ΜΑΡΙΑ ΣΧΙΖΑ κ.α. ν. ΠΑΡΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αγωγή αρ.: 8312/2011, 20/2/2013

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943):

(1)Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 16.12.2011, οι ενάγοντες αρ. 1 έως και 4 - αιτητές («οι αιτητές» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου), εγκαλούν τους εναγομένους αρ. 1 και 2 για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη περιουσία τους, για καταστροφή εμπορευμάτων και για διάρρηξη συμφωνίας ενοικίασης ακινήτου. Διεκδικούν την έκδοση διαταγμάτων διά των οποίων να αίρονται οι παράνομες επεμβάσεις και να επαναφέρονται τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση. Διεκδικούν, επίσης, αποζημιώσεις, οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη καθώς και ποσόν για την κατανάλωση ρεύματος.

(2)Ως βάση της αγωγής δικογραφούνται, μεταξύ άλλων, τα εξής: Οι αιτητές είναι ιδιοκτήτες του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 το οποίο ευρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου στα Λατσιά. Το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 είναι διαχωρισμένο σε δύο τμήματα: Το πρώτο τμήμα ευρίσκεται στην πρόσοψη και ανέκαθεν ενοικιαζόταν ως κατάστημα. Το δεύτερο τμήμα ευρίσκεται στο πίσω μέρος και χρησιμοποιείται ως αποθήκη. Στις 28.6.2011 ο εναγόμενος αρ. 1-καθ'ου η αίτηση («ο καθ'ου η αίτηση») ενοικίασε, δυνάμει γραπτής συμφωνίας («η συμφωνία ενοικίασης»), το πρώτο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 αφού προηγουμένως το ήλεγξε και το ενέκρινε. Ο εναγόμενος αρ. 2 υπέγραψε τη συμφωνία ενοικίασης ως εγγυητής των υποχρεώσεων του καθ'ου η αίτηση. Περί τα τέλη Νοεμβρίου του έτους 2011 και κατά παράβασιν της συμφωνίας ενοικίασης, ο καθ'ου η αίτηση μετεκίνησε την γυψοσανίδα, η οποία διαχωρίζει τα δύο τμήματα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8, με αποτέλεσμα αυτός να χρησιμοποιεί παρανόμως χώρο 4 τ.μ. Επιπλέον, ο καθ' ου η αίτηση, αφού διέρρηξε το δεύτερο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 και αφού αφαίρεσε τα εκεί αποθηκευμένα εμπορεύματα των αιτητών συνολικής αξίας €20.000, επεμβαίνει σε αυτό παρανόμως. Παρανόμως επεμβαίνει και στην αυλή, η οποία ευρίσκεται στο πίσω μέρος.

(3)Στις 16.12.2011 οι αιτητές κατεχώρισαν μονομερή αίτηση διά της οποίας επεδίωξαν την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, απαγορευτικού και προστακτικού, ως ακολούθως: (α) ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα διά του οποίου να εμποδίζεται ο καθ'ου η αίτηση να επεμβαίνει καθ'οιονδήποτε τρόπο στον «αποθηκευτικό( ) χώρο( ) και αυλή που αποτελεί τμήμα του ακινήτου με αρ. εγγραφής 2/1537, Φ/Σχ.30/15W2, τμήμα 2, τεμάχιο1372 που βρίσκεται στα Λατσιά.», και (β) ενδιάμεσο προστακτικό διάταγμα διά του οποίου να διατάσσεται ο καθ'ου η αίτηση «να επαναφέρει τα εμπορεύματα των εναγόντων στην αποθήκη (τους), όπου βρίσκονταν πριν τις παράνομες επεμβάσεις.». Η αίτηση ημερ. 16.12.2011 υποστηρίχθηκε από ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ. 4-αιτητή Σάββα Σχίζα ίδιας ημερομηνίας (16.12.2011). Στις 22.12.2011 εξεδόθηκε ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα διά του οποίου απαγορεύθηκε στον καθ'ου η αίτηση να επεμβαίνει, καθ' οιονδήποτε τρόπον, στο δεύτερο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 καθώς και στην αυλή. Η μονομερής αίτηση ημερ. 16.12.2011 καθώς και το ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα ημερ. 22.12.2011 επεδόθηκαν στον καθ'ου η αίτηση. Αυτός προέβαλε γραπτή ένσταση. Κατόπιν ακρόασης, η αίτηση ημερ. 1612.2011 απερρίφθηκε, το δε ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα ημερ. 22.12.2011 ακυρώθηκε. Κρίθηκε πως οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που είχαν να καταδείξουν τί ακριβώς ενοικιάσθηκε δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης και ποίος ακριβώς ήταν ο χαρακτήρας της αυλής (κοινόχρηστος χώρος κοινόκτητης οικοδομής). Επιπλέον, κρίθηκε ως μοιραία, για τη συνέχιση ισχύος του ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος ημερ. 22.12.20011, η παράλειψη των αιτητών να αποκαλύψουν την επιστολή των δικηγόρων του καθ'ου η αιτηση ημερ. 21.11.

1. Σχετική είναι η απόφαση ημερ. 29.6.
2. 4) Κατά τη διαδικασία ημερ. 9.7.2012 οι αιτητές απέσυραν άνευ βλάβης τις θεραπείες που αφορούν σε οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη και ποσόν σχετικό με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Πλέον, παραμένουν, ως επίδικα, τα αγώγιμα δικαιώματα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία και της καταστροφής εμπορευμάτων καθώς και οι σχετικές θεραπείες. 5) Στις 19.9.2012 κατεχωρίστηκε η υπεράσπιση διά της οποίας απορρίπτονται όλες οι ουσιώδες θέσεις των αιτητών καθώς και οι αξιώσεις τους. Μεταξύ άλλων, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως αντικείμενο της συμφωνίας ενοικίασης είναι ολόκληρο το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 και πως οι αιτητές το διεχώρισαν με γυψοσανίδα μονομερώς μετά τη σύναψη της συμφωνίας αυτής. 6) Την 1.11.2012 οι αιτητές κατεχώρισαν απάντηση καθώς και επιστολή για τον ορισμό της αγωγής για ακρόασης. 7) Στις 20.11.2012 οι αιτητές κατεχώρισαν δεύτερη μονομερή αίτηση επιδιώκοντας την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, απαγορευτικού και προστακτικού, ως εξής: (α) ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα διά του οποίου να εμποδίζεται ο καθ'ου η αίτηση να επεμβαίνει καθ'οιονδήποτε τρόπο στον «αποθηκευτικό( ) χώρο( )/εργαστήριο μεταξοτυπίας και αυλή που αποτελεί τμήμα του ακινήτου με αρ. εγγραφής 2/1537, Φ/Σχ.30/15W2, τμήμα 2, τεμάχιο1372 που βρίσκεται στα Λατσιά.», και (β) ενδιάμεσο προστακτικό διάταγμα διά του οποίου να διατάσσεται ο καθ'ου η αίτηση «να επαναφέρει τα εμπορεύματα και τα μηχανήματα των εναγόντων στην αποθήκη και το πατάρι των εναγόντων, όπου βρίσκονταν πριν τις παράνομες επεμβάσεις.». Κατόπιν ακρόασης η μονομερής αίτηση ημερ. 20.11.2012 απερρίφθηκε. Κρίθηκε πως δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεχτή μαρτυρία για να αξιολογηθεί η ύπαρξη της επείγουσας ανάγκης. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 21.11.
3. Ακολούθησε η καταχώριση, στις 22.11.2012, της υπό συζήτησιν διά κλήσεως αίτησης («η αίτηση») διά της οποίας οι αιτητές επιδιώκουν την έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων, απαγορευτικού και προστακτικού, ομοίως ως και η μονομερής αίτηση ημερ. 20.11.
4. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τα άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.
5. ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τη Δ.48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ. 4-αιτητή Σάββα Σχίζα, ημερ. 22.11.2012, στην οποίαν επισυνάπτονται σωρεία εγγράφων. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Σάββα Σχίζα ημερ. 22.11.2012 συνοψίζεται ως εξής: Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 28.6.2011 (τεκμήριο 3), οι αιτητές ενοικίασαν στον καθ'ου η αίτηση ένα από τα καταστήματα του ισογείου της οικοδομής η οποία ευρίσκεται επί της οδού Μακαρίου Γ' αρ. 8 στα Λατσιά και η οποία τους ανήκει. Το ισόγειο της οικοδομής αποτελείται από δύο καταστήματα, τα οποία ενώθηκαν και ενοικιάζονται ως περίπτερο, το κατάστημα το οποίο ενοικίασε ο καθ'ου η αίτηση, και το οποίο χρησιμοποιεί ως κουρείο/κομμωτήριο, και μία αποθήκη/εργαστήριο μεταξοτυπίας. Παρά το ότι στα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια αυτό το ισόγειο εμφανίζεται ως ενιαίος χώρος, εντούτοις, αργότερα, αυτό διαχωρίστηκε στους προαναφερθέντες χώρους, ως παρουσιάζεται στα σχετικά αρχιτεκτονικά σχέδια (τεκμήριο 2). Ο καθ'ου η αίτηση δεν περιορίζεται στην κατοχή και χρήση του καταστήματος το οποίο έχει ενοικιάσει, αλλά διεκδικεί και άλλον χώρο στο ισόγειο της οικοδομής. Σχετική είναι η επιστολή της δικηγόρου του ημερ. 21.11.2011 (τεκμήριο 5). Μάλιστα, ο καθ'ου η αίτηση μονομερώς και αυθαιρέτως μετεκίνησε τη διαχωριστική γυψοσανίδα και επεξέτεινε το χώρο τον οποίον κατέχει και χρησιμοποιεί. Στις 24.2.2012 επεδόθηκε στον καθ'ου η αίτηση επιστολή ημερ. 22.2.2012 διά της οποία τερματίσθηκε η συμφωνία ενοικίασης. Ο καθ'ου η αίτηση κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και οι αιτητές προσέφυγαν στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων για να διεκδικήσουν τα οφειλόμενα ενοίκια καθώς και την παράδοση της κατοχής του επίδικου ακινήτου. Δια της επιστολής της δικηγόρου του ημερ. 31.10.2012, ο καθ'ου η αίτηση ζήτησε από τους αιτητές να καθαρίσουν την αποθήκη που ευρίσκεται στο ισόγειο της οικοδομής για να μπορεί να την χρησιμοποιεί (τεκμήριο 8). Διά της επιστολής των δικηγόρων τους ημερ. 30.10.2012 (τεκμήριο 9), οι αιτητές απέρριψαν το αίτημα και κάλεσαν τον καθ'ου η αίτηση να αποφύγει να παρέμβει σε χώρους για τους οποίους δεν έχει δικαίωμα δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης. Πλην όμως, στις 16.11.2012, ο Μάϊκ Ταλιμιϊτ, ένοικος της οικοδομής, και άλλοι γείτονες ειδοποίησαν τον ενάγοντα αρ. 4-αιτητή Σάββα Σχίζα ότι ο καθ'ου η αίτηση εισήλθε στην αποθήκη, αφαίρεσε εμπορεύματα και μηχανήματα, τα φόρτωσε σε όχημα και τα μετέφερε σε άγνωστο μέρος. Λίγες ημέρες αργότερα επεσκέφτηκε την οικοδομή ο ίδιος ο ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας και διεπίστωσε την εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση παράνομη επέμβαση στην αποθήκη. Τον είδε, μάλιστα, να συνεχίζει να αφαιρεί αντικείμενα από εκεί. Επίσης, ο ενάγων αρ.4-αιτητής Σάββας Σχίζας διεπίστωσε (α) πως το όχημα το οποίο εισήλθε στην αυλή της οικοδομής, καθ' υπόδειξιν του καθ'ου η αίτηση, προεκάλεσε ζημιά σε κατασκευές της αποχέτευσης και (β) την πρόθεσή του καθ'ου η αίτηση να συνεχίσει την παράνομη επέμβαση εφ' όσον εντός της αυλής υπάρχουν μεγάλοι κάδοι απορριμμάτων. Ο ενόρκως δηλών ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας ισχυρίζεται, τέλος, πως θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εφ' όσον ο καθ'ου η αίτηση αντιμετωπίζει πολλά οικονομικά προβλήματα. Απόδειξη τούτου αποτελεί το γεγονός πως «εδώ και ένα χρόνο (αυτός) δεν καταβάλει τα ενοίκια του καταστήματος.. γεγονός που συνέβαινε και με το προηγούμενο κατάστημα που ενοικίαζε». Επίσης, τα «εμπορεύματα» τα οποία ο καθ'ου η αίτηση «άρχισε να αφαιρεί», «εκτός από τη χρηματική τους αξία έχουν και μεγάλη συναισθηματική αξία». Ο καθ'ου η αίτηση ενίσταται στην αίτηση. Στις 12.12.2012 κατεχώρισε γραπτή ένσταση ισχυριζόμενος, μεταξύ άλλων, και τα εξής: 1) Η αίτηση καλύπτεται από δεδικασμένο. 2) Η αίτηση είναι επί της ουσίας αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 12.12.2012 στην οποίαν, επίσης, επισυνάπτονται σωρεία εγγράφων. Το ουσιώδες περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του καθ'ου η αίτηση συνοψίζεται ως εξής: Όταν ο ίδιος επεθεώρησε το κατάστημα υπ' αριθμόν 8, για να το ενοικιάσει, δεν υπήρχε ο επίδικος διαχωρισμός του. Ούτε παρουσιάζεται τέτοιος διαχωρισμός στα σχέδια τα οποία είναι κατατεθειμένα ενώπιον των αρμόδιων δημόσιων αρχών. Σε σχέδια κατατεθειμένα ενώπιον των αρμόδιων δημόσιων αρχών, για σκοπούς έκδοσης πολεοδομικής άδειας, το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 παρουσιάζεται ως ενιαίος χώρος (τεκμήριο 1). Ο ίδιος ενοικίασε το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 ως ενιαίο χώρο με σκοπό να το χρησιμοποιεί ως επαγγελματική στέγη. Αυτό επιμαρτυρείται και από τη συμφωνία ενοικίασης. Όταν ανέλαβε κατοχή του καταστήματος υπ' αριθμόν 8, το ανακαίνισε και το περιποιήθηκε. Έχει δε συμβατικό δικαίωμα να το χρησιμοποιεί ολόκληρο. Έχει, επίσης, δικαίωμα να χρησιμοποιεί την αυλή η οποία αποτελεί κοινόχρηστο χώρο κοινόκτητης οικοδομής. Η διαχωριστική γυψοσανίδα τοποθετήθηκε από τους αιτητές μετά την εκ μέρους του επιθεώρηση του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 και μετά τη σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης. Με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 21.11.2011 διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός και εκάλεσε τους αιτητές να αφαιρέσουν την γυψοσανίδα. Η πολεοδομική αίτηση και τα συνημμένα σε αυτήν αρχιτεκτονικά σχέδια (τεκμήριο 2), τα οποία οι αιτητές επικαλούνται για να υποστηρίξουν τον ισχυρισμό τους πως το κατάστημα αρ. 8 ήταν διαχωρισμένο κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ενοικίασης και πως η συμφωνία αυτή αφορά μόνον στο ένα μέρος του, είναι μεταγενέστερα. Αυτή η πολεοδομική αίτηση (τεκμήριο 2) φέρει ημερ. 22.4.2012 και κατεχωρίστηκε εσκεμμένως και καταχρηστικώς. Προφανώς οι αιτητές άλλαξαν γνώμη και θέλουν τώρα να υπαναχωρήσουν από την συμφωνία ενοικίασης. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία εφ' όσον θα παρεμποδίζεται να ασκεί το επάγγελμά του στο υποστατικό το οποίο ενοικίασε και διαμόρφωσε για τον σκοπό αυτόν. Αντιθέτως, απόρριψη της αίτησης δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία στους αιτητές εφ' όσον οιαδήποτε τυχόν ζημιά τους αποτιμάται σε χρήμα. Τέλος, ο καθ'ου η αίτηση αρνείται ότι προέβηκε στην μετακίνηση, από την αποθήκη, αντικειμένων αξίας και ισχυρίζεται πως από εκεί αφαίρεσε μόνον άχρηστα αντικείμενα. Υποδεικνύει δε πως οι αιτητές παραλείπουν να προσδιορίσουν τα εμπορεύματα και τα μηχανήματα τα οποία, κατ' ισχυρισμόν, ο ίδιος απεμάκρυνε. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Συνεπώς, η αίτηση θα εξετασθεί υπό το πρίσμα των όσων ο ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας και ο καθ'ου η αίτηση αναφέρουν, ως γεγονότα, στις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους, των όσων προκύπτουν από τα συνημμένα στις δηλώσεις αυτές καθώς και των όσων προκύπτουν από το φάκελο της διαδικασίας: Έχω εξετάσει με προσοχή τα επίδικα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Σημειώνω, κατ' αρχάς, πως τα επιδιωκόμενα να εκδοθούν διατάγματα είναι όμοια με αυτά που επεδιώχθηκαν διά της αίτησης ημερ. 16.12.
6. Και στις δύο περιπτώσεις οι αιτητές επιδιώκουν να απαγορευθεί στον καθ'ου η αίτηση να χρησιμοποιεί χώρο στο ισόγειο της οικοδομής, που ευρίσκεται επί του τεμαχίου γης υπ' αριθμόν εγγραφής 2/1537, Φ/Σχ 30/15W2, τμήμα 2, τεμάχιο 1372, στα Λατσιά, τον οποίον αυτοί χαρακτηρίζουν ως «αποθηκευτικό χώρο» ή «αποθηκευτικό χώρο/εργαστήριο μεταξοτυπίας» καθώς και την αυλή της οικοδομής αυτής. Ο καθ'ου η αίτηση ισχυρίζεται πως δικαιούται να χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο χώρο στο ισόγειο της οικοδομής, γιατί αυτός συναποτελεί το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 το οποίο ενοικίασε από τους αιτητές δυνάμει της γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 28.6.
7. Επίσης, ο καθ'ου η αίτηση ισχυρίζεται πως δικαιούται να χρησιμοποιεί την αυλή της οικοδομής ως κοινόχρηστο χώρο. Περαιτέρω, οι αιτητές επιδιώκουν να διαταχθεί ο καθ'ου η αίτηση «να επαναφέρει τα εμπορεύματα (τους) στην αποθήκη (τους)» (δείτε την αίτηση ημερ. 16.12.2011) ή να «επαναφέρει τα εμπορεύματα και τα μηχανήματα (τους) στην αποθήκη και το πατάρι (τους)» (δείτε την υπό συζήτησιν αίτηση). Όμως, η αίτηση ημερ. 16.12.2011 έχει κριθεί επί της ουσίας και έχει απορριφθεί διά της απόφασης ημερ. 29.6.2012, η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί. Δεδομένης της ταυτότητας των διαδίκων και δεδομένης της ταυτότητας των επίδικων ζητημάτων και των επιδιωκόμενων διαταγμάτων, η απόφαση ημερ. 29.6.2012 αποτελεί δεδικασμένο για την υπό συζήτησιν αίτηση (Μιχαήλ κ.α. ν. Επίσημου Παραλήπτη

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 975). Η μελέτη των δύο αιτήσεων καθώς και της μαρτυρίας που παρουσιάσθηκε προς το σκοπό υποστήριξής τους καταδεικνύει πως ό,τι οι αιτητές επιδιώκουν διά της υπό συζήτησιν αίτησης είναι η εκ νέου εκδίκαση των ζητημάτων τα οποία έχουν εκδικασθεί και έχουν επιλυθεί διά της απόφασης ημερ. 29.6.2012. Συναφώς αναφέρω πως η απόφαση ημερ. 29.6.2012 αποτελεί δεδικασμένο όχι μόνον εν σχέσει με τα όσα προεβλήθηκαν κατά την εκδίκαση της αίτησης ημερ. 16.12.2011 αλλά και εν σχέσει με τα όσα εδύναντο να προβληθούν κατά την εκδίκαση της αίτησης εκείνης και δεν προεβλήθηκαν (Re David Carter

(1996)11.4.1996). Παρά το ότι η διαπίστωση περί της ύπαρξης δεδικασμένου αποτελεί πρόκριμα για την τύχη της αίτησης, εντούτοις, θα προχωρήσω να εξετάσω και την ουσία της: Ας σημειωθεί πως η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα θεμελιώνεται στο άρθρο 32 του Ν. 14/60. "Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Βλ. και Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Hadiikvriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689) (Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd

(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807). Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd

(2005)1 (Β) Α.Α.Δ 1237, 1244]. Το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Ας σημειωθεί, περαιτέρω, πως ενδιάμεσα προστακτικά διατάγματα εκδίδονται μόνον όπου, μεταξύ άλλων, ο αιτητής αποδεικνύει ισχυρή πιθανότητα ότι η συνέχιση της εγκαλούμενης κατάστασης θα του προκαλέσει σοβαρή ζημιά στο μέλλον, μη δυναμένη να θεραπευθεί με την καταβολή αποζημιώσεων (R.K.B. Leathergoods Ltd v. Αγγελίδη

(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1071, 1084-5). Στην προκείμενη περίπτωση, μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας του καθ'ου η αίτηση, η όποια εικόνα έτεινε αρχικώς να δημιουργηθεί με βάση την ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ. 4-αιτητή Σάββα Σχίζα έχει οριστικά ανατραπεί. Τα όσα ο ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας ισχυρίζεται εν σχέσει με τα ουσιώδη γεγονότα και τις προϋποθέσεις έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων αμφισβητούνται ρητώς από τον καθ'ου η αίτηση. Η αμφισβήτηση αυτή είναι κρίσιμη γιατί αφήνει μετέωρους τους αντίθετους ισχυρισμούς του αιτητή. Εφ' όσον δε υπάρχει έντονη αντιμαχία για το τί ακριβώς ενοικιάσθηκε δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης, για τον χαρακτήρα της αυλής (κοινόχρηστος χώρος κοινόκτητης οικοδομής ή χώρος ιδιωτικής χρήσης) καθώς και για το είδος των αντικειμένων τα οποία ο καθ'ου η αίτηση απεμάκρυνε από τον επίδικο χώρο (άχρηστα αντικείμενα ή εμπορεύματα και μηχανήματα αξίας), η εκ μέρους των αιτητών παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας ή η αντεξέταση του καθ'ου η αίτηση ήταν επιβεβλημένη. Στην προκείμενη περίπτωση, πλήγμα στις δηλώσεις του καθ'ου η αίτηση πως ενοικίασε το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 ως ενιαίο χώρο, πως δικαιούται να χρησιμοποιεί την αυλή ως κοινόχρηστο χώρο μίας κοινόκτητης οικοδομής και πως μετεκίνησε από την αποθήκη του ισογείου της οικοδομής μόνον άχρηστα αντικείμενα, θα μπορούσε να φέρει η εκ μέρους των αιτητών παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας ή η αντεξέτασή του. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Λαμβάνω, βεβαίως, υπ' όψιν πως στο παρόν στάδιο περιορίζομαι σε μία εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων και δεν προβαίνω σε διαπιστώσεις ως προς την ύπαρξη ουσιαστικού δικαιώματος των αιτητών. Όμως, η προβολή, εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, των πιο πάνω ισχυρισμών, οι οποίοι αφορούν σε προϋποθέσεις έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων, επέβαλε στους αιτητές το βάρος να αποδείξουν τους ισχυρισμούς για τα γεγονότα που οδήγησαν στο να καταχωριστεί και να συνεχίσει η αίτηση. Επέβαλε στους αιτητές το βάρος να αποδείξουν τη συνδρομή των γεγονότων που σχετίζονται με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 καθώς και με τις σχετικές νομολογημένες προϋποθέσεις. Καταληκτικά αναφέρω πως η εξουσία έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων, ως τα επιδιωκόμενα, είναι μεγάλης αξίας για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των δικαστικών αποφάσεων. Όμως, η εξουσία αυτή δεν πρέπει να υποβαθμίζεται. Και δεν πρέπει να προσφέρεται στον ενάγοντα ως μέσο εξασφάλισης προτεραιότητας ή ως μέσο πίεσης του εναγομένου να συμβιβασθεί (Ζ Ltd v. A-Z

(1982)Q.B, 558 και David Bean Q.C, Injunctions, eighth edition, Thomson, Sweet and Maxwell, 2004 p.p. 108-9). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 22.11.2012 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 22.11.2012 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 22.11.2012, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου αρ. 1-καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων αρ. 1 έως και 4-αιτητών. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής. (Υπ.) ............ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο