← Κύπρος

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Brainvibes Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 8350/11, 6/2/2013

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Brainvibes Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 8350/11, 6/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8350/11 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων -και-

  1. Brainvibes Ltd
  2. Κυριάκου Παττίχη
  3. Πόλας Παττίχη
  4. Νίκης Παττίχη
  5. Μυροφόρας Ανδρέα Παττίχη Εναγομένων Ημερομηνία: 6.2.2013 Αίτηση για συνοπτική απόφαση ημερ. 9.5.2012 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Ν. Κουρσάρης για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε Για τους Εναγομένους: κ. Ε. Κ. Ευσταθίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον όλων των εναγομένων για το ποσό των €311.346,36 πλέον τόκο προς 15.75% επί του ποσού των €296.185, από 25.10.2011 μέχρι εξοφλήσεως, με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, την 30 Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, τη 17.11.2008 οι ενάγοντες συμφώνησαν όπως εγκρίνουν την παραχώρηση δανείου προς τους εναγομένους 1, ύψους €310.
  6. Η αποπληρωμή του δανείου θα γινόταν με 96 δόσεις. Το δάνειο θα χρεωνόταν με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα αποτελείτο από το καθοριζόμενο από την τράπεζα επιτόκιο που την περίοδο εκείνη ήταν 5.25%, προσαυξημένο κατά 4% σύνολο 9.25%. Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 εγγυήθησαν την αποπληρωμή του πιο πάνω δανείου και υποθήκευσαν προς όφελος των εναγόντων πέντε κτήματα. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια την παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης καθ΄ ότι θα τύχει περαιτέρω σχολιασμού σε κατοπινό στάδιο. «Οι ενάγοντες παρεχώρησαν εις τους εναγομένους 1 το ρηθέν δάνειο το οποίον κατά παράβαση της συμφωνίας δεικνύει υπόλοιπο οφειλόμενο εκ €311.346,36 με τόκο 15,75% από 25.10.2011 επί €296.185,37 μέχρι εξοφλήσεως. Οι ενάγοντες ανελλιπώς από της λειτουργίας του λογαριασμού του δανείου ενημέρωναν για τις διάφορες χρεωπιστώσεις και επιβολή επιτοκίων, χρεώσεων κλπ, τον πρωτοφειλέτη, με την αποστολή σ΄ αυτόν αναλυτικών καταστάσεων λογαριασμού κατά τακτά χρονικά διαστήματα». Οι ενάγοντες ετερμάτισαν τη συμφωνία με επιστολή, ημερομηνίας 10.12.2010 και εκάλεσαν τους πρωτοφειλέτες όπως εξοφλήσουν το υπόλοιπο του δανείου. Σχετική επιστολή απεστάλη και στους εγγυητές όπως επίσης και στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Ταυτόχρονα, ενημέρωσαν τους εναγομένους για το ύψους του επιπρόσθετου τόκου υπερημερίας, με το οποίο θα επιβαρυνόταν ο λογαριασμός. Οι ενάγοντες εκοινοποίησαν στους εναγομένους και με γνωστοποίηση στον τύπο, τα νέα ποσοστά του τόκου και του τόκου υπερημερίας. Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Πολύδωρου Πολυδώρου. Ο ομνύοντας εργαζόταν στην υπηρεσία των εναγόντων στο τμήμα προβληματικών λογαριασμών. Ήταν ένας εκ των υπευθύνων για την εποπτεία και τον έλεγχο της κίνησης χρεωστικών λογαριασμών των πελατών, στο οποίο περιλαμβάνεται και ο λογαριασμός των εναγομένων. Στην παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεως του ο ομνύοντας αναφέρει τα πιο κάτω προς στοιχειοθέτηση της αίτησης. «
  7. Οι εναγόμενοι 1, 2, 3, 4 και 5 αληθώς οφείλουν εις τους ενάγοντες αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα τα ποσά των €311.346,36 πλέον τόκο 15,75% από 25.10.2011 επί €296.185,37 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων 2 φορές το χρόνο στις 30.6 και 31.12 ως προνοείται από το Νόμο 160(Ι)/99, δυνάμει: (α) απόφασης/έγκρισης ημερ. 17.11.2008 και (β) έγγραφος συμφωνίας ημερ. 26.11.2008, ως περί τούτων λεπτομερής αναφορά γίνεται στην Έκθεση Απαίτησης της ως άνω αγωγής της οποίας το περιεχόμενο είναι ορθό». Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται δεκατέσσερα τεκμήρια. Μεταξύ των τεκμηρίων είναι και τα τεκμήρια Λ και Μ. Το τεκμήριο Λ περιγράφεται ως «οι κατάλογοι προμηθειών και χρεώσεων της Τράπεζας Κύπρου για προσωπικούς και εμπορικούς λογαριασμούς, ημερομηνίας 26.11.2008» και το τεκμήριο Μ ως η «επιστολή ημερομηνίας 15.9.2010 μετά των καταλόγων προμηθειών και χρεώσεων της Τράπεζας Κύπρου για προσωπικούς εμπορικούς λογαριασμούς». Επισυνάπτεται επίσης το τεκμήριο Ν, που τιτλοφορείται «Κατάσταση Λογαριασμού». Ο ομνύοντας αναφέρει επίσης ότι αληθώς πιστεύει και τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι οι εναγόμενοι καμία απολύτως υπεράσπιση έχουν. Οι εναγόμενοι στην ένσταση που κατεχώρησαν προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους για απόρριψη της αίτησης. «(α) Οι εναγόμενοι-καθ΄ ων η αίτηση έχουν καλή και γνήσια υπεράσπιση στην αγωγή, η οποία συνίσταται στην επιβολή από μέρους των εναγόντων καταχρηστικών όρων στις επίδικες συμφωνίες καθώς επίσης και στην επιβολή και αξίωση παράνομων τόκων και/ή χρεώσεων. (β) Το αξιούμενο από τους ενάγοντες ποσό είναι παράνομο και/ή υπέρογκο καθ΄ ότι οι ενάγοντες έχουν προβεί σε υπερχρεώσεις και/ή παράνομο ανατοκισμό αναιτίως, κατά παράβαση της συμφωνίας δανείου και χωρίς να ενημερώσουν τους εναγομένους. (γ) Οι παράνομες χρεώσεις και/ή υπερχρεώσεις υπό μορφήν εξόδων και/ή τόκων υπερημερίας που εγίνοντο στο λογαριασμό του δανείου, κατά παράβαση της συμφωνίας, παραβιάζουν τόσον τις επίδικες συμφωνίες όσο και τα δικαιώματα των εναγομένων. (δ) Για τους πιο πάνω λόγους οι εναγόμενοι δεν αποδέχονται το ποσό του δανείου και/ή αμφισβητούν την ουσία της αγωγής και/ή αμφισβητούν το ύψος του αξιούμενου από τους ενάγοντες ποσού διότι, μεταξύ άλλων, οι ενάγοντες δεν προσδιορίζουν και/ή δεν καταγράφουν συγκεκριμένα και/ή με ακρίβεια τους τόκους, τους ανατοκισμού, τις χρεώσεις, τις κεφαλαιοποιήσεις και τις άλλες χρεώσεις και/ή έξοδα». Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του εναγομένου
  8. Ο εναγόμενος 2 επαναλαμβάνει τα όσα αναγράφονται στην ένσταση και δηλώνει την αδυναμία τόσο του ιδίου όσο και των υπολοίπων εναγομένων να γνωρίζει το ύψος του οφειλομένου ποσού. Αναφέρει χαρακτηριστικά τα πιο κάτω, τα οποία παραθέτω αυτούσια: «(ε) Ούτε εγώ ούτε οι υπόλοιποι εναγόμενοι είμαστε σε θέση να διαχωρίσουμε το ακριβές ποσό που δεχόμαστε ότι οφείλουμε προς τους ενάγοντες, αφού στα απαιτούμενα ποσά συμπεριλαμβάνονται και η κεφαλαιοποίηση τόκων και η χρέωση παράνομου επιτοκίου, που καθιστούν ένα τέτοιο υπολογισμό πολύ δύσκολο. Ως έντιμα και ειλικρινά πιστεύω και πληροφορούμαι αλλά και τυγχάνω νομικής συμβουλής, η αδυναμία προσδιορισμού και η μη ακριβής καταγραφή των τόκων, του ανατοκισμού, των χρεώσεων, της κεφαλαιοποιήσεως και των άλλων χρεώσεων ή εξόδων, αποτελεί επαρκέστατον λόγον αμφισβητήσεως τόσον του τελικού όσο και των επιμέρους ποσών και επιτρέπουν την αμφισβήτηση της ουσίας της αγωγής». Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.18 θ.1(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αντιστοιχεί με την Αγγλική Δ.14 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που ίσχυε στο παρελθόν. Σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη, προτού εκδοθεί συνοπτική απόφαση πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: Ι. Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 Θ.
  9. ΙΙ. Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση. ΙΙΙ. Πρέπει να υπάρχει ένορκη δήλωση του ενάγοντα ή άλλου προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να δηλώνει ότι πιστεύει πως δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Ο πιο πάνω θεσμός δεν δίδει στον ενάγοντα το δικαίωμα να προχωρήσει στη βάση της Δ.18 σε όλες τις περιπτώσεις όπου καταχωρείται ειδικό οπισθογραφημένο κλητήριο αλλά μόνο σε εκείνες όπου αυτός μπορεί να αποδείξει την αξίωση του ξεκάθαρα και δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στο Annual Practice του 1959[1] διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «Judgment for Plaintiff: The purpose of O.14 is to enable a plaintiff to obtain summary judgment without trial. If he can prove his claim clearly; And if the defendant is unable to set up a bona fide defence, or raise an issue against the claim which ought to be tried.». Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην Κύπρο. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Trans Middle East Trading v Tlais[2], από την οποία παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και από τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι η συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη του δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέματα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται ή που ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε θα πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CY.E.M.S Co Ltd n. The Central Cooperative Industries Co Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 897). Έτσι, μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπισή του ενώπιον του Δικαστηρίου γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο». Στην υπό κρίση υπόθεση οι εναγόμενοι εκφράζουν τις αμφιβολίες τους ως προς το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Η θέση τους είναι πλήρως δικαιολογημένη λαμβάνοντας υπόψη ότι στο έγγραφο που προσκόμισαν οι ενάγοντες και τιτλοφορούν «κατάσταση λογαριασμού», δεν καταγράφονται οι πιστώσεις και οι χρεώσεις που έγιναν στον εν λόγω λογαριασμό, από την ημέρα χορήγησης του δανείου. Δίδονται κάποια στοιχεία σε σχέση με δύο μόνο ημερομηνίες την 30.6.2011 και 25.10.
  1. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού για του λόγου του αληθές. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 30/06/2011 25/10/2011 ΑΞΙΑ 30/06/2011 25/10/2011 ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΚ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΤΟΚΟΙ % 15,75 15,75 ΧΡΕΩΣΗ € 296.185,37 15.160,99 ΠΙΣΤΩΣΗ € ΤΟΚΟΦ. ΥΠΟΛ € 296.185,37 296.185,37 ΜΕΡΕΣ 117 ΤΟΚΑ ΡΙΘΜΟΙ 346.537 ΚΑΘΑΡΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΜΕΤΑ ΤΟΚΩΝ € 296.185,37 311.346,36 Το περιεχόμενο δε του πιο πάνω εγγράφου δεν συνάδει με τη δήλωση του ομνύοντα που περιέχεται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του ότι αποστέλλονταν στους εναγομένους αναλυτικές καταστάσεις του λογαριασμού. Πέραν των πιο πάνω όμως, παρατηρώ ότι με βάση τα έγγραφα που κατέθεσαν οι ίδιοι οι ενάγοντες, υπάρχει μεγάλη σύγχυση ως προς το επιτόκιο και ειδικότερα ως προς το ύψος του τόκου υπερημερίας με τον οποίο χρεωνόταν ο επίδικος λογαριασμός. Συγκεκριμένα, με επιστολή τους ημερομηνίας 15.9.2010, τεκμήριο Μ, απέστειλαν στους εναγομένους νέο κατάλογο χρεώσεων, με ισχύ από 30.11.2010 σύμφωνα με τον οποίον ο τόκος υπερημερίας ήταν 6% και επιπλέον €20 μηνιαίως για τους πρώτους τρεις μήνες που το δάνειο παρουσίαζε καθυστέρηση και €25 μηνιαίως μετά τον τρίτο μήνα. Στη συνέχεια απέστειλαν δεύτερη επιστολή, ημερομηνίας 19.11.2010, Τεκμήριο Η, με την οποίαν επληροφορούσαν τους εναγομένους ότι «στο μεταξύ», χωρίς να καθορίζουν με ευκρίνεια «το μεταξύ», ο τόκος υπερημερίας θα ήταν 5.25% δηλαδή μικρότερος κατά 0.75% από τη τελευταία ειδοποίηση. Προτού παρέλθει ένας μήνας, τη 10.12.2010, απέστειλαν νέα επιστολή με την οποία επληροφορούσαν τους εναγομένους ότι ο τόκος υπερημερίας «θα εξακολουθούσε να χρεώνεται», σε 6%, τεκμήριο Θ. Στην ένορκη δήλωση του κ. Πολυδώρου επισυνάπτεται και ανακοίνωση των εναγόντων στον τύπο, ημερομηνίας 12.4.2011, Τεκμήριο Κ, σύμφωνα με την οποία ο τόκος υπερημερίας αυξήθηκε από 5.25% σε 5.75%. Το εύλογο ερώτημα που εγείρεται είναι ποιος ήταν ο τόκος υπερημερίας με τον οποίο τελικά χρεώθηκε ο συγκεκριμένος λογαριασμός, 5.25%, 5.75% ή 6%; Πέραν των πιο πάνω παρατηρώ ότι σύμφωνα με την επιστολή, ημερομηνίας 19.11.2010, τεκμήριο Η, το οφειλόμενο υπόλοιπο ήταν €260.941,31 και σε 20 μέρες αυτό ανήλθε στο ποσό των €272.579,39, σχετικό είναι το τεκμήριο Θ. Καμία εξήγηση δίδεται πως το οφειλόμενο ποσό αυξήθηκε σε λίγες μέρες κατά €12.000 περίπου. Τέλος θα ήθελα να επισημάνω ότι στην ένορκη δήλωση του κ. Πολυδώρου επισυνάπτεται πολυσέλιδος κατάλογος δικαιωμάτων της τράπεζας, χωρίς να διευκρινίζεται ποια από όλα αυτά τα δικαιώματα έχουν χρεωθεί στον επίδικο λογαριασμό. Ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι ευλόγως οι εναγόμενοι ζητούν όπως εξακριβώσουν το οφειλόμενο ποσό. Η παρούσα υπόθεση δεν αφορά μια απλή υπόθεση χρέους. Οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγομένους κάποιο ποσό, στο οποίο περιλαμβάνεται πέραν του αρχικού χρέους, τόκοι, ανατοκισμοί και δικαιώματα της τράπεζας, παρέλειψαν όμως να δώσουν οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με τον τρόπο υπολογισμού του ποσού αυτού, τις χρεώσεις, τις πιστώσεις και ιδιαίτερα το επιτόκιο και τα δικαιώματα που χρεώθηκαν, στοιχεία τα οποία γνωρίζουν μόνο οι ίδιοι. Σχετική επί του θέματος είναι η αναφορά που γίνεται στο Annual Practice του 1959, στη σελίδα 264 στην οποία αναγνωρίζεται το δικαίωμα του εναγομένου να καταχωρήσει υπεράσπιση όπου υπάρχει αβεβαιότητα ως προς το οφειλόμενο ποσό: «Question of Fact . Leave to defend should be given where the defendant raises any substantial question of fact which ought to be tried . or uncertainty as to the amount actually due (Lynde v Waitham, [1895] 2 Q.B. 180, .». Και στην επομένη σελίδα, 265: «Question of Account - Leave to defend should be given when there is reasonable ground for an inquiry or account in order to ascertain the amount recoverable (Carter v Countess of Warwick (unreported)) C.A., June 2 1910; Lynde v Waitham [1895] 1 Q.B. 180 C.A. .». Παρόμοιο θέμα είχε εγερθεί στην The Chain Gulf Traders κ.α v Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ[3], τελικά δεν αποφασίστηκε, το Εφετείο όμως έκρινε ορθό να προβεί στην πιο κάτω επισήμανση την οποία κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: «Δεν δικαιολογείται, επομένως, να επεκταθούμε στο δεύτερο σκέλος. Σημειώνουμε όμως πως δεν υποστήριξαν τελικά οι εφεσίβλητοι πως ως θέμα γενικής αρχής δεν παρέχεται άδεια για υπεράσπιση προκειμένου να ελεχθεί λογαριασμός στον οποίο θεμελιώνεται η αξίωση ή δοσοληψίες μεταξύ πρωτοφειλέτη και δανειστή, από τον εγγυητή. Οι εφεσείοντες υποστήριξαν πως η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου προς αυτή την κατεύθυνση ήταν εσφαλμένη και παρέπεμψαν στις σελ. 193 και 197 του Annual Practice του
  2. Αναφέρονται εκεί αποφάσεις (βλ. και τις σελ. 265 και 269 της έκδοσης του 1958) σύμφωνα με τις οποίες, σε σχέση με λογαριασμούς, πρέπει να χορηγείται άδεια για υπεράσπιση όταν υπάρχει εύλογη αιτία για έρευνα προς εξακρίβωση του οφειλόμενου ποσού και, επίσης, όταν εγγυητής δεν αποδέχεται το χρέος και δεν φαίνεται πως απλώς επιδιώκει καθυστέρηση. Ας σημειωθεί ότι οι εφεσείοντες αμφισβητούν την αξίωση, αφού όπως εξήγησαν, δεν ήταν σε θέση να την επιβεβαιώσουν. Και αναφέρθηκαν σε έκταση σε όσα θεωρούσαν ότι έδειχναν πως γνησίως διεκδικούσαν άδεια για υπεράσπιση, με τα οποία όμως δεν ασχολήθηκε, κάτω από το πιο πάνω πρίσμα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού έκρινε πως λόγοι όπως οι προβληθέντες, δεν δικαιολογούσαν την παροχή άδειας για υπεράσπιση». Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου στην υπό κρίση υπόθεση, κρίνω ότι το αίτημα των εναγομένων να ζητήσουν διευκρινήσεις ως προς το οφειλόμενο ποσό είναι γνήσιο και δεν έχει σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας. Εξάλλου, ως αναλύω και ανωτέρω, πολλά από τα στοιχεία που έχουν παρουσιάσει οι ίδιοι οι ενάγοντες προκαλούν σύγχυση ως προς ουσιώδη στοιχεία της υπόθεσης, όπως είναι για παράδειγμα ο τόκος υπερημερίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ορθό και δίκαιο όπως επιτρέψω στους εναγομένους να καταχωρήσουν υπεράσπιση. Υπεράσπιση μπορεί να καταχωρηθεί εντός 14 ημερών. Τα έξοδα της αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Σελ.
  3. [2]
(1991)1 ΑΑΔ σελ. 239, 243-244. [3]
(1997)1 Β Α.Α.Δ. 1168. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.