ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ATC ENTERPRISES LTD, Αρ.Αγωγής: 6905/12, 15/2/2013

ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ATC ENTERPRISES LTD, Αρ.Αγωγής: 6905/12, 15/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A69 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 6905/12 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ενάγουσας και A.T.C. ENTERPRISES LTD Εναγομένων Ημερομηνία: 15.2.13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: ο κ.Κ.Δημητριάδης Για τους εναγόμενους: Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα στις 11.10.12 καταχώρησε εναντίον των εναγομένων την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο. Με την αγωγή της ζητά εναντίον των εναγομένων ειδικές, γενικές, τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις, όπως και έξοδα. Το αγώγιμο δικαίωμα της εδράζεται στην αμέλεια που υπέδειξαν κατά τους ισχυρισμούς της οι εναγόμενοι οι οποίοι είναι κάτοχοι και/ή ιδιοκτήτες και/ή διαχειριστές και/ή κατά νόμο υπεύθυνοι του κέντρου διασκέδασης «ΜΟ» στη Λεωφ.Ομήρου στη Λευκωσία, στις 22.1.12 και περί η ώρα 2.00π.μ. όταν η ενάγουσα η οποία βρισκόταν νόμιμα στο εν λόγω κέντρο πάτησε σε σπασμένα ποτήρια και/η γυαλιά και/ή υγρά και/ή χυμένα ποτά που βρίσκονταν στο έδαφος με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στον αριστερό μηρό-γλουτό από σπασμένο ποτήρι και να μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στην αγωγή της αναφέρει με λεπτομέρεια την αμέλεια που αποδίδει στους εναγόμενους όπως και περιγράφει τις σωματικές της βλάβες και την θεραπεία την οποία ακολούθησε όπως και τις ειδικές ζημιές της που αξιώνει. Όπως φαίνεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου η αγωγή επιδόθηκε στις 10.12.12 στον Αναστάσιο Φάκκα, Διευθυντή των εναγομένων ο οποίος μάλιστα υπέγραψε και την επίδοση επί του κλητηρίου το οποίο είναι καταχωρημένο στο φάκελο. Οι εναγόμενοι δεν καταχώρησαν εμφάνιση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και/ή καθόλου και στις 28.12.12 οι συνήγοροι της ενάγουσας καταχώρησαν αίτηση για έκδοση απόφασης υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης σύμφωνα με τις Δ.16, Δ.17 και Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση ορίστηκε για απόδειξη στις 15.1.13 και την εν λόγω ημερομηνία η ενάγουσα μέσω του συνηγόρου της κατέθεσε ένορκη δήλωση προς απόδειξη της απαίτησης της συνοδευόμενη από Τεκμήρια. Η ένορκη δήλωση της ενάγουσας μαζί με τα επισυνημμένα τεκμήρια κατατέθηκε και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο Α. Προτού εξετάσω την απαίτηση της ενάγουσας αναφέρω ότι η επίδοση στον Διευθυντή των εναγομένων συνιστά καλή επίδοση στους εναγόμενους σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.

1. Λόγω της μη εμφάνισης των εναγομένων η μαρτυρία της ενάγουσας αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος κατά την πιο πάνω ημερομηνία και ώρα και η οποία περιγράφεται με λεπτομέρεια και στην ΄Εκθεση Απαίτησης της την οποία η ενάγουσα υιοθέτησε αλλά και στην ένορκη δήλωση ημερ. 15.1.13, παρέμεινε αναντίλεκτη. Σύμφωνα με αυτή η ενάγουσα πάτησε σε γυαλιά από σπασμένα ποτήρια τα οποία υπήρχαν στο πάτωμα του εν λόγω κέντρου και λόγω και της ύπαρξης υγρών έπεσε στο πάτωμα με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στον αριστερό μηρό. Η αμέλεια των εναγομένων οι οποίοι παρέλειψαν να διατηρούν καθαρό το δάπεδο και εν γένει τους χώρους του κέντρου έχει αποδειχθεί αφού δεν προσφέρθηκε εκ πλευράς τους καμία αμφισβήτηση σε σχέση με τα όσα η ενάγουσα τους καταλογίζει. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι μεταφέρθηκε στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας με ασθενοφόρο όπου και έγινε συρραφή του τραύματος της. Προς τούτο η ενάγουσα έχει επισυνάψει τα Τεκμήρια 1 και 2 που είναι το ιατρικό πιστοποιητικό που έχει εκδοθεί από τον δρ Φ.Κωστόπουλο, Βοηθό Διευθυντή του Τμήματος Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και στο οποίο βεβαιώνεται ότι η ενάγουσα διακομίστηκε με ασθενοφόρο τις πρωινές ώρες της 22.1.12 μετά από τραύμα αριστερού γλουτού και έγινε συρραφή του τραύματος. Σύμφωνα δε με το Τεκμήριο 2 που είναι πιστοποιητικό ασθενείας που έχει εκδοθεί από τον δρ Κωστόπουλο, της χορηγήθηκε άδεια απουσίας, από την εργασία της από τις 23.1.12 μέχρι 27.1.
2. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι, πέραν της συρραφής του τραύματος που της έγινε στον αριστερό γλουτό και παρά την φαρμακευτική αγωγή που ακολούθησε το τραύμα της επουλώθηκε μεν, παραμένει όμως μια μόνιμη ουλή και δυσμορφία που επηρεάζει την όλη της εμφάνιση και λόγω του ότι αυτό το γεγονός της προκαλεί αναστάτωση και ούτε νοιώθει άνετα με το σώμα της έχει επισκεφθεί πλαστικό χειρουργό ο οποίος της συνέστησε να λάβει θεραπεία με βλαστοκύτταρα για θεραπεία της μετατραυματικής ουλής η οποία έχει μήκος 4 εκατοστών και πλάτος 1 εκατ. Το συνολικό δε κόστος της θεραπείας είναι €1.
3. Προς τούτο η ενάγουσα έχει επισυνάψει ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της την ιατρική βεβαίωση του δρ Α.Ιωαννίδη επανορθωτικού χειρουργού. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι πέραν της επανόρθωσης της ουλής της έχει υποστεί πόνο και ταλαιπωρία, υπέφερε από αφόρητους πόνους και δυσκαμψία, δεν μπορούσε ούτε να καθήσει ούτε να ξαπλώσει και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για περίοδο 3 εβδομάδων. Είναι επίσης η θέση της ότι η ουλή η οποία έχει σχηματιστεί της προκαλεί μεγάλη αναστάτωση αφού δεν νοιώθει άνετα με το σώμα της και δεν ντύνεται όπως θα ήθελε ούσα νεαρή κοπέλα ηλικίας 25 χρονών. Είναι επίσης η θέση της ότι θα υποστεί περαιτέρω οδύνη, πόνο και ταλαιπωρία όταν θα υποβληθεί στην θεραπεία με βλαστοκύτταρα και αξιώνει συνεπώς αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες, τον πόνο και την ταλαιπωρία που έχει υποστεί και θα υποστεί. Είναι επίσης η θέση της ότι, όταν έπεσε στο πάτωμα του κέντρου διασκέδασης καταστράφηκαν το φόρεμα, τα παπούτσια, η τσάντα και το εσώρουχο της συνολικής αξίας €1.525, τα οποία ήταν σε άριστη κατάσταση όταν καταστράφηκαν, για τα οποία όμως δυστυχώς δεν έχει φυλάξει τις αποδείξεις αγοράς. Με δεδομένο πλέον το εύρημα για την αμέλεια των εναγομένων λόγω της αναντίλεκτης μαρτυρίας της ενάγουσας ως προς τις συνθήκες της πτώσης της στο έδαφος στο νυχτερινό κέντρο του οποίου οι εναγόμενοι είναι οι κάτοχοι και/ή κατά νόμο υπεύθυνοι θα εξετάσω τις αξιώσεις της ενάγουσας σχετικά με γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Οι γενικές αποζημιώσεις ως γνωστό στόχο έχουν να αποζημιώσουν το πρόσωπο που έχει υποστεί σωματικές βλάβες για τον πόνο και την ταλαιπωρία στα οποία υπέστη το πρόσωπο που τα έπαθε, αποζημιώσεις για τυχόν μόνιμα κατάλοιπα λαμβάνοντας υπόψη τυχόν ανάγκη μελλοντικής θεραπείας συμπεριλαμβανομένης και της πιθανότητας μελλοντικών χειρουργικών επεμβάσεων. Στην απόφαση Κωνσταντίνου v. Γεωργίου κ.α. Πολ.Εφ. 9309 ημερ. 28.11.97 τονίστηκε η ανάγκη φιλελευθεροποίησης των αποζημιώσεων όπως και το ότι ο ανθρώπινος πόνος και η δυσχέρεια πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευαισθησία. Στην υπόθεση Μιχαήλ v. Ιωάννου και Παρασκευαϊδης Λτδ, Πολ.Εφ. 9883 ημερ. 21.9.98 αναφέρθηκε ως ορθή η τάση που υπάρχει για σταθερή άνοδο του επιπέδου των αποζημιώσεων αναφέροντας όμως ότι οι αποζημιώσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν το όριο του κοινωνικά παραδεκτού. Τα ίδια αναφέρθηκαν και στην υπόθεση Μερακλή κ.α. v. Ταλιώτη, Πολ.Εφ. 9242 ημερ. 18.9.97 στην οποία αναφέρθηκε ότι η τάση για την ανοδική πορεία στο θέμα της χορήγησης αποζημιώσεων δεν θα πρέπει να είναι ανεξέλεγκτη και πρέπει να περιορίζεται μέσα στα σωστά πλαίσια της λογικής και δίκαιης για όλους τους διάδικους αποζημίωσης. Λαμβάνοντας υπόψη μου τις αρχές της νομολογίας ως ανωτέρω αναφέρονται και με βάση τα ιατρικά πιστοποιητικά που έχει προσκομίσει η ενάγουσα από τα οποία συνάγεται ότι της έγινε συρραφή τραύματος, της παρασχέθηκε άδεια ανάπαυσης 5 ημερών αλλά και με βάση την αναντίλεκτη της μαρτυρία σχετικά με τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη συνεπεία του τραυματισμού της αλλά και με δεδομένη την θέση σύμφωνα και με το Τεκμήριο 3 ότι θα υποστεί περαιτέρω θεραπεία για την αντιμετώπιση της ουλής στον γλουτό της θεωρώ ότι ένα ποσό της τάξης των €1.000 πέραν βέβαια του κονδυλίου των €1.200 που θα χρειαστεί για την θεραπεία με βλαστοκύτταρα, αποτελούν επαρκή αποζημίωση για την ενάγουσα. Σχετικά με το θέμα των ειδικών αποζημιώσεων αναφέρω ότι με βάση την πλούσια νομολογία οι αποζημιώσεις αυτές πρέπει να αξιώνονται ειδικά δηλαδή να εξειδικεύονται στα δικόγραφα και η απόδειξη τους κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Είναι καθήκον του διαδίκου που ισχυρίζεται την πρόκληση ζημιών να αποδείξει με καθαρή μαρτυρία τα κονδύλια που διεκδικεί ως ειδικές αποζημιώσεις. Παραπέμπω ενδεικτικά στις αποφάσεις Αντωνιάδη v. Σταύρου Πολ.Εφ.9336 ημερ. 29.5.98, Λοϊζου v. Μουρτζή Π.Ε. 1085 ημερ. 21.6.99, Παναγή v. Κακόψητου Π.Ε. 10619 και 10624 ημερ. 21.6.2001 και Κουμπαρή κ.α. v. Φούτρη Π.Ε. 10652 ημερ. 28.6.
4. Η ενάγουσα δεν έχει αποδείξει, όπως η νομολογία καθορίζει κανένα κονδύλι των ειδικών αποζημιώσεων που ζητά. ΄Ετσι κατά την άποψη μου δεν δικαιολογείται κανένα από τα ποσά που διεκδικεί και έτσι δεν της επιδικάζεται κανένα ποσό υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων. Η ενάγουσα διεκδικεί επίσης τιμωρητικές ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Έχοντας κατά νου τη νομολογία για το θέμα των αποζημιώσεων αυτών δηλαδή παραδειγματικών και/ή τιμωρητικών έχω την θέση ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι από τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο θα μπορούσε να επιδικάσει τέτοιου είδους αποζημιώσεις. Σύμφωνα με την νομολογία οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, αποσκοπούν στο να τιμωρήσουν τον εναγόμενο και να τον αποτρέψουν από παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον. Δεν αποσκοπούν στην αποκατάσταση του θύματος, όπως είναι οι συνήθεις αποζημιώσεις. Όμως, όπου οι περιστάσεις διάπραξης αστικού αδικήματος είναι τέτοιες, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να επιδικάσει επαυξημένες (aggravated) αποζημιώσεις αν διαπιστώσει βλάβη στα αισθήματα αξιοπρέπειας του ενάγοντα, βλ. Eliades v. Lyssarides