LAMBRILETA LTD ν. ΦΡΟΣΩΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, Αγωγή αρ.: 769/2007, 21/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 769/2007 Μεταξύ: LAMBRILETA LTD Ενάγοντες -και- ΦΡΟΣΩΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ Εναγομένης ---------------------- 21 Μαρτίου, 2013 Για τους ενάγοντες και εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους, εμφανίζεται η κα Δ. Αμερικάνου για τους κ.κ. Στέλιος Αμερικάνος και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την εναγομένη και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσα, εμφανίζεται ο κ. Α. Γεωργίου για τους κ.κ. Πολάκης Σαρρής και Σία. Α π ό φ α σ η Διά της αγωγής τους οι ενάγοντες και εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι («οι ενάγοντες») διεκδικούν από την εναγομένη και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσα («η εναγομένη») το ποσόν των Λ.Κ.1.447,01, εντόκως, ως η συμφωνηθείσα αμοιβή για προϊόντα τα οποία της επώλησαν και της παρέδωσαν. Δικογραφείται η ακόλουθη βάση αγωγής: Οι ενάγοντες, εταιρεία ασχολουμένη με την εμπορία μαρμάρων και άλλων υλικών οικοδομής, συνήψαν γραπτή συμφωνία με την εναγομένη δυνάμει της οποίας της επώλησαν και της παρέδωσαν εμπορεύματα συνολικής αξίας Λ.Κ.13.447,
- Έναντι της οφειλής της η εναγομένη κατέβαλε, σε διάφορους χρόνους, το συνολικό ποσόν των Λ.Κ.12.
- Από τις 28.7.2005, και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις, αυτή εξακολουθεί να οφείλει το υπόλοιπο ποσόν ύψους Λ.Κ.1.447,
- Κατεχωρίστηκε έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης διά της οποίας προβάλλονται τα εξής: Η εναγομένη συνεβλήθηκε με τους ενάγοντες στους οποίους παρήγγειλε ποσότητες συγκεκριμένου τύπου μαρμάρου μετά από επιθεώρηση δείγματος. Παρέλαβε το μάρμαρο σε παρτίδες. Παρέλαβε την πρώτη παρτίδα στις 7.12.2004 και αυτή δεν παρουσίαζε οιονδήποτε ελάττωμα. Παρέλαβε τη δεύτερη παρτίδα στις 20.12.2004 και διεπίστωσε πως οι πλάκες μαρμάρου παρουσίαζαν διαφορά στην απόχρωση. Ειδοποιήθηκε αμέσως ο διευθυντής των εναγόντων ο οποίος τη διαβεβαίωσε πως οι πλάκες μαρμάρου θα αποκτούσαν ομοιόμορφη απόχρωση όταν θα στέγνωναν. Επί τη βάσει αυτής της διαβεβαίωσης η εναγομένη τοποθέτησε τις πλάκες μαρμάρου, τις οποίες παρέλαβε με την δεύτερη παρτίδα, σε υπό ανέγερσιν κατοικία της. Παρήλθαν μερικές εβδομάδες και το ελάττωμα παρέμεινε. Για το λόγο αυτό ο διευθυντής των εναγόντων της προσέφερε δωρεάν πλάκες μαρμάρου με σκοπό να αντικαταστάσει τις, ήδη τοποθετημένες, ελαττωματικές. Πλην όμως, ο εργολάβος της εναγομένης δεν ανέλαβε την ευθύνη αφαίρεσης των ελαττωματικών πλακών και αντικατάστασής τους με τις δωρεάν προσφερθείσες, ισχυριζόμενος πως τέτοια ενέργεια θα προκαλούσε την καταστροφή όλων των πλακών οι οποίες είχαν ήδη τοποθετηθεί. Ελαττωματικές απεδείχθηκαν και οι πλάκες της τρίτης παρτίδας τις οποίες παρέλαβε στις 27.1.2006 και εν σχέσει με τις οποίες εξεδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμόν 6778 για το ποσόν των Λ.Κ.4.117,
- Οι πλάκες αυτές ξεφλούδισαν. Εξ ου και η εναγομένη ανταπαιτεί (α) €5.601,66 (ισόποσον των Λ.Κ.3.278,51), ως η αξία των πλακών μαρμάρου της δεύτερης παρτίδας, οι οποίες θα αφαιρεθούν λόγω της διαφοράς στην απόχρωσή τους, καθώς και €1.366,88 (ισόποσον των Λ.Κ.8.00) ως τα ημερομίσθια για την αφαίρεση αυτή και το καθαρισμό της οικίας και (β) €7.035,25 (ισόποσον των Λ.Κ.4.117,55), ως η αξία των πλακών μαρμάρου της τρίτης παρτίδας, οι οποίες, επίσης, θα αφαιρεθούν γιατί ξεφλούδισαν, καθώς και €1.366,88 ως τα ημερομίσθια για την αφαίρεση αυτή. Διά της απάντησης στην υπεράσπιση και της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση οι ενάγοντες απορρίπτουν τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις της εναγομένης. Παραπέμπουν στην γραπτή συμφωνία ημερ. 15.6.2004 και αναφέρουν πως, επί τη βάσει αυτής και λόγω συμπεριφοράς της, η εναγομένη αυτή εμποδίζεται να διεκδικεί οιεσδήποτε αποζημιώσεις. Διευκρινίζουν πως η πρώτη παρτίδα μαρμάρου παρεδόθηκε στην εναγομένη στις 30.11.2004, η δε τρίτη στις 27.1.
- Τέλος, επισημαίνουν το γεγονός πως, παρά το κατ' ισχυρισμόν ελάττωμα στις πλάκες μαρμάρου της δεύτερης παρτίδας, η εναγομένη συνέχισε να καταβάλλει διάφορα ποσά έναντι του σχετικού χρεωπιστωτικού λογαριασμού. Για να αποδειχθεί η απαίτηση και να προωθηθεί η υπεράσπιση στην ανταπαίτηση κατέθεσε ενόρκως ο διευθυντής των εναγόντων Παναγιώτης Λαμπρίδης (Μ.Ε.1). Για να αποδειχθεί η ανταπαίτηση και να προωθηθεί η υπεράσπιση στην απαίτηση κατέθεσαν ενόρκως η ίδια η εναγομένη Φρόσω Μακρυγιάννη (Μ.Υ.1), ο Αχιλλέας Παντελή (Μ.Υ.2), εργολάβος οικοδομών, και ο Νεόφυτος Νεοφύτου (Μ.Υ.3). Επιπλέον της προφορικής παρουσιάσθηκε και έγγραφη μαρτυρία. Μεταξύ άλλων, κατετέθηκαν, ως τεκμήρια, η συναφθείσα, μεταξύ των διαδίκων, επίδικη γραπτή συμφωνία ημερ. 15.6.2004 (τεκμήριο 1), δέσμη αποδείξεων είσπραξης εκδοθείσες από τους ενάγοντες κατά την περίοδο μεταξύ της 15.6.2004 έως και τις 23.5.2005 (τεκμήρια 2 και 4), δέσμη τιμολογίων εκδοθέντων από τους ενάγοντες κατά την περίοδο από τις 31.11.2004 έως και τις 28.7.2005 (τεκμήριο 3) και κατάσταση του επίδικου χρεωπιστωτικού λογαριασμού (τεκμήριο 5). Το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών είναι βοηθητικό για να διακριβωθούν κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Ακολουθεί η σύνοψη και ο σχολιασμός του ουσιώδους μέρους της. Η συναφθείσα, μεταξύ των διαδίκων, επίδικη γραπτή συμφωνία ημερ. 15.6.2004 (τεκμήριο 1), η οποία υπογράφεται από αντιπρόσωπο των εναγόντων καθώς και από την ίδια την εναγομένη, περιλαμβάνει και τον ακόλουθο όρο: «....
- Η LAMBRILETA LTD θα ευθύνεται διά ελλείψεις ή ζημίες που θα δηλωθούν κατά την ημέρα της παράδοσης των υλικών. Ουδεμία ευθύνη θα βαραίνει την LAMBRILETA LTD δια οιανδήποτε έλλειψη ζημία ή φθορά που θα αναφερθεί μετά την ημέρα παραδόσεως των υλικών.» Ο όρος αυτός ανήκει στην κατηγορία των ρητρών περιορισμού της ευθύνης του πωλητή έναντι του αντισυμβαλλομένου του (exemption clauses), οι οποίοι δύνανται, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, να απαλλάξουν τον πρώτο από την υποχρέωση αποζημίωσης σε περίπτωση παραβίασης της σύμβασης πώλησης (Treitel, The Law of Contract, eighth edition, Sweet and Maxwell/Stevens, 1991, σελ. 197 επ.). Η ελευθερία του συμβάλλεσθαι επιτρέπει, κατ' αρχήν, τη συνομολόγηση ρήτρας εξαίρεσης ή περιορισμού της ευθύνης του μέρους το οποίο ευθύνεται για παραβίαση συμβατικού όρου (Στυλιανού κ.α. ν. Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Στροβόλου
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1924, 1929). Ας σημειωθεί, πως η εναγομένης δεν αμφισβήτησε τη γνησιότητα του τεκμηρίου 1, δε αμφισβήτησε την υπογραφή της επί αυτού και ούτε αμφισβήτησε το γεγονός πως οι επίδικες δοσοληψίες της με τους ενάγοντες διήποντο από τα διαλαμβανόμενα σε αυτό. Οι αποδείξεις είσπραξης (τεκμήρια 2 και 4) επιμαρτυρούν πως η εναγομένη προκατέβαλε στους εναγομένους το ποσόν των Λ.Κ.1.000, ως ο όρος 2 του τεκμηρίου 1 διαλαμβάνει, και ακολούθως κατέβαλε, έναντι του σχετικού χρεωπιστωτικού λογαριασμού, διάφορα ποσά στις 4.12.2004, στις 13.12.2004, στις 15.2.2005, στις 17.3.2005 και στις 23.5.
- Οι αποδείξεις είσπραξης (τεκμήρια 2 και 4) συμποσούνται στις Λ.Κ.12.
- Τα τιμολόγια (τεκμήριο 3), επιμαρτυρούν πως, δυνάμει της επίδικης σύμβασης, πωλήθηκαν στην εναγομένη παρτίδες εμπορευμάτων στις 31.11.2004, στις 7.12.2004, στις 20.12.2004, στις 27.1.2005, στις 28.6.2005, στις 11.7.2005 στις 20.7.2005 και στις 28.7.
- Η κατάσταση του επίδικου χρεωπιστωτικού λογαριασμού (τεκμήριο 5) επιμαρτυρεί πως η τελευταία καταχωρισμένη πράξη είναι η χρέωσή του με το ποσόν των Λ.Κ.217,35, διά του τιμολογίου υπ' αριθμόν 7044 ημερ. 26.7.
- Επιμαρτυρεί, επίσης, πως στις 26.7.2005 ο λογαριασμός παρουσίαζε χρεωπιστωτικό υπόλοιπο ύψους Λ.Κ.1.447,
- Ας σημειωθεί πως η εναγομένη δεν αμφισβήτησε την ορθότητα των όσων το τεκμήριο 5 παρουσιάζει, δεν αμφισβήτησε την ορθότητα του παρουσιαζομένου ως χρεωστικού υπολοίπου και ούτε αμφισβήτησε την θέση των εναγόντων πως αυτό το χρεωστικό υπόλοιπο παραμένει οφειλόμενο. Ο Παναγιώτης Λαμπρίδης (Μ.Ε.1), με λόγο σταθερό, άμεσο και σαφή επιβεβαίωσε τις δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων. Προσέθεσε πως μόλις παρελήφθηκε η δεύτερη παρτίδα πλακών μαρμάρου, ο εργολάβος της εναγομένης ξεκίνησε να τοποθετεί τις πλάκες στην υπό ανέγερσιν κατοικία της χωρίς να περιμένει οδηγίες, ως ο ισχυρισμός στην παρα. 7 του δικογράφου της εναγομένης. Αργότερα, και αφού οι πλάκες μαρμάρου της δεύτερης παρτίδας είχαν ήδη τοποθετηθεί, η εναγομένη του ζήτησε να της παραδώσει άλλες δέκα-επτά
(17)πλάκες για να αντικαταστήσει αυτές οι οποίες, κατά την άποψή της, είχαν διαφορά στην απόχρωση. Ο Παναγιώτης Λαμπρίδης (Μ.Ε.1) υπέδειξε το γεγονός πως μετά την παραλαβή της δεύτερης παρτίδας πλακών μαρμάρου και μετά την τοποθέτηση των πλακών στην υπό ανέγερσιν κατοικία της, η εναγομένη συνέχισε να παραλαμβάνει εμπορεύματα (τεκμήριο 3) τα οποία της επωλούσαν οι ενάγοντες δυνάμει της γραπτής συμφωνίας ημερ. 15.6.2004 (τεκμήριο 1), και συνέχισε να καταβάλλει διάφορα ποσά έναντι του χρεωστικού υπολοίπου του σχετικού χρεωπιστωτικού λογαριασμού (τεκμήρια 2, 4 και 5). Ο μάρτυρας ανέφερε πως επιθεώρησε τις κατ' ισχυρισμόν ελαττωματικές, λόγω διαφοράς στην απόχρωση, πλάκες μαρμάρου περίπου δέκα-πέντε
(15)ημέρες μετά την τοποθέτησή τους. Διεπίστωσε πως η διαφορά στην απόχρωση ήταν φυσιολογική και αναμενόμενη εφ' όσον επρόκειτο για φυσικό πέτρωμα. Παρά ταύτα, και επειδή δεν ήθελε να δυσαρεστήσει την εναγομένη, της προσέφερε δωρεάν άλλες πλάκες για να αντικαταστήσει όσες θεωρούσε ως ελαττωματικές. Ο Παναγιώτης Λαμπρίδης (Μ.Ε.1) διευκρίνισε πως προέβηκε στην προσφορά αυτή χωρίς να αναγνωρίζει οιανδήποτε ευθύνη εκ μέρους των εναγόντων. Ας σημειωθεί πως κατά την αντεξέτασή του Παναγιώτη Λαμπρίδη (Μ.Ε.1) δεν αμφισβητήθηκαν οι κρίσιμοι ισχυρισμοί του πως, μετά την παραλαβή της δεύτερης παρτίδας (στις 20.12.2004, ως δικογραφείται στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης), η εναγομένη συνέχισε τις δοσοληψίες της με τους ενάγοντες, επί τη βάσει της επίδικης συμφωνίας ημερ. 15.6.2004 (τεκμήριο 1), παραλαμβάνοντας και άλλα εμπορεύματα και καταβάλλοντας ποσά έναντι του σχετικού χρεωπιστωτικού λογαριασμού (τεκμήριο 5). Δεν αμφισβητήθηκαν, επίσης, τα όσα τα τιμολόγια (τεκμήριο 3) και οι αποδείξεις είσπραξης (τεκμήρια 2 και 4) επιμαρτυρούν. Η εναγομένη Φρόσω Μακρυγιάννη (Μ.Υ.1) εδήλωσε πως η δεύτερη παρτίδα πλακών μαρμάρου, τις οποίες αγόρασε από τους ενάγοντες και τις οποίες παρέλαβε, «κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης παρουσίαζαν μεγάλες αποκλίσεις στην απόχρωση» (δείτε στην παρα. 3 του εγγράφου αρ. 2). Ειδοποίησε τους ενάγοντες και αυτοί της συνέστησαν να ολοκληρώσει την τοποθέτησή τους διαβεβαιώνοντάς την ότι μόλις στεγνώσουν, οι πλάκες μαρμάρου θα αποκτήσουν την ίδια απόχρωση. Αυτό δεν έγινε. Εξ ου και οι ενάγοντες της προσέφεραν δωρεάν άλλες πλάκες μαρμάρου για να αντικαταστήσει τις ελαττωματικές. Όμως, η προσφορά αυτή δεν ήταν αρκετή. Οι ενάγοντες όφειλαν να της προσφέρουν δωρεάν περισσότερες πλάκες και να αναλάβουν το κόστος της αντικατάστασης. Η εναγομένη Φρόσω Μακρυγιάννη (Μ.Υ.1) παραδέχθηκε πως μετά την παραλαβή της δεύτερης παρτίδας πλακών μαρμάρου «σε ένδειξη καλής θελήσεως και με την ελπίδα ότι ο κ. Λαμπρίδης θα αντιλαμβανόταν το λάθος του συνέχισ(ε) τη συνεργασία μαζί του για υλοποίηση της συμφωνίας» (δείτε στην παρα. 8 του εγγράφου αρ. 2). Ο Αχιλλέας Παντελίδης (Μ.Υ.2) επανέλαβε την ουσία της μαρτυρίας της εναγομένης Φρόσω Μακρυγιάννη (Μ.Υ.1). Ανεφέρθηκε, επίσης, στην αξία των πλακών μαρμάρου οι οποίες θα αντικαθιστούσαν τις κατ' ισχυρισμόν ελαττωματικές καθώς και στην αμοιβή του για τις εργασίες αφαίρεσης των παλαιών πλακών και τοποθέτησης νέων. Ενώ, κατά την κυρίως εξέτασή του, ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε πως επεκοινώνησε με τον Παναγιώτη Λαμπρίδη (Μ.Ε.1) και του ανέφερε τα περί των ελαττωματικών πλακών μαρμάρου της δεύτερης παρτίδας κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής τους (δείτε στην παρα. 4 του εγγράφου αρ. 3), κατά την αντεξέτασή του δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η επικοινωνία αυτή να έγινε μετά την ολοκλήρωση της τοποθέτησης των πλακών αυτών. Τέλος, ο Νεόφυτος Νεοφύτου (Μ.Υ.3) επανέλαβε τους ισχυρισμούς της εναγομένης Φρόσως Μακρυγιάννη (Μ.Υ.1) και του Αχιλλέα Παντελή (Μ.Υ.2) περί διαφοράς στην απόχρωση που παρουσίαζαν οι πλάκες μαρμάρου της δεύτερης παρτίδας. Έχω μελετήσει τα επίδικα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Διαπιστώνω, κατ' αρχάς, πως η πλευρά της εναγομένης ουδεμία μαρτυρία παρουσίασε εν σχέσει με τον δικογραφημένο ισχυρισμό της πως ελαττωματικές ήσαν και οι πλάκες μαρμάρου οι οποίες παρελήφθηκαν με την τρίτη παρτίδα στις 27.1.2006 και εν σχέσει με τις οποίες εξεδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμόν 6778 για το ποσόν Λ.Κ.4.117,65. Υπενθυμίζεται πως, διά του δικογράφου της, η εναγομένη ισχυρίζεται πως αυτές οι πλάκες ξεφλούδισαν και ανταπαιτεί την αξία τους καθώς και το ποσόν των €1.366,88 ως τα ημερομίσθια για την αφαίρεσή τους. Η παράλειψη αυτή της πλευράς της εναγομένης καθιστά το αντίστοιχο μέρος της ανταπαίτησής της (υπό Γ. στην ανταπαίτηση) ατεκμηρίωτο και το οδηγεί σε απόρριψη. Διαπιστώνω, κατά δεύτερον, πως το αναντίλεκτο γεγονός της συνομολόγησης, εκ μέρους της εναγομένης, ρήτρας περιορισμού της ευθύνης των εναγόντων μόνον «δια ελλείψεις ή ζημίες που θα δηλωθούν κατά την ημέρα παράδοσης των υλικών» (όρος 5 της επίδικης συμφωνίας ημερ. 15.6.2004 τεκμήριο 1), και η συνακόλουθη δέσμευσή της, σε συνδιασμό με το γεγονός πως αυτή δεν ισχυρίζεται και ούτε απέδειξε, με θετική μαρτυρία, πως ειδοποίησε τους ενάγοντες για το ελάττωμα της δεύτερης παρτίδας αυθημερόν, δηλαδή στις 20.12.2004, την εμποδίζουν να προβάλλει το συγκεκριμένο ελάττωμα είτε ως υπεράσπιση στην αξίωση των εναγόντων είτε ως βάση για την ανταπαίτησή της (Treitel, The Law of Contract, ανωτέρω). Υπενθυμίζω πως η εναγομένη Φρόσω Μακρυγιάννη (Μ.Υ.1) τοποθέτησε τον χρόνο ενημέρωσης του διευθυντή των εναγόντων Παναγιώτη Λαμπρίδη (Μ.Ε.1), για το ελάττωμα της δεύτερης παρτίδας, «κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης» των πλακών μαρμάρου από τον εργολάβο Αχιλλέα Παντελή (Μ.Υ.2) (δείτε στην παρα. 3 του εγγράφου αρ. 2). Ο δε Αχιλλέας Παντελή (Μ.Υ.2) δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η ενημέρωση αυτή να έγινε μετά την ολοκλήρωση της τοποθέτησης των πλακών. Με αυτά τα δεδομένα, το μέρος της ανταπαίτησης το οποίο αφορά στη δεύτερη παρτίδα πλακών μαρμάρου (υπό Α. και Β. στην ανταπαίτηση), επίσης, οδηγείται σε απόρριψη. Εν πάση περιπτώσει, το μέρος της ανταπαίτησης το οποίο αφορά στη δεύτερη παρτίδα πλακών μαρμάρου δεν μπορεί να επιτύχει και γιατί η εναγόμενη δεν προέβηκε σε ακύρωση της επίδικης συμφωνίας ημερ. 15.6.2004 (τεκμήριο 1) αλλά, αντιθέτως, αυτή συνέχισε, επί τη βάσει αυτής, να παραλαμβάνει εμπορεύματα και να προβαίνει σε πληρωμές. Το γεγονός αυτό την εμποδίζει να διεκδικεί αποζημιώσεις για ζημίες τις οποίες, κατ' ισχυρισμόν, υπέστηκε συνεπεία της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγόντων. Συναφώς αναφέρω πως προϋπόθεση για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων λόγω αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγόντων αποτελεί η ακύρωση (rescission) της επίδικης συμφωνίας ημερ. 15.6.2004 (τεκμήριο 1) εκ μέρους της εναγομένης. Μόνον με την ακύρωση της συμφωνίας και μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η ακύρωση θα ήταν δικαιολογημένη, η εναγομένη θα εδικαιούτο να ζητήσει αποζημιώσεις για ζημίες που υπέστηκε λόγω μη εκπλήρωσης των συμφωνηθέντων (άρθρο 75 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 και Κωμοδρόμου ν. Α. Τh. Shikkis Motors Ltd κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 481, 487). Τέλος, διαπιστώνω πως η ύπαρξη χρεωστικού υπολοίπου, στον επίδικο χρεωπιστωτικό λογαριασμό, ύψους Λ.Κ.1.447,01 παρέμεινε αναντίλεκτη. Για τους πιο πάνω λόγους η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης για το ποσόν των €2.494,84 (ισόποσον των Λ.Κ. 1.447,01), το οποίο θα φέρει τόκο με νόμιμο επιτόκιο από τις 2.2.2007, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, έως και την εξόφληση. Τα έξοδα της διαδικασίας εκδίκασης της απαίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης. Η ανταπαίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας εκδίκασης της ανταπαίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης. Επειδή η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάσθηκαν να υπολογισθεί ένα σύνολο εξόδων. (Υπ.) .............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /EΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο