← Κύπρος

Φάνη Π.Βαρέλλα ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου κ.α., Αρ.Αγωγής: 2391/07, 29/4/2013

Φάνη Π.Βαρέλλα ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου κ.α., Αρ.Αγωγής: 2391/07, 29/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A157 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 2391/07 Μεταξύ: Φάνη Π.Βαρέλλα Ενάγοντα και

  1. Ανδρέα Κωνσταντίνου
  2. Μαρίας Κωνσταντίνου Εναγομένων Ημερομηνία: 29.4.2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες: κ.Γ.Τρίγκας για Ευστάθιο Κ.Ευσταθίου Για εναγόμενο 1: κ. Α.Παπαλοϊζου Α Π Ο Φ Α Σ Η H απαίτηση του ενάγοντα έναντι των εναγομένων 1 και 2 είναι για ποσό £13.500 (€2306,12), πλέον τόκο 8% ετησίως επί του ποσού αυτού από 9.9.03, πλέον £1429 (€2.441,59) έξοδα της αγωγής υπ΄αριθ 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, πλέον τόκο 8% ετησίως από 15.5.03 πλέον ΦΠΑ. Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα στην ΄Εκθεση Απαίτησης του η οποία καταχωρήθηκε στις 17.2.2010, ότι ασχολείται με τις αγοραπωλησίες και την εμπορία μηχανοκινήτων οχημάτων και στις 15.2.2001 επισκέφθηκε τα γραφεία του πρόσωπο με το όνομα Τάσος Σπανάσιης ο οποίος ζητούσε να αγοράσει αυτοκίνητο Mercedes συγκεκριμένου μοντέλου. Ο εναγόμενος 1, ο οποίος ήταν γνωστός του ενάγοντα, είναι ο πατέρας της εναγομένης 2 η οποία ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθ.εγγραφής ΒΒΑ 500 μάρκας Mercedes, του συγκεκριμένου μοντέλου που ο Τάσος Σπανάσιης ζητούσε να αγοράσει, και ο ενάγοντας ενέργησε ως διαμεσολαβητής μεταξύ του Τάσου Σπανάσιη και των εναγομένων με αποτέλεσμα ο Τάσος Σπανάσιης να συμφωνήσει με τους εναγομένους να αγοράσει από αυτούς το εν λόγω αυτοκίνητο για το ποσό των £13.
  3. Το αυτοκίνητο παρέδωσε ο ενάγοντας στον Σπανάσιη και εισέπραξε από αυτόν το ποσό των £13.000 το οποίο παρέδωσε στους εναγόμενους. Ταυτόχρονα ο ενάγοντας παρέδωσε στον Σπανάσιη τα έγγραφα μεταβίβασης του οχήματος δεόντως υπογραμμένα από τους εναγόμενους και ειδικά την εναγομένη
  4. Σε αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες του ως μεσάζων ο ενάγοντας αμείφθηκε με το ποσό των £
  5. Σύμφωνα πάντα με το δικόγραφο του ενάγοντα, περί τον Ιανουάριο του 2003 ο Τάσος Σπανάσιης επισκέφθηκε τον ενάγοντα και τον ενημέρωσε ότι το επίδικο αυτοκίνητο είχε κατασχεθεί από την Αστυνομία καθότι διαπιστώθηκε, μετά από εξετάσεις και έλεγχο, ότι είχε υποστεί παράνομες αλλαγές και/ή μετατροπές και καταχώρησε ακολούθως εναντίον του την αγωγή 344/03 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου με την οποία ζητούσε από τον ενάγοντα καταβολή αποζημιώσεων για διάρρηξη συμφωνίας και/ή απάτη. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εξέδωσε στις 6.11.06 απόφαση στην αγωγή 244/03 με την οποία ο ενάγοντας διατάχθηκε να πληρώσει στον Σπανάσιη το ποσό των £13.500 με τόκο 8% ετησίως από 9.9.03, πλέον έξοδα £1429 με τόκο 8% ετησίως από 15.5.2003, πλέον ΦΠΑ. Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι ο ίδιος δεν είχε καμία συμβατική ή άλλη σχέση με τον Τάσο Σπανάσιη, ότι η απαίτηση του Σπανάσιη θα έπρεπε να στραφεί εναντίον των εναγομένων και όχι εναντίον του αφού οι εναγόμενοι είναι τα πρόσωπα που συμβλήθηκαν μαζί του και του προκάλεσαν την ισχυριζόμενη ζημιά και συνεπώς υπεύθυνοι για την καταβολή αποζημιώσεων σ΄αυτόν και έτσι με την παρούσα αγωγή αξιοί από τους εναγόμενους τα ποσά που ο ίδιος αναγκάστηκε να πληρώσει στον Τάσο Σπανάσιη σύμφωνα με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στα πλαίσια της αγωγής 344/
  6. Η αγωγή επιδόθηκε στον εναγόμενο 1 ο οποίος καταχώρησε εμφάνιση και υπεράσπιση μέσω δικηγόρου. Σε ό,τι αφορά την εναγομένη 2 η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σ΄αυτήν ακυρώθηκε μετά από απόφαση του Δικαστηρίου και η αγωγή δεν προωθήθηκε. Στην υπεράσπιση του ο εναγόμενος 1 αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του ενάγοντα εκτός από το ότι είναι ο πατέρας της εναγομένης 2, ισχυρίζεται ότι η αγωγή είναι νόμω αβάσιμη και ενοχλητική, καλεί τον ενάγοντα να αποδείξει πλήρως και αυστηρά όλους τους ισχυρισμούς του. Άνευ βλάβης της θέσης του αυτής, ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας κωλύεται από του να εγείρει την υπό εξέταση αγωγή με τους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλει καθότι τους ισχυρισμούς αυτούς τους είχε προβάλει ως υπεράσπιση στην αγωγή 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου οι οποίοι απορρίφτηκαν από το Δικαστήριο και συνεπώς αιτείται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης δόθηκε προφορική μαρτυρία από τον ενάγοντα Φάνη Π.Βαρέλλα και τον γιό του Στέλιο Φ.Βαρέλλα ενώ ο εναγόμενος 1 δεν έδωσε μαρτυρία ούτε και κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου αριθμός τεκμηρίων τα οποία ουσιαστικά αποτελούν και πλαίσιο παραδεκτών γεγονότων ως ακολούθως: Στις 15.5.03 καταχωρήθηκε από τον Τάσο Σπανάσιη εναντίον του Φάνη Π.Βαρέλλα η αγωγή 344/03 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου σε κλητήριο ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο - Τεκμήριο
  7. Στις 9.9.03 καταχωρήθηκε η ΄Εκθεση Απαίτησης του Τάσου Σπανάσιη στην αγωγή 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου - Τεκμήριο
  8. Στις 11.3.04 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση του Φάνη Π.Βαρέλλα στην αγωγή 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου - Τεκμήριο
  9. Στις 28.3.06 καταχωρήθηκε από τον Φάνη Βαρέλλα αίτηση στα πλαίσια της αγωγής 344/03 για να δοθεί άδεια από το Δικαστήριο στον εναγόμενο να εκδώσει και επιδώσει ειδοποίηση τριτοδιαδίκου στους Μαρία Κωνσταντίνου και Αντρέα Κωνσταντίνου συνοδευόμενη από την ένορκη δήλωση του Φάνη Π.Βαρέλλα - Τεκμήριο
  10. Στις 6.6.06 το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εξέδωσε απόφαση στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου που καταχώρησε ο Φάνης Π.Βαρέλλας στα πλαίσια της αγωγής 344/03 με την οποία απέρριψε το αίτημα λόγω υπερβολικής καθυστέρησης στην υποβολή του - Τεκμήριο
  11. Στις 6.11.06 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε απόφαση υπέρ του Τάσου Σπανάσιη και εναντίον του Φάνη Π.Βαρέλλα για ποσό £13.500 με τόκο 8% ετησίως από 9.9.03 μέχρι εξόφλησης πλέον £1429 έξοδα της αγωγής με τόκο 8% ετησίως από 15.5.03 μέχρι εξόφλησης πλέον ΦΠΑ. Η εκτέλεση της απόφασης όσον αφορά την απαίτηση αναστάληκε μέχρι 6.11.08 ενώ η καταβολή των δικηγορικών εξόδων αναστάληκε μέχρι 7.1.07 - Τεκμήριο
  12. Ο Στέλιος Φ.Βαρέλλας (Μ.Ε.1) είναι γιος του ενάγοντα Φάνη Π.Βαρέλλα και ασχολείται με την επιχείρηση αγοραπωλησίας αυτοκινήτων του πατέρα του. Δεν ήταν παρών όταν έγινε η συνάντηση ενάγοντα - Τάσου Σπανάσιη ούτε όταν έγινε η συμφωνία μεταξύ Τάσου Σπανάσιη και εναγομένων αλλά ανέφερε τα γεγονότα όπως τα πληροφορήθηκε από τον πατέρα του. Ήταν η θέση του ότι ο Σπανάσιης επισκέφθηκε την μάντρα αυτοκινήτων του πατέρα του και ζήτησε να αγοράσει το συγκεκριμένο μοντέλο Μercedes, ο πατέρας του έκανε διάφορα τηλεφωνήματα για να βρει το συγκεκριμένο μοντέλο το οποίο εντόπισε μετά από επικοινωνία του με τον εναγόμενο 1 ο οποίος είχε γραφείο ταξί και συνεργαζόταν με τον πατέρα του από καιρό. Έγινε συμφωνία μεταξύ Σπανάσιη και εναγόμενου 1 κατευθείαν και ο Σπανάσιης έδωσε στον πατέρα του υπό μορφή αμοιβής για την μεσολάβηση του ένα παλιό όχημα Honda αξίας περίπου £
  13. Δύο ή τρία χρόνια μετά που έγινε η πράξη, ο Σπανάσιης επισκέφθηκε τον πατέρα του, του ανέφερε ότι η Αστυνομία είχε υπό την κατοχή της το όχημα καθότι ήταν ακατάλληλο λόγω παράνομων μετατροπών και διεκδικούσε από τον πατέρα του τα λεφτά που πλήρωσε για την αγορά του. Ο πατέρας του εξήγησε στον Σπανάσιη ότι ο ίδιος ήταν απλώς μεσολαβητής και ότι θα έπρεπε να απευθυνθεί στον εναγόμενο 1 όμως ο Σπανάσιης καταχώρησε αγωγή στο Δικαστήριο εναντίον του πατέρα του και ο πατέρας του σύμφωνα με την απόφαση διατάχθηκε να πληρώσει £13.500 πλέον τόκους και έξοδα, ποσά τα οποία πλήρωσε στον Σπανάσιη γι΄αυτό και καταχώρησε την αγωγή. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν ξέρει ποιος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος ΒΒΑ 500 ούτε και το ιστορικό του οχήματος και ειδικότερα πως βρέθηκε στη κατοχή των εναγομένων είπε ότι ο πατέρας του είχε και έχει πολύ καλό όνομα στην αγορά γι΄αυτό και τον εμπιστεύτηκε ο Σπανάσιης, επανέλαβε ότι ο πατέρας του ενήργησε μόνο ως μεσάζων και ήταν η θέση του ότι δεν έγινε έλεγχος του οχήματος προτού το αγοράσει ο Σπανάσιης λόγω του καλού ονόματος του πατέρα του στην αγορά. Του υπεβλήθη ότι τα γεγονότα δεν είναι όπως τα λέγει και ότι η κόρη του εναγόμενου 1 και εναγόμενη 2 είχε παραδώσει το υπό αναφορά αυτοκίνητο στην μάντρα του ενάγοντα για πώληση και ότι το ποσό των £500 ήταν η αμοιβή του ενάγοντα για την πώληση. Του υπεβλήθη επίσης ότι τα όσα ανέφερε στη παρούσα αγωγή αναφέρθηκαν επίσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στα πλαίσια της αγωγής 344/03 αλλά το Δικαστήριο δεν δέχθηκε αυτή την εκδοχή, θέσεις τις οποίες ο μάρτυρας απέρριψε. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι γνωρίζει τον εναγόμενο 1 εδώ και 20 χρόνια και γνωρίζει και την κόρη του. Τον Σπανάσιη τον γνώρισε για πρώτη φορά όταν επισκέφθηκε το γραφείο του και ζητούσε να αγοράσει αυτοκίνητο Mercedes, συγκεκριμένα 300 Μercedes
  14. Τυχαία ήταν εκεί στο γραφείο του τη δεδομένη στιγμή ο εναγόμενος 1ο οποίος ανέφερε ότι είχε στη κατοχή του όχημα του συγκεκριμένου μοντέλου, πήγαν μαζί στη Λάρνακα στο σπίτι του εναγόμενου 1 που βρισκόταν το αυτοκίνητο, το έφεραν στο γραφείο του στη Λευκωσία όπου και συμφώνησαν και πλήρωσε ο Σπανάσιης τον Κωνσταντίνου £13.
  15. Το δικό του όφελος ήταν ένα «παλιοαυτοκίνητο» που του άφησε ο Σπανάσιης αναφέροντας του ότι ήταν η προμήθεια του. Το όχημα μεταβιβάστηκε στον Σπανάσιη αφού υπέγραψε το έντυπο μεταβίβασης η εναγόμενη
  16. Το όχημα δεν ήταν ποτέ ούτε στη κατοχή ούτε στην ιδιοκτησία του ιδίου. Μετά από λίγο καιρό τον επισκέφθηκε ο Σπανάσιης, του είπε ότι πήρε το όχημα για επιθεώρηση και το βρήκαν αλλαγμένο και παράνομο και το πήρε η Αστυνομία, γι΄αυτό ζητούσε από τον ίδιο τα χρήματα του. Ο ίδιος του είπε να απευθυνθεί στους εναγόμενους αλλά ο Σπανάσιης καταχώρησε αγωγή εναντίον του στο Δικαστήριο Αμμοχώστου το οποίο εξέδωσε απόφαση εναντίον του. Αντεξεταζόμενος επέμενε ότι όταν συμφωνήθηκε η αγορά του οχήματος μεταξύ εναγομένου 1 και Σπανάσιη ήταν και οι τρεις παρόντες στο γραφείο του, ο Σπανάσιης ήρθε να βρει τον ίδιο και ο ίδιος τηλεφώνησε στον Κωνσταντίνου και ήρθε εκεί και συμφώνησαν μεταξύ τους. Ο ίδιος δεν είχε καμία σχέση με την εν λόγω δοσοληψία, επέμενε ότι οι δικές του δουλειές είναι πάντα καθαρές, δεν ξέρει ποιος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος, δεν θυμόταν κατά πόσο ο Σπανάσιης είχε επικοινωνήσει μαζί του οποτεδήποτε πριν να τον επισκεφθεί ξανά και να ζητά τα χρήματα του, επέμενε ότι δεν έχει καμία ευθύνη για τα προβλήματα και/ή τις παρανομίες του αυτοκίνητου, ήταν η θέση του ο Σπανάσιης καταχώρησε αγωγή εναντίον του ιδίου γιατί είναι τον ίδιο που ήξερε και η πράξη έγινε στο γραφείο του, ανέφερε ότι ο εναγόμενος 1 είχε και άλλες περιπτώσεις που «δεν ήταν καθαρές». Στην υποβολή ότι αν το αυτοκίνητο κρίθηκε ακατάλληλο αυτό ήταν λόγω ενεργειών του Σπανάσιη απάντησε ότι ο ίδιος δεν είναι επιθεωρητής ούτε ξέρει τι έγινε και ερωτώμενος γιατί πλήρωσε τότε ο ίδιος τα χρήματα στον Σπανάσιη, ως ο ισχυρισμός του, ανέφερε ότι έτσι του είπε ο δικηγόρος του να κάνει αναφέροντας του ταυτόχρονα ότι θα έπαιρνε πίσω τα χρήματα από την αγωγή που καταχώρησε ο ίδιος εναντίον του εναγόμενου
  17. Ήταν ο ισχυρισμός του συνηγόρου του ενάγοντα κατά την τελική του αγόρευση ότι δεν τίθεται θέμα δεδικασμένου ως ο ισχυρισμός του εναγομένου 1 στην Υπεράσπιση καθότι η απόρριψη της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στα πλαίσια της αγωγής 344/03 δεν αποτελεί δεδικασμένο και ήταν ειδικότερα η θέση του ότι η απόρριψη της εν λόγω αίτησης, που ήταν για τυπικούς λόγους και όχι για λόγους ουσίας, δεν μπορεί να αποτελέσει δεδικασμένο στη παρούσα υπόθεση αφού δεν αφορά «επίδικο γεγονός» που να έχει αποφασιστεί τελεσίδικα. Αναφέροντας νομολογία για το θέμα δεδικασμένου ήταν η θέση του ότι στη παρούσα περίπτωση δεν τίθεται τέτοιο θέμα και επομένως το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Η μοναδική μαρτυρία που προσφέρθηκε ήταν αυτή της πλευράς του ενάγοντα η οποία ουσιαστικά έμεινε αναντίλεκτη για αυτό κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου 1 για τα αξιούμενα ποσά. Αντίθετα ο συνήγορος του εναγομένου 1 ανέφερε ότι υπήρξε αντίφαση στη μαρτυρία των δύο προσώπων που κατέθεσαν προς υποστήριξη της απαίτησης του ενάγοντα με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους ιδιαίτερα αν την αντιπαραβάλει με τα δικόγραφα της αγωγής 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου τα οποία κατατέθηκαν εκ συμφώνου στη παρούσα διαδικασία. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι καίρια και καθοριστικά η αγωγή πρέπει να αποτύχει και να απορριφθεί λόγω δεδικασμένου. Υποστήριξε ιδιαίτερα ότι εφόσον οι ισχυρισμοί που αφορούν την θέση του ενάγοντα στη παρούσα αγωγή μπορούσαν να προβληθούν στα πλαίσια της αγωγής 344/03 εφόσον τα γεγονότα ήταν γνωστά την δεδομένη στιγμή και μάλιστα ο ενάγοντας προσπάθησε με μεγάλη καθυστέρηση όμως να τα συμπεριλάβει στην εν λόγω αγωγή καταχωρώντας αίτηση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου η οποία απερρίφθη, δεν μπορούν να προωθηθούν καθ΄οιονδήποτε τρόπο στη παρούσα αγωγή και παρέπεμψε σε σχετική νομολογία. H αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία αφού μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις των μαρτύρων, τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εν γένει την όλη τους συμπεριφορά στο εδώλιο. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
  18. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. Σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Β ΑΑΔ 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.
  1. Με βάση τις πιο πάνω αρχές έρχομαι τώρα να αξιολογήσω τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν προφορικά στο Δικαστήριο. Ο Μ.Ε.1 δεν είχε προσωπική γνώση των γεγονότων. Όλα όσα ανέφερε ήταν από την πληροφόρηση που είχε από τον πατέρα του - ενάγοντα. Σε γενικές γραμμές η εκδοχή του για τα ουσιαστικά γεγονότα δεν ήταν πολύ διαφορετική από αυτή του ενάγοντα αν και παρατηρήθηκαν αντιφάσεις. Ήταν φανερό ότι η παρουσία του στο Δικαστήριο ήταν για ενισχύσει τη θέση του ενάγοντα που είναι ο πατέρας του και θεωρώ ότι το προσωπικό συμφέρον που έχει στη υπόθεση αλλά και η απουσία προσωπικής γνώσης δεν μου επιτρέπουν να στηριχθώ στη μαρτυρία του για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων. Η παρουσία του όπως κατέστη σαφές ήταν απλά και μόνο για να ενισχύσει την μαρτυρία του ενάγοντα. Ο ενάγοντας είναι άτομο μεγάλης ηλικίας και με προβλήματα υγείας πλην όμως θεωρώ ότι η διαύγεια του πνεύματος του ήταν πολύ καλή, είχε πλήρη επίγνωση ότι βρισκόταν σε Δικαστήριο για την συγκεκριμένη υπόθεση όπως και του όρκου που έχει δώσει. Η βασική του θέση είναι αυτή που δικογραφείται στην αγωγή και δεν έχει αμφισβητηθεί το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του και ειδικά οι συνθήκες υπό τις οποίες το όχημα ΒΒΑ 500 πωλήθηκε στον Τάσο Σπανάσιη, ο ρόλος του στη δοσοληψία αυτή η αμοιβή του. Θεωρώ ότι η αντίφαση που παρουσιάστηκε σε σχέση με το κατά πόσο πληρώθηκε δια την μεσολάβηση του το ποσό των £500 σε μετρητά ή με το παλιό αυτοκίνητο μάρκας Honda που του έδωσε ο Σπανάσιης αξίας £500 δεν έχει ουσιαστική σημασία. Το βασικό γεγονός ότι το επίδικο όχημα κατασχέθηκε από την Αστυνομία λόγω παράνομων μεταποιήσεων ενώ ήταν στη κατοχή του Σπανάσιη ήταν παραδεκτό όπως επίσης αναντίλεκτο έμεινε το γεγονός ότι ο Τάσος Σπανάσιης καταχώρησε εναντίον του την αγωγή 344/03 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου και στην οποία πέτυχε απόφαση εναντίον του. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης το ποσό που συμφωνήθηκε για την αξία του οχήματος ΒΒΑ 500 που ήταν £13.
  2. Κάποια θέματα παραμένουν μέχρι σήμερα αναπάντητα στο Δικαστήριο και αυτά έχουν σχέση με το ιστορικό του οχήματος ΒΒΑ 500, σε ποιου την ιδιοκτησία ήταν το όχημα και ποιος υπέγραψε τα έντυπα μεταβίβασης, όπως επίσης και το ακριβές ποσό που τελικά ο ενάγοντας πλήρωσε στον Τάσο Σπανάσιη ενόψει της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στη αγωγή 344/
  3. Ο λόγος που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 1 αποφάσισε να μην καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα είναι η προδικαστική ένσταση η οποία εγείρεται στην Υπεράσπιση του και αφορά το θέμα του δεδικασμένου. Ως είναι η εισήγηση του, η προσπάθεια του ενάγοντα στη παρούσα αγωγή ως εναγόμενου στη αγωγή 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου να καλέσει ως τριτοδιάδικους στα πλαίσια της αγωγής 344/03 τον εναγόμενο 1 και την εναγόμενη 2 η οποία όμως απέτυχε με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 6.6.06, Τεκμήριο 5, έχει ως αποτέλεσμα νομικά να εμποδίζεται ο ενάγοντας από του να καταχωρήσει και προωθήσει την παρούσα αγωγή και να αξιώνει από τον εναγόμενο 1 οποιοδήποτε ποσό. Είναι πρόδηλο ότι εάν η εισήγηση του κ.Παπαλοϊζου είναι ορθή τότε η αγωγή άνευ άλλου οδηγείται σε απόρριψη. Είναι για τον λόγο αυτό που το Δικαστήριο επανειλημμένα κάλεσε τους συνηγόρους ενάγοντα και εναγόμενου 1 να καταρτίσουν, αν ήταν δυνατό, κατάλογο παραδεκτών γεγονότων τα οποία να κατατεθούν στο Δικαστήριο και να αγορεύσουν μόνο επί του σχετικού νομικού σημείου, υπόδειξη η οποία όμως δεν ακολουθήθηκε γι΄αυτό και προχώρησε και ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία. Σε ό,τι αφορά τον Κανόνα του Δεδικασμένου, όπως έχει νομολογηθεί απαιτείται η απόδειξη των πιο κάτω: · Να υπάρχει προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση · Να υπάρχει ταύτιση των διαδίκων · Να υπάρχει ταύτιση της ιδιότητας των διαδίκων · Να υπάρχει ταύτιση επίδικων θεμάτων. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Ανδριανή Χαραλάμπους v. Μαρία Χαραλάμπους Π.Ε. 39/07 ημερ. 19.12.08, Ανδρέας Νικολάου Μιχαήλ v. Μιχαήλ Σκουτελλάς
(2008)1ΑΑΔ 1125, Μιχαήλ Θεοδώρου v. Αντρέας Γεωργίου Μάντη Π.Ε. 297/06 ημερ. 12.7.10 αλλά και το απόσπασμα από τον Halbury's Laws of England 3η έκδοση τόμος 15, παρ.336 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Estoppel of record or quasi of record arises where an issue of fact has been judicially determined in a final manner between the parties by a tribunal having jurisdiction, concurrent or exclusive, in the matter, and the same issue comes directly in question in subsequent proceedings between the same parties". Η αρχή του δεδικασμένου βασίζεται σε δύο βασικές αρχές. Ό,τι η τελεσίδικη εκδίκαση μιας διαφοράς είναι προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος και ότι κανένας δεν πρέπει να ενοχλείται δύο φορές για το ίδιο θέμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση K.S.R. Commercio S.A. κ.α. v. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 AAΔ 309 ανέφερε τα ακόλουθα. «Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου, η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματα του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε, ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίζει την υπόθεση ή υπεράσπιση του, δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο, ό,τι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ΄επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. ΄Ετσι, η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα». Στην υπόθεση Μιχάλη Θεοδώρου (ανωτέρω) το Δικαστήριο επίσης ανέφερε τα ακόλουθα: «Οι διεκδικήσεις του εφεσίβλητου για αποζημιώσεις μπορούσαν και έπρεπε να περιληφθούν στην πρώτη αγωγή και εσφαλμένα αποφάνθηκε το Πρωτόδικο Δικαστήριο περί του αντιθέτου. Εναλλακτικά θα έπρεπε να ζητείτο ή συνένωση ή συνεκδίκαση πρώτης και δεύτερης αγωγής και όχι να αχθούν οι δύο αγωγές σε ξεχωριστή διαδοχική εκδίκαση. Το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται συνίσταται στο κατά πόσο η απόσυρση και απόρριψη της διαδικασίας τριτοδιαδίκου στην πρώτη αγωγή μπορεί να εγείρει εμπόδιο δεδικασμένου ή κωλύματος (estoppel) για την εκδίκαση της δεύτερης αγωγής, δεδομένου ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου αποσύρθηκε χωρίς να υπάρξει δικαστική διάγνωση και ετυμηγορία επί της ουσίας των επίδικων θεμάτων. Η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι καθαρά καταφατική. Όπως έχει τονιστεί και στην υπόθεση Παμπορίδης v. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 ΑΑΔ 670: «Η διακοπή της αγωγής τελεί πλέον υπό την αίρεση της εξασφάλισης άδειας από το Δικαστήριο. Η απόσυρση της αγωγής και η επακόλουθη απόρριψη της χωρίς τέτοια άδεια που εξ'ορισμού εμπεριέχει την αναγνώριση στον ενάγοντα δικαιώματος καταχώρησης νέας αγωγής, δημιουργεί δεδικασμένο». Ένα πρακτικό Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο η αγωγή ή αίτηση αποσύρεται και απορρίπτεται, με κανένα τρόπο δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως να είχε υποβληθεί ρητή αίτηση για διακοπή της διαδικασίας με βάση τις πρόνοιες της Δ.15.2 και ότι παρασχέθηκε άδεια από το Δικαστήριο για την απόσυρση ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια» Και το Δικαστήριο στην υπόθεση Μιχάλη Θεοδώρου (ανωτέρω) συνέχισε αναφέροντας τα εξής: «Υπ΄αυτές τις συνθήκες μας φαίνεται αδιανόητο να μπορούσε στην συνέχεια να προχωρήσει και να οδηγηθεί προς εκδίκαση η απαίτηση του εφεσίβλητου εναντίον του εφεσείοντα στην δεύτερη αγωγή που είχε ήδη καταχωρηθεί για να τεθεί ξανά και εκ δεύτερου στη δικαστική διαδικασία το θέμα της ευθύνης για το ίδιο δυστύχημα και το θέμα αποζημιώσεων που ζητούσε ο εφεσίβλητος. Το γεγονός ότι η δεύτερη αγωγή ήταν ήδη καταχωρημένη όταν αποσυρόταν η διαδικασία τριτοδιαδίκου στην πρώτη αγωγή, καθόλου δεν διαφοροποιεί τα πράγματα σε σχέση με την έγερση του εμποδίου του δεδικασμένου. Η δεύτερη αγωγή θα μπορούσε μόνο να είχε προχωρήσει όχι παράλληλα αλλά με συνένωση και συνεκδίκαση της με τη πρώτη, πράγμα που δεν έγινε». Επομένως θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η απόρριψη της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στα πλαίσια της αγωγής 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου την οποία προώθησε ο Φάνης Π.Βαρέλλας, ενάγοντας στη παρούσα αγωγή και εναγόμενος στην αγωγή 344/03, έχει ως αποτέλεσμα να εφαρμόζεται η αρχή του δεδικασμένου στη παρούσα αγωγή έστω και αν η απόρριψη της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ήταν λόγω του ότι ήταν εκπρόθεσμη, ως το σχόλιο του Δικαστηρίου, «....η καθυστέρηση στην προώθηση της ήταν υπερβολική και δεν δικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις». Για να διαπιστωθεί κατά πόσο μπορεί εφαρμόζονται οι αρχές του δεδικασμένου στη παρούσα περίπτωση θα πρέπει να διαπιστωθεί κατά πόσο η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στα πλαίσια της αγωγής 344/03 και η παρούσα αγωγή εδράζονται επί των ίδιων ισχυρισμών και περιβάλλονται από τα ίδια γεγονότα. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 2 που είναι η ΄Εκθεση Απαίτησης του ενάγοντα Τάσου Κ.Σπανάσιη, εναντίον του εναγομένου Φάνη Π.Βαρέλλα στα πλαίσια της αγωγής 344/03, Τεκμήριο 2, ήταν η θέση του ενάγοντα ότι αγόρασε το όχημα ΒΒΑ 500 για το συνολικό ποσό £13.000 και £500 προμήθεια μεσιτείας του εναγόμενου από τον εναγόμενο, ότι ο εναγόμενος του πούλησε όχημα που είχε μηχανικά και άλλα προβλήματα αλλά και του οποίου ο τίτλος έγραφε άλλο χρώμα από το χρώμα του αυτοκινήτου που παρέλαβε. Όταν πήρε το αυτοκίνητο για έλεγχο η αστυνομία αφού διαπίστωσε μετατροπή του αμαξώματος και παράνομης αλλαγής του αριθμού σκελετού του αυτοκινήτου κατάσχε το όχημα και μετά από έλεγχο διαφάνηκε ότι υπήρχε πρόβλημα με το αυτοκίνητο το οποίο πιθανότατα ήταν προϊόν εγκλήματος. Η Υπεράσπιση του εναγόμενου στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής καταχωρήθηκε στις 11.3.04,Τεκμήριο 3, και στις παραγράφους 5 (ΙV) και (VI) της οποίας υπάρχει σαφής αναφορά στους εναγόμενους 1 και 2 στη παρούσα αγωγή, και ειδικά ότι ο εναγόμενος ενέργησε ως μεσάζων και ότι η όποια σύμβασης πώλησης του επίδικου αυτοκινήτου έγινε μεταξύ των Τάσου Σπανάσιη και Αντρέα Κωνσταντίνου ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης του συγκριμένου οχήματος. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο ενάγοντας εξέδωσε επιταγές στο όνομα του Κωνσταντίνου στον οποίο και τις παρέδωσε και ότι ο ίδιος έλαβε ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του ως μεσάζων ένα παλιό αυτοκίνητο Honda ιδιοκτησίας του Κωνσταντίνου το οποίο συμφώνησαν ότι άξιζε £
  1. Συνεπώς εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο ενάγοντας στη παρούσα αγωγή και εναγόμενος στην αγωγή 344/03, γνώριζε από τότε τα γεγονότα και τη θέση του σε σχέση με την συμβολή και/ή ανάμειξη των εναγομένων στα γεγονότα και παρά τούτο, η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε στις 28.3.06 δηλαδή δύο ολόκληρα χρόνια μετά. Στην εν λόγω αίτηση, Τεκμήριο 4, προκύπτει από την ένορκη δήλωση του Φάνη Βαρέλλα ότι οι ισχυρισμοί του για τους οποίους και προσπάθησε να καλέσει ως τριτοδιάδικους τους Αντρέα Κωνσταντίνου και Μαρία Κωνσταντίνου είναι όσα αναγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης του στην παρούσα αγωγή. Σημειώνω δε ότι στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου με την οποία απορρίφθηκε τελικά το αίτημα για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, Τεκμήριο 5, αναδιπλώνεται και το ιστορικό καταχώρησης και προώθησης της εν λόγω αίτησης αλλά κύρια και καθοριστικά προκύπτει η ταύτιση γεγονότων και θέσεων με τις αξιώσεις του ενάγοντα στη παρούσα αγωγή. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω είναι κατά την άποψη μου πρόδηλο ότι η απαίτηση του ενάγοντα έναντι των εναγομένων στη παρούσα αγωγή όχι μόνο θα μπορούσε αλλά έπρεπε να περιληφθεί και να εκδικαστεί στα πλαίσια της αγωγής 344/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, κάτι που προφανώς και οι συνήγοροι του ενάγοντα στη παρούσα αγωγή συμμερίζονται αφού έκαναν προς τούτο ενέργειες πλην όμως με μεγάλη καθυστέρηση. Εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας ανωτέρω και καίρια και καθοριστικά με βάση την απόφαση Μιχάλης Θεοδώρου (ανωτέρω) και κατ΄εφαρμογή της Δ.10 θ.1 είναι η θέση μου ότι οι διεκδικήσεις του ενάγοντα για αποζημιώσεις έναντι των εναγομένων 1 και 2 όχι μόνο μπορούσαν αλλά έπρεπε να συμπεριληφθούν στην αγωγή 344/
  2. Ο λόγος της καθυστέρησης του ενάγοντα στη παρούσα αγωγή εναγόμενου στη αγωγή 344/03 που ήταν και ο λόγος απόρριψης του αιτήματος για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και η σχετική θέση του συνήγορου του ότι η εν λόγω αίτηση είχε απορριφθεί για λόγους τυπικούς (καθυστέρηση) και όχι ουσίας, κατά την άποψη μου δεν μπορεί να προσφέρει στον ενάγοντα επαρκή αιτιολογία ούτως ώστε να του επιτραπεί η προώθηση και η τυχόν έκδοση απόφασης στη παρούσα αγωγή. Ενόψει των ανωτέρω και τον λόγο που αφορά το δεδικασμένο η απαίτηση του ενάγοντα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου 1 και εναντίον του ενάγοντα τα έξοδα της διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ................ Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.