Ανδρέας Ευθυμίου ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Αγωγή αρ: 172/2009, 24/1/2013

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1936, 1943): 1) Διά του κλητηρίου εντάλματος που κατεχώρισε στις 14.1.2009 στον Τύπο αρ.1 [Form No.1, Writ of Summons (O.2, r.1)], o αιτητής επιζητεί σωρεία θεραπειών οι οποίες ερείδονται στην απαλλοτρίωση μέρους κτήματος το οποίο ευρίσκεται στο χωριό Κάτω Μονή της επαρχίας Λευκωσίας και το οποίο περιγράφεται ως εγγραφή αρ. 3141, τεμάχιο 433, Φ/Σχ 29/36 («το τεμάχιο 433»). Στον τίτλο του κλητηρίου ο αιτητής δηλώνει πως προσφεύγει στο Δικαστήριο «διά συνιδιοκτήτες». 2) Στην «Έκθεση Λεπτομερειών», την οποίαν κατεχώρισε στις 9.3.2009, ο αιτητής παραθέτει τους ακόλουθους ισχυρισμούς ως την πραγματική βάση των αξιώσεών του: Το τεμάχιο 433, του οποίου εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες υπήρξαν, κατά 1/2 μερίδιο έκαστη η Κυριακή Χατζησάββα Φελλά (μητέρα του) και η Πηνελόπη Χατζησάββα Φέλλα (θεία του) επηρεάσθηκε δυσμενώς όταν το έτος 1987 απαλλοτριώθηκε μέρος του για να εξυπηρετηθούν ανάγκες του οδικού δικτύου. Συγκεκριμένα, η διοίκηση προέκρινε την απαλλοτρίωση μέρους του τεμαχίου 433 για να κατασκευασθούν δημόσιος δρόμος καθώς και προστατευτική λωρίδα. Το απαλλοτριωθέν μέρος του τεμαχίου 433 ενεγράφηκε επ' ονόματι της απαλλοτριούσας αρχής, από δε το εναπομείναν μέρος αυτού προέκυψαν δύο νέα τεμάχια, το τεμάχιο 980 και το τεμάχιο

1. Τα τεμάχια αυτά ενεγράφησαν και πάλιν επ' ονόματι της Κυριακής και της Πηνελόπης Χατζησάββα Φελλά. Πρόκειται για την εγγραφή αρ. 8172, η οποία αφορά στο τεμάχιο 980, και την εγγραφή αρ. 8173, η οποία αφορά στο τεμάχιο
2. Μεταγενέστερες χωρομετρήσεις των κατασκευασθέντων οδικών έργων κατέδειξαν σφάλματα: μέρος της απαλλοτριωθείσας γης δεν χρησιμοποιήθηκε για τους σκοπούς της απαλλοτρίωσης ενώ, αντιθέτως, μέρος γης που δεν απαλλοτριώθηκε επηρεάσθηκε από τα κατασκευασθέντα οδικά έργα. Έτσι, ακολούθησε η έκδοση σειράς νέων γνωστοποιήσεων και διαταγμάτων απαλλοτρίωσης καθώς και διαταγμάτων επίταξης. Η Κυριακή και η Πηνελόπη Χατζησάββα Φελλά δεν υπέβαλαν ενστάσεις για όλα αυτά τα νέα διατάγματα. Οι ενέργειες της διοίκησης, εν σχέσει με την επίδικη απαλλοτρίωση, υπήρξαν εσφαλμένες, αναιτιολόγητες, πρόχειρες και ζημιογόνες. Εξ ου και επιδιώκεται η έκδοση δηλωτικών αποφάσεων, η έκδοση ακυρωτικών αποφάσεων καθώς και η επιδίκαση αποζημιώσεων. 3) Στις 7.4.2010 ο αιτητής κατεχώρισε αίτηση για την έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρισης υπεράσπισης. Κατόπιν ακρόασης η αίτηση ημερ. 7.4.2010 απερρίφθηκε γιατί κρίθηκε πως οι έγγραφες προτάσεις του αιτητή καθώς και η γραπτή ένορκη δήλωσή του ημερ. 10.2.2011 δεν απεκάλυπταν γεγονότα τα οποία να θεμελιώνουν το δικαίωμά του να ακουσθεί. Σχετική είναι η απόφαση ημερ. 6.5.
3. 4) Εν τέλει, στις 9.11.2011 κατεχωρίστηκε υπεράσπιση προβάλλουσα σωρεία προδικαστικών ενστάσεων διά των οποίων οι εναγόμενοι-καθ'ων η αίτηση («οι καθ'ων η αίτηση») ισχυρίζονται τα εξής: (α) ο αιτητής δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα και ούτε εύλογη βάση αγωγής, οι δεν έγγραφες προτάσεις του είναι ακατανόητες και/ή συντεταγμένες εν αντιθέσει προς τα όσα οι Θεσμοί ορίζουν, (β) το αγώγιμο δικαίωμα έχει παραγραφεί και/ή ο αιτητής ολιγώρησε και/ή διά της συμπεριφοράς και/ή των προηγούμενων δηλώσεών του εγκατέλειψε την απαίτησή του, (γ) η αγωγή είναι ενοχλητική και/ή επιπόλαιη και/ή καταπιεστική, (δ) η αγωγή είναι παράτυπη εφ' όσον δεν συνενώθηκαν όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι και/ή ο αιτητής δεν νομιμοποιείται να εγείρει την αγωγή και/ή αυτός εμποδίζεται να την προωθήσει εξ αιτίας του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των επίδικων τεμαχίων, (ε) διά της αγωγής εγείρονται ζητήματα τα οποία αφορούν σε εκτελεστές διοικητικές αποφάσεις και/ή εμπίπτουν στην ακυρωτική/αναθεωρητική αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή εκφεύγουν της αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Επί της ουσίας, η υπεράσπιση επιβεβαιώνει πως την πραγματική βάση της αγωγής αποτελούν διαδοχικά διατάγματα απαλλοτρίωσης και επίταξης αρχικώς του τεμαχίου 433 και, ακολούθως, των τεμαχίων 980 και 981, τα οποία προέκυψαν μετά την απαλλοτρίωση μέρους του τεμαχίου
4. Επίσης, η υπεράσπιση πληροφορεί για το γεγονός πως ο αιτητής κατέστη ο νέος ιδιοκτήτης, κατά 1/2 μερίδιο των τεμαχίων 980 και 981, δυνάμει δωρεάς από την μητέρα του Κυριακή Χατζησάββα Φελλά. 5) Στις 10.1.2012 κατεχωρίστηκε πολυσέλιδο έγγραφο με τίτλο «ΑΠΑΝΤΗΣΗ από Ανδρέα Ευθυμίου - Ιδιοκτήτη - Ενάγοντα ΣΤΑ ΝΟΜΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΕΓΕΡΘΕΝΤΑ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 9/11/11». Είναι χαρακτηριστική η απάντηση του αιτητή στις μομφές περί της τυπικής ορθότητας της αγωγής, όπως αυτή καταγράφεται στη σελ. 12 του εγγράφου ημερ. 10.1.2012: «
5. Είναι συνεχής υποχρέωση του κυπριακού κράτους για προστασία και αποκατάσταση. Φυσικά η όποια άρνηση δεν περιορίζει τη δυνατότητα του Ενάγοντα ιδιοκτήτη να διεκδικήσει θεραπεία, την αποκατάσταση της περιουσίας και επιστροφή του κτήματος αφής στιγμής υπήρξε συγκεκριμένη αρνητική τοποθέτηση της διοίκησης η οποία είτε προσεβλήθη δικαστικά ανεπιτυχώς είτε δεν προσεβλήθη ως τέτοια εμπροθέσμως. Είναι διαχρονική η αρχή η οποία συναρτάται προς αυτή ταύτη την έννοια της συνεχιζόμενης παράλειψης σε σχέση με τη δεδομένη διαρκή υποχρέωση του κυπριακού κράτους να τερματίσει την παράνομη επέμβασή του.» (οι υπογραμμίσεις ως το πρωτότυπο κείμενο). 6) Στις 23.4.2012 ο αιτητής απευθύνθηκε γραπτώς προς τον Πρωτοκολλητή και ζήτησε τον ορισμό της αγωγής για ακρόαση. Διά σημειώματός του ημερ. 26.4.2012 ο Πρωτοκολλητής έθεσε την αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο, επί τη βάσει της Δ.30 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, όρισε την αγωγή για οδηγίες στις 20.6.
6. 7) Κατά τη δικάσιμο ημερ. 20.6.2012 ο αιτητής ζήτησε όπως η αγωγή «παραμείνει για οδηγίες για να αποκαλυφθούν έγγραφα, για να γίνουν παραδεκτά γεγονότα και να ζητηθούν λεπτομέρειες». Η εκπρόσωπος των καθ'ων η αίτηση ζήτησε όπως καταχωριστούν σχετικές αιτήσεις. Η αγωγή ορίσθηκε εκ νέου για οδηγίες στις 26.9.2012 με την υπόδειξη πως οιαδήποτε αίτηση θα έπρεπε να καταχωριστεί εν τω μεταξύ και να ορισθεί τότε. 8) Ακολούθησε η καταχώριση, στις 9.8.2012, της υπό συζήτησιν αίτησης («η αίτηση») η οποία επιγράφεται «ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΑ ΚΛΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, ενάγοντα-αιτητή». Όπως καταγράφεται στο σώμα της, διά της αίτησης επιδιώκεται η ακόλουθη θεραπεία: (α) να επιτραπεί στον αιτητή να παράσχει, κατά την ακρόαση της υπόθεσής του, μαρτυρία διά γραπτής δήλωσής του και να επιτραπεί σε αυτόν να καταθέσει έγγραφα, (β) να υπάρξει, εκ μέρους του Δικαστηρίου, προγραμματισμός έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η «αντεξέταση() του εναγόμενου κυπριακού κράτους επί όλων των ισχυρισμών του στην υπεράσπιση του και στα όσα αποκρύβει (πράξεις, παραλείψεις, αποφάσεις) ως μέσο προσαγωγής ή ως πρόκληση προσαγωγής των φακέλων και εγγράφων ως μέσων αποδείξεως και να προγραμματιστεί και να δοθεί χρόνος στον ενάγοντα να εξετάσει τους μάρτυρες και την μαρτυρία του εναγόμενου κυπριακού κράτους στην αναζήτηση λεπτομερειών σύμφωνα με τον νόμο και το Σύνταγμα.» (η υπογράμμιση και οι έντονοι χαρακτήρες ως το πρωτότυπο κείμενο). Στο σώμα της αίτησης προστίθεται πως σκοπός της είναι «..ο περιορισμός των επίδικων θεμάτων και αποφυγή σπατάλης χρόνου και εξόδων». Ως νομική βάση της αίτησης καταγράφονται τα Άρθρα 23, 30, 33 έως και 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα άρθρα 3, 9, 11 και 15 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Ν.33/1964), τα άρθρα 9, 19, 29 έως και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960), τα άρθρα 6 και 13 του Ν. 39/1962, η Δ.19, η Δ.21, η Δ.27, η Δ.30, η Δ.48, η Δ.57 και η Δ.64, ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου του 1962, οι συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και η νομολογία. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ημερ. 9.8.
7. Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των καθ'ων η αίτηση η οποία κατεχωρίστηκε στις 6.11.2012 και η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ναυσικάς Πίροκκα, υπαλλήλου στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας. Μεταξύ άλλων, οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται πως η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική και προφανώς αβάσιμη. Έχω μελετήσει τα κρίσιμα ζητήματα και έχω λάβει υπ' όψιν τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Σημειώνω, κατ' αρχάς, τα κάτωθι εν σχέσει με την προβλεπομένη από τη Δ.30 κλήση για οδηγίες (summons for directions): Η Δ.30 προσφέρει έναν διαδικαστικό μηχανισμό ιδιαιτέρως χρήσιμο για την καλύτερη προετοιμασία της ακροαματικής διαδικασίας. Τέτοια κλήση εκδίδεται από τον ενάγοντα εντός προθεσμίας δέκα

(10)ημερών από την συμπλήρωση της δικογραφίας. Επιπλέον, το Δικαστήριο δύναται, οποτεδήποτε κρίνει τούτο αναγκαίο, να ορίσει την υπόθεση για οδηγίες αυτεπαγγέλτως [Δ.30 θ.1(α) και (β)]. Δεν είναι απαραίτητο να εκδοθεί κλήση για οδηγίες (α) όταν οι διάδικοι υπογράφουν κοινή δήλωση σύμφωνα με την οποίαν δεν είναι αναγκαία η έκδοση διατάγματος ή οδηγίας ως τα οριζομένα στη Δ.30 θ.2 ή (β) όταν το αντικείμενο της αγωγής είναι μικρής αξίας ή (γ) όταν το κλητήριο ένταλμα είναι ειδικώς οπισθογραφημένο ή (δ) όταν η διαδικασία ξεκίνησε διά πρωτογενούς αίτησης. Κατά την ακρόαση της κλήσης για οδηγίες το Δικαστήριο δύναται: (α) να διατάξει τον εναγόμενο να παράσχει περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ή να διατάξει τη διατύπωση επίδικων θεμάτων ή ειδικού υπομνήματος ή να διατάξει την εξαίρεση της ανταπαίτησης [Δ.30 θ.2(α)], (β) να διατάξει την αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων ή να διατάξει την παραδοχή γεγονότων και εγγράφων [Δ.30 θ.2(β)], (γ) εφ' όσον πρόκειται για τυπική και αδιαμφισβήτητη μαρτυρία εν σχέσει με την οποίαν ο αντίδικος δεν επιθυμεί να αντεξετάσει, να διατάξει την απόδειξη συγκεκριμένων γεγονότων διά γραπτής ένορκης δήλωσης ή να διατάξει ότι η γραπτή ένορκη δήλωση οιουδήποτε μάρτυρος θα αναγνωσθεί κατά την ακρόαση ή να δώσει άδεια έτσι ώστε οιοσδήποτε μάρτυρας να εξετασθεί ενώπιον εξεταστή [Δ.30 θ.2(γ)], (δ) να καταγράψει τυχόν συναίνεση των διαδίκων για πλήρη αποποίηση του δικαιώματος έφεσης ή για περιορισμό του δικαιώματος έφεσης στα νομικά σημεία [Δ.30 θ.2(δ)], (ε) να δώσει οδηγίες για επιθεώρηση περιουσίας, [Δ.30 θ.2(ε)], (στ) να δώσει οδηγίες για υποβολή αιτήματος για ορισμό της υπόθεσης ή να δώσει ανάλογες οδηγίες στο Πρωτοκολλητή [Δ.30 θ.2(στ)] και (ζ) να δώσει οιανδήποτε άλλη οδηγία εν σχέσει με τη διαδικασία και τα έξοδα ώστε να αποφευχθεί σπατάλη χρόνου και εξόδων [Δ.30 θ.2(ζ)]. Εν όψει των ανωτέρω είναι προφανές πως η αίτηση, καταχωρισθείσα στις 9.8.2012 ενώ η δικογραφία συνεπληρώθηκε στις 10.1.2012, είναι εκπρόθεσμη. Το γεγονός αυτό είναι αφ' εαυτού μοιραίο για την τύχη της αίτησης εφ' όσον η προβλεπόμενη, από την Δ.30 θ.2, προθεσμία των δέκα

(10)ημερών είναι αυστηρή. Εν πάση περιπτώσει, ο αιτητής δεν υπέβαλε παράλληλο αίτημα για την παράταση της προθεσμίας καταχώρισης της αίτησης και ούτε στην ένορκη δήλωσή του, η οποία υποστηρίζει την αίτηση, αναφέρει οιονδήποτε γεγονός το οποίο να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη καταχώριση της αίτησης (Valhmor Barg Imp/Exp. Ltd v. Sea Land Services Inc

(1999)1 (B) A.A.Δ. 1227, 1232-3). Η συμπερίληψη, στη νομική βάση της αίτησης, και της Δ.57, αφ' εαυτής, δεν αρκεί. Επιπλέον, η αίτηση είναι αβάσιμη και επί της ουσίας εφ' όσον αυτά που ο αιτητής επιδιώκει να ρυθμιστούν δεν αφορούν στην προπαρασκευή της ακροαματικής διαδικασίας, ως είναι το αντικείμενο ρύθμισης της Δ.30. Διά της αίτησης επιδιώκεται η ρύθμιση ζητημάτων που αφορούν στη διαδικασία απόδειξης. Τα ζητήματα αυτά θα δύνανται να ρυθμιστούν όταν ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία και όχι στο παρόν στάδιο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 9.8.2012 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 9.8.2012 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 9.8.2012, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο