Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Libra Holidays Group Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 6639/06, 5/2/2013

(1)και την προσθήκη νέας παραγράφου

(1), το κείμενο της οποίας παρατίθεται στο αιτητικό, καθώς και την προσθήκη νέων παραγράφων αμέσως μετά την παράγραφο

(1), με την αρίθμηση (1Α), (1Β), (1Γ) και (1Δ), το κείμενο των οποίων επίσης παρατίθεται στο αιτητικό. Ζητούν, ακόμη, την αντικατάσταση της φράσης «οι Ενάγοντες» με τη φράση «η Δεύτερη Εταιρεία» σε όσα σημεία απαιτείται σε 15 παραγράφους της έκθεσης απαίτησης. Περαιτέρω, ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για να αντικατασταθούν οι ενάγοντες με την εταιρεία Hellenic Bank Public Company Ltd, στην οποία εκχωρήθηκαν όλα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εναγόντων καθώς και διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η διαδικασία της αγωγής συνεχιστεί μεταξύ της εν λόγω εταιρείας και του εναγομένου

1. Νομική βάση της αίτησης αποτελούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ. 2, Δ.12 θ.θ.1-5, Δ.25 θ.θ.1-2 και Δ.48 θ.θ.1-4 και 9, καθώς και οι έμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, ίδιας ημερομηνίας, του Σταύρου Χριστοδούλου, ο οποίος αναφέρει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες και προβαίνει στην ένορκη του δήλωση κατ' εντολή τους, γνωρίζοντας τα γεγονότα προσωπικά. Στην υπό κρίση αγωγή ενεργούσε εκ μέρους των εναγόντων, που μετονομάστηκαν κατόπιν ειδικού ψηφίσματος ημερομηνίας 8.7.2008 σε Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Λτδ. Τώρα ενεργεί εκ μέρους της εταιρείας Hellenic Bank Public Company Ltd, στην οποία εκχωρήθηκαν όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των εναγόντων (αντίγραφο σχετικού πιστοποιητικού του Εφόρου Εταιρειών επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1). Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 6.8.2008, που επικυρώθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.9.2008 στην αίτηση με αρ. 495/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η Hellenic Bank Public Company Ltd ανέλαβε όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού και το σύνολο της επιχείρησης ως διεξαγόταν από την Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Λτδ (αντίγραφο του διατάγματος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2). Μετά από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 14.11.2008 της γνωστοποίησης του Εφόρου Εταιρειών δυνάμει του Νόμου 64(Ι)/1997, όπως τροποποιήθηκε, που προνοεί για τη μεταβίβαση τραπεζικών εργασιών και εξασφαλίσεων και τη ρύθμιση συναφών θεμάτων, από τις 31.10.2008 έλαβε χώρα η υλοποίηση της εν λόγω συμφωνίας και έκτοτε όλη η επιχειρηματική δραστηριότητα και λειτουργία, περιλαμβανομένων όλων των δανείων και άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων που είχε δώσει σε πελάτες της η Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Λτδ πριν τις 31.10.2008 καθώς και τα ποσά που οφείλοντο από τους πελάτες της, οι εξασφαλίσεις που δόθηκαν από τους ίδιους ή τρίτα πρόσωπα και/ή όλα τα δικαιώματα σε οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία, εξασφαλίσεις οποιασδήποτε μορφής, συμβατικά και αγώγιμα ή οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα και γενικά όλα ανεξαίρετα τα περιουσιακά της στοιχεία μεταβιβάστηκαν και/ή εκχωρήθηκαν προς όφελος και/ή αναλήφθηκαν και/ή αποκτήθηκαν από τη Hellenic Bank Public Company Ltd. Στις 2.2.2010 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διάταγμα, με το οποίο δόθηκε στην Hellenic Bank Public Company Ltd άδεια για εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 21.5.2009 στην παρούσα αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 και
2. Η παρούσα τροποποίηση είναι απαραίτητη ώστε να συνεχιστεί η διαδικασία σε σχέση με τον εναγόμενο
3. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στο παρόν στάδιο και όχι ενωρίτερα καθότι στα πλαίσια συζήτησης με τον εναγόμενο 3 προς εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης διαφάνηκε ότι δεν θα επήρχετο εξώδικη διευθέτηση και δόθηκαν από τους ενάγοντες οδηγίες στους δικηγόρους τους να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση. Με τη θέση ότι δεν παραβλάπτονται τα δικαιώματα του εναγομένου 3 αν εγκριθεί η αίτηση και με την εισήγηση ότι η προαναφερθείσα αποκτώσα εταιρεία νομιμοποιείται να ζητά την έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων, ο ενόρκως δηλών ζητά όπως η αίτηση γίνει αποδεκτή. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του καθ' ου η αίτηση-εναγομένου 3 που καταχωρήθηκε στις 25.10.2012 και βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.12 θ.θ.1-3 και 10, Δ.25 θ.1 και Δ.48 θ.θ.1-4, καθώς και στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις αρχές της επιείκειας, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: · η παρούσα αγωγή έχει διαγραφεί και/ή έπρεπε να είχε διαγραφεί καθότι σύμφωνα με την Δ.12 θ.10 όταν ένα ζήτημα ή θέμα (cause or matter) παραμένει χωρίς λόγο χωρίς να προχωρήσει, το θέμα ή ζήτημα αυτό μετά τη λήξη ενός χρόνου πρέπει (shall) να διαγράφεται και η παρούσα υπόθεση παραμένει από τις 2.9.2008 χωρίς να προχωρήσει · η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση τεσσάρων ετών χωρίς να δίδεται επαρκής και/ή ικανοποιητικός λόγος για την καθυστέρηση, ενόσω ο προβαλλόμενος λόγος στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης δεν μπορεί να κριθεί ικανοποιητικός εφόσον, μεταξύ άλλων, η υπόθεση προχώρησε με την υφιστάμενη δομή διαδίκων και εγγράφων προτάσεων, ορίστηκε για ακρόαση δύο φορές και εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 · η υπό κρίση αίτηση είναι αντίθετη με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος εφόσον η σημειωθείσα καθυστέρηση από τις 2.9.2008 αποτελεί τροχοπέδη στη διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων του εναγομένου 3 εντός ευλόγου χρόνου και · η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθότι τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν είναι επαρκή για να δικαιολογήσουν την αιτούμενη τροποποίηση ως ορίζεται στη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας του εναγομένου 3, ο οποίος, σύμφωνα με συμβουλή του δικηγόρου του και εξ όσων γνωρίζει και πιστεύει, αναφέρει ότι με την υπό κρίση αίτηση στην πραγματικότητα επιδιώκεται η συνέχιση της δίκης με νέους ενάγοντες, που είναι διαφορετικό νομικό πρόσωπο, και όχι η τροποποίηση του ονόματος των εναγόντων με άλλο όνομα. Δεν δίδεται καμιά δικαιολογία ή εξήγηση για τη σημειωθείσα καθυστέρηση πέραν των τεσσάρων ετών εφόσον η επικύρωση από το Δικαστήριο της συμφωνίας που επικαλούνται οι αιτητές έγινε στις 2.9.
4. Έπρεπε έκτοτε οι ενάγοντες ή και η Hellenic Bank Public Company Ltd να προβούν στις σχετικές ενέργειες και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν παρατίθενται γεγονότα που να δικαιολογούν τις αιτούμενες τροποποιήσεις. Η παρούσα αγωγή έπρεπε να είχε διαγραφεί εφόσον παρήλθε ένα έτος χωρίς να προχωρήσει δεδομένου ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 2.9.2008 και δεν έγινε έκτοτε κανένα διάβημα εκτός από την αίτηση ημερομηνίας 8.2.2012, που τελικά αποσύρθηκε. Έχει παραβιαστεί το συνταγματικό του δικαίωμα δυνάμει του άρθρου 30.2 του Συντάγματος καθότι με τη σημειωθείσα καθυστέρηση οι ενάγοντες-αιτητές παρεμπόδισαν τη διάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων εντός ευλόγου χρόνου. Κατά την ακρόαση της αίτησης δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Οι συνήγοροι στις γραπτές τους αγορεύσεις με αναφορά στη σχετική νομολογία για το θέμα και αναπτύσσοντας τους ισχυρισμούς της κάθε πλευράς, υποστήριξαν τις θέσεις τους αντίστοιχα. Ως προς τις αρχές που διέπουν το επιτρεπτό ή μη του αιτήματος για τροποποίηση σύμφωνα με τη Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αυτές είναι πολύ καλά γνωστές. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση του κλητηρίου ή των εγγράφων προτάσεων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας είναι ευρύτατη. Όσο πιο έγκαιρα υποβάλλεται η σχετική αίτηση τόσο πιο εύκολα ασκείται η διακριτική ευχέρεια για αποδοχή της. Όπου η αίτηση γίνεται καλόπιστα, ακόμη και αν εντοπίζεται αμέλεια ή απροσεξία στο δικόγραφο και ανεξάρτητα από την καθυστέρηση υποβολής της αίτησης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την τροποποίηση, νοουμένου ότι ικανοποιηθεί ότι είναι αναγκαία για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων κι αυτή δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά εκτός από ταλαιπωρία, η οποία μπορεί να αποκατασταθεί με επιδίκαση εξόδων (βλ. μεταξύ άλλων Georghiou and another v. Pistolia

(1969)1 ΑΑΔ 613, Mahattou v. Viceroy Shipping Co. Ltd

(1979)1 ΑΑΔ 542, United Sea Transport Co. Ltd v. Zakou

(1980)1 ΑΑΔ 510, Ευριπίδου v. Καννάουρου

(1985)1 ΑΑΔ 24, Jack v. Philiappa Estates Ltd

(1988)1 ΑΑΔ 607, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.ά.

(1991)1 ΑΑΔ 934, Χρίστου v. Αζά

(1992)1 ΑΑΔ 704, SABA and Co. v. T.M.P. Agents

(1994)1 ΑΑΔ 426). Κάθε περίπτωση, φυσικά, πρέπει να εξετάζεται και αποφασίζεται με βάση τα δικά της γεγονότα (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. v. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.ά.

(2002)1 ΑΑΔ 237). Στην υπόθεση Χρίστου v. Αζά (πιο πάνω) λέχθηκε ότι η τροποποίηση των εγγράφων προτάσεων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου πρέπει να συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα

(2002)1 ΑΑΔ 223 και Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνέταιροι κ.α., Πολ. Έφ. Αρ. 79/2009, ημερομηνίας 4.5.2012). Βασική αρχή που διέπει την τροποποίηση είναι η κατά κανόνα έγκρισή της με ευκολία πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ενώ όταν έχει αρχίσει η εκδίκαση της υπόθεσης και οι διάδικοι προσφέρουν ενόρκως τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου η τροποποίηση δεν γίνεται με τόση ευκολία δεκτή. Είναι νομολογημένο ότι όταν η αναγκαιότητα της τροποποίησης ήταν έκδηλη από καιρό ή σαφώς φανερή αλλά δεν είχε ζητηθεί, η τροποποίηση δεν θα επιτραπεί όχι μόνο επειδή θα δημιουργήσει περισσότερη καθυστέρηση αλλά και λόγω του ότι οι διάδικοι οφείλουν να ετοιμάζουν τη δικογραφία τους με την απαραίτητη προσοχή και ενδελέχεια και να καταγράφουν από την αρχή τις συγκεκριμένες θέσεις τους, τις οποίες έπρεπε ή μπορούσαν με εύλογη επιμέλεια να γνωρίζουν ή ήταν γνωστές σε αυτούς. Όσο πιο καθυστερημένα γίνεται η αίτηση τόσο μεγαλύτερο είναι το βάρος του αιτητή που πρέπει να αποσείσει για να επιτραπεί η τροποποίηση. Όπως προκύπτει από τη νομολογία το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με μεγάλη φειδώ μετά την έναρξη της δίκης όταν πλέον το στάδιο υποβολής της αίτησης είναι πολύ καθυστερημένο έχοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης και τις επιπτώσεις που θα επιφέρει μια τέτοια καθυστερημένη αίτηση στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Φοινιώτης v. Greenmar Navigation

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 33, Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 ΑΑΔ 607). Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1956, στη σελίδα 456 όπου αναλύεται ο αντίστοιχος Αγγλικός Θεσμός Ο.28 r.1, αναφέρεται το εξής: «But the Court will not readily allow at the trial an amendment, the necessity for which was abundantly apparent months ago, and then not asked for (Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. p. 361)». Αχρείαστες ή άσχετες τροποποιήσεις, επίσης, δεν πρέπει να επιτρέπονται και το Δικαστήριο πάντοτε εξετάζει το ουσιώδες της προς εισαγωγή τροποποίησης. Χωρίς να αποφασίζεται η ουσία του θέματος ή να αξιολογούνται οι θέσεις των διαδίκων είναι πρόδηλο ότι η αιτούμενη τροποποίηση πρέπει να είναι σχετική με το επίδικο θέμα (βλ. Alexandra Rent a Car Ltd v. Νεάρχου

(1992)1 ΑΑΔ 111). Όπως προκύπτει από το φάκελο της παρούσας υπόθεσης, η αγωγή καταχωρήθηκε με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 12.10.

1. Με αυτήν οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον όλων των εναγομένων το ποσό των £198.787,47 δυνάμει γραμματίου και/ή δανείου και/ή γραπτής αναγνώρισης χρέους πλέον τόκους και έξοδα, καθώς και διάταγμα πώλησης μετοχών που είχαν ενεχυριαστεί προς όφελος τους από τους εναγομένους 3 και
2. Στις 2.11.2006 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης για τους εναγομένους 1 και 2 και στις 7.2.2007 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης για τον εναγόμενο
3. Η έκθεση υπεράσπισης εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 καταχωρήθηκε στις 22.3.
4. Με την υπεράσπιση του, που καταχωρήθηκε στις 18.6.2007, ο εναγόμενος 3 θεωρεί ότι η καταχώρηση της αγωγής είναι πρόωρη και η απαίτηση των εναγόντων θα μπορούσε να εξοφληθεί αν οι ενάγοντες πωλούσαν, ως είχαν υποχρέωση, τις ενεχυριασμένες μετοχές, ενόσω αποδέχεται ουσιαστικά την δημιουργία της οφειλής του προς τους ενάγοντες αλλά αρνείται το διεκδικούμενο ποσό. Απάντηση στην υπεράσπιση των εναγομένων 1 και 2 καταχωρήθηκε στις 8.5.2007 και απάντηση στην υπεράσπιση του εναγομένου 3 καταχωρήθηκε στις 23.1.
5. Το κλητήριο ένταλμα εξέπνευσε για τον εναγόμενο 4 χωρίς εν τέλει να ανανεωθεί. Η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 18.9.2008 κατόπιν αίτησης ορισμού και στη συνέχεια αναβάλλετο για οδηγίες και για ακρόαση κατά διαστήματα με βάση δηλώσεις των συνηγόρων που αφορούσαν κυρίως την εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης. Στις 21.5.2009 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και
6. Στις 2.2.2010 εκδόθηκε διάταγμα για εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον των εναγομένων 1 και 2, κατόπιν αίτησης των εναγόντων ημερομηνίας 22.1.
7. Στις 8.2.2012 καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης παρόμοια με την υπό κρίση αίτηση, η οποία αποσύρθηκε στις 16.5.2012 με δικαίωμα των εναγόντων να καταχωρήσουν νέα, ενόσω η αγωγή, αναφορικά με τον εναγόμενο 3, ορίζετο και παραμένει για οδηγίες εν όψει της καταχώρησης και εκκρεμοδικίας της υπό κρίση αίτησης. Εξετάζοντας με πολλή προσοχή τους ισχυρισμούς και τις θέσεις των διαδίκων όπως προβάλλουν από την υπό κρίση αίτηση, την ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν αντίστοιχα, υπό το φως των νομολογιακών αρχών και των εισηγήσεων των συνηγόρων και των δυο πλευρών, θεωρώ ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει, όπως θα επεξηγηθεί στη συνέχεια. Όπως προβάλλει από τα γεγονότα που συνοψίστηκαν πιο πάνω ως τα επικαλείται ο ενόρκως δηλών εκ μέρους των αιτητών, η ανάγκη για την αιτούμενη τροποποίηση προέκυψε συνεπεία της μεταβίβασης και ανάληψης όλης της επιχειρηματικής δραστηριότητας της Παγκυπριακής Χρηματοδοτήσεις Λτδ από την Hellenic Bank Public Company Ltd, από τις 31.10.
8. Όπως ήδη δε αναφέρθηκε οι αιτητές, με τα αιτητικά 3 και 4 της αίτησης, ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για να αντικατασταθούν οι ενάγοντες με την εταιρεία Hellenic Bank Public Company Ltd, στην οποία εκχωρήθηκαν όλα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εναγόντων καθώς και διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η διαδικασία της αγωγής συνεχιστεί μεταξύ της εν λόγω εταιρείας και του εναγομένου
9. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου ΛΤΔ ν. Χρίστου Χαρίδη, Πολ. Έφ. Αρ. 50/2010, ημερομηνίας 11.5.2011, όπου εξετάστηκε παρόμοιο θέμα με αυτό της παρούσας αίτησης, λέχθηκε ότι σε περίπτωση εκχώρησης δικαιωμάτων ή μεταβίβασης τίτλου εκκρεμούσας αγωγής, σύμφωνα με την Δ.12 θ. 3 η αγωγή μπορεί να συνεχισθεί από το πρόσωπο το οποίο απέκτησε τον τίτλο ή το δικαίωμα, σχετική δε αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς δικονομικής τάξης, ενώ σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 θ. 8

(1)(ρ) η αίτηση για άδεια συνέχισης διαδικασίας μεταξύ υφιστάμενου και νέου διάδικου μπορεί να γίνει και μονομερώς (ex parte). Κρίθηκε, επίσης, ότι το Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να εγκρίνει την επελθούσα αλλαγή με υποκατάσταση του ονόματος του ενός διαδίκου από άλλο, είτε ζητείται υποκατάσταση είτε τροποποίηση ή και τα δύο, στη βάση τόσο της Δ.12 όσο και της Δ.

1. Με την παραχώρηση της θεραπείας τροποποίησης του ονόματος του διαδίκου εγκρίνεται η υποκατάσταση του και παρέχεται συνακόλουθα και η άδεια για συνέχιση της διαδικασίας από τον ίδιο, την οποία και δικαιούται. Στην παρούσα υπόθεση τόσο η Δ.12 όσο και η Δ.25 περιλαμβάνονται στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης ενόσω στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει επεξηγείται με σαφήνεια η επελθούσα μεταβίβαση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των αρχικά εναγόντων της αγωγής στην Hellenic Bank Public Company Ltd και στην ως εκ τούτου αναγκαιότητα υποκατάστασης των υφιστάμενων εναγόντων από τους νέους, που δικαιωματικά μπορούν να συνεχίσουν την αρξάμενη διαδικασία. Αποτελεί θέση του εναγομένου 3 και εισήγηση του συνηγόρου του ότι κατ' εφαρμογή της Δ.12 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, εφόσον παρήλθε ένας χρόνος από τις 2.9.2008 χωρίς να έχουν γίνει διαβήματα συνέχισης της διαδικασίας εν όψει της προαναφερθείσας μεταβίβασης περιουσίας, η αγωγή θεωρείται εγκαταλειφθείσα και ότι έχει διαγραφεί. Παρατηρώ εν προκειμένω ότι η εν λόγω Διαταγή δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης. Αφενός δεν πρόκειται για αγωγή η οποία παρέμεινε στο βιβλίο αγωγών σημειωμένη ως εγκαταλειφθείσα για ένα χρόνο δεδομένου ότι δεν προηγήθηκε η διαδικασία που προνοείται στον θ.9 της Δ.
2. Ούτε και υποβλήθηκε αίτηση διαγραφής της στη βάση του ότι παρέμεινε χωρίς λόγο χωρίς να προχωρήσει (βλ. Grain Millers and Traders Ltd v. The Mayor, Deputy Mayor, Councillors and Townsmen of Limassol

(1971)1 CLR 330). Όπως διαφαίνεται από τον φάκελο της υπόθεσης και έχει ήδη καταγραφεί πιο πάνω, η παρούσα αγωγή μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 18.9.2008, κατόπιν αίτησης ορισμού. Έκτοτε, σε σχέση με τους εναγομένους 1, 2 και 3 η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 31.10.2008, 11.12.2008, 15.1.2009 και 17.2.2009, στη συνέχεια ορίστηκε για ακρόαση στις 4.5.2009 και για οδηγίες στις 21.5.2009, οπότε εφόσον εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2, ορίστηκε για ακρόαση μόνο για τον εναγόμενο 3 στις 20.11.

1. Από τότε και μέχρι και την καταχώρηση της πρώτης αίτησης τροποποίησης ημερομηνίας 8.2.2012 η αγωγή ορίστηκε για τον εναγόμενο 3 για ακρόαση τρεις φορές μέχρι το Μάρτιο του 2012, κατά τις οποίες αναβάλλετο για σκοπούς εξώδικης διευθέτησης, έχοντας οριστεί ενδιάμεσα για οδηγίες για τον ίδιο λόγο περί τις έξι φορές. Μετά την απόσυρση της πρώτης αίτησης τροποποίησης με δικαίωμα των εναγόντων να καταχωρήσουν νέα αίτηση, αλλά και ενόσω εκκρεμούσε η αίτηση αυτή, δηλώθηκε στο Δικαστήριο ότι υπήρχε ενδεχόμενο εξώδικης ολικής διευθέτησης της αγωγής. Ακολούθως και μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης η αγωγή ορίζετο για οδηγίες λόγω του ενδεχομένου εξώδικης διευθέτησης. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παραμένουσα χωρίς λόγο χωρίς να προχωρήσει ώστε να ευσταθεί η εισήγηση ότι θα έπρεπε να θεωρηθεί διαγραφείσα σύμφωνα με τη Δ.12 θ.10, ακόμη και αν δεν απαιτείτο να υποβληθεί αίτηση διαγραφής της. Ως προς τον χρόνο καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης, το καταγραφέν πιο πάνω ιστορικό της πορείας της αγωγής επιβεβαιώνει τη θέση των αιτητών ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης σε σχέση με τον χρόνο μεταβίβασης της περιουσίας στην Hellenic Bank Public Company Ltd, δηλαδή από τις 31.10.2008, οφείλεται στο γεγονός ότι εγίνοντο προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση της αγωγής σε σχέση με τον εναγόμενο
2. Στην προκείμενη υπόθεση δεν πρόκειται περί παράλειψης παράθεσης ουσιωδών γεγονότων στην αρχικά καταχωρηθείσα έκθεση απαίτησης. Το γεγονός που επέβαλε το αίτημα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης προέκυψε μετά την καταχώρηση της αγωγής και η αναγκαιότητα αλλαγής του τίτλου της αγωγής και των αιτουμένων τροποποιήσεων της έκθεσης απαίτησης με την προσθήκη των γεγονότων βάσει των οποίων νομιμοποιείται η Hellenic Bank Public Company Ltd να συνεχίσει να διεκδικεί έναντι του εναγομένου 3 την προγενέστερη απαίτηση των εναγόντων, δημιουργήθηκε συνεπεία της μεταβίβασης των δικαιωμάτων των εναγόντων, ως προελέχθη. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης είναι πρόδηλη αλλά αιτιολογείται πλήρως λόγω των προσπαθειών εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης μεταξύ των εναγόντων και του εναγομένου 3, ως διαφαίνεται και στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Ακόμη δε και αν εθεωρείτο ότι είναι αναιτιολόγητη, δεν οφείλεται σε κακοπιστία των αιτητών ούτε και τέθηκε εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση τέτοιο θέμα. Δεν μπορεί άλλωστε να θεωρηθεί ότι αν επιτραπεί η τροποποίηση θα προκληθεί ζημιά στον καθ' ου η αίτηση, ενόψει του σταδίου που βρίσκεται η υπόθεση και της προαναφερθείσας συμπεριφοράς του ιδίου που αφορά τις προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης, ενόσω η οποιαδήποτε βλάβη του μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. Συνεπώς δεν θα πρέπει οι αιτητές να στερηθούν του δικαιώματος να προβάλουν ουσιώδεις ισχυρισμούς για την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως επιδιώκουν με την υπό κρίση αίτηση. Η τροποποίηση ζητείται πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας οπότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η δίκη εκτροχιάζεται αν αυτή επιτραπεί και είναι αναγκαία εφόσον με αυτή θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη και σχετικά με τα επίδικα θέματα γεγονότα ώστε να επιλυθεί η όλη διαφορά των διαδίκων. Η παρούσα υπόθεση σαφώς διαφοροποιείται από την υπόθεση Χατζηλαμπρή ν. Πετεινού

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1022, στην οποία επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου ο συνήγορος του εναγομένου 3 καθότι τα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά της παρούσας. Όπως τονίστηκε στην απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1005, το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στις αιτήσεις τροποποίησης είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης και τελικά ο κρίσιμος παράγων, από τους παράγοντες στους οποίους το Δικαστήριο βασίζει την απόφαση του, είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Όπως λέχθηκε στην απόφαση αυτή, όταν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα θέματα τα οποία εγείρει (βλ. και Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου ΛΤΔ ν. Χρίστου Χαρίδη (πιο πάνω)). Απόρριψη της αίτησης υπό τα συγκεκριμένα δεδομένα θα ισοδυναμούσε με άρνηση να ακουστούν οι ενάγοντες κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Θεωρώ ότι, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, δεν θα πρέπει να στερηθούν οι ενάγοντες του δικαιώματος να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους ενώπιον του Δικαστηρίου, δεδομένου μάλιστα ότι με την προτεινόμενη τροποποίηση θα αποτελέσει διάδικο μέρος της διαδικασίας πρόσωπο που σχετίζεται άμεσα με αυτή (βλ. Σοφιανού ν. Minas Makris Developers Ltd κ.α., Πολ. Έφ. Αρ. 378/2008, ημερομηνίας 23.9.2011). Βέβαια η ουσία και ειδικότερα το βάσιμο των ισχυρισμών, που εξειδικεύουν τη θέση των αιτητών, δεν μπορούν να εξεταστούν σ' αυτό το στάδιο και επισημαίνεται ότι οι ενάγοντες έχουν το βάρος να αποδείξουν τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς τους. Αναφορικά με την εισήγηση του συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση ότι ο ενόρκως δηλών που είναι δικηγόρος κακώς ορκίζεται θα πρέπει να λεχθεί ότι στην πρόσφατη απόφαση Rybolovlev κ.α. v. Rybolovleva

(2010)1(A) AAΔ.82, όπου έγινε ανασκόπηση της σχετικής νομολογίας λέχθηκε ότι «.μία ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc Chic Ltd

(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou

(1987)1CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου

(1991)1 ΑΑΔ 1036).». Στην παρούσα υπόθεση είναι εμφανές ότι ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε γεγονότα που γνωρίζει υπό την ιδιότητα του ως δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες και σχετίζονται με νομικές διαδικασίες, οι οποίες ήταν εν γνώσει του. Υπό τα δεδομένα της υπόθεσης δεν διαφαίνεται οτιδήποτε το μεμπτό ώστε να τίθεται θέμα αποκλεισμού της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, λαμβανομένου υπόψη ότι ο ενόρκως δηλών δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως δικηγόρος εκ μέρους των αιτητών στην παρούσα αίτηση. Κρίνεται κατ' επέκταση ότι η αίτηση είναι επιτρεπτή και εγκρίνεται ως προς την αιτούμενη τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και της έκθεσης απαίτησης ως οι παράγραφοι 1 και 2 της αίτησης, ενόψει της αντίληψης ότι δεν θα προκληθεί αδικία στον καθ' ου η αίτηση και αυτός ικανοποιείται στο στάδιο αυτό με την καταβολή των εξόδων. Δίδονται συνεπώς οδηγίες όπως τροποποιημένη έκθεση απαίτησης καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος, να ακολουθήσει εντός 10 ημερών η καταχώρηση της τροποποιημένης υπεράσπισης του εναγομένου 3 και στη συνέχεια εντός 7 ημερών η καταχώρηση της τροποποιημένης απάντησης στην υπεράσπιση. Εκδίδονται περαιτέρω διατάγματα ως οι παράγραφοι 3 και 4 της αίτησης. Τα έξοδα, που περιλαμβάνουν τόσο τα έξοδα της αίτησης καθ' ολοκληρίαν όσο και όσα καθίστανται αναγκαία λόγω της τροποποίησης, επιδικάζονται εναντίον των αιτητών-εναγόντων και υπέρ του καθ' ου η αίτηση-εναγομένου 3 και θα καταβληθούν στο τέλος της υπόθεσης, αφού υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ........... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο