EULER TRADING LIMITED, HE 118661 κ.α. ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 10945/10, 27/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 10945/10 EULER TRADING LIMITED, HE 118661 TREBELEX HOLDINGS LIMITED, HE 118660 Ενάγοντες και ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΟΣ, α.δ.τ. 595201 ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΠΑΠΑΜΕΘΟΔΙΟΥ, α.δ.τ. 686768 Εναγόμενοι ____________________ Αίτηση Εναγομένου 1 ημερ.7.11.12 για τροποποίηση 27 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1-αιτητή: κα Προδρόμου Για Ενάγοντες-Καθ'ων η αίτηση: κ. Κούμας. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Εναγόμενος 1 (στο εξής ο αιτητής) στοχεύει στην τροποποίηση της ειδοποίησης ένστασης του ημερ. 12.9.11 που καταχώρησε στην αίτηση των Εναγόντων (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση) ημερ. 25.5.11 για έκδοση εντάλματος δέσμευσης. Η αίτηση, - η οποία βασίζεται στη Δ.25 και Δ.48 θ.1, 2, 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ρέβης Προδρόμου ημερ. 7.11.12, - προσέκρουσε σε ένσταση των καθ' ων η αίτηση ημερ. 17.12.12 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Μιχάλη Γ. Λοΐζου ημερ. 17.12.
- Όπως διατείνεται ο αιτητής, η ένσταση του ημερ. 12.9.11 καταχωρήθηκε από τους προηγούμενους δικηγόρους του, ενώ ο δικηγόρος του κ. Αιμίλιος Μίτσιγκας ανέλαβε την εκπροσώπηση του στις 22.9.
- Ο κ. Μίτσιγκας, κατά την ετοιμασία της ακρόασης της αίτησης ημερ. 25.5.11 για έκδοση εντάλματος δέσμευσης, η οποία είχε οριστεί για ακρόαση στις 17.10.12, αντιλήφθηκε ότι ορισμένα νομικά ζητήματα που επιθυμεί να εγείρει δεν καλύπτονται ή δεν διευκρινίζονται από τους λόγους ένστασης, με αποτέλεσμα να υπάρχει ανάγκη τροποποίησης των λόγων ένστασης. Ισχυρίζεται ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δεν μεταβάλλουν το πραγματικό πλαίσιο της δίκης της αίτησης ημερ. 25.5.11 και δεν επιφέρουν οποιαδήποτε ζημιά στα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Αντίθετα, οι εν λόγω τροποποιήσεις θα δώσουν πλήρη εικόνα των νομικών σημείων που ο αιτητής σκοπεύει να εγείρει κατά την αγόρευση του. Η έγκριση του αιτήματος είναι αναγκαία ώστε να μπορέσει να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς που επιθυμεί κατά την ακρόαση της αίτησης ημερ. 25.5.11, με την οποία ζητείται η τιμωρία του με φυλάκιση. Η έγκριση του αιτήματος δεν θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης ημερ. 25.5.
- Οι καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους εγείρουν 17 λόγους, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής εννέα: Ο αιτητής στερείται ικανότητας δικονομικής παράστασης (locus standi) να καταχωρεί και δεν δικαιούται να εμφανίζεται στην παρούσα αίτηση, αφού τελεί σε ανυπακοή Διατάγματος Δικαστηρίου. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν είναι αναγκαίες και απαραίτητες προς τον σκοπό καθορισμού και επίλυσης των πραγματικών ζητημάτων που αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων. Η παρούσα αίτηση γίνεται καταχρηστικά, επιπόλαια, απαράδεκτα και κακόπιστα με μόνο σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αίτησης ημερ. 25.5.
- Η αίτηση είναι υπερβολικά και αδικαιολόγητα καθυστερημένη και ο αιτητής δεν δικαιολογεί με έγκυρο λόγο την καθυστέρηση. Οι λόγοι ένστασης που ο αιτητής προσπαθεί να εισάξει, αποτελούν ισχυρισμούς που εύλογα και εύκολα μπορούσαν να εντοπιστούν και να συμπεριληφθούν στην ένσταση ημερ. 12.9.
- Με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η αντικατάσταση της πραγματικής και νομικής βάσης της ένστασης με τρόπο ώστε να διευρύνονται τα πραγματικά και νομικά πλαίσια της δίκης, με αποτέλεσμα να επαναπροσδιορίζονται τα επίδικα θέματα και η ένσταση να τοποθετείται σε διαφορετική πραγματική και νομική βάση από αυτή που τέθηκε μέχρι σήμερα. Επιζητείται έτσι η προβολή καινούριας γραμμής υπεράσπισης, χωρίς να αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε λόγος για την μη συμπερίληψη τους κατά το ορθό στάδιο της διαδικασίας. Η αίτηση είναι παράτυπη και νομικά αβάσιμη αφού ελλείπει το δικαιοδοτικό υπόβαθρο που να δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την τροποποίηση της ένστασης ημερ. 12.9.
- Με την παρούσα αίτηση γίνεται προσπάθεια να διορθωθεί η ανεπάρκεια και τα κενά της ένστασης ημερ. 12.9.
- Τυχόν έγκριση του αιτούμενου Διατάγματος θα προκαλέσει αδικία στους καθ' ων η αίτηση και η ζημιά που θα προκληθεί σ' αυτούς, δεν μπορεί να αποζημιωθεί με επιδίκαση εξόδων. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και παραβιάζει τη Δ.
- Όπως διατείνονται οι καθ' ων η αίτηση, η παρούσα αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αίτησης ημερ. 25.5.
- Αφού αναφέρθηκαν στο ιστορικό της διαδικασίας, όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, ισχυρίστηκαν ότι στις 8.6.12 που η εν λόγω αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, ο αιτητής παραπλανώντας το Δικαστήριο ζήτησε αναβολή της ακρόασης με σκοπό τη συμμόρφωση του προς το Διάταγμα ημερ. 2.3.
- Αναγνωρίζοντας την υποχρέωση του προς τους καθ' ων η αίτηση, έκδοσε προς αυτούς πέντε επιταγές ημερ. 5.8.12, 20.8.12, 14.8.12, 10.7.12 και 30.9.12 (τεκμ. Α-Ε), οι οποίες όμως επιστράφηκαν ατίμητες. Αφού μεσολάβησε η αλλαγή δικηγόρου του αιτητή στις 26.9.12, κακόπιστα καταχώρησε την παρούσα αίτηση με σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της αίτησης ημερ. 25.5.
- Περαιτέρω, οι καθ' ων η αίτηση επαναλαμβάνουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους, όλους τους λόγους ένστασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, στο στάδιο των αγορεύσεων προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης. Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1998)1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers
(1997)1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου
(2002)1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής
(2002)1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως. Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα. Το πρώτο ζήτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο η Δ.25 επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση, εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση, έχοντας κατά νου ότι εκείνο που επιζητείται είναι η τροποποίηση των λόγων ένστασης ως και η νομική βάση της ένστασης που καταχωρήθηκε σε αίτηση παρακοής. Από το λεκτικό της Δ.25 προκύπτει ότι αυτή εφαρμόζεται σε τροποποιήσεις δικογράφων. Ωστόσο, έχω την άποψη ότι αυτή εφαρμόζεται κατ' αναλογία και σε πρωτογενείς αιτήσεις, αντλώντας καθοδήγηση από την απόφαση Ι. Παπαδόπουλος ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ., 1716, στην οποία αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι υπήρχε δυνατότητα τροποποίησης της αίτησης για έκδοση Διατάγματος Παραλαβής σε σχέση με την περιουσία προσώπου. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η παρούσα αίτηση αφορά την τροποποίηση του σώματος της ένστασης η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια αίτησης παρακοής. Το παρόν Δικαστήριο σε προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του, ημερ. 30.3.12, επεσήμανε το γεγονός ότι η αίτηση για παρακοή διατάγματος δεν αποτελεί αίτηση ενδιάμεσης φύσεως αλλά προσλαμβάνει τον χαρακτήρα κατηγορίας και παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας και τον μανδύα της Πολιτικής Δικαιοδοσίας που την περιβάλλει, το αίτημα αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη γι' αυτό και απαιτείται η απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Κώστα ν. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ. 269 και Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309. Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, κρίνω ότι η Δ.25 μπορεί κατ' αναλογία να εφαρμοστεί και στην παρούσα διαδικασία Παρακοής Διατάγματος και κατά συνέπεια ο αιτητής έχει το δικαίωμα, με βάση τις πρόνοιες της, να αιτείται την τροποποίηση της ένστασης του. Έγινε εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση ότι ο αιτητής στερείται ικανότητας δικονομικής παράστασης (locus standi) να καταχωρεί και εμφανίζεται στην παρούσα αίτηση. Και τούτο γιατί (α) ο αιτητής δεν είναι ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση ημερ. 12.9.11 που συνοδεύει την ένσταση του ιδίας ημερομηνίας και (β) τελεί σε ανυπακοή Διατάγματος και έτσι κωλύεται να εμφανίζεται στην παρούσα αίτηση και δεν πρέπει να του επιτραπεί να ακουστεί. Σχετική είναι η υπόθεση Antonis Mouzouris and another v. Xylophaghou Plantation Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, στην οποία αποφασίστηκε ότι ισχύει στην Κύπρο η αρχή ότι ο διάδικος που τελεί σε ανυπακοή προγενέστερης απόφασης του Δικαστηρίου στην ίδια υπόθεση δεν μπορεί να επικαλεσθεί τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, αν πρώτα δεν συμμορφωθεί (βλ. Theofylactos Mavrommatis and others v. Cyprus Hotels Co Ltd
(1967)1 C.L.R. 266), όμως το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει στον διάδικο που παρακούει, να εμφανιστεί στη διαδικασία και δικαιολογείται ο αποκλεισμός του μόνο όπου η παρακοή στην εκδοθείσα διαταγή του Δικαστηρίου συνιστά κώλυμα στην απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Όλγα Μαυρομμάτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
(1990)3(Στ) Α.Α.Δ. 4244). Η πιο πάνω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Ο αιτητής αντιμετωπίζει διαδικασία παρακοής Διατάγματος και ακόμα δεν έχει αποφασιστεί από το Δικαστήριο ότι βρίσκεται σε παρακοή Διατάγματος. Ό,τι επιζητεί με την παρούσα αίτηση, είναι η παρουσίαση της υπεράσπισης του στην αίτηση Παρακοής, με τη μορφή ένστασης. Αποδοχή της εν λόγω εισήγησης, θα αποστερούσε ουσιαστικά τον αιτητή από το δικαίωμα του να εμφανιστεί και υπερασπιστεί τον εαυτό του σε διαδικασία παρακοής εναντίον του. Το γεγονός ότι η αρχική ένσταση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου του αιτητή, δεν μπορεί να κριθεί ως κώλυμα για αυτόν να προβεί σε καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ως εκ τούτου, η εισήγηση δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Έγινε περαιτέρω εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση ότι η αίτηση είναι έκδηλα αντικανονική, καταχρηστική και λανθασμένη διότι οι λόγοι ένστασης τους οποίους ο αιτητής προσπαθεί να εισάξει, δεν υποστηρίζονται από την αρχική ένορκη δήλωση ημερ. 12.9.11 που συνοδεύει την ένσταση του ιδίας ημερομηνίας. Επομένως τυχόν έγκριση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα οι λόγοι ένστασης και η νομική βάση που θα προστεθούν, να μην υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση ημερ. 12.9.11 που συνοδεύει την ήδη καταχωρηθείσα ένσταση. Ούτε αυτή η εισήγηση με βρίσκει σύμφωνη. Το κατά πόσο οι αιτούμενες τροποποιήσεις στο σώμα της ένστασης θα έπρεπε να υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση ημερ. 12.9.11 που συνοδεύει την αρχική ένσταση και ειδικότερα κατά πόσο η φύση τους απαιτεί κάτι τέτοιο, αποτελεί θέμα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο - σε περίπτωση έγκρισης του αιτούμενου διατάγματος - στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης παρακοής και όχι στα πλαίσια της παρούσης αίτησης. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης, διεξήλθα με προσοχή την ένσταση του αιτητή ημερ. 12.9.11 και κατέληξα ότι, η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία. Και τούτο γιατί, με αυτήν ο αιτητής επιθυμεί να προσθέσει λόγους ένστασης στο σώμα της αρχικής ένστασης του ημερ. 12.9.11 ως και στη νομική βάση αυτής, προκειμένου να καθορίσει και διασαφηνίσει τα νομικά σημεία που έχει πρόθεση να επικαλεσθεί στο Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης παρακοής εναντίον του. Διαφωνώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση ότι, με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιχειρείται η αντικατάσταση της πραγματικής και νομικής βάσης της ένστασης και επαναπροσδιορίζονται τα επίδικα θέματα. Ό,τι επιχειρείται είναι η εισαγωγή λόγων ένστασης που σχετίζονται με θέματα που ο αιτητής επιθυμεί να προβάλει ως υπεράσπιση του στην αίτηση παρακοής εναντίον του και σχετίζονται άμεσα με την φύση του Διατάγματος, του οποίου αντιμετωπίζει την κατηγορία της παρακοής. Ο αιτητής αιτιολογεί τη μη συμπερίληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων στους λόγους ένστασης του, επικαλούμενος την αλλαγή του δικηγόρου που τον εκπροσωπούσε στην παρούσα διαδικασία, η οποία έγινε στις 22.9.12 ως και το γεγονός ότι ο νέος δικηγόρος του κατά την ετοιμασία της ακρόασης της αίτησης παρακοής αντιλήφθηκε ότι τα νομικά ζητήματα που αφορούν οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν καλύπτονται από τους υφιστάμενους λόγους ένστασης, παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και γίνονται αποδεκτοί, τονίζοντας τη σύγχρονη τάση έγκρισης τέτοιων αιτημάτων, έστω και στις περιπτώσεις αμέλειας ή λάθους ή καθυστέρησης. Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, δεν αποδέχομαι και απορρίπτω την εισήγηση των καθ' ων η αίτηση ότι η παρούσα αίτηση έγινε καταχρηστικά και κακόπιστα με μόνο σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της αίτησης παρακοής. Σ' ότι αφορά το θέμα της καθυστέρησης που παρατηρείται από την καταχώρηση της ένστασης στις 12.9.11 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 7.11.12, επισημαίνεται ότι ο αιτητής δικαιολόγησε την παρέλευση του πιο πάνω χρόνου με την αλλαγή του δικηγόρου του που έγινε στις 22.9.12 και τόνισε ότι η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε στις 7.11.12, δηλ. μετά παρέλευση 46 ημερών και 20 ημέρες πριν την ακρόαση της αίτησης παρακοής που ήταν ορισμένη στις 27.11.12. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν υπήρξε υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, η οποία είναι, εν πάση περιπτώσει, δικαιολογημένη και δεν θα πρέπει να οδηγήσει από μόνη της σε απόρριψη της αίτησης. Και τούτο, έχοντας υπόψη αυτό που τονίστηκε πιο πάνω, ότι δηλ. η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρείται καθυστέρηση και κατά κανόνα επιτρέπονται, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στην άλλη πλευρά η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα. Κατ' επέκταση, καταλήγω ότι η τροποποίηση θα πρέπει να εγκριθεί. Η πλευρά των καθ' ων η αίτηση μπορεί να αποζημιωθεί με επιδίκαση εξόδων προς όφελος τους, εφόσον είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας, δηλ. προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία της αίτησης παρακοής, αυτοί δεν επηρεάζονται δυσμενώς και με οποιοδήποτε τρόπο που δεν αποκαθίσταται με έξοδα. Για όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο: Εκδίδεται Διάταγμα τροποποίησης της Ένστασης ημερ. 12.9.11 ως η αίτηση. Ο αιτητής να καταχωρήσει τροποποιημένη ένσταση εντός 20 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι σε βάρος του αιτητή και προς όφελος των καθ' ων η αίτηση, τα οποία, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας παρακοής. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο