Επί τοις αφορώσι τον Ανδρέα Διονυσίου, Αίτηση Πτώχευσης αρ.: 128/2012, 21/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης αρ.: 128/2012 Επί τοις αφορώσι τον Ανδρέα Διονυσίου εκ Λεύκωνος 7, 2720 Ακάκι, Λευκωσία ΑΙΤΗΣΗ από ΜΙΧΑΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΠΙΣΤΩΤΗ 21 Φεβρουαρίου, 2013 Για τον πιστωτή Μιχάλη Γεωργίου, εμφανίζεται η κα Ρ. Ολυμπίου για τους κ.κ. Χατζηαναστασίου, Αναστασιάδης και Ιωαννίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον χρεώστη Ανδρέα Διονυσίου, εμφανίζεται η κα. Ν. Α. Παπαμιχαήλ για τους κ.κ. Παπαντωνίου και Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Α π ό φ α σ η Στις 26.3.2012 ο πιστωτής Μιχάλης Γεωργίου («ο πιστωτής») κατεχώρισε την προκείμενη αίτηση επιδιώκοντας την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη Ανδρέα Διονυσίου («ο χρεώστης»). Ο πιστωτής παρουσιάζεται να νομιμοποιείται στην έγερση της προκείμενης διαδικασίας εφ' όσον, όπως καταγράφεται στην αίτηση και προκύπτει από τα συνημμένα σε αυτήν: 1) Κατά την εξάμηνη περίοδο, η οποία προηγήθηκε της καταχώρισης της αίτησης, ο χρεώστης διέμενε εντός της επαρχίας Λευκωσίας. 2) Ο χρεώστης οφείλει στον πιστωτή, εντόκως, €17.955,10, επιπλέον έξοδα, ως το εξ αποφάσεως χρέος επί τη βάσει απόφασης εκδοθείσας στην αγωγή αρ. 3433/2002 (Ε.Δ. Λευκωσίας. 3) Ο πιστωτής δεν είναι εξασφαλισμένος. 4) Ο χρεώστης διέπραξε πράξη πτώχευσης εφ' όσον δεν συνεμορφώθηκε με τις πρόνοιες της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 949/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας), η οποία του επεδόθηκε στις 2.10.2011 Η αίτηση συνοδεύεται από οπισθογράφηση, το δε περιεχόμενό της επιβεβαιώνεται από ένορκη δήλωση του πιστωτή. Η αίτηση επεδόθηκε στον Επίσημο Παραλήπτη και τον χρεώστη. Ο πρώτος επέλεξε να μην εμφανισθεί στη διαδικασία. Ο δεύτερος εμφανίσθηκε εκπροσωπούμενος από δικηγόρο και υπέβαλε, στις 25.5.2012, γραπτή ένσταση. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως εξής: 1) Η αίτηση είναι παράτυπη γιατί δεν συμμορφώνεται με τις διατάξεις του Καν. 16 των Πτωχευτικών Κανονισμών (The Bankruptcy Rules, Cap. 5). 2) Η αίτηση είναι καταχρηστική, εκδικητική και κακόπιστη. 3) Ο χρεώστης δεν είναι ανίκανος να αποπληρώσει τα χρέη του. Αυτός δύναται να το πράξει με μηνιαίες δόσεις. 4) Ο πιστωτής δεν υπέδειξε περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη τα οποία να δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Εν πάση περιπτώσει, ο χρεώστης δεν έχει τέτοια περιουσιακά στοιχεία. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του χρεώστη ημερ. 25.5.
- Αυτός επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Δέχεται, όμως, πως στις 17.4.2007, στα πλαίσια της αγωγής αρ. 3433/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας), εξεδόθηκε απόφαση εναντίον του για το ποσόν των Λ.Κ.10.500, επιπλέον τόκοι και έξοδα. Περαιτέρω, πληροφορεί για το γεγονός πως το Δικαστήριο απέρριψε την ανταπαίτηση την οποίαν προέβαλε στα πλαίσια της ίδιας αγωγής και ισχυρίζεται πως στις 2.11.2010 για «ανθρωπιστικούς λόγους» απέσυρε την αγωγή αρ. 10414/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας) την οποίαν κατεχώρισε εναντίον του πιστωτή και της συζύγου του. Ισχυρίζεται, επίσης, πως μεταξύ του ιδίου και του πιστωτή, συμφωνήθηκε, πως με την απόσυρση της εν λόγω αγωγής όλες οι μεταξύ τους διαφορές, συμπεριλαμβανομένου του επίδικου εξ αποφάσεως χρέους, θα εθεωρούντο ως διευθετηθείσες. Κατά την ακροαματική διαδικασία κλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως ο πιστωτής Μιχάλης Γεωργίου, η Αργυρώ Μαστίχη, δημόσια υπάλληλος η οποία υπηρετεί στο Τμήμα Πτωχεύσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, καθώς και ο χρεώστης Ανδρέας Διονυσίου. Επιπλέον της προφορικής τους μαρτυρίας τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία: Κατετέθηκαν, ως τεκμήρια, το διατακτικό της απόφασης στην αγωγή αρ. 3433/2002 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 1), το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής αρ. 10414/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας) καθώς και το πρακτικό της διαδικασίας ημερ. 2.11.2011 (τεκμήρια 4 και 2, αντιστοίχως), ο φάκελος της διαδικασίας της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 949/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 3), το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής αρ. 231/2012 (Ε.Δ. Λευκωσίας) καθώς και το διατακτικό της απόφασης ημερ. 12.6.2012 (τεκμήρια 5 και 6, αντιστοίχως). Ακολουθεί η σύνοψη της μαρτυρίας: Ο πιστωτής Μιχάλης Γεωργίου επανέλαβε πως ο χρεώστης διέπραξε πράξη πτώχευσης εφ' όσον δεν συνεμορφώθηκε με την ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 949/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας), η οποία κατεχωρίστηκε στις 13.9.2011 και επεδόθηκε σε αυτόν στις 2.10.
- Δήλωσε, επίσης, πως έως και σήμερα ολόκληρο το εξ αποφάσεως χρέος εξακολουθεί να οφείλεται. Κατά την αντεξέτασή του ο μάρτυρας επέμεινε πως ουδέποτε συμφώνησε πως το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος θα εθεωρείτο ως εξοφληθέν. Η Αργυρώ Μαστίχη επιβεβαίωσε τα σχετικά με την καταχώριση και επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 948/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας) καθώς και το γεγονός πως η πράξη πτώχευσης τελέσθηκε στις 31.1.2012 (τεκμήριο 3). Ο φάκελος της διαδικασίας της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 949/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 3) επιμαρτυρεί πως ο χρεώστης κατεχώρισε, στις 19.10.2011, αίτηση για τον παραμερισμό και ή την ακύρωσή της. Μεταξύ άλλων, αυτός προέβαλε τον ισχυρισμό πως ο ίδιος και ο πιστωτής συμφώνησαν πως το εξ αποφάσεως χρέος θα εθεωρείτο ως διευθετηθέν μετά την εκ μέρους του (του χρεώστη) απόσυρση της αγωγής αρ. 10414/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας). Ο πιστωτής κατεχώρισε ένσταση στην αίτηση για παραμερισμό και ή ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 749/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας) και μεταξύ άλλων, αμφισβήτησε την αλήθεια του ως άνω ισχυρισμού. Κατόπιν ακρόασης, η αίτηση για παραμερισμό και ή ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 949/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας) απερρίφθηκε. Σχετική είναι η απόφαση ημερ. 31.1.
- Διά της απόφασης ημερ. 31.1.2012, μεταξύ άλλων, απερρίφθηκε ο ισχυρισμός του χρεώστη περί συμφωνίας του με τον πιστωτή για θεώρηση του εξ αποφάσεως χρέους ως διευθετηθέντος και κρίθηκε πως η πράξη πτώχευσης συνετελέσθηκε τότε (στις 31.1.2012). Η απόφαση ημερ. 31.1.2012 δεν εφεσιβλήθηκε. Το διατακτικό της απόφασης ημερ. 12.6.2012 η οποία εξεδόθηκε στην αγωγή αρ. 231/2012 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 6) επιμαρτυρεί ότι αυτή εξεδόθηκε ερήμην. Ο χρεώστης Ανδρέας Διονυσίου δήλωσε τα εξής: «.........
- Κατά τις 22/11/07 καταχώρησα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την Αγωγή 10414/2007 εναντίον του Μιχάλη Γεωργίου, ως Εναγόμενου 1, Πιστωτή στα πλαίσια της παρούσας και εναντίον της γυναίκας του Δέσπως Γεωργίου, ως Εναγόμενης
- Στη συνέχεια και πριν από την Ακρόαση της Αγωγής 10414/2007, η οποία ήταν ορισμένη στις 02/11/10, ο Μιχάλης Γεωργίου με ενημέρωσε ότι η γυναίκα του, Δέσπω Γεωργίου, ήταν καρκινοπαθής και ήταν πολύ βαριά άρρωστη αφού η κατάσταση της είχε επιδεινωθεί και στη συνέχεια απεβίωσε.
- Εξαιτίας της προαναφερόμενης κατάστασης και για ανθρωπιστικούς λόγους, επειδή λυπήθηκα τον Εναγόμενο 1, στα πλαίσια της Αγωγής 10414/2007 συμφωνήσαμε με τον Μιχάλη Γεωργίου, να αποσύρω την Αγωγή 10414/2007 και όλες οι μεταξύ μας διαφορές, ήτοι και η Αγωγή 10414/2007 και το εξ' αποφάσεως χρέος μου στα πλαίσια της Αγωγής 3433/2002, θα είχαν τελειώσει και δεν θα είχαμε οποιαδήποτε απαίτηση ο ένας εναντίον του άλλου.
- Έτσι και έγινε στις 02/11/2010 απέσυρα, μέσω των Δικηγόρων μου, την Αγωγή 10414/2007 η οποία εκκρεμούσε εναντίον του Μιχάλη Γεωργίου.
- Προς μεγάλη μου έκπληξη και παρ' όλες, τις προαναφερόμενες υποσχέσεις του Πιστωτή παρέλαβα, στις 02/10/11 την Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ' αρ. 949/2011, η οποία στηρίζεται στην Απόφαση ημερ. 17/04/07, η οποία εκδόθηκε εναντίον μου στα πλαίσια της Αγωγής 3433/
- Η παρούσα διαδικασία εναντίον μου είναι καταχρηστική και κακόπιστη αφού μετά την συμφωνία που κάναμε με τον Πιστωτή δεν υπήρχε καμία οφειλή μεταξύ μας.
- Όταν παρέλαβα την Ειδοποίηση Πτώχευσης κατάλαβα ότι με ξεγέλασε ο Μιχάλης Γεωργίου και δεν ήταν διατεθειμένος να τηρήσει όσα συμφωνήσαμε, γι αυτό κι εγώ προχώρησα με την καταχώριση της Αγωγής υπ' αρ. 231/2012 εναντίον του.
- Στις 12/06/12 εκδόθηκε Απόφαση, υπέρ μου και εναντίον του Μιχάλη Γεώργιου, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αγωγή 231/2012, σύμφωνα με την οποία πρέπει να μου καταβάλει το ποσό των €20.161,49 πλέον τόκο προς 9% το χρόνο από 29/04/10 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €548 έξοδα, πλέον τόκο 5,5% το χρόνο από 12/01/12 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €11 έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α.
- Είναι η θέση μου ότι το εξ' αποφάσεως χρέος του Μιχάλη Γεωργίου, στα πλαίσια της Αγωγής 231/2012, υπερβαίνει το ποσό της Δικαστικής Απόφασης επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα Αίτηση Πτώχευσης και τίθεται ζήτημα συμψηφισμού των δυο Αποφάσεων.
- Περαιτέρω, αναφέρω ότι δεν έχω οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η έκδοση Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας μου.
- Ενόψει των πιο πάνω η παρούσα Πτωχευτική Διαδικασία εναντίον μου είναι καταχρηστική, κακόπιστη και εκδικητική και αιτούμαι την απόρριψη της Αίτησης Πτώχευσης εναντίον μου...». (δείτε το έγγραφο αρ. 2). Έχω μελετήσει τα ενώπιόν μου ζητήματα και έχω διεξέλθει την προσκομισθείσα μαρτυρία υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτες συνήγοροι των διαδίκων υπεστήριξαν διά των τελικών αγορεύσεών τους. Ας σημειωθεί πως, διά της τελικής αγόρευσής της, η ευπαίδευτη συνήγορος του χρεώστη προέβαλε ζήτημα αντικανονικότητας του εναρκτήριου τύπου και λόγω της υπογραφής του από τον δικηγόρο του πιστωτή και όχι από τον ίδιο. Επίσης, η κα Παπαμιχαήλ προέβαλε ζήτημα συμψηφισμού, επικαλουμένη την απόφαση ημερ. 12.6.2012 στην αγωγή αρ. 231/2012 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 6). Σχετικώς με τα επίδικα ζητήματα αναφέρω και καταλήγω στα ακόλουθα: Eφ' όσον η αίτηση καταγράφει, ως τίτλο, «Αίτηση Πιστωτή (κ.44-46)» και εφ' όσον αυτή συνάδει, κατ' ουσίαν, με την Τύπο 7 των Πτωχευτικών Κανονισμών, ουδεμία σχετική αντικανονικότητα ή παρατυπία συντρέχει. Παραθέτω σχετικώς το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Ηλία ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ,
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 313, 315 «..στον τίτλο της αίτησης αναφέρονται οι διατάξεις των κανονισμών επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση οι οποίες σε συνάρτηση προς το περιεχόμενο της αίτησης προσδιορίζουν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και επαρκώς στοιχειοθετούν τη νομική βάση της αίτησης.» Παραπέμπω, επίσης, στην απόφαση Μεττής
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ.
- Το ζήτημα κατά πόσον η υπογραφή της αίτησης από τον δικηγόρο του πιστωτή αντί από τον ίδιο συνιστά ή όχι παρατυπία και κατά πόσον, εάν πρόκειται για παρατυπία, αυτή θα ήταν μοιραία για την τύχη της διαδικασίας, απασχόλησε προσφάτως την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφασή της επί της Πολιτικής Έφεσης αρ. 411/2008 Ιωάννης Βιολάρης ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd, ημερ. 24.5.
- Κρίθηκε δε πως η υπογραφή αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής από τον δικηγόρο του πιστωτή αντί από τον ίδιο, συνιστά, πράγματι, παρατυπία εν όψει των ρητών διατάξεων του Καν. 46
(1)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Κρίθηκε, επίσης, πως η παρατυπία αυτή δύναται, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, να θεραπευθεί. Καθοδηγουμένη από την απόφαση Ιωάννης Βιολάρης ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd (ανωτέρω), κρίνω πως στην προκείμενη περίπτωση είναι δικαιολογημένη η θεραπεία της παρατυπίας αυτής. Και αυτό γιατί: α) Η αίτηση ανταποκρίνεται κατ' ουσίαν στον ορθό πτωχευτικό Τύπο αρ. 7 και αναφέρει πως αυτή καταχωρείται από τον πιστωτή. β) Η υποστηρικτική ένορκη δήλωση υπογράφεται από τον πιστωτή. γ) Ουδεμία ένδειξη υπάρχει και ουδείς ισχυρισμός προβάλλεται πως η παρατυπία αυτή είχε ως αποτέλεσμα να παραπλανηθεί ο χρεώστης ως προς τα κρίσιμα ζητήματα. Αντιθέτως, ο χειρισμός της υπόθεσης από την ευπαίδευτη συνήγορο του χρεώστη καταδεικνύει πως αυτός γνώριζε εξ αρχής πολύ καλά το αντικείμενο και την επιδίωξη της αίτησης. Κατά συνέπειαν, εκδίδεται διαταγή διά της οποίας επιτρέπεται στον πιστωτή να καταχωρίσει νέα εναρκτήρια αίτηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο προσωπικώς. Επί της ουσίας, διαπιστώνω πως τα όσα οι μάρτυρες της πλευράς του πιστωτή κατέθεσαν ενόρκως καθώς και η έγγραφη μαρτυρία την οποίαν αυτοί προσεκόμισαν επαρκούν για να ικανοποιήσουν τις νόμιμες προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη (άρθρα 5 και 6 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 όπως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Χωρίς να χρειάζεται να επανέλθω στη μαρτυρία, η οποία, άλλωστε, σκιαγραφείται πιο πάνω, διαπιστώνω πως, εν προκειμένω, απεδείχθηκαν τα εξής: (α) Το παρόν Δικαστήριο έχει τοπική δικαιοδοσία να εκδικάσει την αίτηση. (β) Ο χρεώστης οφείλει στους πιστωτές €17.955,10, επιπλέον τόκους και έξοδα, επί τη βάσει τελικής και αμέσως εκτελεστής απόφασης εκδοθείσας στις 17.4.2007 στα πλαίσια της αγωγής 3433/2002 (Ε.Δ. Λευκωσίας). (γ) Στις 31.1.2012 ο χρεώστης διέπραξε πράξη πτώχευσης εφ' όσον δεν συνεμορφώθηκε με τις πρόνοιες της σχετικής ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 948/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας), η οποία του επεδόθηκε προσωπικώς στις 2.10.2011. (δ) Η αίτηση είναι εμπρόθεσμη εφ' όσον αυτή κατεχωρίστηκε εντός τριών
(3)μηνών από την τέλεση της πράξης πτώχευσης. (ε) Ο πιστωτής δεν είναι εξασφαλισμένος. Οι διαπιστώσεις μου για το νόμω και ουσία βάσιμο της αίτησης δεν αναιρούνται από τους λόγους ένστασης που προβάλλει η πλευρά του χρεώστη. Ο ισχυρισμός του χρεώστη περί διαγραφής του επίδικου εξ αποφάσεως χρέους κατόπιν προφορικής συμφωνίας απορρίπτεται ως αναξιόπιστος. Παρακολούθησα τον χρεώστη να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και απεκόμισα την εντύπωση πως πρόκειται για άτομο το οποίο προσήλθε στο Δικαστήριο για να αποποιηθεί της ευθύνης του και όχι για να πει την αλήθεια. Στο εδώλιο του μάρτυρος ο χρεώστης, άνδρας ώριμης ηλικίας με ετοιμότητα λόγου και δυναμισμό, έδωσε την εντύπωση προσώπου το οποίο διαθέτει γνώσεις και προβληματίζεται. Έτσι, η εκδοχή του σύμφωνα με την οποίαν συνεννοήθηκε προφορικώς με τον πιστωτή να αποσύρει ο ίδιος την αγωγή αρ. 10414/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας), ο δε πιστωτής να μην προχωρήσει στην εκτέλεση της απόφασης στην αγωγής 3433/2002 (Ε.Δ. Λευκωσίας) είναι αντίθετη με τη λογική και την ανθρώπινη εμπειρία. Περαιτέρω, σημειώνω πως οι μομφές περί καταχρηστικής, εκδικητικής και κακόπιστης συμπεριφοράς του πιστωτή δεν τεκμηριώνονται. Ούτε ενδιαφέρουν οι ισχυρισμοί για τη δυνατότητα του χρεώστη να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος με μηνιαίες δόσεις. Η πτωχευτική διαδικασία αποτελεί μια ιδιόμορφη (sui generis) διαδικασία με χαρακτήρα οιωνεί ποινικό. Αποσκοπεί στην προστασία της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος των πιστωτών του, στη δίκαιη διανομή των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη μεταξύ των πιστωτών του καθώς και στην ανακούφιση του ιδίου του χρεώστη εν σχέσει, μεταξύ άλλων, με τον κίνδυνο φυλάκισής του [London Clubs Ltd κ.ά. ν. Παπαδοπούλου
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ 1699, 1701]. Η πτωχευτική διαδικασία ουδεμία σχέση έχει με τις διαδικασίες για την εκτέλεση δικαστικής απόφασης. Συνεπώς, η παράλειψη του πιστωτή να λάβει μέτρα εκτέλεσης εναντίον του εξ αποφάσεως χρεώστη δεν συνιστά εμπόδιο στην κίνηση εναντίον του της πτωχευτικής διαδικασίας. Η προσπάθεια του πιστωτή να κηρυχθεί ένας χρεώστης ως πτωχεύσας δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως καταχρηστική, κακόπιστη ή εκδικητική άνευ άλλου τινός. Εφ' όσον πρόκειται για διαδικασία προβλεπομένη από το νόμο, η χρησιμοποίηση της, κατ' αρχήν, επιτρέπεται. Βεβαίως, η πτωχευτική διαδικασία, όπως και κάθε άλλη διαδικασία, ελέγχεται από το Δικαστήριο όσον αφορά στον καταχρηστικό ή μη χαρακτήρα της. Όμως, ο έλεγχος αυτός αφορά στον τρόπο χρησιμοποίησης της διαδικασίας και όχι στα εσωτερικά ελατήρια αυτού που την εγείρει [Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 788, 792]. Έτσι, κρίθηκε ως καταχρηστική και αποδοκιμάστηκε η χρησιμοποίηση της πτωχευτικής διαδικασίας κατ' επανάληψιν με αποτέλεσμα ο χρεώστης να δεχθεί, στα πλαίσια παράλληλης διαδικασίας, την έκδοση διατάγματος αυξημένων μηνιαίων δόσεων [London Clubs Ltd κ.ά. ν. Παπαδοπούλου (ανωτέρω)]. Το ζήτημα της κατάχρησης σε διαδικασίες όπως η προκείμενη εξετάσθηκε στην απόφαση Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ 1311, 1317, όπου λέχθηκαν και τα εξής: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί που δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή - πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Εξετάζοντας τα όσα ο πιστωτής Μιχάλης Γεωργίου εδήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν εντοπίζω στοιχεία καταχρηστικής, εκδικητικής ή κακόπιστης συμπεριφοράς εκ μέρους του. Δεν εντοπίζω στοιχεία από τα οποία να προκύπτει δόλια συμπεριφορά εκ μέρους αυτού ή συμπεριφορά η οποία να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελός του και εις βάρος του χρεώστη ή άλλων πιστωτών. Ούτε η επιλογή του πιστωτή να επιδιώξει πρώτα την πτώχευση του χρεώστη, συνιστά μεμπτή συμπεριφορά. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής είναι ελεύθερος να κινήσει, εναντίον του εξ αποφάσεως χρεώστη, οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει, η επιλογή του πιστωτή να επιδιώξει πρώτα την πτώχευση του χρεώστη άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του. Και για το λόγο αυτό εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου [Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd (ανωτέρω)]. Ούτε το γεγονός πως ο χρεώστης παρουσιάζεται να στερείται κινητής και ακίνητης περιουσίας διαφοροποιεί την κατάσταση. Επισημαίνω πως με την κήρυξη του χρεώστη σε πτώχευση και το διορισμό του Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του δεν επιδιώκεται μόνον η προστασία της γνωστής περιουσίας του. Ο Επίσημος Παραλήπτης δυνατόν να ανακαλύψει άλλα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη ή, ακόμη, να προβεί σε διαδικασίες ακύρωσης μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων οι οποίες προωθήθηκαν από τον χρεώστη. Τέλος, παρά την κατ' αρχήν δυνατότητα του χρεώστη να ισχυρισθεί, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, συμψηφισμό του επίδικου εξ αποφάσεως χρέους με χρηματική υποχρέωσή του πιστωτή (Αττεσλής ν. Πατσαλλίδη κ.α.
(2010)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1956, 1958) εν τούτοις, στην προκείμενη περίπτωση τέτοιος ισχυρισμός προβάλλεται κατά τρόπον ελλειπτικό. Για να επιτύχει ο ισχυρισμός περί συμψηφισμού θα πρέπει ο χρεώστης να ισχυρισθεί και να αποδείξει πως ο συμψηφισμός αυτός δεν μπορούσε να εγερθεί στα πλαίσια της αγωγής αρ. 3433/2002 (Ε.Δ. Λευκωσίας), βάσει της οποίας εξεδόθηκε η κρίσιμη απόφαση ημερ. 17.4.2007 υπέρ του πιστωτή [(Καν. 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών και Αττεσλής ν. Πατσαλλίδη κ.α. (ανωτέρω)]. Όμως, εδώ, το μόνο το οποίο ισχυρίζεται ο χρεώστης είναι ότι το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος υπερκαλύπτεται από την χρηματική υποχρέωση του πιστωτή ως αυτή διαπιστώνεται διά της απόφασης στην αγωγή αρ. 231/20012 (Ε.Δ. Λευκωσίας) ημερ. 12.6.2012 (τεκμήριο 6). Ο ισχυρισμός αυτός δεν αρκεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη Ανδρέα Διονυσίου εκ Λεύκωνος 7, 2720, Ακάκι, Λευκωσία. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας αυτού. Ο χρεώστης να παρουσιασθεί αμέσως ενώπιον του Επίσημου Παραλήπτη, δια τα περαιτέρω. Το παρόν διάταγμα να συνταχθεί μόνον αφού ο πιστωτής συμμορφωθεί με την πιο πάνω διαταγή και καταχωρίσει νέα εναρκτήρια αίτηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο προσωπικώς. Υπό τις περιστάσεις, το ήμισυ των εξόδων της διαδικασίας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του πιστωτή και εναντίον του χρεώστη. (Υπ.) ........................................... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο