Γεννάδιος Θεολόγου και Υιοί Λτδ ν. Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ Loizos Iordanou Constructions ltd JV κ.α., Αγωγή αρ.: 1730/2012, 25/4/20

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943): Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 13.3.2012, οι ενάγοντες διεκδικούν από τους εναγομένους αρ. 1, 2 και 3 το ποσόν των €15.610,22, εντόκως, ως η αξία πωληθέντων και παραδοθέντων εμπορευμάτων (έτοιμο σκυρόδεμα). Οι εναγόμενοι αρ. 1 παρουσιάζονται ως ένας ομόρρυθμος συνεταιρισμός, νομίμως συσταθείς, και ενάγονται ως οι συμβεβλημένοι με τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι αρ. 2 και 3 παρουσιάζονται ως οι συνέταιροι, οι οποίοι ευθύνονται προσωπικώς και/ή αλληλεγγύως για τις υποχρεώσεις των εναγομένων αρ. 1, και ενάγονται υπό την ιδιότητά τους αυτή. Ένορκη δήλωση ιδιώτη δικαστικού επιδότη ημερ. 29.3.2013 αναφέρει πως στις 23.3.2013 επίσημο αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος επεδόθηκε στους εναγομένους αρ. 1 αφού αφέθηκε «στην παρουσία.(και) έναντι της υπογραφής του.Γιώργο(υ) Θεμιστοκλέους.από Λ/ΣΙΑ.για την εταιρεία 1) ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου ΛΙΜΙΤΕΔ & Loizos Iordanou Constructions lΙΜΙtΕd J.V.» Ο Γιώργος Θεμιστοκλέους παρουσιάζεται να «είναι Αξιωματούχος στο εγγεγραμμένο γραφείο της πιο πάνω εναγομένης εταιρείας». Ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας (29.3.2012) και παρόμοιου περιεχομένου αφορά στην επίδοση επίσημου αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος στους εναγομένους αρ.

1. Στις 3.4.2012 οι εναγόμενοι αρ. 2 κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης διά του οποίου δηλώνουν πως υπερασπίζονται διά δικηγόρου και πως «καταχωρ(ούν) εμφάνιση...ως συνέταιρος και μόνος διευθυντής του συνεταιρισμού, Εναγομέν(ων) 1». Στις 6.4.2012, και επικαλούμενοι την εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.17 θ.5 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, οι ενάγοντες κατεχώρισαν αίτηση για την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων αρ. 1 λόγω της παράλειψής τους να εμφανισθούν στη διαδικασία. Η αίτηση αυτή ορίσθηκε για ακρόαση στις 26.4.
2. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 26.4.2012 οι συνήγοροι των εναγόντων προχώρησαν σε απόδειξη, το δε Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 («η απόφαση ημερ. 26.4.2012»). Πρόκειται για τελική απόφαση. Στις 23.5.2012 κατεχωρίστηκε η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2-αιτητές («οι αιτητές» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) επιδιώκουν τον παραμερισμό (set aside) της απόφασης ημερ. 26.4.2012 («η αίτηση»). Στο σώμα της αίτησης καταγράφονται, ως νομική της βάση, η Δ.7 θ.θ.3 έως και 7, η Δ.17 θ.10, η Δ.21, η Δ.26 θ.θ.10 και 14, η Δ.48 θ.θ.1 και 2

(1)και η Δ.64 καθώς και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζουν ένορκες δηλώσεις του Χαράλαμπου Θ. Αλεξάνδρου, διευθυντή των εναγομένων αρ. 2-αιτητών, ημερ. 23.5.2012 και 8.1.

1. Διά των παραγράφων 1 έως και 5 της ένορκης δήλωσής του ημερ. 23.5.2012 ο Χαράλαμπος Θ. Αλεξάνδρου δηλώνει τα εξής: «..............................
2. Είμαι ο διευθυντής της Εναγόμενης 2 εταιρείας, συνέταιρου στον Εναγόμενο 1 συνεταιρισμό και μόνος διευθυντής του Εναγόμενου 1, δεόντως εξουσιοδοτημένος να κάμω αυτή την ένορκη δήλωση.
3. Πληροφορήθηκα από το Γιώργο Θεμιστοκλέους, υπάλληλο της Εναγόμενης 2 εταιρείας, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση ούτε με τη διεύθυνση του Εναγόμενου 1 συνεταιρισμού ούτε της Εναγόμενης 2 εταιρείας, ότι στις 23.03.2012 επισκέφτηκε τα γραφεία της Εναγόμενης 2 εταιρείας που είναι και γραφεία του Εναγόμενου 1 συνεταιρισμού στην οδό Ναβαρίνου 7 στην Λευκωσία, δικαστικός επιδότης και του επέδωσε δύο κλητήρια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ένα για τον Εναγόμενο 1 και ένα για τον Εναγόμενο 2, τα οποία παρέλαβε χωρίς να του δοθεί ειδοποίηση αν η επίδοση γίνεται σ' αυτόν σαν συνέταιρος ή το πρόσωπο που έχει τη διεύθυνση ή τον έλεγχο του Εναγόμενου 1 συνεταιρισμού.
4. Την ίδια μέρα 23/03/2012 τα κλητήρια της αγωγής, στάλθηκαν με φαξ στο δικηγόρο κ. Μάριο I. Κυριακίδη για να αναλάβει την υπόθεση για τους Εναγόμενους 1 και
6. Ο δικηγόρος κ. Μ. Κυριακίδης, όπως με πληροφόρησε ο ίδιος καταχώρησε εμφάνιση στις 3/4/2012 για τον Εναγόμενο 2 ως συνέταιρος και μόνος διευθυντής του συνεταιρισμού Εναγόμενου 1, και αναχώρησε για επαγγελματικούς σκοπούς στο Λονδίνο και στη συνέχεια στο Πεκίνο από 19.04.2012 μέχρι 4.05.2012 που επέστρεψε.
7. Η Ενάγουσα εταιρεία καταχώρησε αίτηση για απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 1 συνεταιρισμού στις 06.04.2012, δηλαδή πριν από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης Υπεράσπισης που έληγε 14 ημέρες από του τέλους της προθεσμίας για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης δηλαδή στις 16.04.
8. Εν πάση περιπτώσει ο κ Μ. Κυριακίδης με πληροφόρησε ότι λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων του που σχετίζονταν με το ταξίδι του, του διέφυγε η υποχρέωση καταχώρησης Υπερασπίσεις για τους Εναγόμενους 1 και
9. ...........» Οι πραγματικοί αυτοί ισχυρισμοί απετέλεσαν την βάση για την ακόλουθη κεντρική θέση των αιτητών η οποία καταγράφεται στο σώμα της αίτησης: « ...... 2) Ο Εναγόμενος 1 είναι εγγεγραμμένος συνεταιρισμός και δεν μπορεί να καταχωρήσει εμφάνιση σαν τέτοιος. 3) Εμφάνιση καταχώρισε στις 3.04.12 ο Εναγόμενος 2 ως συνέταιρος στον Εναγόμενο 1 συνεταιρισμό και μόνος διευθυντής του. 4) Η καταχώρηση σημειώματος εμφανίσεως από τον Εναγόμενο 2, του παρέχει το δικονομικό δικαίωμα να καταχωρήσει υπεράσπιση για τον εαυτό του και ξεχωριστή υπεράσπιση για το συνεταιρισμό. 5) Οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση ημ. 06.04.12 για απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 1 συνεταιρισμού για μη καταχώρηση σημειώματος εμφανίσεως χωρίς να υπάρχει δικονομική υποχρέωση καταχώρησης του και πριν παρέλθει η προθεσμία των 14 ημερών από της λήξης της προθεσμίας για καταχώρηση εμφάνισης. 6) Το Σεβαστό Δικαστήριο, εξέδωσε στις 26.04.12 απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 1 συνεταιρισμού στην αίτηση του Ενάγοντα ημ. 6.04.12 η οποία στηρίχθηκε στο αναληθές γεγονός της μη καταχώρησης εμφάνισης, ενώ τέτοια υποχρέωση δεν υπήρχε. 7) Επειδή ο Εναγόμενος 1 είναι συνεταιρισμός η Δ.17 Θ. 10 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας δεν ενεργοποιεί τη δικαιοδοσία του Σεβαστού Δικαστηρίου να εκδώσει απόφαση για μη καταχώρηση σημειώματος εμφανίσεως.» Την κεντρική αυτή θέση προώθησε και ανέπτυξε ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι ενάγοντες-καθ'ων η αίτηση («οι καθ'ων η αίτηση») ενίστανται. Διά της γραπτής ένστασης που κατεχώρισαν στις 28.6.2012 παραθέτουν λόγους που αφορούν στις νομοθετημένες και νομολογημένες προϋποθέσεις παραμερισμού δικαστικής απόφασης εκδοθείσας ερήμην. Οι λόγοι αυτοί ανεπτύχθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ'ων η αίτηση κατά την αγόρευσή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω εξετάσει το ζήτημα και σημειώνω τα εξής: Το Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε τελική απόφαση εναντίον ορισμένου εναγομένου καθίσταται πλέον functus officio εν σχέσει με την συγκεκριμένη διαφορά μέρος της οποίας είναι ο εναγόμενος αυτός. Μετά την έκδοση τελικής απόφασης εναντίον ορισμένου εναγομένου το Δικαστήριο, κατ' αρχήν, αδυνατεί να επανέλθει και να χειριστεί εκ νέου την ουσία της επίδικης διαφοράς. Απόκλιση από τον κανόνα αυτό συντρέχει στην περίπτωση αιτήματος για παραμερισμό απόφασης η οποία εξεδόθηκε ερήμην. Απόφαση που εξεδόθηκε δυνάμει του θ.5 της Δ.17, επειδή ο εναγόμενος δεν κατεχώρισε σημείωμα εμφάνισης, μπορεί, υπό κατάλληλες συνθήκες, να παραμερισθεί. Τέτοια απόφαση παραμερίζεται εάν ο εναγόμενος αποδείξει πως η παράλειψή του να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης οφείλεται στο γεγονός πως η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος δεν υπήρξε καλή. Σε αυτήν την περίπτωση ο παραμερισμός γίνεται ex debito justiciae (Γεωργαλλίδης ν. Χρίστου

(1997)1 Α (Α.Α.Δ) 247, 250). Επίσης, η απόφαση παραμερίζεται εάν ο εναγόμενος, στον οποίο το κλητήριο επεδόθηκε κανονικά, δώσει πειστικές εξηγήσεις για την παράλειψή του να εμφανισθεί κατά τη διαδικασία εκδίκασης της αγωγής και αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση, η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για την παράλειψη εμφάνισης και η προϋπόθεση αποκάλυψης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου είναι σωρευτικές (Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ.2)

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1936, «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη

(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 941). Τη δυνατότητα παραμερισμού απόφασης εκδοθείσας δυνάμει του θ.5 της Δ.17 παρέχει ο θ.10 της ίδιας Διαταγής. Ο θεσμός αυτός καθορίζει ρητώς και το πεδίο εφαρμογής του: αφορά μόνον στο παραμερισμό απόφασης η οποία εξεδόθηκε λόγω της παράλειψης του εναγομένου να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης. Το κείμενο του θ.10 της Δ.17 είναι το ακόλουθο: «

1. Where judgment is entered pursunt to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms may be just ». Στην προκείμενη περίπτωση οι εναγόμενοι αρ. 1-αιτητές, ένας συνεταιρισμός, παρέλαβαν το καταχωρισθέν εναντίον τους κλητήριο ένταλμα και το απέστειλαν στο δικηγόρο τους «για να αναλάβει την υπόθεση» ως ο μάρτυράς τους Χαράλαμπος Θ. Αλεξάνδρου ευθέως δηλώνει (δείτε στην παρα. 3 της ένορκης δήλωσης του Χαράλαμπου Θ. Αλεξάνδρου, ημερ. 23.5.2012). Ο δικηγόρος των αιτητών, κατ' εφαρμογήν των διαλαμβανομένων στη Δ.7 θ.5, δεν κατεχώρισε σημείωμα εμφάνισης για τους εναγομένους αρ. 1-αιτητές. Κατεχώρισε, όμως, τέτοιο σημείωμα για τους εναγομένους αρ. 2-αιτητές, συνέταιρους στους εναγομένους αρ. 1-αιτητές. Ο δικηγόρος των αιτητών ενήργησε κατά τον τρόπο αυτό κρίνοντας πως η καταχώριση σημειώματος εμφάνισης για τους εναγομένους αρ. 2-αιτητές παρείχε τη δικονομική δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης και για τους εναγόμενους αρ. 1-αιτητές. Η άποψη αυτή είναι ορθή. Συνεπώς, η προκείμενη περίπτωση δεν αφορά στον παραμερισμό μίας απόφασης η οποία εξεδόθηκε ενώ ο εναγόμενος παρέλειψε να εμφανισθεί. Εάν η περίπτωση ήταν τέτοια το αίτημα για παραμερισμό θα εξεταζόταν, πράγματι, στα πλαίσια αίτησης ως η επίδικη και υπό το πρίσμα της Δ.17 θ.
2. Η προκειμένη περίπτωση αφορά στον παραμερισμό μίας απόφασης η οποία εξεδόθηκε μεν επί τη βάσει αίτησης καταχωρισθείσας δυνάμει της Δ.17 θ.5, όμως, καθ'ων χρόνον ο εναγόμενος είχε την δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης χωρίς να προηγηθεί η εκ μέρους του καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. Η προκείμενη περίπτωση δεν αποτελεί περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με θεσμοθετημένη υποχρέωση καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης. Συνεπώς, η προκείμενη περίπτωση δεν εντάσσεται στο πεδίο εφαρμογής της Δ.17 θ.
3. Εν όψει τούτου, το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί του αιτήματος για παραμερισμό της απόφασης την οποίαν το ίδιο εξέδωσε στις 26.4.
4. Η νομιμότητα της απόφασης ημερ. 26.4.2012 και, ιδίως, η νομιμότητα της ανάληψης, εκ μέρους του Δικαστηρίου, δικαιοδοσίας, επί τη βάσει της αίτησης ημερ. 6.4.2012 (αίτησης καταχωρισθείσας δυνάμει της Δ.17 θ.5) δεν μπορεί να ελεγχθεί στα πλαίσια αίτησης καταχωρισθείσας δυνάμει της Δ.17 θ.
5. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-καθ'ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2-αιτητών. (Υπ.) ........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο