Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Εν Πτωχεύσει: Πέτρος Στρατής, Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ.: 924/2012, 6/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A89 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ.: 924/2012 Εν Πτωχεύσει: Πέτρος Στρατής, Α.Τ. 0678820, εκ Λευκωσίας, Αγίας Αγάπης 11, Στρόβολος Παράκληση για έκδοση Πτωχευτικής Ειδοποίησης υπό Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ 6 Μαρτίου, 2013 Για τους πιστωτές, εμφανίζεται ο κ. Ν. Κουρσάρης για τους κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον χρεώστη, εμφανίζεται η κα Νικολάου για τους κ.κ. Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Προκύπτουν από τον φάκελο της διαδικασίας (Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ. 2)
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943) τα εξής: Στις 4.9.2012 ο Οργανισμός «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ» («οι πιστωτές») κατεχώρισαν αίτηση για την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης (request for issue of bankruptcy notice) καθώς και ειδοποίηση πτώχευσης (bankruptcy notice), περιέχουσα τις σχετικές γνωστοποιήσεις, προς τον Πέτρο Στρατή («ο χρεώστης»). Τον παρουσιάζουν ως χρεώστη τους επικαλούμενοι τελική απόφαση η οποία εξέδοθηκε στις 27.4.2010 στα πλαίσια της αγωγής αρ. 5530/2009 (Ε.Δ. Λευκωσίας) Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πέτρου Στρατή («η τελική απόφαση ημερ. 27.4.2010»). Οι πιστωτές παρουσιάζουν, επίσης, τον χρεώστη να κατοικεί και να εργάζεται στη Λευκωσία, τουλάχιστον κατά τους τελευταίους έξι
(6)μήνες. Σύμφωνα με την τελική απόφαση ημερ. 27.4.2010 το εξ αποφάσεως χρέος ανέρχεται σε €15.985,97, επιπλέον €761 ως δικηγορικά έξοδα. Το εξ αποφάσεως χρέος και τα επιδικασθέντα δικηγορικά έξοδα είναι τοκοφόρα, η δε εκτέλεση της απόφασης δεν ανεστάληκε. Το Πρωτοκολλητείο εξέδωσε την προκείμενη ειδοποίηση πτώχευσης («η ειδοποίηση πτώχευσης») η οποία επεδόθηκε στον χρεώστη. Στις 25.9.2012 αυτός κατεχώρισε ένορκη δήλωση διά της οποίας προβάλλει τον ισχυρισμό πως έχει έναντι των πιστωτών ανταπαίτηση ή δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή για ποσόν το οποίο ισούται ή υπερβαίνει το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος («η ένορκη δήλωση»). Διά της ένορκης δήλωσης ο χρεώστης ισχυρίζεται πως η τελική απόφαση ημερ. 27.4.2010 εξεδόθηκε παράτυπα γιατί η αγωγή δεν του επεδόθηκε. Πληροφορεί δε για το γεγονός πως εναντίον της τελικής απόφασης ημερ. 27.4.2010 κατεχώρισε αίτηση παραμερισμού η οποία εκκρεμεί. Η ειδοποίηση πτώχευσης τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 3.10.2012 οπότε, με σχετικό διάταγμα, η προθεσμία για την τέλεση πράξης πτώχευσης διεκόπηκε έως και την εκδίκασή της ένορκης δήλωσης. Στις 2.11.2012 οι πιστωτές κατεχώρισαν απαντητική ένορκη δήλωση. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 16.1.2013 ο χρεώστης υπέβαλε προφορικό αίτημα όπως η ειδοποίηση πτώχευσης τεθεί εκτός πινακίου ή όπως η διαδικασία εκδίκασής της ανασταλεί εν όψει της εκκρεμότητας της αίτησης παραμερισμού της τελικής απόφασης ημερ. 27.4.2010. Οι πιστωτές ενίστανται. Έχω μελετήσει το ζήτημα και καταλήγω πως το Δικαστήριο δεν διαθέτει σχετική εξουσία. Ούτε ο περί Πτωχεύσεως Νόμος (Κεφ. 5) ούτε οι περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί (Bankruptcy Rules) προβλέπουν εξουσία του Δικαστηρίου να θέτει εκτός πινακίου ειδοποίηση πτώχευσης ή να αναστέλλει την διαδικασία εκδίκασής της εν όψει της εκκρεμότητας αίτησης για τον παραμερισμό της δικαστικής απόφασης διά της οποίας αναγνωρίσθηκε το επίδικο χρέος. Προφανώς ο νομοθέτης δεν επιθυμεί τέτοια εξέλιξη στο αρχικό αυτό στάδιο της πτωχευτικής διαδικασίας. Αντιθέτως, κατά τη διαδικασία εκδίκασης αίτησης πτώχευσης ο νομοθέτης παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική εξουσία αναστολής της διαδικασίας. Το άρθρο 6
(4)του Κεφ. 5 διαλαμβάνει τα εξής: «Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμό του εξ αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με την δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος.» Το διαπιστωθέν κενό δεν μπορεί να καλύψει η εγγενής ή, άλλως, σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου (inherent power). Κατά κανόνα η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου δεν αποτελεί αφ' εαυτής αυτόνομη δικαιοδοτική βάση για συγκεκριμένο διάβημα (Evand Promotions Ltd κ.α.
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 736, 745). Για όλους τους πιο πάνω λόγους το αίτημα αποτυγχάνει και απορρίπτεται. (Υπ.) ............... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο