοπεδικό χειρούργο στο πιστοποιητικό του ημερ. 16.1.07 παρουσίασε επιδείνωση μετά από το τροχαίο δυστύχημα αλλά δεν έχω καμιά μαρτυρία ότι η επιδείνωση αυτή ήταν λόγω του τροχαίου. Ενόψει λοιπόν και των ευρημάτων του Δικαστηρίου τα οποία είναι ότι η ενάγουσα υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση η οποία την ταλαιπώρησε για διάστημα σχεδόν 2 μηνών μετά από το δυστύχημα και για το οποίο παρέμεινε κλινήρης και της χορηγήθηκε άδεια ασθενείας. Είχε επιδεινωθεί με πόνους η προϋπάρχουσα κατάσταση της στην οσφυϊκή μοίρα αλλά υπήρξε σαφής βελτίωση της κατάστασης της σε σύντομο χρονικό διάστημα και μπόρεσε να επιστρέψει και να εκτελεί τα καθήκοντα της μέχρι και που με δική της πρωτοβουλία αποτάθηκε και εξασφάλισε εργασία που απαιτούσε πολύ μεγαλύτερη σωματική συμμετοχή στην εκτέλεση των καθηκόντων της από προηγουμένως, από γραφειακός λειτουργός σε τροχονόμο οδηγώντας μάλιστα μοτοσικλέτα αλλά και λαμβάνοντας υπόψη το εύρημα μου ότι συνεπεία του δυστυχήματος ότι η ενάγουσα υπέστη μετατραυματική αγχώδη διαταραχή για την οποία έπρεπε να λάβει και έλαβε φαρμακευτική αγωγή για δύο χρόνια, είναι η θέση μου ότι το ποσό των €12.000 αποτελεί εύλογη και δίκαιη αποζημίωση για τα τραύματα της ενάγουσας. Στο εν λόγω ποσό η ενάγουσα δικαιούται επίσης τόκους από την ημερομηνία του δυστυχήματος που ήταν η 14.3.
- Εν κατακλείδι ενόψει των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου για τα πιο κάτω ποσά: Α. €2339,86 ως ειδικές αποζημιώσεις. Επί του ποσού αυτού επιδικάζεται νόμιμος τόκος προς 8% ετησίως από 10.5.06 μέχρι 14.10.08 και προς 5% ετησίως από 15.10.08 μέχρι εξόφλησης. Β. €12.000 ως γενικές αποζημιώσεις. Επί του ποσού αυτού επιδικάζεται νόμιμος τόκος προς 8% ετησίως από 14.3.06 μέχρι 14.10.08 και προς 5% ετησίως από 15.10.08 μέχρι εξόφλησης. Επιδικάζονται επίσης υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα των αποζημιώσεων που έχουν επιδικαστεί. (Υπ)............... Στ.Χριστοδούλου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο