Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Μιχάλη Παπακυριακού, Αρ.Αγωγής: 9217/07, 8/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A91 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 9217/07 Μεταξύ: Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Ενάγουσας και Μιχάλη Παπακυριακού Εναγομένου Αίτηση ημερ. 7.11.12 για παραμερισμό απόφασης ημερ. 23.10.12 Ημερομηνία: 8.3.13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον εναγόμενο-αιτητή: κ.Σ. Ιεροθέου για Ιεροθέου Καμπέρης & Σία ΔΕΠΕ Για την ενάγουσα-καθ΄ης η αίτηση: κ.Λ.Πασχαλίδης για κ. Άντης Τριανταφυλλίδης και Υιοι ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Αναδρομή στο φάκελο της υπόθεσης καταδεικνύει ότι η αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καταχωρήθηκε στις 21.9.07 σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο και με αυτή η ενάγουσα ζητούσε την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγομένου για ποσό £34.466,64 με τόκο 11,5% ετησίως από 1.7.07 δυνάμει σύμβασης παροχής πιστωτικών διευκολύσεων ημερ. 27.7.09 και/ή δυνάμει του σχεδίου Εθνοεπενδυτής. Ο εναγόμενος στις 6.11.07 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης μέσω του δικηγορικού γραφείο Αλέξανδρος Γ.Ιωαννίδης και Συνεργάτες και στις 7.12.07 καταχώρησε την Υπεράσπιση του. Στην Υπεράσπιση του αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, προβάλλει την θέση ότι η οποιαδήποτε τυχόν συμφωνία μεταξύ του και της ενάγουσας είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη και/ή άνευ αποτελέσματος για σωρεία λόγων τους οποίους αναφέρει στις παραγράφους 5 μέχρι 8 της Υπεράσπισης του και επίσης προβάλλει την θέση ότι ουδέποτε τερματίστηκε νόμιμα η οποιαδήποτε συμφωνία εκ πλευράς της ενάγουσας πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Μετά από διατάγματα δικαστηρίου για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης στην Υπεράσπιση, αυτή καταχωρήθηκε στις 23.9.
- Από την εν λόγω ημερομηνία και μετέπειτα όπως φαίνεται από όλα τα πρακτικά του Δικαστηρίου που είναι εντός του φακέλου και όπως με λεπτομέρεια αναγράφουν οι συνήγοροι της ενάγουσας-καθ΄ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση, μετά από πολλές προσπάθειες διευθέτησης της υπόθεσης, αιτήματα αναβολών με σκοπό την διευθέτηση, απόσυρσης δικηγόρων του εναγομένου και αντικατάστασης τους με άλλους δικηγόρους, τελικά εκδόθηκε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου στις 23.10.12, ερήμην του εναγομένου, όταν κατά την εν λόγω ημερομηνία που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ο εναγόμενος παρέλειψε να εμφανιστεί, η πλευρά της ενάγουσας ήταν έτοιμη για την ακρόαση με την μάρτυρα της και το Δικαστήριο αντιμετώπισε θετικά το αίτημα των συνηγόρων της ενάγουσας για να προχωρήσει η υπόθεση σε απόδειξη εναντίον του εναγόμενου. Στις 7.11.12 ο εναγόμενος καταχώρησε, με νέο συνήγορο, την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά ακύρωση και/ή παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 23.10.12 και επαναφορά της αγωγής. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.33 θ.5, Δ.48 θ.1, 2 και 3 και Δ.64, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του εναγόμενου-αιτητή. Σ΄αυτή ο εναγόμενος αναφέρει ότι στις 23.10.12 δεν ήταν παρών στο Δικαστήριο λόγω του ότι υπέφερε από κολικούς του δεξιού του νεφρού και συνεπεία της ασθένειας του ήταν να παραμείνει κλινήρης από 12.10.12 μέχρι 24.10.12 και επισυνάπτει σχετικά ως Τεκμήριο ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 30.10.12 το οποίο υπογράφεται από τον δρ Μ.Μάρκου. Είναι η θέση του ότι μέχρι την εν λόγω ημερομηνία δεν είχε αποταθεί προς εξεύρεση νέου δικηγόρου σε αντικατάσταση του τελευταίου δικηγόρου που τον εκπροσωπούσε, ο οποίος θα μπορούσε να ήταν παρών στο Δικαστήριο στις 23.10.12 αφού τότε αδυνατούσε οικονομικά να καταβάλει την αμοιβή του. Διόρισε νέους δικηγόρους στις 5.11.12 οπόταν και πληροφορήθηκε ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του στις 23.10.
- Αναφέρει ότι σε καμία περίπτωση δεν είχε πρόθεση να μην προωθήσει την υπεράσπιση του και θεωρεί ότι η συμπεριφορά του, δηλαδή η μη εμφάνιση του στο Δικαστήριο στις 23.10.12 δεν καταδεικνύει αδιαφορία για την υπόθεση του αφού ήταν άρρωστος. Η ένσταση της ενάγουσας-καθ΄ης η αίτηση καταχωρήθηκε στις 25.1.13, μ΄αυτή προβάλλονται οι θέσεις ότι δεν υπάρχει καμιά επαρκής δικαιολογία για την μη παρουσία του εναγόμενου την ημέρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, οι περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση, όπως και η αίτηση ουδόλως συγκλίνουν προς την έγκριση της αίτησης για να απονεμηθεί σωστά η δικαιοσύνη, η διαγωγή του εναγόμενου-αιτητή καθόλη την πορεία της υπόθεσης καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων της ενάγουσας, η αίτηση αποσκοπεί μόνο στην πρόκληση ταλαιπωρίας και/ή καθυστέρησης της διαδικασίας και είναι ενοχλητική, επιπόλαια και καταχρηστική και τυχόν έγκριση της αίτησης θα οδηγήσει σε περαιτέρω καθυστέρηση της υπόθεσης και παραβίαση των δικαιωμάτων της ενάγουσας για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Βάση της ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.26 θ.14, Δ.33 θ.1-5 Δ.48 Θ.1-4, Δ.64 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται βεβαιώνονται από τον φάκελο της υπόθεσης και από την ένορκη δήλωση της κας Τούλιας Θεμιστοκλέους που βρίσκεται στην υπηρεσία της ενάγουσας. Η ένορκη δήλωση της κας Θεμιστοκλέους είναι δεόντως εμπεριστατωμένη, αντικατοπτρίζει πλήρως χωρίς καμία υπερβολή την όλη συμπεριφορά των διαδίκων από την ημερομηνία που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και μετέπειτα, και αποδίδονται επίσης με πάσα λεπτομέρεια τα πρακτικά του Δικαστηρίου κατά τις διάφορες ημερομηνίες που ήταν ορισμένη η αγωγή για ακρόαση. Θεωρώ περιττό να αναπαράξω την ένορκη δήλωση στην απόφαση μου, αναφέρω μόνο ότι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Είναι η θέση της κας Θεμιστοκλέους ότι η εν γένει συμπεριφορά του εναγομένου και όχι μόνο η απουσία του από το Δικαστήριο στις 23.10.12 καταδεικνύει ότι ο εναγόμενος καταχράστηκε πλήρως τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου, ανάλωσε τον μέγιστο χρόνο που θα μπορούσε κάποιος διάδικος να αναλώσει χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα ως προς την έκβαση της αγωγής, ανέφερε πλειστάκις ότι σκοπός του ήταν να δεχθεί απόφαση γι΄αυτό και ζήτησε επανειλημμένα αναβολή των ακροάσεων που είχαν οριστεί και άλλαξε μέχρι σήμερα 3 δικηγόρους. Έχει την άποψη η οποία ενισχύεται και από την συμβουλή των δικηγόρων της ενάγουσας ότι δεν θα πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα του εναγόμενου γιατί κατ΄αυτό τον τρόπο θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση στην υπόθεση και ο εναγόμενος θα έχει πλέον αποκτήσει δικαιώματα από μια εντελώς καταχρηστική συμπεριφορά. Οι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν γραπτώς στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες αγορεύσεις στο στάδιο της ακρόασης της αίτησης, στις οποίες περιέχεται πλήρης αναφορά στη νομολογία. Προτού προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση υπό το πρίσμα της ένστασης και τις αρχές της νομολογίας τις οποίες θα παραθέσω, θεωρώ ορθό να αναφερθώ πολύ συνοπτικά, αφού έχω ήδη αναφέρει ότι η ένορκη δήλωση της κας Τ.Θεμιστοκλέους που συνοδεύει την ένσταση καλύπτει πλήρως τη συμπεριφορά των διαδίκων σε ό,τι αφορά την πορεία της παρούσας αγωγής, τα όσα έχουν διημειφθεί ενώπιον μου από την ημέρα που η παρούσα υπόθεση τέθηκε στο δικό μου ημερολόγιο. Στις 12.10.11 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η αγωγή και ήταν η πρώτη φορά που της επιλήφθηκα οι συνήγοροι των δύο μερών ζήτησαν από κοινού αναβολή της ακρόασης και τον ορισμό της εκ νέου για ακρόαση ενόψει του ότι είχε ξεκινήσει νέος κύκλος διαπραγμάτευσης με τους νέους δικηγόρους του εναγομένου, οι οποίοι ήταν το δικηγορικό γραφείο Λ.Παπαφιλίππου και Σία και συγκεκριμένα ο κ.Γ.Χριστοδούλου. Το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 3.2.
- Σημειώνω ότι, όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου οι προηγούμενοι δικηγόροι του εναγόμενου Αλέξανδρος Γ.Ιωαννίδης και Συνεργάτες απεσύρθησαν από δικηγόροι του εναγόμενου κατόπιν διαφωνίας τους μαζί του στο περαιτέρω χειρισμό της αγωγής δεδομένων και διαφόρων προτάσεων φιλικού διακανονισμού οι οποίες δεν είχαν τελεσφορήσει από τις 17.1.
- Στις 3.2.12 υπεβλήθη αίτημα αναβολής από τη συνήγορο της ενάγουσας λόγω απασχόλησης της σε παλαιότερη συνεχιζόμενη ακρόαση, το αίτημα δεν προσέκρουσε στην ένσταση του συνηγόρου του εναγομένου και η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση την 1.3.
- Την εν λόγω ημερομηνία ζητήθηκε και πάλι αναβολή από κοινού από τους δικηγόρους των διαδίκων και μάλιστα ολιγοήμερη αναβολή για οδηγίες ενόψει διευθέτησης. Η αγωγή αναβλήθηκε για οδηγίες στις 20.3.03 και κατόπιν στις 21.5.12 με σημείωση του Δικαστηρίου ότι την εν λόγω ημερομηνία θα εκδιδόταν απόφαση μετά από την θέση του συνηγόρου του εναγομένου ότι ο εναγόμενος θα δεχόταν απόφαση αλλά επειδή εργάζεται στην τουριστική βιομηχανία η οποία την δεδομένη περίοδο δηλαδή τον Μάρτιο ήταν «νεκρή» και ο εναγόμενος δεν είχε εισοδήματα για να αρχίσει να πληρώνει ζήτησε ημερομηνία μετά τις διακοπές του Πάσχα για να έχει ο εναγόμενος την ικανότητα να αρχίσει να πληρώνει την απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον του. Στις 22.5.12 ο συνήγορος του εναγόμενου ανέφερε ότι με οδηγίες του πελάτη του είχε υποβάλει άλλη πρόταση απ΄αυτή που είχε συζητηθεί μέχρι τότε την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε ως χαμηλή αλλά η συνήγορος της ενάγουσας ζήτησε χρόνο για να την διαβιβάσει δεόντως στους πελάτες της για την θέση τους. Ο αγωγή ορίστηκε για τον σκοπό αυτό στις 28.5.12 όπου την ημερομηνία εκείνη ο συνήγορος του εναγόμενου ανέφερε ότι λόγω διαφωνίας μαζί του ως προς τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης πρόθεση του ήταν η απόσυρση του από συνήγορος του εναγομένου και ζήτησε χρόνο για να τον ειδοποιήσει δεόντως. Στις 22.6.12 όπου όρισε το Δικαστήριο την υπόθεση για οδηγίες δίδοντας ταυτόχρονα οδηγίες στον συνήγορο του εναγομένου να του αποστείλει σχετική επιστολή για την πρόθεση του να αποσυρθεί από συνήγορος του, ο εναγόμενος ήταν παρών στο Δικαστήριο και έλαβε μέρος στη διαδικασία κατά την οποία δόθηκε άδεια στον κ.Γ.Χριστοδούλου να παύσει την εκπροσώπηση του μετά και από την σύμφωνο γνώμη του εναγομένου, και το Δικαστήριο αντιμετωπίζοντας και πάλι θετικά το αίτημα του εναγομένου για να του δοθεί χρόνος να εξεύρει άλλο δικηγόρο για να προωθήσει την υπεράσπιση του όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 23.10.12 και ώρα 11.0π.μ. δηλαδή 4 ολόκληρους μήνες μετά. Επαναλαμβάνω ότι ο εναγόμενος ήταν ο ίδιος παρών στο Δικαστήριο και γνώριζε την ημερομηνία, κάτι εξάλλου που δεν αμφισβητεί. Στις 23.10.12 η συνήγορος της ενάγουσας ήταν παρούσα στο Δικαστήριο με την μάρτυρα της έτοιμη για την ακρόαση, ο εναγόμενος κλήθηκε απών τόσο στις 11.00π.μ που ήταν ορισμένη η ακρόαση αλλά και στις 11.20π.μ. που το Δικαστήριο έδωσε κάποιο περιθώριο χρόνου και αντιμετωπίζοντας θετικά το αίτημα της συνηγόρου για την ενάγουσα να προχωρήσει σε απόδειξη της υπόθεσης της, η υπόθεση οδηγήθηκε σε απόδειξη και εκδόθηκε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου. Η νομολογία που διέπει το θέμα μη εμφάνισης διαδίκου κατά την δίκη και συγκεκριμένα η υπόθεση Αντρέου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1ΑΑΔ 1556 προνοεί ότι σε περίπτωση παράλειψης του εναγομένου να εμφανιστεί κατά την δίκη δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της υπεράσπισης του εφόσον αυτή έχει καταχωριστεί. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο η απουσία του εναγομένου υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισης του ή αδιαφορία για την προώθηση της. Τα κρίσιμα γεγονότα για τον παραμερισμό της απόφασης είναι εκείνα που άπτονται του λόγου της μη εμφάνισης του εναγόμενου κατά την δίκη. Στις υποθέσεις Mesolongitis v. Koutas
(1986)1 CLR 61 η οποία επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Toumbouros Estates Limited v. Χαριτίνης Ιωαννίδου κ.α.
(1997)1 ΑΑΔ 1512 αναφέρθηκε ότι όταν εξετάζεται αίτηση με βάση τη Δ.33 θ.5 η οποία προβλέπει ότι οποιαδήποτε απόφαση η οποία λαμβάνεται λόγω μη εμφάνισης του ενός διαδίκου κατά την δίκη μπορεί σε κατάλληλη περίπτωση να ακυρωθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνεται υπόψη η εν γένει συμπεριφορά του διαδίκου. Αυτό καταδεικνύεται επίσης και από τις πιο πρόσφατες υποθέσεις Βασίλης Μιαρής κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2009)1 ΑΑΔ 435 και ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ ΛΤΔ v. KS SOCRATOUS LTD
(2007)1B AAΔ.1387. Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει ότι το Δικαστήριο όταν έχει να εξετάσει αιτήσεις της ίδιας φύσης όπως η παρούσα θα πρέπει πρώτα από όλα να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει καλή και επαρκής δικαιολογία σε σχέση με την μη παρουσία του διαδίκου την ημέρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, ακολούθως να αποφασίσει κατά πόσο η περίπτωση που εξετάζει είναι κατάλληλη περίπτωση για να εγκριθεί η αίτηση ούτως ώστε να αποδοθεί ορθά δικαιοσύνη εξετάζοντας όλη την υπόθεση από την αρχή μέχρι το τέλος για να έχει ολοκληρωμένη και πλήρη εικόνα των γεγονότων, την εν γένει διαγωγή του αιτητή η οποία δεν πρέπει να καταδεικνεύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου και τέλος το Δικαστήριο πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εξισορροπήσει αφενός το δικαίωμα του ενός διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και αφετέρου της ανάγκης για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης σε εύλογο χρόνο. Κατ΄εφαρμογή των πιο πάνω αρχών αναφέρω ότι με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 1 που ο αιτητής επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του φαίνεται ότι εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον δικαιολογείται η απουσία του στις 23.10.12 που ήταν η ημέρα που είχε οριστεί για την ακρόαση της αγωγής. Καταλήγω στη πιο πάνω θέση κατ΄εφαρμογή και των αρχών της υπόθεσης Γρηγορίου v. Τραπέζης Κύπρου
(1992)1 ΑΑΔ 1222. Η εν γένει συμπεριφορά του εναγομένου όμως κατά την διάρκεια της διαδικασίας και η οποία, όπως έχω ήδη αναφέρει περιγράφεται πλήρως και αντικειμενικά στην ένορκη δήλωση της κας Τ.Θεμιστοκλέους που συνοδεύει την ένσταση αλλά και σε όσα έχω παραθέσει με λεπτομέρεια πιο πάνω σε σχέση με τις ενώπιον μου διαδικασίες από την ημέρα που ανέλαβα την υπόθεση αυτή, καταδεικνύει ότι ο εναγόμενος ήταν ασυνεπέστατος στις θέσεις του, πέτυχε κατ΄επανάλειψη αναβολές των ακροάσεων με υποσχέσεις για συμβιβασμό της αγωγής τις οποίες ουδέποτε τήρησε, άλλαξε τρεις δικηγόρους μέχρι σήμερα οι οποίοι αποσύρθηκαν ακριβώς λόγω του ότι ο εναγόμενος δεν τηρούσε τις δεσμεύσεις και/ή τις υποσχέσεις του και πέτυχε κατ΄αυτό τον τρόπο να αναβάλλεται η υπόθεση επανειλημμένα χωρίς κανένα όφελος για τους ενάγοντες παρά μόνο κερδίζοντας ο ίδιος χρόνο επί τη βάσει υποσχέσεων που ουδέποτε τηρούσε. Κατά το τελευταίο στάδιο, δηλαδή στις 23.10.12 που ήταν, όπως έχω αναφέρει, κλινήρης και δεν μπορούσε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο θεωρώ ότι θα μπορούσε πολύ εύκολα να ειδοποιήσει τους συνηγόρους των εναγόντων τουλάχιστον με τους οποίους είχε επαφές για την παρούσα υπόθεση εδώ και 5 χρόνια για την αδυναμία του να παρουσιαστεί. Αντί αυτού δεν παρουσιάστηκε ενώ ελάχιστες μέρες μετά και συγκεκριμένα μόλις 15 μέρες μετά και ενώ σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα δεν είχε εξεύρει δικηγόρο επειδή δεν είχε χρήματα για να τον πληρώσει μπόρεσε να εξεύρει και χρήματα και να διορίσει νέο δικηγόρο. Θεωρώ ότι όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν παντελή καταφρόνηση των δικαιωμάτων των εναγόντων αλλά και των διαδικασιών ενώπιον του Δικαστηρίου. Από τα πιο πάνω συνάγεται βεβαίως ότι η θέση μου είναι ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης καθότι θεωρώ ότι δεν έχω ενώπιον μου τίποτε που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας κατά τον τρόπο που εισηγείται ο εναγόμενος-αιτητής. Αντίθετα, τυχόν έγκριση της αίτησης υπό τις περιστάσεις και τα γεγονότα που επιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ως έχουν αυτά ανωτέρω περιγραφεί θα καταστρατηγούσε τα δικαιώματα των καθ΄ων η αίτηση. Στον εναγόμενο αιτητή είχε δοθεί πάμπολλες φορές η ευκαιρία να διαπραγματευτεί τους όρους επί τους οποίους επιθυμούσε την έκδοση απόφασης εναντίον του, αυτή ήταν πάντοτε η θέση των συνηγόρων που τον εκπροσωπούσαν χωρίς ποτέ στη πραγματικότητα να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια προς την κατεύθυνση αυτή. Ενόψει των ανωτέρω και για τους όλους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας-καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του εναγομένου-αιτητή τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)...................... Στ.Μέσσιου-Χριστοδουλίδου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο