ΣΩΤΗΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 6134/06, 8/2/2013

ΣΩΤΗΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 6134/06, 8/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A60 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6134/06 Μεταξύ: ΣΩΤΗΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ενάγοντα -και- ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Εναγομένου Ημερομηνία: 8.2.2013 Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 18.10.2012 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κ. A. Πέτσας για Κιτρομηλίδης, Πέτσας Δ.Ε.Π.Ε Για τους Εναγομένους-Καθ΄ων η αίτηση: κ. Κ. Σέργης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας αξιώνει από τους εναγομένους γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τη σωματική βλάβη που υπέστη την 21.9.2004 κατά την εκτέλεση της εργασίας του και συγκεκριμένα κατά την αποκομιδή σκυβάλων. Ο ενάγοντας ζητά όπως του δοθεί άδεια να τροποποιήσει για τέταρτη φορά την Έκθεση Απαίτησης. Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα επιμέρους θέματα που εγείρονται κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ σε συντομία στο ιστορικό της υπόθεσης δίδοντας έμφαση στις τροποποιήσεις που προηγήθηκαν. Στην πρώτη Έκθεση Απαίτησης που καταχώρησε την 26.6.2007, ο ενάγοντας ζητούσε κάτω από τον τίτλο Λεπτομέρειες Εδικών Ζημιών ενάγοντα», «Απώλεια μελλοντικών απολαβών και ή εισοδήματος», την οποίαν καθορίζει στην παράγραφο Γ σε Λ.Κ.100.

1. Στην παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης διαβάζουμε τα πιο κάτω σε σχέση με την απώλεια μελλοντικών απολαβών: «Συνεπεία του ως άνω δυστυχήματος ο ενάγων θα υποστεί στο μέλλον απώλεια εισοδήματος καθότι δεν είναι δυνατό να απασχολείται στη συγκεκριμένη εργασία όπως του έχει διαμηνύσει ο ενάγοντας και ή μέσω την αντιπροσώπων και ή υπαλλήλων του με μειωμένες αποδοχές κατά πολύ και υπάρχει η σοβαρή πιθανότητα για απόλυση του εφόσον δεν υπάρχει άλλη εργασία όπου να δύναται να απασχοληθεί». Η ανικανότητα του για εργασία ανήρχετο, σύμφωνα με την παράγραφο 10(VII), σε 20%. Την 4.12.2008 καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης για αύξηση του ποσοστού ανικανότητας. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση η τροποποίηση κατέστη αναγκαία μετά την επανεξέταση του ενάγοντα από το Ιατρικό Συμβούλιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το διάταγμα εκδόθηκε εκ συμφώνου και το ποσοστό ανικανότητας αυξήθηκε από 20% σε 30%. Την 7.5.2010 καταχωρήθηκε νέα αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης επί του ιδίου θέματος. Η αίτηση υποβλήθηκε μετά από εξέταση του εναγομένου από το Ιατροσυμβούλιο που έκρινε ότι ο ενάγοντας ήταν ανίκανος για εργασία σε ποσοστό 85%. Εκδόθηκε και σε αυτή την περίπτωση εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης απαλείφθηκε η σχετική υποπαράγραφος και αντικαταστάθηκε με την πιο κάτω νέα παράγραφο. «VI. (α) Αναπηρία 30%. (β) Ανικανότητα για εργασία 85% (απόφαση του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων στις 11.2.2009)». Η ακροαματική διαδικασία άρχισε την 6.2.
2. την ημέρα εκείνη κλήθηκε να καταθέσει ο ενάγοντας. Η μαρτυρία του διήρκησε ελάχιστο χρόνο, 1-2 λεπτά, καθότι ο συνήγορος του υπέβαλε αίτημα για αναβολή της υπόθεσης για να προβεί σε τροποποίηση της υπόθεσης. Το αίτημα έγινε δεκτό. Την 23.2.2012 καταχωρήθηκε η τρίτη κατά σειρά αίτηση, με την οποίαν ο ενάγοντας εζήτησε να προσθέσει λεπτομέρειες σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες είχε, σύμφωνα πάντα με τη θέση του, τραυματισθεί όπως επίσης αντικατάσταση της παραγράφου 10 (VI) και αντικατάστασης της με την πιο κάτω νέα παράγραφο: «10.VI (α) Αναπηρία 40%. (β) Ανικανότητα για εργασία 100% (Απόφαση του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων στις 1.4.2011)». Και σε αυτή την περίπτωση εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Η ακροαματική διαδικασία συνεχίσθηκε αρκετούς μήνες αργότερα, και συγκεκριμένα τη 21.9.
3. Ο ενάγοντας υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση. Στη δήλωση του περιγράφει την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την ημέρα του ατυχήματος μέχρι σήμερα. Μετά το ατύχημα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, συνέχισε να εργάζεται στην υπηρεσία του Δήμου Λευκωσίας μέχρι και τον Μάιο του 2008 που αναγκάστηκε να φύγει λόγω επιδείνωσης της κατάστασης του. Το Ιατρικό Συμβούλιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων έκρινε ότι ήταν 85% ανίκανος για εργασία. Επανεξετάσθηκε από το πιο πάνω Συμβούλιο, τρία χρόνια αργότερα και κρίθηκε ότι ήταν 100% ανίκανος για εργασία. Στην παράγραφο 18 της γραπτής δήλωσης του κάνει αναφορά στο μισθό που ελάμβανε κατά το χρόνο του ατυχήματος, €1.419,35 μηνιαίως πλέον ο τιμάριθμος €259,
4. Όταν αυτός επιχείρησε να καταθέσει το φύλλο μισθοδοσίας, ο συνήγορος υπεράσπισης έφερε ένσταση στην κατάθεση του εγγράφου αυτού. Ήταν η θέση του ότι το θέμα της μισθοδοσίας δεν καλυπτόταν από τη δικογραφία. Το αίτημα για κατάθεση του εγγράφου αποσύρθηκε και ο συνήγορος του ενάγοντα ζήτησε όπως η υπόθεση αναβληθεί για να προχωρήσει με τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Με την υπό κρίση αίτηση ο ενάγοντας ζητά όπως διαγραφεί η παράγραφος 13(Ζ) της Έκθεσης Απαίτησης και αντικατασταθεί με την πιο κάτω: «Απώλεια μελλοντικών απολαβών και/ή εισοδήματος. Ο Ενάγοντας ο οποίος προ του ως άνω αναφερομένου δυστυχήματος έχαιρε άκρας υγείας, τον Μάιο του 2008 όταν και αναγκάστηκε λόγω του ατυχήματος να εγκαταλείψει την εργασία του, λάμβανε μηνιαίο μισθό εκ €1,419.35σ μηνιαίως πλέον ο τιμάριθμός €259,58σ». Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι εκ παραδρομής, κατά τη τελευταία τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και παρά το γεγονός ότι στις παραγράφους 11 και 12 δικογραφείται η αδυναμία του να εργασθεί, στην παράγραφο 13Ζ δεν δίδονται λεπτομέρειες για το ύψος του τελευταίου μισθού που ελάμβανε ενώ βρισκόταν στην υπηρεσία των εναγόντων. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Η τάση της νομολογίας δείχνει φιλελεύθερη προσέγγιση, εκτός στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται κακοπιστία και αδικία. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, ήτοι ζημιά που δεν θα μπορούσε να θεραπευθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα[1]. Ο παράγοντας καθυστέρηση λαμβάνεται υπόψη, δεν είναι όμως καθοριστικός στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Συνυπολογίζεται με τους υπόλοιπους παράγοντες. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνεται και το βάρος που θα πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος. Στην υπό κρίση περίπτωση είναι γεγονός ότι η αιτουμένη τροποποίηση θα μπορούσε να περιληφθεί στην τελευταία τροποποίηση καθότι αφορά γεγονός το οποίο ήταν γνωστό στον ενάγοντα από το Μάιο του 2008, όταν αυτός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εργασία του. Θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης ότι ο ενάγοντας καθυστέρησε να υποβάλει την υπό κρίση αίτηση και δεν ενήργησε με την αναγκαία σπουδή. Πρόκειται για στοιχεία τα οποία με κάποια εύλογη επιμέλεια τόσο εκ μέρους του ιδίου όσο και εκ μέρους των δικηγόρων του θα μπορούσαν να είχαν συμπεριληφθεί στην Έκθεση Απαίτησης προ πολλού. Παρά ταύτα όμως επισημαίνω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης είναι ιδιαίτερα και οι τροποποιήσεις που έγιναν στον παρελθόν και αφορούν το βαθμό ανικανότητας του ενάγοντα ήταν αναγκαίες ενόψει του γεγονότος, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, ότι η κατάσταση της υγείας του επιδεινωνόταν με την πάροδο του χρόνου. Ο ενάγοντας, με την παρούσα αίτηση δεν προσπαθεί να εισάξει κάποιο νέο θέμα αλλά να συμπεριλάβει κάποιο στοιχείο το οποίο πρόεκυψε μετά την καταχώρηση της αγωγής, το οποίο είναι, σύμφωνα με τη θέση του, αναγκαίο για τη στοιχειοθέτηση της απαίτησης του. Αναγνωρίζω ότι το τελευταίος του μισθός είναι ουσιαστικό θέμα το οποίο θα πρέπει να γνωρίζει το Δικαστήριο για τον καλύτερο αριθμητικό υπολογισμό των αποζημιώσεων που μπορεί τελικά να επιδικάσει. Καταλήγω ότι η αιτουμένη τροποποίηση είναι ουσιώδης για την έκβαση της υπόθεσης και η συμπερίληψη των στοιχείων είναι αναγκαία για σκοπούς ορθής απονομής δικαιοσύνης. Η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα, στη μέση της ακροαματικής διαδικασίας, λαμβάνοντας όμως υπόψιν τη φύση της υπόθεσης και το γεγονός ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στους εναγομένους η οποία δεν θα μπορούσε να αποκατασταθεί με την καταβολή των εξόδων, κρίνω ορθό, μετά από έντονο προβληματισμό, να εγκρίνω το αίτημα για τροποποίηση. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως η αίτηση. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί 4 ημέρες μετά τη σύνταξη του διατάγματος και τροποποιημένη Υπεράσπιση 7 μέρες μετά την επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Τα έξοδα της αίτησης και όσα χαθούν λόγω της τροποποίησης, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα-αιτητή. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Φοινιώτης v Greemnar Navigation