ALEXEY KOMARENKO ν. BNSG HOLDING LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2295/2012, 22/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2295/2012. ΜΕΤΑΞΥ: ALEXEY KOMARENKO, Ενάγοντα, - Και - 1. BNSG HOLDING LIMITED, 2. SERGEY GONCHARENKO, 3. BORIS NAZAROV, 4. ΑΘΗΝΑΣ ΤΥΡΙΜΟΥ, 5. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΞΥΔΑ, Εναγομένων. ----------------- 22 Μαρτίου, 2013. Αίτηση εκ μέρους του Ενάγοντα ημερ. 4 Απριλίου 2012 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα- Αιτητή: κ. Στ. Αμερικάνος με κα Τζιωνή για Στ. Αμερικάνος και Σία ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενους- Καθ' ων η Αίτηση: κ. Λ. Χαβιαράς για Χαβιαρά & Φιλίππου ΔΕΠΕ. ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων καταχώρισε στις 4/4/2012 την αγωγή (γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα) με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, με την οποία αξιώνονται διάφορες θεραπείες τις οποίες έχω θέσει ενώπιον μου. Ανάμεσα σε αυτές περιλαμβάνονται και οι ακόλουθες. «3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη 1 και/ή οι Εναγόμενοι 4 και 5 όπως λάβουν όλες τις αναγκαίες αποφάσεις ώστε να ληφθούν δικαστικά μέτρα σε βάρος των Εναγομένων 2 και 3 για παραβίαση συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας Απριλίου 2011 μεταξύ τους και της Εναγομένης 1. 7. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγόμενους 4 και 5 όπως συναινέσουν στην λήψη δικαστικών μέτρων σε βάρος των Εναγομένων 2 και 3 και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να επιτρέπει στην Εναγόμενη 1 όπως λάβει δικαστικά μέτρα σε βάρος των Εναγομένων 2 και 3 χωρίς την έγκριση και/ή συγκατάθεση των Εναγομένων 2 και 3 για παραβίαση συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας Απριλίου 2011 μεταξύ τους και της Εναγομένης 1. 8. Αποζημιώσεις για απώλεια περιουσιακών στοιχείων της Εναγομένης 1 και/ή για διαφυγόντα κέρδη και εισοδήματα εξ αιτίας μη έγερσης αγωγής σε βάρος των Εναγομένων 2 και 3 για παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας Απριλίου 2011 μεταξύ της Εναγομένης 1 και των Εναγομένων 2 και 3 για πώληση μετοχών». Πρόκειται περί παράγωγης αγωγής αφού εγείρεται από μέτοχο εταιρείας και προς όφελος της. Για το θέμα αυτό παραπέμπω στην απόφαση Yiannis Georgios Mammous κ.α. v. Mike Willstrop κ.α., Πολιτική Έφεση 363/2008, απόφαση ημερ. 24.1.2012, όπου διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Παράγωγη είναι η αγωγή που εγείρεται από ένα μέτοχο και βασίζεται σε αιτία αγωγής που έχει η εταιρεία, σε αντιπαράθεση με αιτία αγωγής που ανήκει στον μέτοχο. Το Κοινό Δίκαιο επιτρέπει σε ένα μέτοχο μειοψηφίας να εγείρει αγωγή εκ μέρους της εταιρείας σε περιπτώσεις όπου η εταιρεία δεν ενεργεί η ίδια, γιατί ο αδικοπραγών ελέγχει την εταιρεία και μπορεί να την εμποδίσει από του να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια.» Την ίδια ημέρα καταχώρισε και Μονομερή Αίτηση με την οποία αξίωνε διάφορα προσωρινά διατάγματα. Αδελφός δικαστής εξέδωσε στις 9/4/2012 στα πλαίσια της πιο πάνω μονομερούς αίτησης, το ακόλουθο προσωρινό διάταγμα. «Εκδίδεται διάταγμα που απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους εναγόμενους ή οποιονδήποτε από αυτούς είτε προσωπικά και/ή μέσω αντιπροσώπων και/ή υπηρετών τους είτε με οιονδήποτε άλλο τρόπο από του να αποσύρουν και/ή μεταφέρουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσουν το ποσό χρημάτων που είναι κατατεθειμένο στον τραπεζικό λογαριασμό της εναγομένης 1 στην Citadele Bank στη Ρήγα Λετονιας με αρ. LV3PARX0009662930001 swift code PAPXLV22». Τα άλλα προσωρινά διατάγματα που αξιώνονταν, απορρίφθηκαν την ίδια μέρα με την πιο πάνω απόφαση του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται, ανάμεσα σε άλλα, και στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60. Υποστηρίζεται κυρίως από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα, το περιεχόμενο της οποίας έχω θέσει ενώπιον μου. Στην παρούσα απόφαση θα παραθέσω σε γενικές γραμμές τις θέσεις του και τα όσα αναφέρει. Η θέση του είναι ότι η Εναγόμενη 1 εταιρεία δεν μπορεί να ενεργήσει για να προστατεύσει τα συμφέροντα της ως ξεχωριστή νομική οντότητα αφού ελέγχεται πλήρως από τους Εναγόμενους 2 και 3 οι οποίοι ανεβοκατεβάζουν διευθυντές μέχρι να ληφθούν αποφάσεις που εξυπηρετούν τους ιδίους και όχι την Εναγόμενη 1. Είναι επίσης η θέση του ότι εγείρει την παρούσα αγωγή «υπό την ιδιότητα του μετόχου στην Εναγόμενη 1 ως εκπροσωπευτική και/ή παράγωγη των συμφερόντων της (Derivative action)» επειδή η μετοχική δομή και η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 1, δεν επιτρέπει σε αυτή τη λήψη δικαστικών μέτρων για προστασία των περιουσιακών της στοιχείων από τους Εναγόμενους 2 και 3. Ισχυρίζεται ότι υπήρξε προφορική συμφωνία και κοινή συνεννόηση των μετόχων της Εναγόμενης 1 όπως αυτή λειτουργεί και λαμβάνει αποφάσεις μόνο με τη σύμφωνη γνώμη και των τριών μετόχων της, παρόλο που αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στο ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Προς υποστήριξη των θέσεων του επικαλείται ένα γενικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 11/4/2011. Με αυτό η Εναγόμενη 1 μέσω των διευθυντών της διορίζει τον Ενάγοντα και τους άλλους δύο μετόχους της Εταιρείας ως αντιπροσώπους της σε σχέση με πράξεις οι οποίες ρητά καθορίζονται σε αυτό. Στο έγγραφο γίνεται επίσης αναφορά ότι, επιφυλασσομένου του δικαιώματος της Εταιρείας να ανακαλέσει το πληρεξούσιο, αυτό ισχύει για περίοδο ενός έτους από τις 11/4/2011-11/4/2012. Ο ενάγων παραπέμπει σε έγγραφο, "Indemnity Letter covering the Nominee Directors and Secretary" ημερομηνίας 12/9/2011, το οποίο υπογράφεται από όλους τους μετόχους της Εναγόμενης 1 και απευθύνεται προς τους Διευθυντές και Γραμματέα αυτής. Ουσιαστικά με αυτό οι τρεις μέτοχοι αναλαμβάνουν να αποζημιώσουν τους διευθυντές και το γραμματέα της εταιρείας ως λεπτομερώς αναγράφεται στο έγγραφο. Ο Ενάγων επικαλείται τρεις συμφωνίες οι οποίες είχαν υπογραφεί μεταξύ της Εναγόμενης 1 και των τριών μετόχων αυτής, δηλαδή του ιδίου και των Εναγομένων 2 και 3. Για το θέμα αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί τα όσα αναφέρει. «33. Επιπλέον με την πιο πάνω επιστολή ενημερώσαμε την Εναγόμενη 1 για την παραβίαση εκ μέρους των Εναγομένων 2 και 3 συμφωνιών οι οποίες είχαν υπογραφεί μεταξύ όλων των μετόχων και της Εναγόμενης 1 για πώληση από την Εναγόμενη 1 μετοχών που κατείχε η Εναγομένη 1 στην Ρωσική Εταιρεία ΑΤΕΜΙ. Συμφωνία για την πώληση μετοχών στη Ρώσικη Εταιρεία ΑΤΕΜΙ είχε υπογραφεί επίσης μεταξύ της Εναγομένης 1 και της κυπριακής εταιρείας Safarel Holdings Limited. Ενώ το τίμημα για την πώληση των μετοχών έχει από εμένα και από την κυπριακή εταιρεία Safarel Holdings Limited εξοφληθεί πλήρως οι άλλοι δύο μέτοχοι, οι Εναγόμενοι 2 και 3, ουδέν ποσόν πλήρωσαν προς την Εναγόμενη 1 ενώ η Εναγόμενη 1 έχει ήδη μεταβιβάσει τις μετοχές επ' ονόματι τους. Επισυνάπτεται απόδειξη πληρωμής του ποσού των Δολαρίων Αμερικής 15.227,45 ως Τεκμήριο 19. Οι ως άνω συμφωνίες της Εναγόμενης 1 με τον Ενάγοντα και τους Εναγόμενους 2 και 3 ημερομηνίας 21/2/2011 και Απριλίου 2011, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 20, 21 και 22. Ρητά αναφέρεται σ' αυτές παράγραφοι 1.3, ότι η πληρωμή του τιμήματος για την μεταβίβαση των μετοχών θα έπρεπε να γίνει μέχρι την 31/12/2011. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 ουδέποτε κατέβαλαν το οφειλόμενο ποσό το οποίο είναι Ρούβλια 5,884.000, ήτοι αντίστοιχο Δολάρια Αμερικής 200.000 περίπου, για κάθε ένα από αυτούς. 34. Η Εναγόμενη 1 μέχρι σήμερα δεν έλαβε καμιά απόφαση ή ενέργεια για να εισπράξει το χρέος της, εξ' αιτίας ακριβώς του ελέγχου της από τους Εναγόμενους 2 και 3. 45. Η Εναγόμενη 1 δεν μπορεί να ενεργήσει για να προστατεύσει τα συμφέροντα της, ως ξεχωριστή νομική οντότητα. Ελέγχεται πλήρως από τους Εναγόμενους 2 και 3 οι οποίοι ανεβοκατεβάζουν διευθυντές μέχρι να ληφθούν αποφάσεις που εξυπηρετούν τους ίδιους και όχι την Εναγόμενη 1. Απόδειξη τούτου η μη λήψη οιασδήποτε απόφασης για την είσπραξη των οφειλόμενων ποσών από τους Εναγόμενους 2 και 3, ως πιο πάνω στην παράγραφο 33 αναφέρεται» Στις 28/5/2012 οι Εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση η οποία βασίζεται σε 11 λόγους. Στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων απέσυρε όλους τους λόγους ένστασης πλην των λόγων που αφορούν σε μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Παραθέτω τους εναπομείναντες λόγους ένστασης. «(iii) Υπήρξε σοβαρή μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους του Αιτητή που στόχευε να παραπλανήσει το δικαστήριο. (
- iv)Υπήρξε σοβαρή μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους του Αιτητή είτε στόχευε να παραπλανήσει το δικαστήριο είτε όχι.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3, Boris Nazarov. Ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι η Εναγόμενη 1 ιδρύθηκε το 2006 από τους Εναγόμενους 2 και 3. Η Εναγόμενη 1 είναι μητρική εταιρεία αρ. Ρωσικών Εταιρειών ανάμεσα σε αυτές και η OAO UK "ATEMI" (η «ATEMI»). Οι Εναγόμενοι 2 και 3 ασκούσαν τη διαχείριση των χρηματοοικονομικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Ομίλου "ATEMI". Η Εναγόμενη 1 χρηματοδοτεί όλες τις δραστηριότητες του Ομίλου. Κατά ή περί τις 20/3/2009 δυνάμει συμφωνίας μεταξύ των Εναγομένων 2, 3 και του Ενάγοντα πωλήθηκαν στον τελευταίο 1668 συνήθεις μετοχές στο κεφάλαιο της Εναγόμενης 1 δηλαδή το 33.34% του εκδοθέντος κεφαλαίου, οπότε ο Ενάγων απέκτησε αυτόματα ανάλογο έμμεσο συμφέρον στον Όμιλο "ATEMI". Αρνείται ότι υπήρξε προφορική συμφωνία βάσει της οποίας ο Ενάγων και οι Εναγόμενοι 2 και 3 θα λειτουργούσαν την Εναγόμενη 1 εταιρεία με ομόφωνες αποφάσεις. Είναι η θέση του ότι από μία σειρά πράξεων και αποφάσεων τεκμαίρεται ακριβώς το αντίθετο. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί ορισμένους από τους ισχυρισμούς του Boris Nazarov. «4. Το καταστατικό της Εταιρείας, τεκμήριο 3 στην Αίτηση, προβλέπει ότι οι οποιεσδήποτε αποφάσεις που θα λαμβάνονται είτε από το διοικητικό συμβούλιο είτε από τους μετόχους σε συνέλευση, θα λαμβάνονται στη βάση πλειοψηφίας. Σε καμία περίπτωση δεν απαιτείται από το καταστατικό ομόφωνη απόφαση. Μάλιστα επιτρέπει την ύπαρξη απαρτίας και στα δύο σώματα χωρίς να απαιτείται η παρουσία είτε του 100% των μετοχών είτε το 100% των συμβούλων. 5. Τα όσα ισχυρίζεται ο Ενάγοντας για δήθεν προφορική συμφωνία μετοχών βάσει της οποίας οποιαδήποτε εργασία της Εταιρείας θα γινόταν «από κοινού» (υπό την έννοια της ανάγκης συμφωνίας) από τον Ενάγοντα και τους Εναγομένους 2 και 3 ως τους μόνους μετόχους της Εταιρείας είναι αναληθή και πρόκειται μόνο για εκ των υστέρων σκέψεις. 6. Η παρούσα αγωγή δεν είναι αυτό που θέλει να φαίνεται. Είναι μια προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών προθέσεων του ενάγοντα και μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού του δικαστηρίου. Τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: 1) Η Εναγόμενη 1 ιδρύθηκε το 2006 από τους Εναγόμενους 2 και 3. Η Εναγόμενη 1 είναι μητρική εταιρεία αριθμού ρωσικών και άλλων εταιρειών μεταξύ των οποίων οι (α) ΟΑΟ ΘΚ «ΑΤΕΜΙ» (γ) ΟΟΟ «Roznichnaya Set ATEMI" ε) ΟΟΟ «Sportivny Mir ATEMI" (ο Όμιλος ΑΤΕΜΙ»). Στην ΟΑΟ UK "ATEMI" η («ΑΤΕΜΙ») κατείχε μέχρι πρόσφατα το 97% του εκδομένου κεφαλαίου της. 2) Οι εναγόμενοι 2 και 3 ασκούσαν την διαχείριση των χρηματοοικονομικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Ομίλου ΑΤΕΜΙ, καθόριζαν την στρατηγική ανάπτυξης, υπέγραφαν τις συμβάσεις, με τους συμβαλλόμενους και γενικά πραγματοποιούσαν όλες τις εργασίες. Η Εναγόμενη 1 χρηματοδοτεί όλες τις δραστηριότητες του Ομίλου. 3) Κατά ή περί την 20/3/2009 με συμφωνία μεταξύ των Εναγόμενων 2 και 3 αφενός και του Ενάγοντα αφετέρου πωλήθηκαν στον τελευταίο 1668 συνήθεις μετοχές στο κεφάλαιο της Εναγομένης 1 (οι «Μετοχές»), ήτοι το 33,34% του εκδοθέντος κεφαλαίου της οπόταν ο ενάγων απέκτησε αυτόματα ανάλογο έμμεσο συμφέρον στον Όμιλο ΑΤΕΜΙ (η «Συμφωνία Πώλησης»). 4) Και μετά τη Συμφωνία Πώλησης οι εναγόμενοι 2 και 3 εξακολούθησαν να ασκούν τη διαχείριση των χρηματοοικονομικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Ομίλου ΑΤΕΜΙ. Παρουσιάζω ως Τεκμήριο 1 δέσμη συμφωνιών που υπέγραψα από το 2007 μέχρι το 2011 με τις μεταφράσεις τους χωρίς τη συμμετοχή του ενάγοντα ο οποίος ποτέ δεν είχε εμπλοκή στη διαχείριση της εναγομένης 1. 5) Η μη συμμετοχή του ενάγοντα αποδεικνύει από μόνη της το ανυπόστατο του ισχυρισμού για δήθεν συμφωνία για ομοφωνία. 6) Ο ενάγων στόχευε και στοχεύει να αποκτήσει τον έλεγχο της ΑΤΕΜΙ και προφανώς δεν τον ικανοποιούσε το έμμεσο ποσοστό που κατείχε σε αυτή μέσα από τη συμμετοχή του στην εναγόμενη 1. Ήθελε απευθείας έλεγχο της ΑΤΕΜΙ. 7) Συμβουλεύομαι από τους Zabavina Elena, Moskvitin Vladimir που είναι οι ρώσοι δικηγόροι των εναγόμενων 2 και 3 ότι κατά το ρωσικό δίκαιο ο κάτοχος του 50% των μετοχών μας ΟΑΟ εταιρείας, όπως η ΑΤΕΜΙ, μπορεί σε γενική συνέλευση να θεωρηθεί ως απαρτία και η τυχόν εξ αναβολής γενική συνέλευση μπορεί να θεωρηθεί σε απαρτία με 30% και επομένως να ελέγξει τις εταιρικές της αποφάσεις. 8) Για να πετύχει τον σκοπό του, να ελέγξει δηλαδή τις εταιρικές αποφάσεις της ΑΤΕΜΙ, έπεισε τους τότε διευθυντές της εναγόμενης 1 και εξουσιοδότησαν την μεταβίβαση από την εναγόμενη 1 στην Safarel Holdings Ltd, που είναι κυπριακή εταιρεία που ανήκει στον ή ελέγχεται από τον ενάγοντα, 5460 μετοχές στο κεφάλαιο της ΑΤΕΜΙ που αντιπροσωπεύουν το 30% του εκδομένου κεφαλαίου της (η «Μεταβίβαση Safarel"). Τούτο έγινε την ή περί την Φεβρουάριο 2011. Παρουσιάζω και σημειώνω ως Τεκμήριο 2 πιστοποιητικό με αρ. εγγραφής 4447.9993 22/11/193 με τη μετάφραση του. 9) Η Μεταβίβαση Safarel έγινε χωρίς τη γνώση ή συγκατάθεση ή εξουσιοδότηση των εναγομένων 2 και 3 προς το τότε διοικητικό συμβούλιο της εναγόμενης 1 αλλά μόνο με την παρότρυνση του ενάγοντα. Είναι αξιοσημείωτο, αλλά και ενδεικτικό του αρπακτικού τρόπου σκέψης του ενάγοντα, ότι σε αυτή την περίπτωση, της Μεταβίβασης Safarel, o ενάγοντας δεν ισχυρίζεται ότι χρειαζόταν ή «από κοινού» ενέργεια του ενάγοντος με τους εναγομένους 2 και 3 για να παραχθεί νόμιμη μεταβίβαση και ούτε προσκομίζει αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας. 10) Είναι περαιτέρω αξιοσημείωτο, αλλά επίσης ενδεικτικό του αρπακτικού τρόπου σκέψης του ενάγοντα, ότι «τίμημα αγοράς» για τη Μεταβίβαση Safarel είναι, όπως ο ίδιος λέει, το αστείο ποσό των δολαρίων ΗΠΑ 15.227,45 ενώ τον Απρίλιο του 2011 οι Εναγόμενοι 2 και 3 θα κατέβαλλαν το ποσό των 5.884.000 ρουβλιών (περίπου δολάρια Αμερικής 187.000) για τον ίδιο αριθμό μετοχών ο καθένας. Βλέπε Τεκμήρια 21 και 22 στην Αίτηση. 11) Η μεταβίβαση Safarel εξασφάλιζε στον ενάγοντα την δυνατότητα σχηματισμού απαρτίας στη συνέλευση της ΑΤΕΜΙ αν δεν προσερχόταν η εναγόμενη 1. Αν λοιπόν κατόρθωνε να μπλοκάρει την εναγόμενη 1 με τον ισχυρισμό ότι δήθεν χρειάζεται «από κοινού» ενέργεια για να εκπροσωπηθεί η εναγόμενη 1 θα είχε τον απόλυτο έλεγχο της ΑΤΕΜΙ. 12) Μόλις οι Εναγόμενοι 2 και 3 αντιλήφθηκαν τον σκοπό του Ενάγοντα δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να δημιουργήσουν τρόπο εκπροσώπησης τους στην συνέλευση της ΑΤΕΜΙ. Προς τούτο προχώρησαν στην κατάρτιση των συμφωνιών που είναι τεκμήρια 21 και 22 στην αίτηση του ενάγοντα. Αυτές οι συμφωνίες υπογράφτηκαν από τους τότε διευθυντές της εναγομένης 1 και από τους εναγόμενους 2 και 3 αντιστοίχως είναι δε συμβάσεις πώλησης μετοχών με τις οποίες η εναγόμενη 1 πωλούσε σε κάθε ένα από τους εναγόμενους 2 και 3 5884 στο κεφάλαιο της ΑΤΕΜΙ αντί του τιμήματος των 5.884.000 ρωσικών ρουβλιών που ισούται με 187.000 Δολ. ΗΠΑ. 13) Πρόθεση των εναγομένων 2 και 3 ποτέ δεν ήταν να αποκτήσουν τις μετοχές στο κεφάλαιο της ΑΤΕΜΙ προσωπικά. Άλλωστε τούτο θα καταστρατηγούσε τους φορολογικούς λόγους που υπαγόρευαν την θέση της εναγόμενης 1 επικεφαλής του Ομίλου. Πρόθεση τους ήταν απλά να παρακαμφθεί ο σκόπελος που δημιουργούσε ο ενάγοντας και η εκπροσώπηση των συμφερόντων τους στην συνέλευση της ΑΤΕΜΙ. Πέραν αυτού και ανεξάρτητα επισημαίνω την διαφορά στην τιμή που τέθηκε στα τεκμήρια 21 και 22 με την τιμή για την Μεταβίβαση Safarel." Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, «Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων." (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Αναφέρω από τώρα πως έχω θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, θα επικεντρωθώ στους λόγους Ένστασης ότι το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Για το θέμα αυτό υπάρχει πλούσια Νομολογία. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπω στην υπόθεση Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248. Στις σελίδες 266 - 267 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά και εκείνα που μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. Ο Δικαστής κρίνει αν το γεγονός που παραλήφθηκε είναι ουσιαστικό, αν δεν ήταν γνωστό στον αιτητή και δεν μπορούσε εύλογα να γίνει γνωστό και αν η παράλειψη έγινε χωρίς σκοπό παραπλάνησης. Αυτά ενέχουν ουσιαστική βαρύτητα, αλλά δεν είναι και οι μόνοι αποφασιστικοί παράγοντες. Τελικά το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια, παρ΄ όλη την απόδειξη ουσιαστικής μη αποκάλυψης που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος που εκδόθηκε στη μονομερή αίτηση, να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους». Δες επίσης τις υποθέσεις Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Govelfret Ro-Ro Services N.V. κ.α. ν. The Cyprus Potato Marketing Board
(1996)1 A.A.Δ. 733, Rybolovlev κ.α. v. Rybolovleva
(2010)1 A.A.Δ. 82 και την κλασική επί του θέματος υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe and Οthers
(1988)1 WLR 1350, 1356-
- Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, ο Εναγόμενος 3 κάτω από τον τίτλο μη αποκάλυψη αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Τα όσα αναφέρει ο Ενάγοντας για δήθεν προφορική συμφωνία βάσει της οποίας ο Ενάγοντας και οι Εναγόμενοι 2 και 3 θα λειτουργούσαν την Εναγόμενη 1 με ομόφωνες αποφάσεις όχι μόνο είναι αναληθή αλλά ακριβώς το αντίθετο τεκμαίρεται από σειρά πράξεων και αποφάσεων.
- Ο ενάγων παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι τα Τεκμήρια 21 και 22 στην αίτηση διέπονται από το Ρωσικό Δίκαιο και υπόκεινται στην δικαιοδοσία των Ρωσικών Δικαστηρίων.» Επικεντρώνομαι στην τελευταία αυτή παράγραφο. θεωρώ σκόπιμο να παραπέμψω στο σχετικό όρο που υπάρχει στις πιο πάνω συμφωνίες. «
- Dispute resolution 3.
- Parties will try to ratify all disputes and differences that can originate from this Contract or with reference of it by means of negotiation. 3.
- In the case the parties don not come to a settlement, disputes will ratify according to the current legislation of Russian Federation". (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Ενάγων ουδεμία αναφορά κάνει σε αυτό τον όρο. Τουναντίον στην παράγραφο 40 της Ένορκης του Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Ενόψει των πιο πάνω και σύμφωνα με νομική συμβουλή έχω λάβει από τους Στέλιος Αμερικανός & Σία Δ.Ε.Π.Ε., την οποία συμβουλή αποδέχομαι ως έγκυρη και ορθή, είναι ξεκάθαρο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της αγωγής εφόσον τόσο η Εναγόμενη 1 όσο και οι Εναγόμενες 4 και 5 είναι κάτοικοι Κύπρου. Επιπλέον όλες οι ενέργειες που αναφέρονται ως άνω στα πλαίσια των Εκτάκτων Γενικών συνελεύσεων της Εναγομένης 1 έχουν γίνει στην Κύπρο.» Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Willstrop κ.α. ν. Mammous κ.α.
(2010)1 (Γ) Α.Α.Δ.
- Στην εν λόγω υπόθεση οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ρήτρα διαιτησίας όταν εξασφάλιζαν διάταγμα με μονομερή αίτηση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το θέμα της ρήτρας διαιτησίας ουδεμία επίδραση μπορούσε να είχε στην κρίση του Δικαστηρίου αφού η ρήτρα διαιτησίας αφορούσε στις διαφορές των μετόχων που σχετίζονταν με τη συμφωνία τους ενώ η αγωγή εβασίζετο σε δόλο. Η αγωγή εδώ βασίζεται και σε δόλο. Το Εφετείο είχε άλλη άποψη. Παραθέτω το σχετικό σκεπτικό από την πιο πάνω απόφαση. «Το ζητούμενο στο στάδιο της ex-parte αίτησης λοιπόν δεν ήταν η εμβέλεια της ρήτρας διαιτησίας αλλά η επισήμανση της (πέραν της απλής περίληψης στην αίτηση της συμφωνίας στην οποία περιείχετο) ώστε το Δικαστήριο να είχε ενώπιον του όλα τα στοιχεία που θα το βοηθούσαν να κρίνει αν ήταν ορθό να δώσει το διάταγμα ex-parte ή αν θα έπρεπε να ακούσει και την άλλη πλευρά. Ως προς τούτο, η γνώση του της ύπαρξης της ρήτρας διαιτησίας ήταν, φρονούμε, σημαντικό στοιχείο. Και κάτι άλλο. Η κρίση ως προς την επίδραση μη αποκαλυφθέντος στοιχείου δεν μπορεί να γίνεται, εκτός σε πολύ καθαρές περιπτώσεις, πρωτογενώς και εκ των υστέρων, αφού δεν είναι δυνατό να λεχθεί τώρα ποια επίδραση θα είχε αυτό στην τότε κρίση του Δικαστηρίου. Η σημασία μη αποκαλυφθέντος στοιχείου δεν πρέπει λοιπόν εύκολα να υποτιμάται, ιδιαιτέρως εφ' όσον συναρτάται προς την έκδοση ex-parte διατάγματος ως κατ' εξαίρεση διαδικασίας. Η μη αποκάλυψη της ρήτρας διαιτησίας ήταν, καταλήγουμε, ουσιώδης παράλειψη που μπορούσε, αντικειμενικά, να επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου». Εδώ ο Ενάγων αξίωσε προσωρινό διάταγμα με μονομερή αίτηση και γιατί κατά τη θέση του οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν τήρησαν συμβατικές τους υποχρεώσεις προς την Εναγόμενη 1, τα δικαιώματα της οποίας με την παράγωγη αγωγή θέλει να προστατεύσει. (δες τις θεραπείες 3, 7 και 8 στο κλητήριο ένταλμα). Όμως, ουδεμία αναφορά έκανε στον όρο 3 των καταρτισθεισών συμφωνιών, παρόλο που ισχυρίστηκε ότι αρμόδιο για την παρούσα διαφορά είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για τους λόγους που αναφέρει στην παράγραφο 40 της Ένορκης του Δήλωσης. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του κ. Αμερικάνου ότι οι συμβάσεις (Τεκμήρια 21 και 22) «δεν έχουν σχέση με την αιτία αγωγής» και ότι ο Ενάγων δεν είχε υποχρέωση να αποκαλύψει στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης τη ρήτρα δικαιοδοσίας. Αν έτσι είχαν τα πράγματα, ο Ενάγων δεν θα έπρεπε να είχε συμπεριλάβει στην αγωγή του θεραπείες που αφορούν στις εν λόγω συμφωνίες. Μάλιστα, δεν έμεινε μέχρι εδώ, αφού στην προσπάθεια του να εξασφαλίσει προσωρινά διατάγματα με μονομερή αίτηση ισχυρίστηκε, ανάμεσα σε άλλα, ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν τήρησαν τις υποχρεώσεις τους που πηγάζουν από τις εν λόγω συμφωνίες και ότι η Εναγόμενη 1 δεν λαμβάνει καμιά απόφαση ή ενέργεια για να εισπράξει το χρέος της, επειδή αυτή ελέγχεται από τους Εναγόμενους 2 και
- Βρίσκω ότι η μη αποκάλυψη του όρου 3 στις συμφωνίες, ήταν ουσιώδης παράλειψη που μπορούσε αντικειμενικά να επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου. Κατ' επέκταση το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ακυρώνεται. Ο Ενάγων καταδικάζεται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο