← Κύπρος

CJSC Leasingbusiness-service ν. Vanisha Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3945/12, 29/4/2013

CJSC Leasingbusiness-service ν. Vanisha Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3945/12, 29/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A158 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3945/12 Μεταξύ: CJSC Leasingbusiness-service από Ρωσία Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση - και - 1. Vanisha Investments Ltd από Κύπρο 2. Mildner Holdings Ltd, από Κύπρο 3. Lapaume Ltd, από Κύπρο 4. Αloco International Ltd από Βρετανικές Παρθένους Νήσους Εναγομένων/Αιτητών ------------------------- Ημερομηνία 29 Απριλίου, 2013. Αίτηση ημερ. 9.10.12 για παραμερισμό και/ή Ακύρωση του κλητηρίου και της επίδοσης του ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Εναγόμενους 4/Αιτητές: κος Γ. Μίτλετον για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ. Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση: κα Χρ. Κότσαπα για Άντης Τριανταφυλλίδης κ Υιοί ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι 4/Αιτητές επιδιώκουν την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς και/ή απορρίπτονται και/ή να ακυρώνονται και/ή να παραμερίζονται στην έκταση και/ή στο πλαίσιο που αφορούν τους Εναγόμενους 4/Αιτητές τα εξής: Þ Το Κλητήριο Ένταλμα της αγωγής. Þ Η Ειδοποίηση Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής Þ Το μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα ημερ. 6.7.12 σύμφωνα με το οποίο οι Ενάγοντες εξασφάλισαν άδεια για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος της παρούσας αγωγής προς τους Εναγόμενους 4/Αιτητές δι' αποστολής με DHL. Þ Η επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής και/ή των λοιπών επιδοθέντων εγγράφων. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.2,θ.θ. 2 και 3, Δ.3, Δ.4, Δ.6,θ.θ.1-9, Δ.9,θ.θ.1,4, 5-7,10 και 11, Δ.16,θ.θ.1,7 και 9, Δ.19,θ.26, Δ.25, Δ.27,θ.3, Δ.48,θ.θ.1-13 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 3 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.6, στο Ν.14/60, στο Ν.172/86και στις γενικές και συμφυείς εξουσία του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση της Ιουλίας Μαλέκκου, δικηγόρου στο γραφείο των Δικηγόρων των Εναγομένων 4/Αιτητών, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: ü Στις 21.8.12 παραδόθηκαν τα ακόλουθα έγγραφα στον αντιπρόσωπο των Εναγομένων 4/Αιτητών: (α) Ειδοποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος της πιο πάνω αγωγής στην Ελληνική και μετάφραση της στην Αγγλική. (β) Πιστό αντίγραφο του Διατάγματος ημερ. 6.7.12 το οποίο εκδόθηκε με βάση μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 28.6.12 και σύμφωνα με το οποίο δόθηκε άδεια στους Ενάγοντες για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου στους Εναγόμενους 4/Αιτητές στην Ελληνική και μετάφραση αυτών στην Αγγλική. (γ) Πιστό αντίγραφο της μονομερούς Αίτησης ημερ. 28.6.12 και της Ένορκης Δήλωσης της μαζί με 12 τεκμήρια στην Ελληνική και μετάφραση της στην Αγγλική. ü Η Αίτηση πρέπει να επιτύχει για τους εξής λόγους: 1. Οι Ενάγοντες δεν έλαβαν άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν καταχωρήσουν και/ή επιδώσουν την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων 4/Αιτητών στο εξωτερικό για σφράγιση του Κλητηρίου μετά που αυτό είχε ήδη επιδοθεί στους Εναγόμενους που εδρεύουν στην Κύπρο. 2. Με την αρχική καταχώρηση του Κλητήριου σε αυτό δεν αναγράφετο ρητά η φράση «όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγομένους 4 χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου». 3. Δεν υπήρχε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων από τους Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση όταν αποτάθηκαν μονομερώς για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου. Μεταξύ άλλων: (
  2. i)Η Ενόρκως Δηλούσα Ιεροκηπιώτου δεν εξειδικεύει επακριβώς ποιος είναι ο «κατά πάντα ουσιώδης χρόνος» της παρούσας αγωγής. Το γεγονός ότι δεν εξειδικεύεται ο «ουσιώδης χρόνος» της αγωγής είναι σημαντική παράλειψη εκ μέρους των Εναγόντων έχοντας υπόψη ότι στην παράγρ. 3 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου αναφέρεται ότι οι δύο Συμφωνίες "Swap Agreements" είναι ημερ. 1.2.10, ενώ επισυναπτόμενα στην Ένορκη Δήλωση έγγραφα αναγράφουν την ημερ. 1.2.11. (
  3. ii)Στην παράγρ. 6 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου αναφέρεται ότι «το αποτέλεσμα της πιο πάνω συναλλαγής (δηλαδή της κατ' ισχυρισμό μεταβίβασης μετοχών που αναφέρεται στην παράγρ. 6 της Ένορκης Δήλωσης της) ήταν να καταδολιεύσεων την Ενάγουσα με το ν' απογυμνώσουν την Εναγομένη 1 απ' όλα της τα περιουσιακά στοιχεία η οποία οφείλει στην Ενάγουσα το ποσό των Ρωσικών Ρουβλιών 2.638.190,88». Αυτό που δεν αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση είναι ότι οι Εναγόμενοι 1 (κατ' ισχυρισμό χρεώστες των Εναγόντων) είχαν υπό την ιδιοκτησία τους τις μετοχές των Εναγομένων 2 που με τη σειρά τους είχαν υπό την ιδιοκτησία τους τα Γαλλικά ξενοδοχεία. (iii) Στην παράγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου αναφέρεται ότι ενώ στις 2.9.11 η Ενάγουσα έστειλε επιστολή στην Εναγομένη 1 με την οποία απαιτούσε πληρωμή, η Εναγομένη 1, αντί να εξοφλήσει το χρέος, μόλις μερικές εβδομάδες αργότερα έλαβε διαβήματα για να αποφύγει την πληρωμή. Τα πιο πάνω αντικρούονται με την παράγρ. 7 όπου αναφέρεται ότι η ημερομηνία που κατ' ισχυρισμό έλαβε χώρα η μεταβίβαση των μετοχών, που η Εναγομένη 1 κατείχε στην Εναγόμενη 2, στην Εναγόμενη 3 ήταν στις 15.12.11, δηλ. 3½ μήνες μετά τις κατ' ισχυρισμό επιστολές απαίτησης των Εναγόντων και όχι «μόνο μερικές βδομάδες αργότερα.». (
  4. iv)Οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν τι αντιπαροχή έλαβαν οι Εναγόμενοι 1 για την πώληση στους Εναγόμενους 3 των μετοχών που κατείχαν στους Εναγόμενους 2. Ενώ ρητά αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες δεν είχαν γνώση της αντιπαροχής για την πιο πάνω πώληση μετοχών, εντούτοις στην ίδια παράγραφο, δηλαδή παράγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου, αναφέρεται ότι η εν λόγω μεταβίβαση έλαβε χώρα χωρίς πραγματικό ή αντίστοιχο αντάλλαγμα.

(4)Δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Στην παράγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου, παρόλο που αναφέρεται ότι το κατ' ισχυρισμό χρέος κατέστη απαιτητό από την 1.2.11, εντούτοις οι Ενάγοντες δεν προέβηκαν σε οποιοδήποτε διάβημα για να το απαιτήσουν για 7 ολόκληρους μήνες μέχρι το Σεπτέμβριο 2011.
(5)Δεν στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως καλή υπόθεση εναντίον των Εναγομένων 4/Αιτητών και οι Εναγόμενοι 4/Αιτητές δεν είναι αναγκαίοι διάδικοι στην αγωγή. Συγκεκριμένα: (α) Οι Εναγόμενοι4/Αιτητές δεν έχουν καμία γνώση και/ή δεν ήταν αντισυμβαλλόμενο Μέρος στις δύο Συμφωνίες για πώληση μετοχών (β) Η Ενόρκως Δηλούσα αναφέρει ότι οι μετοχές των Εναγομένων 3 αποκτήθηκαν από τους Εναγόμενους 4/Αιτητές στις 27.5.11. Δεν δίδεται καμία απολύτως εξήγηση αναφορικά με τη σχέση που έχει το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών των Εναγομένων 3 με τη βάση της αγωγής που αφορά ποσά που, κατ' ισχυρισμό, οφείλονται από τους Εναγομένους 1 προς τους Ενάγοντες δυνάμει των Συμφωνιών Swap Debt Agreements. (γ) Στην παράγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι 4/Αιτητές είναι μέρος κατ΄ ισχυρισμό σκευωρίας και ότι πρέπει να εμποδιστούν από του να βοηθούν τους Εναγόμενους 1 και 2 από του να αποξενώσουν τα περιουσιακά στοιχεία των Εναγομένων 1 σε οντότητες που είναι εγγεγραμμένες σε δικαιοδοσίες, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση που να αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως σκευωρία σε βάρος των Εναγόντων. (δ) Γίνεται αναφορά στην παράγρ. 8 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου σε συνομωσία εξαπάτησης των Εναγόντων από όλους τους Εναγόμενους χωρίς να δίδεται εξήγηση ή μαρτυρικό υλικό που να καταδεικνύει εκ πρώτης όψεως συνωμοσία με την συμβολή των Εναγομένων 4/Αιτητών. (ε) Στην παράγρ. 9 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου αναφέρεται ότι είναι αναγκαίο όπως προστεθούν οι Εναγόμενοι 4/Αιτητές ως διάδικοι στην αγωγή χωρίς επεξήγηση ή μαρτυρικό υλικό που να υποστηρίζει τέτοια θέση. (στ) Κανένα από τα Τεκμήρια της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου δεν αφορούν και/ή αναφέρουν τους Εναγόμενους 4/Αιτητές.
(6)Στις Συμφωνίες Swap Debt Agreements που επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου συμπεριλαμβάνεται διαιτητικός όρος για παραπομπή διαφοράς και/ή απαίτησης στο International Commerce Arbitrage Court Ρωσικού Trade Industrial Chamber στη Μόσχα και ότι οι εν λόγω Συμφωνίες διέπονται από το Ρωσικό Δίκαιο. Εν όψει των εν λόγω όρων, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή χωρίς προηγούμενο διάβημα προς το International Commerce Arbitrage Court η οποία βασίζεται σε κατ΄ ισχυρισμό χρέος που πρέκυψε με βάση τις εν λόγω Συμφωνίες.
(7)Τα Τεκμήρια που επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου που συνοδεύουν την μονομερή Αίτηση ημερ. 28.6.12 που παραδόθηκε στους Εναγομένους 4/Αιτητές δεν έτυχαν μετάφρασης στη Αγγλική. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.2,θ.θ.1-3, Δ.5,θ.θ.9-10, Δ.5Α, Δ.6,θ.1(στ),2-9, Δ.9,θ.θ.1,4-7,10 και 11, Δ.16,θ.9, Δ.27,θ.3, Δ.48,θ.θ.1-4,8,9, Δ.51,θ.1 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Νόμο 40/82 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: Ø Οι Καθ΄ ων οι Αίτηση αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για εξασφάλιση άδειας για σφράγιση του Κλητηρίου αλλά το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα τους για το λόγο ότι δεν ήταν αναγκαία η εξασφάλιση άδειας για σφράγιση εφόσον οι υπόλοιποι διάδικοι ήταν κυπριακές εταιρείες. Ø Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αποκάλυψαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία και καθόλου δεν καθυστέρησαν για σκοπούς εξασφάλισης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου. Ø Οι Καθ΄ ων η Αίτηση παρείχαν τα απαραίτητα στοιχεία για κατάδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των Εναγομένων 4 και ικανοποίηση της Δ.6,θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Ø Η επίδοση είναι νομότυπη και ορθή και δεν ήταν απαραίτητη η μετάφραση του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 6 στα Αγγλικά. Ø Η ρήτρα διαιτησίας που διέπει τα Swap Debt Agreeement δεν επηρεάζει τη δικαιοδοσία του Κυπριακού Δικαστηρίου διότι η βάση της αγωγής είναι η συνωμοσία που διεπράχθη από τους Εναγομένους. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Λουκά Πασχαλίδη, δικηγόρου στο γραφείο των Δικηγόρων των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση. Σ΄ αυτήν αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: v Οι Καθ΄ ων η Αίτηση/Ενάγοντες με μονομερή αίτηση τους ημερ. 28.6.12 αιτήθηκαν άδεια για σφράγιση του παράλληλου Κλητηρίου Εντάλματος εναντίον των Αιτητών και έκδοση διατάγματος για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας σε αυτούς δι΄ αποστολής με DHL στη διεύθυνση τους στα British Virgin Islands. Το Δικαστήριο, αφού εξέτασε την αίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση στις 6.7.12, απέρριψε το αίτημα για άδεια για σφράγιση ως αχρείαστο και εξέδωσε διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου στους Εναγόμενους 4. v Από τα έγγραφα που επιδόθηκαν στους Αιτητές το μόνο Τεκμήριο που ήταν στα Ελληνικά ήταν το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6. Με τα έγγραφα που παρέλαβαν είχαν πλήρη εικόνα της υπόθεσης που αντιμετώπιζαν και σε καμία περίπτωση επηρεάστηκαν τα συμφέροντα τους. v Οι Καθ΄ ων η Αίτηση/Ενάγοντες αποκάλυψαν όλα όσα ήταν αναγκαία για έκδοση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Συγκεκριμένα στην Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου αναφέρεται ρητά ότι:
(1)Οι δύο Συμφωνίες αγοράς μετοχών ήταν ημερ. 16.3.09.
(2)Οι Συμφωνίες Debt Swap Agreements ήταν ημερ. 1.2.10.
(3)Η Εναγομένη 1 ήταν η ιδιοκτήτρια των μετοχών της Εναγομένης 2 και, κατ΄ επέκταση, του ξενοδοχείου.
(4)Τα οφειλόμενα ποσά σύμφωνα με τα Swap Debt Agreements ήταν πληρωτέα την 1.2.11.
(5)Οι μετοχές στην Εναγομένη 3 αποκτήθηκαν από την Εναγομένη 4 στις 27.5.11 χωρίς να υπάρχει ένδειξη πως έγινε η μεταβίβαση και αν όντως υπήρχε το αντάλλαγμα.
(6)Οι επιστολές απαίτησης προς την Εναγομένη 1 αποστάληκαν στις 2.9.11.
(7)Η Συμφωνία Share Subscription Agreement μεταξύ της Εναγομένης 1 και Εναγομένης 2 υπογράφτηκε στις 18.10.11.
(8)Η Εναγομένη 1 μεταβίβασε στην Εναγόμενη 3 όλες τις μετοχές που κατείχε στην Εναγομένη 2 στις 15.12.
  1. v Με βάση τα πιο πάνω αποκαλύπτεται πλήρως ο ουσιώδης χρόνος και τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας αγωγής. v Το Κυπριακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα διαφορά εναντίον των Αιτητών είναι διότι πρώτον το αστικό αδίκημα της συνωμοσίας, αντικείμενο της παρούσας αγωγής, έλαβε χώρα στην Κύπρο και δεύτερον διότι οι Αιτητές είναι αναγκαίοι διάδικοι στην αγωγή εναντίον των Κυπριακών Εναγομένων Εταιρειών που βρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας του Κυπριακού Δικαστηρίου. Το αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι συνωμοσία των Εναγομένων με σκοπό να βλάψουν την Ενάγουσα που έλαβε χώρα στην Κύπρο εφόσον στις 27.5.11 οι μετοχές στην Εναγομένη 3 (Κυπριακή εταιρεία) αποκτήθηκαν από την Εναγομένη 4, ενώ στις 15.12.11 οι Εναγόμενοι 1 προέβηκαν σε μεταβίβαση των μετοχών που κατείχαν στην Εναγομένη 2 στην Εναγομένη 3 (Κυπριακές εταιρείες). Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν όπως απογυμνώσουν την Εναγομένη 1 από τα περιουσιακά της στοιχεία και μεταβιβάσουν αυτά εκτός του ελέγχου των Εναγόντων ώστε να αποφύγουν τις υποχρεώσεις που έχουν έναντι των Αιτητών. Οι μεταβιβάσεις αυτές, εφόσον αφορούν Κυπριακές εταιρείες, εγκρίθηκαν στην Κύπρο. Το σχέδιο συνωμοσίας αφορά τόσο τις Κυπριακές εταιρείες όσον και την Εναγομένη
  2. Το ότι οι Αιτητές δεν αναφέρονται στις γραπτές συμφωνίες δεν σημαίνει ότι δεν συμφώνησαν και/ή συνωμότησαν με τους υπόλοιπους με σκοπό τη βλάβη των Εναγόντων. Ακόμη και αν τα μέσα της συμφωνίας ήταν νόμιμα και δόθηκε αντάλλαγμα για τις μεταβιβάσεις των μετοχών εφόσον ο σκοπός ήταν η βλάβη των Εναγόντων στοιχειοθετείται το αδίκημα της συνωμοσίας. v Η παρούσα αγωγή αφορά συνωμοσία εξαπάτησης των Καθ΄ ων η Αίτηση από όλους τους Εναγόμενους με σκοπό να ζημιώσουν το οφειλόμενο ποσό και όχι αγωγή για οφειλόμενο υπόλοιπο από τους Ενάγοντες εναντίον των Εναγομένων 1 με βάση τις Συμφωνίες Swap Debt Agreement. Συνεπώς, η ρήτρα διαιτησίας δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ Με την παρούσα Αίτηση εγείρονται σωρεία ζητημάτων για τα οποία αγόρευσαν με εμπεριστατωμένο τρόπο αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατά το στάδιο της εκδίκασης της Αίτησης τα οποία προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω σε ξεχωριστές ενότητες. (Ι) Κατά πόσο οι Ενάγοντες/Καθ΄ ων η Αίτηση θα έπρεπε να είχαν λάβει την άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του Κλητηρίου πριν την καταχώρηση και/ή επίδοση της αγωγής στους Εναγομένους 4/Αιτητές. Ένας από τους λόγους που εγείρονται στην υπό εξέταση Αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος είναι το ότι δεν έλαβαν οι Ενάγοντες την άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του Κλητηρίου πριν να καταχωρήσουν και/ή επιδώσουν την παρούσα αγωγή στους Εναγόμενους 4/Αιτητές στο εξωτερικό και/ή μετά που το κλητήριο είχε ήδη επιδοθεί στους Εναγόμενους που εδρεύουν στην Κύπρο. Εξετάζοντας τη διαδικασία που ακολουθήθηκε στην προκειμένη περίπτωση με δεδομένο ότι η Εναγόμενη 4 είναι εταιρεία που εδρεύει στο εξωτερικό θα πρέπει να πούμε δύο λόγια σε σχέση με την προβλεπόμενη από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και σχετική επί του θέματος νομολογία δικονομική διαδικασία. Επισημαίνουμε ευθύς εξαρχής ότι κάθε κλητήριο ένταλμα σφραγίζεται. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η σφράγιση ενός κλητηρίου εντάλματος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της καταχώρισης και έκδοσης του κλητηρίου (issue). Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες της Δ.2,θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας μετά τη σφράγιση του κλητηρίου με την σφραγίδα του Δικαστηρίου θεωρείται ότι το κλητήριο ένταλμα έχει εκδοθεί (issued) και η αγωγή έχει ξεκινήσει. Είναι η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου που διαχωρίζει τα κλητήρια εντάλματα σε εκείνα που δύναται να επιδοθούν εκτός Κύπρου και σε εκείνα που μόνο στην Κύπρο μπορούν να επιδοθούν. Έτσι στην περίπτωση όπου όλοι οι Εναγόμενοι βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας χρειάζεται να δοθεί πριν την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος άδεια του Δικαστηρίου για τη σφράγιση του[1]. Η σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος το οποίο θα επιδοθεί εκτός Κύπρου αποτελεί το πρώτο δικονομικό μέτρο για τη νομότυπη έκδοση του κλητηρίου. Ανάγκη για εξασφάλιση άδειας για σφράγιση δεν υπάρχει στην περίπτωση όπου οι Εναγόμενοι βρίσκονται εντός δικαιοδοσίας. Περαιτέρω να επισημάνουμε ότι εκεί όπου η αγωγή στρέφεται και εναντίον Εναγομένων εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου εκτός από Εναγόμενους που βρίσκονται εκτός της δικαιοδοσίας, η υποβολή αίτησης προς λήψη άδειας για τη σφράγιση του κλητηρίου πριν από την καταχώρηση του δεν είναι αναγκαία. Προκύπτει, επομένως, ότι όταν σε ένα κλητήριο ένταλμα υπάρχουν τόσο ημεδαποί όσο και αλλοδαποί Εναγόμενοι οι πρόνοιες της Δ.2,θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αδρανοποιούνται[2]. Σύμφωνα λοιπόν με την καθιερωμένη πρακτική σε τέτοια περίπτωση το κλητήριο ένταλμα καταχωρείται κανονικά χωρίς να παρίσταται ανάγκη για τη λήψη, προηγουμένως, της άδειας του Δικαστηρίου προς τούτο. Σε μια τέτοια περίπτωση αναγράφεται στο κλητήριο ότι αυτό δεν προορίζεται για επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας. Όταν σε μεταγενέστερο στάδιο προκύψει πλέον η ανάγκη για επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας τότε το επόμενο στάδιο μετά την καταχώρηση χωρίς άδεια του κλητηρίου εντάλματος είναι η υποβολή αίτησης για λήψη άδειας για επίδοση προς τον Εναγόμενο στο εξωτερικό. Ανοίγω εδώ μία παρένθεση για να επισημάνω ότι στην Κύπρο δεν εντοπίζεται θεσμοθετημένη δικονομική δυνατότητα έκδοσης παράλληλου κλητηρίου (concurrent writ) ως προβλεπόταν στην Αγγλική Δικονομία. Στη δική μας έννομη τάξη την καταχώρηση του κλητηρίου ακολουθεί η έκδοση πιστών αντιγράφων του (office copies) τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για σκοπούς επίδοσης στους Εναγόμενους[3]. Ρητά προβλέπεται στη Δ.6,θ.1 ότι προαπαιτείται άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση προς Εναγόμενο στο εξωτερικό η οποία μπορεί να δοθεί αν συντρέχουν περιστάσεις όπως αυτές που εναλλακτικά τίθενται στις υποπαραγράφους (α)-(h) του θ.
  3. Εάν το αγώγιμο δικαίωμα δεν εμπίπτει σε καμιά από τις πιο πάνω κατηγορίες που καθορίζονται στις υποπαραγράφους (a)-(h) της Δ.6, θ.1, δεν υπάρχει δυνατότητα ή εξουσία για παροχή άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Οι πρόνοιες της Δ.2,θ.2 θα πρέπει να διαβάζονται σε συνδυασμό με αυτές της Δ.6,θ.
  4. Ο σκοπός της συνδυασμένης λειτουργίας των δύο Κανονισμών είναι να μην καταχωρείται και επιδίδεται ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος στο εξωτερικό αν δεν ληφθεί προηγουμένως η άδεια του Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι προφανής. Τα Δικαστήρια ασκούν, συνήθως, δικαιοδοσία μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας τους[4]. Η έκδοση άδειας για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος (ή της ειδοποίησης αυτού) εκτός της δικαιοδοσίας, επιτυγχάνεται με την υποβολή μονομερώς αίτησης η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση με βάση τη Δ.48,θ.8
(1)(b) και Δ.48,θ.8
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σε αυτή πρέπει να παρατίθενται οι πληροφορίες τις οποίες καθορίζει η Δ.6,θ.
  1. Ότι έχει ληφθεί προηγουμένως η άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος δεν είναι μια από αυτές. Στην προκειμένη περίπτωση εφόσον στο κλητήριο ένταλμα υπήρχαν και Εναγόμενες εταιρείες με έδρα την Κύπρο για τις οποίες δεν χρειαζόταν προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για να σφραγιστεί, ορθά δεν είχε υποβληθεί αίτηση προς λήψη άδειας για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώρηση του. Τέλος να επισημάνω ότι στην προκειμένη περίπτωση οι Ενάγοντες/Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν αποταθεί στο Δικαστήριο για εξασφάλιση άδειας και το Δικαστήριο έκρινε ότι τέτοια άδεια δεν ήταν αναγκαία στη βάση του ιδίου σκεπτικού που μόλις πιο πάνω παράθεσα. Εν όψει δε της αντίκρυσης του όλου ζητήματος, όπως πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, δεν κρίνεται αναγκαίο να εξετάσω κατά πόσο σε περίπτωση που υπήρχε διαφορετική προσέγγιση στο εν λόγω ζήτημα θα ήταν δυνατή η αναθεώρηση της απόφασης του Δικαστηρίου. Όσον αφορά δε τη θέση των Αιτητών ότι δεν ανεγράφετο στο κλητήριο ρητά η φράση «όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 4 χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου», λέω, σε συμφωνία με τα όσα ανέπτυξε η πλευρά των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι από τη στιγμή που οι Καθ' ων η Αίτηση εξασφάλισαν άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας καθόσον αφορά της Εναγόμενους 4 και ακολούθησαν τη διαδικασία για επίδοση του Κλητηρίου σ΄ αυτούς, τότε δεν μπορεί να εγείρεται οποιοδήποτε ζήτημα. Να επισημάνω εδώ ότι δεν εντοπίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας σχετική πρόνοια η οποία ρητά να επιβάλλει την σηματοδότηση του νόμιμα καταχωρημένου κλητηρίου εντάλματος σε περιπτώσεις όπως η υπό εξέταση με την ένθεση της συγκεκριμένης επιφύλαξης που αναφέρθηκε ανωτέρω. Πέραν τούτου η «παράλειψη» αναγραφής στο κλητήριο της σχετικής φράσης που αναφέρθηκε στην περίπτωση που κάτι τέτοιο επιβαλλόταν από τους διαδικαστικούς Θεσμούς, στη προκειμένη περίπτωση θα είχε εντελώς τυπική μορφή χωρίς να επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ορθότητα των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν αφού καμία βλάβη και/ή δυσμενής επηρεασμός δεν προκλήθηκε. Με άλλα λόγια, η μη ένθεση της εν λόγω φράσεως στο Κλητήριο Ένταλμα δεν απέτρεψε στο να ακολουθηθεί η διαδικασία η οποία προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας σύμφωνα με τους οποίους σε σχέση με Εναγόμενους εκτός δικαιοδοσίας η επίδοση της σχετικής Ειδοποίησης του Κλητηρίου μπορεί και πρέπει να γίνει μόνο αφού προηγουμένως εξασφαλιστεί η σχετική άδεια του Δικαστηρίου και αφού έχει μεσολαβήσει η επίδοση του στους Εναγόμενους εντός δικαιοδοσίας. (IΙ) Κατά πόσο στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως καλή υπόθεση και/ή καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Αιτητών Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω το θέμα της επάρκειας των στοιχείων που είχαν διατεθεί για υποστήριξη της Αίτησης για άδεια επίδοσης. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης του εκτός δικαιοδοσίας επιτρέπεται μόνο αν συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: ü Η υπόθεση πρέπει να εμπίπτει σε τουλάχιστον μία από τις κατηγορίες που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (α) έως (h) της Δ.6,θ.
  2. Αν η υπόθεση δεν εμπίπτει σε καμία από τις κατηγορίες αυτές, τότε δεν υπάρχει δυνατότητα ή εξουσία παροχής άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και δεν τίθεται θέμα άσκησης οποιασδήποτε ευχέρειας από πλευράς Δικαστηρίου. ü Ο Αιτητής πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) εναντίον του Εναγομένου και ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (Δ.6,θ.4). Σύμφωνα δε με τη Δ.6,θ.4 με την ένορκη δήλωση το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί, μεταξύ άλλων, ότι ο Ενάγοντας έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγή και να καταδεικνύεται ο τόπος ή η χώρα στην οποία ο Εναγόμενος δυνατό να βρεθεί όπως και το υπόβαθρο στο οποίο η αίτηση βασίζεται.[5] Απαιτείται εύλογη μαρτυρία από την οποία να προκύψει η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος[6].Το κριτήριο είναι αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας. Απ' ό,τι έχω αντιληφθεί δεν εγείρεται από πλευράς Αιτητών ότι η εγειρόμενη αιτία αγωγής, το επίδικο θέμα, δεν φαίνεται να εμπίπτει σε μια από τις περιπτώσεις οι οποίες σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.6,θ.1, θα δικαιολογούσαν την χορήγηση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Συγκεκριμένα, φαίνεται να εμπίπτει η παρούσα αγωγή κάτω από τις πρόνοιες της Δ.6,θ.1(f) οι οποίες αναφέρονται σε απαίτηση η οποία βασίζεται στη διάπραξη αστικού αδικήματος (tort) στην Κύπρο. Το παράπονο των Αιτητών είναι ότι δεν παρατέθηκε τέτοια μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.6,θ.
  3. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Ναυτοδικείου Amathus Ltd v. Concord Liners κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ 1030 στη σελ. 1034 η πίστη αφ' εαυτής στην ύπαρξη καλής υπόθεσης από τον ομνύοντα δεν αρκεί. Επιβάλλεται η στοιχειοθέτηση της με μαρτυρία. Το Δικαστήριο σε αιτήσεις για επίδοση στο εξωτερικό εκτός του ότι θα πρέπει να τις εξετάσει με τη δέουσα προσοχή, δεν αποφασίζει κατά πόσο ο ενάγων θα επιτύχει στην αγωγή του αλλά περιορίζεται στην ανεύρεση μιας εκ πρώτης όψεως υπόθεσης με βάση τη μαρτυρία που παρέχεται επί τη βάσει των ενόρκων δηλώσεων. Το Δικαστήριο για να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.6,θ.1, θα πρέπει να προσφέρεται πλήρης και λεπτομερής ένορκη δήλωση σε στήριξη της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Zachariades & Pantelides Eterprise Ltd v. FIAT AUTO SPA
(2000)1(A) A.A.Δ 447 με αναφορά στην υπόθεση Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ σελ. 596:- «..... η ύπαρξη των προϋποθέσεων για τη χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνεται με την προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας και δεν αρκεί η επίκληση γνώμης για την ύπαρξη των αναγκαίων δεδομένων, ούτε, ασφαλώς η απλή γενική και συμπερασματική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν.» Η αποκάλυψη αιτίας αγωγής εξαρτάται από τα αντικειμενικά συμπεράσματα που εξάγονται από τα γεγονότα τα οποία παρατίθενται στην ένορκη δήλωση και όχι από την εξέταση της ουσίας του πραγματικού υπόβαθρου. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Sekavin S.A. v. Ship "Plato Ch"
(1987)1 C.L.R 297 στη σελ. 300: "... the disclosure of a cause of action is solely dependent on the objective implications of the facts set forth in the affidavit and not on the examination on the merits of the factual situation. Belief in the existence of a cause of action is not of itself sufficient. The facts must give rise to the existence of a prima facie or arguable case in order for the Court to exercise its discretion in favour of the proponent of service outside jurisdiction." H φράση «καλό αγώγιμο δικαίωμα έχει ερμηνευθεί και ως «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» και είναι αρκετό αν υπάρχει αυτή η εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή συζητήσιμη υπόθεση με την έννοια ότι, αν δεν αντικρουσθεί, ο ενάγων θα δικαιούται σε απόφαση για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.[7] Εκείνο που απαιτείται είναι να καταδειχθεί ότι υπάρχει καλή συζητήσιμη υπόθεση. Στην υπόθεση Her Brit. Maj. Secr. of State for Defence v. A.P. Lanitis Inv. Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ 995 υιοθετήθηκε το ακόλουθο απόσπασμα από την Chemische Fabrik Vormals Sandoz v. Badische Anilin und Soda Fabriks [1904] 90 L.T. 733 στη σελ. 735: "This does not, of course, mean that a mere statement by any deponent who is put forward to make the affidavit that he believes that there is a good cause of action is sufficient. On the other hand, the Court is not, .on an. application for leave to serve out of jurisdiction ... called upon to try the action or express a premature opinion on its merits." Όπως φαίνεται από τη νομολογία το ζήτημα κατά πόσο αποκαλύπτεται βάση αγωγής κρίνεται αποκλειστικά με βάση το υλικό που συνοδεύει την αρχική αίτηση για άδεια. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Αmathus Navigation Co. Ltd v. Concord Express Liners κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 1030 σελ. 1033: ''Το αντικείμενο της διαδικασίας παραμένει το ίδιο με εκείνο της μονομερούς αίτησης· δηλαδή, η διαπίστωση των προϋποθέσεων για την άσκηση δικαιοδοσίας σε σχέση με πρόσωπο το οποίο ευρίσκεται εκτός της επικράτειας. Γι΄ αυτό η μόνη μαρτυρία στην οποία ο ενάγων μπορεί να στηριχθεί είναι εκείνη η οποία στοιχειοθέτησε την αίτηση του για την παροχή άδειας για επίδοση στο εξωτερικό.'' Το υλικό που τέθηκε στην παρούσα υπόθεση είναι αυτό που φαίνεται στην Ένορκη Δήλωση της κ. Μ. Ιεροκηπιώτου ημερ. 6.7.12, που ας σημειωθεί σε μεγάλο βαθμό ενσωματώθηκε στη συνέχεια στην Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 10.10.
  1. Από την εν λόγω Ένορκη Δήλωση και τα επισυνημμένα σ΄ αυτή Τεκμήρια προκύπτουν τα εξής: ¨ Η Ενάγουσα και η Εναγομένη 1 συνήψαν στις 16.3.09 δύο Συμφωνίες για πώληση μετοχών από την Ενάγουσα προς την Εναγομένη 1 έναντι συγκεκριμένου τιμήματος αγοράς πληρωτέου εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος (Αντίγραφα των εν λόγω Συμφωνιών επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΑ 1 και 2) ¨ Η Εναγομένη 1 παρέλειψε να πληρώσει τα οφειλόμενα ποσά στις συμφωνημένες ημερομηνίες παρόλο που η Ενάγουσα είχε μεταβιβάσει τις μετοχές σε αυτή. Ενόψει της πιο πάνω παράλειψης υπεγράφησαν την 1.2.10 δύο Συμφωνίες ονομαζόμενες ως Debt Swap Agreements με καθορισθέντα χρόνο αποπληρωμής του οφειλόμενου από την Εναγομένη 1 προς την Ενάγουσα ποσού την 1.2.
  2. (Αντίγραφα των Συμφωνιών Debt Swap Agreements επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΑ 3 και 4). ¨ Η Εναγομένη 1 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο και στον ουσιώδη χρόνο κρατούσε τις μετοχές στις δύο Γαλλικές εταιρείες SAS La Veranda και SCI Les Ecureuils οι οποίες ήταν ιδιοκτήτριες από κοινού του ξενοδοχείου Hotel La Sivoliere, στο Courchevel. ¨ Στις 18.10.11 η Εναγομένη 1 υπόγραψε με την Εναγομένη 2 τη Συμφωνία Share Subscription Agreement με την οποία η Εναγομένη 1 απέκτησε ολόκληρο το αυξημένο ονομαστικό κεφάλαιο της Εναγομένης 2 και σε αντάλλαγμα η Εναγομένη 1 συμφώνησε να πληρώσει το ποσό των €110.000.000 το οποίο συμφωνήθηκε να πληρωθεί σε είδος και ειδικότερα με τη μεταβίβαση των μετοχών της Εναγομένης 1 στην SAS La Veranda και SCI Les Ecureuills στην Εναγομένη 2 και την εκχώρηση στην Εναγομένη 2 των εισπρακτέων που είχε να παίρνει η Εναγομένη 1 από τη SCI Les Ecureuills. (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5). Τονίζεται δε στο σημείο αυτό ότι ως αποτέλεσμα η Εναγομένη 1 κατ΄ ουσία μεταβίβασε στην Εναγομένη 2 (που ήταν θυγατρική της) την ιδιοκτησία του ξενοδοχείου στο Courchevel με αντάλλαγμα 100.000 μετοχές στην Εναγομένη
  3. Ενώ η Εναγομένη 1 παρέμεινε η μοναδική μέτοχος στην Εναγομένη 2 η Εναγομένη 2 απέκτησε τις δύο γαλλικές εταιρείες στις οποίες ανήκε το ξενοδοχείο ως, επίσης, και το δικαίωμα της Εναγομένης 1 στα εισπρακτέα. ¨ Τα ποσά που οφείλονταν σύμφωνα με τις Συμφωνίες Swap of Debt Agreements κατέστησαν απαιτητά την 1.2.11 και η Ενάγουσα στις 2.9.11 απέστειλε επιστολές στην Εναγομένη 1 με τις οποίες απαιτούσε πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. (Αντίγραφα των επιστολών απαιτήσεων επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΑ 7 και 8) ¨ Στις 15.12.11 η Εναγομένη 1 μεταβίβασε όλες τις μετοχές της στην Εναγομένη 2 στην Εναγομένη
  4. Εκφράζεται δε η θέση ότι με τη μεταβίβαση αυτή η Εναγομένη 1 έχασε κάθε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον που είχε στις 2 Γαλλικές εταιρείες και, κατ' επέκταση, στο ξενοδοχείο Courchevel εφόσον δεν ήταν πλέον μέτοχος της Εναγομένης 2 στην οποία ανήκαν οι μετοχές των 2 Γαλλικών εταιρειών οι οποίες ήσαν οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου. ¨ Οι μετοχές της Εναγομένης 3 αποκτήθηκαν στις 27.5.11 από την Εναγομένη 4, εταιρεία εγγεγραμμένη στις Βρεττανικές Παρθένους Νήσους, και έτσι η Εναγομένη 4 είναι ο νέος μέτοχος της Εναγομένης
  5. Περαιτέρω επισημαίνεται ότι δεν υπάρχει ένδειξη πώς έγινε η μεταβίβαση από την Εναγομένη 1 στην Εναγομένη 3 και για το αντάλλαγμα, αν υπήρχε, που έλαβε η Εναγομένη 1 με τη μεταβίβαση των μετοχών της στην Εναγομένη
  6. Προβάλλεται δε η θέση ότι σε χρόνο που η Εναγομένη 1 έπρεπε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με τις Συμφωνίες Swap Debt Agreements οι Εναγόμενοι έπαιρναν μέτρα αποξένωσης όλων των περιουσιακών στοιχείων της Εναγομένης 1 αρχικά προς τη θυγατρική Εναγομένη 2 και μετέπειτα με τη μεταβίβαση των μετοχών της στη θυγατρική στην Εναγομένη
  7. Εκφράζεται, επίσης, η θέση ότι η Εναγομένη 4, που είναι ο νέος μέτοχος της Εναγομένης 3, είναι μέρος της σκευωρίας και ότι πρέπει να εμποδιστεί από του να βοηθά την Εναγομένη 1 και 2 να αποξενώσουν τα περιουσιακά στοιχεία της Εναγομένης 1 σε οντότητες που είναι εγγεγραμμένες σε άλλες δικαιοδοσίες χωρίς σύνδεση με την Εναγομένη 1 που είναι ο οφειλέτης. Τονίζεται δε στην Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου ότι η παρούσα διαφορά δεν αφορά το οφειλόμενο από την Εναγομένη 1 υπόλοιπο σύμφωνα με τις συμφωνίες Swap Debt Agreement αλλά αποζημιώσεις για συνωμοσία προς εξαπάτηση της Ενάγουσας από όλους τους Εναγόμενους για το οφειλόμενο προς αυτή ποσό. Με άλλα λόγια αυτό το οποίο υποστηρίζει η πλευρά της Ενάγουσας μέσω της Ένορκης Δήλωσης που καταχώρησε προς υποστήριξη της Αίτησης της ημερ. 28.6.12 είναι ότι οι Εναγόμενοι συμφώνησαν όπως απογυμνώσουν την Εναγομένη 1 από τα περιουσιακά της στοιχεία και τα μεταβιβάσουν εκτός του ελέγχου της Ενάγουσας με σκοπό να μην μπορέσει η Ενάγουσα να εισπράξει το οφειλόμενο από την Εναγομένη 1 υπόλοιπο με αποτέλεσμα να διαπράττεται το αστικό αδίκημα της συνωμοσίας. Τονίζεται δε ότι η Εναγομένη 2 χρησιμοποιήθηκε ως ειδικό όχημα για να μεταβιβαστούν όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Εναγομένης 1 σε άλλες δικαιοδοσίες. Τα δύο σημαντικά γεγονότα που προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου είναι πρώτο η απόκτηση των μετοχών στην Εναγομένη 3 που είναι Κυπριακή εταιρεία από την Εναγομένη 4 στις 27.5.11 και δεύτερο η μεταβίβαση στις 15/12/11 από την Εναγομένη 1 όλων των μετοχών που είχε στην Εναγομένη 2 στην Εναγομένη
  8. Επισημαίνεται δε ότι τόσον η Εναγομένη 2 όσο και η Εναγομένη 3 είναι και αυτές Κυπριακές εταιρείες. Υπό το φως όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση μέσω της Ένορκης Δήλωσης τους ημερ. 6.7.12, που υποστηρίζει την Αίτηση τους ημερ. 28.6.12, έθεσαν ικανοποιητικό υλικό προς στοιχειοθέτηση ύπαρξης καλής υπόθεσης, και, γενικότερα, των προϋποθέσεων που απαιτούνται με βάση τη Δ.6,θ.
  9. Εν πάση περιπτώσει στο στάδιο αυτό δεν αξιολογούνται τα γεγονότα, ούτε το Δικαστήριο εξετάζει την ουσία της υπόθεσης. (ΙΙΙ) Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων Ένας άλλος λόγος που προβάλλεται από τους Αιτητές είναι ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν αποκάλυψαν, ως όφειλαν, όλα τα ουσιώδη στοιχεία στο Δικαστήριο όταν αποτάθηκαν μονομερώς για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος. Είναι νομολογημένο ότι το πρόσωπο που απευθύνεται στο Δικαστήριο για θεραπεία με μονομερή αίτηση οφείλει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Παράβαση αυτού του καθήκοντος επιφέρει, άνευ ετέρου, την ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Το ουσιαστικό κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλύπτονται είναι αντικειμενικό, η δε πρόθεση για απόκρυψη είναι άσχετη ή και δεν συνιστά προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος. Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση The Timberland Co of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ 1179: «.....Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειεας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ 597, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. (ανωτέρω):- 'Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.'» Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση που διατυπώθηκε από μέρους των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η υποχρέωση για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση γιατί η αίτηση για σφράγιση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας θεσμικά καταχωρείται μονομερώς. Η αρχή που επιτάσσει την παράθεση όλων των ουσιωδών γεγονότων έχει ευρεία εφαρμογή και καλύπτει όλες τις περιπτώσεις αιτήσεων χωρίς ειδοποίηση συμπεριλαμβανομένης και της περίπτωσης αίτησης για άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση The Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet) BV κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ 219 στις σελ. 226-227: «Πρέπει να υπομνησθεί εδώ ότι πλήθος αποφάσεων καθιέρωσε την αρχή ότι σε αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας υφίσταται υποχρέωση για ειλικρινή αποκάλυψη όλων των σημαντικών στοιχείων με βάση τα οποία το δικαστήριο θα κληθεί να ασκήσει τη διακριτική εξουσία που έχει στο προκείμενο. Η raison d' etre του κανόνα είναι ότι η επίδοση αγωγής εκτός δικαιοδοσίας θεωρείται κατά τρόπο επέμβαση στην κυριαρχία ξένου κράτους και η έννοια της αβροφροσύνης στις διεθνείς σχέσεις (comitas) επιβάλλει στα ημεδαπά δικαστήρια προσεκτική εξέταση κάθε περίπτωσης και πιστή συμμόρφωση προς τους κανόνες που καθιστούν επιτρεπτή την επίδοση. George Monro Ltd. v. American Cyanamid Corporation [1944] K.B. 432, 437, The Brado [1949] A.C. 326, 357 και The Siskina v. Distos compania Naviera S.A. [1979] A.C. 210,
  1. Παρεπιμπτόντως, η αρχή που επιτάσσει την παράθεση των ουσιαστικών περιστατικών έχει ευρύτερη εφαρμογή και καλύπτει πλήν των επιδόσεων και όλες τις περιπτώσεις αιτήσεων χωρίς κοινοποίηση στο αντίδικο. The Hagen [1908-1910] All E.R. Rep. 21, The Andria [1984] 1 All E.R. 1126 Altobeigi v. M/V Nada & Another [1985] 1 C.L.R.
  2. Οι Dicey & Morris "The Conflict of Laws" έκδοση 1980 τόμος 1 σελ 197 αναφέρουν επιγραμματικά επί του θέματος: "Since the application for leave is made ex-parte a full and fair disclosure of all relevant facts ought to be made."»[8] Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές προχωρώ να εξετάσω τα ζητήματα που ηγέρθηκαν από πλευράς Αιτητών σε σχέση με την εισήγηση τους για μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Þ Οι Αιτητές/Εναγόμενοι 4 ισχυρίζονται ότι ενώ στην παράγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου αναφέρεται ότι ενώ στις 2.9.11 «η Ενάγουσα έστειλε επιστολές στην Εναγομένη 1 με τις οποίες απαιτούσε πληρωμή.. αντί να εξοφλήσει το χρέος του όμως η Εναγομένη 1 μόλις μερικές βδομάδες αργότερα έλαβε διαβήματα για να αποφύγει πληρωμή.». Είναι η εισήγηση των Αιτητών/Εναγομένων 4 ότι αυτά αντικρούονται από την πρόταση που ακολουθεί στην παράγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης όπου αναφέρεται ότι η ημερομηνία που κατ΄ ισχυρισμό έλαβε χώρα η μεταβίβαση των μετοχών που κατείχαν οι Εναγόμενοι 1 στην Εναγομένη 2 στους Εναγομένους 3 ήταν η 15.12.11, δηλ. 3½ μήνες μετά τις κατ΄ ισχυρισμό επιστολές απαίτησης και όχι «μόνο μερικές βδομάδες αργότερα». Δεν θα συμφωνήσω με αυτή την εισήγηση. Εξετάζοντας την Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου στο σύνολο της και όχι αποσπασματικά αναφέρεται ότι στις 18.10.11, δηλ. 1½ μήνα περίπου μετά την αποστολή από την Εναγομένη 1 των απαιτήσεων πληρωμής των οφειλομένων ποσών, η Εναγομένη 1 μεταβίβασε τις μετοχές που κατείχε στις δύο Γαλλικές εταιρείες, στις οποίες ανήκε το ξενοδοχείο στο Courchevel, και τα εισπρακτέα που είχε να παίρνει με βάση τη συμφωνία Share Subscription Agreement ημερ. 18.10.11, στην Εναγομένη
  3. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 15.12.11, αναφέρεται ότι η Εναγομένη 1 μεταβίβασε όλες τις μετοχές που κατείχε στην Εναγομένη 2, στην Εναγομένη 3, ο νέος μέτοχος της οποίας ήταν η Εναγομένη
  4. Þ Προβάλλεται, επίσης, ο ισχυρισμός από μέρους των Αιτητών/Εναγομένων 4 ότι οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν τι αντιπαροχή έλαβαν οι Εναγόμενοι 1 για την πώληση των μετοχών που κατείχαν στην Εναγομένη 2, στην Εναγομένη
  5. Οι Αιτητές/Εναγόμενοι 4 ισχυρίζονται, επίσης, ότι οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν τι αντιπαροχή έλαβαν οι Εναγόμενοι 1 για την πώληση προς την Εναγομένη 3 των μετοχών που κατείχαν στην Εναγομένη
  6. Συγκεκριμένα ισχυρίζονται ότι, ενώ ρητά αναφέρεται στην παρα.7 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου ότι οι Ενάγοντες δεν είχαν γνώση της αντιπαροχής για την πιο πάνω πώληση μετοχών, εντούτοις στη συνέχεια αναφέρεται ότι η εν λόγω μεταβίβαση έλαβε χώρα «χωρίς πραγματικό ή αντίστοιχο αντάλλαγμα». Δεν θεωρώ ότι, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των όσων καταγράφονται στην παράγρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου, τίθεται θέμα μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων ή/και παραπλάνησης. Εκείνο το οποίο προκύπτει, κατά την άποψη μου, είναι ότι δεν υπάρχει ένδειξη, μεταξύ άλλων, για το αντάλλαγμα - αν υπήρξε - από την πιο πάνω αναφερόμενη μεταβίβαση μετοχών και, ταυτόχρονα, εκφράζεται, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών γεγονότων που αναφέρονται και αφορούν μεταβίβαση μετοχών και περιουσιακών στοιχείων, η πιθανολόγηση περί απουσίας πραγματικού ανταλλάγματος. Þ Οι Αιτητές/Εναγόμενοι 4 ισχυρίζονται ότι δεν εξειδικεύεται ποιος ήταν ο «κατά πάντα ουσιώδης χρόνος» της παρούσας αγωγής στην παράγρ. 4 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου. Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση των Αιτητών/Εναγομένων
  7. Ο ουσιώδης χρόνος κρίνω ότι προκύπτει, από την παράθεση των σχετικών γεγονότων και την χρονολογική αναφορά που γίνεται σ΄ αυτά στην Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου μαζί με τα επισυνημμένα Τεκμήρια. Þ Οι Αιτητές/Εναγόμενοι 4 ισχυρίζονται ακόμη ότι ο ισχυρισμός στην Ένορκη Δήλωση Ιεροκηπιώτου στην παράγρ. 7 αυτής ότι οι Εναγόμενοι 2 έχουν καταστεί ανενεργή εταιρεία «λόγω της παράλειψης τους να πληρώσουν το ετήσιο τέλος στον Έφορο Εταιρειών», δεν είναι ορθός γιατί, όπως ισχυρίζονται, ένας έλεγχος στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών θα καταδείξει ότι η Εναγόμενη 2 είναι ενεργή εταιρεία. Για τον ισχυρισμό, ωστόσο, αυτό που προβάλλουν οι Αιτητές/Εναγόμενοι 4 δεν δίδουν οποιαδήποτε στοιχεία ή τεκμηρίωση. Ως εκ τούτου, το ζήτημα αυτό που εγείρουν οι Αιτητές/Εναγόμενοι 4 συνιστά ζήτημα που αφορά και αναφέρεται σε αντικρουόμενους ισχυρισμούς μεταξύ των διαδίκων και δεν μπορεί να τίθεται θέμα μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω ο λόγος Ένστασης αναφορικά με μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, κρίνω ότι δεν ευσταθεί. (ΙV) Ποια η σημασία της ύπαρξης διαιτητικού όρου στις Συμφωνίες Swap Debt Agreements. Ήταν εισήγηση των Εναγομένων 4/Αιτητών ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είχαν δικαιοδοσία να επιληφθούν την Αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και/ή την παρούσα αγωγή ενόψει της ύπαρξης διαιτητικού όρου στις δύο Συμφωνίες Debt Swap Agreements. Είναι γεγονός ότι στις εν λόγω Συμφωνίες περιλαμβάνονται στον όρο 7 τα ακόλουθα: «In case of any disputes, disagreements or claims arising from or in connection with the given Debt Swap, the Parties shall do their best to settle such disputes, disagreements or claims through negotiations. In case no agreement can be reached through negotiations, such disputes, disagreements or claims shall be submitted for consideration by the International Commercial Arbitration Court with the Chamber of Industry and Commerce of the Russian Federation (Moscow) in compliance with its Regulations. In case of any disputes arising from or in connection with the given Debt Swap, the applicable law shall be the law of Russian Federation." Στην προκειμένη, όμως, περίπτωση η αγωγή αφορά το αστικό αδίκημα της συνωμοσίας προς εξαπάτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση/Εναγόντων από όλους τους Εναγόμενους με σκοπό να υποστούν ζημιά ίση με το οφειλόμενο από την Εναγόμενη 1 προς τους Ενάγοντες ποσό και δεν αφορά απαίτηση για οφειλόμενο υπόλοιπο από την Εναγόμενη 1 προς τους Ενάγοντες. Επιπλέον να επισημάνω ότι διάδικοι στις Συμφωνίες Swap Debt Agreements είναι οι Ενάγοντες/Καθ΄ ων η Αίτηση, από τη μια πλευρά, και η Εναγομένη 1, από την άλλη. Κατά συνέπεια η ύπαρξη ρήτρας διαιτησίας στις πιο πάνω Συμφωνίες δεν επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. (V) Μεταφράσεις Τεκμηρίων Ένα άλλο ζήτημα που έθεσαν οι Αιτητές είναι ότι αφ' ης στιγμής το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση ημερ. 28.6.12 δεν μεταφράστηκε στην Αγγλική, αυτό το γεγονός από μόνο του συνιστά λόγο ακύρωσης της επίδοσης και/ή του ιδίου του κλητηρίου. Θα ήθελα εν πρώτοις να επισημάνω ότι στην προκειμένη περίπτωση τόσο η αίτηση για σφράγιση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας όσο και το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας αλλά και η ειδοποίηση του κλητηρίου, τα οποία έγγραφα επιδόθηκαν στους Αιτητές, έτυχαν μετάφρασης στα Αγγλικά. Είναι νομολογημένο ότι το δικονομικό δικαίωμα πρόσβασης στα Δικαστήρια της χώρας που κατοχυρώνει το Άρθρο 30
(1)του Συντάγματος περιλαμβάνει το δικαίωμα του διαδίκου: (
  1. i)να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους τον εγκαλούν στο Δικαστήριο και (
  2. ii)να αναπτύξει σ΄ αυτό τους ισχυρισμούς του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Αιτητές με την επίδοση σ΄ αυτούς των σχετικών εγγράφων στην Αγγλική γλώσσα έλαβαν γνώση της δικαστικής διαδικασίας εναντίον τους και πληροφορήθηκαν με ακρίβεια τους λόγους για τους οποίους ενάγονται και τις συγκεκριμένες απαιτήσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση εναντίον τους και μάλιστα διόρισαν δικηγόρο για να τους εκπροσωπήσει ενώπιον του Δικαστηρίου και να τους υπερασπιστεί. Επιπλέον να επισημάνω ότι στην παράγρ. 5 της Ένορκης Δήλωσης Ιεροκηπιώτου γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 6 κατά τρόπο ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να γνωρίζει και να αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται. Τούτου δοθέντος δεν διαπιστώνω να προκύπτει οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός στην πλευρά των Αιτητών από το γεγονός της μη μετάφρασης του εν λόγω Τεκμηρίου στην Αγγλική. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθίαν όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και, συνεπώς, απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής, και, συνεπώς, οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται τα έξοδα τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 4/Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\LENA /interim decisions [1] Όπως διαλαμβάνεται στη Δ.2, θ.2: "
(2)No writ of summons for service out of Cyprus or of which notice is to be given out of Cyprus, shall be sealed without the leave of the Court or a Judge". [2] Δέστε Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 AAΔ 121 και Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.α.
(2005)1ΑΑΔ 273. [3] Δέστε Δ.2,θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. [4] Δέστε Τηλέτυπος Α.Ε. ν. Mega Channel Management Ltd
(2004)1AAΔ 1863. [5]
(4)Every application for leave to serve a writ of summons or notice thereof on a defendant out of Cyprus shall be supported by affidavit or other evidence satisfying the Court or Judge that the plaintiff has prima facie a good cause of action and showing in what place or country such defendant is or probably may be found, and whether such defendant is a British subject or not, and the grounds upon which the application is made; and no such leave shall be granted unless it shall be made sufficiently to appear to the Court or Judge that the case is a proper one for service out of Cyprus under this Order. [6] Δέστε Her Brittanic Majesty's Secretary of State for Defence v. A. P. Lanitis Investments Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 995, 1002-1003 και Hemelryck v. Williams Lyall Shipbuilding Co. Ltd
(1921)1 A.C. 698, 701. [7] Δέστε Δημητρίου ν. Dolphin Insurance κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ 351 όπου στη σελ. 356 λέχθηκαν: «Η φράση «καλό αγώγιμο δικαίωμα» έχει ερμηνευθεί ως εκ πρώτης όψεως υπόθεση (prima facie case). Δεν είναι αναγκαίο να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι ο ενάγων θα επιτύχει στην αγωγή του. Είναι αρκετό εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ή συζητήσιμη υπόθεση, με την έννοια ότι, εάν δεν αντικρουσθεί, ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση. Η παράθεση της συμβουλής του δικηγόρου, από μόνη της, δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση αυτή. Ο ενάγων πρέπει να παραθέσει στην ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της αίτησης γεγονότα με τα οποία το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει «καλό αγώγιμο δικαίωμα» (βλ. George D. Counnas Co Ltd and Sons Ltd v. Liz Israel Navigation Co Ltd Another
(1963)2 C.L.R 266, στη σελ. 268).» [8] Δέστε επίσης The Cyprus Potato Marketing Board v. Cobelfret Ro-Ro Services N.V. and others
(1990)1 A.A.Δ 91 στις σελ. 94-95. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.