← Κύπρος

Industrial Credit Company Ltd κ.α. ν. Φίλιππου Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 5355/11, 29/3/2013

Industrial Credit Company Ltd κ.α. ν. Φίλιππου Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 5355/11, 29/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A129 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5355/11 Μεταξύ: 1. Industrial Credit Company Ltd 2. Africa Alpha Realisations II Ltd Εναγόντων και Φίλιππου Χαραλάμπους Εναγομένου Ημερομηνία: 29.3.2013 Αίτηση ημερομηνίας 24.1.2012 για έκδοση συνοπτικής απόφασης Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Τριλλίδης για Πολάκης Σαρρή & Σία Για Εναγόμενο-Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Χ. Μαμαντόπουλος για Σ. Μαμαντόπουλος & Συνέταιροι Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του εναγομένου. Αξιώνουν το ποσό των USD$555.160 πλέον τόκο 19.5% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού από 28.9.10 μέχρι εξοφλήσεως. Σύνοψη του ιστορικού της υπόθεσης παρατίθεται στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 15.1.2013 που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 24.9.2012. Το παραθέτω αυτούσιο: «Η ενάγουσα 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης συνήψε σύμβαση με την εταιρεία Eagle Transport Charalambous Ltd για τη μίσθωση κάποιου εξοπλισμού. Η συμφωνία θα διέπετο από το δίκαιο της Ζάμβιας. Ο εναγόμενος διευθυντής της πιο πάνω εταιρείας εγγυήθηκε προσωπικά τις πιο πάνω πληρωμές από την εταιρεία προς αυτήν και παρείχε εγγράφως στους ενάγοντες 1, έγγραφο υπό τον τίτλο Προσωπική Εξασφάλιση («Deed of Suretyship») έναντι των πιο πάνω συμβατικών υποχρεώσεων της εταιρείας. Η εταιρεία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της με αποτέλεσμα να παραβιάσει τη συμφωνία. Η ενάγουσα 1 στη συνέχεια εκχώρησε και/ή παραχώρησε στην ενάγουσα 2, όλα τα δικαιώματα τους δυνάμει της Συμφωνίας με την εταιρεία και της παρεπόμενης Προσωπικής Εξασφάλισης του εναγομένου και/ή οποιωνδήποτε άλλων εξασφαλίσεων είχαν λάβει εν σχέση με την εν λόγω συμφωνία, δυνάμει εγγράφου υπό τον τίτλο Συμφωνία Εκχώρησης («Assignment Agreement»). Μέχρι σήμερα το οφειλόμενο ποσό παραμένει απλήρωτο με αποτέλεσμα ο εναγόμενος να οφείλει στους ενάγοντες το ποσό των USD $630.093,63 με τόκο 19.5% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού από 28.9.10 μέχρι εξοφλήσεως». Η αίτηση για συνοπτική απόφαση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Paul Christopher Richards διευθύνοντα συμβούλου της ενάγουσας 1. Ο ομνύοντας αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η Προσωπική Εξασφάλιση (Deed of Suretyship) υπογράφτηκε στη Λευκωσία και σε αυτό προνοείται ρητώς «.πως κάθε Δικαστήριο στην Κύπρο έχει εξουσία να δικάσει οποιαδήποτε αγωγή που προκύπτει ή συνδέεται με αυτό». Στην παράγραφο 17 της ενόρκου δηλώσεως του κάνει αναφορά στους τόκους που αξιώνουν οι ενάγοντες και αναφέρει τα πιο κάτω τα οποία κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια: «Ο καθ΄ ου η Αίτηση, όπως προνοεί ρητώς το "Deed of Suretyship", συμφώνησε να είναι προσωπικά υπεύθυνος, για «το ποσό των USD$556.668,58 δολάρια Αμερικής πλέον οποιωνδήποτε άλλων επιβαρύνσεων». Ισχυρίζομαι πως η έκφραση «πλέον οποιωνδήποτε άλλων επιβαρύνσεων» ("plus any other charges"), πρέπει, ως ζήτημα κοινής λογικής, να περιλαμβάνει και τόκους οι οποίοι θα συνέχιζαν να προκύπτουν βάσει της συμφωνίας "Equipment Lease Agreement" μέχρι την τέλεια και πλήρη εξόφληση όλων των οφειλόμενων ποσών από τον Καθ΄ ου η Αίτηση». Ο εναγόμενος-καθ΄ου η αίτηση κατεχώρησε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι ενάγοντες δεν του έδωσαν οποιανδήποτε ειδοποίηση για τη συμφωνία εκχώρησης υπό την ιδιότητα του σαν εγγυητή και έχουν παραβιάσει τις πρόνοιες του περί Συμβάσεως Νόμου που αφορούν την εγγύηση με αποτέλεσμα αυτή να έχει καταστεί άκυρη και άνευ οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το αιτούμενο ποσό είναι «υπέρμετρο και παρανόμως επαχθές γιατί περιέχει παράνομους, παράτυπους και επαχθείς ανατοκισμούς» προς 2% μηνιαίως. Η ενάγουσα 1 δε νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον του καθότι δυνάμει της συμφωνίας της με την ενάγουσα 2, ημερ. 3.8.2010, έχει παραχωρήσει στην τελευταία όλα της τα δικαιώματα με αποτέλεσμα να εμποδίζεται από του να έχει οποιαδήποτε αξίωση εναντίον του. Πέραν τούτου οι ενάγοντες δεν έχουν προβεί σε οποιαδήποτε μέτρα εναντίον του πρωτοφειλέτη για να εξασφαλίσουν το λαβείν τους, και ως εκ τούτου δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αγωγή εναντίον του εναγομένου -καθ΄ ου η αίτηση. Η ενάγουσα αρ.1, δυνάμει της συμφωνίας, ημερομηνίας 21.6.2006, εκχώρησε και στην ουσία επώλησε προς την ενάγουσα αρ.2 διάφορες αξιώσεις της, περιλαμβανομένης και της αξίωσης της εναντίον του εναγομένου - καθ΄ ου η αίτηση, συνολικής αξίας $1.860.000.- και σαν αντάλλαγμα η ενάγουσα αρ.2, κατέβαλε το ποσό των $150.000.-. Περαιτέρω με την ίδια συμφωνία παραχωρήθηκαν από την ενάγουσα αρ.1 προς την ενάγουσα αρ.2 και άλλες αξιώσεις, συνολικού ύψους $1.420.000.- αντί του συνολικού ποσού των $71.000.- με αποτέλεσμα η όλη συμφωνία να καθίσταται παράνομη, άκυρη και ανήθικη και η ενάγουσα αρ.2, σύμφωνα πάντα με τον καθ΄ ου η αίτηση να μην νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή. Ο εναγόμενος καθ΄ ου η αίτηση επισημαίνει επίσης ότι ενώ για τη συμφωνία ημερ. 21.6.2006, μεταξύ της ενάγουσας 1 και του πρωτοφειλέτη, αρμόδια δικαστήρια είναι τα Δικαστήρια της Ζάμβιας και ενώ δεν έχει εγερθεί οποιαδήποτε αγωγή εναντίον του πρωτοφειλέτη, οι ενάγοντες ήγειραν την παρούσα αγωγή εναντίον του εναγόμενου - καθ΄ ου η αίτηση, με αποτέλεσμα εάν δεν του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπισθεί, να υπάρχει κίνδυνος και ενδεχόμενο οι ενάγοντες να στραφούν και εναντίον του πρωτοφειλέτη και να οικειοποιηθούν επιπρόσθετα και τις εξασφαλίσεις που αναφέρονται στην ρηθείσα συμφωνία. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή γιατί η ισχυριζομένη εγγύηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την συμφωνία ημερ. 21.6.2006 για την οποία αρμόδια Δικαστήρια είναι τα Δικαστήρια της Ζάμβιας και ως εκ τούτου και οποιαδήποτε αξίωση που προέρχεται και/ή συνδέεται με την πιο πάνω συμφωνία πρέπει να εκδικασθεί στην Ζάμβια. Οι ενάγοντες κατεχώρησαν, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία επισυνάπτεται «απόδειξη αποστολής/παράδοσης εγγράφων» προς τον εναγόμενο ημερομηνίας 4.10.2010, από τους ενάγοντες όπως επίσης και το «Notification of Assignment» με την υπογραφή παραλαβής του από τον κ. Μ. Daka εκ μέρους της εταιρείας Eagle Charalambous Transport Ltd. Σε σχέση δε με τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία ημερομηνίας 21.6.2006 περιέχει παράνομο ανατοκισμό, ισχυρίζεται τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «7(
  2. i)Εξ όσων γνωρίζω, ένεκα της επαγγελματικής μου ιδιότητας, το ζήτημα απόδειξης του αλλοδαπού δικαίου είναι ζήτημα πραγματικό και πρέπει να αποδεικνύεται με πραγματική μαρτυρία. 7(
  3. ii)Η συμφωνία ημερομηνίας 21.6.2006 διέπεται από το δίκαιο της Ζαμβίας (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ. Paul Christopher Richards). Τούτο είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές». Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται νομική γνωμάτευση από δικηγόρο της Ζάμβιας στην οποία γίνεται εισήγηση ότι ο συμβατικός τόκος είναι καθ΄ όλα νόμιμος και επιτρεπτός σύμφωνα με το δίκαιο της Ζαμβίας. Σε απάντηση των πιο πάνω ο εναγόμενος καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του, ότι ουδέποτε έλαβε τη συμφωνία εκχώρησης που επισυνάπτεται στην συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παραδέχεται ότι η εν λόγω ειδοποίηση παραλήφθηκε από τον κ. Daka εκ μέρους της εταιρείας EAGLE CHARALAMBOUS TRANSPORT LTD αλλά ουδέποτε περιήλθε σε γνώση του. Η φωτοτυπία της απόδειξης που παρουσίασαν οι ενάγοντες, σε καμία περίπτωση δεν αποδεικνύει ότι εσυνοδεύετο από το Τεκμήριο Β. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι εκτός από τις επιβαρύνσεις υπό μορφή ενοικίου που προβλέπονται στην παράγραφο 5, στην παράγραφο 6 της εν λόγω συμφωνίας προβλέπεται παράνομα και αυθαίρετα επιπρόσθετος τόκος 2% μηνιαίως υπολογιζόμενος από μέρα σε μέρα επί παντός οφειλομένου υπολοίπου. Απορρίπτει το περιεχόμενο της νομικής γνωμάτευσης και ισχυρίζεται ότι αυτή είναι ανυπόστατη και αβάσιμη. Προς υποστήριξη της θέσης του επισυνάπτει νομική γνωμάτευση από δικηγορικό γραφείο με την οποία καταρρίπτονται οι θέσεις που προβάλλονται στην νομική γνωμάτευση των εναγόντων. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.18 θ.1(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αντιστοιχεί με την Αγγλική Δ.14 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που ίσχυε στο παρελθόν. Σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη, προτού εκδοθεί συνοπτική απόφαση πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: Ι. Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 Θ.6. ΙΙ. Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση. ΙΙΙ. Πρέπει να υπάρχει ένορκη δήλωση του ενάγοντα ή άλλου προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να δηλώνει ότι πιστεύει πως δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Ο πιο πάνω θεσμός δεν δίδει στον ενάγοντα το δικαίωμα να προχωρήσει στη βάση της Δ.18 σε όλες τις περιπτώσεις όπου καταχωρείται ειδικό οπισθογραφημένο κλητήριο αλλά μόνο σε εκείνες όπου αυτός μπορεί να αποδείξει την αξίωση του ξεκάθαρα και δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στο Annual Practice του 1959[1] διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «Judgment for Plaintiff: The purpose of O.14 is to enable a plaintiff to obtain summary judgment without trial. If he can prove his claim clearly; And if the defendant is unable to set up a bona fide defence, or raise an issue against the claim which ought to be tried.». Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην Κύπρο. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Trans Middle East Trading v Tlais[2], από την οποία παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και από τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι η συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη του δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέματα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται ή που ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε θα πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CY.E.M.S Co Ltd v. The Central Cooperative Industries Co Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 897). Έτσι, είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπισή του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο». Στην υπό κρίση υπόθεση ο εναγόμενος αμφισβητεί διάφορα στοιχεία μεταξύ των οποίων και το θέμα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Είναι η θέση του, ως αναφέρω και ανωτέρω, ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση. Σε σχέση με το θέμα αυτό διαπιστώνω ότι η δήλωση του Paul Christopher Richards, ότι σύμφωνα με την Προσωπική Εγγύηση, τεκμήριο 4, «.κάθε δικαστήριο στην Κύπρο έχει εξουσία να δικάσει οποιαδήποτε αγωγή που προκύπτει ή συνδέεται με αυτό» είναι παραπλανητική. Ο ομνύοντας παραλείπει να αναφέρει ότι στο συγκεκριμένο έγγραφο η ρήτρα δικαιοδοσίας δεν δίδει αποκλειστική αρμοδιότητα στα Δικαστήρια της Κύπρου αλλά γίνεται μνεία και στα Δικαστήρια της Ζάμβιας. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «I hereby agree that every Court in Zambia or Cyprus shall have power to try an action arising out of or connected with this document, notwithstanding that the amount claimed exceeds the Court's jurisdiction or that I may not reside within the area of the Court which is selected, or even within Zambia. I hereby choose "Domicilium citandi et executandi» at the address aforementioned notwithstanding that at the time proceedings are commenced, I am domiciled outside Zambia». Κρίνω ότι το θέμα της δικαιοδοσίας είναι ένα από τα θέματα που θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο ενόψει και των όσων αναφέρει και ο εναγόμενος στην ένορκη δήλωση του, ήτοι ότι δικαιοδοσία για την εκδίκαση της διαφοράς μεταξύ εναγόντων και πρωτοφειλέτη έχουν τα Δικαστήρια της Ζάμβιας. Εξίσου σημαντικό είναι και το θέμα του εφαρμοστέου δικαίου. Σε περίπτωση δε που το εφαρμοστέο δίκαιο είναι αυτό της Ζάμβιας, ως φαίνεται εκ πρώτης όψεως να είναι θέση και των δύο μερών, τότε το Δικαστήριο, αν καταλήξει τελικά ότι έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία σε σχέση με τις νομικές αρχές που ισχύουν στη Ζάμβια και διέπουν τα επίδικα θέματα, μεταξύ των οποίων και το θέμα του τόκου και της αποστολής ειδοποίησης στον εναγόμενο-καθ΄ ου η αίτηση σε σχέση με τη συμφωνία εκχώρησης, ως επίσης και για τα υπόλοιπα θέματα που εγείρονται στην ένσταση του εναγομένου-καθ΄ ου η αίτηση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου-καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο εναγόμενος δικαιούται να καταχωρήσει υπεράσπιση εντός 14 ημερών από σήμερα. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Σελ. 343. [2]
(1991)1 ΑΑΔ σελ. 239, 243-244. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.