ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή αρ.: 5191/2010, 28/3/2013

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943) τα εξής: Ο ενάγων-καθ'ου η αίτηση («ο καθ'ου η αίτηση») προσέφυγε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων («το Ε.Δ.Α.Δ.») εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας παραπονούμενος για τις συνθήκες κράτησής του σε κελί απομόνωσης σε φυλακές της Δημοκρατίας για περίοδο σαράντα-επτά

(47)ημερών, από τις 21.9.2003 έως και τις 7.11.

1. Πρόκειται για τη αίτηση αρ. 24407/2004 Ονουφρίου ν. Κύπρου. Με απόφασή του ημερ. 7.1.2010 το Ε.Δ.Α.Δ απεφάνθηκε υπέρ του καθ'ου η αίτηση κρίνοντας πως στην περίπτωση του υπήρξε, πράγματι, παραβίαση των Άρθρων 3, 8 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών («η Σύμβαση»). Επικαλούμενος τα ευρήματα του Ε.Δ.Α.Δ. για τα κρίσιμα γεγονότα και επικαλούμενος τις διαπιστωθείσες, από το Ε.Δ.Α.Δ., παραβιάσεις των συγκεκριμένων ανθρώπινων δικαιωμάτων του, ο καθ'ου η αίτηση προσέφυγε στον παρόν Δικαστήριο και διεκδίκησε γενικές, παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Μετά από ακρόαση, εξεδόθηκε, στις 27.9.2012, τελική απόφαση δια της οποίας η αγωγή κρίθηκε ως επιτυχούσα και επεδικάσθηκαν υπέρ του καθ'ου η αίτηση και εναντίον των εναγομένων-αιτητών («οι αιτητές») αποζημιώσεις, τόκοι και έξοδα. Εναντίον της απόφασης ημερ. 27.9.2012 κατεχωρίστηκε η πολιτική έφεση αρ. 463/
2. Στις 7.12.2012 και επικαλούμενος την παράλειψη των καθ'ων η αίτηση να του καταβάλουν τα επιδικασθέντα, ως ανωτέρω, ποσά ο καθ'ου η αίτηση κατεχώρισε αίτηση για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. Η αίτηση αυτή εκκρεμεί. Παρεβλήθηκε η καταχώριση, στις 14.12.2012, της υπό συζήτησιν αίτησης («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 27.9.2012 μέχρι την εκδίκαση της πολιτικής εφεση αρ. 463/
3. Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, την Δ.35 θ.18 και τη Δ.48 θ.8

(1)(ee) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Ναυσικάς Πίροκκα, Βοηθού Γραμματειακής Λειτουργού στο Τμήμα Αγωγών της Νομικής Υπηρεσίας, ημερ. 14.12.

1. Είναι χρήσιμο να παρατεθεί ολόκληρο το ουσιαστικό κείμενο της δήλωσης αυτής: «........
2. Είμαι Βοηθός Γραμματειακός Λειτουργός στο Τμήμα Αγωγών της Νομικής Υπηρεσίας, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είμαι εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση.
3. Στις 27/9/2012 εκδόθηκε απόφαση στην πιο πάνω αγωγή.
4. Στις 7/11/2012 ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας καταχώρησε την Πολιτική Έφεση 463/2012 ... στην πιο πάνω αγωγή και όπως με συμβουλεύει ο Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας που χειρίζεται την υπόθεση έχει καλή υπόθεση για επιτυχία της πιο πάνω έφεσης.
5. Πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης διότι αν εκτελεστεί η απόφαση δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη έστω και αν πετύχει η έφεση. Έτσι ο Εναγόμενος-Αιτητής θα ζημιωθεί και θα παρεμποδιστεί ουσιαστικά η ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
6. Ο Ενάγοντας ο οποίος τελεί υπό κράτηση για σοβαρά ποινικά αδικήματα δεν θα υποστεί καμία ζημιά από την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος...». Ο καθ'ου η αίτηση ενίσταται. Στις 4.2.2013 κατεχώρισε γραπτή ένσταση διά της οποίας ισχυρίζεται πως η αίτηση είναι επί της ουσίας αβάσιμη και καταχρηστική. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του δικηγόρου Ελευθέριου Κονναρή ημερ. 30.1.
7. Ο μάρτυρας του καθ'ου η αίτηση ισχυρίζεται και τα εξής: «..
8. Επιπλέον είναι γνωστόν ότι οι Αιτητές έχουν πραγματική αδυναμία να καταβάλουν τις υποχρεώσεις τους εξ ου και προβαίνουν καταχρηστικώς στην παρούσα αίτηση.
9. Ως προς την απαίτηση ο Ενάγων να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας του αναφέρω τα κάτωθι τα οποία προκύπτουν και από το φάκελο της υπόθεσης: α) Ο Ενάγων είναι ηλικίας 62-63 ετών. Ως είναι γνωστόν από το Δικαστήριο σας το οποίο δύναται να λάβει δικαστική γνώση, οι Εφέσεις χρειάζονται 3-4 χρόνια τουλάχιστον για να περατωθούν, άρα ο Ενάγων θα μπορεί σε ενδεχόμενη αποτυχία της έφεσης να απολαύσει την αποζημίωση που του επεδίκασε το Δικαστήριο στην ηλικία των 67 ετών περίπου. β) Τα ανωτέρω σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η παραβίαση των δικαιωμάτων του προέκυψε το 2003 όταν ο Ενάγων ήταν 53 ετών περίπου δεν νομίζω ότι θα συνιστούσε «απόλαυση» η ικανοποίηση του μετά πάροδο 14 ετών περίπου. γ) Η επιμονή των Εναγομένων κατά τη δίκη ότι δεν έπραξαν κάτι επιλήψιμο και κατά συνέπεια αμφισβήτητο ενώπιον Δικαστηρίου η απόφαση και τα ευρήματα ενός Διεθνούς Δικαστηρίου από ένα απλό Κύπριο δημόσιο υπάλληλο, επιβεβαιώνει τόσον το καταχρηστικό της αίτησης των Εναγομένων αλλά επίσης και το σκοπό ουσιαστικά της στέρησης από τον Ενάγοντα να απολαύσει τις επιδικασθήσες αποζημιώσεις σε ηλικία κατά την οποία έχει τη δυνατότητα να το πράξη. 7· Πιστεύω εκ των ανωτέρω ότι είναι δίκαιο και εύλογον όπως απορριφθεί η αίτηση των Εναγομένων με έξοδα εναντίον τους και υπέρ του Ενάγοντα.
10. Ορκίζομαι τα ανωτέρω εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω ως αληθή.» Παρά το γεγονός πως η υπό συζήτησιν αίτηση είναι μεταγενέστερη της αίτησης ημερ. 7.12.2012 για την έκδοση εντάλματος εις χείρας τρίτου, προεκρίθηκε η εκδίκασή της κατά προτεραιότητα ως ζήτημα δικονομικής τάξης και λογικής. Μελέτησα την αίτηση και την ένσταση και διεξήλθα όσα αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις της Ναυσικάς Πίροκκα και του Ελευθέριου Κονναρή. Έλαβα, επίσης, υπ' όψιν τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν αγορεύοντας: Εν πρώτοις, σημειώνω πως, πράγματι, η Δ.35 θ.18 παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία έκδοσης διατάγματος, ως το επιδιωκόμενο. Επί της ουσίας σημειώνω πως η εξέταση αίτησης για την αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης (έως την εκδίκαση της έφεσης η οποία κατεχωρίσθηκε εναντίον της) αποτελεί εγχείρημα για την «.εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα (βλ. I. Aristidou v. N. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Νοεφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592, ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Κιταλίδη και Άλλων (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,

(1997)1 Α.Α.Δ. 797)» (Loukos Trading Co. Ltd v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάϊγκ Κο. Λτδ

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1014, 1018). Όσον αφορά στις προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, 1150-1 διατυπώνονται τα εξής: «Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υφίστανται οι προϋποθέ­σεις για την προεξόφληση του αποτελέσματος της.» Περαιτέρω, σε περιπτώσεις όπως η προκειμένη, όπου το αντικείμενο της αναστολής αφορά στην υποχρέωση του αιτητή να καταβάλει στον επιτυχόντα αντίδικό του χρηματικό ποσόν, η αναστολή εγκρίνεται εφ' όσον, επί τη βάσει μαρτυρίας, φαίνεται πως ο αντίδικος είναι κάτοικος εξωτερικού ή πρόσωπο αφερέγγυο ή πρόσωπο το οποίο, σε περίπτωση επιτυχίας της εναντίον του έφεσης, δεν θα δυνηθεί να επιστρέψει στον αιτητή τα χρήματα (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 294/2010 Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη, ημερ. 31.3.11). Εδώ, ως πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης, οι αιτητές επικαλούνται αφ' ενός τις βάσιμες πιθανότητες επιτυχίας της πολιτικής έφεσης αρ. 463/2012 και αφ' εταίρου την αφερεγγυότητα του καθ'ου η αίτηση και ή την αδυναμία του να επιστρέψει τα επιδικασθέντα ποσά. Ως προς το δεύτερο παραπέμπουν στο αναντίλεκτο γεγονός πως ο καθ'ου η αίτηση «τελεί υπό κράτηση για σοβαρά ποινικά αδικήματα» (δείτε στην παρα. 5 της ένορκης δήλωσης της Ναυσικά Πίροκκα, ημερ. 14.12.2012). Επί του κρίσιμου αυτού ζητήματος, δηλαδή επί της αφερεγγυότητας του καθ'ου η αίτηση και ή περί της αδυναμίας του να επιστρέψει τα επιδικασθέντα ποσά, ο μάρτυρας του δεν δίδει απάντηση. Ο Ελευθέριος Κονναρής περιορίζεται να ισχυρισθεί πως οι αιτητές αδυνατούν να καταβάλουν τα επιδικασθέντα ποσά και πως ο ηλικίας «62-63 ετών» καθ'ου η αίτηση θα πρέπει να «απολαύσει την αποζημίωση που του επεδίκασε το Δικαστήριο» πριν φθάσει «στην ηλικία των 67 ετών περίπου» (δείτε στην παρα. 6 α) της ένορκης δήλωσης του Ελευθέριου Κονναρή, ημερ. 30.1.2013). Με αυτά τα δεδομένα, η ανάγκη όπως η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην χάσει τη σημασία της, ανάγκη την οποίαν επιδιώκει να ικανοποιήσει διάταγμα αναστολής εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, προβάλλει βάσιμη. Τέλος, εξετάζοντας τα ενώπιον μου γεγονότα δεν εντοπίζω στοιχεία καταχρηστικής συμπεριφοράς των αιτητών. Οι αιτητές προέβηκαν εντός ευλόγου χρόνου σε ένα διάβημα το οποίο η δικονομία τους επιτρέπει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 14.12.2012 επιτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 14.12.2012 εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου η εκτέλεση της απόφασης ημερ. 27.9.2012 αναστέλλεται έως και την εκδίκαση και την αποπεράτωση της πολιτικής έφεσης αρ. 463/2012. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 14.12.2012, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-αιτητών και εναντίον του ενάγοντος-καθ'ου η αίτηση. (Υπ.) ............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο