← Κύπρος

Χρυστάλλα Πασχαλίδου ν. Δήμος Τσερίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5041/12, 31/1/2013

Χρυστάλλα Πασχαλίδου ν. Δήμος Τσερίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5041/12, 31/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5041/12 Μεταξύ: Χρυστάλλα Πασχαλίδου Ενάγουσας και

  1. Δήμος Τσερίου
  2. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας
  3. ΦΑΠ Κονστράκτιον Λίμιτεδ & Αδελφοί Κάτσιου (Στυλιώτες) Λίμιτεδ Κοινοπραξία
  4. Αδελφοί Κάτσιου (Στυλιώτες) Λίμιτεδ
  5. ΦΑΠ Κονστράκτιον Λίμιτεδ
  6. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Εναγομένων Αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 24.7.2012 Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την αιτήτρια-ενάγουσα: κ. Μ. Ιωάννου Για τους καθ' ων η αίτηση 1-εναγομένους 1: κα Νικολάου για Ζένιο Νικολάου Για τους καθ' ων η αίτηση 2-εναγομένους 2: κ. Κ. Αιμιλιανίδης για Αχιλλέα και Αιμίλιο Κ. Αιμιλιανίδη Για τους καθ' ων η αίτηση 3,4,5-εναγομένους 3,4,5: κ. Α. Χάσικος Για τον καθ' ου η αίτηση 6-εναγόμενο 6: κα Παπαστεφάνου, δικηγόρος της Δημοκρατίας Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή της η ενάγουσα αξιώνει εναντίον των εναγομένων αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις ύψους €300.000 και τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράβαση υπό των εναγομένων νομίμου καθήκοντος και/ή του Νόμου και/ή για αμέλεια και/ή για παραλείψεις και/ή ενέργειες και/ή οχληρία σε βάρος της, καθώς και διατάγματα του Δικαστηρίου αφενός προς παρεμπόδιση των εναγομένων να συνεχίσουν τις παράνομες εργασίες στο τεμάχιο 852, Φ/Σχ. 30/29 W 1 στην τοποθεσία Παπαρέτης του Δήμου Τσερίου (στο εξής «το επίδικο ακίνητο») και προς απαγόρευση των εναγομένων από του να προκαλούν οχληρία σε βάρος της ενάγουσας και αφετέρου προς κατεδάφιση οποιουδήποτε κτίσματος στο επίδικο ακίνητο, που ανεγέρθη παράνομα και προς μετακίνηση οποιωνδήποτε υλικών που τοποθετήθηκαν σε αυτό, πλέον τόκους και έξοδα. Το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 20.7.
  7. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 24.7.2012 και με αυτή η αιτήτρια-ενάγουσα αξιώνει με το αιτητικό Α προσωρινό διάταγμα που να διατάσσει τους εναγομένους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες τους να σταματήσουν να εκτελούν έργα, εκσκαφές, σηματοδοτήσεις, κτίσματα και/ή να προβαίνουν σε οποιαδήποτε άλλα τεχνικά και/ή οικοδομικά έργα σε μέρος του επίδικου ακινήτου και/ή επί του περάσματος που εφάπτεται στο τεμάχιο 851 του ίδιου Φύλλου Σχεδίου, ιδιοκτησίας της ενάγουσας, έργα τα οποία γίνονται παράνομα και αυθαίρετα χωρίς τις απαιτούμενες άδειες και χωρίς περιβαλλοντική μελέτη και θα δημιουργήσουν οχληρία, μείωση της αξίας και επηρεασμό της χρήσης του ακινήτου της ενάγουσας, ενώ οι συνακόλουθες ζημιές στο ακίνητο της ενάγουσας δεν θα μπορούν να αποκατασταθούν στο μέλλον. Με το αιτητικό Β της αίτησης αξιώνονται αποζημιώσεις για οχληρία σε βάρος των εναγομένων και προς όφελος της ενάγουσας. Το αιτούμενο διάταγμα δεν δόθηκε μονομερώς και διατάχθηκε η επίδοση της αίτησης στους εναγομένους. Νομική βάση της υπό κρίση αίτησης αποτελούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-9 και Δ.55 θ.1, τα άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, καθώς και οι συμφυείς εξουσίες και η γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την αίτηση, η ενάγουσα, έχουσα προσωπική γνώση των γεγονότων, αναφέρει ότι είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 851, του χωρομετρικού σχεδίου ΧΧΧ.29 W 1, Τμήμα 2, αρ. εγγραφής 2/864, παρά τη λεωφόρο Στροβόλου αρ. 125, τοποθεσία Παπαρέτης, στο Δήμο Τσερίου της επαρχίας Λευκωσίας, στο οποίο ανήγειρε, κατά το έτος 1986, πάνω σε κολώνες την οικία της όπου διαμένει με την οικογένεια της και επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας. Το πιο πάνω ακίνητο της συνορεύει με το επίδικο ακίνητο που είναι χαλίτικο, με πέρασμα καθώς και με το τεμάχιο 1021 ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου. Πριν από ένα περίπου μήνα οι εναγόμενοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή υπηρέτες αυτών επισκέφθηκαν το πίσω μέρος της οικίας της όπου υπάρχει το πέρασμα και μέρος του χαλίτικου τεμαχίου και άρχισαν να τοποθετούν στο έδαφος διάφορα ξύλινα σημάδια και πασσάλους, στη συνέχεια δε άρχισαν να προβαίνουν σε εκσκαφές στο πέρασμα και στο επίδικο ακίνητο με βαριά μηχανήματα και εκσκαφείς. Στις διαμαρτυρίες της οι εναγόμενοι απάντησαν ότι σε μέρος του επίδικου ακινήτου που παραχωρήθηκε στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας θα δημιουργούσαν αντλιοστάσιο και όλα τα απόβλητα του Δήμου Τσερίου θα καταλήγουν μέσω του περάσματος στο επίδικο ακίνητο. Ως Τεκμήριο 2 επισυνάπτεται αντίγραφο τοπογραφικού σχεδίου όπου εμφαίνονται τα ακίνητα και σημειώνονται τα κατασκευάσματα που πρόκειται να γίνουν σύμφωνα με την ενάγουσα. Η ενάγουσα θορυβήθηκε πολύ εν όψει του ότι οι εν λόγω κατασκευές χωρίς μάλιστα να ενημερωθεί η ίδια, θα επηρεάσουν τη ζωή της οικογένειας της και την αξία της οικίας της εφόσον η οικία της θα είναι περικυκλωμένη από αντλίες, αντλιοστάσια και λύματα και άρχισε να στέλνει επιστολές σε όλους τους αρμόδιους φορείς. Ιδιαίτερα εξεπλάγη όταν διεπίστωσε ότι οι εναγόμενοι άρχισαν να προβαίνουν σε όλες τις εργασίες χωρίς να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες άδειες οικοδομής και άδειες από την Πολεοδομία και χωρίς να έχει γίνει οποιαδήποτε περιβαλλοντική μελέτη για τις προτιθέμενες κατασκευές. Παρόλο που απέστειλε επιστολές στις 11.6.2012 στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας, στις 19.6.2012 στον Έπαρχο Λευκωσίας και στις 10.7.2012 στον Έπαρχο Λευκωσίας, στον Δήμαρχο Τσερίου και στην Πολεοδομία, δεν έλαβε ουδεμία απάντηση. Παρά τις διαμαρτυρίες της, οι εναγόμενοι συνεχίζουν παράνομα να προχωρούν σε εκσκαφές και άλλα έργα σε μέρος του επίδικου ακινήτου προκαλώντας της ζημιές εφόσον θα προκληθεί μείωση της αξίας του ακινήτου της τουλάχιστον κατά €300.000 καθώς και τεράστια οχληρία επί καθημερινής βάσεως στο μέλλον στην ίδια και στην οικογένεια της με αποτέλεσμα την απώλεια απόλαυσης της περιουσίας της. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, οι πιο πάνω παράνομες ενέργειες των εναγομένων είναι δυνατόν να καταστήσουν ανέφικτη την απόδοση δικαιοσύνης στο μέλλον αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και θα δημιουργηθούν αχρείαστα έξοδα αν δικαιωθεί στο τέλος της διαδικασίας, ενώ αντίθετα οι εναγόμενοι θα μπορούν να αποζημιωθούν. Με τη θέση ότι υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και καλή υπόθεση με μεγάλη πιθανότητα να δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες και θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η ενόρκως δηλούσα ζητά την έγκριση της αίτησης. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του καθ' ου η αίτηση-εναγομένου 1, που καταχωρήθηκε στις 5.9.2012, με νομική βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 θ.θ.1-9, Δ.48 θ.θ.1-4, 8, 9 και 12, Δ.21 θ.3, Δ.64 θ.θ.1-2, τα άρθρα 82, 91Α, 91Γ και 91Δ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και τις γενικές συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, προβάλλονται ως λόγοι ένστασης ότι η αιτήτρια παρεμποδίζεται να προβεί στην παρούσα αίτηση εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 καθότι ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν έχει σχέση ούτε και αρμοδιότητα με τις θεραπείες που ζητά η αιτήτρια με την αίτηση της, τα έργα για τα οποία ζητείται το διάταγμα δεν εκτελούνται από τον καθ' ου η αίτηση 1 και δεν μετέχουν υπάλληλοι αυτού στις εργασίες που αναφέρει η αιτήτρια και οι εν λόγω εργασίες που αφορούν την ετοιμασία αποχετευτικού συστήματος μέσα στην περιφέρεια του καθ' ου η αίτηση 1 - Δήμου Τσερίου είναι νόμιμες και δεν περιήλθε στην αντίληψη του ότι τα εν λόγω έργα είναι παράνομα και αντικανονικά. Στην ένορκη του δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την ένσταση, ο Αλκιβιάδης Κωνσταντίνου, Δήμαρχος του Δήμου Τσερίου, όντας δεόντως εξουσιοδοτημένος και έχοντας προσωπική γνώση των γεγονότων που αναφέρει, διαφωνεί με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Επαναλαμβάνοντας τους λόγους ένστασης, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι τα εκτελούμενα έργα αφορούν τη δημιουργία αποχετευτικού συστήματος εντός του Δήμου Τσερίου και ο σχεδιασμός, ανάπτυξη και επίβλεψη του έργου γίνεται από άλλες αρμόδιες υπηρεσίες. Ο Δήμος Τσερίου δεν έχει οποιαδήποτε ανάμιξη στα έργα αυτά, ούτε εργοδοτεί πρόσωπα που εκτελούν τα έργα και συνεπώς δεν έχει οποιαδήποτε αρμοδιότητα για να διατάξει αυτούς που εκτελούν τα έργα να πράξουν οτιδήποτε. Ο Δήμος Τσερίου ήταν ενήμερος για την εκτέλεση του έργου και δεν προέκυψε οποιοδήποτε θέμα παρανομίας ή αντικανονικότητας που να επέτρεπε στο Δήμο να επέμβει ασκώντας τις εξουσίες που καθορίζονται από τον περί Δήμων Νόμο. Η αξίωση της αιτήτριας για αποζημιώσεις για οχληρία έναντι του Δήμου Τσερίου είναι ανυπόστατη εφόσον δεν προκαλείται οποιαδήποτε οχληρία από την εκτέλεση των έργων και το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 εφόσον δεν εργάζονται αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή υπηρέτες αυτού στα εκτελούμενα έργα ώστε να τους διατάξει να σταματήσουν την εκτέλεση τους. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του καθ' ου η αίτηση-εναγομένου 2, που καταχωρήθηκε στις 20.9.2012, με νομική βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-9, τα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: · η αιτήτρια δεν έχει καλή βάση αγωγής ώστε να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία · δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ούτε και οι προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5 και 9 του Κεφ.6 · το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει διάταγμα αναφορικά με πράξη ή παράλειψη αρμόδιας αρχής να χορηγήσει άδειες ή και να επιτρέψει οικοδομικά έργα χωρίς άδειες εφόσον το αρμόδιο Δικαστήριο για να αποφασίσει αν υπάρχει πράξη ή παράλειψη της αρμόδιας διοικητικής αρχής ή και του καθ' ου η αίτηση 1 ή και του καθ' ου η αίτηση 2 ή και του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως είναι το Ανώτατο Δικαστήριο στην αναθεωρητική του δικαιοδοσία · το Ανώτατο Δικαστήριο στην αναθεωρητική του δικαιοδοσία είναι αρμόδιο για να αποφασίσει κατά πόσο οποιεσδήποτε ενέργειες που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και στην παρούσα αίτηση είναι παράνομες ή και αυθαίρετες και η προσβολή οποιασδήποτε άδειας ή παράλειψης χορηγήσεως άδειας αναφορικά με την εγκατάσταση αντλιοστασίου στο επίδικο ακίνητο μπορεί να γίνει μόνο με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο · η αιτήτρια δεν δικαιούται να ζητά θεραπεία της σφαίρας του δικαίου της επιείκειας ισχυριζόμενη παράνομες πράξεις των εναγομένων όταν από τον τίτλο ιδιοκτησίας της προκύπτει ότι η ίδια δεν έχει νομιμοποιήσει τα δικά της κτίσματα στο ακίνητο της · δεν υπάρχει αγώγιμη οχληρία λόγω οικοδομικών εργασιών ή εκσκαφών, ούτε και ισχυρίστηκε η ενάγουσα ότι υπάρχει οχληρία πέραν της συνήθους συνεπεία τέτοιων εργασιών αλλά ούτε και υπάρχει ισχυρισμός για συγκεκριμένη οχληρία ή συγκεκριμένη ζημιά · δεν θα προκληθεί στην αιτήτρια ανεπανόρθωτη ζημιά από τη μη έκδοση του αιτουμένου διατάγματος καθότι αν αποδειχθεί μελλοντικά οποιαδήποτε ζημιά από την κατασκευή αντλιοστασίου στο επίδικο ακίνητο, η αποζημίωση είναι χρηματική και εύκολα μπορεί να υπολογιστεί εφόσον και η ίδια η αιτήτρια την καθορίζει στο ποσό των €300.000 · το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της πραγματοποιήσεως ενός έργου για δημόσιο σκοπό όπως η κατασκευή αντλιοστασίου και υπέρ της μη καθυστέρησης πραγματοποιήσεως του έργου λόγω των φόβων της ενάγουσας που βασίζονται σε μη πραγματοποιηθέντα γεγονότα · η αιτούμενη θεραπεία για αποζημιώσεις λόγω οχληρίας δεν μπορεί να δοθεί με μονομερή αίτηση · υπάρχει περιβαλλοντική μελέτη αναφορικά με τα έργα που θα πραγματοποιηθούν στο επίδικο ακίνητο · δεν έχει στοιχειοθετηθεί ότι λόγω οποιωνδήποτε έργων ή ενεργειών που θα γίνουν στο επίδικο ακίνητο από τον καθ' ου η αίτηση 2 θα επηρεαστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο η χρήση του ακινήτου της ενάγουσας · είναι πρόωρο να ισχυρίζεται η ενάγουσα μείωση της αξίας του ακινήτου της όταν θα ολοκληρωθούν τα έργα επί του επίδικου ακινήτου και δεν έχει προσαχθεί οποιαδήποτε επιστημονική μαρτυρία που να αναφέρεται σε τέτοια μείωση · η ενάγουσα δεν απεκάλυψε όλα τα γεγονότα της υπόθεσης εφόσον παρέλειψε να αναφέρει ότι στο ισόγειο του ακινήτου της υπάρχει ένα παλαιό εγκαταλελειμμένο εργαστήριο · το αιτούμενο διάταγμα δεν έχει τον χαρακτήρα προσωρινής ή ενδιάμεσης θεραπείας εφόσον δεν αναφέρει ότι ζητείται να εκδοθεί μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην αγωγή ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου και · το αιτούμενο διάταγμα είναι προστακτικό και μπορεί να εκδοθεί μόνο σε πολύ καθαρές περιπτώσεις όπου το νομικό δικαίωμα είναι αδιαμφισβήτητο κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση. Στην ένορκη του δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την ένσταση, ο Σάββας Χατζηνεοκλέους, διευθυντής Τεχνικών Υπηρεσιών του καθ' ου η αίτηση 2, υπό την ιδιότητα του αυτή γνωρίζει όλα τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης προσωπικά και από μελέτη των σχετικών φακέλων, αναφέροντας την πηγή των πληροφοριών του για τα γεγονότα που δεν γνωρίζει προσωπικά. Διαφωνεί με τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση επισημαίνοντας αρχικά ότι από το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση προκύπτει ότι οποιαδήποτε κτήρια υπάρχουν στο ακίνητο της αιτήτριας δεν είναι αδειούχα εφόσον δεν φαίνεται να υπάρχουν εγκεκριμένα κτήρια και/ή εγκεκριμένη οικία στο εν λόγω ακίνητο. Όσον αφορά το Τεκμήριο 2 της εν λόγω ένορκης δήλωσης δεν φαίνεται να υπάρχει οποιοδήποτε πέρασμα, όπως αναφέρει η αιτήτρια, καθόσον το τμήμα πλάτους 7,5 μέτρων που ενδεχόμενα η αιτήτρια το ονομάζει πέρασμα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του επίδικου ακινήτου. Ως προς την ουσία των γεγονότων ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι μέσα στα πλαίσια των εργασιών του αποχετευτικού συστήματος μείζονος Λευκωσίας θεωρήθηκε σκόπιμο να κατασκευαστεί ένα αντλιοστάσιο λυμάτων εντός μέρους του επίδικου ακινήτου που θα εξυπηρετεί το Δήμο Τσερίου. Το εν λόγω αντλιοστάσιο θα βοηθά την ομαλή διοχέτευση των λυμάτων της περιοχής Τσερίου προς το σταθμό επεξεργασίας λυμάτων Ανθούπολης και είναι αναγκαία η κατασκευή του προς αποφυγή συσσώρευσης λυμάτων λόγω υψομετρικών διαφορών στην περιοχή. Κατόπιν αίτησης προς την αρμόδια Υπουργική Επιτροπή και υποβολής μελέτης από τον καθ' ου η αίτηση 2 για την εκμίσθωση κρατικής γης και δικαίωμα προσπέλασης δια μέσου της κρατικής γης στο Δήμο Τσερίου, αποφασίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 25.5.2012 η εκμίσθωση προς τον καθ' ου η αίτηση 2 του επίδικου ακινήτου για το σκοπό ανέγερσης του προαναφερθέντος αντλιοστασίου (βλ. Τεκμήρια Α και Β). Για να εξασφαλιστεί η εν λόγω άδεια εκμίσθωσης απαιτείτο και εξασφαλίστηκε η θετική τοποθέτηση του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως καθώς και του Δήμου Τσερίου. Στη συνέχεια ο καθ' ου η αίτηση 2 υπέβαλε αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή για πολεοδομική άδεια (Τεκμήρια Γ και Δ), υποβάλλοντας και την προκαταρκτική εκτίμηση επιπτώσεων στο περιβάλλον που είχε ετοιμαστεί τον Νοέμβριο του 2010 (Τεκμήριο Ε). Μετά τις 16.5.2012 που υποβλήθηκε η αίτηση για πολεοδομική άδεια, ο καθ' ου η αίτηση 2 προχώρησε σε χωματουργικές εργασίες ώστε να μην υπάρχει καθυστέρηση στην προώθηση των εργασιών που θα επιτρέψουν την ανέγερση του αντλιοστασίου και ζημιά συνεπεία της καθυστέρησης στο Δήμο και στους δημότες του Τσερίου, καθώς και διεκδίκηση αποζημιώσεων για καθυστερήσεις. Το θέμα εγκρίσεως τόσο της πολεοδομικής άδειας όσο και της άδειας οικοδομής είναι διαδικαστικό εφόσον ήδη το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως καθώς και ο Δήμος Τσερίου είχαν τοποθετηθεί θετικά, όπως προαναφέρθηκε, αναφορικά με την εκμίσθωση του επίδικου ακινήτου για το σκοπό ανέγερσης του αντλιοστασίου. Αναμένεται πολύ σύντομα ότι θα δοθεί θετική απόφαση από το Τμήμα Περιβάλλοντος με τη συμπλήρωση της εξέτασης της προκαταρκτικής εκτίμησης για επιπτώσεις στο περιβάλλον. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα δεν δημιουργήθηκε ούτε υπάρχει οποιαδήποτε οχληρία ως προς την ενάγουσα εφόσον πρόκειται για συνηθισμένες χωματουργικές εργασίες που δεν είναι οχληρές, σε κάθε δε περίπτωση αν τυχόν προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στο ακίνητο της ενάγουσας αυτή θα αποζημιωθεί πλήρως. Δεν απαιτείται οποιαδήποτε γνώμη της ενάγουσας για τις εργασίες επί του επίδικου ακινήτου εφόσον δεν γίνεται οποιαδήποτε επέμβαση στο ακίνητο της ενάγουσας, ούτε επηρεάζεται αυτό από τις εργασίες που γίνονται στο επίδικο ακίνητο αλλά και δεν δημιουργείται οχληρία, εκτός του θορύβου των οικοδομικών εργασιών. Στο αντλιοστάσιο που πρόκειται να κατασκευαστεί δεν θα υπάρχουν συγκεντρωμένα λύματα εφόσον ο λόγος δημιουργίας του είναι να βοηθά στο να φεύγουν τα λύματα από την περιοχή. Η ενάγουσα δεν παραθέτει στοιχεία για την αξία του ακινήτου της και των επ' αυτού κτισμάτων ούτε και είναι εκτιμητής ακινήτων και συνεπώς είναι πρόωρη η απαίτηση της για μείωση της αξίας της περιουσίας της. Με τη θέση ότι η ενάγουσα δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε οχληρία ή ζημιά αλλά εκφράζει μόνο φόβους για ενδεχόμενη οχληρία στο μέλλον, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος και ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση
  8. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων 3, 4 και 5, που καταχωρήθηκε στις 23.8.2012, με νομική βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-4, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, το άρθρο 19 του Συντάγματος καθώς και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και τη νομολογία, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: § δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και/ή τα άρθρα 4 ή 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 για την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος § η αιτήτρια δεν έχει βάση αγωγής και/ή καλή βάση αγωγής και/ή η αγωγή που κατεχώρησε είναι πρόωρη επειδή δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας για δημιουργία οχληρίας και/ή δεν απέδειξε οποιαδήποτε ζημιά που είναι συστατικό στοιχείο απόδειξης οχληρίας § τα έργα που ανέλαβαν να κατασκευάσουν και κατασκευάζουν οι καθ' ων η αίτηση 3, 4 και 5 είναι εντός των πλαισίων του Νόμου και της συμφωνίας τους με τον καθ' ου η αίτηση 2 § η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική καθότι υπάρχει ουσιώδης απόκρυψη και/ή μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δηλαδή η αιτήτρια δεν ανέφερε ότι τα απόβλητα του Δήμου Τσερίου δεν θα παραμένουν εντός του επίδικου ακινήτου αλλά θα καταλήγουν σε εγκεκριμένους χώρους απόρριψης λυμάτων και ότι η κατασκευή του αντλιοστασίου και οι άλλες εργασίες γίνονται σε χαλίτικη γη που ανήκει στο κράτος και δεν απαιτείται άδεια οικοδομής § ουδεμία ανεπανόρθωτη ζημιά θα προκληθεί στην αιτήτρια από τη μη έκδοση του αιτουμένου διατάγματος επειδή δεν στοιχειοθετείται τέτοιος ισχυρισμός § το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα εφόσον η αιτήτρια δεν έδειξε καλό λόγο ώστε να δικαιούται όπως ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος της και αντίθετα το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει ξεκάθαρα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθ' ων η αίτηση 3, 4 και 5, συνηγορώντας στην απόρριψη της αίτησης και § το Δικαστήριο δεν μπορεί βάσει των αρχών της επιείκειας να εγκρίνει τις αιτούμενες θεραπείες. Στην ένορκη του δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την ένσταση, ο Σταύρος Ζαντήρας, υπάλληλος της καθ' ης η αίτηση 3, υπό την ιδιότητα του αυτή γνωρίζει όλα τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης προσωπικά και έχοντας υπό τη φύλαξη του όλα τα σχετικά έγγραφα, είναι δε δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους καθ' ων η αίτηση 3, 4 και 5 για να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Η καθ' ης η αίτηση 3 είναι κοινοπραξία κατασκευαστικών έργων στην οποία συμμετέχουν ως ομόρρυθμοι συνέταιροι οι καθ' ων η αίτηση 4 και 5 και ασχολείται κυρίως με την ανάληψη και εκτέλεση έργων του καθ' ου η αίτηση
  9. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή οι καθ' ων η αίτηση 3, 4 και 5 ασχολούντο με την κατασκευή έργων στο Τσέρι που τους είχαν ανατεθεί από τον καθ' ου η αίτηση 2 δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 19.4.2010, με την οποία ανέλαβαν την υποχρέωση να κατασκευάσουν αντλιοστάσιο που θα έστελλε μέσω αντλίας τα απόβλητα της περιοχής σε εγκεκριμένους χώρους μακριά από το Τσέρι. Η ανέγερση του αντλιοστασίου θα γινόταν σε χαλίτικο χωράφι που παρεχώρησε και/ή ενοικίασε η Κυπριακή κυβέρνηση στον καθ' ου η αίτηση 2 για τους σκοπούς σύνδεσης της περιοχής Τσερίου με το αποχετευτικό σύστημα και είναι το επίδικο ακίνητο που βρίσκεται εκτός οικιστικής ζώνης, δηλαδή σε αγροτική ζώνη όπου δεν υπάρχουν άλλα σπίτια, συνορεύει δε με μια πολύ παλαιά κατοικία. Παρόλο που τα εν λόγω έργα θα έπρεπε να ολοκληρωθούν μέχρι τις 14.10.2012 σύμφωνα με τη συμφωνία, υπήρξε καθυστέρηση εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση 2 στην παράδοση κατοχής του χώρου της ανέγερσης του αντλιοστασίου. Ο ενόρκως δηλών διαφωνεί με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και αρνείται τους ισχυρισμούς της αιτήτριας. Επαναλαμβάνοντας τους πιο πάνω παρατεθέντες λόγους ένστασης, υποστηρίζει ότι η κατοχή του χώρου ανέγερσης του αντλιοστασίου παραδόθηκε στους καθ' ων η αίτηση 3, 4 και 5 από τον καθ' ου αίτηση 2 στις 18.5.2012 και από τότε άρχισε ο προγραμματισμός και οι εργασίες ολοκλήρωσης του έργου, τα δε μηχανήματα που χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση του έργου είναι τα κατάλληλα χωρίς να δημιουργείται ίχνος οχληρίας. Το όλο έργο, που είναι δημοσίας ωφελείας, βρίσκεται σε εξέλιξη μέσα στα πλαίσια της πιο πάνω συμφωνίας και αν για οποιοδήποτε λόγο οι καθ' ων η αίτηση 3 καθυστερήσουν να εκτελέσουν το έργο θα υπόκεινται σε χρηματική ποινή λόγω καθυστέρησης. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε παράνομη επέμβαση εντός του ακινήτου της αιτήτριας ούτε και παραδόθηκε το έργο προς χρήση στον καθ' ου η αίτηση 2 για να διαπιστωθεί οχληρία. Με τη θέση ότι ενδεχομένως η αιτήτρια να δικαιούται άλλες θεραπείες όπως προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση της άδειας ανέγερσης του αντλιοστασίου, ενόσω δεν δικαιούται να ζητά με την παρούσα αγωγή την παύση των εργασιών συμπλήρωσης του αποχετευτικού συστήματος της περιοχής Τσερίου που θα ολοκληρωθεί και θα παραδοθεί με την ανέγερση του αντλιοστασίου, ο ενόρκως δηλών ζητά την απόρριψη της αίτησης. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του καθ' ου η αίτηση-εναγομένου 6, που καταχωρήθηκε στις 12.10.2012, με νομική βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-4, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, το άρθρο 44 του περί Ερμηνείας Νόμου και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: · η αιτήτρια δεν έχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας και δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο · η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης ή και αγωγής και χρησιμοποιεί λανθασμένο ένδικο βοήθημα · στην υπό κρίση αίτηση δεν προβάλλονται γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος ή και τα γεγονότα που προβάλλονται είναι γενικά και αόριστα · η θεραπεία που ζητά η αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση είναι ταυτόσημη με το αιτητικό της αγωγής · η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και καταχωρείται καταχρηστικά ή και αντικανονικά · η ένορκη δήλωση είναι ανακριβής, παραπλανητική ή και αναληθής · η αιτήτρια κατεχώρησε την αγωγή πρόωρα ή και χωρίς να έχει βάση ή και καλή βάση αγωγής · δεν είναι δίκαιο ούτε εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και · η υπό κρίση αίτηση και η αγωγή λανθασμένα στρέφονται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Την ένσταση συνοδεύουν δύο ένορκες δηλώσεις ίδιας ημερομηνίας. Στη μία εξ αυτών η Μαρία Λοϊζίδου, λειτουργός Πολεοδομίας στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, αναφέρει τα γεγονότα που είναι σε γνώση της προσωπικά, αναφέροντας την πηγή των πληροφοριών της σε αντίθετη περίπτωση, γνωρίζει δε τα γεγονότα της υπόθεσης κατόπιν έρευνας που έκανε σε συνεργασία με τον υπεύθυνο τεχνικό της περιοχής. Έχοντας μελετήσει την αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει πιστεύει ότι η αίτηση είναι απορριπτέα. Ειδικότερα, η αιτήτρια με το φάκελο με αρ. Β 990/1977, ημερομηνίας 11.3.1981 εξασφάλισε άδεια από τον Έπαρχο Λευκωσίας για ανέγερση κατοικίας επί υποστυλωμάτων με περίφραξη στο τεμάχιο με αριθμό 851, ιδιοκτησίας της, και στις 12.1.1983 της παραχωρήθηκε άδεια για προσθήκες/μετατροπές σε αυτήν. Το πιο πάνω τεμάχιο αποτελούσε τμήμα του κρατικού τεμαχίου με αριθμό 818 από το οποίο προέκυψαν το εν λόγω τεμάχιο καθώς και το επίδικο ακίνητο (αντίγραφα των εκδοθεισών αδειών και του εγκεκριμένου χωρομετρικού σχεδίου επισυνάπτονται ως Τεκμήριο ΕΔΜΛ1). Στις 31.7.2007 η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για προκαταρκτικές απόψεις για την ανέγερση στο τεμάχιο της μάνδρας αυτοκινήτων ή πλυντηρίου-λιπαντηρίου, για την οποία η Πολεοδομική Αρχή τοποθετήθηκε θετικά για την ανέγερση με μελλοντική αίτηση της μόνο πλυντηρίου αυτοκινήτων υπό προϋποθέσεις (αντίγραφο σχετικής απαντητικής επιστολής προς την αιτήτρια ημερομηνίας 15.5.2008 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΕΔΜΛ2). Μεταγενέστερα περί τις 9.9.2009 η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για χορήγηση άδειας για την ανέγερση στο τεμάχιο της πλυντηρίου αυτοκινήτων, η οποία απορρίφθηκε από την Πολεοδομική Αρχή επειδή δεν πληρούσε κάποιες νομοθετικές πρόνοιες (αντίγραφο της γνωστοποίησης λήψης της πολεοδομικής αίτησης καθώς και της γνωστοποίησης άρνησης χορήγησης πολεοδομικής άδειας επισυνάπτονται ως Τεκμήριο ΕΔΜΛ3). Σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, που αποτελεί κρατικό τεμάχιο, υποβλήθηκε αίτηση ημερομηνίας 16.5.2012 για ανέγερση σε αυτό αντλιοστασίου, η οποία εξετάζεται από την αναπληρώτρια Διευθύντρια του Τμήματος (αντίγραφα του εντάλματος είσπραξης, της αίτησης και της γνωστοποίησης λήψης πολεοδομικής αίτησης επισυνάπτονται ως Τεκμήρια ΕΔΜΛ4). Στην προαναφερθείσα αίτηση περιλαμβάνεται η σύμβαση μίσθωσης μέρους του επίδικου ακινήτου και προκαταρκτική έκθεση επιπτώσεων στο περιβάλλον, στα πλαίσια δε μελέτης της αίτησης ζητήθηκαν οι απόψεις του καθ' ου η αίτηση 1, του Τμήματος Περιβάλλοντος και του Επαρχιακού Μηχανικού Λευκωσίας του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων. Κατόπιν έρευνας διαπιστώθηκε ότι δεν παραλήφθηκε οποιαδήποτε επιστολή της αιτήτριας, όπως αυτή αναφέρει ότι απέστειλε στην Πολεοδομία στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και συνεπώς ήταν αδύνατο να ερευνηθεί η καταγγελία της αιτήτριας. Σε επιτόπια επίσκεψη που έγινε στις 8.3.2012 στο επίδικο ακίνητο διαπιστώθηκε ότι στο τμήμα του τεμαχίου για το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση για ανέγερση αντλιοστασίου διεξήχθηκαν κάποιες εργασίες, από τις φωτογραφίες δε που λήφθηκαν (Τεκμήριο ΕΔΜΛ5) φαίνεται ότι κατασκευάστηκε δάπεδο από μπετόν και τοποθετήθηκε σε αυτό ο οπλισμός των κολώνων. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα δεν αποτελεί αρμοδιότητα της αιτήτριας να προσβάλλει τη νομιμότητα ενός έργου λόγω μη προηγούμενης λήψης άδειας και δεν μπορεί η αιτήτρια να υποκαταστήσει την αρμόδια αρχή, που έχει νομοθετική αρμοδιότητα να λάβει δικαστικά μέτρα. Παρόλο δε που η αιτήτρια αναφέρεται σε παρανομία των καθ' ων η αίτηση ως ισχυρίζεται δεν έλαβε καμιά απάντηση και επομένως δεν γνωρίζει τίποτε για την πραγματική κατάσταση, τυχόν δε παραλείψεις που σχετίζονται με το περιβάλλον δεν δικαιολογούν να λάβει νομικά μέτρα η αιτήτρια. Επαναλαμβάνοντας τους λόγους ένστασης η ενόρκως δηλούσα ζητά την απόρριψη της αίτησης, υποστηρίζοντας ότι η αιτήτρια δεν υπέστη καμιά ειδική ζημιά, αναφέρει εικασίες δίνοντας υπέρμετρη αξία στη φύση και θέση του ακινήτου της και αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα οδηγήσουν σε αναστολή εργασιών ενός σημαντικότατου έργου της μείζονος Λευκωσίας και θα εμποδιστεί η ανάπτυξη της περιοχής, ενόσω η αιτήτρια θα μπορεί να αποζημιωθεί μεταγενέστερα αν κριθεί από το Δικαστήριο ότι δικαιούται σε αποζημίωση. Στη δεύτερη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου αίτηση 6, η Έλενα Νεοφύτου, βοηθός γραμματειακός λειτουργός στο αρχείο Αστικών Υποθέσεων στη Νομική Υπηρεσία, είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη της δήλωση για λογαριασμό του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, αναφέροντας τα γεγονότα που είναι σε γνώση της καθώς και την πηγή των πληροφοριών της για όσα γεγονότα δεν γνωρίζει προσωπικά. Έχοντας μελετήσει την αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει θεωρεί ότι η αίτηση είναι απορριπτέα. Κατόπιν μελέτης του φακέλου της υπόθεσης, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι ο ισχυρισμός της αιτήτριας στην παράγραφο 12 της ένορκης της δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση είναι ανακριβής, παραπλανητικός και αναληθής καθότι υπάρχει επιστολή του Επάρχου Λευκωσίας από την οποία προκύπτει ότι η επιστολή ημερομηνίας 19.6.2012 από την αιτήτρια προς τον Έπαρχο Λευκωσίας διαβιβάστηκε στον καθ' ου η αίτηση 2 λόγω αναρμοδιότητας του Επάρχου (Τεκμήριο ΕΔΕΝ 1) και η αιτήτρια έτυχε σχετικής ενημέρωσης (Τεκμήριο ΕΔΕΝ 2). Κατά την ακρόαση της αίτησης δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Με τις γραπτές τους αγορεύσεις οι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν τη θέση κάθε πλευράς αντίστοιχα, με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και σε νομολογία. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 AAΔ 263, η έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος είναι θέμα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου. Σύμφωνα δε με την απόφαση Inter Depol Limited v. Kyriakos Papavassiliou Ltd
(1984)1 ΑΑΔ 769, ακόμη και αν προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση καθώς και ορατό ενδεχόμενο να δικαιούται θεραπείας ο ενάγων, πρέπει να ικανοποιηθεί και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ότι δηλαδή αν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Κarydas Taxi Co. Ltd v. Komodikis
(1975)1 AAΔ 321, Acropol Shipping Company Ltd v. Rossis
(1976)1 ΑΑΔ 38, Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 AAΔ 585, Papastratis v. Petrides
(1979)1 AAΔ 231, G. Hadjikyriacos Co. Ltd v. United Biscuits Ltd
(1979)1 AAΔ 689, Μ. & M. Transport Co. Ltd v. Eteria Astikon Leoforion Lemessou Ltd
(1981)1 AAΔ 605, Odysseos v. Pieris Estates Ltd κ.α.
(1982)1 ΑΑΔ 557, National Bank v. Motovia Ltd
(1987)1 AAΔ 303, Metro Shipping v. Global Cruises
(1989)1 ΑΑΔ 182, Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 ΑΑΔ 54, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd κ.α. (πιο πάνω) έχει αναλυθεί με σαφήνεια το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και έχει λεχθεί ότι προτού το Δικαστήριο εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας, συνεκτιμώντας τις περιστάσεις της υπόθεσης που έχει ενώπιον του, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο αυτό. Ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη, αναφορά γίνεται κατά κανόνα στη δικογραφία, κυρίως στην έκθεση απαιτήσεως, σε συσχετισμό με τη νομική βάση της απαίτησης. Σε σχέση με το κριτήριο της πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία αρκεί βάσει της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης υπό το φως της προσφερόμενης μαρτυρίας να καταδειχθεί μια ορατή πιθανότητα επιτυχίας, κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Αναφορικά δε με το τρίτο κριτήριο μόνο τότε ικανοποιείται όταν δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα η θεραπεία που επιζητείται. Εάν τυχόν χρηματική αποζημίωση μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για τον ενάγοντα στο τέλος της δίκης η έκδοση ή η διατήρηση σε ισχύ του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος αποκλείεται. Όπως λέχθηκε ωστόσο στην υπόθεση Papastratis v. Petrides (πιο πάνω) δεν λαμβάνεται υπόψη μόνο ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης αλλά και άλλα δεδομένα που μπορεί να εμποδίσουν την πλήρη απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. και Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 ΑΑΔ 741). Είναι νομολογημένο ότι κατά την εκδίκαση αιτήσεων για παρεμπίπτοντα διατάγματα πρέπει να αποφεύγεται να λέγεται από το Δικαστήριο οτιδήποτε καθώς και να ασκείται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να αποφευχθεί η αναφορά δηλώσεων που πιθανόν να θεωρηθεί ότι προδικάζει τα επίδικα θέματα που θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της αγωγής (βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo v. Adidas (πιο πάνω)). Προς εξέταση των προϋποθέσεων που πρέπει να ικανοποιούνται προς έκδοση του αιτουμένου διατάγματος στην παρούσα υπόθεση με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία και όσα δεδομένα υπάρχουν και τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, επισημαίνεται αρχικά ότι η απαίτηση της αιτήτριας-ενάγουσας βασίζεται σε παραλείψεις και/ή παράβαση νομικών καθηκόντων των εναγομένων κατά την εκτέλεση εργασιών στο επίδικο ακίνητο, συνεπεία των οποίων προκαλείται ζημιά στην ακίνητη περιουσία της ενάγουσας καθώς και μείωση της αξίας της τουλάχιστον κατά €300.000. Περαιτέρω, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η παράλειψη λήψης αποτελεσματικών μέτρων εκ μέρους των εναγομένων οδήγησε σε οχληρία σε βάρος της, η οποία θα συνεχίζεται και στο μέλλον. Οι καθ' ων η αίτηση-εναγόμενοι αντιτάσσουν ότι οι εργασίες που εκτελούνται στο επίδικο ακίνητο είναι αναγκαίες και γίνονται κατόπιν συμφωνίας μεταξύ του καθ' ου η αίτηση 2 με τους καθ' ων η αίτηση 3, 4 και 5 για την κατασκευή έργου δημοσίας ωφέλειας, με τη θετική τοποθέτηση του καθ' ου η αίτηση 1, ενόσω αναμένεται η έγκριση της πολεοδομικής άδειας και της άδειας οικοδομής από το αρμόδιο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως. Δεν συμφωνώ με τη θέση ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να επιληφθεί της απαίτησης της ενάγουσας καθόσον η αναφορά της ενάγουσας σε πράξεις και παραλείψεις διοικητικών οργάνων γίνεται προς απόδειξη των απαιτήσεων της για ζημιά στην αξία της περιουσίας της και για οχληρία συνεπεία των έργων που εκτελούνται. Συνεπώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η ενάγουσα στρέφεται εναντίον των αρμοδίων οργάνων για πράξεις ή παραλείψεις σχετικά με χορήγηση αδειών προς εκτέλεση των εργασιών ώστε να τίθεται θέμα νομιμοποίησης της προς τούτο. Υπό τα δεδομένα της υπόθεσης το παρόν Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αγωγής και κατ' επέκταση της υπό κρίση αίτησης δεν θα εξετάσει τη νομιμότητα οποιασδήποτε πράξης ή παράλειψης διοικητικού οργάνου, που σαφώς εμπίπτει στην αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αυτό που καλείται το παρόν Δικαστήριο να κρίνει είναι κατά πόσο η ενάγουσα υφίσταται συνέπειες από την εκτέλεση εργασιών στο επίδικο ακίνητο προβάλλοντας ως ισχυρισμό ότι αυτές γίνονται χωρίς τις αναγκαίες άδειες. Χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, από τη μαρτυρία προβάλλει ότι η αιτήτρια επικαλείται ότι υφίσταται μείωση της αξίας και επηρεασμό στη χρήση του ακινήτου της συνεπεία των εκτελουμένων εργασιών στο επίδικο ακίνητο καθώς και οχληρία επί του παρόντος αλλά και στο μέλλον, ενόσω οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι τα εκτελούμενα έργα δεν έχουν ούτε είναι δυνατόν να προκαλέσουν τέτοιες συνέπειες σε βάρος της αιτήτριας. Πέραν του ότι και οι δύο αντίθετες εκδοχές οδηγούν στην αντίληψη ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, τα στοιχεία που παραθέτουν οι καθ' ων η αίτηση τείνουν να καταδείξουν ότι τόσο κατά τη διάρκεια των εργασιών που εκτελούνται όσο και με την ολοκλήρωση του αντλιοστασίου επί του επιδίκου ακινήτου δεν θα επηρεαστεί το ακίνητο της αιτήτριας λόγω της φύσεως του έργου με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί της αιτήτριας για ζημιά στην αξία του ακινήτου της αλλά και για οχληρία σε όλα τα στάδια του έργου να προβάλλουν ως ατεκμηρίωτοι. Ωστόσο το σύνολο της παρατεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας και ειδικότερα η αναγκαιότητα εξασφάλισης αδειών σύμφωνα με τα Τεκμήρια Α-Δ της ένστασης του καθ' ου η αίτηση 2 για την ανέγερση του αντλιοστασίου αλλά και το περιεχόμενο της Προκαταρκτικής Εκτίμησης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον (Τεκμήριο Ε της ίδιας ένστασης) δεν μπορεί να αποκλείσει την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής κατά το στάδιο της δίκης, οπότε ικανοποιείται και το δεύτερο κριτήριο που θέτει η νομολογία προς έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση παρόλο που η αιτήτρια-ενάγουσα ισχυρίζεται ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία προκύπτει ότι η οποιαδήποτε ζημιά έχει ή τυχόν θα υποστεί συνεπεία των ενεργειών των εναγομένων μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Βέβαια, όπως επαναλήφθηκε στην πρόσφατη απόφαση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd, Πολ. Εφ. Αρ. 304/2008, ημερομηνίας 21.10.2011, σύμφωνα με τη νομολογία «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδείξει και η υπόθεση Παπαστράτης ν. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 240.». Έχω την άποψη ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας-ενάγουσας δεν καταδεικνύουν ότι οι οποιεσδήποτε ενέργειες των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων σε σχέση με το επίδικο ακίνητο είναι τέτοιας μορφής ώστε δεν θα μπορέσει η αιτήτρια-ενάγουσα να αποζημιωθεί πλήρως με χρήματα. Οι οποιασδήποτε ζημιές της συνεπεία των έργων που εκτελούνται είναι αποτιμητές σε χρήμα, ως και η ίδια η αιτήτρια αναφέρει, νοουμένου ότι αποδειχθούν από αυτήν κατά τη δίκη. Ούτε και έχουν τεθεί εκ μέρους της αιτήτριας τέτοια στοιχεία για την εν γένει οικονομική κατάσταση των εναγομένων που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδισθεί από του να ικανοποιήσει την υπέρ αυτής τυχόν εκδοθησόμενη απόφαση. Διαπιστώνεται κατά συνέπεια ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η προϋπόθεση ότι η αιτήτρια-ενάγουσα εάν επιτύχει στην αγωγή της δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί πλήρως στο μεταγενέστερο εκείνο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις προς έκδοση του αιτουμένου διατάγματος οδηγεί και στην κρίση ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κλίνει υπέρ της αιτήτριας στην παρούσα υπόθεση. Ωστόσο, ακόμα και αν εθεωρείτο ότι πληρούντο και τα τρία κριτήρια, το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε και πάλι να θεωρηθεί ότι κλίνει υπέρ της αιτήτριας. Αφενός δεν απεδείχθη ότι η οποιαδήποτε ζημιά της αιτήτριας δεν είναι θεραπεύσιμη με την καταβολή αποζημιώσεων και αφετέρου το εκτελούμενο έργο εκ μέρους των εναγομένων είναι δημοσίας ωφελείας και τυχόν παύση των εκτελουμένων εργασιών θα έχει όχι μόνο σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις για τους καθ' ων η αίτηση αλλά κυρίως καταλυτικές για την ολοκλήρωση ενός σημαντικού έργου ανάπτυξης προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, η αιτήτρια που έχει το βάρος απόδειξης της συνδρομής των προϋποθέσεων προς έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, δεν το έχει αποσείσει στο παρόν στάδιο και συνεπώς δεν δικαιολογείται η έκδοση του. Τέλος, αν και στη νομική βάση της αίτησης γίνεται αναφορά και στο άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος επιδιώχθηκε βασικά δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), θέση που αποκλειστικά προωθήθηκε κατά την ακρόαση της αίτησης. Μπορεί να αναφερθεί όμως ότι, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α. (πιο πάνω) με αναφορά στην απόφαση ABP Holdings Ltd κ.α. v. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 694, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου που θεσπίστηκε μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Το άρθρο 4, όπως και το άρθρο 5, του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται, χωρίς να αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην υπόθεση Papastratis v. Petrides (πιο πάνω) κρίθηκε ότι μόνο όπου το αντικείμενο της αγωγής είναι το επίδικο, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 4 του Κεφ. 6 και σε αντίθετη περίπτωση δεν μπορεί να εξεταστεί το άρθρο αυτό ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Εν πάση περιπτώσει, στην παρούσα υπόθεση έχοντας ήδη εξετάσει το θέμα στη βάση των προϋποθέσεων που απαιτούνται από το προαναφερθέν άρθρο 32 και καθοδηγούμενη από τις γενικές αρχές σχετικά με την έκδοση διαταγμάτων που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι ούτε δυνάμει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, θα ήταν δυνατόν να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για τους λόγους που έχουν ήδη αναλυθεί πιο πάνω. Ως προς το αιτητικό Β της αίτησης είναι προφανές ότι είναι απορριπτέο από το λεκτικό του, χωρίς να χρειάζεται να γίνει οποιαδήποτε ανάλυση, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι δεν προωθήθηκε κατά την ακρόαση της αίτησης. Δεδομένης δε της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου παρέλκει η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων θεμάτων εγέρθηκαν εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση. Εν όψει των προαναφερθέντων η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή επιδικάζονται εναντίον της αιτήτριας-ενάγουσας και υπέρ όλων των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων και θα πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.