GAP AKIS EXPRESS ν. KRONOS EXPRESS LTD κ.α., Αγωγή αρ. 1708/13, 8/4/2013

(2), 8 και 9 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, ίδιας ημερομηνίας, του Γιώργου Χριστοφίδη, ο οποίος είναι γενικός διευθυντής των αιτητών-εναγόντων και δεόντως εξουσιοδοτημένος από το διοικητικό τους συμβούλιο για να προβεί στην ένορκη του δήλωση, ως δε αναφέρει όσα υποστηρίζει προέρχονται από προσωπική του εμπλοκή στην υπόθεση, πληροφορίες που έλαβε από τα αρχεία των εναγόντων και από άμεσα εμπλεκόμενα άτομα, έχοντας τις νομικές συμβουλές των δικηγόρων των εναγόντων. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι μετά την παραλαβή της ένστασης των καθ' ων η αίτηση διεπίστωσε πολλές αναλήθειες και διαστρεβλώσεις της αλήθειας που δεν βασίζονται στο νόμο ούτε και στην κοινή λογική. Τα σημεία που αναφέρονται στο αιτητικό της αίτησης θα πρέπει να απαντηθούν για να μην μείνουν αναπάντητοι συγκεκριμένοι ανυπόστατοι και αβάσιμοι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση, που προβάλλονται από αυτούς στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν την παρανομία τους. Ο λόγος που δεν έγινε αναφορά εκ μέρους του, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, στην ύπαρξη συνεργασίας των αιτητών με περίπτερο στην Πάνω Δευτερά συνίσταται στο ότι η λειτουργία της συνεργασίας αυτής σταμάτησε 7 μήνες πριν από την καταχώρηση της κυρίως αίτησης και δεν υπήρχε έκτοτε σκέψη για να λειτουργήσει ξανά τέτοια συνεργασία. Όταν ο εκ των ενόρκως δηλούντων των καθ' ων η αίτηση Μιχάλης Στυλιανού ήταν υπάλληλος των εναγόντων, είχε ανατεθεί από τους ιδιοκτήτες των εναγόντων στον αρμόδιο διευθυντή το έργο επέκτασης των εργασιών τους έξω από τα αστικά κέντρα των πόλεων. Ο κ. Στυλιανού δεν ήταν αρμόδιος γι' αυτά τα θέματα και ψεύδεται με αποτέλεσμα να πρέπει να αναφερθεί στο Δικαστήριο η αλήθεια για να φανεί η αναξιοπιστία του. Αναφορικά με το περίπτερο στην Πάνω Δευτερά διαφάνηκε σε κάποια στιγμή ότι η εν λόγω συνεργασία των εναγόντων ήταν παράνομη και δόθηκαν οδηγίες από τους ενάγοντες να σταματήσει αμέσως, όπως και έγινε. Ο κ. Στυλιανού φαίνεται ότι ξεκίνησε την ίδια πρακτική στο νέο χώρο εργασίας του, παρόλο που γνώριζε εκ πείρας ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες των καθ' ων η αίτηση είναι παράνομες λόγω της παλαιότερης εμπλοκής του σε τέτοια θέματα και προχώρησε με γνώμονα το κέρδος και την καταστροφή του ανταγωνισμού. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Παντελή Αθηνή ότι οι αιτητές εξασφάλισαν το συγκεκριμένο διάταγμα για να επαναφέρουν τις τιμές τους στα προηγούμενα επίπεδα, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι το θέμα της μείωσης ή αύξησης των τιμών δεν νομιμοποιεί τις παρανομίες των καθ' ων η αίτηση, εφόσον η τιμή των €2,40 ήταν η ελάχιστη που θα μπορούσαν να χρεώσουν οι ενάγοντες για να μην υφίστανται υπερβολική ζημιά, ενόσω η τιμή του €1 που καθόρισαν οι καθ' ων η αίτηση οφείλεται στην μείωση του κόστους μέσω της παρανομίας τους, γνωρίζοντας ότι θα αναγκάζοντο οι ενάγοντες να προβούν σε ανάλογες μειώσεις με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή τους. Ζητά, επίσης, ο ενόρκως δηλών άδεια από το Δικαστήριο να παρουσιάσει διαφημίσεις και άλλα έγγραφα που οι καθ' ων η αίτηση 1 έδωσαν στο κοινό, από τα οποία θα διαφανεί ότι προσφέρουν και μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος 24ωρη εξυπηρέτηση, που μόνο μέσω περιπτέρων ή άλλων καταστημάτων διαρκούς εξυπηρέτησης μπορεί να επιτευχθεί. Παρόλο που οι ενάγοντες έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε παρανομίες παρόμοιες με αυτές των καθ' ων η αίτηση δεν θα ήταν ορθό να το πράξουν και δεν είναι ορθή η θέση του Μιχάλη Στυλιανού ότι η κυρίως αίτηση έχει υποβληθεί λόγω της αδυναμίας των εναγόντων να συνεργαστούν με περίπτερα. Αναφορικά με την ανώνυμη ανυπόγραφη επιστολή ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι έγινε από τους ενάγοντες για να πείσουν τους καθ' ων η αίτηση 2 μέχρι 19 για το λάθος τους και για να σταματήσουν την παρανομία τους. Με βάση τα πιο πάνω ο ενόρκως δηλών αιτείται να του επιτραπεί να προσφερθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τις ουσιαστικές απαντήσεις για την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Στην ειδοποίηση ένστασης ημερομηνίας 20.3.2013, η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-4, στη νομολογία και την πρακτική του Δικαστηρίου, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: - το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των νόμων και κανονισμών που επικαλούνται οι αιτητές - η υπό κρίση αίτηση αποτελεί ουσιαστικά κατάχρηση της διαδικασίας εφόσον σε τέτοιες αιτήσεις δεν προνοείται διαδικασία για απάντηση στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένσταση - με την υπό κρίση αίτηση οι αιτητές, στην προσπάθεια τους να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν μονομερώς προσωρινό διάταγμα, προσπαθούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου νέους ισχυρισμούς, που απέκρυψαν αρχικά από το Δικαστήριο και αν τους απεκάλυπταν εξ αρχής πιθανότατα το Δικαστήριο να μην εξέδιδε το εν λόγω διάταγμα και - ενώ το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα στηριζόμενο αποκλειστικά στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 6.3.2013, επιχειρείται τώρα η εισαγωγή νέας μαρτυρίας και νέων στοιχείων που οι αιτητές, αν και είχαν στην κατοχή τους, απέκρυψαν επιμελώς από το Δικαστήριο. Στην ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την ένσταση, ο Παντελής Αθηνής, διευθυντής των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων 1, γνωρίζοντας καλά τα γεγονότα και όντας δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους λοιπούς καθ' ων η αίτηση, διαφωνεί με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Ο ενόρκως δηλών υποδεικνύει ότι το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα με βάση την ένορκη δήλωση και τα τεκμήρια που τέθηκαν ενώπιον του από τους αιτητές στη μονομερή αίτηση. Επαναλαμβάνοντας τους λόγους ένστασης, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι οι αιτητές ζητούν να προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με σκοπό να απαντήσουν σε διάφορα θέματα που προβάλλουν από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση, χωρίς να εξηγείται από τον κ. Χριστοφίδη για ποιους λόγους δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6.3.2013 τα στοιχεία, στα οποία οι αιτητές θέλουν τώρα να αναφερθούν. Με την εισήγηση ότι οι αιτητές εσκεμμένα απέκρυψαν στοιχεία από το Δικαστήριο και επιχειρούν να τα εισάξουν τώρα με μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της παρούσας αίτησης και με διαδικασία αντίθετη με τη νομολογία και την πρακτική του Δικαστηρίου, ο ενόρκως δηλών ζητά την απόρριψη της αίτησης. Οι συνήγοροι με τις γραπτές τους αγορεύσεις κάνοντας αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και τις νομολογιακές αρχές υποστήριξαν τις θέσεις κάθε πλευράς αντίστοιχα. Νομική βάση της υπό κρίση αίτησης αποτελεί η Δ.48 θ. 4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Αυτή η Διαταγή έχει τροποποιηθεί και εφαρμόζεται από τις 23.12.1999. Δυνάμει αυτής ο ενδιαφερόμενος μπορεί με προφορικό αίτημα ή και με γραπτή αίτηση να αποταθεί στο Δικαστήριο για να του παραχωρηθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Μετά την τροποποίηση αυτή, στις αιτήσεις που καταχωρούνται βάσει της Δ.48 δεν απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για την απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (βλ. την παλαιά υπόθεση Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Σύμφωνα με το εδάφιο

(2)της Δ.48 θ. 4 η ακρόαση τέτοιας αίτησης διεξάγεται πλέον στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται στη Δ.39 και από το ίδιο εδάφιο πηγάζει και η εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει για καλό λόγο, μετά από σχετικό αίτημα, την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η κυρίως αίτηση είναι μια ενδιάμεση αίτηση προς έκδοση προσωρινού διατάγματος που βασίζεται δικονομικά στη Δ.48 και αυτό προκύπτει και από τη νομική βάση τόσο της ίδιας της αίτησης όσο και της ένστασης σ' αυτή. Αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί στην υπό κρίση αίτηση είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την εξουσία που του παρέχεται από τη Δ.48 θ. 4

(2), νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος σύμφωνα με την εν λόγω Διαταγή. Ως αναφέρεται στο αιτητικό της υπό κρίση αίτησης, η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ζητείται προς απάντηση ισχυρισμών που περιέχονται σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένστασης και ειδικότερα για να δοθούν λεπτομέρειες για τον τρόπο που ξεκίνησε από τους αιτητές η λειτουργία της συνεργασίας στο περίπτερο στην Πάνω Δευτερά καθώς και για τους λόγους που σταμάτησε η λειτουργία της συνεργασίας, για να δοθούν λεπτομέρειες για τους λόγους που ανάγκασαν τους αιτητές να προβούν σε μείωση των τιμών και τις επιπτώσεις της μείωσης από €2,40 σε €1 και για να δοθούν λεπτομέρειες που να απαντούν σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα των αιτητών να συνεργαστούν με περίπτερα, αν όντως ήθελαν να το πράξουν, και για τους λόγους που ώθησαν τους αιτητές να στείλουν ανυπόγραφη επιστολή στα περίπτερα. Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι με την αίτηση τους οι ενάγοντες επιχειρούν να διορθώσουν την παράλειψη τους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα, τα οποία απέκρυψαν στο στάδιο της έκδοσης μονομερώς του επίδικου προσωρινού διατάγματος ενόσω δεν διαφάνηκε καλός λόγος για την αναγκαιότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως απάντησης σε ισχυρισμούς της καταχωρηθείσας ένστασης. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. κ. α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, στην οποία επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου ο κ. Χριστοδουλίδης και η οποία αφορούσε αίτηση που υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προς υποστήριξη αίτησης για επαναφορά έφεσης, η οποία απορρίφθηκε λόγω μη προώθησής της, λέχθηκαν τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου: «.. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Αναμφίβολα όταν καταδεικνύεται καλός λόγος είναι δυνατό να δοθεί άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να παρασχεθούν διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων με βάση τις περιστάσεις και τη φύση της εκάστοτε διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας ζητείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όπως υποδεικνύει η νομολογία, στις περιπτώσεις που εξασφαλίζεται προσωρινή προστασία μονομερώς, αποτελεί κανόνα, καθολικής εφαρμογής, ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο (βλ. Stav. Geor. & Son (Scrap Metals) Ltd v. Πλοίου LIPA

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976). Συνακόλουθα, στις περιπτώσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων μονομερώς, των οποίων επιδιώκεται η οριστικοποίηση, δεν είναι ορθό να επιτρέπεται η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα της αρχικής αίτησης δεδομένου ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την ορθότητα του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης του, σε αντιπαραβολή με τα στοιχεία που τίθενται από το ενιστάμενο μέρος. Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι στο πλαίσιο της εκδίκασης της κυρίως αίτησης, σύμφωνα με τη νομολογία που αφορά την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), όλα τα θέματα που αφορούν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και τη διατήρηση του σε ισχύ εξετάζονται εξ υπαρχής, χωρίς να είναι επιτρεπτό να εξάγονται τελικά συμπεράσματα επί του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της ουσίας της διαφοράς. Πρωταρχικής δε εξέτασης θα πρέπει να τύχει ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση περί μη αποκάλυψης εκ μέρους των αιτητών ουσιωδών γεγονότων, τα οποία θα ασκούσαν βαρύνουσα σημασία στην κρίση του Δικαστηρίου ώστε να εκδοθεί το διάταγμα μονομερώς. Σύμφωνα με τη νομολογία, η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου να γνωρίζει ουσιώδη γεγονότα, τα οποία είναι γεγονότα που μπορούν εξ αντικειμένου να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και σε όσα σχετίζονται με το επείγον του θέματος (βλ. τις πιο πρόσφατες αποφάσεις Ιερά Μητρόπολις Πάφου ν. Aristo Developments Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. 211/2010, ημερομηνίας 14.7.2011 και CTO Public Company Limited κ.α. ν. BAT (Cyprus) Limited κ.α., Πολ. Έφ. 263/2009, ημερομηνίας 16.2.2012). Χωρίς να θεωρείται ότι είναι ανεπίτρεπτη σε κάθε περίπτωση κατά τη διαδικασία αναθεώρησης προσωρινού διατάγματος η παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, κατά την αντίληψη μου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπό το φως των αρχών που πιο πάνω αναφέρθηκαν, έχοντας κατά νου ότι ο αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης της διατήρησης σε ισχύ του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να επιτρέπεται η προσθήκη στοιχείων που σκοπό έχουν να αιτιολογήσουν εκ των υστέρων την έκδοση του διατάγματος. Στην παρούσα υπόθεση οι αιτητές, όπως επεξηγείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, θεωρούν αναληθείς τις αναφορές των ενόρκως δηλούντων των καθ' ων η αίτηση σε σχέση με τον τρόπο έναρξης και τους λόγους λήξης της παλαιότερης συνεργασίας των αιτητών με περίπτερο στην Πάνω Δευτερά και επιθυμούν να εισάξουν μαρτυρία για να διαφανεί ότι όσα σχετικά αναφέρονται είναι ψευδή. Επιθυμούν επίσης να εξηγήσουν τους λόγους μείωσης και αύξησης των τιμών τους αλλά και της αποστολής ανυπόγραφης επιστολής στα περίπτερα. Παρόλο δε που γίνεται αναφορά στις θέσεις των αιτητών επί των ισχυρισμών των καθ' ων η αίτηση, δεν έχει επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση οποιοδήποτε προσχέδιο συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτό που εύλογα συνάγεται από όσα προβάλλουν οι αιτητές είναι ότι δεν αρνούνται την ύπαρξη της παλαιότερης συνεργασίας τους με περίπτερο στην Πάνω Δευτερά, ούτε τη μείωση ή αύξηση των τιμών τους αλλά ούτε και την αποστολή ανυπόγραφης επιστολής στα περίπτερα πριν από την καταχώρηση της κυρίως αίτησης. Έχω την άποψη ότι η αμφισβήτηση των ισχυρισμών των καθ' ων η αίτηση εκ μέρους των αιτητών δεν αποτελεί καλό λόγο και δεν δικαιολογεί το αίτημα τους να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Λόγω της φύσεως της κυρίως αίτησης, αν οι αιτητές θεωρούσαν αναγκαίο και ουσιώδες να είχαν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που σχετίζονται με τα πιο πάνω θέματα, θα ήταν ορθό να τα είχαν περιλάβει στην αρχική τους ένορκη δήλωση. Άλλωστε οι αιτητές μπορούν να αμφισβητήσουν τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς που θεωρούν ανυπόστατους ασκώντας το δικαίωμα τους να αιτηθούν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων των καθ' ων η αίτηση, ως προνοείται στη Δ.48 θ. 4

(2). Υπό τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, θεωρώ ότι η έγκριση της υπό κρίση αίτησης ενδεχομένως να οδηγούσε σε διαφοροποίηση της εικόνας που δημιουργήθηκε στο Δικαστήριο για τα γεγονότα ως αυτά τέθηκαν ενώπιον του κατά την έκδοση μονομερώς των επίδικων προσωρινών διαταγμάτων μέσω της διαδικασίας που επέλεξαν οι αιτητές. Με βάση όσα έχουν αναφερθεί κρίνεται ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται εναντίον των αιτητών και υπέρ των καθ' ων η αίτηση και θα πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................ Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο