Χάρη Σταυράκη κ.α. ν. Δήμου Λευκωσίας, Αρ. Αγωγής: 9175/12, 12/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A142 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9175/12 Μεταξύ:
- Χάρη Σταυράκη από τη Λευκωσία
- Ρένου Σταυράκη από τη Λευκωσία Εναγόντων και Δήμου Λευκωσίας Εναγομένων ____________________ Αίτηση ημερ. 21.12.12 για προσωρινά διατάγματα 12 Απριλίου,
- Εμφανίσεις: Για αιτητές-Ενάγοντες: κα Ε. Μιχαήλ. Για Καθ' ου η αίτηση-Εναγόμενο: κα Αντωνίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση, οι Ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) στοχεύουν στην έκδοση των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων: «(Α) Διάταγμα του σεβαστού δικαστηρίου που να διατάσσει το Δήμο Λευκωσίας να ακυρώσει τους πρώτους δυο χώρους στάθμευσης του Δήμου Λευκωσίας στα δεξιά έξω από την κατοικία του ενάγοντα 1 στην οδό Σοφούλη Τ.Τ.1096 στη Λευκωσία που δημιουργήθηκαν κατά ή περί την 18.6.12 μέχρις εκδίκασης της παρούσας αγωγής. (Β) Διάταγμα του σεβαστού δικαστηρίου που να διατάσσει το Δήμο Λευκωσίας να αναστείλει τη λειτουργία των πρώτων δυο χώρων στάθμευσης του Δήμου Λευκωσίας στην οδό Σοφούλη Τ.Τ.1096 στα δεξιά έξω από την κατοικία του ενάγοντα 1 στην οδό Σοφούλη 1 που δημιουργήθηκαν κατά ή περί την 18.6.12 μέχρις εκδίκασης της παρούσης αγωγής. (Γ) Διάταγμα του σεβαστού δικαστηρίου που να διατάσσει το Δήμο Λευκωσίας να ακυρώνει τη λειτουργία των πρώτων δυο χώρων στάθμευσης του Δήμου Λευκωσίας στην οδό Σοφούλη Τ.Τ.1096 στα δεξιά έξω από την κατοικία του ενάγοντα 1 στην οδό Σοφούλη 1 που δημιουργήθηκαν κατά ή περί την 18.6.12 και να επαναφέρει την διπλή κίτρινη γραμμή στη στροφή και στο οδόστρωμα έμπροσθεν της κατοικίας του ενάγοντα 1 μέχρις εκδίκασης της παρούσης αγωγής. » Με οδηγίες του Δικαστηρίου η εν λόγω αίτηση επιδόθηκε στον Εναγόμενο (στο εξής ο καθ' ου η αίτηση), ο οποίος καταχώρησε ένσταση. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.48 θ.1, 2, 7, 8, 9 και Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο αρ. 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του αιτητή 1 ημερ. 21.12.
- Όπως διατείνονται οι αιτητές, στις 18.6.12, χωρίς καμιά προειδοποίηση ή διαβούλευση, ο καθ' ου η αίτηση προέβηκε σε μία πρωτόγνωρη και δραστική επέμβαση στην οδό Σοφούλη στη Λευκωσία, καταργώντας τις διπλές κίτρινες γραμμές που υπήρχαν στις στροφές και μπροστά από την κατοικία τους, ως και τις μονές γραμμές που υπήρχαν μέχρι το τέλος της οδού, δημιουργώντας εννέα θέσεις στάθμευσης στη δεξιά πλευρά της οδού, καλύπτοντας όλο το μήκος της οδού, με την εξαίρεση των εισόδων των δύο γκαράζ σπιτιών, δηλ. το δικό τους και του γείτονα. Η επέμβαση αυτή έγινε εν κρυπτώ τα ξημερώματα, με απάλειψη όλων των κίτρινων γραμμών και πλήρη οριοθέτηση στο οδόστρωμα νέων χώρων στάθμευσης (τεκμ. Β1, Β2, Γ). Το αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών του καθ' ου η αίτηση είναι: (α) Το καθημερινό φράξιμο της εισόδου της κατοικίας τους και ο καθημερινός κίνδυνος να κτυπήσουν από τυχόν ανοιγόμενη πόρτα σταθμευμένου αυτοκινήτου έξω από την είσοδο της κατοικίας τους. Επιπρόσθετα, δεν έχουν άνετη πρόσβαση για φόρτωμα και ξεφόρτωμα μεγάλων αντικειμένων από την είσοδο της κατοικίας τους, ενώ η θέα έχει παντελώς αποκοπεί (τεκμ. Δ). (β) Οι άλλοι δύο χώροι στάθμευσης πριν την είσοδο του γκαράζ τους, παρακωλύουν την ορατότητα για οχήματα εξερχόμενα από το γκαράζ τους, με καθημερινή ταλαιπωρία τόσο στο να εισέλθουν στο γκαράζ όσο και στο να εξέλθουν από αυτό. Επίσης, τα οχήματα που σταθμεύουν στους δύο αυτούς χώρους στάθμευσης, μπορούν να κινηθούν απροειδοποίητα προς τα εμπρός και γι' αυτό πρέπει να προσέχουν διαρκώς για να μην τους κτυπήσουν όταν εξέρχονται από το γκαράζ (τεκμ. Ε). Η χρήση του πεζοδρομίου κατέστη επίσης επικίνδυνη. Ο αιτητής 1 απέστειλε επιστολή στον καθ' ου η αίτηση ημερ. 21.6.12 (τεκμ. Στ) και είχε σχετική συνάντηση και τηλεφωνικές επαφές με τον Δήμαρχο Λευκωσίας, ως και εκτενή αλληλογραφία (τεκμ. Ζ). Στις 13.9.12, ο καθ' ου η αίτηση κατάργησε τον ένα από τους τρεις χώρους στάθμευσης έξω από την οικία του (τεκμ. Η), αυτόν πριν την είσοδο του γκαράζ του, θέτοντας στη θέση του κίτρινο διχτυωτό πλαίσιο απαγόρευσης στάθμευσης. Στις 14.9.12 απέστειλε επιστολή (τεκμ. Θ), υποδεικνύοντας ότι αυτό είναι ανεπαρκές ημίμετρο. Η κατάργηση του χώρου στάθμευσης δεν τηρείται, αλλά χρησιμοποιείται και πάλι σαν χώρος στάθμευσης, κυρίως το απόγευμα και βράδυ, όταν δεν υπάρχει επιτήρηση από τροχονόμους (τεκμ Ι). Πρόσφατα τοποθέτησε κώνους στο κίτρινο πλαίσιο για να το καταστήσει απροσπέλαστο στους σταθμεύοντες, αλλά αυτοί τους μετακινούν ή τους κτυπούν με τα αυτοκίνητα τους και τους καταστρέφουν (τεκμ. Κ). Ακολούθησε σχετική αλληλογραφία (τεκμ. Λ, Μ, Ν, Ξ), χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Ο καθ' ου η αίτηση, με την ένσταση του προβάλλει εννέα λόγους, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής τέσσερις: Η αίτηση προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης των δικαιωμάτων του καθ' ου η αίτηση και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, διότι οι αιτητές επιζητούν να εξασφαλίσουν την τελική ετυμηγορία του Δικαστηρίου, επιλύοντας σε αυτό το στάδιο τα επίδικα θέματα της αγωγής. Κανένα αγώγιμο δικαίωμα των αιτητών στοιχειοθετείται στην παρούσα αγωγή, εναντίον του καθ' ου η αίτηση. Υπάρχει έκδηλη και υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, διότι η δημιουργία των χώρων στάθμευσης έγινε στις 18.6.12 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 21.12.
- Επομένως, δεν στοιχειοθετείται το στοιχείο του κατεπείγοντος. Οι αιτητές δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιαννάκη Λαζάρου, Ανώτερου Εκτελεστικού Μηχανικού του καθ' ου η αίτηση, ημερ. 11.2.
- Όπως διατείνεται, η Επιτροπή Κυκλοφοριακού και Χώρων Στάθμευσης σε συνεδρία της ημερ. 1.11.11, αποδέχτηκε εισήγηση της Τεχνικής Υπηρεσίας να επιτραπεί η ελεγχόμενη από μηχανές στάθμευσης και στη βορειοανατολική πλευρά της οδού Σοφούλη, στα σημεία όπου δεν παρακωλύεται η τροχαία κίνηση και οι προσβάσεις των κατοικιών που βρίσκονται επί της οδού. Η εισήγηση της Επιτροπής εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο σε συνεδρία του ημερ. 22.11.11 (τεκμ. 3). Τονίζει ότι, η Επιτροπή Κυκλοφοριακού και Χώρων Στάθμευσης για τον καθορισμό των αναγκαίων χώρων στάθμευσης και η διασφάλιση της οδικής ασφάλειας, δεν είναι υποχρεωμένη να προβαίνει σε διαβούλευση ή να προειδοποιεί τους δημότες. Τον Ιούλιο 2012, οι αιτητές υπέβαλαν παράπονο στους καθ' ων η αίτηση για τη ρύθμιση της στάθμευσης στη δυτική πλευρά της οδού Σοφούλη και ζήτησαν να αφαιρεθούν τρεις χώροι στάθμευσης. Το αίτημα μελετήθηκε από την Επιτροπή Κυκλοφοριακού και Χώρων Στάθμευσης σε συνεδρία της στις 20.7.12 και ενέκρινε το αίτημα αφαίρεσης μίας θέσης χώρου στάθμευσης, για επίλυση του προβλήματος ορατότητας κατά την έξοδο οχήματος από τον χώρο στάθμευσης της οικίας του αιτητή 1 (τεκμ. 4). Η εισήγηση αυτή εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο στις 20.9.12 (τεκμ. 5). Πρόσθεσε ότι, ο Κλάδος Μελετών των καθ' ων η αίτηση και η Αστυνομία, αφού διενήργησαν επιτόπια εξέταση έκριναν ότι η αφαίρεση μίας θέσης χώρου στάθμευσης και η τοποθέτηση ελεγχόμενου τετραγώνου στην οδό Σοφούλη αντιμετωπίζει επαρκώς το πρόβλημα ορατότητας του αιτητή
- Ως εκ τούτου, η Επιτροπή Κυκλοφοριακού και Χώρων Στάθμευσης σε συνεδρία της ημερ. 26.10.12, αποφάσισε να μην αποδεχθεί την εισήγηση του αιτητή 1 για κατάργηση ακόμα δύο χώρων στάθμευσης (τεκμ. 6) και ο καθ' ου η αίτηση ενημέρωσε σχετικά τον αιτητή 1 με επιστολή του ημερ. 5.11.12 (τεκμ. 7). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, επικαλούμενοι σχετικές αυθεντίες. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
- Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
- Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
- Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32, έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι η αξίωση των αιτητών για αποζημιώσεις, στηρίζεται, - μεταξύ άλλων -, σε ισχυριζόμενη παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων τους, σε ισχυριζόμενη ταλαιπωρία, οχληρία και μείωση εύρυθμης και/ή ελεύθερης απόλαυσης της καθημερινής τους ζωής και διευκολύνσεων και πρόσβασης στην κατοικία τους, εκθέτοντας τους καθημερινά σε κίνδυνο, ως και σε ισχυριζόμενη πρόκληση καθημερινής αναστάτωσης στην εύρυθμη και ομαλή λειτουργία της οδού. Το κατά πόσο ευσταθεί ή όχι η θέση αυτή, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι αιτητές αποδίδουν στον καθ' ου η αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον του θεραπείας, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία, όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι περαιτέρω ανεπίτρεπτο για το Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά Διατάγματα με τα οποία ουσιαστικά επιλύεται η ουσία της αγωγής εφόσον στην πράξη προδικάζει βασικά επίδικα θέματα (βλ. Frixos Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R., 578). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την Οπισθογράφηση Απαίτησης, οι αιτητές αξιώνουν, πέραν των αποζημιώσεων, «ως και σχετικές ακυρωτικές δηλώσεις από το σεβαστό δικαστήριο και διατάγματα ακύρωσης ή/και αναστολής των θέσεων στάθμευσης ή/και ορισμένων τούτων στα δεξιά της ως άνω οδού ή/και επαναφοράς της οδού εις την προ την ως άνω ημερομηνία κατάσταση». Από μια απλή ανάγνωση των αιτούμενων Προσωρινών Διαταγμάτων, προκύπτει ότι με αυτά ζητείται ακριβώς η ίδια θεραπεία που ζητείται με την αγωγή με την έκδοση πανομοιότυπων τελικών διαταγμάτων. Επομένως, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα ισοδυναμεί ουσιαστικά με επίλυση της ουσίας της αγωγής, εφόσον συμμόρφωση του καθ' ου η αίτηση με τα αιτούμενα διατάγματα θα συνεπάγεται την ακύρωση και/ή αναστολή - στο αρχικό αυτό στάδιο της διαδικασίας - των επίδικων δύο χώρων στάθμευσης. Κατ' επέκταση, θα ισοδυναμεί με επιτυχία των αιτητών, στο πρώιμο αυτό στάδιο, στα διατάγματα που ζητούν με την Οπισθογράφηση Απαίτησης (ως ανωτέρω), που αποτελούν και την ουσία της αξίωσης τους. Είναι περαιτέρω σημαντικό να τονιστεί ότι, οι αιτητές με την Οπισθογράφηση Απαίτησης διεκδικούν αποζημιώσεις για παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων τους και/ή για ταλαιπωρία, οχληρία και μείωση της εύρυθμης και ελεύθερης απόλαυσης της καθημερινής τους ζωής. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, εάν οι αιτητές επιτύχουν τελικά στην αγωγή τους, η επιδίκαση αποζημιώσεων θα αποτελεί γι' αυτούς επαρκή θεραπεία. Και τούτο γιατί, στην περίπτωση που σε τελικό στάδιο οι αιτητές επιτύχουν στην αγωγή τους και εδικώτερα αν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο οποιαδήποτε παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων τους, τότε η αποζημίωση τους θα μπορεί να υπολογιστεί και καθοριστεί από το Δικαστήριο ως εύλογη αποζημίωση, με βάση τη σχετική νομολογία επί του θέματος. Τα περιστατικά της υπόθεσης είναι τέτοια, που επιτρέπουν δίκαιο και εύλογο υπολογισμό της ζημιάς των αιτητών. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η θέση των αιτητών ότι η καταβολή αποζημιώσεων σε περίπτωση που κάποιος τραυματισθεί, δεν μπορεί να αποτελεί ικανοποιητική θεραπεία, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Σε τέτοια περίπτωση, η οποία στο παρόν στάδιο πιθανολογείται, οι αιτητές θα δικαιούνται επίσης αποζημίωσης για τυχόν τραυματισμό τους. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Εξετάζοντας συγχρόνως την αναγκαιότητα διατήρησης της σημερινής κατάστασης πραγμάτων (status quo) μέχρι τελείας εκδίκασης της υπόθεσης (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ'' Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152), η οποία ικανοποιείται με τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ως και το ισοζύγιο της ευχέρειας το οποίο, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, κρίνω ότι κλίνει υπέρ του καθ' ου η αίτηση, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του καθ' ου η αίτηση και σε βάρος των αιτητών, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο