PEGASOS REFRIGERATORS INDUSTRY LTD ν. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αγ. Αρ. 1340/13, 30/4/2013

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση της Νατάσας Παντελή στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: Þ Στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μιχάλη Αβραάμ η οποία κατετέθη προς υποστήριξη της Ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση υπάρχει ισχυρισμός ότι η ενόρκως δηλούσα στην Αίτηση δεν έχει καταθέσει τα ισχυριζόμενα συμβόλαια για τις πωλήσεις των ψυγείων με σκοπό να παραπλανήσει η ενόρκως δηλούσα το Δικαστήριο ώστε να εξασφαλίσει η Ενάγουσα/Αιτήτρια τα αιτούμενα Διατάγματα. Þ Οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι αναληθείς και παραπλανητικοί και πρέπει να απαντηθούν. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο Άρθρο 32 του Ν.14/60, στα Άρθρα 4 και 9 του ΚΕΦ.6, στη Δ.48,θθ.1,2,4 και 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: ü Η Αίτηση είναι πραγματικά αβάσιμη, ανυπόστατη και παράτυπη και δεν τηρεί τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και/ή τις Αρχές της Νομολογίας. ü Η Αίτηση είναι γενική και αόριστη και αντικανονικά δεν παρατίθενται τα συγκεκριμένα θέματα για τα οποία ζητείται η καταχώρηση της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και/ή η μαρτυρία που θα αποτελέσει το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης για να μπορεί να τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο η πραγματική πρόθεση της Αιτήτριας σε σχέση με το υπό κρίση ζήτημα. ü Η Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης της Αίτησης. ü Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.48,θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εφόσον δεν αποκαλύπτεται «καλός λόγος». ü Το Δικαστήριο κατά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος ημερ. 25.2.13 έλαβε υπόψη του τις δύο Ένορκες Δηλώσεις της Ενάγουσας ημερ. 20.2.13 και 25.2.13 και η εκ των υστέρων συμπλήρωση τους λόγω μη αποκάλυψης γεγονότων στην Αίτηση ημερ. 20.2.13 δεν είναι επιτρεπτή αφού η Αιτήτρια επιζητεί να θέσει νέα γεγονότα πέραν αυτών που έθεσε στις αρχικές Ένορκες Δηλώσεις της και να επαναπροσδιορίσει ουσιαστικά τη θέση της. Σε κάθε περίπτωση η πρόβλεψη για συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις δεν τεκμηριώνει, εκεί όπου αμφισβητούνται γεγονότα, άνευ ετέρου «καλό λόγο» για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ώστε να απαντούνται οι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία καθότι το Δικαστήριο στο στάδιο εξέτασης της οριστικοποίησης ή μη προσωρινού Διατάγματος δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων θεμάτων. ü Επιχειρείται η εισαγωγή μαρτυρίας που ήταν γνωστή κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αρχικής Ένορκης Δήλωσης, ενώ δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πληροφόρησης του Δικαστηρίου κατά τρόπο πρωθύστερο έτσι ώστε να μεταβληθεί και/ή συμπληρωθεί εκ των υστέρων η εικόνα η που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο για να δώσει θεραπεία μονομερώς. ü Δεν έχουν τεθεί οποιαδήποτε νέα γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. ü Η Αίτηση αποτελεί κακόπιστο και καταχρηστικό διαδικαστικό διάβημα καθότι αποσκοπεί να καθυστερήσει την εκδίκαση της Αίτησης και να διατηρήσει σε ισχύ το εκδοθέν Προσωρινό Διάταγμα προβάλλοντας εμπόδιο στην άσκηση των καθηκόντων των Εναγομένων 2 και 3. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48,θ.4

(2)μετά από αναμόρφωση της με την Κ.Δ.Π, 5/99, ημερ. 23.12.99 διαμορφώθηκε ως εξής: «

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Με βάση αυτό το Θεσμό, σε περίπτωση αμφισβητουμένων γεγονότων, αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε με τον παλαιό Θεσμό, η προσαγωγή πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας, εκτός, βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, των ενόρκως δηλούντων. Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας είναι τα ακόλουθα[1]:

1. Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση δια κλήσεως, ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων.
2. Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης[2].
3. Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί.
4. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της Ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48,θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48,θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραπέμψω στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. και άλλος ν. Ανδρέα Λεωνίδα, Πολ. Έφ. 277/07 ημερ. 18.2.2010 η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω απόφαση δεν αφορούσε εφαρμογή του Άρθρου 32 του Ν.14/60, όπως η υπό εξέταση αίτηση, στο πλαίσιο της εξέτασης της αίτησης εκείνης τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και σε κάθε άλλη περίπτωση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα που έχει ως εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή αίτηση και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη πληροφόρησης κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο[3]. Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα των εκδοθέντων μονομερών διαταγμάτων με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης του, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος. Δεν παρέχεται, επίσης, άδεια όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Αντίθετα, μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί έχοντας κατά νου τους περιορισμένους σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας για συντηρητικό διάταγμα. Ως εκ τούτου δεν είναι χωρίς άλλο λόγο επιτρεπτή η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία απαντά απλώς και απορρίπτει την εκδοχή της άλλης πλευράς ως ανυπόστατης αφού δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική της αξία στο παρόν στάδιο. Υπενθυμίζεται δε ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ των μερών[4]. Τέλος να επισημάνω ότι το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ρυθμίζει την ενώπιόν του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Στην παρούσα Αίτηση οι Αιτητές μέσω της Ένορκης Δήλωσης της Ν. Παντελή προς υποστήριξη του αιτήματος τους δια καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ισχυρίζονται ότι για χάριν της πλήρους απονομής της Δικαιοσύνης πρέπει να επιτραπεί στην Αιτήτρια να καταχωρήσει συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση για ένα συγκεκριμένο σημείο. Ο τρόπος με τον οποίο προσδιορίζεται από την Αιτήτρια το εν λόγω σημείο αλλά και γενικότερα ο τρόπος που τίθεται το υπό εξέταση αίτημα τίθεται στις παραγρ. 3,4 και 5 της Ένορκης Δήλωσης της κ. Παντελή. Τις παραθέτω αυτούσιες πιο κάτω:- «3. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση υπάρχει ισχυρισμός ότι δεν έχω καταθέσει τα ισχυριζόμενα συμβόλαια για τις πωλήσεις των ψυγείων με σκοπό να παραπλανήσω το Δικαστήριο ώστε να εξασφαλίσει η Ενάγουσα αιτήτρια τα αιτούμενα διατάγματα. 4. Πιστεύω ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί πρέπει να απαντηθούν ώστε να μην υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία στο Δικαστήριο. 5. Οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι αναληθείς και παραπλανητικοί.» Εξετάζοντας τις αναφορές των Αιτητών στην υποστηρικτική του αιτήματος Ένορκη Δήλωση διαπιστώνεται ότι είναι γενικές και αόριστες και δεν προσδιορίζονται με την απαιτούμενη λεπτομέρεια τα συγκεκριμένα θέματα για τα οποία ζητείται η καταχώρηση της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και ειδικότερα η μαρτυρία που θα αποτελέσει το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Επισημαίνω ότι η ενόρκως δηλούσα στην Αίτηση Νατάσα Παντελή σχολιάζει, απλώς, τον ισχυρισμό των Εναγομένων/Καθ΄ ων η Αίτηση ότι δεν έχει καταθέσει τα ισχυριζόμενα συμβόλαια για τις πωλήσεις των ψυγείων με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο ώστε να εξασφαλίσει η Ενάγουσα/Αιτήτρια τα αιτούμενα Διατάγματα και υποστηρίζει ότι, ένεκα αυτού του ισχυρισμού των Εναγόμενων/Καθ΄ ων η Αίτηση, τον οποίο σχολιάζει ως αναληθή και παραπλανητικό, πρέπει να της δοθεί η ευκαιρία να απαντήσει «ώστε να μην υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία στο Δικαστήριο». Δεν προσδιορίζει, ωστόσο, ούτε εξειδικεύει τη μαρτυρία που επιθυμεί η πλευρά της Ενάγουσας/Αιτήτριας να προσφέρει μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και ούτε έχει επισυναφθεί στην Ένορκη Δήλωση της κ. Νατάσας Παντελή η προτεινόμενη Ένορκη Δήλωση. Με τον τρόπο που έχει τεθεί το αίτημα των Αιτητών στην παρούσα Αίτηση δεν υπάρχει έδαφος για κρίση και διαπίστωση της ύπαρξης καλού λόγου όπως ο σχετικός δικονομικός Θεσμός επιβάλλει. Με άλλα λόγια το αίτημα υποβλήθηκε κατά τρόπο τόσο γενικό και αόριστο που δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης από το Δικαστήριο για τους σκοπούς τεκμηρίωσης της ύπαρξης του «καλού λόγου» που αποτελεί προαπαιτούμενο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Επαναλαμβάνω. Με τον τρόπο που έχει υποβληθεί το αίτημα καθίσταται αδύνατη η αξιολόγηση του επί της ουσίας. Καθίσταται, με άλλα λόγια, αδύνατη η εκτίμηση του κατά πόσο συντρέχει, εν προκειμένω, οιοσδήποτε καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επιπλέον, όπως αυτό έχει τεθεί, ουσιαστικά οι Αιτητές επιδιώκουν απεριόριστη και χωρίς προϋποθέσεις άδεια για να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για ό,τι αυτοί ενδεχομένως έχουν υπόψη ή κρίνουν σκόπιμο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και, συνεπώς, απορρίπτεται. Ως προς το θέμα των εξόδων και λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης στην παρούσα Αίτηση τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται σε βάρος των Αιτητών και υπέρ των Καθ'ων η Αίτηση/Εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\LENA/ιnterim decisions [1] Δέστε Κώστα Μιντή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου Αντωνάκη Μιντή ν. Reprevus Trading Ltd. κ.α. αρ. αγ. 2232/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημ. 19.7.00 η οποία δόθηκε από τον Κ. Κληρίδη, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε). [2] Δέστε Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 2972008 ημερ. 21/4/2008. [3] Δέστε Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του πλοίου LIPA

(2000)1 Α.Α.Δ. 1976 [4] Δέστε The Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 A.A.Δ. 788. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο