BERGMANN KORD ΙΑΤΡΙΚΗ Α.Ε κ.α. ν. ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ, Αρ. Αγωγής: 7759/09, 21/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7759/09 Μεταξύ: 1. BERGMANN KORD ΙΑΤΡΙΚΗ Α.Ε, Λεωφ. Συγγρού 203, Νέα Σμύρνη, Αθήνα-Ελλάδα 2. PMP HEALTΗ AND HAIR SOLUTIONS LTD, οδός Πάργας 9, Λευκωσία Εναγόντων/Αιτητών - και - ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ, Κάβο Γκρέκο 5Γ. Αγία Νάπα, Αμμόχωστος Εναγομένου/Καθ' ου η Αίτηση ----------------------- Ημερομηνία: 21 Φεβρουαρίου, 2013. Αίτηση ημερ. 8.10.12 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της Υπεράσπισης ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές/Ενάγοντες : κα Α. Αγρότη για Αγρότη & Αγρότη ΔΕΠΕ. Για Καθ' ου η Αίτηση/Εναγόμενο: κα Μ. Χριστοδούλου για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ. ---------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές επιζητούν την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με την παράγρ. 6 και παράγρ. 10 της Υπεράσπισης. ΑΙΤΗΣΗ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.19,θ.θ. 6 και 7 και Δ.48,θ.θ.1-4 και 9(
- i)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όσον αφορά τα γεγονότα, καταγράφεται στο σώμα της Αίτησης ότι αυτά εμφαίνονται στη δικογραφία της υπόθεσης και ότι λεπτομέρειες ζητήθηκαν με επιστολή ημερ. 3.9.12. ΕΝΣΤΑΣΗ Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.19,θ.6 και Δ.48,θ.θ.1-4,8 και 9 τω Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: Þ Οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι περιττές, αχρείαστες και μη αναγκαίες. Þ Η Αίτηση στοχεύει στην αποκάλυψη και εκμαίευση μαρτυρίας και/ή αποτελεί ψάρεμα μαρτυρίας. Þ Με την Υπεράσπιση παρέχονται επαρκείς λεπτομέρειες ώστε η Ενάγουσα να μην βρεθεί προ απροόπτου. Þ Οι λεπτομέρειες που ζητούνται είναι γενικές και/ή δεν είναι ξεκάθαρο από την αίτηση ή την επιστολή τι ακριβώς χρειάζεται να διευκρινιστεί. Þ Δεν συντρέχουν οποιοιδήποτε ειδικοί λόγοι που να δικαιολογούν το αίτημα. Þ Η Αίτηση έγινε καθυστερημένα και/ή δεν έγινε έγκαιρα. Όσον αφορά τα γεγονότα στο σώμα της Ένστασης καταγράφεται ότι αυτά φαίνονται στο φάκελο της δικογραφίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα Αίτηση στηρίζεται στη Δ.19,θ.θ.6, 7 και 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που έχουν ως ακολούθως: «6. A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or matters proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just. 7. Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars the provisions of this rule shall be taken into consideration by the Court or Judge. 8. Particulars of a claim shall not be ordered under rule 6 of this Order to be delivered before defence unless the Court or Judge shall be of opinion that they are necessary or desirable to enable the defendant to plead or ought for any other special reason to be so delivered.» Ο θεμελιακός κανόνας που προκύπτει από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και τη νομολογία που διέπει το θέμα είναι ότι όλα τα δικόγραφα ανεξάρτητα από τη φύση και το χαρακτήρα τους πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες αναφορικά με τα ουσιώδη θέματα που περιλαμβάνουν και τούτο γιατί η άλλη πλευρά δεν πρέπει απλώς να έχει υπόψη της μια οποιαδήποτε εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει αλλά γιατί η εικόνα αυτή πρέπει και σαφής να είναι και ολοκληρωμένη έτσι ώστε να μη βρεθεί προ εκπλήξεως και τετελεσμένων γεγονότων[1]. Η Δ.19,θ.4[2] επιλαμβάνεται του πιο πάνω θέματος και θέτει τα πλαίσια του περιεχομένου των δικογράφων. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση της υπόθεσης ούτως ώστε να μην βρεθεί προ εκπλήξεως και τετελεσμένων γεγονότων. Αυτό το οποίο επιβάλλεται είναι η καταγραφή των γεγονότων τα οποία είναι ουσιώδη και αυτά σε συντομία. Ουσιώδη γεγονότα είναι τα αναγκαία για το σκοπό διαμόρφωσης μιας πλήρους αιτίας αγωγής. Είναι η παραβίαση των πιο πάνω αρχών που παρέχει το δικαίωμα στην άλλη πλευρά να ζητήσει από το Δικαστήριο έκδοση διατάγματος με το οποίο να υποχρεώνεται ο αντίδικος να δώσει τις απαιτούμενες λεπτομέρειες. Όπου οι ισχυρισμοί στα δικόγραφα είναι διατυπωμένοι ανεπαρκώς παρέχεται στο διάδικο η ευχέρεια να αποταθεί για την παροχή περαιτέρω και καλυτέρων λεπτομερειών. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244 στη σελίδα 249: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα - και όχι μαρτυρία - δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση υπαγορεύεται για διάφορους λόγους μεταξύ των οποίων και η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά.» Σχετική είναι και η υπόθεση Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146 όπου λέχθηκε στη σελίδα 1152 ότι: «Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται τη διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως υποστηρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά στα δικόγραφα.» Στο Σύγγραμμα Bullen & Leake Precedents and Pleadings, 12η έκδοση, σελ. 112 γίνεται μια ιδιαίτερα χρήσιμη και διαφωτιστική ανάλυση του θέματος όπου τονίζεται ότι ο σκοπός της παροχής λεπτομερειών είναι πολυδιάστατος. Αποσκοπεί στο να πληροφορήσει την άλλη πλευρά σχετικά με το ποια θα είναι η φύση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, σε αντιδιαστολή όμως με τον τρόπο που ο αντίδικος θα την αποδείξει. Με την παροχή των κατάλληλων λεπτομερειών αποφεύγεται το ενδεχόμενο η άλλη πλευρά να βρεθεί προ εκπλήξεως κάτι που θα μπορούσε να έχει σαν αποτέλεσμα αχρείαστα έξοδα. Ακριβώς αν στα δικόγραφα περιλαμβάνονται επαρκείς λεπτομέρειες έτσι που ο κάθε διάδικος να γνωρίζει ποιους ισχυρισμούς θα έχει να αντιμετωπίσει η κάθε πλευρά θα γνωρίζει εκ των προτέρων ποια μαρτυρία θα πρέπει να είναι έτοιμη να παρουσιάσει για να αντικρούσει την υπόθεση της άλλης πλευράς κάτι το οποίο συντείνει στη συντόμευση της διαδικασίας ακρόασης και μείωση των εξόδων. Μια άλλη πτυχή του θέματος είναι ο περιορισμός της γενικότητας που παρατηρείται στα δικόγραφα και ο περιορισμός των επίδικων θεμάτων. Τέλος η παροχή λεπτομερειών αποσκοπεί στο να δεσμεύσει την κάθε πλευρά έτσι που να μην μπορεί να επεκταθεί σε θέματα που δεν περιλαμβάνονται στις λεπτομέρειες, ενώ αντίθετα, στερεί από το διάδικο που παρέλειψε να ζητήσει λεπτομέρειες (εκεί που θα έπρεπε να είχαν δοθεί) το δικαίωμα να εμποδίσει την άλλη πλευρά να δώσει μαρτυρία προς υποστήριξη γενικών ισχυρισμών στα δικόγραφα. Εξίσου νομολογημένη αρχή είναι ότι αντενδείκνυται οποιαδήποτε προσπάθεια να υπαγορευθεί στους διαδίκους πως πρέπει να διαμορφώνουν τα αντίστοιχα δικόγραφα. Επίσης οι λεπτομέρειες δεν πρέπει να υπέχουν τη θέση, κατά τα άλλα, αναγκαίων ισχυρισμών[3]. Η κάθε αίτηση για λεπτομέρειες δεν μπορεί να απομονωθεί από το ουσιαστικό δικαίωμα και τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή η οποία και θα πρέπει να είναι υπόψη του Δικαστηρίου για να αποφασίσει εάν και πώς πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Ο βαθμός λεπτομέρειας που θεωρείται επαρκής στην κάθε περίπτωση εξαρτάται από τη φύση και τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Άλλη αρχή είναι ότι η εξειδίκευση των γεγονότων πρέπει να αντιδιαστέλλεται με την αποκάλυψη μαρτυρίας και στο βαθμό που στην πραγματικότητα το δεύτερο είναι αυτό που αποσκοπείται με την αίτηση αυτή δεν πρέπει να στέφεται με επιτυχία. Το πώς αποδεικνύεται ένα γεγονός δεν εμπίπτει στο πλαίσιο των λεπτομερειών[4]. Βασικοί Κανόνες δικογράφησης σε υποθέσεις λιβέλλου Σύμφωνα με τους Κανόνες που διέπουν τη σύνταξη δικογράφου που αφορά λίβελλο θεωρείται ανεπαρκής υπεράσπιση η από μέρους του Εναγομένου πρόταξη απλής γενικής άρνησης επί των ισχυρισμών του Ενάγοντα. Θα πρέπει στα πλαίσια της δικογράφησης σε υπόθεση λιβέλλου το δικόγραφο να συντάσσεται με τρόπο ώστε να παρουσιάζεται σαφής, συγκεκριμένη και εξειδικευμένη υπεράσπιση στη βάση των ουσιωδών γεγονότων. Παραθέτω σχετική περικοπή από το Σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander 8η έκδοση παράγρ. 1104 στη σελ. 459: "11.04 General denial insufficient. The defendant must not plead a general denial of the allegations in the statement of claim, but must take each allegation separately, and either admit it, or deny it, or say that he does not admit it... If the defendant proposes to contend that the words do not refer to the plaintiff, he should so plead. If the defendant contends that the words do not bear and are incapable of bearing any defamatory meaning, he should say so..." O θεμελιακός κανόνας που διέπει τη σύνταξη δικογράφου είναι ότι ο Εναγόμενος δεν μπορεί να προβάλλει γενική άρνηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών, αλλά θα πρέπει, για κάθε ξεχωριστό ισχυρισμό, να αναφέρει αν το παραδέχεται ή όχι για να μην δημιουργείται αβεβαιότητα ως προς την εκδοχή του με επιπτώσεις στη διεξαγωγή της δίκης και την προσαγωγή μαρτυρίας. Υπεράσπιση της αλήθειας (Justification) Όσον αφορά την ορθή αντιμετώπιση της Yπεράσπισης της αλήθειας (justification) ο Εναγόμενος θα πρέπει να δικαιολογήσει τις ακριβείς λέξεις που παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Όπως τονίσθηκε στην αγγλική υπόθεση Rassam v. Budge
(1893)1 Q.B. 571: "...The defendant must justify the precise words set out in the statement of claim. He is not entitled to set out his own version of the words and then plead that those words are true." Στην υπόθεση Μarks and Another v. Wilson -Boyd and others [1939] 2 All E.R 605, 608 η οποία αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στην υπόθεση Νικολαϊδης ν. Δημητριάδης
(1997)1 Α.Α.Δ 1683 τονίστηκε η ανάγκη συγκεκριμενοποίησης των ισχυρισμών της Yπεράσπισης που παραλληλίζονται και εξομοιώνονται από τη σκοπιά αυτή με το κατηγορητήριο σε ποινική υπόθεση. Η σχετική περικοπή από την πιο πάνω αγγλική υπόθεση έχει ως εξής: "A plaintiff is entitled to know with certainty on what the defendant intends to rely in support of his plea. Indeed, it has been said that the justification ought to state the facts with as much particularity as an indictment. No doubt in the great majority of cases a plea in this bald form ought to be supplemented by particulars from which the plaintiff can ascertain the precise nature of the charge which it is proposed to make against him, for he needs this information in order to prepare his evidence for the trial." Στην υπόθεση Νικολαϊδη (ανωτέρω) έγινε, επίσης, παραπομπή και στην υπόθεση Lucas-Box v. News Group Newspapers
(1986)1 All E.R 177 στην οποία στη σελ. 183 τονίσθηκε ότι ο Εναγόμενος ο οποίος στηρίζεται στην Yπεράσπιση της αλήθειας (justification) έχει υποχρέωση να κάνει ξεκάθαρο στον Ενάγοντα ποια είναι η υπόθεση που θα υποστηρίξει. Η δε οποιαδήποτε ασάφεια θα πρέπει να διευκρινισθεί. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την Lucas-Box (ανωτέρω): "..whatever may have been the practice to date, in future a defendant who is relying on a plea of justification must make it clear to the plaintiff what is the case which he is seeking to set up. The particulars themselves may make this quite clear, but if they are ambiguous then the situation must be made unequivocal." Όπως επισημαίνεται στο Σύγγραμμα Clerk & Lindsell On Torts 16η έκδοση, στην παράγρ. 21-60, σελ. 1126: "..What is demanded is that the defendant make clear in precise detail the case which he proposes to make. Particulars of justification must indicate unambiguously the meaning, or meanings, which the defendant seeks to justify." Υπεράσπιση έντιμου σχολιασμού (fair comment) Πρέπει εν πρώτοις να πούμε ότι μια ορθά συνταγμένη Yπεράσπιση που βασίζεται σε έντιμο και/ή λογικό σχόλιο θα πρέπει να καταγράψει κατά συνοπτικό τρόπο την Yπεράσπιση που εγείρεται και να ακολουθείται από τις αναγκαίες λεπτομέρειες, χωρίς βέβαια οι λεπτομέρειες αυτές να εκφεύγουν των κανόνων της ορθής δικογράφησης. Παραπέμπω στο Σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacob's Precedent of Pleadings 12η έκδοση στη σελ. 1177 όπου αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την Yπεράσπιση του έντιμου σχολιασμού σ' ό,τι αφορά τη δικογράφηση: "Under the general plea of fair comment the defendant must give particulars of the basic facts on which he relies in support of the plea, but not which of the words complained of are alleged to be statements of fact (Lord v. Sunday Telegraph Ltd
(1971)1 Q.B 235)" Περαιτέρω στο Σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander 10η Έκδοση σελ. 853 παράγρ. 27.14 αναφέρονται τα ακόλουθα αναφορικά με τις λεπτομέρειες που πρέπει να δικογραφούνται όταν εγείρεται η Υπεράσπιση του εύλογου σχολιασμού (plea of fair comment): "Pleading particulars. The defendant must give details of the matters on which he relies in support of the allegation that the words complained of are fair comment on a matter of public interest. He must give particulars of all the facts upon which the comment is legitimately based, ´that is of the facts which go to the pith and substance of the matter´. He must make the issue clear and unmistakable, stating what are the facts which are alleged to be true and what expressions of opinion are the subject of fair comment..." Η Υπεράσπιση του εντίμου σχολίου θα πρέπει να δικογραφείται ειδικά. Τα γεγονότα επί των οποίων το σχόλιο βασίζεται θα πρέπει να δικογραφούνται και να καταγράφονται με επαρκείς λεπτομέρειες. Όπως αναφέρεται σχετικά στο Σύγγραμμα Bullen & Leake Precedents of Pleadings 17η έκδοση παράγρ. 37-40 κάτω από τον τίτλο "Pleading" αναφέρονται τα εξής: "The facts on which the comment is based must be pleaded and properly particularised (Cunningham-Howie v. Fw Dimbleby & Sons Ltd [1951] 1 K.B 360; Lord v. Sunday Telegraph [1971] 1 Q.B. 235)." Η Υπεράσπιση θα πρέπει να προσδιορίσει το ζήτημα ή τα ζητήματα δημοσίου συμφέροντος επί των οποίων έγινε το σχόλιο. Επίσης, ο Εναγόμενος θα πρέπει να δικογραφηθεί με επαρκή ακρίβεια το σχόλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται ως συνιστών την υπεράσπιση του ούτως ώστε ο Ενάγοντας να γνωρίζει την υπόθεση που έχει να αντιμετωπίσει[5]. Επίσης στο ίδιο Σύγγραμμα και στην προαναφερόμενη παράγραφο αναφέρονται και τα εξής σχετικά: "......... Τhe defence should identify the matter or matters of public interest on which the comment was made. A defendant must also plead with sufficient precision the defence so that the claimant knows the case he has to meet (Control Risks v. New Library Ltd [1990] 1 W.L.R 183 and CPR PD 53 para.2.6)." Στο Σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander 8η έκδοση σελ. 470 παράγρ. 1130 κάτω από τον υπότιτλο Section
- Plea of Fair Comment στην παράγρ. 1130 και σελ. 470 διαβάζουμε τα εξής σχετικά: "11.
- Defence must be specially pleaded. The defence of fair comment must always be specially pleaded. Though no facts be stated in the alleged libel, the subject-matter of the comment must be indicated with sufficient clarity to justify comment being made. If the defendant relies on any facts outside those stated in the alleged libel as the basis for his comment, he should plead: 'The said words are fair and bona fide comment on a matter of public interest', and he must give particulars of the facts on which the comment is based... If his comment is based solely on facts stated in the alleged libel he should say so in his plea. 'The plea itself states the matters upon which the comment is based and the defendant ties himself down to the admission that it is the statements of fact contained in the libel and no others, on which he intends to rely'." Επαναλαμβάνω. Τόσο η Υπεράσπιση της αλήθειας (justification) όσο και η Υπεράσπιση του έντιμου σχολιασμού (fair comment) πρέπει να εγείρονται ρητά στην Υπεράσπιση μαζί με τα γεγονότα και τα περιστατικά που τις υποστηρίζουν. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Στην παρούσα υπόθεση ζητήθηκαν από τoυς Ενάγοντες/Αιτητές πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης μέσω επιστολής τους ημερ. 3.9.12 λεπτομέρειες ως προς τις παραγρ. 6 και 10 της Υπεράσπισης και, ειδικότερα, ποιες υπερασπίσεις επικαλείται σ΄αυτές τις παραγράφους ως, επίσης, και τις λεπτομέρειες τους. Η παράγρ. 6 της Υπεράσπισης αναφέρεται και απαντά στην παράγρ. 6 της Έκθεσης Απαίτησης. Παραθέτω στο σημείο αυτό την παράγρ. 6 της Έκθεσης Απαίτησης: «
- Ο από κατά ή περί την 13.10.2009 ψευδώς και κακοβούλως συνέταξε και δημοσίευσε και/ή επέτρεψε ή/και προκάλεσε να δημοσιευθούν ή/και να περιληφθούν υπό μορφή σημειώματος ή/και ειδήσεων ή/και άρθρων ή/και σχολίων δημοσιεύματα σε διάφορες σελίδες στο διαδίκτυο σε προσωπικές του ιστοσελίδες ή/και σε διεθνείς ιστοσελίδες και σε σειρά μεγάλης εμβέλειας κλαδικών δικτυακών τόπων με επισκεψιμότητα εκατομμυρίων χρηστών.» Στην παράγρ. 6 λοιπόν της Υπεράσπισης ο Εναγόμενος εν πρώτοις αναφέρει ότι αρνείται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην παράγρ. 6 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι όπως τα καταγράφει στη συνέχεια στις υποπαραγράφους (α) μέχρι (η). Ειδικότερα στην υποπαράγραφο (η) αναφέρονται τα εξής: «Μετά από την περιπέτειά του ο Εναγόμενος αποφάσισε και δημιούργησε την ιστοσελίδα myhairtransplantation.com στην οποία έγραψε τι βίωσε και η οποία περιέχει και φωτογραφίες με τα διάφορα αποτελέσματα που είχε κατά καιρούς. Το ίδιο έπραξε και και με άλλες ιστοσελίδες σχολιασμού (forums) κάτι που αποτελεί πρακτική την οποία ακολουθούν πολλοί που έκαναν μεταμόσχευση μαλλιών και εν πάση περιπτώσει δεν περιέχει οτιδήποτε που είναι ψευδές.» Η παράγρ. 10 της Υπεράσπισης αναφέρεται και απαντά στις παραγρ. 43 και 44 της Έκθεσης Απαίτησης που έχουν ως εξής: «43.Στα σημεία που τα δημοσιεύματα που εκτίθενται στις παραγράφους 7-42 πιο πάνω αναφέρουν ή υπονοούν τους Ενάγοντες 1 και 2, αποτελούν λίβελλο, που δυσφημεί τους Ενάγοντες και τις επαγγελματικές δραστηριότητές τους.
- Οι αναφορές στους Ενάγοντες 1 και 2 στα δημοσιεύματα που εκτίθενται στις παραγράφους 7 - 42 πιο πάνω είναι παντελώς ψευδείς και κακόβουλες, είναι έντονα δυσφημιστικά για τους Ενάγοντες και γι αυτό το σκοπό θα βασιστούν στη φυσική σημασία των κειμένων ή/και των λέξεων των δημοσιευμάτων.» Η παράγρ. 10 της Υπεράσπισης αναφέρει, απλώς, τα εξής: «
- Ο εναγόμενος αρνείται τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 43 και 44 της Έκθεσης Απαίτησης και επαναλαμβάνει ότι όλα όσα έχει δημοσιεύσει στο διαδίκτυο περιγράφουν προσωπικά του βιώματα.» Λέω σε συμφωνία με τα όσα ανέπτυξε η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων ότι οι πιο πάνω παράγραφοι της Υπεράσπισης δεν είναι συνταγμένες ούτε με τον ορθό τρόπο δικογράφησης που υποδεικνύει η σχετική επί του θέματος νομολογία, ούτε και με βάση τα πρότυπα που προβλέπονται από τα σχετικά Συγγράμματα, όπως π.χ του Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings. Στο βαθμό δε που ο Εναγόμενος εγείρει με τα όσα αναφέρει την Υπεράσπιση της αλήθειας και/ή του έντιμου σχολίου επισημαίνω κατά πρώτον, ότι τέτοιες Υπερασπίσεις δεν έχουν εγερθεί ρητά στην Υπεράσπιση του και, κατά δεύτερον, ότι δεν έχουν συνταχθεί με τον προβλεπόμενο τρόπο δικογράφησης, όπως έχουμε υποδείξει ανωτέρω με αναφορά σε σχετικές αυθεντίες. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι με τον τρόπο που έχει διατυπωθεί η Υπεράσπιση του Εναγομένου δεν δικογραφούνται καθαρά, ευκρινώς και ρητώς κάθε μια από τις Υπερασπίσεις που φαίνεται ο Εναγόμενος να εγείρει μαζί με τα γεγονότα και περιστατικά που υποστηρίζουν τέτοιες Υπερασπίσεις. Επαναλαμβάνω. Μέσα στα πλαίσια της ορθής δικογράφησης ήταν αναγκαίος ο ευκρινής διαχωρισμός των επικαλούμενων Υπερασπίσεων μαζί με τα γεγονότα και περιστατικά που τις υποστηρίζουν. Τούτου δοθέντος η παροχή των αιτουμένων λεπτομερειών κρίνεται απολύτως δικαιολογημένη και αναγκαία για να μπορεί η πλευρά των Εναγόντων να γνωρίζει ποια είναι η υπόθεση που ο Εναγόμενος προτίθεται να υποστηρίξει και να μπορεί να ετοιμάσει κατάλληλα στην ακρόαση τη μαρτυρία της για να μην βρεθεί σε μειονεκτική θέση κατά τη δίκη. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθία όλων των πιάνω η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών ως η παράγρ. Α
(1)και Α
(2)αυτής. Οι λεπτομέρειες να δοθούν εντός 21 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος Διατάγματος. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Αιτητές/Ενάγοντες δικαιούνται και στα έξοδά τους. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση/Εναγομένου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\LENA /interim decisions [1] Δέστε Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais SAL
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652 [2] «4. Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence on the case may be, but not the evidence by which they are to be proved ......." [3] Δέστε Knowles v. Roberts
(1886)38 Ch.D. 263, 270 και National Bank of Greece v. Masonou
(1980)1 C.L.R. 192 [4] Δέστε Kasapi v. Louca
(1981)1 C.L.R. 666 και Odger´s Principles of Pleading & Practice, 22η έκδοση όπου στη σελ. 155 παρατίθεται η ακόλουθη περικοπή: «. Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered.» Όπως επίσης αναφέρεται στο Annual Practice του 1958 στη σελ. 448 κάτω από τον τίτλο «Facts not evidence»: «It is an elementary rule in pleading that when a state of fact is relied on, it is enough to allege it simply without setting out the subordinate facts which are the means of proving it, or the evidence sustaining the allegation .» [5] Δέστε Control Risks v. New Library Ltd [1990] 1 W.L.R. 183. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο