← Κύπρος

Igor Zhigachov κ.α. ν. Montrago Trustees Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2473/12, 8/3/2013

Igor Zhigachov κ.α. ν. Montrago Trustees Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2473/12, 8/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A90 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2473/12 Μεταξύ: 1. Igor Zhigachov - εκ Vereyskaya street, 17 office 616, Μόσχα, Ρωσσία και άλλοι ως ο συνημμένος Πίνακας Α 2. Vladimir Zakharov - εκ Rosinka Head Office, Andelovo Village, Kraskogorsky region, Μόσχα, Ρωσία. 3. Alexander Zakharov - εκ apartment 1511, Angelovo Village, Kraskogorsky region, Μόσχα, Ρωσία 4. Critch Investments Limited - εκ Craigmuir Chambers P.O.Box71m Road Town, Tortola, Βρεττανικών Παρθένων Νήσων. 5. Providencia Holding Limited - εκ Καρπενησίου 30, 1660, Λευκωσία 6. Froniador Holdings Limited - εκ Era House, Διαγόρου 2, 1097, Λευκωσία Εναγόντων/Αιτητών - και - 1. Montrago Trustees Ltd, εκ Λεμεσού 2. Μάριος Κυπριανού, εκ Λεμεσού 3. Άντρη Παπαδοπούλου, εκ Λεμεσού 4. Ηλιάνα Χατζησάββα, εκ Λεμεσού 5. Merco Services Ltd, εκ Λεμεσού 6. Μαρία Φυλακτού-Χριστοδούλου, εκ Λεμεσού 7. Έλενα Κωνσταντίνου-Κυριάκου, εκ Λεμεσού 8. Ανδρέας Νεοκλέους, εκ Λεμεσού 9. Ηλίας Νεοκλέους, εκ Λεμεσού 10 Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ, εκ Λευκωσίας 11 Custodian Holding Ltd, εκ Λεμεσού Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση ---------------------- Ημερομηνία: 8 Μαρτίου, 2013 Αίτηση ημερομηνίας 10.4.12 για Προσωρινό Διάταγμα ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Αιτητές/Ενάγοντες : κ. Π. Ιωαννίδης για Ιωαννίδης, Δημητρίου, ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόμενους: κ. Λ. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ και κ. Χριστοφόρου για Α. Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με μονομερή Αίτηση ημερ. 10.4.12 η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής στις 10.4.12 το Δικαστήριο εξέδωσε στις 11.4.12 τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: «ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ όπως (
  2. i)οι Εναγόμενοι 6 και 7 παρουσιάζονται ή ενεργούν ως διευθυντές της Ενάγουσας 5, (
  3. ii)ο Εναγόμενος 5 παρουσιάζεται ως γραμματέας της Ενάγουσας 5 και (iii) η Εναγόμενη 11 παρουσιάζεται ως μέτοχος της Ενάγουσας 5, με επίκληση πιστοποιητικών του Εφόρου Εταιρειών της Κύπρου ή άλλως πως, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της ως άνω αγωγής ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους Εναγομένους 1-10 να ενεργούν ή παρουσιάζονται ως ενεργούντες εκ μέρους ή για λογαριασμό της Ενάγουσας 5 ή/και της Εναγόμενης 11 μέχρι την πλήρη εκδίκαση της ως άνω αγωγής ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους Εναγόμενους 6, 7, 8, 9 και 10 και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους, να εκδίδουν και/ή χρησιμοποιούν οποιαδήποτε πληρεξούσια έγγραφα εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της Ενάγουσας 5 και/ή της Εναγομένης 11, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της ως άνω αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Τα πιο πάνω Διατάγματα κατόπιν απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια Αίτησης Certiorari που καταχωρήθηκε από τους Εναγόμενους[1] ακυρώθηκε το προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα που εξεδόθη στην παρούσα αγωγή σε ό,τι αφορά οποιαδήποτε απαγόρευση των Εναγομένων 1-10 από του να ενεργούν ή να παρουσιάζονται ως ενεργούντες εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της Εναγόμενης 11 (Custodian Holding Ltd), καθώς και στους Εναγόμενους 6,7,8,9 και 10 από του να εκδίδουν και/ή χρησιμοποιούν οποιαδήποτε πληρεξούσια έγγραφα εκ μέρους και για λογαριασμό της Custodian Holding Ltd. ΣΥΝΟΨΗ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ Ακολουθεί στη συνέχεια μια σύνοψη των σχετικών με την υπό κρίση Αίτηση γεγονότων όπως προκύπτουν από τις Ένορκες Δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν για να γίνει ευκολότερα κατανοητή η διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων και το πλαίσιο της αντιδικίας εντός του οποίου εκδόθηκαν μονομερώς τα πιο πάνω προσωρινά διατάγματα. Οι παρόντες Εναγόμενοι 1-10 είναι στην ουσία παροχείς υπηρεσιών προς εξυπηρέτηση της Providencia Holdings Ltd, η οποία είναι Ενάγουσα 5. Συστάθηκε στις 5.7.2002 με Διευθυντές και Γραμματέα το Δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Νεοκλέους & Σια, το οποίο μετεξελίχθηκε στους Ανδρέας Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ, Εναγομένους 10. Διευθυντές της Providencia Holdings Ltd διορίστηκαν οι Εναγόμενοι 6 και 7, ενώ Γραμματέας διορίστηκε η εταιρεία Merco Services Ltd, Εναγομένη 5. Με τη σειρά της, η Merco Services Ltd ανήκει και ελέγχεται από τους Εναγόμενους 10. Από τις 26.6.2006 μέχρι και τις 15.9.2011, όταν έλαβαν χώραν τα γεγονότα που δημιούργησαν ρήξη μεταξύ των διαδίκων, η εταιρεία Custodian Holding Ltd, Εναγομένη 11, ήταν μοναδικός μέτοχος της Providencia[2]. Στις 15.9.2011 όλες οι μετοχές της Providencia, οι οποίες κατέχονταν από την Custodian, μεταβιβάστηκαν στην Critch Investments Ltd, Eνάγουσα 4[3]. Πίσω από αυτές τις διευθετήσεις υφίσταται εμπίστευμα ονόματι Milto Cyprus International Trust, του οποίου ουσιαστικός ιδιοκτήτης και/ή αποκλειστικός δικαιούχος (beneficiary) είναι ο Igor Zhigachov, Ενάγων 1, ο οποίος κατέχει όλες τις μετοχές της Custodian. Στη βάση συμφωνίας παροχής υπηρεσιών μεταξύ του εν λόγω Zhigachov και του Ανδρέα Νεοκλέους ως φυσικού προσώπου και Εναγομένου 8, ο Ανδρέας Νεοκλέους καθορίστηκε ως ο προστάτης («protector») του εμπιστεύματος Milto Trust, επίτροπος δε («trustee») διορίστηκε η Montrago Trustees Ltd, Εναγομένη 1 στην αγωγή, η οποία με τη σειρά της ελέγχεται από τους Ανδρέας Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ, Εναγομένους 10[4]. Από την άλλη, η Providencia, Ενάγουσα 5 ενεργούσε ως εμπιστευματοδόχος του εμπιστεύματος Spring Trust, που δημιουργήθηκε από τον αποβιώσαντα Oleg Zakharov από τη Ρωσία στη βάση σχετικού συστατικού εγγράφου (settlement) ημερ. 18.7.2002. (TEKMΗΡΙΟ 8 στην 'Ενορκη Δήλωση AD). Ο αποβιώσας Oleg Zakharov ήταν πατέρας των Vladimir Zakharov (Ενάγων 2) και Alexander Zakharov, Ενάγων 2 (Ενάγων 3)[5]. Το δε Spring Trust διαχειρίζεται μεγάλη περιουσία στη Ρωσία, κατέχοντας και τη μετοχική πλειοψηφία κατά 85% σε μια ρωσική εταιρεία τύπου Joint Stock Company ονόματι Rosinka που ασχολείται με την ανάπτυξη ακινήτων και έχει σημαντικά συμφέροντα σε ακίνητα περιουσιακά στοιχεία στη Ρωσσία μεγάλης αξίας[6]. Μεταξύ των μετόχων της Rosinka είναι και η Providencia, Ενάγουσα 5, ως εμπιστευματοδόχος του Spring Trust και ο Alexander Zakharov, Ενάγων 3[7]. Με βάση τις συμφωνίες μεταξύ των ενδιαφερομένων προσώπων, ο Zhigachov (Ενάγοντας 1) ενεργεί ως προστάτης (protector) του εμπιστεύματος "Spring Trust" περιλαμβανομένης και της εξουσίας να αντικαθιστά τους εμπιστευματοδόχους, υπό το φως του γεγονότος ότι ο Zhigachov, δικηγόρος, ήταν και μακροχρόνιος φίλος του ιδρυτή του Spring Trust, Oleg Zakharov[8]. Δικαιούχοι (beneficiaries) του Spring Trust είναι οι Oleg Zakharov και οι δύο υιοί του Vladimir Zakharov (Ενάγων 2) και ο Alexander Zakharov (Ενάγων 3). Σύμφωνα με την επιστολή επιθυμιών (letter of wishes) του Oleg Zakharov, ημερ. 19.7.2002 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 στην Ένορκη Δήλωση AD) σε περίπτωση θανάτου οποιουδήποτε εκ των δικαιούχων (beneficiaries) το συμφέρον και τα δικαιώματα του αποβιώσαντος δικαιούχου περιέρχονται και κατανέμονται αναλογικά στους υπόλοιπους δικαιούχους που ρητά κατονομάζονται στο Spring Trust, δηλ. στους Ενάγοντες 2 και 3[9]. Με βάση τη μετοχική σύνθεση της Rosinka, που το 85% της εταιρείας της οποίας ουσιαστικά ανήκει στους Ενάγοντες 2 και 3, και με την 14.36% μετοχική συμμετοχή του Ενάγοντα 2, οι δύο αυτοί αδελφοί είναι δικαιούχοι πέραν του 99% της Rosinka[10]. Στα πιο πάνω πλαίσια, οι Εναγόμενοι 10, Ανδρέας Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ, διαχειρίζονταν την Custodian (Εναγόμενη 11) με βάση τις οδηγίες του Zhigachov (Ενάγοντα 1) ως του ουσιαστικού ιδιοκτήτη (beneficial owner) της Εναγόμενης 11 και προς το σκοπό αυτό διορίστηκαν διευθυντές, γραμματείς και ονομαστικοί μέτοχοι διάφοροι υπάλληλοι - μέλη της εν λόγω ΔΕΠΕ ή εταιρείες που ουσιαστικά ελέγχονται και ανήκουν σε αυτή[11]. Τα προβλήματα ανέκυψαν όταν οι Εναγόμενοι έλαβαν γνώση γεγονότων στη βάση μαρτυριών περί υπεξαιρέσεων και κλοπών μεγάλων χρηματικών ποσών και άλλων περιουσιακών στοιχείων από τους Zhigachov (Ενάγοντα 1) και τους αδελφούς Zakharov (Ενάγοντες 2 και 3). Επομένως, κατά τη θέση των Εναγομένων, εκτελώντας καθηκόντως τις υποχρεώσεις τους ως εμπλεκόμενοι επίτροποι, τόσο του Milto Trust, όσο και του Spring Trust, προχώρησαν να διερευνήσουν τα δεδομένα και να λάβουν εκείνα τα δικαστικά μέτρα που θεωρούσαν αναγκαία για την προστασία της περιουσίας των εμπιστευμάτων. Περαιτέρω, οι αδελφοί Zakharov, δικαιούχοι του Spring Trust, δεν μπορούν να επεμβαίνουν στη διαχείριση έξω από τις πρόνοιες των εγγράφων εμπιστεύματος. Οι πληροφορίες του Ανδρέα Νεοκλέους στο διοικητικό συμβούλιο της Ronsika, αλλά και άλλες πληροφορίες εν γένει έφεραν στην επιφάνεια το δεδομένο ότι τα προαναφερθέντα πρόσωπα είτε από μόνα τους, είτε σε συμπαιγνία με αξιωματούχους της Ronsika, διοχέτευαν εισοδήματα της προς εταιρείες που ελέγχονταν από τον Zhigachov και όχι προς την Providencia. Ισχυρίζονται δε οι Εναγόμενοι ότι μόλις οι Εναγοντες 1, 2 και 3 αντιλήφθηκαν ότι οι Επίτροποι (trustees), δηλ. οι ΑΝ (Ανδρέας Νεοκλέους και Σία ΔΕΠΕ) είχαν στα χέρια τους τέτοια μαρτυρία που τους ενοχοποιούσε για σοβαρότατες υπεξαιρέσεις σε βάρος της περιουσίας που άφησε ο Oleg Zakharov στα τρία του παιδιά, επινόησαν τα όσα αναληθή αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση AD ώστε να βγάλουν τους ΑΝ από τη μέση πετυχαίνοντας έτσι τον οριστικό αποκλεισμό της ανήλικης Anastasia, ανήλικης κόρης του ΟΖ, από την περιουσία του πατέρα της και ταυτόχρονα να εμποδίσουν τις προσπάθειες που ήδη άρχισαν για εντοπισμό της κλαπείσας/αποξενωθείσας περιουσίας τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ελβετία[12]. Μετά λοιπόν την ανακάλυψη πληροφοριών που συνέδεαν τον Ενάγοντα 1 και τους συνεργάτες του καθώς και τα αδέλφια Ενάγοντες 2 και 3 με εγκληματικές δραστηριότητες και συγκεκριμένα την κλοπή περιουσίας η οποία κατέχεται από το Spring Trust και το Oasis Trust στις 9.8.11 οι Επίτροποι κήρυξαν τον Ενάγοντα 1 ως έκπτωτο του αξιώματος του Προστάτη[13]. Ο Zhigachov αντιδρώντας διόρισε στις 16.8.11, παρανόμως, κατά τον ισχυρισμό των Καθ΄ ων η Αίτηση, την Eνάγουσα 6, Froniador Holdings Ltd, ως νέο επίτροπο σε αντικατάσταση της Providencia και κάποια εταιρεία Virginia Atlantic International LLC ως αναπληρωματικό Επίτροπο προσπαθώντας να αποκόψει τους Eναγόμενους από την περαιτέρω διαχείριση των εμπιστευμάτων και τη διερεύνηση με την αστυνομία ή άλλως πως, των όλων δεδομένων[14]. Συγκεκριμένα ο Ενάγων 1, ενώ είχε ήδη κηρυχθεί έκπτωτος εκ του αξιώματος του στις 9.8.11 ο ίδιος σε συνεργασία με τους Ενάγοντες 2 και 3 στις 16.8.11 επιχείρησαν να παύσουν την Ενάγουσα 5 από Επίτροπο του Spring Trust επικαλούμενοι παραβιάσεις καθηκόντων εκ μέρους της Ενάγουσας 5 ως Επιτρόπου του Spring Trust. Από την άλλη, οι Ενάγοντες στην υπό κρίση Αίτηση, υποστηρίζουν ότι οι Εναγόμενοι δεν είναι παρά παροχείς υπηρεσιών χωρίς κανένα πραγματικό μετοχικό ή άλλο ιδιοκτησιακό καθεστώς και ότι το συμβατικό τους καθήκον και υποχρέωση ήταν να ενεργούν με βάση τις οδηγίες του ΙΖ ως του ουσιαστικού ιδιοκτήτη (beneficial owner) της Custodian και στα πλαίσια της συμφωνημένης παροχής υπηρεσιών προς αυτόν[15]. Τα σχετικά εμπιστεύματα έδιδαν απόλυτη εξουσία στον Zhigachov ως προστάτη του Spring Trust να απομακρύνει ανά πάσα στιγμή τον εμπιστευματοδόχο, διορίζοντας νέο άτομο για τη διαχείριση του εμπιστεύματος[16]. Μάλιστα, ήταν οι αδελφοί Zakharov, Ενάγοντες 2 και 3, που κινητοποίησαν στις 12.8.11 μέσω σχετικών επιστολών τον Zhigachov ως προστάτη του Spring Trust για τις παραβιάσεις των όρων του εμπιστεύματος του Spring Trust από την Providencia, που νομοτυπικά και μόνο, ελεγχόταν τότε από την Ανδρέας Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ[17]. Με βάση τα δικά τους δεδομένα, ο Zhigachov, ασκώντας αυτές τις εξουσίες, εξέδωσε πιστοποιητικό στις 12.8.2011 με βάση το οποίο επιβεβαίωσε την ύπαρξη παραβάσεων των όρων του εμπιστεύματος του Spring Trust, παύοντας την Providencia από Επίτροπο («Trustee») του εμπιστεύματος και διορίζοντας την Ενάγουσα 6, την κυπριακή εταιρεία Froniador Holdings Ltd, ως νέο επίτροπο με εναλλακτικό επίτροπο μια άλλη εταιρεία, την Virginia Atlantic International LLC[18]. Στις 15.9.11 έγινε αλλαγή εκ μέρους του Ενάγοντα 1 στη βάση των διαφόρων εγγράφων των διευθυντών της Ενάγουσας 5 που μέχρι τις 15.9.11 ήταν οι Εναγόμενοι 6 και 7, η αλλαγή του Γραμματέα της Ενάγουσας 5, που μέχρι τις 15.9.11 ήταν η Merco Serivices Ltd, Εναγόμενη 5. Περαιτέρω, έγινε μεταβίβαση των μετοχών της Ενάγουσας 5 που μέχρι τις 15.9.11 ήταν η Εναγόμενη 11 και αντικαταστάθηκε από την Critch Investments Ltd, Ενάγουσα 4[19]. Οι Εναγόμενοι 5, 6 και 7 προέβησαν σε νέες καταχωρήσεις αλλαγών και πέτυχαν την έκδοση νέων πιστοποιητικών από τον Έφορο Εταιρειών ημερ. 21.9.11[20]. Ο Έφορος Εταιρειών με επιστολή του ημερ. 23.9.11 ακύρωσε όλα τα πιστοποιητικά που εξέδωσε από 15.9.11 και εντεύθεν και πληροφόρησε τους ενδιαφερόμενους Ενάγοντες και Εναγόμενους ότι δεν θα αποδεχθεί πρόσθετες καταχωρήσεις εγγράφων ούτε θα εκδίδει πιστοποιητικά, μέχρις ότου διευκρινιστούν τα θέματα που προέκυψαν[21]. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την προσφυγή υπ' αρ. 1582/11 στο Ανώτατο Δικαστήριο με Αιτητές τους φερόμενους ως διευθυντές της Ενάγουσας 5, δηλ. τους Εναγόμενους 6 και 7, αλλά και εκ μέρους της Ενάγουσας 5 με την οποία ζητούν ακύρωση των αποφάσεων του Εφόρου ημερ. 23.9.11 για ανάκληση και ακύρωση των πιστοποιητικών που εξεδόθηκαν στις 21.9.11 και για τη μη έκδοση οποιωνδήποτε περαιτέρω πιστοποιητικών καθώς και για την απαγόρευση καταχώρησης οποιασδήποτε αλλαγής σε σχέση με την Ενάγουσα 5 μέχρις ότου επιλυθούν οι προκύψασες διαφορές. Η εκδίκαση της προσφυγής εκκρεμεί[22]. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η θέση των Εναγόντων ότι οι ΑΝ είναι απλώς παροχείς υπηρεσιών δεν είναι αληθής αφού οι ΑΝ - μέσω διαφόρων εταιρειών ελεγχομένων από αυτούς - ενεργούσαν ως Επίτροποι (Trustees) των διαφόρων εμπιστευμάτων και ότι ως Επίτροποι είχαν και έχουν καθήκον να προστατεύουν την περιουσία των διαφόρων εμπιστευμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του Spring Trust. Ακόμη, ισχυρίζονται ότι, οι ισχυρισμοί των Εναγόντων ότι οι ΑΝ είναι απλώς παροχείς υπηρεσιών και ότι οι υπηρεσίες τους τερματίστηκαν είναι αλλότριοι τους οποίους μηχανεύτηκαν εκ των υστέρων οι Ενάγοντες ώστε να σταματήσουν τις εναντίον τους διαδικασίες και για να εμποδίσουν τις προσπάθειες που ήδη άρχισαν για εντοπισμό της κλαπείσας/αποξενωθείσας περιουσίας τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ελβετία, αλλά και για να αποτρέψουν πάση θυσία τη συμπερίληψη της ανήλικης κόρης του Oleg Zakharov στους δικαιούχους του Spring Trust[23]. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οι ΑΝ είναι το δικηγορικό γραφείο στο οποίο ο αποβιώσας Oleg Zakharov (και όχι ο Zhigachov) ανέθεσε την ίδρυση και τη διαχείριση των εμπιστευμάτων αφού όρισε ως επίτροπο την Providencia της οποίας είχαν τον αποκλειστικό έλεγχο. Ακόμη, ισχυρίζονται ότι πελάτης των ΑΝ ήταν ο ΟΖ και οι οδηγίες τους ήταν το καταστατικό του Spring Trust. Τέλος, ισχυρίζονται ότι η δόλια εξασφάλιση του ελέγχου της μετοχικής δομής της Providencia από τον Ζhigachov (Ενάγοντα 1) σε καμία περίπτωση τον καθιστά πελάτη των ΑΝ σε σχέση με το Spring Trust[24]. Από την άλλη οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι όλοι οι Εναγόμενοι 1-10 από σύμβουλοι και παροχείς νομικών, διοικητικών και διαχειριστικών υπηρεσιών προς τους Ενάγοντες μετατράπηκαν σε σφοδρούς πολέμιους των Εναγόντων και ειδικά των Εναγόντων 1, 2 και 3 παραγνωρίζοντας πλήρως ότι αυτοί, οι ΑΝ, είχαν εργοδοτηθεί για να προσφέρουν υπηρεσίες στους Ενάγοντες και για εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους[25], ενώ τώρα εμφανίζονται να διεκδικούν τον πλήρη και αποκλειστικό έλεγχο της Εναγόμενης 11, της Ενάγουσας 5, του Milto Trust και του Spring Trust και ιδιαίτερα μάλιστα, των σημαντικών περιουσιακών στοιχείων του Spring Trust, τη Rosinka τα οποία 99% περίπου ανήκουν στους Ενάγοντες 2 και 3. Προβάλλεται, ακόμη, ο ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι 1-10 προβαίνουν σε συστηματικές ενέργειες που συνιστούν απροκάλυπτη παραβίαση τόσο των συμφωνιών με αυτούς για προσφορά υπηρεσιών όσο και των υποχρεώσεων εμπιστοσύνης που συνυπάρχει με αυτές[26]. Τέλος, αναφέρεται ότι, παρόλο τον τερματισμό των υπηρεσιών των ΑΝ, εντούτοις, αυτοί εμμένουν να συνεχίζουν να εμφανίζονται ότι δήθεν έχουν τυπική/ονομαστική ιδιοκτησία και τον έλεγχο των εταιρειών της Εναγομένης 11 και Ενάγουσας 5 και να παρουσιάζαν την Providencia ως εμπιστευματοδόχο, Trustee του Spring Trust, παρά την αλλαγή τους από τον προστάτη (protector) με βάση το έγγραφο σύστασης του[27]. Πολλά από τα ζητήματα που τέθηκαν στην παρούσα υπόθεση κατά το στάδιο της εκδίκασης της παρούσας Αίτησης και διατυπώθηκαν σχετικές θέσεις και εισηγήσεις από τους συνηγόρους των διαδίκων έχουν να κάνουν με τα δικαιώματα και τις εξουσίες των Επιτρόπων Εμπιστευμάτων (Trustees), των Διευθυντών εταιρειών, των καθοριζόμενων από τα σχετικά έγγραφα ως Προστάτων (Protectors), το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εταιρειών και των εμπιστευμάτων και, κυρίως, το ζήτημα που αφορά το ποιος διάδικος εκπροσωπεί νομίμως τα εταιρικά συμφέροντα των Εναγόντων και Εναγομένων στην παρούσα αγωγή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[28]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Δεν θα παραθέσω εδώ το τόσο γνωστό άρθρο που εξετάστηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε σειρά υποθέσεων[29] αλλά θα προχωρήσω στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει ο,τιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32

(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[30]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος[31]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[32]. Το στοιχείο του κατεπείγοντος Πριν όμως το Δικαστήριο εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης ενός διατάγματος με βάση το Άρθρο 32 του Ν.14/60 θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο είχε δικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα που έχει εκδώσει μονομερώς πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να είχε καταδειχθεί ενώπιον του το επείγον της έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Έχουν εδώ εφαρμογή οι πρόνοιες του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.6.Όπως έχει νομολογηθεί το υπαρκτό του στοιχείου του κατ' επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Στο μονομερές στάδιο της Αίτησης ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο Αιτητής θα πρέπει στο στάδιο εκείνο να δείξει το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της και να παρακαμφθεί ο κανόνας της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το Άρθρο 9
(1)του ΚΕΦ.6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος ex parte. Παραπέμπω σχετικά στην Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 Α.Α.Δ 1475[33], η οποία αναφέρεται και στις υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 και Resola v. Χρήστου
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179:- "Το επείγον, όπως παρατηρείται στην υπόθεση Resola (ανωτέρω), αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικώς η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Η πιο πάνω ανάγκη διατυπώνεται με διαφορετικά, αλλά με την ίδια ουσία, λόγια στην υπόθεση Vuitton (ανωτέρω) όπου παρατηρείται ότι:- «Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφ΄ όσο παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουσθεί». Μέσα στο ίδιο πνεύμα κινείται και η επισήμανση που έγινε στις υποθέσεις In Re Stavros Hotel Appartments Ltd,
(1994)1 Α.Α.Δ 836, 841 και In Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ 861, 864, ότι δηλαδή το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6. Στην υπόθεση Χ"Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1(A) A.A.Δ 203, 207[34] ο Δικαστής Πικής έθεσε το θέμα ως εξής:- "... Η αδράνεια του εφεσείοντος να ζητήσει θεραπεία μόλις τα κρίσιμα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του αναιρεί το κατεπείγον του αιτήματος. Κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικο του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί. Λόγοι, συνυφασμένοι με την πεμπτουσία της απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ακρόασης στον αντίδικο, πριν το Δικαστήριο επιληφθεί θέματος που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα κατά ώμο συμφέροντα του. Η παροχή θεραπείας ερήμην του αντίδικου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να αναζητηθεί μόνο, εφόσον εξ αντικειμένου δεν παρέχεται άλλο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούντος.» (δική μου υπογράμμιση) ΜΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΟΥΣΙΩΔΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Οι Εναγόμενοι/Καθ΄ων η Αίτηση μεταξύ των διαφόρων λόγων που επικαλούνται για σκοπούς ακύρωσης των Προσωρινών Διαταγμάτων που εκδόθηκαν στην παρούσα υπόθεση είναι αυτός που αφορά την από πλευράς Εναγόντων/Αιτητών μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων στο στάδιο που αιτείτο την έκδοση των Διαταγμάτων μονομερώς. Επισημαίνεται ότι εκεί όπου φαίνεται κατά το στάδιο της έκδοσης Προσωρινού Διατάγματος να μην υπήρξε πλήρης αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων το Δικαστήριο μπορεί με βάση αυτό και μόνο το λόγο να αρνηθεί τη συνέχιση του Προσωρινού Διατάγματος. Προχωρώ τώρα να θέσω το σχετικό νομικό πλαίσιο. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς (ex parte) συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί[35]. Οι μονομερείς αιτήσεις είναι αιτήσεις υψίστης πίστεως (ubberima fides) εφόσον κρίνονται έξω από το κανονικό πλαίσιο της δίκης και οι κανόνες πρέπει να τηρούνται με αυστηρότητα. Η ορθή διάσταση της υποχρέωσης πλήρους αποκάλυψης σε μονομερείς αιτήσεις, αναπτύχθηκε από τον Πική, Π., δίδοντας την απόφαση της Ολομέλειας στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 597, 601-602: "Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας, πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου ..... .................. Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος. (Βλέπε Τhe Andria
(1984)1 All E.R. 1126 (C.A.). The Hagen
(1908)P.189. Boyce v. Gill
(1981)64 L.T. 824. Brink´s Mat Ltd Elcombe
(1988)1 W.L.R. 1350 (C.A.). Γρηγορίου Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. και Άλλοι ν. Χριστοφόρου και Άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Η θέση αυτή κρίνεται σωστή. Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής". Στην υπόθεση εκείνη παρασιώπηση στην ένορκη δήλωση ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας για παραπομπή διαφορών σε Δικαστήριο του Ισραήλ, έστω και αν επισυνάφθηκε για άλλο σκοπό, κρίθηκε ότι έπληττε καίρια το εκδοθέν διάταγμα για επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Όπως τονίσθηκε συναφώς: «Οι Εναγόμενοι υπέβαλαν ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν, στην προκειμένη περίπτωση να αποκαλύψουν τη ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας για την παραπομπή διαφορών σε Δικαστήριο του Ισραήλ.Οι Ενάγοντες υποστήριξαν ότι αποκάλυψαν την ύπαρξη της με την επισύναψη της φορτωτικής στην ένορκη ομολογία που κατατέθηκε προς υποστήριξη του αιτήματος για την παροχή άδειας για επίδοση στο εξωτερικό. Στην ένορκη δήλωση στο περιεχόμενο της οποίας θεμελιώθηκε η αίτηση δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στον σχετικό όρο της συμφωνίας ο οποίος καταγράφεται στην παράγραφο 27 της φορτωτικής. Ούτε η ύπαρξη του συσχετίζεται με το αίτημα για επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Αναφορά στη φορτωτική γίνεται στο μέρος της ενόρκου δηλώσεως όπου στοιχειοθετείται η απαίτηση. Η επισύναψη της δεν είχε σκοπό να επισύρει την προσοχή του Δικαστηρίου στην παράγραφο 27 και να τη σηματοδοτήσει ως ουσιώδες γεγονός για την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. ....... Το συμπέρασμα το οποίο εξάγεται είναι ότι η ύπαρξη ρήτρας για τη δικαιοδοσία Δικαστηρίου της αλλοδαπής παρασιωπάται στην ένορκη ομολογία.» Ανάλογο αποτέλεσμα υπήρξε στη Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου,
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 με αναφορά στη Demstar (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε στη Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, στις σελ. 264-265: "H διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά "δεν σας ακούω πλέον" και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση ...". Στην Cobelfret κ.ά. v. Cyprus Potato Marketing Board
(1996)(απόφαση Ολομέλειας) το θέμα τέθηκε ως εξής: "Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας, πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου ...". Επιπρόσθετα, η "... υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά και εκείνα που μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα" (Δέστε Fedossova Larissa κ.ά. Αίτηση για έκδοση Certiorari 62/97, ημερ. 16.10.97). Στην υπόθεση Larissa (αρ. 2) (πιο πάνω) αναφέρθηκε με επιδοκιμασία η ακόλουθη περικοπή από την αγγλική υπόθεση Castelli v. Cook
(1849)7 Hare, 89, 94[36] σε ελληνική μετάφραση: «Ένας Ενάγοντας που αποτείνεται με μονομερή αίτηση συμβάλλεται (καθώς έχει διατυπωθεί) με το Δικαστήριο ότι θα θέσει την όλη υπόθεση με πλήρη και δίκαιο τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου.Αν παραλείψει να το πράξει, και όταν το άλλο μέρος αποταθεί για ακύρωση του διατάγματος το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι έχει αποκρυβεί οποιοδήποτε ουσιαστικό γεγονός ή δεν έχει υποβληθεί με τον ορθό τρόπο, στον Ενάγοντα θα ειπωθεί ότι το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την ουσία, και ότι εφόσον έχει παραβεί την σύμβαση του για επίδειξη καλής πίστης, το διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί.» (δικές μου υπογραμμίσεις) Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Έτσι το καθήκον του Ενάγοντα είναι να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα μπορούσαν να ληφθούν ή θα λαμβάνονταν υπόψη από το Δικαστή όταν αποφάσιζε κατά πόσο θα εγκρίνει την Αίτηση. Σχετικό με το ζήτημα αυτό είναι το εξής απόσπασμα από το Σύγγραμμα Gee & Andrews "Mareva Injunction: Law and Practice": «Even if a plaintiff acts with the utmost good faith if he has omitted to disclose material which objectively would or reasonably could be regarded as relevant it is no excuse for him to say that he was genuinely unaware or did not believe that the facts were relevant or important.» Αξίζει επιπρόσθετα να αναφερθεί ότι στην υπόθεση Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 597 έχει διευκρινιστεί ότι η μη αποκάλυψη δεν είναι ανάγκη να συνοδεύεται και με πρόθεση εξαπάτησης και ότι η μη αποκάλυψη όλων των αντικειμενικών ουσιωδών λεπτομερειών καθιστά την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος ακροσφαλή. Κατά συνέπεια το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος[37]. Επιπλέον να σημειώσω ότι ο Αιτητής οφείλει να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα και δεν εναπόκειται σε αυτόν να κρίνει ποια έχουν σημασία και ποια όχι. Χαρακτηριστικό του τρόπου προσέγγισης τόσο των Κυπριακών όσο και των Αγγλικών Δικαστηρίων στο όλο θέμα αποτελεί το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Ralph Gibson στην υπόθεση Brink`s Mat Ltd v. Elcombe (C.A)
(1988)1 W.L.R 1350 το οποίο επαναλήφθηκε και υιοθετήθηκε στην υπόθεση Behbehani and others v. Salem and Others
(1989)2 All E.R 143: "The Courts today are frequently asked to grant ex parte injunctions, either because the matter is too urgent to await a hearing on notice or because the very fact of giving notice may precipitate the action which the application is designed to prevent. On any ex parte application, the fact that the court is asked to grant relief without the person against whom the relief is sought having the opportunity to be heard makes it imperative that the applicant would make full and frank disclosure of all facts known to him or which should have been known to him had he made all such inquiries as were reasonable and proper in the circumstances. The rule that an ex parte injunction will be discharged if it was obtained without full disclosure has a twofold purpose. It will deprive the wrongdoer of an advantage improperly obtained: see R v. Kensington Income Tax Comrs, exp Princess Edmond de Polignac
(1917)1 K.B 486 at
  1. But it also serves as a deterrent to ensure that persons who make ex parte applications realize that they have this duty of disclosure and of the consequence (which may include a liability in costs) if they fail in that duty." Στην υπόθεση αρ. 1855/2008 CYBARCO PLC κ.α. ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α. ημερ. 9/1/09 αποφασίστηκε ξανά ότι σε μονομερείς αιτήσεις μέσα στα πλαίσια της πλήρους αποκάλυψης όταν πρόκειται περί ουσιωδών γεγονότων δεν είναι αρκετή η επισύναψη ενός εγγράφου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση το οποίο, μόνο αν μελετηθεί προσεκτικά, αποκαλύπτει τα γεγονότα, αλλά πρέπει να επισύρεται ειδικά σε αυτά η προσοχή του Δικαστηρίου. Επαναλήφθηκε περαιτέρω ότι ουσιώδη θεωρούνται τα γεγονότα εκείνα που, αν τα γνώριζε το Δικαστήριο, δεν θα εξέδιδε το προσωρινό διάταγμα. [38] Είναι μεγάλη η ευθύνη εκείνου που επιδιώκει θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά, να θέσει όλα τα δεδομένα με ύψιστη καλή πίστη και με πληρότητα.[39] Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Έτσι το καθήκον του Ενάγοντα είναι να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα μπορούσαν να ληφθούν ή θα λαμβάνονταν υπόψη από το Δικαστή όταν αποφάσιζε κατά πόσο θα εγκρίνει την αίτηση. Είναι θεμελιωμένο ότι το Δικαστήριο μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει αν διαπιστωθεί ότι έχει γίνει απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του τέτοιας μορφής που ενδεχομένως να επηρέασε το Δικαστήριο. ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ Όπως προέκυψε και αποτελεί κοινό τόπο στις 25.8.11 η Elena Zakharova, σύζυγος του ΟΖ και η Anastasia Zakharova, ανήλικη θυγατέρα του ΟΖ καταχώρησαν την υπ΄ αρ. 3982/11 αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο εναντίον αριθμού Εναγομένων μεταξύ των οποίων η Providencia (Ενάγων 5) και η Custodian (Εναγόμενη 11) οι οποίοι στην αγωγή εκείνη είναι η Εναγομένη 1 και Εναγομένη 7 αντίστοιχα. Η αγωγή Λεμεσού αφορά διαφορά μεταξύ, από τη μια πλευρά, των αδελφών VZ και ΑΖ, και, από την άλλη πλευρά, της Anastasia, και σ' αυτή επιζητείται, μεταξύ άλλων, διάταγμα του Δικαστηρίου για ένταξη της ανήλικης Anastasia στους δικαιούχους του Spring Trust, του Milto Trust αλλά και των άλλων εμπιστευμάτων που αναφέρονται στην εν λόγω αγωγή. Επισημαίνεται ότι στην πιο πάνω αγωγή οι ΑΝ εμφανίζονται για τους Εναγόμενους 1 έως 7 και 14, δηλ. για όλους τους επιτρόπους των διαφόρων εμπιστευμάτων του ΟΖ συμπεριλαμβανομένης και της Providencia (Εναγομένης 1 σ΄ εκείνη την αγωγή) και της Custodian (Εναγομένης 7 σε εκείνη την αγωγή). Μάλιστα, για το ζήτημα της εμπλοκής των ΑΝ στην πιο πάνω υπόθεση, γίνεται ειδική μνεία στην παράγρ. 53 της Ένορκης Δήλωσης AD όπου, μεταξύ άλλων, αναφέρεται: «...Με την καταχώρηση της εν λόγω αγωγής 3982/2011 καταχωρήθηκε και αίτηση για προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε την επομένη 26.8.
  2. Το αρχικό εκδοθέν προσωρινό διάταγμα δεν εκάλυπτε όλες τις αιτούμενες από τις ενάγουσες θεραπείες και όταν τούτο ήταν επιστρεπτέο στις 2.9.2011 με τη συγκατάθεση των ΑΝ που φέρονται να ενεργούσαν ως δικηγόροι αριθμού Εναγομένων περιλαμβανομένων της Providencia και της Custodian, απεδέχθησαν, όχι μόνο να καταστεί απόλυτο το εκδοθέν διάταγμα στην έκταση που εκδόθηκε αλλά να εκδοθούν και επιπρόσθετα διατάγματα ως η αίτηση των Εναγουσών..... Σε μεταγενέστερη αίτηση των Εναγουσών εκδόθηκε πάλι με τη συγκατάθεση των ΑΝ πρόσθετο προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28.9.2011...» (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Μάλιστα στην παράγρ. 55 της Ε/A AD προβάλλεται ο ισχυρισμός, αφού προηγουμένως γίνεται αναφορά στην αγωγή 3982/2011 και στις διαδικασίες που έλαβαν χώρα, επισυνάπτοντας για το σκοπό αυτό σχετικά Τεκμήρια (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 38, 39, 40, 41 και 42) ότι από αυτές προκύπτει ότι οι ΑΝ (και γενικά οι Εναγόμενοι 1-10) ενεργούν με πλήρη σύμπραξη και συμπαιγνία με τις Elena και Anastasia Zakharova και τους δικηγόρους τους και ότι επιχειρούν με κάθε τρόπο να αντιστρατευθούν τα δικαιώματα και συμφέροντα των Εναγόντων και, ειδικά, όπως αναφέρεται, των αποκλειστικών δικαιούχων του Spring Trust, δηλαδή των Εναγόντων 2 και
  3. Περαιτέρω, στην παράγρ. 65 της Ένορκης Δήλωσης AD, αφού αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι θα πρέπει να εμποδισθούν άμεσα να εμφανίζονται ότι νομιμοποιούνται να εκπροσωπούν την Providencia και να ελέγχουν το Spring Trust, αναφέρονται, επίσης, ότι: «....Οι Εναγόμενοι 1-10 είναι ήδη σύμμαχοι των αντιδίκων των Εναγόντων και έκδηλα είναι ανεπίτρεπτο να εμφανίζονται ότι μπορούν να διαχειρίζονται υποθέσεις, δικαιώματα και συμφέροντα τόσο σημαντικής σπουδαιότητας για τους Ενάγοντες και ειδικά τους Ενάγοντες 2 και 3.» (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Από όλα τα πιο πάνω, ενώ οι Ενάγοντες φαίνεται να κάνουν σαφή διασύνδεση της αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού 3982/11 και του ζητήματος της εκπροσώπησης της Providencia (Ενάγουσας 5) από τους ΑΝ και ενώ, όπως αναφέρεται στην παράγρ. 45 της Ένορκης Δήλωσης AD, ο Ενάγων 1, επικαλούμενος εξουσίες με βάση το εμπίστευμα Spring Trust υπό την ιδιότητα του ως προστάτης (protector), έπαυσε στις 12.8.11 την Ενάγουσα 5 από Επίτροπο (trustee) του Εμπιστεύματος Spring Trust, η οποία Ενάγουσα 5 ήταν μεταξύ των εταιρειών στην οποία οι ΑΝ παρείχαν τις υπηρεσίες τους (δέστε παράγρ. 11 Ένορκης Δήλωσης AD) και στη συνέχεια στις 15.9.11 διορίστηκαν τέσσερις νέοι Διοικητικοί Σύμβουλοι της Ενάγουσας 5 και απομακρύνθηκαν οι Εναγόμενοι 6 και 7[40], εντούτοις, παρά το ότι η Ενάγουσα 5 ήταν εμπλεκόμενος διάδικος στην αγωγή 3982/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού από τις 25.8.11 που καταχωρήθηκε και υπήρχαν σαφείς ενέργειες των Διευθυντών της που, κατά την πλευρά των Εναγόντων, με βάση τα όσα παραθέσαμε ανωτέρω από την Ένορκη Δήλωση ΑD, ήταν σε βάρος της Ενάγουσας 5, παρήλθε ένα χρονικό διάστημα της τάξεως των 8 μηνών για να κινηθούν οι Ενάγοντες και να ζητήσουν προσωρινό διάταγμα που να εμποδίζει τους Εναγόμενους από του να εμφανίζονται ότι νομιμοποιούνται να εκπροσωπούν την Ενάγουσα
  4. Ουδεμία δε εξήγηση δόθηκε γιατί οι Ενάγοντες άφησαν να παρέλθει το πιο πάνω χρονικό διάστημα όπου στα πλαίσια της αγωγής 3982/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού υπήρξαν σαφείς και ξεκάθαρες ενέργειες των Διευθυντών της Ενάγουσας 5 που, κατά την πλευρά των Εναγόντων, δεν νομιμοποιούνταν πλέον να εμφανίζονται και να εκπροσωπούν την Ενάγουσα 5 μετά που επεσυνέβησαν τα γεγονότα που καταγράφονται στην Ένορκη Δήλωση AD και, μάλιστα, ενέργειες οι οποίες, σύμφωνα με τη θέση των Εναγόντων, ήταν σε βάρος των συμφερόντων των Εναγόντων και, ειδικά, των Εναγόντων 2 και
  5. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, είναι η κρίση μου ότι η πάροδος του πιο πάνω χρονικού διαστήματος καταρρίπτει τη θέση των Εναγόντων περί της ύπαρξης στην προκειμένη περίπτωση του στοιχείου του κατ΄ επείγοντος. ΜΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΟΥΣΙΩΔΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Ένας από τους λόγους Ένστασης είναι και αυτός που αναφέρεται στη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και/ή παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Δικαιούχοι του Spring Trust Ως μια τέτοια περίπτωση οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι είναι η περίπτωση των μοναδικών δικαιούχων (beneficiaries) στο Spring Trust και των σχετικών για το ζήτημα ισχυρισμών που οι Ενάγοντες προέβαλαν αλλά και αυτών των γεγονότων και στοιχείων που παρέλειψαν να αποκαλύψουν και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Για το ζήτημα αυτό σχετικές είναι οι παραγρ. 15 και 16 της Ένορκης Δήλωσης AD τις οποίες παραθέτω: «
  6. Δικαιούχοι (Beneficiaries) του Spring Trust, όπως ρητά ορίζεται στο Τεκμήριο 8, είναι οι Oleg Zakharov και οι υιοί του Vladimir Zakharov Ενάγων 2 ("VZ") και Alexander Zakharov, Ενάγων 3 ("AZ"). Σύμφωνα με επιστολή επιθυμιών (letter of wishes) του Oleg Zakharov σε περίπτωση θανάτου οποιουδήποτε εκ των (beneficiaries) το συμφέρον και τα δικαιώματα του αποβιώσαντος δικαιούχου περιέρχονται και κατανέμονται αναλογικά στους υπόλοιπους δικαιούχους (beneficiaries) που ρητά κατονομάζονται στο Spring Trust δηλ. στα προαναφερθέντα του VZ και ΑΖ. Η εν λόγω επιστολή επιθυμιών ημερομηνίας 19.7.2002 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  8. Ο Oleg Zakharov απεβίωσε τον Απρίλιο του 2006 και έκτοτε σύμφωνα με την επιστολή επιθυμιών του Oleg Zakhavorv, Τεκμήριο 9, κατέστησαν και είναι μοναδικοί δικαιούχοι του Spring Trust που παρέμειναν και είναι αδιαμφισβήτητα οι υιοί του ΑΖ και VZ. Με βάση τη μετοχική σύνθεση της Rosinka που το 85% της οποίας ουσιαστικά ανήκει στον ΑΖ και VZ και με τη 14,36% μετοχική συμμετοχή του ΑΖ, οι δύο αυτοί αδελφοί είναι δικαιούχοι πέραν του 99% της Rosinka. Αυτά είναι αναμφισβήτητα και αποδεκτά γεγονότα από τους ΑΝ και τους λοιπούς Εναγόμενους. Σχετική είναι και η επιστολή των ΑΝ ημερομηνίας 02.06.2011 προς τους δικηγόρους της τράπεζας ZAO Raiffeisenbank (θυγατρική της Διεθνούς Τράπεζας Raiffeisenbank) που είναι οι βασικοί χρηματοδότες της Rosinka, όπου επιβεβαιώνονται τα πιο πάνω. Αντίγραφο της ρηθείσας επιστολής επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10.» (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Περαιτέρω στην παράγρ. 66 της Ένορκης Δήλωσης ΑD αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι: «Οι Ενάγοντες 2 και 3 VZ και ΑΖ είναι..... οι μόνοι δικαιούχοι του Spring Trust και οι ουσιαστικοί δικαιούχοι του 99% της Rosinka που είναι το βασικό περιουσιακό στοιχείο του εν λόγω εμπιστεύματος.....» (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Επίσης στην παράγρ. 67(α) της Ένορκης Δήλωσης AD δηλώνεται ότι η άμεση έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων είναι επειγόντωνς αναγκαία για: «(α) να διασφαλιστούν τα δικαιώματα και συμφέροντα των Εναγόντων και ειδικά των Εναγόντων 2 και 3, που είναι οι αναμφισβήτοι δικαιούχοι των περιουσιακών στοιχείων του Spring Trust.» (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Αποτελεί κοινό τόπο ότι το εμπίστευμα "Spring Trust" ιδρύθηκε με οδηγίες του αποβιώσαντα Oleg Zakharov μέσω της Providencia/Ενάγουσας 5, δυνάμει σχετικού εγγράφου σύστασης του (settlement) ημερ. 18.7.2002 αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8 στην Ένορκη Δήλωση του ΑD και ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 στην Ένορκη Δήλωση Φ.Α[41]. To Spring Trust κατέχει το 85% των μετοχών της εταιρείας closed Joint-Stock Company International Residential Complex Rosinka η οποία είναι κάτοχος μιας εμπορικής οικιστικής επιχείρησης[42]. Το Spring Trust ιδρύθηκε με βάση τον Κυπριακό Νόμο στη βάση του περί Διεθνών Εμπιστευμάτων Νόμου του
  9. Οι Εναγόμενοι δεν αρνούνται, αντίθετα, το αναφέρουν στην Ένορκη Δήλωση τους ότι μετά το θάνατο του Oleg Zakharov στις 22.4.06 οι μοναδικοί δικαιούχοι με βάση τις ρητές διατάξεις του ιδρυτικού εγγράφου του Spring Trust αλλά κα σύμφωνα με αρχική επιστολή επιθυμίας του Oleg Zakharov ημερ. 19.7.02 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 στην Ένορκης Δήλωσης ΦΑ και ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 στην Ένορκης Δήλωσης AD) ήταν οι υιοί του Vladimir Zakharov, Ενάγων 2 και Alexander Zakharov, Ενάγων 3[43]. Στην παράγρ. 16 της Ένορκης Δήλωσης AD (ανωτέρω) προβάλλεται, λοιπόν, ο ισχυρισμός ότι μετά που απεβίωσε ο Oleg Zakharov τον Απρίλιο του 2006, σύμφωνα με την επιστολή επιθυμιών του Oleg Zakharov οι υιοί του ΑΖ και VZ κατέστησαν και είναι οι μοναδικοί δικαιούχοι του Spring Trust. Οι Εναγόμενοι, ωστόσο, επικαλούμενοι τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 12, 13 και 14 της Ένορκης Δήλωσης ΦΑ που συνιστούν επιστολές των Εναγόντων οι οποίες δεν αποκαλύφθησαν στο Δικαστήριο αναφέρουν ότι αυτές αποκαλύπτουν την πρόθεση του αποβιώσαντα Oleg Zakharov για αλλαγή των δικαιούχων στο Spring Trust. Þ ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 στην Ένορκη Δήλωση Φίλιππου Αριστοτέλους Στην επιστολή του Ενάγοντα 1 ημερ. 30.7.2004 προς τον Ηλία Νεοκλέους/Εναγόμενο 9 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ) αυτός αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Dear Elias, One of our main clients Mr Zakharov, the owner of Closed Joint Stock Company International Residential Complex 'Rosinka' (hereinafter - IRC "Rosinka") asked us to assist him with the reorganization of his business structure. The main purpose of this undertaking is to guarantee the successors their rights to the part of the income derived from the group's activities. Mr Zakharov (hereinafter - "the Client") has three children and wants them all to participate in the family business. Two older boys are already managing some activities of the group in Russia but as for today neither of them have direct ownership in the companies of the group. One more child (a little girl) in the nearest 15 years will not be able to act on her own, so the lawful representative is to be appointed. The client would like to change the structure of the ownership in the way that all successors will have the right to participate in companies' management or decision-making on the main issues. ................................. But now we need to structure all trusts and companies management in the way that as soon as the Client is no longer able to manage the group his successors will automatically became the decision - makers, acting personally or through their representatives. It seems that the trust instrument of SPRING CIT should be changed, the main beneficiary should be the Client, and the three successors should be added as beneficiaries with the indication of the events upon which an addition shall take effect. ........................................ (δικές μου υπογραμμίσεις για σκοπούς έμφασης) Όπως προκύπτει η επιστολή ημερ. 30.7.04 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 στην Ένορκης Δήλωσης ΦΑ) είναι μεταγενέστερη της επιστολής επιθυμιών του 2002 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ και ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 στην Ένορκη Δήλωση AD) και στάληκε από τον ΙΖ (Ενάγοντας 1) ενόσω ο Oleg Zakharov ήταν εν ζωή. Þ ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 στην Ένορκη Δήλωση Φίλιππου Αριστοτέλους Μια δεύτερη επιστολή που, επίσης, δεν τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου από τους Ενάγοντες είναι η επιστολή ημερ. 24.5.06 του Igor Zhigachov (Ενάγοντας 1) προς τον Ηλία Νεοκλέους/Εναγόμενο 8 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ) στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Dear Elias ..................................... Please be informed that we have received confirmation from Mr Oleg Zakharov's children (Vladimir Zakharov and Alexander Zakharov personally and Anastasia Zakharova represented by her mother) on the corporate structure of Rosinka group based on Mr Oleg Zakharov made before he passed away. ................................... The discussed structure will include three Cyprus International Trusts (one per Mr Zakharov's child) ................." (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Þ ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 στην Ένορκη Δήλωση Φίλιππου Αριστοτέλους Περαιτέρω με επιστολή του ενόρκως δηλούντα Armen Davidyan ημερ. 30.8.06 προς το Φίλιππο Αριστοτέλους, ενόρκως δηλούντα στην Ένσταση τον πληροφορεί (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 στην Ένορκη Δήλωση ΑD) ότι όσον αφορά την επιστολή επιθυμιών, ποτέ δεν υπέγραψε τέτοιο έγγραφο ο Oleg Zakharov. Συγκεκριμένα αναφέρει: "As to the letter of wishes please be informed that we have no such a document or any copy of it, signed by Mr Oleg Zakharov. As we understand, Mr Oleg Zakharov has changed his plans re the thrust in question and never signed this document." (δικές μου υπογραμμίσεις για σκοπούς έμφασης) Τα πιο πάνω τεκμήρια, όμως, οι Ενάγοντες δεν θεώρησαν αναγκαίο να τα θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου και να δώσουν στη συνέχεια τη δίκη τους εκδοχή και εξήγηση σε σχέση με τα όσα καταγράφονται στα πιο πάνω έγγραφα. Þ ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15 στην Ένορκη Δήλωση Φίλιππου Αριστοτέλους Επιπλέον, οι Εναγόμενοι κατέθεσαν ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15 στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ σχεδιάγραμμα το οποίο τιτλοφορείται "PROPOSED FINAL CORPORATE STRUCTURE OF ROSINKA GROUP" το οποίο αναφέρουν ότι υπέβαλε ο Ενάγων 1 στους ΑΝ περί τα τέλη Ιουνίου 2006 το οποίο αποτυπώνει την τελική μορφή της αναδιοργάνωσης που σκόπευε ο Oleg Zakharov να προωθήσει στη βάση του διαμοιρασμού μεταξύ των τριών παιδιών του μέσω των νέων εμπιστευμάτων. Από όλα τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι για το ουσιώδες ζήτημα που αφορούσε το ποιοι είναι οι δικαιούχοι του Spring Trust, με βάση τις τελευταίες γνωστές επιθυμίες του ΟΖ, οι Ενάγοντες διατυπώνοντας τη θέση ότι αυτοί είναι οι Ενάγοντες 2 και 3 στηρίχθηκαν και επικαλέστηκαν την επιστολή επιθυμιών του αποβιώσαντα Oleg Zakharov (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 στην Ένορκη Δήλωση AD και ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ), δηλ. επικαλούμενοι την επιθυμία του αποβιώσαντα ΟΖ χωρίς, ωστόσο, να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι μεσολάβησε μεταγενέστερα και είχε να κάνει με τις επιθυμίες του αποβιώσαντα στο θέμα αυτό και, συγκεκριμένα, τις επιστολές ΤΕΚΜΗΡΙΑ 12, 13 και 14 στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Πέραν τούτου, αναφερόμενοι στην επιστολή επιθυμιών του αποβιώσαντα δεν ήλθαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου την ολοκληρωμένη εικόνα μέσω της επιστολής του ενόρκως δηλούντα AD ημερ. 30.8.06 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ) εφόσον σ' αυτήν την επιστολή γινόταν μια διαφορετική τοποθέτηση από τον ίδιο τον ενόρκως δηλούντα AD με την οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο AD φαίνεται να αναφέρει ότι η επιστολή επιθυμιών του αποβιώσαντα, πέραν του ότι ουδέποτε είχε υπογραφεί, δεν αντικατόπτριζε, πλέον, τη θέληση και επιθυμία του αποβιώσαντα ΟΖ. Ό,τι είχε λοιπόν σχέση με τις επιθυμίες του αποβιώσαντα ΟΖ ή, καλύτερα, τις τελευταίες γνωστές επιθυμίες του αναφορικά με τους δικαιούχους του εμπιστεύματος Spring Trust στο βαθμό που αυτές μπορούσαν να προκύψουν από σχετικά έγγραφα θα έπρεπε να είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, καθότι το Δικαστήριο θα έπρεπε να γνώριζε, όταν εξέταζε μονομερώς το αίτημα, το πλήρες φάσμα των γεγονότων, που κάλυπτε το ζήτημα αναφορικά με τους δικαιούχους του εμπιστεύματος Spring Trust. Έτσι μόνο θα μπορούσε να αξιολογήσει ορθά τις ορθές του διαστάσεις υπό το φως των αρχών άσκησης της εξουσίας του για έκδοση ή μη διαταγμάτων. Δεν πρέπει δε να διαφεύγει της προσοχής μας ότι η όλη υπόθεση των Εναγόντων για σκοπούς εξασφάλισης των προσωρινών διαταγμάτων στηρίχθηκε στη βάση ότι αυτά ήταν επειγόντως αναγκαία για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα και συμφέροντα των Εναγόντων και ειδικά, όπως το έθεσαν, των Εναγόντων 2 και 3, που, με βάση τον ισχυρισμό τους, ήταν οι αναμφισβήτητοι δικαιούχοι των περιουσιακών στοιχείων του Spring Trust ως, επίσης, και για να διασφαλιστεί η νόμιμη λειτουργία της Providencia (Ενάγουσα 5) ως εταιρικής οντότητας - έτσι τέθηκε από τους Ενάγοντες - από τους νομιμοποιημένους σε τούτο ιδιοκτήτες της που, με βάση τον ισχυρισμό των Εναγόντων, ήταν οι Ενάγοντες 2 και 3[44]. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του AD στην παράγρ. 18 της Ένορκης Δήλωσης του ότι όταν το Μάιο του 2008 υπήρξε ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ Κυπρίων Δικηγόρων που τότε εκπροσωπούσαν τις Elena και Anastasia Zakharova οι ΑΝ επέμεναν, και ορθά, όπως τονίζει ο ΑD, ότι τα εν λόγω πρόσωπα δεν είχαν οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον στην περιουσία του εμπιστεύματος Spring Trust, λέω, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η πλευρά των Εναγομένων κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ότι κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να προκύπτει από αυτή την αλληλογραφία η οποία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 στην Ένορκη Δήλωση AD. Εν πρώτοις, να αναφερθούμε στην επιστολή ημερ. 9.7.2008 του Φίλιππου Αριστοτέλους προς τον Κάρλο Πασχαλίδη στην οποία προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι ΑΝ αναφέρονται στην μητέρα Elena Zakharova και όχι στην κόρη Anastasia. Συγκεκριμένα αναφέρεται: "The rights of Mrs Elena Zakharova as a protential heiress to the estate of the late Oleg Zakharov are determined and regulated by applicable Russian laws on in heritance and similar matters. Insofar as we are concerned, we should like to point out that Mrs Elena Zakharova does not possess any right in any Cypriot entity or structure to which we provide Cypriot legal services or advice which we would entitle her to the nature of information you are asking for. ........................... (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Περαιτέρω στην επιστολή ημερ. 29.8.08 γίνεται ρητή αναφορά στο ότι οι πληροφορίες που ζητούντο αναφορικά με τα περιουσιακά δικαιώματα της ανήλικης Anastasiα ήταν εμπιστευτικής φύσεως και ότι προτίθεντο να ζητήσουν την άδεια του Δικαστηρίου για να τις δώσουν. Η αλλαγή μετόχου της Providencia Στην παράγρ. 2 της Ένορκης Δήλωσης AD αναφέρεται χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω επεξήγηση ότι, ενώ αρχικός μέτοχος της Ενάγουσας 5 ήταν η Merco Trustees Ltd (εταιρεία ελεγχόμενη από ΑΝ), στις 26.6.06 αντικαταστάθηκε ως μέτοχος από την Custodian Holding Ltd Εναγομένη
  10. Περαιτέρω στην παράγρ. 3 της Ένορκης Δήλωσης AD αναφέρεται ότι οι μετοχές της Custodian που ήταν ο μοναδικός μέτοχος της Ενάγουσας 5 εκρατούντο και κρατούνται εκ μέρους και για λογαριασμό και προς όφελος του Ενάγοντα 1 ως του ουσιαστικού ιδιοκτήτη της Custodian. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω ο Ενάγων 1, εφόσον η Custodian ήταν ο μοναδικός μέτοχος της Providencia, ήταν και ουσιαστικός δικαιούχος της Providencia. Όπως μάλιστα αναφέρεται στην παράγρ. 21 της Ένορκης Δήλωσης ΑD: "
  11. Οι ΑΝ ενεργούσαν, σε σχέση με τη διαχείριση της Custodian και της Providencia με βάση τις οδηγίες του ΙΖ, ως του ουσιαστικού ιδιοκτήτη τους......" (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) Καμία άλλη αναφορά γίνεται στην Ένορκη Δήλωση AD για το λόγο που οι μετοχές στο κεφάλαιο της Ενάγουσας 5, που ήταν όλες εγγεγραμμένες στο όνομα της Merco Trustees Ltd μέχρι το θάνατο του ΟΖ, βρέθηκαν όλες γραμμένες στο όνομα της Εναγομένης 11 της οποίας τον έλεγχο διεκδικά ο Ενάγων
  12. Με άλλα λόγια δεν δόθηκε από τους Ενάγοντες οποιαδήποτε εξήγηση για το λόγο της αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Για το ζήτημα αυτό, ωστόσο, οι Εναγόμενοι μέσω της Ένστασης τους έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά έγγραφα, τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 18, 20, 20Α, 20Β και 20Γ που επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση ΦΑ. Το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18 αποτελεί επιστολή του Ενάγοντα 1 απευθυνόμενη προς τον Ηλία Νεοκλέους, Εναγόμενο 9, ημερ. 5.6.06 στην ποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: "........................................ Settlor and the Trust fund: the trusts are expected to hold shares of Providencia Holdings Ltd currently held by McGuire Woods Battle and Boothe International III LLC and it is critically important to transfer the shares into relevant trust funds as soon as possible. We, however, would prefer Custodian Holding Ltd to act as a settler of the Trust rather than attract American company for this purpose. Could you please inform us on whether it is possible to use Custodian Holding Ltd as a settler of the trust with the immediate transfer of the said shares of Providencia into relevant trust funds? If no for some reason, can we arrange the shares to be transferred from McGuire Woods to Custodian with the following immediate establishment of trusts and transfer of shares into trust funds? ...................................... (δικές μου υπογραμμίσεις για σκοπούς έμφασης) Περαιτέρω, στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 20, που αποτελεί επιστολή ημερ. 27.6.06 του Ενόρκως Δηλούντα στην Ένσταση ΦΑ προς τον Ενόρκως Δηλούντα στην Αίτηση AD, αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: ".. proceed with issuing the new certificate in the name of Custodian Holding Ltd which shall be the intermediate owner of the 1000 shares held in the Company until the trusts are set up whereafter the 1000 shares shall be distributed the said shares to one of the trusts and the 2000 shares to be freshly issued by the Company, shall be allotted to the other two trusts......" (δικές μου υπογραμμίσεις για σκοπούς έμφασης) Μάλιστα, όπως προκύπτει από τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 20Α, 20Β και 20Γ στις 25.8.06 είχαν ήδη συσταθεί τα τρία εμπιστεύματα (trusts) ως ακολούθως: (i) TERZO CYPRUS INTERNATIONAL TRUST του οποίου δικαιούχος θα ήταν η Anastasia (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 20A) (ii) PRIMO CYPRUS INTERNATIONAL TRUST του οποίου δικαιούχος θα ήταν ο VZ (Ενάγων 2) και (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 20Β) (iii) SECOND CYPRUS INTERNATIONAL TRUSTS του οποίου δικαιούχος θα ήταν ο ΑΖ (Ενάγων 3) (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 20Γ) Από τα πιο πάνω ΤΕΚΜΗΡΙΑ φαίνεται να προκύπτει ότι η Εναγομένη 11 θα γινόταν προσωρινά μέτοχος στην Ενάγουσα 5 και, αμέσως μετά, οι μετοχές θα μεταβιβάζονταν σε τρία εμπιστεύματα, ένα για κάθε παιδί του Oleg Zakharov. Τα πιο πάνω, όμως, δεν θεώρησαν αναγκαίο οι Ενάγοντες να τα θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου και να δώσουν στη συνέχεια τη δική τους εξήγηση σε σχέση με τα όσα καταγράφονται στα εν λόγω έγγραφα. Όπως προκύπτει, οι Ενάγοντες επέλεξαν να μην κάνουν οποιαδήποτε αναφορά για το υπό συζήτηση θέμα και να μην αποκαλύψουν οποιοδήποτε σχετικό με το θέμα αυτό έγγραφο. Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό ότι οι ισχυρισμοί του Ενόρκως Δηλούνται στην Ένσταση ΦΑ που αφορούν αυτό το ζήτημα και καταγράφονται, μεταξύ άλλων, στις παραγρ. 69-78 της Ένορκης Δήλωσης του για την 'προσωρινή αλλαγή' του μετόχου της Providencia και το λόγο που είχε γίνει αυτή, δεν έχουν αμφισβητηθεί μέσω αντεξέτασης, ούτε αντικρούστηκαν με άλλη ικανοποιητική, για σκοπούς της Αίτησης, μαρτυρία από τους Αιτητές οι οποίοι έχουν και το σχετικό βάρος στην έκταση που η παρούσα ενδιάμεση διαδικασία αφορά. Δεν πρέπει εδώ να λησμονούμε τη σημασία που είχε για τον Ενάγοντα 1 (ΙΖ) να παρουσιάζει ότι σε ό,τι αφορά το ουσιαστικό συμφέρον της Providencia σαν εταιρικής οντότητας και τις μετοχές της, αυτό ανήκε στον Ενάγοντα 1 και ότι, υπό αυτή την ιδιότητα, ενήργησε, όπως είναι η θέση των Εναγόντων, απολύτως δικαιωματικά και νόμιμα προκαλώντας την αλλαγή στη μετοχική και διοικητική δομή της Providencia στις 15.09.
  13. Επισημαίνεται εδώ ότι το κατά πόσο είναι ουσιώδες ένα ζήτημα ή όχι προσδιορίζεται από το πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω στα πλαίσια σκιαγράφησης της νομικής πτυχής αδιαμφισβήτητα ένας αιτητής ο οποίος προσφεύγει μονομερώς στο Δικαστήριο επιδιώκοντας την εξασφάλιση συγκεκριμένης θεραπείας έχει καθήκον να προβεί σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη θέτοντας ξεκάθαρα, μέσω της Ένορκης Δήλωσης του, τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης και επισύροντας την προσοχή του Δικαστηρίου στα συγκεκριμένα, κρίσιμα για την υπόθεση, στοιχεία. Να πω και κάτι άλλο. Το ότι το Δικαστήριο πιθανόν να είχε εκδώσει τα αιτούμενα προσωρινά Διατάγματα ακόμη και αν τα πλήρη γεγονότα είχαν αποκαλυφθεί δεν έχει σημασία. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 10η έκδοση, στη σελ. 125, παρά. 7.46: "The fact that the judge might well have made the same order even if the full facts had been disclosed is beside the point..." Η υποχρέωση στον Ενάγοντα που προσφεύγει στο Δικαστήριο ζητώντας, μονομερώς, θεραπεία είναι να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία το Δικαστήριο θα έπρεπε να έχει υπόψη του συμπεριλαμβανομένων και ζητημάτων που ο Αιτητής θεωρεί αναμενόμενο να εγερθούν ή να προβληθούν από τον αντίδικο του, είτε σε σχέση με τη ουσιαστική απαίτηση, είτε σε σχέση με το αίτημα για προσωρινή θεραπεία[45]. Να πω και κάτι τελευταίο. Η αρχή της μη αποκάλυψης τυγχάνει εφαρμογής όχι μόνο στις περιπτώσεις που ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα, αλλά και όταν αυτά εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλιπής ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Επισημαίνεται ότι με τα όσα καταγράφηκαν ανωτέρω το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης στην ουσία της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς. Όλες οι αναφορές που γίνονται πιο πάνω έγιναν για να καταδειχθεί το ουσιώδες των γεγονότων το οποίο εξετάζεται υπό το φως των δεδομένων της υπόθεσης και τα οποία γεγονότα, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν τέθηκαν ενώπιον του προς το σκοπό επισήμανσης της υποχρέωσης που είχε η πλευρά των Αιτητών να θέσει όλο το φάσμα αυτών των γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο που προσέφυγαν σ΄ αυτό μoνομερώς, κατά τρόπο δίκαιο για να αξιολογηθεί και σταθμιστεί η επίδραση τους στην κρίση για έκδοση ή μη στην απουσία της άλλης πλευράς, των αιτουμένων Διαταγμάτων. Έχω την πεποίθηση ότι τα μη αποκαλυφθέντα από τους Ενάγοντες γεγονότα, στοιχεία και/ή τεκμήρια και, επίσης, ο γενικότερος τρόπος παρουσίασης όλων των στοιχείων ήσαν τέτοια που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν να επιτελέσουν σε ουσιώδη βαθμό την υποχρέωση τους για αποκάλυψη γεγονότων με πλήρη, ειλικρινή και δίκαιο τρόπο έτσι ώστε να μπορούσε το Δικαστήριο στο στάδιο που εξέταζε τη μονομερή τους Αίτηση να προβληματιστεί κατάλληλα και να ασκήσει ορθά και δίκαια τη διακριτική του ευχέρεια. Περαιτέρω η όλη συμπεριφορά των Αιτητών δεν συνάδει για τους λόγους που ήδη αναλύθηκαν ανωτέρω με το επίπεδο καλής πίστης που αναμένεται και επιβάλλεται σε διαδικασίες όπως η υπό εξέταση οι οποίες έχουν τις καταβολές τους και στηρίζονται στο Δίκαιο της Επιείκειας. Αποτελεί πλέον αξίωμα ότι αν ένας Αιτητής δεν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι ακυρώσιμο χωρίς να εξεταστεί από το Δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης. Αυτό διότι, επαναλαμβάνω, ένα προσωρινό διάταγμα έχει τις καταβολές του στο Δίκαιο της Επιείκειας και η μονομερής αίτηση που εισάγεται θεωρείται υφίστης πίστεως. ("uberrima fides")[46] ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων στις οποίες έχω προβεί και οι οποίες αφορούν και αναφέρονται σε: - αποτυχία των Εναγόντων να αποδείξουν το στοιχείο του κατεπείγοντος - αποτυχία των Εναγόντων να εκπληρώσουν το καθήκον της πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων και να προσέλθουν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων ζητημάτων που είχαν εγερθεί και αφορούν την εξέταση της ουσίας και, ειδικότερα, της ικανοποίησης η μη των προϋποθέσεων για έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων. Ως αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται και τα εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα ακυρώνονται στην ολότητα τους. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται σε βάρος των Εναγόντων/Αιτητών και προς όφελος των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................... Λ. Δημητριάδου- Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /γκ c:\my documents\LENA /interim decisions [1] Δέστε Αναφορικά με την Αίτηση των Montrago Trustees Ltd κ.α. Πολιτική Αίτηση 58/2012, ημερ. 20.6.
  14. [2] Δέστε παραγρ. 2 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [3] Δέστε παραγρ. 56 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [4] Δέστε παραγρ. 8 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [5] Δέστε παραγρ. 12 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [6] Δέστε παραγρ. 13 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [7] Δέστε παραγρ. 13 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [8] Δέστε παραγρ. 14 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [9] Δέστε παραγρ. 15 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [10] Δέστε παραγρ. 16 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [11] Δέστε παραγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [12] Δέστε παράγρ.144 της Ένορκης Δήλωσης Φ.Α. [13] Δέστε παράγρ. 113 και 114 της Ένορκης Δήλωσης Φ.Α. [14] Δέστε παράγρ. 116, 117, 118 και 119 της Ένορκης Δήλωσης Φ.Α. [15] Δέστε παράγρ. 9 της Ένορκης Δήλωσης Α.D. [16] Δέστε παράγρ. 14 και 40 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [17] Δέστε παράγρ. 44 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [18] Δέστε παράγρ. 45 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [19] Δέστε παραγρ. 56 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [20] Δέστε παράγρ. 57 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [21] Δέστε παράγρ.58 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [22] Δέστε παραγρ. 60 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [23] Δέστε παράγρ. 140 και 144 της Ένορκης Δήλωσης Φ.Α. [24] Δέστε παραγρ. 142 της Ένορκης Δήλωσης Φ.Α. [25] Δέστε παράγρ. 63 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [26] Δέστε παράγρ. 22 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [27] Δέστε παράγρ. 22, 62 και 63 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [28] Δέστε Decades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704. [29] Δέστε Acropol Shipping Co Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd v. Global Cruises S.A.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282), Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453. [30] Δέστε Bacardi v. Vinco
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 Ζηντίλης ν. Ανδρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ ν. C. Kokkouri Trading
(1998)1 Α.Α.Δ. 149. [31] Δέστε Hadjikyriacos Co Ltd v. United Biscuits UK Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, 267-268, Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograbska Banka
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235, P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802. [32] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστιάνα Σταύρου Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. [33] Δέστε Αναστασία Κιτρομιλίδη ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ Π.Ε. 11927 και 11928 ημερ. 22.9.05 και Κώστας Καλογήρου ν. C.C.F. CREDIT CAPITAL FINANCE LTD Π.Ε. 11895 ημερ. 28.9.05, Τσιαντής ν. Hellenic Bank (Investment) Ltd,
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 2029 [34] Δέστε και την πιο πρόσφατη απόφαση Ιερά Μητρόπολη Πάφου και Aristo Developers Ltd Π.Ε. 211/10, ημερ. 14.7.11. [35] Δέστε Louis Vuitton v. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463. 7«Α plaintiff applying ex parte comes (as it has been expressed) under a contract with the Court that he will state the whole case fully and fairly to the Court. If he fails to do that, and the Court finds, when the other party applies to dissolve the injunction, that any material fact has been suppressed or not properly brought forward, the plaintiff is told that the Court will not decide on the merits, and that, as he has broken faith with the Court, the injunction must go.» [37] Δέστε, επίσης, Hani Mousa El-Sayegh v. Credit Suisse
(1996)1 A.A.Δ. 836, 847. [38] Δέστε, επίσης, την υπόθεση Harvardskiy v. Daventree,
(2008)1 Α.Α.Δ 801. [39] Δέστε Βασιλική Χαραλάμπους ν. PETROS MICHAEL EXCLUSIF LTD κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1953. [40] Δέστε παράγρ. 56 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [41] Δέστε παραγρ. 12 και 13 της Ένορκης Δήλωσης A.D. [42] Δέστε παράγρ. 12 και 13 Ένορκης Δήλωσης A.D. και παράγρ. 37, 39, 40, 42 και 52 Ένορκης Δήλωσης Φ.Α. [43] Δέστε παραγρ. 43 της Ένορκης Δήλωσης Φ.A. [44] Δέστε παράγρ. 67(α) και 67(β) της Ένορκης Δήλωσης A.D [45] Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Injunction του David Bean 10η έκδοση στη σελ. 83, παρα. 5.21: «A statement in support of an application for an injunction should contain a clear and concise statement of the following: (
  1. a)the facts relied on for the claim; (
  2. b)if the application is made without notice, the reasons for giving none: (
  3. c)all material facts of which the court should be aware, including any answer asserted by the defendant (or which he is thought likely to assert) either to the substantive claim or to the claim for interim relief, and any facts known to the applicant which might lead the court not to grant relief without notice." (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) [46] Δέστε και την πιο πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ιερά Μητρόπολη Πάφου και Aristo Developers Ltd Π.Ε. 211/10, ημερ. 14.7.11 (απόφαση πλειοψηφίας που δόθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Στ. Ναθαναήλ). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.