Επί τοις αφορώσι τον Άλκη Παπόρη, Αρ. Αίτ: 378/11, 22/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A189 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτ: 378/11 Εν Πτωχεύσει: Επί τοις αφορώσι τον Άλκη Παπόρη, οδός Θεμιστοκλή Δέρβη 43, Διαμ. 3, Λευκωσία ή Καλυψούς 30, Διαμ. 102, Στρόβολος, Λευκωσία, Αρ. Ταυτ. 655855 ____________________ Αίτηση ημερ. 9.10.12 για παραμερισμό Διατάγματος 22 Μαΐου,
- Εμφανίσεις: Για αιτητή-χρεώστη: κα Χριστοφόρου. Για καθ' ων η αίτηση-πιστωτές: κα Παπαλοΐζου. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο αιτητής (στο εξής ο χρεώστης) στοχεύει σε παραμερισμό του Διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του που εκδόθηκε στην απουσία του στις 25.5.12, κατ' επίκληση της Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.9(η), Δ.33 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και στη βάση των λόγων που προβάλλουν στην ένορκη δήλωση του ημερ. 9.10.12 που συνοδεύει την αίτηση του. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των καθ' ων η αίτηση (στο εξής οι πιστωτές), αλλά πριν την καταγραφή των εκατέρωθεν θέσεων, θα ήταν χρήσιμο να γίνει σύντομη αναφορά στο ιστορικό της αίτησης πτώχευσης. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, οι πιστωτές καταχώρησαν στις 8.9.11 αίτηση πτώχευσης εναντίον του χρεώστη. Αυτή δεν κατέστη δυνατό να του επιδοθεί και έτσι οι πιστωτές καταχώρησαν αίτηση ημερ. 20.2.12, στη βάση της οποίας πέτυχαν στις 6.3.12, την έκδοση Διατάγματος που επέτρεπε την υποκατάστατο επίδοση της αίτησης πτώχευσης στον χρεώστη, με θυροκόλληση της στη διεύθυνση εργασίας του, δηλ. στην οδό Καλυψούς 30, διαμ. 102, Στρόβολος ή στη διεύθυνση διαμονής του δηλ. στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη 43, διαμ. 3, Λευκωσία. Σύμφωνα με δύο ένορκες δηλώσεις του επιδότη ημερ. 24.4.12, η αίτηση πτώχευσης μαζί με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 6.3.12, θυροκολλήθηκε στις 20.4.12 στην οδό Καλυψούς 30, διαμ. 102 στο Στρόβολο και στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη 43, διαμ. 3 στη Λευκωσία. Ο χρεώστης παρέλειψε να καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση πτώχευσης εντός 15 ημερών από την επίδοση της, ως ήταν οι πρόνοιες του διατάγματος ημερ. 6.3.
- Γι' αυτό και οι πιστωτές στις 25.5.12, κατόπιν απόδειξης της αίτησης πτώχευσης, εξασφάλισαν την έκδοση Διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση προέρχεται από τον χρεώστη. Με αυτήν υποστηρίζεται ότι η αίτηση πτώχευσης δεν του επιδόθηκε, ούτε είχε γνώση αυτής. Έλαβε γνώση για την ύπαρξη της από τους δικηγόρους του, όταν αυτοί ενημερώθηκαν από το δικηγορικό γραφείο του κ. Σαβεριάδη στη Λεμεσό, ότι μετά από έρευνα ανακάλυψαν ότι είχε εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του, μόλις πριν από μερικές μέρες. Αμέσως έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του, οι οποίοι από έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου, διαπίστωσαν ότι η επίδοση της αίτησης έγινε με θυροκόλληση στην οδό Καλυψούς 30, διαμ. 102, στο Στρόβολο. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω διεύθυνση δεν είναι το γραφείο που χρησιμοποιεί, αλλά αποχώρησε από αυτό από τον Μάρτιο του 2012 διότι ενοικιαστής του γραφείου ήταν η εταιρεία M. Paporis (Tyre Experts) Ltd, εναντίον της οποίας εκδόθηκε διάταγμα διάλυσης στην αίτηση αρ. 866/
- Αναφέρεται προς τούτο σε αίτηση διάλυσης που εκκρεμούσε και αφορούσε το γραφείο στην οδό Καλυψούς 30, διαμ. 102 στο Στρόβολο, χωρίς όμως να επισυνάπτεται στην ένορκη του δήλωση κανένα έγγραφο ως τεκμ. Α. Ως αποτέλεσμα, εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του μονομερώς, χωρίς να του δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο ισχυρισμός του επιδότη Γιάννου Ιωάννου στην ένορκη του δήλωση ημερ. 20.2.12 που συνοδεύει την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση, ότι επισκέφθηκε την κατοικία του στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη 43, διαμ. 3 και δεν του άνοιξε κανένας, είναι ψευδής. Και τούτο γιατί μαζί του διαμένουν η μητέρα του και η αδελφή του, οι οποίες βρίσκονται συνεχώς στο σπίτι διότι η μητέρα του υποφέρει από σάκχαρο και δεν μετακινείται εκτός σπιτιού. Περαιτέρω, ο εν λόγω επιδότης ψεύδεται όταν αναφέρει ότι τον επιβεβαίωσαν συνάδελφοι του ότι εργάζεται στην πιο πάνω διεύθυνση. Από τον Φεβρουάριο 2008, όταν απεβίωσε ο πατέρας του, εργάζεται μόνος του και δεν έχει συναδέλφους και από τον Μάρτιο του 2012, το γραφείο δεν λειτουργεί καθόλου. Πρόσθεσε ότι έχει και συνεχίζει να διατηρεί το κινητό τηλέφωνο με αριθμό 99-584580 τα τελευταία 15 χρόνια. Ο δικαστικός επιδότης ουδέποτε του τηλεφώνησε στο κινητό του το οποίο γνωρίζει, αφού σε προηγούμενες ημερομηνίες το 2011 και 2012 τον είχε προσεγγίσει για αγορά ελαστικών αυτοκινήτου που εισήγαγε. Στις 26.9.12 αποτάθηκε στους δικηγόρους του και τους έδωσε οδηγίες να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση και έχει, όπως γνωρίζει και πιστεύει, πολύ καλή υπεράσπιση στην αίτηση πτώχευσης. Με την ένσταση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Λάκη Κολιανδρή, υπάλληλου των πιστωτών ημερ. 18.12.12 και του Γιάννου Ιωάννου, ιδιωτικού επιδότη ημερ. 18.12.12, διατυπώνεται η θέση ότι: Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά ανυπόστατη και η νομική βάση της αίτησης είναι γενική και αόριστη. Οι λόγοι που επικαλείται ο χρεώστης για παραμερισμό του διατάγματος παραλαβής δεν ευσταθούν, αυτός ήταν ενήμερος για την αίτηση πτώχευσης και δεν εμφανίστηκε ούτε υπέβαλε ένσταση. Το Διάταγμα παραλαβής εκδόθηκε νομότυπα και δεν δικαιολογείται ο παραμερισμός του. Ειδικότερα, ο Λάκης Κολιανδρής ισχυρίζεται ότι η επίδοση της αίτησης πτώχευσης έγινε με θυροκόλληση στη διεύθυνση εργασίας του χρεώστη στην οδό Καλυψούς 30, διαμ. 102 στο Στρόβολο, αλλά έγινε και θυροκόλληση και στη διεύθυνση διαμονής του χρεώστη στον οδό Θεμιστοκλή Δέρβη 43, διαμ. 3, Λευκωσία στην οποία ο ίδιος παραδέχεται ότι διαμένει. Ο χρεώστης είχε πλήρη γνώση της πτωχευτικής διαδικασίας εναντίον του και αμέλησε και/ή παρέλειψε και/ή αρνήθηκε να εμφανιστεί και υποβάλει ένσταση. Συνεπώς, δεν συντρέχει κανένας λόγος για παραμερισμό του διατάγματος παραλαβής. Ο Γιάννος Ιωάννου ισχυρίζεται ότι επισκέφθηκε επανειλημμένα τη δοθείσα διεύθυνση διαμονής σε διάφορες ώρες και κτύπησε επανειλημμένα την πόρτα της οικίας του χρεώστη, χωρίς όμως αποτέλεσμα, παρόλο που είχε διαβεβαιώσεις από γείτονες του χρεώστη ότι αυτός διαμένει στην εν λόγω διεύθυνση. Περαιτέρω, ενώ είχε και τηλεφωνική επικοινωνία με τον χρεώστη σε αρκετές περιπτώσεις, στο τηλέφωνο με αρ. 99584580, αυτός απέφευγε να τον συναντήσει και εσκεμμένα απουσίαζε από το σπίτι την ώρα που θα περνούσε να του επιδώσει ή δεν του άνοιγε την πόρτα. Παρ' όλες τις προσπάθειες του, δεν κατάφερε να επιδώσει στον χρεώστη την αίτηση πτώχευσης προσωπικά. Επιπρόσθετα, επισκέφτηκε επανειλημμένα και τη δοθείσα διεύθυνση εργασίας του χρεώστη στην οδό Καλυψούς 30, διαμ. 102 στο Στρόβολο, χωρίς να καταφέρει και πάλι να τον εντοπίσει. Αναφέρθηκε στην ένορκη του δήλωση ημερ. 20.2.12 που συνοδεύει την αίτηση των πιστωτών για υποκατάστατη επίδοση και διευκρίνισε ότι η αναφορά του σε συναδέλφους του χρεώστη αποτελεί τυπογραφικό λάθος. Αυτό που ήθελε να αναφέρει, ήταν ότι γνώριζε με βεβαιότητα ότι ο χρεώστης εργαζόταν στην εν λόγω διεύθυνση, σύμφωνα με διαβεβαιώσεις δικών του συναδέλφων. Εν πάση περιπτώσει, προέβηκε σε θυροκόλληση της αίτησης πτώχευσης και στη δοθείσα διεύθυνση εργασίας και στη δοθείσα διεύθυνση διαμονής του χρεώστη, στην οποία ο ίδιος παραδέχεται ότι διαμένει. Με διάταγμα το Δικαστηρίου ημερ. 25.2.13, η πλευρά του χρεώστη αντεξέτασε τον επιδότη Γιάννο Ιωάννου επί του περιεχομένου της ένορκης του δήλωσης ημερ. 18.12.12 που συνοδεύει την ένσταση των πιστωτών. Επέμενε ότι από την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης στις 8.9.11 επισκέφθηκε την οικία και χώρο εργασίας του χρεώστη αρκετές φορές και σε διάφορες ώρες της ημέρας, όμως δεν κατέστη δυνατό να του επιδώσει την αίτηση πτώχευσης. Γνωρίζει προσωπικά τον χρεώστη από το 1996, γιατί του επέδοσε προσωπικά πάρα πολλές φορές στη συγκεκριμένη διεύθυνση διαμονής του στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη 43 και άλλα έγραφα από άλλους δικηγόρους. Δεν γνωρίζει αν ο χρεώστης διαμένει με τη μητέρα και αδελφή του στην εν λόγω διεύθυνση, ούτε αν η μητέρα του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον χρεώστη, αυτός του είχε αναφέρει ότι, τη συγκεκριμένη αίτηση πτώχευσης με τους συγκεκριμένους πιστωτές, δεν ήθελε να την παραλάβει. Επίσης τον διαβεβαίωσε ότι διατηρεί γραφείο στην οδό Καλυψούς 30, διαμέρισμα 102, Ακρόπολη, Στρόβολος. Όταν επισκέφθηκε τη διεύθυνση διαμονής του χρεώστη και δεν κατέστη δυνατή η επίδοση, ρώτησε στα καταστήματα που βρίσκονται στο ισόγειο της πολυκατοικίας και επιβεβαίωσε ότι ο χρεώστης πράγματι διαμένει στην εν λόγω διεύθυνση. Επισκέφθηκε τις δύο διευθύνσεις διαμονής και εργασίας του χρεώστη αρκετές φορές, όπου και θυροκόλλησε την αίτηση πτώχευσης. Στις γραπτές τους αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους υπέρ και εναντίον της αίτησης με αναφορά στη σχετική νομολογία. Συμφωνώ με τη θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου των πιστωτών ότι ο χρεώστης παραλείπει να αναφέρει στην αίτηση του τα συγκεκριμένα άρθρα του περί Πτωχεύσεων Νόμου Κεφ. 5, ως και τους συγκεκριμένους περί Πτωχεύσεων Κανονισμούς (Bankruptcy Rules) επί των οποίων τη βασίζει. Ωστόσο, κρίνω ότι η παράλειψη του αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ουσιώδης σε βαθμό που θα μπορούσε να οδηγήσει από μόνη της σε απόρριψη της αίτησης. Αντίθετα, κρίνεται ως απλή παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί. Έχοντας κατά νου τις πρόνοιες του Κανονισμού 188 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών ["Where no provision is made in these rules in regard to any matter arising out of bankruptcy proceedings, the Rules of Court governing civil proceedings shall, in so far as they are not repugnant to these rules, apply to such matter"], θα προχωρήσω με την εξέταση της αίτησης. Η αίτηση για παραμερισμό απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι η κατάδειξη από τον αιτητή ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση προκειμένου να επανανοίξει η υπόθεση (βλ. I. Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions & Engineering Co.
(1961)C.L.R. 317, Νεάρχου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954, Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Merkis v. Yiannoukas and another
(1994)1 A.A.Δ 736 και Λουκά ν. Cyprus Pipes Industries Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 163). Επιπρόσθετα, ο αιτητής θα πρέπει να καταδείξει στο Δικαστήριο σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψη του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, συνεπεία της οποίας λήφθηκε η εναντίον του απόφαση, ως και ότι επεδίωξε το επανάνοιγμα της υπόθεσης με την πρώτη δυνατή ευκαιρία (βλ. Mine & Quarry (ανωτέρω) και Χρυσάνθου κ.ά. ν. Mariala Constructions Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1129). Στην απόφαση Merkis (ανωτέρω) συνοψίζονται οι αρχές που διέπουν το εγειρόμενο θέμα στο πιο κάτω απόσπασμα: «Από το σκεπτικό της Evans v. Bartlam συνεπάγεται ότι:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιαδήποτε άλλη έγγραφη μαρτυρία συνημμένη στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας.» Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία είναι δυνατό να θεωρηθεί μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντίδικου. Στο καταληκτικό μέρος της απόφασης Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 941: «Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του Εναγομένου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματος του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και το αποτέλεσμα της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του Εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή.» Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας πρέπει να είναι η ανάγκη εξισορρόπησης αφενός της ανάγκης διασφάλισης του δικαιώματος του κάθε διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και αφετέρου της ανάγκης για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης και την τελεσιδικία της δικαστικής απόφασης (βλ. Phylactou and Others v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, 210). Στην απόφαση Παπανικολάου ν. Κότσαπα
(2004)1 Α.Α.Δ. 1800 αποφασίστηκε ότι: «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι' αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους ν. Κ & Τ Andreou Ltd κ.ά Π.Ε. 11120, ημερ. 13.9.02 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204.)» Το πρώτο θέμα που θα πρέπει να αποφασιστεί είναι κατά πόσο ο χρεώστης που έχει το βάρος απόδειξης, έδειξε στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση. Έχει νομολογηθεί ότι η αποκάλυψη μιας καλής υπόθεσης ή συζητήσιμης υπεράσπισης, προϋποθέτει την προσκόμιση κάποιων αποδεικτικών στοιχείων τα οποία εξυπακούεται ότι εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας όπως προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνον αν θα εξυπηρετηθεί ο χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων (βλ. Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, 2124 και Γεώργιος Φρίξου Γεωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείου Κώστα Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ., 1101 σελ. 1106). Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των αιτητών. Εκεί όπου η προβαλλόμενη υπεράσπιση δεν φέρει τα αναγκαία χαρακτηριστικά και ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο χρεώστης προβάλλει τον ισχυρισμό στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ότι έχει πολύ καλή υπεράσπιση στην αίτηση πτώχευσης. Ωστόσο, παραλείπει να αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, αποκαλύψει και εξειδικεύσει, ποιά είναι η υπεράσπιση του στην αίτηση πτώχευσης. Αναπόφευκτα, παραλείπει και να προσκομίσει σχετικά αποδεικτικά στοιχεία ώστε να πείσει το Δικαστήριο, με βάση την πιο πάνω νομολογία, για την καλή υπόθεση και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση του στην αίτηση πτώχευσης. Διευκρινίζεται ότι, με δεδομένο τη μη αποκάλυψη από τον χρεώστη στην ένορκη του δήλωση, καλής υπόθεσης και/ή συζητήσιμης υπεράσπισης, το Δικαστήριο καμιά βαρύτητα προσδίδει στους ισχυρισμούς που περιέχονται στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του χρεώστη, περί κωλύματος των πιστωτών να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση πτώχευσης για δεύτερη φορά, ενόψει της ισχυριζόμενης προηγηθείσας αίτησης πτώχευσης με αρ. 602/08 εναντίον του, για την οποία εν πάση περιπτώσει, κανένα αποδεικτικό στοιχείο προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου οδηγεί αναπόφευκτα στην απόρριψη της αίτησης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ο χρεώστης έπεισε το Δικαστήριο ότι υπήρχε πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί στην απουσία του Διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η επίδοση της αίτησης πτώχευσης έγινε, κατόπιν σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 6.3.12, με θυροκόλληση της αίτησης, τόσο στη δοθείσα διεύθυνση διαμονής, όσο και στη διεύθυνση εργασίας του χρεώστη και σχετικές δύο ένορκες δηλώσεις επίδοσης βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ο χρεώστης παραδέχεται ότι η δοθείσα διεύθυνση διαμονής του είναι ορθή και πράγματι διαμένει σ' αυτήν μαζί με τη μητέρα και την αδελφή του, ενώ αμφισβητεί τη δοθείσα διεύθυνση εργασίας και ισχυρίζεται ότι από τον Μάρτιο 2012 αποχώρησε από αυτήν. Για το θέμα αυτό ο αρμόδιος ιδιωτικός επιδότης καταχώρησε, στα πλαίσια της ένστασης, ένορκη δήλωση ημερ. 18.12.12 και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, αντεξετάστηκε σχετικά. Παρακολούθησα με προσοχή τον εν λόγω επιδότη να δίδει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Απαντούσε με ειλικρίνεια, σαφήνεια, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές σ' όλες τις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο και με θετικότητα επιβεβαίωσε το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης, χωρίς καθόλου να κλονιστεί η αξιοπιστία του. Ως εκ τούτου, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο χρεώστης έλαβε γνώση της αίτησης πτώχευσης με τη θυροκόλληση στις δύο διευθύνσεις που έγιναν από τον επιδότη στις 20.4.12 και εν πάση περιπτώσει, έλαβε γνώση με τη θυροκόλληση στη διεύθυνση διαμονής του, που όπως ρητά ο ίδιος παραδέχεται, πράγματι διαμένει σ' αυτήν. Με αυτά τα δεδομένα, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο χρεώστης δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι δεν έλαβε γνώση της αίτησης πτώχευσης και κατ' επέκταση δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και δεν καταχώρησε ένσταση εντός 15 ημερών από την επίδοση της αίτησης πτώχευσης, ως ρητά προνοούσε το Διάταγμα ημερ. 6.3.12. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του χρεώστη και προς όφελος των πιστωτών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο