Επί τοις αφορώσι την Μάρθα Λύτρα, Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 285/12, 30/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον : Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 285/12 Επί τοις αφορώσι την Μάρθα Λύτρα Οφειλέτιδα ---------------- Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου, 2013. Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Δημητρό. Για Καθ΄ ων η αίτηση: κα Στυλιανού για κ. Γεωργιάδη. Αίτηση ημερ. 5.9.12 για αναστολή πτώχευσης διαδικασίας --------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η εταιρεία Sharelink Securities and Financial Services Ltd από τη Λευκωσία, στις 2.7.12 καταχώρησε αίτηση με την οποία αιτείται έκδοση διατάγματος παραλαβής σε σχέση με την περιουσία της Μάρθας Λύτρα, από το Στρόβολο λόγω του ότι η τελευταία διέπραξε πράξη πτώχευσης εφόσον, ως ισχυρίζεται η εν λόγω εταιρεία, παρέλειψε να συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ΄ αριθμό 111/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της. Την 5.9.12 η Μάρθα Λύτρα από τη Λευκωσία (στο εξής «η Αιτήτρια») καταχώρησε αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση διάταγματος του δικαστηρίου «με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτησης Πτώχευσης, η οποία καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 2.7.2012 μέχρι την εκδίκαση των Εφέσεων υπ΄ αρ.395/2011 και υπ΄ αρ.248/2012 και την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.». Την εν λόγω αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Μάρθας Λύτρα η οποία δηλώνει ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και όσον αφορά οποιαδήποτε νομικά σημεία έλαβε συμβουλή από το δικηγόρο της. Αφού αναφέρει διάφορα γεγονότα παραπέμποντας και στο περιεχόμενο διαφόρων εγγράφων που επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην ένορκη της δήλωση τα οποία ως ισχυρίζεται σχετίζονται, με την αίτηση της, ζητά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Βασικό επιχείρημα είναι ότι θα ήταν άδικο να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της, και να αφεθεί η πτωχευτική διαδικασία να προχωρήσει χωρίς πρώτα να εκδικαστούν πλήρως οι εφέσεις της και ιδιαίτερα η έφεση της εναντίον της απόφασης που αποτέλεσε βάση της ειδοποίησης πτώχευσης. Η δεύτερη της έφεση, στρέφεται κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να απορρίψει αίτηση της, για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ.5 άρθρα 3
(1)(ζ), 6
(4), 11
(1), 93
(1)
(2), στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς άρθρα 16, 46 και 188, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31, 32, 43 και 47, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.θ.18, 19, Δ.40 θ.11, Δ.48 θ.θ.1-7, 8 και 9, Δ.64, στις αρχές της επιείκειας, στην διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του σεβαστού δικαστηρίου. Στις 28.11.12 καταχωρήθηκε από την εταιρεία Sharelink Securities and Financial Services Ltd πρώην Share Link Securities Ltd (στο εξής «οι καθ΄ ων η αίτηση») ειδοποίηση ένστασης. Την εν λόγω ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Νίκου Παυλίδη ο οποίος δηλώνει ότι είναι υπεύθυνος του νομικού τμήματος του Ομίλου στον οποίο ανήκουν οι καθ΄ ων η αίτηση και αναφέρει ακόμα ότι σχετικά με θέματα που δεν έχει προσωπική γνώση, αντλεί γνώση από διάφορες άλλες πηγές τις οποίες ως ισχυρίζεται αναφέρει. Αρνείται την βασιμότητα της αίτησης και αναφέρει ισχυρισμούς που κατά τον ίδιο υποστηρίζουν τους λόγους ένστασης και ζητά όπως η αίτηση των αιτητών απορριφθεί. Οι λόγοι ένστασης ως αυτοί παρουσιάζονται στο κυρίως σώμα τούτης είναι οι ακόλουθοι: «
- (α) Η Οφειλέτιδα δεν έχει αποκαλύψει οτιδήποτε που να δεικνύει ότι η διαδικασία ειδοποίησης Πτώχευσης θα της προκαλέσει ζημιά και να δικαιολογεί την στέρηση του δικαιώματος των Πιστωτών για να προχωρήσουν με αυτή. (β) Η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court).
- Η αίτηση είναι νόμο και κατά ουσία αβάσιμη.
- Δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις για αναστολή της διαδικασίας εις την πιο πάνω αίτηση.
- Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση για αναστολή της διαδικασίας στην πιο πάνω αίτηση μέχρι εκδίκασης και έκδοσης απόφασης στις Εφέσεις της Αιτήτριας, δεν είναι ικανά να στηρίξουν την αιτούμενη θεραπεία.
- Η αίτηση δεν αποκαλύπτει οποιεσδήποτε περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να αναστείλει την διαδικασία.
- (α) Δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης. Η Αιτήτρια καταχράται της δικαστικής διαδικασίας με σκοπό να καταστήσει ατελέσφορες τις εναντίον της εκδοθείσες αποφάσεις. (β) Η Αιτήτρια έχει επανειλημμένως καταχραστεί, τους δικονομικούς θεσμούς και έχει πολλάκις συνειδητά προσπαθήσει να εκτροχιάσει τη δικαστική διαδικασία με ανούσιες και κατ΄ επανάληψη απορριφθέντες από το δικαστήριο αιτήσεις.
- Οι Αποφάσεις των Πρωτόδικων δικαστηρίων δεν πρέπει να αναστέλλονται/παραμερίζονται χωρίς ουσιαστικό λόγο. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε πλήγμα στο κύρος της δικαστικής εξουσίας και θα υποβάθμιζε σημαντικά τον ρόλο των πρωτόδικων δικαστηρίων.
- (α) Είναι φανερό ότι η παρούσα Αίτηση αποσκοπεί και στην αλόγιστη καθυστέρηση των δικαστικών διαδικασιών και θα έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την επιβάρυνση των διαδίκων με περισσότερα έξοδα. (β) Η παρούσα Αίτηση είναι μια απόπειρα από την Αιτήτρια να κερδίσει χρόνο και να αναιρέσει τις πρωτόδικες αποφάσεις χρησιμοποιώντας τους δικονομικούς θεσμούς και τις διαδικασίες καταχρηστικά.
- (α) Η Αιτήτρια δεν έχει καταφέρει να υποδείξει και/ή να εξηγήσει επαρκώς, γιατί η ύπαρξη έφεσης προστάζει την αναστολή της παρούσας διαδικασίας. (β) Η Αιτήτρια δεν έχει δώσει κανένα πειστικό λόγο γιατί μια ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης της θα χάσει την σημασία της εάν δεν ανασταλεί η παρούσα διαδικασία.
- Τυχόν επιτυχία της παρούσας Αίτησης θα αφήσει την Αιτήτρια να συναλλάσσεται ελεύθερα με ανυποψίαστους τρίτους ενώ είναι ουσιαστικά αφερέγγυα, και πιθανότατα θα δημιουργήσει περαιτέρω οικονομικά προβλήματα σε αυτήν, στους Καθ΄ ων η Αίτηση, αλλά και σε τρίτους με τους οποίους θα συναλλαχτεί.
- Η παρούσα Αίτηση γίνεται με στόχο και σαν τελικό αποτέλεσμα να αποτρέψει τους Καθ΄ ων η Αίτηση από το να διασφαλίσουν τα δικαιώματα τους όπως ο νόμος ορίζει και να επωφεληθούν τους καρπούς των ωφελημάτων τους.» Η ένσταση βασίζεται στον περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ.5, άρθρο 3
(1)(ζ), 6
(4), 11
(1), 93
(1)&
(2), στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς άρθρα 16, 18, 46 και 188, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.θ.18, 19, Δ.40 θ.11 και Δ.48 θθ.1-9 και Δ.64 και στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 31, 32, 43 και 47, ως επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η πλευρά της αιτήτριας ετοίμασε και παρέδωσε γραπτή αγόρευση στο δικαστήριο στις 30.11.12 στην οποία αναπτύσσει τους λόγους επί τους οποίους βασίζει τη θέση της. Η πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση περιορίστηκε απλά στο να υιοθετήσει τα όσα αναφέρονται στο κυρίως σώμα και ένορκο δήλωση της ειδοποίησης ένστασης. Καμία πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Διεξήλθα τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση όπως και τις ένορκες δηλώσεις και τεκμήρια που τις συνοδεύουν, έχοντας συνέχεια κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των δύο πλευρών. Με βάση τα μόλις πιο πάνω παρατηρώ τα ακόλουθα. Το άρθρο 6
(4)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, που αποτελεί και την ουσιαστική νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης προνοεί: «6.
(4)Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμό του εξ αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος.». Τόσο πριν το 1914 (χρονολογία θέσπισης του Αγγλικού The Bankruptcy Act) όσο και μετέπειτα, αναγνωρίζεται στην Αγγλία το δικαίωμα προσώπου εναντίον του οποίου εκκρεμεί διαδικασία πτώχευσης του και το οποίο πρόσωπο έχει εφεσιβάλει την απόφαση επί της οποίας βασίζεται και προωθείται η πτωχευτική διαδικασία, να αποτίνεται στο δικαστήριο και να ζητά την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η πτωχευτική διαδικασία μέχρι την τελική εκδίκαση ή έκβαση της έφεσης του. Η γενική αρχή, ως προκύπτει μέσα από την αγγλική νομολογία είναι ότι, αν το δικαστήριο κρίνει ότι το υπό πτώχευση πρόσωπο έχει καταχωρήσει καλή τη πίστη (bona fide) έφεση εναντίον της απόφασης επί της οποίας βασίζεται και προωθείται η πτωχευτική διαδικασία, τότε η εν λόγω πτωχευτική διαδικασία θα πρέπει να ανασταλεί μέχρι να ακουστεί και αποφασιστεί η έφεση. Πανομοιότυπες πρόνοιες με το δικό μας άρθρο 6
(4)(ανωτέρω), αντικρίζει κανείς και στο άρθρο 5
(4)του Αγγλικού Bankruptcy Act 1914. Σύμφωνα, με το σύγγραμμα Williams' Law and Practice on Bankruptcy (18th edition) p.75 «Subsection
(4)provides for the stay or dismissal of the petition where the act of bankruptcy is non-compliance with a bankruptcy notice, and there is an appeal pending from the judgment or order on which the notice is founded.». Πιο πρόσφατα τα αγγλικά δικαστήρια αποφάσισαν ότι ο τρόπος χειρισμού και προώθησης της έφεσης από πλευράς του χρεώστη αποτελεί επιπρόσθετο κριτήριο το οποίο θα πρέπει να συνυπολογίζεται όταν εξετάζεται αίτημα από τον τελευταίο για αναστολή της εναντίον του πτωχευτικής διαδικασίας. Αν ο χρεώστης δεν χειρίζεται και/ή προωθεί την έφεση του με σοβαρότητα και επιμέλεια, είναι δυνατό το δικαστήριο για αυτό και μόνο το λόγο να του απορρίψει το αίτημα του για αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας. (βλ. Ex p Yeatman, re Yeatman
(1880)16 Ch D 283, Re Rhodes, Ex parte Heyworth
(1884)14 Q.B. D.49, Re Flatau, Ex parte Scotch Whisky Distillers, Ltd.
(1888)22 Q.B.D. 83 C.A.), Re Noble [1964] 2 All E.R. 522 (C.A.), Health v. Tang and another, Stevens v. Peacock and others [1993] 4 All E.R. 694 (C.A.), Re a Debtor (No 799 of 1994), ex Parte Cobbs Property Services Ltd [1995] 3 All E.R. 723 (Ch.D.), Halsbury's Laws of England, 3rd edition, Τόμος 2). Στρεφόμενος τώρα στην υπό εξέταση αίτηση και έχοντας κατά νου ότι η νομολογία περιόρισε, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, τα επίδικα θέματα, παρατηρώ τα ακόλουθα. Όπως προκύπτει γενικά από το λεκτικό όλων των λόγων ένστασης, πλην του δεύτερου, η καθ΄ ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η αιτήτρια αφενώς προωθεί την υπό εξέταση αίτηση καταχρηστικά και για άλλους από τους αποδεκτούς σκοπούς και αφετέρου ότι απέτυχε να αποδείξει την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Ο δεύτερος λόγος ένστασης, στο βαθμό που τούτος αφορά τον ισχυρισμό ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, τέθηκε με γενικό τρόπο και δεν προωθείται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και ως εκ τούτου εκλαμβάνεται ως εγκαταληφθής. Παρά ταύτα, ως θα διαφανεί κατωτέρω, το δικαστήριο εξετάζει το ορθό ή μη της νομικής βάσης της υπό εξέτασης αίτησης. Τονίζω, ακόμα, ότι αρκετοί από τους λόγους ένστασης καταπιάνονται με ισχυριζόμενες θέσεις και/ή επιχειρήματα τα οποία αν ειδωθούν, έκαστο ανεξάρτητα, σύμφωνα με τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές δεν υπέχουν ουσιαστικής σημασίας για σκοπούς εξέτασης της υπό εκδίκαση αίτησης (βλ. π.χ. λόγοι ένστασης 1(α), 6(α) (ως προς την ορατότητα επιτυχίας της έφεσης), 9(α) και (β) και 10). Στο βαθμό όμως που οι εν λόγω λόγοι ένστασης προωθούνται και αποσκοπούν στο να υποδείξουν ότι είτε η αιτήτρια δεν κατάφερε να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για σκοπούς επιτυχίας της αίτησης, είτε ότι η παρούσα αίτηση προωθείται καταχρηστικά, εξετάζονται από το δικαστήριο πριν την οποιαδήποτε κατάληξη του. Αποτελεί κοινή θέση αμφοτέρων των πλευρών ότι η αιτήτρια εφεσίβαλε την απόφαση του δικαστηρίου ημερ.15.9.11 με την έφεση με αρ.395/11. Αποτελεί περαιτέρω κοινή θέση των δύο πλευρών ότι η ειδοποίηση πτώχευσης αρ.111/12 εναντίον της αιτήτριας είχε ως βάση της την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ.15.9.11. Επιπρόσθετα, αποτελεί επίσης κοινή θέση των δύο πλευρών ότι στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερόμενης ειδοποίησης πτώχευσης, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, έκρινε ότι η αιτήτρια προέβη σε πράξη πτώχευσης από τις 7.6.12. Συνεπεία των μόλις πιο πάνω, προκύπτει ότι ορθά η υπό εξέταση αίτηση, ουσιαστικά βασίζεται στο άρθρο 6
(4)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5. Έχοντας κατά νου το πιο πάνω γεγονός, την ενώπιον μου μαρτυρία και τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία, είμαι της άποψης ότι η αίτηση θα πρέπει να πετύχει. Δεν έχω κανένα λόγο, αφού ούτε έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου από την καθ΄ ης η αίτηση ή από την εν γένει ενώπιον μου παρουσιασθείσα μαρτυρία, να θεωρήσω ότι η έφεση της αιτήτριας εναντίον της απόφασης του δικαστηρίου ημερ.15.9.11 δεν καταχωρήθηκε καλόπιστα. Τουναντίον θα έλεγα. Έχοντας εξετάσει, στο βαθμό που τούτο καθίσταται αναγκαίο και είναι δυνατό στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, τόσο την διαδικασία, όσο και τους λόγους έφεσης, είμαι της άποψης ότι αφενός η έφεση βρίσκεται σε προωθούμενη διαδικασία και αφετέρου ότι οι λόγοι έφεσης αφορούν θέματα τα οποία τουλάχιστον χρήζουν της ετυμηγορίας του εφετείου. Προκύπτει ακόμα, από τις μέχρι τώρα σχετικές με την έφεση της ενέργειες και/ή συμπεριφορά της αιτήτριας, ότι η προώθηση και ο χειρισμός της έφεσης της γίνεται με σοβαρότητα και επιμέλεια. Εν πάση περιπτώσει ελλείπει οποιαδήποτε μαρτυρία ή γεγονός που να υποστηρίζει κάτι διαφορετικό. Ούτε τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μου που να υποστηρίζει την θέση ότι η υπό εξέταση αίτηση είτε καταχωρήθηκε είτε προωθείτε καταχρηστικά. Σύμφωνα με τα όσα είναι δυνατόν να ληφθούν υπόψη, τα οποία και λήφθηκαν, η υπό εξέταση αίτηση φαίνεται να προωθείται για σκοπούς που είναι επιτρεπτή δυνάμει των προνοιών του άρθρου 6
(4)του Κεφ.5 και όχι για οποιονδήποτε άλλο μη επιτρεπτό σκοπό. Εν πάση περιπτώσει είμαι της γνώμης ότι το καλόπιστο της καταχώρισης της έφεσης επί της πρωτόδικης απόφασης και ο επιμελής τρόπος προώθησης της, τέθηκαν ως προϋποθέσεις για σκοπούς εφαρμογής των προνοιών του άρθρου 6
(4)του Κεφ.5 ακριβώς για να είναι δυνατός ο δικαστικός έλεγχος και να αποφεύγεται η επίκληση των εν λόγω προνοιών καταχρηστικά. Ως προκύπτει από τα όσα αναφέρονται στη σελίδα 75 του συγγράμματος Williams' Law and Practice on Bankruptcy (ανωτέρω), για να μπορεί να αποτελέσει το άρθρο 6
(4)του Κεφ.5 τη νομική βάση αίτησης για αναστολή πτωχευτικής διαδικασίας, θα πρέπει η έφεση του χρεώστη να στρέφεται εναντίον της απόφασης επί της οποίας βασίστηκε η ειδοποίηση πτώχευσης (. and there is an appeal pending from the judgment or order on which the notice is founded. (ανωτέρω)). Επομένως, το γεγονός ότι εκκρεμεί η έφεση της αιτήτριας εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου με την οποία απερρρίφθη αίτηση της για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, αποτελεί άσχετο γεγονός και δεν μπορεί να αποτελέσει την βάση για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δυνάμει του άρθρου 6
(4)του Κεφ.
- Για τους λόγους όμως που ήδη ανέφερα, κρίνω ότι η αιτήτρια κατάφερε να ικανοποιήσει όλες τις νομολογιακές προϋποθέσεις και έχοντας ήδη καταλήξει ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν προωθείται καταχρηστικά, κρίνω ότι η πτωχευτική διαδικασία θα πρέπει να ανασταλεί μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης υπ΄ αριθμό 395/
- Κατ΄ ακολουθία, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η εκδίκαση της υπό των ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης πτώχευσης μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην πολιτική έφεση υπ΄ αριθμό 395/11 η οποία καταχωρήθηκε κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ.15.9.11 στα πλαίσια της αγωγής 7417/
- Έχοντας κατά νου την φύση της υπό εξέταση αίτησης, καθώς επίσης και τον λόγο για τον οποίο αναστέλλεται η πτωχευτική διαδικασία κρίνω ότι ορθότερο είναι τα έξοδα της παρούσας αίτησης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της πολιτικής έφεσης αρ. 395/
- Συνεπεία των πιο πάνω η κυρίως αίτηση πτώχευσης τίθεται εκτός πινακίου. Να οριστεί από το πρωτοκολλητείο εκ νέου, μετά την έκδοση της τελικής απόφασης στην έφεση αρ.395/11, κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εκ των διαδίκων. (Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο