Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χαρίτωνος Ευσταθίου κ.α., Αγωγή αρ.: 2620/1997, 10/1/2013

(10)έτη) ---------------------- Στις 26.4.2012 κατεχωρίσθηκε η προκείμενη αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας η ενάγοντες-αιτητές («οι αιτητές») επιδιώκουν την παροχή άδειας για να εκτελέσουν την απόφαση ημερ. 28.11.1997. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, την Δ.40 θ.8 και την Δ.48 θ.θ. 2 και 8

(1)(κκ)

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Δήμητρας Ττοφή ημερ. 26.4.

1. Επί της ουσίας, η μάρτυρας δηλώνει τα εξής: «...
2. Είμαι υπάλληλος των δικηγόρων της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, όπως έχουν μετονομασθεί οι ενάγοντες και λειτουργούν από την 12.7.04 είμαι δε εξουσιοδοτημένη να κάμω την παρούσα ένορκο δήλωση. ....
3. Την 28.11.97 εκδόθηκε απόφασης εις την άνω αγωγή εναντίον των εναγομένων και υπέρ των εναγόντων.για το ποσόν των £18.677,04 (€31.911,62) πλέον τόκο και έξοδα. Μέχρι σήμερα ουδέν ποσόν επλήρωθη έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Το σημερινό οφειλόμενο υπόλοιπο ανέρχεται στο ποσόν των €70.
5. Οι εναγόμενοι ζητούσαν κατά καιρούς παράταση χρόνου προς διευθέτηση τρόπου πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους τους και οι ενάγοντες συγκατετίθεντο και/ή παρεχώρουν τον απαιτούμενον χρόνον εις τους εναγομένους προς διευθέτηση πληρωμής του χρέους των.
6. Προς εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους οι ενάγοντες κατέθεσαν στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας το μέμο αρ. ΕΒ 610/
7. Στις 8.2.99 καταχώρησαν ένταλμα κινητών εναντίον των εναγομένων 1,2,4 & 5 το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο για τον λόγο ότι εγκατέλειψαν το δοθείσα διεύθυνση. Στις 14.12.01 οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση έρευνας εναντίον του εναγομένου
8. Μετά από ακροαματική διαδικασία στις 27.3.03 εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων εναντίον του. Στις 10.6.04 εκδόθηκε διάταγμα για άδεια εκτέλεσης της απόφασης. Ο εναγόμενος 1 δεν συμμορφώθηκε με την διαταγή του Δικαστηρίου και οι ενάγοντες προχώρησαν με αίτηση επιβολής χρηματικής ποινής εναντίον του και στις 9.5.05 έκδοσαν ένταλμα φυλάκισης με αρ. σιέριφ 59Μ/
9. Στις 29.5.06 εξασφάλισαν νέο διάταγμα για άδεια εκτέλεσης απόφασης.
10. Επειδή παρήλθον 10 έτη από της ημερομηνίας εκδόσεως των αποφάσεων και οι εναγόμενοι εξακολουθούν να οφείλουν το άνω ποσόν, παρακαλείται το Σεβαστόν Δικαστήριον όπως εκδώσει το αιτούμενον διάταγμα δι' εκτέλεσιν της απόφασης. ............................» Η αίτηση επεδόθηκε στους εναγομένους αρ. 1, 3, 4 και 5-καθ'ων η αίτηση («οι καθ'ων η αίτηση» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου). Αυτοί εμφανίσθηκαν κατά τη διαδικασία, εκπροσωπούμενοι από δικηγόρο, και εξέφρασαν την επιθυμία τους να ενστούν. Διά της γραπτής ένστασής τους ημερ. 7.9.2012 οι καθ'ων η αίτηση προβάλλουν τους εξής λόγους: 1) Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης και η συμπεριφορά των αιτητών συνηγορούν υπέρ της απόρριψής της. 2) Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 3-καθ'ων η αίτηση διαμένουν, από το έτος 1982 έως και σήμερα, σε συγκεκριμένη διεύθυνση και εκεί θα ήταν δυνατή η επίδοση οιουδήποτε εγγράφου. 3) Τα μέτρα εκτέλεσης παρέμειναν αδικαιολογήτως αδρανή για περίοδο επτά

(7)ετών. 4) Η αίτηση είναι πρόωρη. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της εναγομένης αρ. 3 καθ'ης η αίτηση, η οποία επί της ουσίας, αναφέρει τα εξής: «....

1. Έχω αναγνώσει το περιεχόμενο της Ενόρκου Δηλώσεως των εναγόντων και αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Εγώ όπως και ο καθ'ης η αίτηση αρ. 1 έχουμε την διεύθυνση μας στην οδό Κολοκοτρώνη 9, Maria Court, διαμ. 204 στην Λευκωσία από το 1982 και δεν την εγκαταλείψαμε ποτέ όπως αναφέρουν οι αιτητές ψευδώς. (β) Ουδεμία εξήγηση δίδεται για την καθυστέρηση της εν λόγω αίτησης και για το χρονικό σημείο που επέλεξαν να την καταχωρήσουν παρόλο που είχαν την ευκαιρία να εκτελέσουν την προ δεκαπενταετίας απόφαση.
2. Αρνούμαι και απορρίπτω όλους τους ισχυρισμούς και τα γεγονότα της ενόρκου δηλώσεως της αίτησης και ειδικά την παράγραφο 3 αυτής που αναφέρει ότι ζητήσαμε και/ή παρακαλέσαμε και/ή εκπλιπαρέσαμε την Τράπεζα για πίστωση χρόνου.
3. Για όλους τους ανωτέρω λόγους αιτούμαι την απόρριψη της παρούσας αίτησης.» Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν επεχειρήθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας ούτε επεχειρήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλουσών Δήμητρας Ττοφή και εναγομένης αρ. 3-καθ'ης η αίτηση. Συνεπώς, κρίσιμο πραγματικό υπόβαθρο για την εξέταση της αίτησης είναι τα όσα αυτές εκθέτουν στις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους ημερ. 26.4.2012 και 7.9.2012, αντιστοίχως. Έχω μελετήσει τα κρίσιμα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Ας σημειωθεί, κατ' αρχάς, πως το ζήτημα της παροχής άδειας εκτέλεσης απόφασης δυνάμει της Δ.40 θ.8 απασχόλησε προσφάτως το Ανώτατο Δικαστήριο στη απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 459/2011 Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας ν. Ανδρέα Αναστάση Μιχαήλ κ.α. ημερ. 17.7.
4. Από την απόφαση αυτή παραθέτω το ακόλουθο εκτενές απόσπασμα: "............ Η ίδια η Δ.40 Κ. 8 δεν απαριθμεί τα κριτήρια που το δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη προτού ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για να διατάξει την ανανέωση μιας απόφασης. Όμως όπως προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης, ο διάδικος που υποβάλλει την αίτηση θα πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι δικαιούται εκτέλεσης και το όλο πνεύμα της νομολογίας είναι ότι έχει ο αιτητής το βάρος απόδειξης.... Στην υπόθεση Panaou v. Christofi

(1963)2 CLR 19, 23 γενικά με το θέμα εκτέλεσης μιας απόφασης λέχθηκαν τα ακόλουθα: «The execution of a judgment is a matter under the Court's supervision and control, and cannot be allowed to be used for purposes of unnecessary oppression as the circumstances of the present case would seem to suggest, or, indeed, for any purpose, other than the proper satisfaction of the Court's judgment, under the Court's control." Τα κριτήρια που το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη αναφέρονται σε αγγλικά συγγράμματα όπου ερμηνεύθηκε παρόμοια πρόνοια των αγγλικών θεσμών. (βλ. The Annual Practice 1958 σελ. 1019-1020). Θα πρέπει η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση να περιέχει τα εξής στοιχεία: (α) Την ημερομηνία, το αρχικό ποσό της απόφασης και το οφειλόμενο ακόμα ποσό, (β) ότι ο αιτητής δικαιούται σε εκτέλεση της απόφασης και (γ) να αιτιολογεί την καθυστέρηση. Από αριθμό αγγλικών αποφάσεων (βλ. μεταξύ άλλων W.T.Lamb & Sons v. Rider

(1948)2 All E.R. 402, Good Challenger Nevugante SA v. Metalexportimport SA

(2003)Q.B. 471, Duer v. Frazer

(2001)1 All E.R. 249 και Patel v. Singh

(2002)EWCA 1668) φαίνεται ότι ο κανόνας είναι ότι η διακριτική ευχέρεια πρέπει να είναι ενάντια της έγκρισης της αίτησης μετά την παρέλευση των 6 ετών (τώρα 10) εκτός αν υπάρχουν τέτοια γεγονότα που η δικαιοσύνη εξυπηρετείται καλύτερα με την έγκριση της αίτησης. Στην υπόθεση Pater v. Singh (πιο πάνω) λέχθηκε ότι προτού δοθεί άδεια για εκτέλεση μετά τα 6 χρόνια ο εξ αποφάσεως πιστωτής θα πρέπει να δώσει στο δικαστήριο ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση ενώ αντίθετα ο εξ αποφάσεως χρεώστης δεν έχει υποχρέωση να δείξει δυσμενή επηρεασμό εξαιτίας της καθυστέρησης. Με δεδομένο ότι μετά τα 6 χρόνια δεν επιτρέπεται εκτέλεση χωρίς την άδεια του δικαστηρίου, ο αιτητής υποχρεούται να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις οι οποίες θέτουν την υπόθεση σε ασύνηθες πλαίσιο (take the case out of the ordinary) ούτως ώστε να είναι δίκαιο όπως δοθεί η άδεια για ανανέωση της απόφασης." Εν προκειμένω, η ένορκη δήλωση της μάρτυρος των αιτητών Δήμητρας Ττοφή ημερ. 26.4.2012 πληροφορεί για την ημερομηνία έκδοσης της επίδικης απόφασης, για το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους καθώς και για το οφειλόμενο, σήμερα, υπόλοιπο. Όμως, η δήλωση αυτή παραλείπει να αιτιολογήσει την καθυστέρηση στη λήψη διαδικαστικών μέτρων για την είσπραξη του οφειλομένου από τους καθ'ων η αίτηση εξ αποφάσεως χρέους. Υπενθυμίζω πως η μάρτυρας των αιτητών αναφέρει, ως τελευταίο διαδικαστικό διάβημα για την εκτέλεση της απόφασης ημερ. 28.11.1997 την έκδοση, στις 9.5.2005, εντάλματος φυλάκισης του εναγομένου αρ. 1 Χαρίτωνος Ευσταθίου-καθ'ου η αίτηση λόγω της παράλειψής του να συμμορφωθεί με διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερ. 27.3.2003 (δείτε στην παρα. 4 της ένορκης δήλωσης της Δήμητρας Ττοφής ημερ. 26.4.2012). Έκτοτε οι αιτητές φαίνεται να αδράνησαν. Οι αιτητές παραλείπουν να αιτιολογήσουν την επί επτά

(7)έτη (από τις 9.5.2005 έως και τις 26.4.2012) καθυστέρησή τους να επιδιώξουν, διά της δικαστικής οδού, την εκτέλεση της απόφασης ημερ. 28.11.1997. Η παράλειψη αυτή είναι μοιραία για την τύχη της αίτησης εφ' όσον, μεταξύ των νομολογημένων προϋποθέσεων έγκρισής της, είναι και η αιτιολόγηση της καθυστέρησης στην επιδίωξη της εκτέλεσης της απόφασης εντός δεκαετίας από την έκδοσή της [(δείτε την απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας ν. Ανδρέα Αναστάση Μιχαήλ κ.α. (ανωτέρω)]. Η παράλειψη αυτή υποδείχθηκε από τους καθ'ων η αίτηση διά ης ένστασής τους. Πλην όμως, οι αιτητές παρέλειψαν να καλύψουν το κενό. Θα μπορούσαν να το πράξουν με την προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας και/ή με την αντεξέταση της εναγομένης αρ. 3-καθ'ης η αίτηση. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «.σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Εν προκειμένω, κατά την ακροαματική διαδικασία, οι αιτητές περιορίσθηκαν σε αγόρευση. Έτσι, δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει εν σχέσει με τη νομολογημένη προϋπόθεση αιτιολόγησης της καθυστέρησης. Η επιτυχία του συγκεκριμένου λόγους ένστασης καθιστά αχρείαστη την συζήτηση των υπολοίπων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 26.4.2012 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 26.4.2012 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 26.4.2012, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ. 1,3,4 και 5-καθ'ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών. (Υπ.) ........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /EΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο