MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. CTH UNITRUST CO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2807/09, 22/3/2013

(5)- ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 16.6.09 ΣΤΗΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΤΙΤΛΟ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟ ΑΓΩΓΗ Ημερομηνία: 22 Mαρτίου

1. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια-Εναγόμενη 5: κ.Χριστοδούλου για Σωτήρης Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα: κ. Μαυραντώνης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 12.5.09 σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο και με αυτή η ενάγουσα αξίωνε εναντίον των εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως: Α) ΕΥΡΩ 77.542,98, ήτοι το οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου υπ.αρ. 116-11-004150 όπως λεπτομερώς αναφέρεται στις παραγράφους 2, 2α & 4 της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Β) Τόκο προς 11% επ΄αυτού από 1.4.09 με κεφαλαιοποίηση τόκων ανά εξαμηνία μέχρι τελικής εξόφλησης. Γ) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαια. Δ) ΄Εξοδα και Φ.Π.Α. Σύμφωνα με την ΄Εκθεση Απαίτησης η ενάγουσα με συμφωνίες ημερ. 31.1.01 παρείχε δάνεια και/ή πιστώσεις και/ή άλλες τραπεζικές διευκολύνσεις στους εναγόμενους 1 υπό την γραπτή, απεριόριστη εγγύηση των εναγομένων 2, 3 ,4 και
2. Είναι ο ισχυρισμός της ότι η εναγόμενη 1 κατά παράβαση των γραπτών συμφωνιών όφειλαν για τον λογαριασμό 116-11-004150 το χρεωστικό ποσό των €77.542,98 πλέον τόκους για το οποίο και κάλεσαν γραπτώς την εναγόμενη 1 με επιστολές ημερομηνίας 29.12.08 και 10.11.08 να πληρώσουν και επειδή δεν ανταποκρίθηκαν τερμάτισαν τις συμφωνίες ενημερώνοντας τους ταυτόχρονα ότι το επιτόκιο θα μεταβαλλόταν από 11% σε 12,75%. Παράλληλα για τα θέμα αυτά, δηλαδή οφειλόμενα ποσά και τερματισμό του λογαριασμού ειδοποίησαν τους εναγομένους 2-
3. Η αγωγή επιδόθηκε, πάντα σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου στους εναγόμενους 1 και 2 στις 22.5.09 και στην εναγομένη 5 στις 14.5.
4. Ο συνήγορος της ενάγουσας μετά από μονομερή αίτηση ημερ. 2.6.09 για έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 5 λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης η οποία ορίστηκε στις 16.6.09 πέτυχε την ίδια ημερομηνία την έκδοση απόφασης υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 1,2 και 5 για το ποσό των €77.542,98 με 11% τόκο από 1.4.09 μέχρι εξόφλησης, με κεφαλαιοποίηση των τόκων ανά εξαμηνία πλέον €936 έξοδα πλέον ΦΠΑ και €39 έξοδα επίδοσης. Στις 16.6.09 η ενάγουσα καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε διάταγμα του δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στη παρούσα αγωγή προς τον εναγόμενο 4 δια δημοσιεύσεως σε μια καθημερινή εφημερίδα αφού, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Ε.Γιαννακού, υπαλλήλου της ενάγουσας, ο εναγόμενος 4 είχε εγκαταλείψει την δοθείσα διεύθυνση στη Λευκωσία που ήταν Κάσου 22, μπλοκ 1, διαμ. 93, 1086 Αγ.Ομολογητές, και κατοικεί και εργάζεται στη Πάφο σε άγνωστη διεύθυνση. Η κα Γιαννακού ανέφερε επίσης στην ένορκη δήλωση της ότι στις 17.6.09 η ίδια συνομίλησε με τον εναγόμενο 4 στο τηλέφωνο 99466427, της επιβεβαίωσε ότι κατοικεί και εργάζεται στη Πάφο αλλά αρνήθηκε επίμονα να της αποκαλύψει την διεύθυνση είτε κατοικίας είτε εργασίας του. Ανέφερε επίσης ότι εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 5 έχει ήδη εκδοθεί απόφαση και θεωρεί ότι ο εναγόμενος 4 γνώριζε για την ύπαρξη της αγωγής αφού είναι αδελφός της εναγομένης
5. Δικαστήριο με άλλη σύνθεση ενέκρινε το αίτημα, η ενάγουσα προχώρησε σε δημοσίευση του κλητηρίου εντάλματος στην έκδοση της εφημερίδας «Μάχη» ημερ. 10.7.09, δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση εκ πλευράς εναγομένου 4 εντός της ταχθείσας προθεσμίας και η ενάγουσα στις 30.9.09 μετά από μονομερή αίτηση της για έκδοση απόφασης εναντίον του εναγομένου 4 λόγω μη εμφάνισης πέτυχε την έκδοση απόφασης εναντίον του αλληλέγγυα και ξεχωριστά με τους εναγομένους 1, 2 και
6. Η εναγόμενη 3 καταχώρησε εμφάνιση και υπεράσπιση μέσω συνηγόρου και την 1.7.10 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης 3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα με τους εναγόμενους 1, 2, 4 και 5 εναντίον των οποίων είχε ήδη εκδοθεί απόφαση για ποσό €86.733,18 με 11% τόκους επί ποσού €83.309,38 από 16.6.10 με κεφαλαιοποίηση των τόκων ανά εξαμηνία πλέον έξοδα όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δόθηκε επίσης αναστολής εκτέλεσης της απόφασης σε ότι αφορούσε την εναγόμενη 3 για 6 μήνες. Στις 7.11.12 η εναγόμενη 5 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την απόφαση και τα διατάγματα που εξέδωσε στις 16.6.09, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η επαναφορά της αγωγής και διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται το ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας εναντίον της εναγόμενης
7. Η νομική βάση της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.48 θ.θ. 1-4, 9 (h), Δ.57, Δ.64, το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ΄Αρθρο 30, η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Άννας-Μαρίας Ζαχαριάδη Εναγόμενης 5 - Αιτήτριας , η οποία αναφέρει ότι ουδέποτε της επιδόθηκε ή ήρθε εις γνώση της το κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής. Η πρώτη φορά που ενημερώθηκε για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής ήταν αρχές του Οκτώβρη του 2012 όταν ο αδελφός της Ιωάννης Ζαχαριάδης, εναγόμενος 4, είχε επικοινωνήσει με τους δικηγόρους τους κ.κ. Σωτήρης Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε όπου και μετά που διενήργησαν έρευνα στον φάκελο του Δικαστηρίου διαφάνηκε ότι η ίδια ήταν η εναγόμενη 5 στην παρούσα αγωγή. Παράλληλα, πριν καν μεταβεί για συνάντηση με τους δικηγόρους της σε σχέση με την υπόθεση, επικοινώνησε μαζί της ο δικαστικός επιδότης κ.Κυριάκος Θωμά και την ενημέρωσε ότι εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας εναντίον της για το ποσό των €78.
8. Είναι η θέση της ότι την επίδικη περίοδο δηλαδή Ιανουάριο του 2001 υπήρξε εργοδοτούμενη για κάποιο χρονικό διάστημα της εναγομένης 1 από την υπηρεσία της οποίας αποχώρησε αρχές του
9. Είναι με έκπληξη που έμαθε ότι υπέγραψε εγγύηση για δάνειο της εταιρείας, αναφέρει ότι ενόσω ήταν εργοδοτούμενη της εναγομένης 1 δόθηκε τόσο στην ίδια όσο και στον αδελφό της εναγόμενο 4, ο οποίος επίσης δούλευε στην εναγομένη 1 την ίδια χρονική περίοδο, δέσμη εγγράφων που όπως τους αναφέρθηκε από τους εργοδότες τους αφορούσαν την εργοδότηση τους. 'Ηταν η θέση της ότι σε κανένα έγγραφο δεν αναφέρονταν οι λέξεις εγγύηση/και δάνειο και ότι όταν ζήτησαν από τους εργοδότες τους τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της διευκρινήσεις για τα έγγραφα που υπέγραφαν τους λέχθηκε με έντονο τρόπο ότι αφορούσαν την εργοδότηση τους και έπρεπε να υπογραφούν και έτσι και οι δύο φοβούμενοι για τις επιπτώσεις που θα είχε τυχόν άρνηση τους να υπογράψουν σε ό,τι αφορά την συνέχιση της εργοδότησης τους υπέγραψαν τα έγγραφα. Αναφέρει ότι δεν μπορεί να γνωρίζει στα σίγουρα ότι την εν λόγω ημέρα υπέγραψε έγγραφα εγγύησης για δάνειο, εκείνο που γνωρίζει όμως με σιγουριά είναι ότι σε ένα από τα πολλά έγγραφα που υπέγραψε εκείνη την ημέρα αναφέρονταν τα ονόματα Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα και C.TH. UNITRUST CO LIMITED. Αναφέρει επίσης ότι το 2010 μετέβηκε μαζί με τον αδελφό της, εναγόμενο 4, στα γραφεία της ενάγουσας μετά από τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους όπου τους ζητήθηκε να γίνει διακανονισμός για το χρέος της εναγομένης 1 χωρίς να τους αναφερθεί ότι υπήρχε αγωγή εναντίον τους στο Δικαστήριο ούτε και τους παρουσίασαν οποιαδήποτε έγγραφα. Τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της ανέφεραν στους υπαλλήλους της ενάγουσας ότι δεν είχαν σχέση με το χρέος της εταιρείας στην οποία δούλευαν πριν από 8 χρόνια και ακόμα και τότε δεν τους λέχθηκε τίποτε για την ύπαρξη δικαστικής απόφασης εναντίον τους. Είναι η θέση της ότι μετά που ενημερώθηκε για την έκδοση απόφασης τόσο εναντίον της όσο και του αδελφού της δοκίμασε να επικοινωνήσει με τους πρώην εργοδότες της και τον διευθυντή τους, εναγόμενο 2, χωρίς αποτέλεσμα. Σε ό,τι αφορά την επίδοση της αγωγής στην ίδια αναφέρει ότι σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του δικαστικού επιδότη Αντρέα Τυρίμου η επίδοση της αγωγής για την ίδια έγινε στην μητέρα και συγκάτοικο της Πανορέα Ζαχαριάδη χωρίς την υπογραφή της. Είναι η θέση της ότι η μητέρα της δεν της έχει δώσει ποτέ κανένα έγγραφο που να αφορά την παρούσα αγωγή, μετά που ρώτησε την μητέρα της αν παρέλαβε οποιοδήποτε έγγραφο από δικαστικό επιδότη αυτή το αρνήθηκε και σημειώνει ότι όπως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του επιδότη τα έγγραφα «αφέθηκαν» στην Πανορέα Ζαχαριάδη χωρίς την υπογραφή της, κάτι που καταδεικνύει αμφιβολίες ως προς την επίδοση. Αναφέρει επίσης ότι η υπογραφή της επί των εγγράφων που καταχωρήθηκαν στον φάκελο προς απόδειξη της υπόθεσης της ενάγουσας είναι μεν δική της, δεν υπέγραψε όμως ποτέ στα γραφεία της ενάγουσας ή στη παρουσία οποιουδήποτε υπαλλήλου της ενάγουσας, επί των εγγράφων που υπέγραψε τα οποία πιστεύει ότι ήταν τα έγγραφα που της δόθηκαν από τους εργοδότες της να υπογράψει παρουσιάζοντας της ψευδώς ότι αφορούσαν την εργοδότηση της, δεν υπάρχει τίτλος ούτε με κεφαλαία γράμματα τονίζονται οι λέξεις «εγγύηση» και/ή «δάνειο», δεν αναγνωρίζει τα έγγραφα και ουδέποτε συμφώνησε ή ήταν σε γνώση της ή οικειοθελώς προέβηκε σε οποιαδήποτε εγγύηση για την εναγομένη
10. Είναι τελικά η θέση της ότι έχει πολύ καλή υπεράσπιση στην υπόθεση λόγω των όσων έχει αναφέρει πιο πάνω, αναφέρει επίσης ότι η διεύθυνση στην οποία δήθεν στάληκαν οι επιστολές που αναφέρει η ενάγουσα είναι μεν ορθή αλλά ουδέποτε έλαβε τις όποιες επιστολές του είχε αποστείλει η ενάγουσα, στην έκθεση απαίτησης δεν εξηγείται πως ένα δάνειο ύψους €8.500 που δόθηκε στις 31.1.01 έγινε €77.542,98, γι΄αυτό και πιστεύει ότι έχει βάσιμη υπεράσπιση. Στην αίτηση για παραμερισμό της απόφασης καταχωρήθηκε ένσταση από την ενάγουσα στις 10.1.
11. Οι λόγοι ένστασης είναι ότι δεν συντρέχουν λόγοι για παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης ημερ. 16.6.09 και ότι η εναγόμενη 5- αιτήτρια εξακολουθεί να οφείλει ολόκληρο το ποσό που αναφέρεται στην απόφαση ημερ. 16.6..09 πλέον τόκους και έξοδα. Η ένσταση έχει ως νομική βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.33 Θ.5, Δ.48 θ.1, 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της κας Ε.Γιαννακού, υπαλλήλου της ενάγουσας. Σ΄αυτή η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει ότι η εναγομένη 5 - αιτήτρια υπέγραψε εγγυητήριο έγγραφο απεριόριστης ευθύνης σε αντάλλαγμα συμφωνιών που έγιναν τις 30.1.01 με πρωτοφειλέτη την εναγομένη 1, η διεύθυνση που δήλωσε στις συμφωνίες είναι Ναυπλίου 27, Στρόβολος 2066 και σύμφωνα με όρο της συμφωνίας εγγύησης και συγκεκριμένα τον όρο 14 αποδέκτηκε ότι γραπτή απαίτηση πληρωμής θα θεωρείται ότι έγινε κατάλληλα εάν υποβληθεί μέσω συνήθους ταχυδρομείου στην διεύθυνση που έχει δηλώσει και θα είναι ισχυρή παρά τυχόν αλλαγή της διεύθυνσης έστω και αν κοινοποιηθεί αλλαγή διεύθυνσης. Είναι η θέση της ότι η ενάγουσα στις 10.11.08 απέστειλε ταχυδρομικώς στην αιτήτρια προειδοποιητική επιστολή 21 ημερών και στις 29.12.08 επιστολή τερματισμού της συμφωνίας στην διεύθυνση που η ίδια είχε δώσει η οποία διεύθυνση επιβεβαιώθηκε από την ενάγουσα με ανεξάρτητη έρευνα ημερ. 29.1.09 με τα συμπληρωματικά στοιχεία των αριθμών τηλεφώνου της αιτήτριας 99486427 και
12. Είναι συνεπώς η θέση της ότι η αγωγή επιδόθηκε στις 14.5.09 στην Πανορέα Ζαχαριάδη, μητέρα και συγκάτοικο της εναγομένης 5, και η επίδοση είναι ορθή, η αιτήτρια έλαβε ικανοποιητική γνώση για την οφειλή της και για την αγωγή από τις προειδοποιητικές επιστολές, την επιστολή τερματισμού αλλά και την επίδοση της αγωγής. Αναφέρει επίσης ότι εναντίον της αιτήτριας εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητών με αριθμό 47236 το οποίο εξακολουθεί να εκκρεμεί αδικαιολόγητα σε ότι αφορά την εναγομένη 5 - αιτήτρια. Είναι επίσης η θέση της ότι τόσο στην έκθεση απαίτησης όσο και στην ένορκο δήλωση και στα διάφορα τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο για να εκδοθεί απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων αναφέρονται με λεπτομέρεια όλες οι συμφωνίες που αφορούν την υπόθεση οι οποίες και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια στο Δικαστήριο. Επιβεβαιώνει δε την απαίτηση της ενάγουσας και την θέση της ότι η αιτήτρια γνώριζε για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής και αδιαφόρησε και συνεπώς δεν δικαιολογείται ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης και ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, δεν ζητήθηκε η αντεξέταση κανενός από τους ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν γραπτώς στο Δικαστήριο τις αγορεύσεις τους στις οποίες παραπέμπουν σε νομολογία. Είναι η θέση του συνηγόρου της εναγομένης 5 - αιτήτριας ότι η εναγόμενη 5 μέσα από την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση έχει προβάλει με επιτυχία τον ισχυρισμό της ότι ουδέποτε έλαβε γνώση για την επίδοση της αγωγής. Σύμφωνα πάντα με την θέση του έχει αποδειχθεί ότι η εναγόμενη 5 - αιτήτρια ουδέποτε έλαβε γνώση είτε για την προειδοποιητική επιστολή είτε για την επιστολή τερματισμού που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι της απέστειλε και προβάλλει επίσης την θέση ότι η εναγόμενη 5 έχει αποδείξει ότι έχει πολύ καλή υπεράσπιση που της δίδει το δικαίωμα να υπερασπιστεί αφού τα όσα αναφέρει είναι πέραν από ικανοποιητικά για να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι δεν γνώριζε τι έγγραφα υπέγραφε, ουδέποτε επισκέφθηκε τα καταστήματα της ενάγουσας για να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο αλλά αντίθετα η υπογραφή της απεσπάσθη από τους πρώην εργοδότες της δια δόλου και εντέχνως. Ο συνήγορος της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση υποστήριξε τη θέση ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον του αιτούμενου διατάγματος καθότι η επίδοση της αγωγής είναι νομότυπη, τα έγγραφα έχουν αφεθεί στη μητέρα και συγκάτοικο της εναγομένης 5 που αποτελεί καλή επίδοση σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, είναι η θέση του ότι η εναγομένη 5 δεν έχει καμιά υπεράσπιση στην αγωγή καθότι αναγνωρίζει την υπογραφή της στα έγγραφα της Τράπεζας και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει τα ποσά για τα οποία εκδόθηκε απόφαση. Η Δ.17-θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτελεί κυρίως τη νομική βάση της υπό εκδίκαση αίτησης καθορίζει τη δυνατότητα να παραμεριστεί απόφαση του Δικαστηρίου που έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, στην υπό εξέταση περίπτωση από την αιτήτρια. Τα κύρια σημεία στα οποία πρέπει το Δικαστήριο να επικεντρωθεί στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας δυνάμει της πιο πάνω διαταγής είναι η παρουσίαση από τον Αιτητή ότι υπάρχει καλόπιστη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση αλλά και να δοθεί και επαρκής δικαιολογία για τη μη εμφάνιση, όπως και για το χρόνο που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της έκδοσης της απόφασης και την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του πρέπει να εξισορροπήσει δύο αντικρουόμενους παράγοντες, την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης και την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων με την βεβαιότητα που τούτο προσδίδει στην έννομη τάξη. Οι αρχές αυτές έχουν διαχρονικά εδραιωθεί από μεγάλο φάσμα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφέρω ενδεικτικά Kotsapas & Sons v. Titan Construction & Engineering Co.

(1961)Α.Α.Δ.317, Χριστόφορου ν. Κυριακούλλη

(1963)2 Α.Α.Δ.159, Phylactou v. Michael

(1982)1 C.L.R.204, Πολ. Έφεση 8276, Ζήνων Μερκής ν.

1. Yiannoukas Holiday Ltd.,
2. Νίκος Γιαννούκας

(1994)1 Α.Α.Δ.736,

1. K.C.P. Commission Agents & Importers Ltd.,
2. Καλλιρρόης Χ. Ψάλτη ν. Α. Μιχαήλ

(1993)1 Α.Α.Δ.415, Χρύσανθου κ.ά. ν. Mariala Construction Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ.1129, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ. ν. Χάπη Στρήτ Ντίσκο Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ.28, Lion Insurance v. Νικηφόρου, Πολ. Έφεση 1719, ημερ.30.9.2004, Γεώργιος Φρίξου Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ Πολ. Έφεση 10640 ημερ. 30.6.00, Salamis Shipping Services Ltd v. BATA (Cyprus) Ltd

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1767, Καλλής Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd

(2002)1 A.A.Δ 793 και LAIRE MORRIS v. SARATOGA SWIMMING POOLS LTD Πολ. Εφεση αρ. 145/09 ημερ. 10.4.12. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση Sabine Zehil v. Neil Roberts

(2009)1(A) ΑΑΔ 678 συνοψίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η νομολογία ως ακολούθως: "Με βάση τη Διάταξη 17 θεσμός 10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν εκδοθεί απόφαση, το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση, με όρους που θα ήταν δίκαιοι." Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα

(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη

(1997)1 ΑΑΔ 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας

(2002)1 ΑΑΔ 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου

(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1101." Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το άρθρο 6

(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι κα αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ

(2003)1 (Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: "Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή είναι αυτονόητο και αυτόδηλο." (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή

(2001)3 ΑΑΔ 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου

(2003)1 (Β) ΑΑΔ 895: "Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης, .... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου." Τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή. (Βλ. Phylactou v. Micael

(1982)1 CLR 204, 210, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Αρ. 2)

(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1938). Στις παραμέτρους της νομολογίας έρχομαι τώρα να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Σημασία έχουν τα πιο κάτω: Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η αγωγή σε ό,τι αφορά την εναγόμενη 5 - αιτήτρια έχει επιδοθεί στην μητέρα και συγκάτοικο της Πανορέα Ζαχαριάδη η οποία όμως δεν υπέγραψε παραλαβή των εγγράφων. Η εναγομένη 5 αναφέρει ότι η μητέρα της ουδέποτε της έδωσε τα έγγραφα και όταν μετά που έμαθε ότι έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον της την ρώτησε εάν επιδότης της άφησε έγγραφα το αρνήθηκε. Σύμφωνα με την Δ.5 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επίδοση ενός εγγράφου είναι καλή επίδοση εάν αντίγραφο του εγγράφου αφεθεί σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του που είναι τουλάχιστον 16 ετών. Η εναγόμενη 5 δεν αμφισβητεί ότι η μητέρα της ονομάζεται Πανορέα Ζαχαριάδη (σημειώνω εδώ ότι το όνομα είναι πολύ ασυνήθιστο και θεωρώ απίθανο ο επιδότης ο οποίος προέβηκε σε σχετική ένορκη δήλωση για την επίδοση να σκέφτηκε από μόνος του το όνομα αυτό και το έγγραψε, είναι πολύ πιο πιθανή η εκδοχή ότι όντως ο επιδότης άφησε τα έγγραφα αυτά στην μητέρα της εναγόμενης 5 η οποία και του ανέφερε το όνομα της) το γεγονός ότι δεν υπάρχει υπογραφή παραλαβής των εγγραφών από την κα Πανορέα Ζαχαριάδη δεν επηρεάζει το νομότυπο της επίδοσης αφού οι ίδιοι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας μιλούν για «άφεση εγγραφών». Το γεγονός ότι η μητέρα της καθ΄ης η αίτηση 5 τυχόν δεν της παρέδωσε τα έγγραφα δεν επηρεάζει το νομότυπο της επίδοσης. Επομένως θεωρώ ότι με τα περιστατικά της υπόθεσης δεν τίθεται θέμα κακής επίδοσης της αγωγής στην εναγόμενη 5 - αιτήτρια, πράγμα που θα οδηγούσε άνευ άλλου στην ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης. Αντίθετα, θα πρέπει να εξεταστεί ο λόγος για τον οποίο δεν αντέδρασε η αιτήτρια στην αγωγή, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει καθώς και η προβαλλόμενη υπεράσπιση της. Η απόφαση εκδόθηκε όπως έχει ήδη αναφερθεί στις 16.6.

1. Η αίτηση καταχωρήθηκε στις 7.11.12, σύμφωνα με την αιτήτρια επικοινώνησε μαζί της αρχές Οκτωβρίου 2012 ο αδελφός της και εναγόμενος 4 Ιωάννης Ζαχαριάδης ο οποίος τν πληροφόρησε για τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε μετά από τηλεφώνημα δικαστικού επιδότη και ανακάλυψε ότι είχε εκδοθεί απόφαση τόσο εναντίον του όσο και εναντίον της εναγομένης 5 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και προτού προλάβει να επισκεφθεί τον δικηγόρο της, επικοινώνησε μαζί της ο δικαστικός επιδότης Κυριάκος Θωμά σε σχέση με την εκτέλεση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας που είχε εκδοθεί εναντίον της για ποσό €78.
2. Αμέσως τότε έδωσε οδηγίες στους συνηγόρους της για να διερευνήσουν το θέμα και αμέσως μετά καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Εάν κάποιος κοιτάξει τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι σε σχέση με την παρούσα υπόθεση το δικηγορικό γραφείο Σωτήρης Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε. που είναι οι δικηγόροι της αιτήτριας έχουν προβεί σε έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 5.10.12 για πρώτη φορά και ακολούθως στις 8.10.12, 17.10.12 και 19.10.
3. Η αίτηση καταχωρήθηκε ένα μήνα μετά από την 1η ημερομηνία έρευνας στον φάκελο. Πέραν τούτου από την ίδια την ένορκη δήλωση της αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση της προκύπτει ότι το 2010 η ίδια μαζί με τον αδελφό της και εναγόμενο 4 ο οποίος έχει και αυτός καταχωρήσει αίτηση για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του και η οποία αποτελεί αντικείμενο άλλης απόφασης του Δικαστηρίου, μετέβηκαν στα γραφεία της ενάγουσας μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν μαζί τους με σκοπό τον διακανονισμό χρέους της εναγόμενης
4. ΄Εστω και αν δεχθώ την θέση της ότι κατ΄εκείνη την επίσκεψη τους στα γραφεία της ενάγουσας δεν τους ελέχθηκε τίποτε για την υπό εξέταση υπόθεση, θεωρώ ότι θα έπρεπε η αιτήτρια να διερευνήσει το θέμα και να πληροφορηθεί ακριβώς περί του τι επρόκειτο και όχι να αποχωρήσει όπως η ίδια χαρακτηριστικά αναφέρει από τα γραφεία της ενάγουσας χωρίς καμιά εξήγηση ως προς την υποχρέωση της ίδιας και του αδελφού της προς την ενάγουσα σε σχέση με οφειλές της εναγομένης 1 χωρίς να διερευνήσει το θέμα περαιτέρω. Θεωρώ ότι ο μέσος λογικός άνθρωπος όταν δέχεται τηλεφώνημα από Τράπεζα με το οποίο του ζητείται να μεταβεί στα γραφεία τους, μεταβαίνει στα γραφεία τους και συζητά για χρέος, όχι δικό του αλλά τρίτου προσώπου και μάλιστα του ζητείται να προβεί σε διακανονισμό του χρέους αυτού, δεν φεύγει άπρακτος από τα γραφεία της Τράπεζας και ξεχνά το τι συνέβηκε αλλά το διερευνά δεόντως. Με ελάχιστη προσπάθεια από πλευράς της, αν πράγματι όντως την ενδιέφερε το θέμα, θα διαπίστωνε την ύπαρξη της παρούσας αγωγής και της απόφασης που είχε ήδη εκδοθεί εναντίον της προγενέστερα. Θεωρώ επομένως ότι η αιτήτρια έχει καταδείξει αδιαφορία για να πληροφορηθεί τι ακριβώς συνέβαινε και να δράσει εντός ευλόγου χρόνου, πράγμα το οποίο αποβαίνει κατά την άποψη μου μοιραίο και για την κατάληξη της υπό κρίση αίτησης. Παρά την πιο πάνω θέση μου θα προχωρήσω και να εξετάσω κατά πόσο η αιτήτρια έχει καταδείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση. Σε σχέση με την πρώτη της θέση ότι αδυνατεί να καταλάβει πως ένα δάνειο €8.550 έγινε €78.000, αναφέρω ότι προφανώς η αιτήτρια και/ή ο συνήγορος της δεν έχουν διαβάσει ορθά την Έκθεση Απαίτησης που έχει καταχωρήσει η ενάγουσα, ούτε και είδαν τα έγγραφα τα οποία είχαν προσκομιστεί προς απόδειξη της απαίτησης. Αν αυτό γινόταν προσεκτικά θα καταλάβαινε η αιτήτρια ότι η θέση της ενάγουσας είναι ότι την 31.1.01 υπεγράφησαν δύο συμφωνίες, η μια αφορούσε παροχή δανείου στην εναγομένη 1 ύψους £5.000 (€8.550) και δεύτερη συμφωνία με την οποία παρείχε πιστώσεις και άλλες τραπεζικές διευκολύνσεις στην εναγομένη
5. Επομένως, η θέση της αυτή, δηλαδή η τεράστια μεταβολή του χρέους, φαίνεται να μην αποτελεί εκ πρώτης όψεως λόγο για παραμερισμό της απόφασης. Η αιτήτρια παραδέχεται ότι επί των εγγράφων που έχουν κατατεθεί στον φάκελο του Δικαστηρίου προς απόδειξη της απαίτησης της ενάγουσας είναι η υπογραφή της, ισχυρίζεται όμως ότι δεν κατάλαβε τι υπέγραφε εφόσον ουδέποτε μετέβηκε στα γραφεία της ενάγουσας, ό,τι υπέγραψε το υπέγραψε στα γραφεία της εναγόμενης 1 που ήταν τότε εργοδότες της, και μάλιστα υπό την επήρεια φόβου ότι θα τερματιζόταν η εργασία της αν δεν υπέγραφε δέσμη εγγράφων που της δόθηκαν από τους τότε εργοδότες του, και η οποία όπως ισχυρίζεται ότι της ανέφεραν αφορούσε την εργοδότηση της. Θεωρώ επομένως ότι η υπεράσπιση της που όπως προκύπτει βασίζεται στην αρχή «non est factum» και/η ότι η οποιαδήποτε υπογραφή της Σημειώνω όμως τα όσα η ίδια αναφέρει στην παρ.7 της ένορκης δήλωσης της ότι δηλαδή σε ένα από τα έγγραφα που υπέγραψαν τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της εκείνη την ημέρα αναφέρονταν τα ονόματα C.TH. UNITRUST CO. LIMITED και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα.επί των εγγράφων απεσπάστηκε συνεπεία δόλου, απάτης, ακόμα και εκφοβισμού. Περαιτέρω αναφέρει ότι τίποτε επί των εγγράφων που υπέγραψε δεν αναφέρουν ευκρινώς και/ή με έντονα γράμματα ότι πρόκειτο περί εγγύησης. Εάν κάποιος απλά δει τα έγγραφα που υπάρχουν στον φάκελο και δη τις γραπτές εγγυήσεις που η εναγόμενη 5 υπέγραψε προκύπτει σαφέστατα ότι τα έγγραφα αυτά είναι τυποποιημένα έγγραφα της ενάγουσας το όνομα της οποίας αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα επί του εγγράφου και η πρώτη παράγραφος ακόμα και οι πρώτες λέξεις της παραγράφου αυτής αναφέρουν καθαρά ότι πρόκειτο για έγγραφο εγγύησης και μάλιστα απεριόριστης. Σε συνδυασμό με τη θέση της εναγόμενης 5 ότι επί των εγγράφων υπήρχαν τόσο το όνομα της εναγομένης 1 όσο και της ενάγουσας θεωρώ επομένως ότι υπό τις περιστάσεις δεν έχει προβληθεί υπεράσπιση που θα δικαιολογούσε τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Συνεπεία των πιο πάνω είναι η θέση μου ότι η αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης 5 - αιτήτριας τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ................. Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο